’n Tyd om te gee

Giving gift

Waar het die idee van Kersvader ontstaan?  In die vierde eeu was daar ‘n biskop van Mira genaamd Nicholas.  Toe hy jonk was het hy groot rykdom geërf toe sy ouers dood is.  Hy het met vrygewigheid aan die armes uitgedeel.  Op 6 Desember 326 n.C. is hy dood.[1]  ‘n Ander teorie sê dat daar in die sesde eeu, in die tyd van keiser Justinian, ‘n Nicholas van Sion gelewe het.  As ‘n huldeblyk aan die vrygewige Nicholas van Mira, het Nicholas van Sion op 6 Desember geskenke aan kinders uitgedeel.[2]  In Nederland het hulle hom Sante of Sinter Klaas genoem.  Vandaar die naam Santa Claus.  Ongelukkig het ons hom verafgod, sodat Kersfees oor hóm gaan en nie oor Jesus nie.  Die punt is eenvoudig dít:  soos Nicholas van Mira moet ons vrygewigheid nie tot een dag in die jaar beperk wees nie.  Om ons aan te spoor om deurgaans te gee gebruik Paulus in 2 Korintiërs 8:9 twee motiverings.

 

Ons ervaring

Hou jou kinders daarvan om by SPUR te eet?  Die meeste van hulle weet nie wat die naam beteken nie.  Die Afrikaanse woord is ‘spoor’ en verwys na ‘n klein metaal wieletjie agter op die hak van cowboys se stewels.  Dit is die ‘chink chink chink’ geluid wat jy op films hoor wanneer ‘n cowboy in ‘n kroeg instap.  Hulle het die punte van die wieletjie teen die perd se sy gedruk om hom te laat hardloop of om hom in ‘n sekere rigting te lei.

 

Die arm Christene in Jerusalem het hulp nodig gehad.  Die gemeentes in die noordelike en suidelike provinsies[3] van Griekeland het ingestem om ‘n bydrae te maak.  Paulus het die gemeentes (onder andere Korinte in die suide) besoek om die geld te ontvang en Jerusalem toe te neem.  Om die Korintiërs aan te spoor (‘spur’!) om te gee het hy die voorbeeld van die brandarm Macedoniërs gebruik, “dat onder baie beproewing deur verdrukking hulle oorvloedige blydskap by hulle diepe armoede oorvloedig was in hulle ryke milddadigheid.

Want hulle was na vermoë—ek betuig dit—ja, bo vermoë gewillig, en het ons met groot aandrang gesmeek dat ons hulle gawe en hulle deel in die diensbetoning aan die heiliges moet ontvang; en het nie alleen gedoen soos ons verwag het nie, maar het hulself eers aan die Here gegee, en toe aan ons deur die wil van God” (v.2-5).

 

Dit was ‘n goeie spoor, maar was dit sy mees effektiewe spoor?  Hoe kon hy die Korintiërs aanspoor om vir die armes te gee?  Sou hy die wet gebruik en sê dat hulle, soos die Jode in die Ou Testament, ‘n tiende moet gee?  Blykbaar nie:  “Ek sê dit nie as ‘n bevel nie” (v.8).  Genade is ‘n beter spoor:  “Want julle ken die genade van onse Here Jesus Christus” (v.9).  Die Korintiërs het ‘n intieme kennis en ervaring van God se genade gehad.  Hulle het teen God gerebelleer, gelewe asof Hy nie bestaan nie.  En tog het Hy sy Seun gestuur om die straf te kry wat hulle verdien het.  Jesus het ewige lewe en vrede vir hulle gegee – verniet.  Nou was Hy húlle Here Jesus Christus (v.9).  Die Griekse werkwoord ‘ken’ staan in ‘n voortdurende tydsvorm en dui aan dat hulle aanhoudend sy genade ervaar het.  Kan enigiemand dié genade ervaar en nié aan ander genade bewys nie?  Selfs meer as dit:  dié genade het hulle harte verander en instaat gestel om ander lief te hê en te gee (v.9, 1).

 

Laat God se genade jou aanspoor om genadig met ander te wees, sodat jy met ‘n oop hand gee.  Kan jy genadig wees as jy self nog nie God se genade ervaar het nie?  Om sy genade te smaak moet jy eers besef dat jy ‘n groot sondaar en Hy ‘n groot Verlosser is.  Besef dat God jou sonde haat en dat Jesus jou enigste hoop is.  As jy jou bekeer sal jy sy genade ontvang en vergewe word.  Hoe moet jy op sy genade reageer?

 

[1] Laat sy genade, nie die tiende-wet nie, jou dryf wanneer jy vir sy werk gee.

 

[2] Deel die genade wat jy ontvang het, met ander.  Deel dit onder andere deur die evangelie vir ander te vertel.

 

[3] Jy het teen God gesondig en tog was Hy genadig om jou te vergewe.  Wees só genadig met die wat teen jóú sondig:  “vergeef mekaar soos God ook in Christus julle vergewe het.” (Efesiërs 4:32).

 

[4] Gee uit die bloute vir iemand ‘n geskenk, al het sy of hy dit nie verdien nie.  Kersgeskenke is ‘n goeie voorbeeld.

 

Hoekom sê die Bybel dat God se genade jou moet motiveer om te gee?  God sê so omdat net genade jou hart kan verander.  Die wet kan dit nie regkry nie.  Daarom weet nét gelowiges hoe om vir hulle vyande te gee.  Jesus het gesê:

 

“En as julle dié liefhet wat vir julle liefhet, watter dank het julle?  Want die sondaars het ook dié lief wat vir hulle liefhet.  En as julle goed doen aan die wat aan julle goed doen, watter dank het julle?  Want die sondaars doen ook dieselfde.  En as julle leen aan dié van wie julle hoop om terug te ontvang, watter dank het julle?  Want die sondaars leen ook aan die sondaars, om net soveel terug te ontvang.  Maar julle moet jul vyande liefhê en goed doen en leen sonder om iets terug te verwag, en julle loon sal groot wees; en julle sal kinders van die Allerhoogste wees; want Hy self is goedertieren oor die ondankbares en slegtes.  Wees dan barmhartig, soos julle Vader ook barmhartig is.” (Lukas 6:32-36).

 

Sy voorbeeld

Chris was die eerste boer wat ‘n biljoenêr geword het.  Sy bankrekening is $15 biljoen sterk.  Op ‘n dag het hy besluit om sy boerdery, geld, en rykdom te los om Indië toe te trek.  Hy het tussen die armstes gaan woon en soos hulle geleef.  Dít het hy gedoen om hulle te leer om te boer, sodat hulle ryk kon word.

 

Hierdie kort gelykenis gee vir ons ‘n idee van wat Jesus vir ons gedoen het.  Jesus is die Seun van God.  Hy is die Here.  Hy het die ewige skatte van die hemel gehad.  Sy woorde was:  “Alles wat die Vader het, is myne” (Johannes 16:15).  “En nou, Vader, verheerlik My by Uself met die heerlikheid wat Ek by U gehad het voordat die wêreld was.” (Johannes 17:5).  God het Hom “as erfgenaam van alles aangestel” (Hebreërs 1:2).  Uit liefde vir ons het Hy sy hemelse heerlikheid verlaat.  Beteken dit dat Hy vir 33 jaar opgehou het om God te wees?  Het Jesus tydens sy aardse lewe opgehou om alomteenwoordig, almagtig, en alwetend te wees?  Hoe het Hy die storm stilgemaak as Hy nie almagtig was nie (Matteus 8:27)?  Hoe het Hy die Fariseërs se gedagtes geken as Hy nie alwetend was nie (Matteus 9:4)?  Hoe kon Hy sê:  “waar twee of drie in my Naam vergader, daar is Ek in hul midde… Ek is met julle al die dae tot aan die voleinding van die wêreld” (Matteus 18:20, 28:20), as Hy nie alomteenwoordig was nie?  Ja, in sy menslike natuur kon Hy nie hierdie dinge doen nie.  Maar in sy Godheid het en kon Hy dit altyd doen.  Jesus het nooit opgehou om God te wees nie.  Maar Hy het sy hemelse heerlikheid verlaat en aarde toe gekom om ons te red.

 

Jesus het soos ons geword:  arm.  Dít is wat die mens in sy sondige toestand is.  Jesus het ons sondige vlees op Homself geneem (Romeine 8:3).  Dit beteken nie Hy het gesondig nie, maar dat Hy die gevolge van die sondeval in sy liggaam gevoel het.  Hy het moeg geword, pyn ervaar, hartseer geword, honger gehad, en gesterf.  Die wêreld het Hom nie verwelkom nie.  As baba is Hy in ‘n krip neergelê.  Hy was arm en het soos ‘n misdadiger gesterf.  “Hy, wat in die gestalte van God was, het dit geen roof geag om aan God gelyk te wees nie, maar het Homself ontledig deur die gestalte van ‘n dienskneg aan te neem en aan die mense gelyk geword; en in gedaante gevind as ‘n mens, het Hy Homself verneder deur gehoorsaam te word tot die dood toe, ja, die dood van die kruis.” (Filippense 2:6-8).

 

Omdat Hy ons ‘armoede’ op Homself geneem het, kan ons die heerlikheid en rykdom van die hemel erf:

 

  • “en as ons kinders is, dan ook erfgename, erfgename van God en mede erfgename van Christus, as ons naamlik saam met Hom ly, sodat ons ook saam met Hom verheerlik kan word.” (Romeine 8:17).
  • “Laat niemand dan op mense roem nie, want alles behoort aan julle; of dit Paulus is of Apollos of Céfas of die wêreld of lewe of dood of teenswoordige of toekomstige dinge—alles behoort aan julle; maar julle behoort aan Christus, en Christus aan God.” (1 Korintiërs 3:21-23).
  • “Geseënd is die God en Vader van onse Here Jesus Christus wat ons geseën het met alle geestelike seëninge in die hemele in Christus” (Efesiërs 1:3).
  • “die evangelie van die onnaspeurlike rykdom van Christus” (Efesiërs 3:8).
  • “Luister, my geliefde broeders—het God nie die armes van hierdie wêreld uitverkies as rykes in die geloof en erfgename van die koninkryk wat Hy beloof het aan die wat Hom liefhet nie?” (Jakobus 2:5).
  • “sodat ons ‘n onverganklike en onbesmette en onverwelklike erfenis kan verkry, wat in die hemele bewaar is vir ons” (1 Petrus 1:4).

 

Gee soos Jesus.  Hoe is dit?  Moenie net oor kerstyd gee, slegs vir geliefdes gee, net gee as jy dit kan bekostig, of mededeelsaamheid tot geld beperk nie.  Gee jouself vir die Here en vir ander.  Gee geskenke.  Kan jy jou vaardighede, tyd, energie, en gebede gee om ander te help?  Dalk kan jy jou oor gee om na iemand se hartseer of probleme te luister.  Laat Jesus se krip en kruis jou dryf om met opoffering te gee, sodat verlore sondaars ewige rykdom mag beërwe (6:10).  Vir party sal dit prakties beteken hulle moet alle aardse rykdom los, en die evangelie Indonisië toe vat, sodat verlore sondaars ryk kan word.

 

Hoekom moet jy Jesus se voorbeeld hierin volg?  Laat die Skrif antwoord:

 

“Hy wat sê dat hy in Hom bly, behoort self ook so te wandel soos Hy gewandel het… Hieraan het ons die liefde leer ken, dat Hy sy lewe vir ons afgelê het; en ons behoort ons lewe vir die broeders af te lê.  Maar wie die goed van die wêreld het en sy broeder sien gebrek ly en sy hart vir hom toesluit, hoe bly die liefde van God in hom?  My kinders, laat ons nie liefhê met woorde of met die tong nie, maar met die daad en in waarheid.” (1 Johannes 2:6, 3:16-18).

 

R.G. LeTourneau het in graad 6 skool verlaat.  Later in sy lewe het hy skatryk geword.  Hy het die wêreld se nommer 1 grondverskuiwings besigheid gehad.  Hy het 90% van sy inkomste vir die verspreiding van die evangelie gegee, en op 10% gelewe.  Hy het in sy Here se voetspore gevolg en gegee, sodat ander die rykdom van die hemel kon geniet.  Is dit nie waaroor Kersfees, nee Christenskap, gaan nie:  “Want so lief het God die wêreld gehad, dat Hy sy eniggebore Seun GEGEE het, sodat elkeen wat in Hom glo, nie verlore mag gaan nie, maar die ewige lewe kan hê.” (Johannes 3:16)?

[1] http://calledconvictedconverted.com/tag/santa-claus/

[2] Alvin Schmidt, How Christianity Changed the World, p.393

[3] Macedonië en Agaje

Advertisements

Van die krip tot die troon

Crib, cross, crown

Kersfees is ‘n tyd van vrede.  In my kinderdae het ons in die strate gespeel.  Die groot mense het op die stoep gesit en kuier.  Gesinne het teen sondonder gaan stap.  Selfs vreemdelinge het mekaar met:  ‘Geseënde Kersfees!’ gegroet.  Tog is Kersfees maar net die begin.  Deur Jesus se geboorte, lewe, kruisdood, en opstanding is daar ‘n groter vrede wat kom.  Dit is waarvan Jesaja 11:1-9 praat.

 

Koning van geregtigheid (v.1-5)

In C.S. Lewis se Horse and his Boy, het Aravis veroorsaak dat haar stiefma se slavin in die moeilikheid kom en geslaan word.  Toe Aravis later op haar perd deur die woestyn ry, het ‘n leeu haar gejaag.  Alhoewel sy weggekom het, het die leeu diep wonde in haar rug geskeur.  Toe sy later die goeie leeu Aslan ontmoet, het hy gesê dat dit hy was:  ‘The scratches on your back, tear for tear, throb for throb, blood for blood, were equal to the stripes laid on the back of your stepmother’s slave because of the drugged sleep you cast upon her.  You needed to know what it felt like.’[1]  Onder die Messias se heerskappy sal daar geregtigheid wees.  Elkeen sal kry wat hy of sy verdien.  Vir dié wat in sy kruisdood en opstanding geglo en op Hóm vertrou het, sal daar vergifnis wees.  Maar dié wat hulle sonde liefgehad en daarmee aangehou het, sal doodgemaak word – vir ewig.

 

Israel het teen God gerebelleer.  Hy het sy byl, die Assiriërs, skerp gemaak om die boom van Israel af te kap (10:15, 33-34).  Daar sou net ‘n stomp in die grond oorbly (v.1).  Maar uit dié familie-boom sou die Messias kom.  Hy sou soos ‘n groen spruit groei en ‘n dik tak word wat baie vrugte dra (v.1, 4:2, Jeremia 23:5).  Die stam was Dawid se pa, Isai.  Die wortel en die tak was die Messias.  Ja, Hy was ‘n tweede Dawid.  Hy was sy nageslag maar ook wortel uit wie Dawid ontstaan het (Openbaring 22:16).

 

Net soos wat konings in die Ou Testament met olie gesalf is, sou die Gees van die Here die Messias as Koning salf.  In die Ou Testament het die Gees tydelik op mense gekom om hulle vir ‘n sekere taak toe te rus.  Met die Messias sou dit anders wees:  die Gees sou permanent op Hom rus.  “Daar is my Kneg wat Ek ondersteun, my Uitverkorene in wie my siel ‘n welbehae het.  Ek het my Gees op Hom gelê; Hy sal die reg na die nasies uitbring.” (42:1).  “Die Gees van die Here HERE is op My, omdat die HERE My gesalf het om ‘n blye boodskap te bring aan die ootmoediges; Hy het My gestuur om te verbind die gebrokenes van hart, om vir die gevangenes ‘n vrylating uit te roep en vir die geboeides opening van die gevangenis” (61:1).  “En nadat Jesus gedoop was, het Hy dadelik uit die water opgeklim, en meteens gaan die hemele vir Hom oop, en Hy sien die Gees van God soos ‘n duif neerdaal en op Hom kom.” (Matteus 3:16).  “En Johannes het getuig en gesê:  Ek het die Gees soos ‘n duif uit die hemel sien neerdaal, en Hy het op Hom gebly.” (Johannes 1:32).  Die Gees het Hom met wysheid en verstand bekragtig om te heers, met raad en sterkte vir oorlog, met kennis en die vrees van die Here vir geestelike leierskap.  Hy sou vreugde daarin vind om sy Vader te vrees en sy wil te doen (v.3a).

 

Hy sou nie net oordeel volgens wat Hy sien of ander in sy ore fluister nie.  Hy kon die mens se hart en motiewe ken, en sou daarom regverdig oordeel.  “Moenie oordeel volgens wat julle sien nie, maar oordeel ‘n regverdige oordeel.” (Johannes 7:24).  Johannes 2:24-25 sê dat Jesus “nie nodig gehad het dat iemand van die mens sou getuig nie; want Hy self het geweet wat in die mens is.”  Jesus sou nie – soos Israel – die armes en sagmoediges onderdruk nie, maar hulle regverdig oordeel (v.4, 10:2):  “Laat hy u volk oordeel met geregtigheid en u ellendiges met reg… Hy sal aan die ellendiges van die volk reg verskaf, die kinders van die behoeftige verlos en die verdrukker verbrysel.” (Psalm 72:2, 4).  “Salig is die wat arm van gees is, want aan hulle behoort die koninkryk van die hemele… Salig is die sagmoediges, want hulle sal die aarde beërwe.” (Matteus 5:3, 5).

 

Hy sou ook die goddelose met die staf van sy mond, die Woord, vernietig (Psalm 2:9, Openbaring 19:15, 2 Tessalonisense 2:8).  As iemand in Bybelse tye gereed gemaak het vir aksie, het hy sy rok opgetel en vasgebind.  Net so sou die Messias die gordel van geregtigheid en getrouheid opneem en gereed maak vir oorlog (v.5, Efesiërs 6:14).

 

Verwag dat Jesus by sy wederkoms in geregtigheid sal heers.  Om jouself voor te berei moet jy weet dat Hy jou hart, motiewe en gedagtes ken en sal oordeel (sien Romeine 2:16).  As jy sonde liefhet sal Hy jou doodmaak (v.4).  Vind jy plesier in leuens, hoogmoed, diefstal, seksuele sonde, vrees vir mense, dronkenskap, bitterheid, bakleiery, okkultisme, luiheid, ondankbaarheid, skinder, wellus, geldgierigheid, en ander sondes?  Bekeer jou hiervan.  Glo dat Jesus die straf vir sulke sondes op Homself geneem het aan die kruis.  Glo dat Hy nooit sulke sondes gedoen het nie, maar volmaak gehoorsaam was.  Glo dat Hy dié wat berou het oor sulke sondes sal vergewe.  Glo dat Hy almal red wat op Hom vertrou – al het hulle ook sulke sondes gedoen.  As jy dít doen sal Hy jou onskuldig en regverdig verklaar.  So kan jy selfs in die verlossing en vergifnis van sondaars sy regverdige heerskappy sien.

 

As sy regverdige heerskappy aanbreek, sal dit ‘n verligting wees vir gelowiges wat onderdruk word en in ‘n korrupte wêreld van ongeregtigheid moet lewe.  Wat sal die gevolg wees vir dié wat Jesus se regverdige heerskappy verwag?  Petrus antwoord:  “Maar ons verwag volgens sy belofte nuwe hemele en ‘n nuwe aarde waarin geregtigheid woon.  Daarom, geliefdes, terwyl julle hierdie dinge verwag, beywer julle dat julle vlekkeloos en onberispelik voor Hom bevind mag word in vrede.” (2 Petrus 3:13-14).

 

Koning van vrede (v.6-9)

Het jy op skool van Harry Wolhuter geleer?  Hy was ‘n jagter en een van die eerste wildbewaarders in die Kruger Wildtuin.  In Augustus 1903 het hy teen die aandskemer op sy perd gery in ‘n gebied waar daar geen leeus was nie – of so het hy gedink.  Twee leeus het uit die gras opgespring en sy perd gejaag.  Toe die perd omdraai en hardloop, het hy afgeval.  Een van die leeus het hom aan sy regterskouer gegryp en in die veld ingesleep.  Met sy linkerhand het hy ‘n mes uitgehaal en die leeu twee keer in die hart, en een keer in die keel gesteek.  Die leeu het hom gelos, hard gebrul, en gevlug.

 

Hy het geweet die tweede leeu sou nie sy perd vang nie, en terugkeer.  Met sy mond en linkerhand het hy probeer om ‘n vuurhoutjie te trek.  Hy wou die gras aan die brand steek om die leeu af te skrik, maar dit was reeds nat van die dou.  Hy het in ‘n boom geklim en homself met sy belt aan ‘n tak vasgemaak.  Hy was dors en het baie bloed verloor.  ‘n End weg het hy gehoor hoe die eerste leeu vrek.

 

Die tweede leeu het teruggekom soos hy verwag het, en probeer om in die boom te klim.  Hy het op die leeu geskreeu.  Harry se hond, Bull, het hom kom soek.  Hy het die leeu bestorm, aanhoudend geblaf, en die leeu se aandag afgetrek.  Een van Harry se werkers het opgedaag.  Toe hy hom waarsku dat daar ‘n leeu in die gras is, het die werker ook in ‘n boom geklim.  Nóg werkers het met donkies daar aangekom.  Harry het geskreeu dat daar ‘n leeu is.  Om die leeu te verjaag het hulle ‘n paar skote afgevuur.  Nadat hulle haastig ‘n vuur gemaak het, het hulle vir Harry uit die boom uit gehelp.  Hulle het nie water by hulle gehad nie.  Die naaste watergat was 9.6 km weg.  Terwyl hulle deur die nag gestap het, het die leeu hulle gevolg.  Bull se geblaf het die leeu weggehou.

 

Toe hulle by die watergat kom was dit opgedroog.  Harry het in ‘n hut skuiling gevind, terwyl die werkers geloop het om water te soek.  Hulle het net modderwater gekry, maar dit was beter as niks.  Koors en pyn het gekeer dat Harry slaap.  Die volgende dag het Harry se werkers die dooie leeu se vel en hart met steekwonde uitgesny.  Die leeu se maag was leeg.  Hy was honger.  Genadiglik het Harry die aanval oorleef.[2]

 

Wat ‘n kontras is dit met die Messias se Koninkryk in Jesaja 11:6-9.  Nadat die Messias geregtigheid gebring en die goddelose vernietig het, sal Hy vrede tot stand bring.  Onder sy heerskappy sal bloeddorstige wolwe en sagmoedige lammetjies saamwoon.  Dodelike luiperds en hulpelose bokkies sal rustig langs mekaar op die gras lê.  Kragtige leeus en kalfies wat vet en sappig is, sal saam wees.  Sterk bere en skadelose koeie sal saam wei.  Het mense hulle mak gemaak?  Nee, God het.  Hulle kleintjies sal ook dié nuwe instinkte hê en met mekaar speel (v.7).  Leeus sal gras eet soos beeste (65:25).  Dit sal wees soos voor die sondeval:  “Maar aan al die diere van die aarde en al die voëls van die hemel en al die kruipende diere op die aarde, waarin ‘n lewende siel is, gee Ek al die groen plante as voedsel.  En dit was so.” (Genesis 1:30).

 

Babas en kleuters sal veilig wees met giftige slange om hulle.  Die vloek van Genesis 3:15 sal omgekeer word:  “En Ek sal vyandskap stel tussen jou en die vrou, en tussen jou saad en haar saad.”  Op God se heilige berg, Sion, sal niemand meer seer- of doodmaak nie (v.9).  Hosea 2:17 verduidelik:  “Verder sluit Ek in dié dag vir hulle ‘n verbond met die wilde diere van die veld en met die voëls van die hemel en die kruipende diere van die aarde; ja, boog en swaard en oorlog sal Ek verbreek uit die land, en Ek sal hulle in veiligheid laat rus.”

 

Wat is die rede vir dié vrede?  Die wêreld sal vol wees van die kennis van die Here (v.9, Habakkuk 2:19).  Psalm 72 gaan oor die Messias.  In v.19 sê die psalmis:  “En geloofd sy vir ewig sy heerlike Naam!  En laat die hele aarde met sy heerlikheid vervul word!  Amen, ja amen.”  Is dit nie postmillenialisme nie:  as die evangelie die eindes van die aarde bereik het, sal daar ‘n goue tydperk van vrede wees?

 

Uiteindelike vrede kan slegs deur Jesus en sy evangelie kom.  Moenie dié glo wat anders sê nie.  Deur sy kruisdood het Jesus verseker dat die vloek finaal omgekeer sal word.  Tog het ons nog nie al die voordele daarvan ontvang nie.  Verwerp daarom die lering van Joel Osteen wat sê dat jy nóú jou beste lewe kan hê.  Verwerp enige lering wat sê dat ons op aarde altyd voorspoed en rykdom moet hê.  Wat van politiek?  Moet ons hoop om sonder die evangelie vrede te hê; om deur politieke aktivisme ‘n ryk van vrede daar te stel?  Die Messias bring vrede deur die verspreiding en oorwinning van die evangelie.  Mense wat dink dat hulle in dié lewe altyd voorspoed en rykdom kan hê, sal hopeloos en verward wees as die beproewing tref.  Sal dit nie beter wees as jy die evangelie verkondig en bid dat die goue tydperk van vrede aanbreek nie?

 

Om op universiteitsvlak te lees en wiskunde te doen, moet jy die alfabet ken en leer om te tel.  Maar beteken dit jy gaan vir ewig graad 1 handboeke koop?  In ‘n sekere sin is Kersfees die alfabet en basiese wiskunde.  Daarsonder kan jy nie verlossing en die ewige vrede van die hemel hê nie.  Maar moet asseblief nie by Kersfees vashak nie.  Begeer en verwag die ewige vrede wat kom.

[1] The Chronicles of Narnia, p.299

[2] Harry Wolhuter, Memories of a Game Ranger

Prys die Here vir Kersfees!

Christmas carols

Baie mense gebruik die woord ‘halleluja’ sonder om te dink wat dit beteken (‘prys die Here’).  Ons gebruik dit soms in ‘n leë herhaling van woorde as ons in die kerk sing.  In sommige kerke sê mense dit uit gewoonte as die dominee preek.  Dit word selfs in sekulêre liede gebruik:  ‘It’s raining men, hallelujah!’  Elisabet en Maria se lof in Lukas 1:39-56 was nie goedkoop nie.  Soos húlle, moet ons verstaan wat dit beteken as ons sê:  ‘Prys die Here vir Kersfees!’

 

Elisabet se lof (v.39-45)

By ‘n veiling word ‘n ontwerpersnaam aandrok verkoop vir R15 000.  Nog ‘n rok wat presies dieselfde lyk word later vir R6 miljoen verkoop.  Wat was die verskil tussen die twee rokke?  Die tweede rok is deur prinses Diana gedra.  Maria was soos die tweede rok:  sy was nie anders as ander vroue in Israel nie.  Wat haar anders gemaak het, is dat God haar gekies het om geboorte te gee aan die Messias.  God het haar nie gekies omdat sy geseënd was nie; sy was geseënd omdat Hy haar gekies het.  ‘It’s not who you are, but Whose you are.’

 

God het deur sy engel vir Maria gesê dat die Messias uit haar gebore sal word.  Hy het ook vir haar gesê dat haar familielid (Elisabet) wat nie kinders kon hê nie, swanger was (v.36).  Maria sou nie deur ‘n man swanger word nie, maar deur die bonatuurlike werking van die Heilige Gees.  Omdat net sy dit geweet het, het sy vir ‘n ruk in Judea gaan bly.  Sou wou nie hê dat mense moes dink sy het rondgeslaap nie.

 

Elisabet se man was ‘n priester.  Sy het waarskynlik in Hebron, die dorp van priesters, gebly (v.65, Josua 20:7, 21:11).  Toe Maria by hulle huis aankom en vir Elisabet groet, het die baba binne haar bly geword en geskop:  “En toe Elisabet die groet van Maria hoor, het die kindjie in haar skoot opgespring… Want kyk, toe die geluid van jou groet in my ore klink, het die kindjie in my skoot van vreugde opgespring.” (v.41, 44).  Onthou dat die baba reeds van die moederskoot af met die Gees vervul is (v.15).  Elisabet het deur die Gees geweet dat die Messias uit Maria gebore gaan word.  Daarom het sy vir Maria gesê:

 

“Geseënd is jy onder die vroue, en geseënd is die vrug van jou skoot!  En wat het my oorgekom dat die moeder van my Here na my toe kom?” (v.42-43).

 

Maria het guns, vreugde, en seën ontvang omdat sy die Messias in haar skoot gehad het – nie omdat sy beter was as ander vroue nie.  Die baba, nie die ma nie, was uniek.  Elisabet noem die baba ‘my Here’, maar praat van Maria as sy moeder (v.43).  Sy het dus erken dat die baba God en mens is (2:11, 20:42, Johannes 20:28).  Maria was anders as Elisabet se man Sagaria.  Sagaria het nie geglo wat die engel vir hom gesê het nie (v.20).  Maria het geglo, en daarom was sy geseënd (v.45).

 

Prys die Here hierdie Kersfees vir die seën wat ons in Jesus het.  Om die lof te gee wat Hom toekom, moet jy ‘n begrip hê van die seën wat jy in Hom het:

 

  • In Hom het jy alle geestelike seëninge in die hemel (Efesiërs 1:3).
  • In Hom is jy uitverkies om heilig te wees (Efesiërs 1:4).
  • In Hom is jy in liefde bestem om as sy kind aangeneem te word (Efesiërs 1:5).
  • In Hom het jy verlossing deur sy bloed (Efesiërs 1:7).
  • In Hom is jou sondes vergewe (Efesiërs 1:7).
  • In Hom het jy ‘n erfenis in die hemel (Efesiërs 1:11).
  • In Hom het jy die Gees as waarborg van hierdie erfdeel ontvang (Efesiërs 1:13-14).
  • In Hom het jy alles as ‘n genadegawe van God ontvang – selfs jou beproewing sal uiteindelik vir die goeie uitwerk (Romeine 8:32, 28).
  • In Hom het jy die wysheid van God (1 Korintiërs 1:30).
  • In Hom het jy die geregtigheid van God (1 Korintiërs 1:30).
  • In Hom het jy heiligmaking (1 Korintiërs 1:30).
  • In Hom het die Vader jou lief (Johannes 16:27).
  • In Hom het jy die Woord om jou te leer, te lei, te vertroos, te vermaan, te versterk, en te bemoedig.
  • In Hom het jy die gawe van gebed om te vra en te ontvang.
  • In Hom het jy ‘n geestelike familie, die kerk.

 

As jy dié dinge reg verstaan, kan jy nie anders as om Hom te prys vir die seën wat jy in Jesus ontvang het nie.  Laat jou kersversierings, die kersfees CD’s wat in jou huis speel, die geskenke, en die feesviering van Hóm vertel en nie van Kersvader nie.  Leer vir jou kinders dat Kersfees oor Jesus gaan en dat die ou man met die rooi pak en die wit baard onbelangrik is.  Moenie vir jou kind die idee skep dat Kersfees oor Jesus én Kersvader handel nie.  Jesus alleen moet geprys word.  Kersvader beloon kinders wat soet was; Jesus het ons liefgehad ten spyte van ons sonde.  Prys Hóm.  Deel die seën van Christus met ander.  Vertel hulle van die wonderlike geskenk wat ons in Jesus ontvang het.  Vertel hulle van die vergifnis, verlossing en lewe wat gekom het deur sy kruisdood en opstanding.  Sê vir hulle dat ons nie ons plek in die hemel hoef te koop nie, maar dat die ewige lewe ‘n gratis geskenk is vir almal wat hulle bekeer in op Jesus vertrou (Romeine 6:23).

 

Gee ook vir Jesus geskenke om dankie te sê vir sý geskenk.  Ons kan wel nie goud, wierook, en mirre na die baba toe bring nie, maar ons kan nogsteeds vir Hom geskenke gee.  Die Bybel sê:

 

“Want Ek het honger gehad, en julle het My te ete gegee; Ek het dors gehad, en julle het My te drinke gegee; Ek was ‘n vreemdeling, en julle het My herberg gegee; Ek was naak, en julle het My geklee; Ek was siek, en julle het My besoek; in die gevangenis was Ek, en julle het na My gekom.  Dan sal die regverdiges Hom antwoord en sê:  Here, wanneer het ons U honger gesien en gevoed; of dors, en te drinke gegee?  En wanneer het ons U ‘n vreemdeling gesien, en herberg gegee; of naak, en geklee?  En wanneer het ons U siek gesien of in die gevangenis, en na U gekom?  En die Koning sal antwoord en vir hulle sê:  Voorwaar Ek sê vir julle, vir sover julle dit gedoen het aan een van die geringstes van hierdie broeders van My, het julle dit aan My gedoen.” (Matteus 25:35-40).

 

“Ek vermaan julle dan, broeders, by die ontferminge van God, dat julle jul liggame stel as ‘n lewende, heilige en aan God welgevallige offer dit is julle redelike godsdiens.” (Romeine 12:1).

 

“Laat ons dan gedurig deur Hom aan God ‘n lofoffer bring, dit is die vrug van die lippe wat sy Naam bely.  Vergeet die weldadigheid en mededeelsaamheid nie, want God het ‘n welbehae aan sulke offers.” (Hebreërs 13:15-16).

 

As jy nie moeite doen om die Here te prys nie, sal die wêreld jou maklik intrek om Kersfees te kommersialiseer en te dink dit gaan hoofsaaklik oor geskenke en lekker kos.

 

Maria se lof (v.46-56)

Tannie Agnes is 83 jaar oud.  Sy is ‘n weduwee en woon in ‘n groot huis.  Sy stel nie belang in kuns nie, en het ‘n ou skildery in die solder gebêre.  Dit lê al vir jare daar en stof vergader.  Omdat sy oud is kom sy nooit meer in die solder nie.  Op ‘n dag vra sy ‘n jong man om die solder te kom skoonmaak.  Daar ontdek hy die peperduur kunswerk.  Skielik vind sy uit dat die nederige kunswerk miljoene rande werd is.  So het God met Maria gemaak:  Hy het die nederige maagd verhef om die Messias se ma te word.[1]

 

‘n Teleskoop wys iets van ‘n ster of planeet se werklike grootte.  Só het Maria die Here grootgemaak.  “Maak die Here saam met my groot, en laat ons saam sy Naam verhef!” (Psalm 34:4).  Haar vreugde was in God, haar Verlosser.  Die outeur se gebruik van ‘háár Verlosser’ maak dit persoonlik en intiem.  Die Katoliekekerk sê dat Maria sondeloos is.  Maar kan dit wees as sy self sê dat God haar Verlosser is?  God is nie die Verlosser van perfekte mense nie, maar van sondaars (Titus 1:3, 2:10, 13, 3:4, Judas 25).

 

Maria prys die Here omdat Hy haar in haar nederige en armsalige toestand raakgesien het.  “Want die HERE is verhewe; nogtans sien Hy die nederige aan, en die hoogmoedige ken Hy uit die verte.” (Psalm 138:6).  Almal sal die Almagtige en heilige God prys vir die groot dinge wat Hy vir Maria gedoen het.  Tog is sy barmhartigheid nie net oor Maria nie, maar oor elke mens wat Hom vrees – van geslag tot geslag.  Die Skrif sê:  “But I show my love to thousands of generations of those who love me and obey my laws.” (Deuteronomium 5:10, Good News Bible).  Psalm 103:17 sê:  “Maar die goedertierenheid van die HERE is van ewigheid tot ewigheid oor die wat Hom vrees, en sy geregtigheid vir kindskinders”.  God verander nie:  van geslag tot geslag is Hy barmhartig oor die wat Hom vrees.  God is ewig:  Hy bestaan van geslag tot geslag.

 

God het sewe dinge gedoen:

 

[1] Hy het sy sterk arm ontbloot (v.51).  Volgens Jesaja 53:1 is die Messias sy sterk arm.

 

[2] Hy het mense se hoogmoedige gedagtes geken en hulle verstrooi (v.51).  “Nou prys ek, Nebukadnésar, en ek roem en eer die Koning van die hemel:  al sy werke is waarheid en sy paaie is reg, en Hy kan verneder die wat in hulle trotsheid wandel.” (Daniël 4:37).  “God weerstaan die hoogmoediges, maar aan die nederiges gee Hy genade.” (Jakobus 4:6).

 

[3] Hy het konings van hulle trone afgeruk (v.52).  In Daniël 2 sien ons hoe sy Koninkryk al die koninkryke van die wêreld verpletter.

 

[4] Hy het nederiges verhoog (v.52).  “Die HERE rig die ootmoediges weer op; die goddelose mense verneder Hy tot die grond toe.” (Psalm 147:6).

 

[5] Hy het honger mense met goeie dinge versadig (v.53).  “Salig is julle wat nou honger het, want julle sal versadig word.” (6:21).  “Salig is die wat honger en dors na die geregtigheid, want hulle sal versadig word.” (Matteus 5:6).

 

[6] Hy het die rykes met leë hande weggestuur (v.53).  “Maar wee julle, rykes, want julle het jul troos weg.  Wee julle wat vol is, want julle sal honger ly.” (6:24-25).

 

[7] Hy het sy verbond met Abraham onthou en sy kneg Israel gehelp (v.54-55, cf. v.72-73, Genesis 17).

 

Toe Elisabet 6 maande swanger was het Maria by haar kom bly (v.36, 39).  Sy het vir 3 maande daar gebly, totdat Elisabet se baba gebore is (v.56).  Daarna is sy terug na haar huis toe (v.56).

 

Prys die Here vir sy genade aan ‘n nederige, armsalige ‘niemand’ soos jy.  As jy dink dat jy belangrik is, sal jy nooit sy genade waardeer nie.  Moenie jouself meet aan sondaars wat slegter is as jy nie.  Meet jouself aan God.  Hy is heilig, soewerein, almagtig, alwetend, alomteenwoordig, ewig, liefde, onveranderlik, barmhartig, regverdig, getrou, wys, en nog meer.

 

Weeg jy op?

 

Jy is swak.  Jy raak bewerig as jy ‘n ete mis en sukkel om te funksioneer as jy sleg geslaap het.  ‘n Piepklein virus slaan jou vir ‘n week plat.  Jy kan nie eers ‘n klein beproewing deurmaak sonder om angstig te raak nie.  Jy haat ander wat die lewe vir jou moeilik maak.  Jy kla meer as wat jy dankbaar is.  Jy is sterflik (twee weke ná ek iemand begrawe het was daar omtrent twintig nuwe grafte).  Jy is onheilig in jou gedagtes, woorde, en dade.  Jy is ontrou aan God, die kerk, jou huweliksmaat, jou kinders, en jou werkgewer.  Jy is hoogmoedig.  So kan ek aangaan.

 

Laat ons die Here prys vir Kersfees; dat Hy vir sondaars aarde toe gekom het en in ‘n vuil stal gebore is.  Prys Hom dat Hy aan ‘n kruis gesterf het vir sulke ellendige en armsalige sondaars.  “Hy, wat in die gestalte van God was, het dit geen roof geag om aan God gelyk te wees nie, maar het Homself ontledig deur die gestalte van ‘n dienskneg aan te neem en aan die mense gelyk geword; en in gedaante gevind as ‘n mens, het Hy Homself verneder deur gehoorsaam te word tot die dood toe, ja, die dood van die kruis.” (Filippense 2:6-8).  “maar God bewys sy liefde tot ons daarin dat Christus vir ons gesterf het toe ons nog sondaars was.” (Romeine 5:8).

 

Amazing love, how can it be

that Thou, my God, shoulds’t die for me?

-Charles Wesley-

 

Ontferm jou dié Kersfees oor hulle wat onverdiend is, want so het God Hom oor jóú (‘n onverdiende sondaar) ontferm.  Hoe gouer jy besef dat jy niks uit God se hand verdien nie, hoe beter.  “Want as iemand meen dat hy iets is, terwyl hy niks is nie, mislei hy homself.” (Galasiërs 6:3).

 

Verbeel jou jy koop vir jou kind ‘n fiets vir Kersfees.  Hoe sal jy voel as sy vir CNA dankie sê vir die geskenkpapier, MAKRO bedank vir die fiets, vir DHL en Volkswagen Caddy dankie sê vir die aflewering, maar vergeet om vir jóú dankie te sê?  Wees dié Kersfees dankbaar vir geskenke, familie, en vriende, maar moenie vergeet om Jesus te dank vir sy Verlossing nie.  Prys die Here vir Kersfees!

[1] Maria was nie, soos die skildery, waardevol oor iets in haar nie.  God het haar waardevol gemáák.

Die man wat uitgesien het na Kersfees

Christmas Carol

In A Christmas Carol van Charles Dickens het Scrooge Kersfees gehaat.  Simeon was anders as Scrooge:  hy het uitgesien na kersfees.  Waarna het hy uitgesien?  Na die geskenke of ete saam met familie?  Of het hy gewag vir die vervulling van God se belofte wat 4000 jaar vroeër in Genesis 3:15 gemaak is:  “En Ek sal vyandskap stel tussen jou [Satan] en die vrou, en tussen jou saad en haar saad.  Hy [die Messias] sal jou die kop vermorsel, en jy sal hom in die hakskeen byt.”?  Lukas 2:25 sê dis wat hy verwag het:  “[Simeon] het die vertroosting van Israel verwag”

 

Simeon se karakter

Emil wil die rykste man in die wêreld wees.  Dié lewensdoel maak dat hy dink hy is beter as ander.  Hy is ongeskik met dié wat nie so ryk is soos hy nie, en jaloers op dié wat ryker is.  Hy werk altyd om ryker te word en gee nie tyd aan sy vrou en kinders nie.  Hy stres as dit lyk of hy geld gaan verloor.  Om ryker te word doen hy skelm besigheid en raak verslaaf aan werk.  Sy rykdom maak hom nie gelukkig nie.  Hy is onvergenoeg met sy biljoene en wil altyd nóg hê.  Hy is ongeduldig en wil nóú die rykste wees.  Hy vlei kliënte om geld uit hulle te kry.

 

Emil se beskouing van die toekoms bepaal sy karakter in die hede.  Net so was dit vir Simeon en so sal dit met jou wees.  Simeon was regverdig en vroom, omdat hy die Messias verwag het (v.25).  Hy het gedoen wat Miga 6:8 gesê:  “Hy het jou bekend gemaak, o mens, wat goed is; en wat vra die HERE van jou anders as om reg te doen en liefde te betrag en ootmoedig te wandel met jou God?”  Sou jy nie ook so gelewe het as jy geweet het dat die Messias in die nabye toekoms gebore gaan word nie?  Ons wag nou wel nie vir Jesus se eerste koms nie, maar ons verwag sy tweede koms.  Dis nodig om soms ons besige lewe te halt en te onthou dat die wederkoms ‘n realiteit is.  Dié hoop moenie ‘n déél van jou lewe wees nie, maar moet jou hele lewe kleur.  Hoekom sê ek so?  As jy hierdie hoop vooroë het, sal jy heilig lewe.  Die Bybel sê:

 

“Want die reddende genade van God het aan alle mense verskyn en leer ons om die goddeloosheid en wêreldse begeerlikhede te verloën, ingetoë en regverdig en vroom in die teenwoordige wêreld te lewe, terwyl ons die salige hoop en die verskyning van die heerlikheid verwag van die grote God en ons Verlosser, Jesus Christus, wat Homself vir ons gegee het om ons te verlos van alle ongeregtigheid en vir Homself ‘n volk as sy eiendom te reinig, ywerig in goeie werke.” (Titus 2:11-14).

 

“Terwyl al hierdie dinge dan vergaan, hoedanig moet julle nie wees in heilige wandel en godsvrug nie?—julle wat die koms van die dag van God verwag en verhaas, waardeur die hemele deur vuur sal vergaan en die elemente sal brand en versmelt.  Maar ons verwag volgens sy belofte nuwe hemele en ‘n nuwe aarde waarin geregtigheid woon.  Daarom, geliefdes, terwyl julle hierdie dinge verwag, beywer julle dat julle vlekkeloos en onberispelik voor Hom bevind mag word in vrede.” (2 Petrus 3:11-14).

 

“En nou, my kinders, bly in Hom, sodat ons vrymoedigheid kan hê wanneer Hy verskyn en nie beskaamd van Hom weggaan by sy wederkoms nie… Geliefdes, nou is ons kinders van God, en dit is nog nie geopenbaar wat ons sal wees nie; maar ons weet dat ons, as Hy verskyn, aan Hom gelyk sal wees, omdat ons Hom sal sien soos Hy is.  En elkeen wat hierdie hoop op Hom het, reinig homself soos Hy rein is.” (1 Johannes 2:28, 3:2-3).

 

Sal jy nie gemotiveer wees om heilig te lewe as jy geweet het Jesus kom môre nie?  As jy gedurig die wederkoms verwag sal jy:

 

  • Anders dink oor geld. Jy sal weet jy kan dit nie saamvat hemel toe nie.
  • Anders dink oor lyding en nie dink dat dit vir ewig sal aanhou nie.
  • Anders dink oor plesier. Jy sal nie dink daar is niks beter as hierdie wêreld nie.
  • Anders dink oor werk en weet jy werk nie net vir jou moeilike baas nie, maar om die Here te verheerlik.
  • Anders dink oor aftrede en nie dink dat jou laaste jare op aarde die beste moet wees, omdat daar niks hierna is nie.
  • Anders dink oor jou vyande. Jy sal hulle nie terugkry nie, omdat jy weet dat die Here op die laaste dag met hulle sal afreken.
  • Anders dink oor die dood en nie bang wees nie, omdat jy weet dat daar iets ná die dood is. Jy weet ook dat jy ‘n nuwe liggaam gaan kry wanneer Jesus weer kom.

 

Simeon se omstandighede

In die 1700’s was party slawe bly dat hulle goeie eienaars, soos George Whitefield en Jonathan Edwards, gehad het.  Dit was egter nie genoeg om ‘n goeie baas te hê nie.  Hulle wou vry wees.  Net so was Keiser Augustus gaaf met die Jode en wou hy hulle juk verlig.  Maar dit was nie genoeg nie – God se volk wou vry wees.  Om dié rede het baie Jode ‘n politieke Messias verwag; ‘n Messias wat die Romeinse juk sou afgooi.  Simeon het egter geweet dat daar ‘n swaarder juk is as Rome:  sonde.  Die Messias het gekom om sy volk te red en troos, omdat hulle deur sonde onderdruk is.  Daarom praat Simeon van die Messias wat verlossing en lig bring vir die volk en vir die nasies.  Hy praat van die Messias wat bestem is tot ‘n val en opstanding van baie in Israel.  Hy sê dat ‘n swaard deur Maria se siel sal gaan.  Hoekom?  Omdat haar Seun, die Messias, gekruisig sou word.  Jesus is nie gekruisig om Rome se juk af te gooi nie, maar om Satan en sonde se juk af te gooi.

 

Dít is wat Lukas bedoel as hy sê dat Simeon die Vertroosting van Israel verwag het.  Jesaja het gesê:  “Troos, troos my volk, sê julle God.  Spreek na die hart van Jerusalem, en roep haar toe dat haar stryd verby is, dat haar skuld betaal is, dat sy uit die hand van die HERE dubbel ontvang het vir al haar sondes.” (Jesaja 40:1-2).  God sê met ander woorde:  ‘Net soos wat Ek Israel vir haar sondes gestraf het, sal Ek haar vergewe.  Troos haar met dié woorde.’

 

Ons land en wêreld is in ‘n gemors.  Wat is Suid-Afrika en die wêreld se hoop?  Dis nie jou stem tydens die verkiesing of ‘n sekere politieke party nie.  Dit is Jesus en sy wederkoms.  Net Hý kan hierdie wêreld omkeer en herstel.  Daarom is jou eerste taak nie om in politiek betrokke te raak nie.  Jesus het gesê:  “My koninkryk is nie van hierdie wêreld nie; as my koninkryk van hierdie wêreld was, sou my dienaars geveg het, dat Ek nie aan die Jode oorgelewer word nie.  Maar nou is my koninkryk nie van hier nie.” (Johannes 18:36).  Jou taak is om Jesus se wederkoms te verwag.  Dit moet jou dryf om vir mense te sê hulle moet gereed maak, omdat Jesus gaan kom om die wêreld te oordeel.  Hulle moet hulle bekeer en die evangelie glo.

 

Simeon se skopus

In die kerslied, Betlehem Ster, sing ons:  ‘Wyse manne kom van ver.’  Hoekom het die wyse manne van ver gekom, en nie uit Israel nie?  Deur dit te doen het God gewys dat die heidene die Messias verwelkom het, terwyl die Jode Hom verwerp het.  Ja, Jesus is die Vertroosting van Israel (v.25).  Maar Hy is dit ook vir die wêreld (v.32, Johannes 3:16, Efesiërs 2:12-13, 19).

 

Gewoonlik is dit moeilik om die evangelie met jou familie te deel, maar oor kerstyd is dit makliker.  Dis maklik om te verduidelik hoekom Jesus mens geword het, of wat die woorde van ‘n kerslied beteken.  Moenie dié kans vir die evangelie mis nie.  Sal die wêreld húlle blydskap in die kersseisoen deel, terwyl ons wat die regte rede het stilbly?

 

Mike ontmoet vir Tracy by die see.  Hy raak verlief en kontak haar deur die jaar.  Die herinnering aan hulle tyd by die see is goed.  Die geselsies op die foon is beter.  Maar die feit dat hy weer dié jaar see toe gaan om haar te sien is die beste.  Net so is die herinnering aan Jesus se geboorte (kersfees) goed.  Die feit dat ons Hom nóú kan ken en ‘n verhouding met Hom het is beter.  Maar die beste kom nog.

 

Die God wat by jou is

Burning bush

Janie se baas gee vir haar ‘n moeilike taak.  Hy gaan met vakansie en vra dat sy elke dag sy troeteldiere moet kos gee.  Sy huis is in ‘n gevaarlike area.  Haar baas stuur vir Tommie om saam te gaan, maar sy is nogsteeds bang.  Na drie dae vind sy uit dat Tommie ‘n swartbelt in karate het.  Sy voel beter maar is steeds bang.  Later vind sy uit dat hy vier keer die wêreldkampioenskappe gewen het.  Sy het amper geen vrees oor nie, maar weet dat karate niks is teen gewere nie.  Toe hoor sy dat die mense in die buurt sy vriende is.  Nou vrees sy glad nie meer nie.

 

As die Here vir jou ‘n moeilike taak gee, sal jy baie minder vrees as jy regtig weet Wie jou gestuur het.  Dis die les wat Moses in Eksodus 3:1-4:17 moes leer.  Sy vier besware moes meegee voor die God wat hom gestuur het.

 

‘Wie is ek?’ (3:1-12)

By ‘n dinee in Indië het William Carey langs ‘n jong Britse staf-offisier gesit.  Carey was ‘n bekende sendeling.  Die offisier wou hom verneder en het voor almal gevra of Carey nie in sy jong dae ‘n skoenmaker was nie.  Sy reaksie was treffend:  ‘No, not even a shoe-maker, sir:  just a cobbler.’[1]  God het dié arme lapper (‘cobbler’) gebruik om die Bybel of dele daarvan in meer as 30 tale te vertaal.  Hy gebruik eenvoudige mense sodat sý krag gewys kan word.  Paulus sê:  “Maar ons het hierdie skat in erdekruike, sodat die voortreflikheid van die krag van God mag wees en nie uit ons nie… En Hy het vir my gesê:  My genade is vir jou genoeg, want my krag word in swakheid volbring.  Baie liewer sal ek dus in my swakhede roem, sodat die krag van Christus in my kan woon.” (2 Korintiërs 4:7, 12:9).

 

Moses het sy skoonpa se skape by Horeb of Sinaï opgepas.  Waar is dit?  Dis in Arabië (Galasiërs 4:25).  Die meeste geleerdes dink dat dit in die suide van die Sinaï-Skiereiland is, maar ‘n onlangse studie wys dat dit dalk in die noord-westelike hoek van moderne Saudi-Arabië is.  Terwyl Moses hiér was het die Engel van die Here in ‘n brandende bos aan hom verskyn.  Volgens die res van die hoofstuk, asook Genesis 16, Rigters 6, 13, was hierdie Engel God self.  Dié Engel of Boodskapper was die Seun van God.  Die bos waarin Hy verskyn het, het gebrand, maar nie uitgebrand nie.  Die vlam het nie hout nodig gehad om te brand nie.  Hierdeur het God gewys dat Hy onafhanklik is:  Hy het nie sy skepping nodig om te bestaan nie.  Hy het ook gewys dat Hy in die midde van sy volk is, maar hulle nie verteer nie.  Hy is Immanuel, God met ons.

 

Mense in die Verre Ooste trek hulle skoene uit voordat hulle by ‘n huis ingaan.  Jou voete bring modder en grond in die huis in.  Moes Moses sy skoene uittrek omdat dit vuil was?  Nee.  Hy was ‘n skepsel in die teenwoordigheid van ‘n heilige God.  Die vlammende Serafs wat in God se teenwoordigheid was, het hulle hul voete bedek (Jesaja 6:2).  Toe Josua God se generaal (God die Seun) sien, het hy dieselfde gedoen:  “Toe sê die leërowerste van die HERE vir Josua:  Trek jou skoene van jou voete af, want die plek waar jy op staan, is heilig.  En Josua het so gedoen.” (Josua 5:15).

 

God het gesien hoe sy volk onderdruk word.  Hy het hulle hulpgeroep gehoor (2:23-25).  “In al hulle benoudheid was Hy benoud, en die Engel van sy aangesig het hulle verlos; deur sy liefde en deur sy medelyde het Hy hulle verlos; en Hy het hulle opgehef en hulle gedra, al die dae van die ou tyd.” (Jesaja 63:9).  Die Here het sy belofte aan Israel onthou.  Die tyd het gekom om hulle te red en te neem na die land van melk en heuning.  Hoekom noem Hy dit ‘n land van melk en heuning, en nie ‘n land van koring en wyn nie?  Melk kan jy uit die koei se spene drink.  Heuning kan jy uit die bynes uithaal.  Koring en wyn moet jy plant, oes, en fyn maak voor jy dit kan gebruik.  Israel sou ‘n ryk land inneem; ‘n land waar die huise klaar gebou, en die gewasse klaar geplant is:

 

“die HERE jou God [sal] jou inbring in die land wat Hy aan jou vaders, Abraham, Isak en Jakob, met ‘n eed beloof het om jou te gee—groot en mooi stede wat jy nie gebou het nie, en huise vol van allerhande goed wat jy nie gevul het nie, en uitgekapte reënbakke wat jy nie uitgekap, wingerde en olyfbome wat jy nie geplant het nie—en jy [sal] eet en versadig word… Want die HERE jou God bring jou in ‘n goeie land, ‘n land van waterstrome, fonteine en onderaardse riviere wat in die laagtes en op die berge uitkom; ‘n land van koring en gars en wingerdstokke en vyebome en granate; ‘n land van olieryke olyfbome en heuning; ‘n land waarin jy brood sonder skaarste sal eet, waarin niks jou sal ontbreek nie; ‘n land waarvan die klippe yster is, en uit die berge waarvan jy koper sal uitkap; en jy sal eet en versadig word en die HERE jou God loof oor die goeie land wat Hy jou gegee het.” (Deuteronomium 6:10-11, 8:7-10).

 

God het vir Moses gestuur om die volk te bevry en daarheen te lei.  Moses was swak en nederig.  ‘Wie is ek?’ het hy gevra.  Hy was soos Jesaja en Jeremia.  Jesaja het besef dat hy onrein is (Jesaja 6:5).  Jeremia het geglo dat hy te jonk is (Jeremia 1:6).  Maar die Here het belowe om met Moses te wees.  Die belofte wat vir Josua gegeld het, was ook op Moses van toepassing:  “Niemand sal voor jou standhou al die dae van jou lewe nie; soos Ek met Moses gewees het, sal Ek met jou wees; Ek sal jou nie begewe en jou nie verlaat nie.” (Josua 1:5).  Jesus het dieselfde vir ons belowe:  “En kyk, Ek is met julle al die dae tot aan die voleinding van die wêreld.” (Matteus 28:20).  As bewys dat Hy met hom was, het God vir Moses gesê:  “Ek sal met jou wees, en dit sal vir jou ‘n teken wees dat Ek jou gestuur het:  As jy die volk uit Egipte gelei het, sal julle op hierdie berg God dien.” (3:12).  Moses moes eers in geloof optree voordat God die teken vir hom gegee het.

 

Wanneer God vir jou ‘n taak gee, moet jy sorg dat jy ‘n akkurate kennis van jouself het, asook van die God wat jou stuur.  Meet jouself aan die Woord en nie aan ander nie.  Sal jy nie versoek wees om hoogmoedig of minderwaardig te voel as jy jouself teen ander meet nie?  Vind die balans van Romeine 12:3:  moenie te veel dink van jouself nie, maar moet ook nie dink dat jy géén gawe het nie.  Erken dat alles wat jy het van God af kom.  Dank Hom vir sy gawes en moenie in jouself roem nie.  Doen wat die Bybel sê:

 

  • “Johannes antwoord en sê: ‘n Mens kan niks aanneem as dit hom nie uit die hemel gegee is nie… Hy moet meer word, maar ek minder.” (Johannes 3:27, 30).
  • “Want wie trek jou voor? En wat het jy wat jy nie ontvang het nie? En as jy dit dan ontvang het, waarom roem jy asof jy dit nie ontvang het nie?” (1 Korintiërs 4:7).
  • “En wie is tot hierdie dinge bekwaam?… Nie dat ons uit onsself bekwaam is om iets as uit onsself te bedink nie, maar ons bekwaamheid is uit God” (2 Korintiërs 2:16, 3:5).
  • “Maar wie roem, moet in die Here roem. Want nie hy wat homself aanbeveel, dié is beproef nie, maar hy wat deur die Here aanbeveel word.” (2 Korintiërs 10:17-18).
  • “As iemand spreek, laat dit wees soos woorde van God; as iemand dien, laat dit wees soos uit die krag wat God verleen, sodat God in alles verheerlik kan word deur Jesus Christus, aan wie die heerlikheid en krag toekom tot in alle ewigheid. Amen.” (1 Petrus 4:11).

 

As jy te veel van jouself dink sal jy roem, en roem is hoogmoed.  As jy sê dat jy géén gawe het nie sal jy jouself bejammer.  Self-bejammering is ‘n verskuilde vorm van hoogmoed:  jy wens dat mense jou moet raaksien en gelukwens.  Om te sê dat jy nie ‘n gawe het nie, is om God te beledig.

 

‘Wie het my gestuur?’ (3:13-22)

‘n Naam sê baie.  Waaraan dink jy as jy die volgende name hoor:  Nike, Coke, Ferrari, Samsung, Baptis, Spur, Redwood, Margate, Obama, Elvis, koningin Elizabeth?  Enige regdenkende mens wil sy goeie naam beskerm – jy wil nie hê dit moet deur die modder gesleep word nie.  In die Bybel het die betekenis van iemand se naam dikwels sy karakter opgesom.  Jakob beteken hakskeengryper of bedrieër.  Net so som God se Naam sy karakter op.

 

Moses het vir die Here gesê:  “Maar as ek by die kinders van Israel kom en aan hulle sê:  Die God van julle vaders het my na julle gestuur, en hulle my vra:  Hoe is sy naam? —wat moet ek hulle antwoord?” (3:13).  God het geantwoord:  “En God sê vir Moses:  EK IS WAT EK IS.  Ook sê Hy:  So moet jy die kinders van Israel antwoord:  EK IS het my na julle gestuur.  Toe sê God verder vir Moses:  Dit moet jy aan die kinders van Israel meedeel:  Die HERE, die God van julle vaders, die God van Abraham, die God van Isak en die God van Jakob, het my na julle gestuur.  Dit is my Naam vir ewig, en dit is my gedenknaam van geslag tot geslag.” (3:14-15).

 

Die Naam ‘EK IS’ impliseer dat God onveranderlik is, dat Hy altyd dieselfde is.  Hy is ewig:  Hy sê nie ‘EK WAS’ nie, maar ‘EK IS’.  Hy is onafhanklik.  Geen mens kan sê:  ‘EK IS’ nie.  Ons het God nodig en kan nie uit onsself bestaan nie.  Net God is onafhanklik en het lewe in Homself.  Die Naam ‘Here’ impliseer dat God soewerein is.  In die Nuwe Testament praat Jesus van Homself as ‘EK IS’ (Johannes 8:58, 18:5-8).[2]  In Johannes het Jesus ten minste sewe keer gesê:  ‘EK IS die Brood van die Lewe, EK IS die Lig vir die wêreld, EK IS die Deur vir die skape, EK IS die Goeie Herder, EK IS die Opstanding en die Lewe, EK IS die Weg, die Waarheid, en die Lewe, EK IS die ware wynstok.’  In Filippense 2:11 se Paulus dat Jesus die Here is.  Ja, Jesus is die God wat in Eksodus 3 aan Moses verskyn het.

 

Moses moes vir Farao vra om die Israeliete te bevry, sodat hulle dié God in die woestyn kon aanbid en Hy hulle sondes kon vergewe.  Hoekom in die woestyn?  Later lees ons:  “Toe laat Farao Moses en Aäron roep en sê:  Gaan heen, offer aan julle God in die land.  Maar Moses antwoord:  Dit is nie reg om so te doen nie; want wat ons aan die HERE onse God offer, is ‘n gruwel vir die Egiptenaars.  As ons iets wat ‘n gruwel is vir die Egiptenaars, voor hulle oë offer, sal hulle ons dan nie stenig nie?  Laat ons drie dagreise ver die woestyn intrek, dat ons aan die HERE onse God kan offer soos Hy ons sal beveel.” (8:25-27).

 

God het vooraf geweet dat Farao nie gehoor sou gee nie.  God sou hom met tien plae moes dwing.  Daarna sou hy hulle laat trek.  Die Israeliete moes die Egiptenare vir goud, silwer en klere vra.  Moes hulle dit doen, sodat hulle ryk kon word, of sodat hulle materiaal kon hê vir die tabernakel wat later gebou sou word?

 

Onthou wie jou stuur.  Onthou dit wanneer jy bang is om die evangelie te deel, in die openbaar te bid, iemand moet konfronteer oor sy sonde, alleen moet staan vir die waarheid, ongeregtigheid moet teëstaan, of ‘n moeilike teks moet preek.  As jy onthou dat Gód jou stuur sal dit jou vreesloos en dapper maak.  Dit sal jou na die Bybel toe dryf om seker te maak jy verteenwoordig God op ‘n akkurate wyse.  Dit sal maak dat jy versigtig is om sy Naam te eer.

 

‘Hulle sal my nie glo nie’ (4:1-9)

In die Westcar Papirus is daar ‘n storie van ‘n Egiptiese priester, Webaoner, wat ‘n krokodil uit was gemaak het.  Toe hy dit in die meer gooi het dit lewendig geword en weer in was verander toe hy dit optel.  In Eksodus 4 het God ‘n stok in ‘n slang, en toe weer in ‘n stok verander.  ‘[God] does what Egyptian mythology merely imagined.’[3]

 

Buiten vir die slang het Moses se hand ook melaats en weer gesond geword.  Dié tekens sou die volk oortuig dat God vir Moses gestuur het.  As dít hulle egter nie oortuig het nie, moes hy water uit die Nyl neem en dit in bloed verander.  Die Nyl was die lewensbloed van die land, want hierdeur het hulle aan die lewe gebly.  Nou sou God die Nyl ‘doodmaak’.  God het die wonders gegee om te wys dat Hý vir Moses gestuur het.  Moses kon dit nie in sy eie krag doen nie.  Is dit nie die doel van wonderwerke in die Bybel nie?

 

  • “Toe sê Moses: Hieraan sal julle weet dat die HERE my gestuur het om al hierdie werke te doen, dat hulle nie uit my eie hart is nie: as hierdie mense sterwe soos alle mense sterwe en met die besoeking van alle mense besoek word, dan het die HERE my nie gestuur nie. Maar as die HERE iets nuuts skep en die grond sy mond oopmaak en hulle verslind met alles wat aan hulle behoort, en hulle lewendig na die doderyk afdaal, dan sal julle weet dat hierdie manne die HERE verag het.” (Numeri 16:28-30).
  • Nadat Elia die weduwee se seun uit die dood uit opgewek het, het sy vir hom gesê: “Nou weet ek dit dat u ‘n man van God is en dat die woord van die HERE in u mond waarheid is.” (1 Konings 17:24).
  • Hoe moes Johannes die Doper weet dat Jesus deur God gestuur is; dat Hy die Messias was? “En Jesus het geantwoord en vir hulle gesê: Gaan vertel aan Johannes wat julle hoor en sien: blindes sien weer en kreupeles loop, melaatses word gereinig en dowes hoor, dooies word opgewek en aan armes word die evangelie verkondig.” (Matteus 11:4-5).
  • “[Nikodemus] het in die nag na Jesus gekom en vir Hom gesê: Rabbi, ons weet dat U ‘n leraar is wat van God gekom het, want niemand kan hierdie tekens doen wat U doen as God nie met hom is nie.” (Johannes 3:2).
  • Wat was die bewys dat Paulus ‘n apostel was; dat God hom gestuur het? “Die kentekens tog van ‘n apostel is onder julle verwerklik met alle volharding deur tekens en wonders en kragtige dade.” (2 Korintiërs 12:12).

 

Kan jy onderskei of iemand regtig deur God gestuur is of nie?  As jy nié kan onderskei nie sal jy maklik vir vals leraars val.  As jy hulle lering volg sal jy in die hel beland.  Sorg dus dat jy kan onderskei wie deur God gestuur is en wie nie.  Hier is ‘n paar kenmerke van vals leraars:

 

[1] Vals leraars doen bonatuurlike dinge deur die mag van Satan.  Hulle fokus hierop.  Hulle doen dit om God se kinders te mislei (Matteus 24:24).  Moet dus nie dink God het iemand gestuur, net omdat hulle iets indrukwekkend doen nie.

 

[2] Vals leraars sal jou ongemaklik laat voel (Galasiërs 1:7).  Wat hulle sê sal jou dwars in die krop steek en teen jou gees indruis.  Jesus se skape ken sy stem en volg Hom (Johannes 10:27).

 

[3] Vals leraars se woorde strook nie met die Bybelse evangelie nie (Galasiërs 1:8-9).  Meet hulle woorde aan die Bybel.  Jy sal sien dit stem nie ooreen nie (1 Timoteus 1:11, 6:3).

 

[4] Vals leraars is geldgierig en seksueel immoreel (2 Petrus 2:14).

 

[5] Vals leraars het hulle eie weergawe van Jesus (1 Johannes 4:2-3).  Húlle Jesus is nie die Jesus van die Bybel nie.

 

[6] Vals leraars misbruik genade en sê dat hulle vry is om sonde te doen (Judas 4).

 

[7] Vals leraars het ‘n obsessie met Satan en demone.  Hulle vrees nie om die duiwel te belaster nie (Judas 8-10, 2 Petrus 2:10-12).

 

[8] Vals leraars roem oor hulleself (Judas 16).

 

[9] Vals leraars is verslaaf aan allerhande sondes (2 Petrus 2:19).

 

[10] Vals leraars gebruik die wet verkeerd.  Hulle dink dat ‘n mens daardeur gered word, en verstaan nie dat God dit gegee het om ons sonde uit te wys nie (1 Timoteus 1:7-10).

 

‘Ek kan nie goed praat nie’ (4:10-17)

In sy jong dae kon John Piper nie voor ‘n groep mense praat nie.  Dit was so erg dat sy keel toegetrek het.  In sy kollege jare moes hy ‘n toespraak in sy Spaanse klas lewer.  Dit het bitter moeilik gegaan.  In 1966 moes hy vir die somerskool in die kapel praat.  Hy het ‘n verbond met die Here gemaak:  ‘As U my hierdeur help sal ek nooit weer ‘n versoek om in die openbaar te praat, van die hand wys nie.’  Die Here het hom gehelp.  Vandag is hy een van die wêreld se beste predikers.  God het hom welsprekend gemaak.[4]

 

Soos Jeremia ná hom (Jeremia 1:6), het Moses vir die Here gesê dat hy nie goed kon praat nie.  Die Here het geantwoord:  “Wie het vir die mens die mond gemaak, of wie maak stom of doof, of siende of blind?  Is dit nie Ek, die HERE, nie?” (4:11).  God het belowe dat Hy hom sou leer om te praat.  Hy sou vir Moses doen wat Hy later vir die apostels gedoen het:  “Maar wanneer hulle jul oorlewer, moenie julle kwel oor hoe of wat julle sal spreek nie, want dit sal julle in daardie uur gegee word wat julle moet spreek; want dit is nie julle wat spreek nie, maar die Gees van julle Vader wat in julle spreek.” (Matteus 10:19-20).

 

Moses wou nogsteeds nie gaan nie.  God het kwaad geword en gesê dat Hy vir Aäron sou stuur om hom te help.  God sou met Moses praat.  Moses moes dan die woorde vir Aäron sê, en hý sou dit vir die volk sê.  Moses het sy staf opgetel en gedoen soos God gesê het.

 

Moenie bang wees as God vir jou ‘n moeilike taak gee nie.  Vertrou op Hom en bid dat Hy jou sal toerus en versterk.  Moenie sê:  ‘Ek kan nie.’  Dis nou wel in ‘n ander konteks, maar die beginsel in Filippense 4:13 geld hier ook:  “Ek is tot alles in staat deur Christus wat my krag gee.”  Vrees is ‘n vorm van ongeloof.

 

Steve Green gee ‘n akkurate beskrywing van die God wat by ons is:

 

He is fierce and He is tender

He’s our Judge and our Defender

And He calls us to surrender

For He loves us to the core

He is frightening and resplendent

He is present and transcendent

He’s enmeshed and independent

And He cannot love us more

So He calls our names

And we fear Him for His goodness

For we know He won’t be tamed

So He calls our names

And we wonder if we answer:

‘Will we ever be the same?’

He’s a comfort and a terror

A destroyer and repairer

He’s more terrible and fairer

Than our mortal tongues can say

He is hidden and revealing

He’s appalling and appealing

He’s our wounding and our healing

And He will not turn away

He is wild, He is wonder

He is whispering and He is thunder

He is over, He is under

And He suffered for our gain

He’s a comfort and a danger

He’s a Father and a stranger

He’s enthroned and in a manger

And He says we’re worth His pain

[1]S. Pearce Carey, William Carey, p.30

[2] Die Griekse woorde ego eimi beteken nie ‘Dit is Ek’ nie, maar ‘EK IS’.

[3]John Currid, Exodus vol.1, p.101

[4] John Piper, Future Grace, pp.51-53

Jou anker in die storm

Anchor in storm

My vriend en sy vrou is laas Dinsdag in hulle huis aangeval.  Die rowers het hulle huis verwoes en hulle geslaan, met verkragting en die dood gedreig, en op my vriend geskiet.  Toe hy my bel kon ek die emosie in sy stem hoor.  Maar ten spyte van alles is God hulle anker in die storm, die rots onder hulle voete.  In ‘n nuusbrief skryf hy:  ‘They took some material possessions, but our lives and honour were spared because of the good hand of our God who placed a wall between our lives and their weapons… [We are] Trusting God.’  Sou jy dieselfde kon sê as dit met jóú gebeur het?  Ek hoop dat Handelinge 27 vir jou ‘n anker sal wees in die storm.

 

Die seiltog (v.1-12)

Ek onthou ‘n tyd van bitter beproewing in my lewe.  In dié tyd het ek gereeld die Psalms gebid.  Een oggend het ek Psalm 86 gebid.  Ek onthou hoe ek v.17 gebid het:  ‘Show me a sign of your favor’ (ESV).  Later in die dag het iemand my gebel.  ‘Hoeveel skuld jy op jou kar?’ het die persoon gevra.  Die bedrag was naby of net oor R11 000.  Die persoon het gesê:  ‘Jou kar is afbetaal.’  God het vir my ‘n bietjie suiker gegee, sodat ek die bitter pil van beproewing kon verduur.  Het so iets al met jou gebeur?

 

Paulus was onskuldig, en tog was hy ‘n gevangene saam met ‘n klomp ander.  Die skip waarop hy moes vaar was van Adramittium in noord-wes Turkye.  In sy bitter beproewing het die Here guns gegee:  die Romeinse offisier Julius het vir Paulus toestemming gegee om sy vriende in Sidon te besoek.  Verder was sy goeie en getroue vriende Aristarchus en Lukas saam met hom op die skip (19:29, 20:4, Kolossense 4:10, 14, 2 Timoteus 4:11, Filemon 24).

 

Van Sidon af het die skip onder die eiland Siprus geseil.  Die eiland sou dien as ‘n buffer om die wind van voor te keer.  Hulle het naby die kus van Cilisië gevaar tot by die hawestad Mira.  Hiér het hulle ‘n skip van Alexandrië gekry wat oppad was Rome toe.  Die vaart Italië toe was stadig.  Hulle het die wind van voor gehad toe hulle verby Cnidus seil.  Om windweerstand te verminder moes hulle onder die eiland Kreta verby seil.  Hulle het tot by Mooi Hawens en Lasea aan Kreta se suidkus gevaar.  Die Joodse Vasdag, die Dag van Versoening (Levitikus 23:27), was nou al verby.  Dit was reeds Oktober.  Die Middellandse See is soos die Kaap – dit reën in die winter.  Om dus in Oktober op die oop see te wees is gevaarlik.  Paulus het voorgestel dat hulle in Lasea oorwinter.  Hy het gewaarsku dat hulle die vrag, skip, en selfs hulle lewens kon verloor indien hulle verder sou seil.  Na talle seevaarte het Paulus die see geken.  Julius het gedink dat ‘n gevangene soos Paulus nie veel weet nie, en het eerder na die kaptein en skeepseienaar geluister.  Volgens húlle sou dit beter wees om 64 km verder te seil en in Fenix (‘n hawestad van Kreta) te oorwinter.  Dié hawe het suid-wes en noord-wes gelê, en kon die gevaarlike winde keer.

Moet ‘n Christen moed verloor in beproewing?  Wat kan jy doen om moed te hou?  Bid Psalm 86:17:  ‘Show me a sign of your favor’ (ESV).  Moenie so opgeneem wees in die beproewing dat jy God se guns miskyk en sê:  ‘Alles is teen my’ nie.  Probeer om nie heeldag oor jou beproewing te dagdroom, sodat jy bitter, bekommerd, en depressief raak nie.  Let eerder daarop om die Here te dank vir sy goedheid, soewereiniteit, beloftes, en guns.  Loof Hom vir die klein tekens van sy guns, en vertel dit vir ander.  Wees by ander gelowiges, sodat jy bemoedig kan word en nie heeltemal sink nie.  Wees dankbaar vir wat Jesus gedoen het:  in sy donkerste uur (Getsemane en Golgota) was Hy alleen, sodat jý nooit alleen hoef te wees nie.  ‘For God so loved the world, that [when Jesus prayed in the garden] He was silent.’ (C.J. Mahaney).  Wat sal gebeur as jy net die donker kant van jou beproewing sien?  Die beproewing sal twee keer so swaar wees om te dra:  jy sal nie net die beproewing moet dra nie, maar ook die twyfel, bekommernis, en vrees.

 

Die storm (v.13-38)

In 1977 het die Toccoa Falls dam gebreek.  Die Toccoa Bybel Instituut was onder water:  39 mense het verdrink, waarvan baie kinders was.  Die regering het sielkundiges gestuur om te help, maar hulle hulp was onnodig.  ‘n Sekere Robert Nuttal (‘n sielkundige) het vertel hoe Christene wat geliefdes verloor het, oortuig was dat dit deel was van God se plan.  Thurman Kemp het ‘n 7-jarige seun verloor.  Hy het gesê:  ‘Things happen for a purpose, and if God had wanted that dam to hold, He could have done it with a Band-Aid.’[1]  Dié storie en Handelinge 27 wys dat Christene en ongelowiges verskillend dink oor lyding.

 

Toe daar ‘n ligte suidewind waai, het die Romeinse offisier gedink dat Paulus se voorspelling verkeerd was… totdat daar ‘n stormwind (die Euroklidon) van die eiland af gewaai het.  Die skip is meegesleur.  Hulle het agter die klein eiland Clauda probeer skuil en het gesukkel om die reddingsbootjie op te hys.  Om te keer dat hulle deur die wind voortgedryf word, het hulle die mas en ankers laat sak.  Om te keer dat die skip se ‘rug breek’, het hulle kabels onderdeur laat sak om die romp vas te trek.  Hulle was bang dat hulle die sandbanke (Sirtis) aan die Libiese kus sou tref.  Om die skip ligter te maak het hulle die vrag en skeepsgereedskap oorboord gegooi.  Vir baie dae het hulle geen son of sterre gesien nie, en dus ook geen rigting gehad nie.  Niemand het gedink hulle sou oorleef nie, en daarom het hulle vir 14 dae nie ‘n eetlus gehad nie.  Al wie hoop gehad het was die drie gelowiges.  Paulus het gesê:

 

“Manne, julle moes na my geluister en nie van Kreta afgevaar het nie en julle so hierdie ramp en skade bespaar het.  Maar nou vermaan ek julle om moed te hou, want daar sal hoegenaamd geen verlies van lewe onder julle wees nie, maar alleen van die skip.  Want daar het in hierdie nag by my gestaan ‘n engel van die God aan wie ek behoort, wat ek ook dien.  En hy het gesê:  Moenie vrees nie, Paulus; jy moet voor die keiser staan, en kyk, God het aan jou geskenk almal wat saam met jou vaar.  Daarom, hou moed, manne; want ek glo God dat dit so sal wees soos aan my gesê is.  Maar ons moet op ‘n sekere eiland strand.” (v.21-26).

 

In Genesis 18:26 sê die Here oor Sodom:  “As Ek in Sodom vyftig regverdiges vind binne-in die stad, dan sal Ek die hele plek spaar om hulle ontwil.”  Die volgende hoofstuk sê dat God om Lot se ontwil vir Soar gespaar het, en om Abraham se ontwil vir Lot gespaar het (Genesis 19:21, 29).  So het God hiér die bemanning vir Paulus se onthalwe gespaar.  Jesus het gesê dat Paulus in Rome moes getuig (23:11).  Nou sou Hy sy belofte hou.

 

Die skip was nou al vir 14 dae op die see; hulle het op die Adriatiese See rondgedryf.  Teen middernag het hulle vermoed dat die strand naby was (het hulle gehoor hoe branders teen die kus breek?).  Hulle kon nie in die donker sien nie, en het probeer meet hoe diep dit was.  Dit was 40 meter diep.  Met die tweede meting was dit 30 meter diep.  Omdat hulle bang was vir rotse, het hulle vier ankers van die skip se agterkant laat afsak.  Hulle het gebid vir die oggend om te kom (Jona 1:5).  ‘n Paar van die gevangenes wou met die reddingsbootjie ontsnap, en het gemaak of hulle nóg ankers aan die skip se voorkant wou laat sak.  Paulus het van hulle plan geweet en vir die offisier gesê:  “As hierdie manne nie in die skip bly nie, kan julle nie gered word nie.” (v.31).  Die soldate het dadelik die bootjie se toue losgesny.

 

Paulus het op die Here vertrou en met groot kalmte vir die bemanning gesê om moed te skep en iets te eet, sodat hulle hul kragte kon herwin.  Op grond van God se belofte het hy hulle belowe dat nie een van hulle ‘n haar sou verloor nie (Lukas 21:18).  Paulus het gedank, brood gebreek, en geëet.  Al 276 passasiers het moed geskep en geëet.  Ná ete het hulle die koring in die see gegooi.  Hulle wou die skip ligter maak, sodat dit die land kon bereik.

 

Verstaan jy hoekom jy ‘n Bybelse teologie van God en lyding moet hê?  Sorg dat jy dit het vóór die storm tref, sodat jy gereed is as dit kom.  Glo dat God, en nie die duiwel of toeval nie, in beheer is van beproewing.  Die Bybel sê:

 

  • Josef se boeties het hom as ‘n slaaf verkoop Egipte toe. Maar hier is wat hý gesê het: “Maar wees nou nie bedroef nie, en laat daar geen ontstemming by julle wees dat julle my hierheen verkoop het nie. Want om lewens te behou, het God my voor julle uit gestuur… Júlle het my dan nou nie hierheen gestuur nie, maar God” (Genesis 45:5, 8).
  • “En die HERE antwoord hom: Wie het vir die mens die mond gemaak, of wie maak stom of doof, of siende of blind? Is dit nie Ek, die HERE, nie?” (Eksodus 4:11).
  • “Die HERE maak dood en maak lewend; Hy laat neerdaal in die doderyk en laat daaruit opkom. Die HERE maak arm en maak ryk; Hy verneder, ook verhoog Hy.” (1 Samuel 2:6-7).
  • Toe Job se rykdom en al tien sy kinders op een dag weggevat is, het hy gesê: “Naak het ek uit my moeder se skoot gekom, en naak sal ek daarheen terugkeer. Die HERE het gegee, en die HERE het geneem: die Naam van die HERE sy geloofd!” (Job 1:21). Was Job verkeerd in wat hy gesê het? “By dit alles het Job nie gesondig en aan God niks ongerymds toegeskrywe nie” (Job 1:22).
  • Toe Job siek word, het sy vrou gesê hy moet God vloek en sterf. Wat was Job se reaksie? “Soos ‘n dwaas praat, praat jy! Die goeie sou ons van God aanneem, en nie ook die slegte aanneem nie? By dit alles het Job nie gesondig met sy lippe nie.” (Job 2:10).
  • “[Ek is die Here] wat die lig formeer en die duisternis skep, die heil bewerk en die onheil skep: Ek, die HERE, is dit wat al hierdie dinge doen.” (Jesaja 45:7).
  • “Wie spreek daar, en dit gebeur? Het die Here dit nie beveel nie? Gaan uit die mond van die Allerhoogste nie kwaad sowel as goed nie?” (Klaagliedere 3:37-38).
  • “Sal daar ‘n onheil in die stad voorval as die HERE dit nie bewerk het nie?”(Amos 3:6).
  • “Want waarlik, Herodes en Pontius Pilatus het saam met heidene en die volke van Israel vergader teen u heilige Kind Jesus wat U gesalf het, om alles te doen wat u hand en u raad vooruit bepaal het om plaas te vind.” (Handelinge 4:27-28).

 

Wanneer jy ly is dit belangrik dat jy God se beloftes en liefde glo, dat Hy alles vir jou voordeel doen (Romeine 8:28-39).  ‘n Regte gesindheid in lyding is ‘n kragtige getuienis.  Vir die gelowige wat swaarkry is God se soewereiniteit ‘n rots onder sy voete.  Wat sal gebeur as jou uiterlike besittings weggevat word, en jy geen innerlike rots het om op staat te maak nie?  Jy sal vou.  Ja, treur as jy swaarkry.  Maar moenie treur soos ongelowiges wat geen hoop het nie.

 

Die skipbreuk (v.39-44)

Op 1 Junie 1773 het ‘n Nederlandse handelskip, De Jonge Thomas, vasgeval in ‘n sandbank in Tafelbaai.  Baie van die wat aan die skip se romp vasgeklou het, het gesterf.  Die wat kon swem het probeer om die land te bereik, maar die sterk gety het hulle in die see ingetrek.  Die sterkste swemmers het uitgekom en die res het in die ysige water verdrink.  Wolraad Woltemade het met sy perd ‘Vonk’ in die see ingery.  Twee matrose het aan die perd vasgehou en is uitgetrek.  So het hy sewe keer heen en weer gery en 14 matrose gered.  Toe die skip meegee het hy weer ingery.  In desperaatheid het ses matrose aan die perd vasgeklou.  Woltemade, sy perd, en die ses matrose het almal verdrink.  Van die 191 aan boord het 53 oorleef, waarvan Woltemade 14 gered het.  In Handelinge 27 was daar 276 aan boord.  Nie een van hulle het verdrink nie.  God het almal gered.

 

Toe die dag breek het niemand die onbekende eiland herken nie.  Hulle het die ankers losgesny, die roertoue losgemaak, en die voorste mas gehys.  Hulle wou die skip strand.  Ongelukkig het die skip se voorkant ‘n sandbank getref.  Die branders het die skip se agterkant verpletter.  Die soldate het gevrees dat die gevangenes sou wegswem, en wou hulle doodmaak.  Die soldate het die wet geken:  as ‘n gevangene ontsnap word jý doodgemaak (12:19).  Julius het van Paulus gehou en gekeer dat die soldate hulle plan uitvoer.  Die wat kon swem het ingeduik en strand toe geswem.  Die res het op planke tot by die strand gedryf.  God het sy belofte gehou en almal veilig tot by die land gebring (v.44, 22, 24-25).

 

Hoe moet gelowiges realisties wees oor beproewings?

 

[1] Moenie verwag dat jou lewe vry sal wees van beproewings nie.  Moenie dink dat jy nie sal swaarkry nie.  Moet ook nie dink dat hierdie die laaste beproewing is wat jy sal deurmaak nie.  Die Skrif sê:

 

  • “Ons moet deur baie verdrukkinge in die koninkryk van God ingaan.” (14:22).
  • “Ek het wel in my sorgeloosheid gesê: Ek sal vir ewig nie wankel nie. HERE, U het my berg deur u welbehae sterk laat staan. U het u aangesig verberg—ek het verskrik geword!” (Psalm 30:7-8).
  • “sodat niemand verontrus mag word onder hierdie verdrukkinge nie; want julle weet self dat ons hiervoor bestemd is.” (1 Tessalonisense 3:3).
  • “En Hy sê vir almal: As iemand agter My aan wil kom, moet hy homself verloën en sy kruis elke dag opneem en My volg.” (Lukas 9:23).

 

[2] Moet ook nie dink dat jou beproewing uniek is, of dat jy die enigste een is wat ly nie.  Moenie dink dat die son nooit weer sal skyn nie, dat God van jou vergeet het, of dat jou geloof sal knak nie.  Die Bybel sê:

 

  • “Geen versoeking het julle aangegryp behalwe ‘n menslike nie; maar God is getrou, wat nie sal toelaat dat julle bo julle kragte versoek word nie; maar Hy sal saam met die versoeking ook die uitkoms gee, sodat julle dit sal kan verdra.” (1 Korintiërs 10:13).
  • “Tears may flow in the night, but joy comes in the morning.” (Psalm 30:5, Good News Bible).
  • “En die Here sal my verlos van elke bose werk en my red om in sy hemelse koninkryk in te gaan.” (2 Timoteus 4:18).
  • Sien ook Romeine 8:28-39.

 

As jy in sloot nr. 1 val sal jy geskok en verras wees as die beproewing kom.  Dit sal jou omkant vang.  As jy in sloot nr. 2 val sal jy depressief en hopeloos wees.

 

Toe ek ‘n kind was het ons rygdraad gevat en klein ankers daaruit gemaak.  Natuurlik was dit nie baie sterk nie.  Jesus het gesê dat daar ‘n finale storm kom (Matteus 7:24-27).  As jy op jou werke, godsdienstige pogings, of ander verlossers staatmaak, is jou anker van rygdraad gemaak.  Net as jy jou bekeer en vertrou op die sterk anker van Jesus se Persoon, sy volmaakte en sondelose gehoorsaamheid, en sy kruisdood en opstanding vir sondaars, sal jy die finale storm van God se oordeel oorleef.

[1] Jay Adams, A Theology of Christian Counseling, p.155

Die wêreld deur Paulus se oë

Earth in eyeball

My swaer bou huise.  Iemand het hom gevra om hulle huis oor te bou.  Hy moes selfs die dak afhaal.  Hy het die ou kappe gevat en pragtige deure vir die TV kabinet gebou.  Klippe wat in die erf opgegrawe is, het hy gebruik om ‘n kaggel mee te bou.  Glo dit of nie, maar uit die ou ‘prefab’ muur het hy ‘n rykmans-kombuis gebou.  Vir ander was dié materiaal bourommel.  Vir hom was dit ‘n geleentheid om iets mooi te maak.  So was Paulus in Handelinge 25-26:  waar ander in ellende sou sink, het hy ‘n geleentheid vir die evangelie gesien.

 

Paulus voor Festus (25:1-22)

Het jy al die storie gehoor van die man wat die evangelie in alles gesien het?  Sy seun was skaam hieroor.  Toe die seun se vriende kom kuier, het hy sy pa se Bybel en Christelike boeke weggevat, en hom met ‘n atlas in die kombuis toegemaak.  ‘Moet asseblief nie uitkom en iets oor die Here sê nie, pa,’ het die seun gevra.  Sy pa het in die kombuis gesit en die atlas deurgeblaai.  Na ‘n rukkie het hy gehoor hoe sy pa uitroep:  ‘Prys die Here!’  Hy het by die deur ingestorm en gevra:  ‘Hoe op aarde sien pa die evangelie in die atlas?’  Sy pa het gesê:  ‘Die Mariana trog in die Atlantiese Oseaan is 11 km diep – God sê in Miga 7:19 dat hy my sonde in die dieptes van die see begrawe het!’  Paulus was so en het alles beskou in verhouding tot die evangelie en evangelisasie.

 

Keiser Nero het vir Festus gestuur om Felix as goewerneur op te volg.  Festus het vir omtrent 10 dae Jerusalem toe gegaan.  Hy wou bekend raak met die provinsie onder sy heerskappy, en meer weet oor Paulus:  wie was hy en hoekom was hy in die tronk?  Terwyl Festus in Jerusalem was, het die Jode gevra hy moet Paulus daarhéén stuur om verhoor te word.  Hulle plan was om hom oppad in te wag en dood te maak.  Festus het nie in hulle strik getrap nie.  Hy was regverdig teenoor Paulus en het gesê dat die Jode hom in Sesarea kon aankla.

 

Hoekom het die Jode na twee jaar (24:27) nog hulle mes ingehad vir Paulus?  Kon hulle hom nie net in vrede los nie?  Paulus het groot ‘skade’ in hulle godsdiens gemaak.  Sy invloed was sigbaar.  Hulle was bitter en wou van hom ontslae raak.  Die Jode het hulle saak gestel, maar kon hulle klag teen Paulus nie bewys.  Paulus het gesê dat hy niks teen die wet van die Jode, die tempel, of die keiser gedoen het nie.  Ten minste twee van die drie klagtes was strafbaar met die dood.  Paulus was bereid om te sterf as hy iets gedoen het om die dood te verdien.  Maar die Jode het geen gronde vir só ‘n klag gehad nie.  Hy wou nie Jerusalem toe gaan om verhoor te word nie.  Hoekom nie?  Hy het geweet dat hy dáár nie ‘n regverdige verhoor sou hê nie.  Daarom het hy sy reg as ‘n Romeinse burger gebruik en tot die keiser geappelleer.  Het hy dit bloot gedoen om regverdig verhoor te word?  Of wou hy in Rome kom om die evangelie te preek (1:8, 9:15, 23:11, Romeine 1:15)?

 

Felix se vrou was Drusilla (24:24).  Sy was die dogter van Herodes Agrippa I wat in hfst.12 dood is.  Agrippa II en Bernice was haar broer en suster.  In dié hoofstuk kom kuier hulle vir Festus.  Dit was bekend in Rome dat dié broer en suster bloedskande gepleeg het.  Bernice het met haar oom getrou.  Toe hý dood is het sy ‘n seksuele verhouding met haar broer, Agrippa II, gehad.  Om mense se monde stil te maak het sy met koning Polemo van Sicilië getrou.  Sy het egter gou van hom geskei om terug te keer na haar broer toe.  Sy het toe ‘n verhouding met keiser Vespasianus gehad, en daarna ook met sy seun Titus.[1]

 

Dís die Agrippa en Bernice wat nou op die toneel verskyn.  Festus het Paulus se storie met hulle gedeel.  Uiteindelik het alles hierop neergekom:  “Die beskuldigers het teen hom opgetree en geen beskuldiging ingebring van dinge soos ek verwag het nie, maar hulle het met hom sekere twisvrae oor hulle eie godsdiens gehad en oor ‘n sekere Jesus wat dood is, van wie Paulus verklaar het dat Hy lewe.” (25:18-19).  Agrippa was bekend met die Joodse godsdiens, en sou vir Festus kon help.  Festus het hom verseker dat hy die volgende dag vir Paulus sou hoor.

 

Dit sal help as meer mense in die kerk soos Paulus is; mense wat alles beskou in verhouding tot die evangelie en evangelisasie.  Hoe lyk so ‘n lewe in die praktyk?  Iemand wat só lewe maak nie geld, gemak, geluk, familie, vriende, hul kinders se toekoms die beslissende faktor wanneer hul trek, verplaas of bevorder word, trou, aftree, of na ‘n ander skool toe skuif nie.  Dié mens doen wat Jonathan Edwards gesê het:  ‘He has eternity stamped on his eye balls.’  Dié persoon vra hoe sy keuse sy geestelike gesondheid sal beïnvloed.  As hy na ‘n ander dorp toe trek is sy eerste vraag:  ‘Is daar ‘n goeie kerk?’ en nie:  ‘Sal ek baie geld maak?’ nie.  So iemand vra hoe sy besluit die evangelie sal bevorder; of dit sy huweliksmaat en kinders geestelik help.

 

Hoekom is dit belangrik dat ons die wêreld só moet beskou?  Die evangelie en evangelisasie is al rede hoekom jy nog nie in die hemel is nie.  Sal jou lewe nie ‘n leë en sinnelose siklus wees as jy dit in die lig van geld of gemak beskou nie?  Dalk kry jy meer geld by jou nuwe werk en bly jy in ‘n groter huis, maar wat help dit as jy in ‘n dorp sit waar jy nie ‘n geestelike tuiste het nie?

 

Paulus voor Agrippa (25:23-26:32)

In die 1820’s het Charles Finney die ‘altar call’ populêr gemaak.  Na sy preke het hy vir die hoorders gesê:  ‘I want that you who have made up your minds to become Christians, and will give your pledge to make your peace with God immediately, should rise up; but that, on the contrary, those of you who are resolved that you will not become Christians, and wish me so to understand, and wish Christ so to understand, should sit still.’[2]  Finney het geglo dat die mens nie met ‘n gevalle of sondige natuur gebore is nie.  Na sý mening was die reddende werk van die Heilige Gees ‘n reaksie op die sondaar se keuse.  Vandág sê mense:  ‘Die Heilige Gees is ‘n gentleman en sal nooit die sondaar se wil beïnvloed nie.’  Duidelik het hulle nie Handelinge 9, 26 gelees, waar God vir Paulus in sy spore stop en hom ‘n Christen máák nie.  Paulus het verseker nie daardie dag opgestaan en gedink:  ‘Vandag gaan ek ‘n besluit maak vir Jesus’ nie.  Finney se verkeerde teologie het daartoe gelei dat hy alles sou doen om die sondaar se wil te manupileer:  emosionele opsweping, ‘altar calls’, musiek, of enigiets wat mense tot ‘n besluit gedwing het.

 

Wat leer Handelinge 26 oor die sondaar?  Hy is blind in sy sonde; sonder ‘n bonatuurlike werk van God het hy geen hoop nie.  Reageer God op die besluit van die sondaar, of is dit die sondaar wat op die innerlike roepstem van God reageer?  Vind verlossing plaas wanneer God iets in die sondaar se hart doen, of wanneer die sondaar sy hand opsteek en tot voor in die kerk loop?

 

Paulus het voor ‘n klomp belangrike mense verskyn:  “Op die volgende dag het Agríppa en Berníce toe met prag en praal gekom en die gehoorsaal binnegetree saam met die owerstes oor duisend en die aansienlikste manne van die stad” (25:23).  Festus het die saak ingelei:  “Koning Agríppa en manne wat almal hier saam met ons is, u sien hierdie man oor wie die hele menigte van die Jode my aangespreek het in Jerusalem en ook hier, en uitgeroep het dat hy nie langer behoort te lewe nie.  Maar omdat ek gevind het dat hy niks gedoen het wat die dood verdien nie, en hy self ook hom op die keiser beroep het, het ek besluit om hom te stuur.  Maar ek kan niks sekers oor hom aan my heer skrywe nie; daarom het ek hom voor u gebring en veral voor u, koning Agríppa, sodat ek ná die ondersoek iets kan skrywe.  Want dit lyk vir my onredelik om ‘n gevangene te stuur en nie die beskuldiginge teen hom aan te dui nie.” (25:24-27).

 

Paulus het geweet dat Agrippa die Joodse geloof ken, en was bly om sy saak voor hom te stel:

 

‘Ek was eens ‘n Fariseër.  Soos húlle en die twaalf stamme, verwag ek die dag dat God die dooies sal opwek.  Dis hiérvoor wat ek verhoor word!  Soos húlle het ek op ‘n tyd gesê dat Jesus van Nasaret nie uit die dood uit opgestaan het nie.  Ek het Hom gehaat en sy volgelinge doodgemaak.  Maar toe sien ek Hom.  Een middag het Hy aan my verskyn.  Sy lig was helderder as die middagson.  Hy het in ‘n hoorbare stem met my gepraat.  Dié wat saam met my was kan getuig dat dit so is.  Ek was soos ‘n os wat dié agter hom probeer skop, maar homself beseer as hy die skerp prikkels raak skop.  Só was my gewete.  Ek kon nie langer die waarheid van Stefanus se preek ontken nie (hfst.7).  Jesus het régtig opgestaan.  Hy het my na die heidene toe gestuur.  Deur mý prediking sou Hý hulle blinde oë open (2 Korintiërs 4:4).  Hy sou hulle uit die duisternis van sonde na sy lig toe bring (Johannes 8:12, 2 Korintiërs 4:6, Kolossense 1:12-13).  Hy sou hulle uit die mag van Satan red, na Hóm toe draai, en hulle sondes vergewe (2:38, Lukas 11:22, 1 Korintiërs 6:11, Kolossense 1:14).  Deur die geloof sou Hy hulle afsonder en, saam met ander, ‘n erfdeel in die hemel gee (20:32, Efesiërs 2:8-9, Kolossense 1:12).’

 

Paulus het dadelik gedoen wat Jesus hom beveel het.  Hy het die evangelie aan Jode en heidene verkondig.  Wat het hy gesê?  ‘Moenie net met julle monde die regte woorde sê nie; wys deur julle dade dat God julle harte verander het (Matteus 3:8).’  Hiervoor het die Jode Paulus gehaat:  ‘Hoe dúrf hy sê dat Gód se volk hulle moet bekeer, dat Hy die God van onrein heidene is, en dat Jesus uit die dood uit opgestaan het?’  Paulus was dankbaar dat God hom teen die Jode gehelp het.  Sý boodskap was nie ‘n nuwe boodskap nie, maar die ou boodskap van Moses en die profete.  Die Ou Testament het voorspel dat die Messias gekruisig en begrawe sou word; dat Hy uit die dood sou opstaan (Eksodus 12, Psalm 16, 22, Jesaja 53).

 

Festus kon dit nie meer hou nie en het met ‘n harde stem uitgeroep:  “Jy is kranksinnig, Paulus; die groot geleerdheid bring jou tot kranksinnigheid.” (26:24).  Maar Paulus het van beter geweet.  Festus was mal om nié die feite van die evangelie te glo nie.  Die evangelie kon verdedig word.  Meer as 500 mense het die opgestane Jesus gesien (1 Korintiërs 15:3-8).  Selfs Agrippa het geweet dat alles omtrent Jesus nie in ‘n hoekie gebeur het nie.  Wat sou Paulus se volgende skuif wees?  Hy het vir Agrippa in ‘n hoek gedryf:  “Glo u die profete, koning Agríppa?  Ek weet dat u glo.” (26:27).  Ek is seker mens kon ‘n speld hoor val.  Agrippa het nie dadelik geweet wat om te antwoord nie.  Wat sou gebeur het as hy ‘nee’ gesê het?  Hy sou die Jode kwaad gemaak het.  Maar as hy ‘ja’ gesê het sou hy dom gelyk het voor Festus.  Daarom het hy gesê:  “Jy beweeg my byna om ‘n Christen te word.” (26:28).  Amper, maar nog nie!  Paulus se begeerte was almal in die hof Christene sou word.  Maar daar was iets wat hy nié wou hê nie.  Wat was dit?  Hy wou nie hê dat hulle in boeie moes wees soos hy nie.  Hy wou hê dat Christenskap nie as ‘n misdaad beskou moes word nie; dat Christene godsdiens vryheid kon geniet.  Agrippa, Felix, en die hele hof het besef dat Paulus onskuldig was.

 

Ons moet verlore sondaars sien soos wat Paulus hulle gesien het.  Hoe is dit?  Hy het die Skrif verstaan wat sê dat ons in Adam geval het; dat ons met ‘n sondige natuur gebore is:

 

  • “Kyk, in ongeregtigheid is ek gebore, en in sonde het my moeder my ontvang.” (Psalm 51:7).
  • “Afvallig is die goddelose mense van die geboorte af; die leuensprekers dwaal van die moederskoot af.” (Psalm 58:4).
  • “Bedrieglik is die hart bo alle dinge, ja, verdorwe is dit; wie kan dit ken?” (Jeremia 17:9).
  • “soos geskrywe is: Daar is niemand regverdig nie, selfs nie een nie. Daar is niemand wat verstandig is nie, daar is niemand wat God soek nie. Hulle het almal afgewyk, saam het hulle ontaard. Daar is niemand wat goed doen nie, daar is selfs nie een nie.” (Romeine 3:10-12).
  • “Daarom, soos deur een mens die sonde in die wêreld ingekom het en deur die sonde die dood, en so die dood tot alle mense deurgedring het, omdat almal gesondig het” (Romeine 5:12).
  • “omdat wat die vlees bedink, vyandskap teen God is; want dit onderwerp hom nie aan die wet van God nie, want dit kan ook nie. En die wat in die vlees is, kan God nie behaag nie” (Romeine 8:7-8).
  • “En julle het Hy lewend gemaak, wat dood was deur die misdade en die sondes… en ons was van nature kinders van die toorn net soos ook die ander.” (Efesiërs 2:1, 3).

 

Slegs God kan ‘n dooie opwek, ‘n blinde laat sien, ‘n sondaar na Hom toe trek en red (Paulus se bekering onderstreep dit in rooi):

 

  • “die Here het haar hart geopen om ag te gee op wat deur Paulus gesê is.” (16:14).
  • “Kan ‘n Kusiet sy vel verander of ‘n luiperd sy vlekke? Dan sal julle ook in staat wees om goed te doen, julle wat gewend is om kwaad te doen.” (Jeremia 13:23).
  • “En Ek sal julle ‘n nuwe hart gee en ‘n nuwe gees in jul binneste gee; en Ek sal die hart van klip uit julle vlees wegneem en julle ‘n hart van vlees gee. En Ek sal my Gees in jul binneste gee en sal maak dat julle in my insettinge wandel en my verordeninge onderhou en doen.”(Esegiël 36:26-27).
  • “In dieselfde uur het Jesus Hom in die gees verheug en gesê: Ek loof U, Vader, Here van die hemel en die aarde, dat U hierdie dinge verberg het vir wyse en verstandige mense en dit aan kindertjies geopenbaar het. Ja, Vader, want so was dit u welbehae. Alles is aan My oorgegee deur my Vader; en niemand weet wie die Seun is nie, behalwe die Vader, en wie die Vader is nie, behalwe die Seun en hy aan wie die Seun dit wil openbaar.” (Lukas 10:21-22).
  • “Die wind waai waar hy wil, en jy hoor sy geluid, maar jy weet nie vanwaar hy kom en waarheen hy gaan nie. So is elkeen wat uit die Gees gebore is.” (Johannes 3:8).
  • “Niemand kan na My toe kom as die Vader wat My gestuur het, hom nie trek nie; en Ek sal hom opwek in die laaste dag… En Hy sê: Om hierdie rede het Ek vir julle gesê dat niemand na My toe kan kom as dit hom nie deur my Vader gegee is nie.” (Johannes 6:44, 65).
  • “soos U Hom mag oor alle vlees gegee het, sodat Hy aan almal wat U Hom gegee het, die ewige lewe kan gee.” (Johannes 17:2).
  • “[God het ons] ook toe ons dood was deur die misdade, lewend gemaak saam met Christus—uit genade is julle gered” (Efesiërs 2:5).

 

Wedergeboorte of die nuwe lewe is die oorsaak en nie die gevolg van geloof nie.  In 26:18 stuur Jesus vir Paulus “om hulle oë te open, dat hulle hul van die duisternis tot die lig kan bekeer”.  Soos reeds gesien sê Efesiërs 2:5 dat God ons lewend gemaak het toe ons nog dood was in sonde.

 

Beteken dit ons moenie evangelisasie doen nie?  Nee.  God gebruik middele om mense te red (v.18, Romeine 10:14).

 

Iemand het eenkeer dié beswaar gemaak:  ‘God sal nie vir ‘n mens sê om iets te doen (‘Bekeer jou en glo die evangelie!’) waartoe hy nie instaat is nie.’  Hoe moet ons dié beswaar antwoord?  Jesus het vir lam mense en dooies gesê om op te staan; vir blindes om te sien en dowes om te hoor.  Het Hy dit vir hulle gesê omdat hulle daartoe instaat was; omdat die krag om te lewe of te sien binne hulle vermoeë was?  Geloof en bekering self is gawes van God (5:31, 11:18, 2 Timoteus 2:25, Efesiërs 2:8-9, Filippense 1:29).

 

Hoekom moet só oor verlore sondaars dink?  As jy ánders dink dan word Jesus ‘n arme Verlosser wat magteloos staan wag dat die sondaar toestemming moet gee dat Hy hom kan red.  So ‘n persoon sal maklik sy of haar kinders manipuleer om hulle ‘harte vir Jesus te gee’, ‘n sondaarsgebed op te sê, op ‘n ‘altar call’ te reageer.  Hulle mislei hulleself, ander, en hulle kinders.  Hulle dínk hulle is gered omdat hulle ‘n gebed opgesê het, vorentoe gekom het, of hulle ‘harte vir Jesus gegee’ het – selfs al dra hulle nie die vrug van bekering nie.  Iemand wat só glo sal baie makliker op sy pogings en die sondaar se wil vertrou as op God.  Hy sal mense se wil manupileer eerder as om tot God te roep dat Hý sondaars sal red.

 

In 2010 het ek ‘n vergadering bygewoon.  Die leier van die vergadering het die sokker wêreldbeker as ‘n geleentheid vir die evangelie gesien en wou dit nie mis nie.  Hy het soos Paulus gedink.

[1]Inligting verkry uit Fausset’s Bible Dictionary, International Standard Bible Encyclopedia, en Josefus se Antiquities of the Jews

[2] Iain Murray, Revival and Revivalism, p.242