Wie is hierdie Jesus?

Who is Jesus

As jy in die straat loop en vir ‘n honderd mense vra wie Jesus is, sal jy seker ‘n halfdosyn of meer antwoorde kry.

 

  • Die Moslems glo Hy is die grootste profeet naas Mohammed. Hulle glo dat Hy sondeloos en uit ‘n maagd gebore is, wonderwerke gedoen het, maar nie aan die kruis gesterf het of opgestaan nie, en dat Hy nie die Seun van God is nie.
  • Hindoes glo Hy is die tiende inkarnasie van hulle god Vishnu.
  • Die Jehova’s Getuies glo Hy is ‘n god en die Seun van God, maar nie God nie.
  • Liberale teoloë glo Hy was ‘n goeie mens, maar het nie wonderwerke gedoen of liggaamlik uit die dood uit opgestaan nie.
  • Mormone glo Jesus en Satan was broers.
  • Prosperity predikers glo Jesus is ‘n tipe ‘genie’ wat voorspoed, geld, en gesondheid sal gee as jy dit net uitspreek.
  • Buddhiste sê Jesus was ‘n wyse leermeester en ‘n heilige man.
  • Ortodokse Jode glo Hy was ‘n vals Messias en ‘n bedrieër.
  • Amerikaanse film makers glo sy Naam is ‘n vloekwoord.

 

Maar op die einde maak dit nie saak wat mense dink nie.  Wat sê God van Hom?  Matteus 1:21 wys vir ons.

 

Hy is mens

In 4de en 5de eeu het die Christene in Antiochië en Alexandrië oor die Persoon van Jesus verskil.  ‘Hoe kan Hy gelyk God en mens wees?’ het hulle gevra.

 

[1] Apollinarius het gesê Jesus het nie ‘n menslike gees nie, maar net die Heilige Gees.  Soos ‘n sentaur wat half perd half mens is, is Jesus half mens en half God.

 

[2] Nestorius se volgelinge het gesê God het later in die menslike Jesus ingekom.  Soos twee persone in ‘n kameelpak klim, was daar twee persone in Jesus:  ‘n Goddelike persoon en ‘n menslike persoon.

 

[3] Eutyches het gesê sy Goddelike natuur het sy menslike geabsorbeer soos wat die see ‘n druppel wyn absorbeer, soos wat ‘n papier in die kaggel een word met die vuur.  Soos die kruising tussen ‘n perd en ‘n donkie ‘n muil word, is Jesus volkome God en mens, maar het Hy ‘n nuwe natuur.

 

In 451 n.C. het die kerk ‘n vergadering gehou by Chalcedon.  Hulle het die Skrif se lering opgesom, en daardeur gewys dat die bogenoemde drie sienings vals is.[1]  Wat leer die Skrif dan?

 

Toe Josef uitvind Maria is swanger, wou hy van haar skei (v.18-19).  Terwyl hy dit beplan het, verskyn ‘n engel aan hom om te sê dat Maria deur die Heilige Gees swanger is (v.20, Lukas 1:35).  Sonder ‘n sonar kon hy vir Josef sê dat Maria ‘n seun gaan hê (v.21).  Die feit dat Jesus uit ‘n vrou gebore sou wees, wys dat Hy volkome mens is (Galasiërs 4:4).  Hy het nie net ‘n menslike liggaam gehad nie, maar ook ‘n menslike siel en wil (Lukas 2:52, Matteus 26:38-39, Hebreërs 2:17).

 

Jesus het nie anders as ons gelyk nie; sy vyande het Hom misken vir ‘n gewone mens (Matteus 13:54-56, 26:48, Jesaja 53:2).  Soos ‘n gewone mens het Hy liggaamlike swakheid beleef, honger en moeg geword, gehuil, dors geword, en gesterf (Romeine 8:3, Matteus 4:2, Johannes 4:6, 11:35, 19:28, 30).  Dan is die kinderliedjie verkeerd om te sê:  ‘Away in a manger… the little Lord Jesus, no crying He makes.’

 

Jesus is een Persoon met twee nature:  volkome God en volkome mens.  Sy Goddelike en menslike nature meng nie in sy enkele Persoon nie.  Daar is sekere dinge wat Hy in sy menslike natuur doen wat Hy nie in sy Goddelike natuur doen nie, en andersom.  Hy het as ‘n mens gesterf, maar nie as God nie (Matteus 27:50, 1 Timoteus 6:16).  As God is Hy alomteenwoordig, maar nie as mens nie (Matteus 18:20, 28:20, Johannes 17:11).  As mens het Hy sekere dinge nie geweet nie, maar as God weet Hy alles (Psalm 139:2, Matteus 9:4, 24:36, Lukas 2:52).  As mens het Hy geslaap, alhoewel sy Goddelike natuur nie moeg word of hoef te slaap nie (Psalm 121:4, Matteus 8:24, Jesaja 40:28).  As mens is Hy versoek, maar in sy Goddelike natuur kan Hy nie versoek word nie (Matteus 4:1, Hebreërs 4:15, Jakobus 1:13).

 

Jesus se volkome mensheid beteken nie Hy was ‘n mens voor Betlehem nie (Johannes 1:1).  Dit beteken wel dat Hy vir ‘n ewig mens sal bly (1 Timoteus 2:5, Handelinge 1:9-11, 17:31, 7:56, Openbaring 1:13, 14:14).  Sy volkome mensheid beteken nie Hy het ‘n sondige natuur gehad of sonde gedoen nie.  Jesus is sonder sonde gebore (Lukas 1:35, Hebreërs 7:26).  Hy het ook geen sonde gedoen nie (Hebreërs 4:15, 1 Petrus 2:22, 2 Korintiërs 5:21, Johannes 8:46).  God het iets rein gebring uit dit wat onrein is (Job 14:4, 15:14), ‘n sondeloos mens uit ‘n sondige ma.  Iemand wat Jesus se menslikheid ontken is nie ‘n Christen nie (1 Johannes 4:2-3).

 

God kan nie sterf nie, en daarom moes Jesus mens word om vir ons sonde te sterf.  ‘n Mens het gesondig, en daarom moes ‘n mens gestraf word.  Om die mens by God te verteenwoordig, om ons Middelaar te wees, moes Jesus mens word (1 Timoteus 2:5).  Om in ons plek die wet te onderhou, moes Jesus mens word (Romeine 5:18-19).  Om die voorbeeld te wees van hoe ons moet lewe, moes Jesus mens word (1 Johannes 2:6).  Die Skrif sê:

 

“Want waarlik, Hy bekommer Hom nie oor die engele nie, maar oor die geslag van Abraham bekommer Hy Hom.  Daarom moes Hy in alle opsigte aan sy broeders gelyk word, sodat Hy ‘n barmhartige en getroue hoëpriester kon wees in die dinge wat in betrekking tot God staan, om die sondes van die volk te versoen.” (Hebreërs 2:16-17).

 

Jesus is in elke opsig versoek net soos jy en ek.  Soos jy en ek het Hy gely toe Hy versoek is (Hebreërs 2:18); versoeking was vir Hom moeilik.  Jesus weet dus wat jy deurmaak en kan medelye hê as (Hebreërs 4:15):

 

  • Slegte gedagtes jou uit die bloute tref soos ‘n klip uit ‘n kettie (Matteus 4:1-11).
  • Die duiwel jou versoek om nie langer op God te wag nie, maar om jouself uit te help (Matteus 4:3).
  • Jy versoek word om roem te soek (Matteus 4:9).
  • Jy bang is (Lukas 22:44).
  • Mense jou versoek om nie die moeilike pad te kies nie, maar die kort pad te vat (Matteus 16:21-23).
  • Vriende jou verlaat en in die rug steek (Matteus 26:56, 69-75).
  • Jou getrouste ondersteuners in jou twyfel (Matteus 11:3).
  • Jou eie familie jou verwerp (Matteus 13:57, Markus 3:21, Johannes 7:5).
  • Kerkmense jou probeer uitwerk (Matteus 12:14).
  • Mense jou sukses toeskryf aan Satan (Matteus 12:24).
  • Mense teen jou draai nadat jy gaaf was met hulle (Johannes 6:11, 66).
  • Mense leuens oor jou vertel (Matteus 26:60).
  • God nie jou gebede beantwoord nie (Matteus 26:44).
  • Mense jou misverstaan en jou woorde verdraai (Matteus 26:61).
  • Die skuldige persoon vrykom en jy, die onskuldige, gestraf word (Matteus 27:20).
  • Die feite wys jy is onskuldig, maar jy word nogsteeds gestraf (Matteus 27:26).
  • Mense jou uitlag, spot en boelie (Matteus 27:27-44).
  • Dit voel of God nie by jou is nie (Matteus 27:46).
  • Mense jou oordeel nog voordat hulle jou ken (Johannes 1:47).
  • Jou geliefdes sterf (Johannes 11:35).
  • Vriende vals is en jou verraai of rapporteer (Markus 14:10-11).
  • Mense jaloers is op jou (Markus 15:10).
  • Jy pyn ervaar (Matteus 27:26).
  • Jy deur die dood moet gaan (Johannes 19:30).

Bid met die wete dat Hy verstaan wat jy deurmaak (Hebreërs 4:16, 15).  Watse troos is daar as Jesus nie ook ‘n mens is nie?

 

Hy is God

In 318 n.C. het ‘n Libiese prediker genaamd Arius in Alexandrië gepreek dat die Vader alleen God is, en die Seun geskep is.  Hy het geglo dat die Seun die hoogste skepsel is, maar nie God nie.  Hy het gesê dat as die Seun God is soos die Vader, daar twee Gode is.  Biskop Alexander van Alexandrië het vir Arius teëgegaan, en hom in 320 van die kerk afgesny vir dwaling.

 

Die Kerk was verdeeld.  In 325 het Keiser Konstantyn 300 kerkleiers in Nicea laat vergader om die saak te bespreek.  Die vergadering het erken dat Jesus een is met die Vader, en in elke opsig aan Hom gelyk.  Slegs Arius en twee van sy vriende het geweier om saam te stem.  Konstantyn het hulle verban.

 

Maar die saak was nie opgelos nie.  Een groep het gesê Jesus is nie geskep nie, maar is tog in ‘n laer klas as die Vader.  Hulle is die Origeniste genoem.  Athanasius het teen hulle geveg.  Hy het sy lewe gegee om te preek en te skryf dat Jesus volkome God is.  Na 45 jaar as biskop van Alexandrië het hy gesterf.

 

Die Origeniste het tot hulle sinne gekom en erken dat Jesus in elke opsig gelyk is met die Vader.  In 381 het hulle ‘n vergadering in Konstantinopel gehou.  Hier het hulle erken dat die Heilige Gees ook volkome God is.  Hierdie vergadering het die finale dood van Arius se lering beteken.[2]

 

In die laat 1800’s het Charles Russel (die vader van die Jehova’s Getuies) hierdie lering uit die dood opgewek.  Dit is egter duidelik uit die Skrif dat Nicea en Konstantinopel se vergaderings, asook Athanasius reg was, en dat Arius en die Jehova’s Getuies verkeerd is.

 

Om te wys dat Hy die Seun van God is, was Jesus nie die seun van Josef nie, maar is Hy in die Heilige Gees se krag gebore (v.21, 20, Lukas 1:35).  Die Joodse verstaan van ‘Seun van God’ was dat Jesus gesê het dat Hy God self is (Johannes 5:18, 10:33, 36).  Die hele Skrif bewys dat Jesus God is.

 

[1] Daar is tekste wat direk sê dat Hy God is.  In v.23 sê Matteus dat Jesus Immanuel is:  God met ons.  Romeine 9:5, Johannes 1:1, 20:28, Hebreërs 1:8-9, Titus 2:13, 2 Petrus 1:1, 1 Johannes 5:20, Jesaja 9:6 praat van Hom as God.  Hebreërs 1:3 sê Hy is die presies afdruksel van God se wese en die afskynsel van sy heerlikheid.  Filippense 2:6 sê dat Hy op God-gelyke wyse bestaan het.  Volgens Kolossense 1:19, 2:9 woon die volheid van God in Hom.

 

[2] Jesus praat van Homself as EK IS – God se Naam in Eksodus 3:14.  Die Jode het gevrees en wou Hom doodmaak toe Hy hierdie Naam van Homself gebruik het (Johannes 8:58-59, 18:4-6).

 

[3] Jesus noem Homself die Seun van die mens (Matteus 16:13).  Hy, sowel as die Joodse leiers, het geweet hierdie is ‘n Goddelike titel wat uit Daniël 7:13-14 kom (Matteus 26:64-66).

 

[4] Jesus het al die eienskappe wat God het.  Hy is almagtig soos God (Matteus 8:26-27, Psalm 107:29), die Eerste en die Laaste (Openbaring 1:8, 11, 17, 2:8, 22:13, Jesaja 44:6), alwetend (Johannes 2:25, 16:30), aanbiddingswaardig (Hebreërs 1:6, Filippense 2:9-11, Matteus 4:10, Openbaring 5:9-14), roemryk (Johannes 2:11, 17:5, Jesaja 48:11), onveranderlik (Hebreërs 13:8, Maleagi 3:6), en meer.

 

[5] Jesus het Name wat in die Ou Testament van God gebruik word.  Hy is die Here (Lukas 2:11, Matteus 3:3, 22:44, Hebreërs 1:10-12), Verlosser (Lukas 2:11, Jesaja 45:21-22, 43:11, Hosea 13:4), die Koning (Psalm 47:8, Openbaring 19:16), die Regter (Genesis 18:25, Johannes 5:22), die Rots (Deuteronomium 32:4, 1 Korintiërs 10:4), die Herder (Psalm 23, Johannes 10), die Skepper (Genesis 1:1, Psalm 96:5, Jeremia 10:11, Johannes 1:3, Kolossense 1:16).

 

Jesus is een met die Vader (Johannes 10:30, 14:9).  Tydens sy vleeswording het Hy vir ‘n kort tydjie die onafhanklike gebruik van sy Goddelike eienskappe opgegee (Filippense 2:6-7).  Daarom sê Hy in Johannes 14:28:  ‘My Vader is groter as Ek.’

 

Watse verskil maak dit as Jesus net ‘n goeie profeet was en nie God nie?  Heel eerste sou Hy ‘n leuenaar wees, omdat Hy gesê het Hy is God.  As Jesus nie God is nie, kon Hy nooit binne ses ure aan ‘n kruis die ewige straf vir ons sonde op Homself neem nie.  As Hy nie God is nie, kan Hy ook nie die Middelaar wees wat God aan ons openbaar nie.  As Hy nie God is nie, kan Hy ons nie red nie, want geen mens kan ‘n ander se siel loskoop nie – net God kan (Psalm 49:8, 16).  As jy nie glo Hy is EK IS nie, sal jy in jou sonde sterf (Johannes 8:24).  Iemand wat hierdie Jesus verwerp, het ook nie die Vader nie (1 Johannes 2:23).

 

Erken dan Jesus se Godheid in jou lewe, en leer dit vir jou kinders.  Hoe doen jy dit?

 

  • Ons het van kleins af geleer dat Jesus God is. Dit help egter nie dat ons, soos baie Afrikaners, sy Godheid in ons koppe erken, maar in die praktyk in rebellie leef en nie die knie buig nie.
  • Moenie vir jou kinders die idee gee dat Jesus gelyk is met Kersvader, of dat Hy niks meer is as liewe Jesus in die krip nie.
  • Moenie so oor Hom praat dat jou kinders dink Hy is ‘n klein Jesus wat nie in ons lewens betrokke is nie, maar net Iemand is vir wie ons rympie-gebede sê voordat ons eet en slaap.
  • Ouers wat traak-my-nie-agtig is m.b.t. stiltetyd, huisgodsdiens, nagmaal, en eredienste, leer vir hulle kinders dat Jesus nie waardig is om aanbid te word nie.
  • Ouers wat op Sondae heilig is, maar op Saterdae vloek en te veel drink by die braai en lelike stories kyk, leer vir hulle kinders om vir Jesus lippediens te gee, maar Hom nie as God in hulle lewens te erken nie.
  • Party mense bely dat Jesus God is, maar is kwaad as Hy nie doen wat hulle wil hê nie. Hulle word kwaad asof Jesus hulle speelmaat is en nie die heilige God nie.
  • Vandag praat party Christene asof Jesus gelyk is met ander godsdienste. Indirek sê hulle dat Jesus net ‘n goeie mens is en nie God nie. Hoe is Jesus dan groter as die res van ons?

 

Jesus is volkome mens, maar Hy is nie net ‘n mens nie.  Hy is volkome God ook.  Onthou dit as jy bid.  As jy jou probleme met jou vriende deel wíl hulle help, maar hulle kan nie altyd nie.  Ander mense kán weer help, maar hulle wil nie.  Jesus is nie so nie.  Hy is ‘n mens, verstaan jou stryd, en het simpatie.  Hy is die almagtige God en kan jou help met enigiets.  As jy ‘n Jesus aanbid wat nie volkome God en mens is nie, aanbid jy ‘n vals Jesus.

 

Hy is die Messias

‘n Paar jaar gelede het ek ‘n artikel op die blog gesit om te wys dat Jesus die Messias is.  ‘n Christen vrou het dit gelees en gesê dit is net wat sy nodig gehad het, omdat sy begin twyfel het.  Soos jy goed weet, verwag die Jode dat die Messias nog moet kom.  Hulle glo nie Jesus is die Een nie.  Maar die Bybel wys duidelik dat Hy die Messias is.

 

Die kanse dat net agt profesieë in Jesus Christus vervul word, is een uit 1000 000 000 000 000 000.  Dit is asof jy soveel R1-munte skommel en die enkele gemerkte muntstuk die eerste keer raakvat.[3]  Wat is dan due kanse dat 456 Messiaanse profesieë in een Man vervul word?  Tog is almal in Hom vervul.  Daar is geen twyfel dat Jesus die Messias is nie.

 

Die engel het vir Josef gesê Maria gaan ‘n seun hê (v.21).  In die ou tyd was dit baie belangrik, omdat die oudste seun die erfgenaam was (Hebreërs 1:2).  Die feit dat Maria se seun uit die geslag van Dawid sou wees (v.1), het bewys dat Hy die wettige opvolger tot die troon was (Lukas 1:32-33).  Die woord Messias of Christus beteken gesalfde.  Jesus is die gesalfde Koning (Hebreërs 1:9).

 

Die Ou Testament het voorspel dat:[4]

 

  • Die Messias uit ‘n maagd, in Betlehem, uit die stam van Juda, en uit die geslag van Dawid gebore sou word.
  • Hy in Galilea sou preek, op ‘n donkie sou ry, en deur ‘n vriend verraai sou word.
  • Hy sou stilbly by sy verhoor, onskuldig sou wees maar gestraf word, geslaan sou word, tussen misdadigers sou sterf, vir sy vyande sou bid.
  • Hy Psalm 22:2 sou sê, en dat sy vyande Psalm 22:8-9 sou sê.
  • Hy dors sou wees en sy vyande vir Hom suurwyn sou gee.
  • Daar spykers deur sy hande en voete gedryf sou word.
  • Sy vyande sy klere sou verdeel en lote sou trek vir sy kleed.
  • Sy vyande ‘n spies in sy sy sou steek.
  • Hy in ‘n ryk man se graf begrawe sou word.
  • Hy sou opstaan uit die dood.
  • Hy aan God se regterhand sou sit.

 

Al hierdie dinge het so gebeur om te wys dat Hy die Messias is.

 

Leef hoopvol dat Jesus die Messias is.  Moenie hopeloos lewe soos die Jode by Jerusalem se klaagmuur nie.  Moenie hopeloos lewe asof die morele verval in ons land en wêreld nie sal ophou nie, asof die Moslems die oorhand gaan kry nie.  Moenie na ‘n menslike leier, land, of die Verenigde Nasies kyk om die gemors op te los nie.

 

Net soos wat Jesus by sy eerste koms die profesieë vervul het, sal Hy dit by sy tweede koms doen.  Dan sal die wêreld se konings en hulle ryke syne word (Openbaring 11:15).  Dan sal Hy oor die nasies regeer (Psalm 2:8-9).  Dan sal Hy geregtigheid, vrede en voorspoed bring (Psalm 72, Jesaja 9:6).

 

Moet dan nie die illuminati, die een wêreld orde, die 666, of die Antichris vrees nie.  By sy koms sal Jesus sy vyande doodmaak met die asem van sy mond (2 Tessalonisense 2:8).  By sy eerste koms het die nederige Jesus op ‘n donkie gery.  By sy tweede koms sal Hy oorlog maak en op ‘n wit perd ry.  Moet Hom nie in teorie of praktyk as die Messias verwerp nie.  Jy wil Hom nie vir ‘n vyand hê nie.  Buig eerder die knie gewilliglik, sodat jy nie later onder dwang die knie moet buig en sy toorn voel nie (Filippense 2:10).

 

Hy is die Verlosser

In baie Christene se denke is Jesus ‘n Verlosser wat nie eintlik verlos nie, maar net redding moontlik maak.  Hy is soos ‘n lewensredder op ‘n boot wat die reddingsboei in die water gooi vir die een wat verdrink, en hoop die drenkeling vat dit raak.  Volgens die Skrif is Jesus ‘n lewensredder wat in die water spring, die drenkeling uitred, en sy eie lewe prysgee.  Jesus sterf nie in die hoop dat iemand dit sal aanvaar nie, maar sterf om sy uitverkore volk van sonde te red, sodat hulle goeie werke sal doen (1 Petrus 2:9, Titus 2:14).  Hierdie les is duidelik in Matteus 1:21.

 

Die engel het gesê Josef moet Hom Jesus noem (v.21).  Josef was gehoorsaam (v.25, Lukas 1:31, 2:21).  Die Naam het sy missie en karakter gewys.  Jesus is sy menslike Naam en is die Griekse  eweknie van die Hebreeuse naam ‘Josua’.  Die Naam beteken ‘Jahwe verlos’ (Lukas 2:11).  Soos Josua die volk in die Beloofde Land ingelei het, lei Jesus ons na die hemelse Land toe.  Hy verlos ons van sonde soos wat Josua die volk van sy vyande verlos het. Jesus red ons van:

 

[1] Die straf van sonde deur ons sondige rekord skoon te vee (Galasiërs 3:13, Kolossense 2:14).

 

[2] Die mag van sonde in ons lewens (Romeine 6:14, 1 Johannes 3:8).

 

[3] Die plesier van ons sondige begeertes (Romeine 7:15).

 

[4] Sonde se diep wortels in ons harte:  ons sondige dade en die sondige natuur wat ons by Adam geërf het (Efesiërs 2:1-5, Romeine 5:19, Psalm 51:7).

 

[5] Die teenwoordigheid van sonde (Openbaring 22:3, 15).  In die hemel sal daar nie sonde óf versoeking teenwoordig wees nie.

 

Wie is ‘sy volk’ wat Hy sou red?  Nie net Jode nie, maar Jode en heidene – die hele wêreld (Johannes 3:16, 11:51-52, 1 Johannes 2:2, Openbaring 5:9).  Die Vader het hierdie mense gekies, die Seun het hulle met sy bloed gekoop, en God het hulle met die Heilige Gees verseël (Efesiërs 1:3-14, Johannes 17:2, 6, 9-10, 20, 24).  Let mooi op dat hulle sy volk is nog voordat Hy hulle red (v.21).  Jesus het sy lewe gegee vir sy kerk, vir sy skape (Efesiës 5:25, Handelinge 20:28, Johannes 10:11, 1 Tessalonisense 5:9-10).

 

Lewe in die skaduwee van hierdie verlossing.  Ontvang dit deur te glo dat die kruis jou enigste hoop is vir vergifnis en ‘n skoon rekord.  Vertrou dat Jesus alleen sterk is om jou te red van sonde se mag en die komende oordeel.  Glo dat die kruis sy liefde vir sondaars wys, dat Hy jou nie sal wegwys nie.  Hy is meer as bereid om jou te red (Johannes 6:37).

 

Is jy gered, maar jy geniet jou sonde?  As dit die geval is, moet jy dubbel seker maak jy is uitverkies en gered (2 Petrus 1:10, 2 Korintiërs 13:5).  Is jy gered, maar moedeloos oor jou sondestryd?  Jou sonde is nie groter as die kruis nie; jy kán wen.  Skep moed.  Jy is amper in die hemel en dan sal sonde jou nie meer pla nie (Romeine 7:24-25).  Is jy gered, maar is bang jy verloor jou redding?  Deur sy kruisdood het Jesus jou sondige rekord skoongevee (Kolossense 2:14).  As jy geen sonde op jou rekord het nie, kan daar geen klag teen jou wees nie (Romeine 8:1, 33).

 

Is jou hart koud en onaangeraak as jy oor die kruis sing, ‘n preek daaroor hoor, of die nagmaal gebruik?  Bid dat die Heilige Gees jou sonde en die verdiende straf vir jou sal wys.  Vra dat Hy vir jou sal wys dat Jesus die onskuldige en rein Lam van God is wat jou liefgehet het, en die aaklige straf gedra het wat jy verdien.  Dan sal jy nie anders kan as om Hom te prys nie.  Jy sal Hom liefhê, omdat Hy jou eerste liefgehad het (1 Johannes 4:19).  Dit is niks minders as reg dat jy Hom so prys nie, want jy skuld Hom jou lewe (Romeine 12:1).

 

Toe my oupa op sy sterfbed was, het hy oor Jesus gesê:  ‘The world will never see that again.’  Hy het nie bedoel dat Jesus nie weer na die wêreld toe sal kom nie, maar eerder dat die wêreld nooit weer iemand so groot soos Jesus sal sien nie.  Samuel Porter Jones was ‘n Amerikaanse Metodiste prediker in die 1800’s.  Hy het die volgende bekende woorde geskryf.[5]

 

‘More than 2000 years ago there was a man born contrary to the laws of nature. He laid aside his purple robe for a peasant’s tunic.  He was rich, yet for our sake He became poor.  This man lived in poverty and was raised in obscurity.  He received no formal education and never possessed wealth or widespread influence.  He never traveled extensively.  He seldom crossed the boundary of the country in which He lived.  But this man’s life has changed the course of history.

 

In infancy He startled a king.  In childhood He amazed religious scholars.  In manhood He ruled the course of nature – walked on stormy waves and hushed the raging sea to sleep.  He healed multitudes without medicine and made no charge for his services.  He never practiced psychiatry, yet He has healed more broken hearts than all the doctors far and near.  He never wrote a book, yet his life has inspired more books than any other man.  He never wrote a song, yet He has furnished the theme for more songs than all songwriters combined.  He never founded a college, but all the schools put together cannot boast of having as many students.  He never marshaled an army.  He never drafted a soldier or fired a gun.  Yet no leader ever had more rebels surrender to him without a shot fired.

 

Herod could not kill Him.  Satan could not seduce Him.  His enemies could not destroy Him.  The grave could not hold Him.  After three days he rose from the dead, alive forevermore!  He is the ever-perfect One.  He is the Christ, the Son of the living God.  This man stands forth upon the highest pinnacle of heavenly glory, proclaimed by God, acknowledged by angels, adored by his people, and feared by devils as the risen Lord and Savior, Jesus Christ.’

[1] Wayne Grudem, Systematic Theology, pp.554-558, en N.R. Needham, 2000 Years of Christ’s Power: Part 1, pp.266-276

[2] Needham, pp.201-223

[3] Hierdie navorsing is gedoen deur Peter Stoner, ‘n wetenskap professor by Westmont College.

[4] Vir teksverwysings sien https://baptistekerkkemptonpark.wordpress.com/2013/10/09/21-bewyse-dat-jesus-die-messias-is/

[5] Crossway Uitgewers het dit in moderne Engels aangepas.

Advertisements

Die goue kalf en die God van die Bybel

Golden Calf

‘n Paar jaar gelede het William P. Young se boek, The Shack opspraak gemaak onder Christene.  Talle kerke het Eugene Petersen se aanbeveling onderskryf, dat die boek vir ons geslag is wat John Bunyan se Pilgrim’s Progress vir syne was.  Soos jy onthou het die skrywer God die Vader uitgebeeld as ‘n oorgewig Neger vrou, die Heilige Gees as ‘n klein Asiese vrou, en Jesus as ‘n onaantreklike Joodse man met ‘n krom neus en in denims.  Ons land se bekendste teoloë het die boek geprys.  Maar Young se beskrywing van die Drie-Enige God was ‘n direkte oortreding van die tweede gebod.  Dit was, soos Eksodus 32 dit beskryf, ‘n goue kalf.

 

God is Gees (v.1-6)

In 2010 het ek vir teologiese studente beradingklasse gegee.  Tydens een klas het ek gesê God is ‘n Gees en het nie ‘n liggaam nie (Johannes 4:24).  Een van my studente het gestry en gesê die Skrif praat van God se oë, ore, neus, hande, voete, ens.  Hoe sou jy sy beswaar antwoord?

 

Toe ons kinders was het ons nie mooi verstaan wat plaak is nie.  Die tandarts se plakaat het dit verduidelik as klein mannetjies wat tussen jou tande woon om dit aan te val.  So ook verduidelik die Skrif God op ‘n vlak wat ons kan verstaan.  Teoloë noem dit antropomorfismes (anthropos is die Griekse woord vir mens, en morphe beteken vorm).

 

Sodra ons sê God het ‘n liggaam, beperk ons Hom en sê ons dat Hy ‘n begin en ‘n einde het.  Maar die Skrif sê Hy is ‘n oneindige Gees, en is oral teenwoordig in sy volheid (Psalm 139:7, Jeremia 23:24).  ‘God’s centre is everywhere, and his circumference is nowhere.’[1]

 

Moet dus nie dink God lyk soos enigiets in die skepping nie:  die son, ‘n ster, ‘n berg, ‘n boom, ‘n ou man met ‘n lang wit baard, ‘n goue kalf, ens. (v.1-6, 20:2).  Deuteronomium 4:15-19 sê:

 

“Neem julle dan terdeë in ag ter wille van julle siele—want julle het géén verskyning gesien op die dag dat die HERE by Horeb uit die vuur met julle gespreek het nie—sodat julle nie verderflik handel deurdat julle vir julle ‘n gesnede beeld, ‘n gelykenis van enige afgodsbeeld, maak nie:  ‘n afbeelding van man of vrou, ‘n afbeelding van enige dier wat op die aarde is, ‘n afbeelding van enige gevleuelde voël wat in die lug vlieg, ‘n afbeelding van enigiets wat op die aarde kruip, ‘n afbeelding van enige vis wat in die water onder die aarde is; dat jy ook jou oë nie na die hemel opslaan, en as jy die son sien en die maan en die sterre, die hele leër van die hemel, jou laat verlei en voor hulle neerbuig en hulle dien nie—dinge wat die HERE jou God aan al die volke onder die hele hemel uitgedeel het.”

 

Iemand wat God probeer uitbeeld bring Hom af tot op die vlak van ‘n skepsel, en sê daardeur Hy is nie uniek nie.

 

Na hfst.25-31 se instruksies oor aanbidding, lees ons hoe die volk ‘n goue kalf aanbid het (hfst.32).  Moses was vir 40 dae op die berg (24:18).  Die volk wou nie langer wag nie, en het vir Aäron gevra om sigbare gode te maak wat hulle kon lei (v.1).  Die volk het gepraat asof Moses hulle uit Egipte gelei het (v.1), en het vergeet dat God hulle deur die wolk- en vuurkolom gelei het (13:21).

 

Aäron het vir die volk geluister en gevra dat hulle hul vroue, seuns, en dogters se goue oorbelle vir hom moes bring (v.2).  Hulle het die goud gekry voordat hulle uit Egipte weg is (12:35-36).  Die goud was vir die tabernakel bedoel (25:3).  Die goue oorbelle was waarskynlik reeds een of ander vorm van afgodery (vgl. Genesis 35:4).

 

Die volk het hulle oorbelle afgehaal en vir Aäron gebring (v.3).  Hy het die goud gesmelt en ‘n goue kalf daarvan gemaak (v.4).  Hy het seker die idee in Egipte gekry, want Aspis en Mnevis was Egiptiese bul-gode.  Aäron het vir die volk gesê dat die kalf hulle God is wat hulle uit Egipte verlos het (v.4).  Hy het toe ‘n altaar voor die kalf gebou, en gesê dat hulle die volgende dag ‘n fees vir die Here sou hou (v.5).  So het hy en die volk die eerste drie gebooie gebreek (20:3-7).  Hy het God afgebring tot op die vlak van ‘n bees wat gras eet (Psalm 106:20).  Hy het die heerlikheid van God verruil vir ‘n skepsel (Romeine 1:23).

 

Die volk het vroeg opgestaan vir die fees (dis hartseer dat ons ook vroeg kan opstaan vir ons ‘afgode’, maar nie dieselfde kan doen om die ware God in ons stiltetyd te aanbid nie).  Hulle het brandoffers en vredeoffers gebring (v.6).  Soos elke vorm van afgodery, het die volk se vals aanbidding gou gelei tot immoraliteit[2] (v.6, 2 Petrus 2:10, 13-14, 19).  In sy boek Strange Fire, noem John MacArthur ten minste 35 name van vals leraars wat seksueel losbandig is.[3]

 

Uit v.1-6 moet ons leer om reg te dink oor wie God is.  Ons moet dit ook vir ons kinders leer, want as jy God verkeerd voorstel is dit nie lank voordat jy ‘n ander god aanbid nie.  Hoe moet ons oor God dink?

 

[1] Moenie vir Kinderbybels koop met ‘n prentjie van ‘n ou man of ‘n groot hand wat die wêreld skep nie (soos Michaelangelo se prente in St. Peter’s katedraal).

 

[2] Moenie kersvader ophef dat jou kinders hom met God verwar nie (die ou man met die lang wit baard).

 

[3] Moenie praat van die ou man daarbo nie.

 

[4] Moenie dat jou kinders liedjies luister wat vir hulle ‘n vals idee van God gee nie.  D.A. Carson gee ‘n voorbeeld van wat ek bedoel:  ‘If you enter certain American churches you will hear the enthusiastic singing of some such ditty…as “He’s a great big wonderful God.”  Regrettably, I never fail to think of a great big wonderful teddy bear.’[4]

 

[5] Wees versigtig vir boeke wat ‘n vals beeld van God gee (soos The Shack).

 

[6] Pasop vir predikers wat God anders voorstel as wat die Skrif Hom voorstel.  Soms hoor jy predikers sê:  ‘Die God wat ek aanbid is liefde, en sal nie gays hel toe stuur nie… Ek hou daarvan om aan God te dink as ‘n Vader, nie as ‘n Regter nie.’

 

[7] Pasop vir mense wat God se Wese, Persoon, karakter in twyfel trek.  Hulle praat asof die Heilige Gees net ‘n krag is, en nie God self nie.  Hulle praat asof God net liefde is en niks anders nie.  Hulle praat asof God nie soewerein is nie, asof die duiwel Hom soms in skaak sit.  Hulle praat asof ons die Here deur ons gebede kan beheer en manupileer.  Hulle praat asof Hy ons nie kan red tensy ons Hom toelaat nie.  Hulle praat asof Hy nie in die wêreld kan werk tensy ons Hom toestemming gee nie.  Hulle praat asof Hy nie weet wat in die toekoms gaan gebeur nie.  Hulle praat asof Hy nie omgee oor sonde nie, maar dit goedkeur.  Hulle praat asof Hy nie onveranderlik is nie, maar aanpas by die tye.

 

[8] Natuurlik mag ons Bybelse voorbeelde gebruik en sê:  ‘God is my Rots, Skild, en sterk Toring wat my beskerm.  God is ‘n Vader en Herder wat vir sy kinders sorg.  God is ‘n Bruidegom wat lief is vir sy bruid.’

 

[9] Wat van prente van Jesus?  ‘n Vriend het my onlangs gevra wat ek daarvan dink.  Party Christene glo dis verkeerd.  Ek het nie per se ‘n probleem daarmee nie.  Ek voel egter ongemaklik as mense cartoons van Jesus vir kinders voorhou.  Ek glo ook dis verkeerd om beelde van Jesus in die kerk, jou huis, of om jou nek te hê, omdat dit jou help om Hom beter te aanbid.

 

God is jaloers (v.7-10)

In sy boek, The God Delusion het Richard Dawkins ‘n probleem met die Ou Testament wat sê God is jaloers (34:14).  Ek wonder wat hy sal sê as ‘n ander man by sy vrou kuier terwyl hy by die werk is; as hierdie man sy vrou uitvat om te fliek en koffie te drink, vir haar blomme en geskenke koop, sy kinders by die skool oplaai en hulle sport byeenkomste bywoon?  As hy nie jaloers voel nie is daar fout.

 

God is ons Bruidegom en ons is sy bruid (Jesaja 54:5, 2 Korintiërs 11:2).  Dit is reg dat Hy jaloers voel as ons met ander gode en met die wêreld flirt (Hosea 1:2, Jakobus 4:4-5).  Net soos wat geen jaloesie ‘n teken is van koue liefde, is brandende jaloesie ‘n teken van vurige liefde.  Dawkins verwar God se heilige jaloesie vir sy bruid en sy eie eer, met die mens se sondige jaloesie op ander.  In v.7-10 het ons ‘n beskrywing van God se heilige jaloesie vir die eer van sy Naam; ‘n jaloesie dat sy volk Hom alleen moet liefhê.

 

God het vir Moses gesê om na die volk toe af te gaan (v.7).  Die volk het hulle verbond met God gebreek.  God wou nie met die goue kalf geassosieer word nie, en daarom het Hy met Moses gepraat van ‘jou volk wat jy uit Egipte gelei het’ (v.7).  God het gesê dat die volk gou korrup geraak het met sonde en afgedwaal het van die wet wat Hy in hfst.20 gegee het (v.7-8).  God weet dat die volk ‘n goue kalf gemaak en aanbid het, en dat hulle vir die kalf geoffer het (v.8).  Hy het gehoor dat die volk Hom verwerp het, dat hulle gesê het die kalf het hulle uit Egipte gered (v.8).  God het hulle harte geken, en het geweet dat hulle hardnekkig is soos ‘n wederstrewige os onder ‘n juk (v.9, Handelinge 7:51, Jesaja 48:4).  God het vir Moses gesê om Hom te los, sodat Hy die volk kon uitwis (v.10).  Sy toorn het gebrand vir die eer van sy heilige Naam wat hulle belaster het (v.10, Deuteronomium 4:24).  Hy sou Moses tot ‘n groot volk maak (v.10, soos met Noag na die vloed).

 

Ons moet jaloers wees vir God, net soos Hy jaloers is vir ons en vir die eer van sy Naam.  Sal jy traak-my-nie-agtig sit en luister hoe ‘n groep mense jou man of vrou se naam by ander vloek of slegmaak?  Net so moet ons dit nie met God doen as hulle sy Naam in films vloek en laster nie.  Dit herinner my aan ‘n film waar die hoofkarakter uit die 1800’s met ‘n tydmasjien na die 21ste eeu toe reis.  Hy gaan saam met ‘n kerkgroep teater toe om ‘n film te kyk.  Na ‘n paar minute hardloop hy uit en skreeu:  ‘Stop the movie!  Stop the movie!  The man on the screen just blasphemed the Name of the Lord!’  Hoe dikwels is ons nie eers gepla nie?  Ons kyk maar net die ‘movie’ verder asof niks gebeur het nie.  As jy aankyk en niks doen of sê nie, leer jy indirek vir jou kinders dat God se Naam nie heilig is nie.

 

Laat jou ywer en liefde vir God se Naam die hartklop en passie wees wat jou verteer.  “Die ywer vir u huis het my verteer.” (Johannes 2:17).  Moenie verdeeld wees in jou liefde vir God nie (Jakobus 1:8, 1 Konings 18:21).  Moenie toelaat dat jou liefde vir God is soos die môre dou wat gou wegsmelt nie (v.7, Hosea 6:4).  Jesus moet ons eersteliefde wees (Openbaring 2:4).  Dit beteken nie jy mag nie ander dinge of mense liefhê nie.  Maar sorg dat jou liefde vir hierdie dinge ‘n uitdrukking is van jou liefde vir Hom.  As jy nie ywerig is vir die eer van sy Naam nie, sal Hy jou soos lou water uit sy mond uitspoeg (Openbaring 3:16-17).

 

God is onveranderlik (v.11-14)

Tydens my matriekvakansie het ek vir rukkie by WIMPY til geslaan.  Die baas was ‘n slegte man wat een dag vriendelik en opgeruimd was, en die volgende dag sy werkers gevloek het.

 

Tot ‘n mindere of meerdere mate is alle mense so.  Ons bui verander namate ons siek voel, ‘n moeilike dag gehad het, die weer misluk is, ons min geslaap het, ons honger is, ons ouer word en vol pyne is, ons hormone verander, ons stres, ons met iemand baklei het, ens.  God is nie so nie.  Hy verander nie in sy Wese, Persoon, beloftes, karakter, kennis, krag, goedheid, ens. nie.  Die Skrif sê:

 

  • “God is geen man dat Hy sou lieg nie; of ‘n mensekind dat dit Hom sou berou nie. Sou Hy iets sê en dit nie doen nie, of spreek en dit nie waar maak nie?” (Numeri 23:19).
  • “En ook lieg die Roem van Israel nie, en Hy ken geen berou nie; want Hy is geen mens, dat Hy berou sou hê nie.” (1 Samuel 15:29).
  • “Maar U bly dieselfde, en u jare het geen einde nie.” (Psalm 102:28).
  • “Want Ek, die HERE, het nie verander nie; en julle, kinders van Jakob, is nie verteer nie.” (Maleagi 3:6).
  • “Jesus Christus is gister en vandag dieselfde en tot in ewigheid.” (Hebreërs 13:8).
  • Jakobus 1:17 praat van God as “die Vader van die ligte, by wie daar geen verandering of skaduwee van omkering is nie.”

 

Moses het nie sy eie roem gesoek nie; hy het nie begeer dat God van hóm ‘n groot nasie sou maak nie (v.10).  Hy het gesmeek dat God nie toornig moes wees en sy volk wat Hy met plae uit Egipte gered het, uitwis nie (v.11, 7).  In sy gebed het hy twee argumente gebruik:

 

[1] Die Egiptenare sal sê God kon nie sy volk red en behou nie.  Hulle sal sê Hy het sy volk gered om hulle in die berge uit te wis (v.12).  Moses het dus gevra dat God nie sy volk moes oordeel nie (v.12).

 

[2] God het belowe om vir Abaham, Isak, en Israel (Jakob) ‘n nageslag te gee soos die sterre aan die hemel (v.13). Hy het belowe om vir hulle ‘n Land te gee (v.13).

 

Die Here het Moses se gebed beantwoord (v.14, Psalm 106:23, Numeri 14:13-23).  Kan ons dan sê dat Moses gemaak het dat God van plan verander?  Nee, want ons Vader weet wat ons nodig het voordat ons bid (Matteus 6:8).  God bepaal byvoorbeeld hoe lank jy gaan lewe, maar Hy bepaal ook dat jy moet eet, drink, slaap en asemhaal om so lank te lewe.  God het bepaal wie Hy gaan red (Efesiërs 1:4-5, Handelinge 13:48), maar het ook bepaal dat hulle die evangelie moet hoor en glo om gered te word (Romeine 10:13-15).

 

Net so het God bepaal dat sekere dinge gaan gebeur (Efesiërs 1:11, Jesaja 46:9-10).  Maar Hy het bepaal dat dit net sal gebeur in antwoord op gebed.  God het bepaal dat Israel na 70 jaar van ballingskap vrygelaat gaan word in antwoord op gebed (Jeremia 29:11-12, Daniël 9:2-3).  God het bepaal dat Israel sal groei in antwoord op gebed (Esegiël 36:37).  God het bepaal dat sy kinders nie verlore sal gaan nie, en steeds het Jesus gebid dat die Vader hulle in sy Naam sal bewaar (Johannes 10:28-29, 17:11).

 

Ons kan rustig leef met die wete dat God nie verander nie.  Moenie bang wees dat jy jou redding sal verloor nie.  God se liefde en beloftes verander nie.  Hy het belowe Hy sal jou nooit uitwerp nie (Johannes 6:37).  Hy het die ewige lewe belowe vir almal wat glo; Hy kan nie lieg nie (Titus 1:2).  Hy het jou liefgehad met ‘n ewige liefde (Jeremia 31:3), en niks kan jou van hierdie liefde skei nie (Romeine 8:38-39).  God is nie soos mense of ander gode wat jou sal teleurstel nie.  Omdat sy karakter en beloftes nie verander nie, kan jy soos Moses vrymoedig bid en God aan sy verbond en beloftes herinner.  As jy glo dat God soos ‘n tiener ‘moodswings’ kry, sal jy onseker en in vrees lewe.  Moet egter nie dink sy onveranderlike liefde beteken jy kan aspris sondig en net weer vergifnis vra nie.  Onthou dat sy haat vir sonde en sy straf daarop ook nie verander nie.

 

God is toornig (v.15-29)

Die bekendste preek in Amerika se geskiedenis is Jonathan Edwards se ‘Sinners in the Hands of an Angry God’.  Dit is basies ‘n preek oor God se toorn in die hel.  God het dit as ‘n vonk gebruik om die 18de eeu herlewing in New England aan die gang te sit.  Deesdae haat mense Edwards se preek; hulle haat die leerstelling van God se toorn.  Phyllis McGinley skryf in 1961:

 

And if they had been taught aright,

Small children carried bedwards

Would shudder lest they meet that night

The God of Mr. Edwards,

Abrham’s God, the Wrathful One,

Intolerant of error –

Not God the Father or the Son

But God the Holy Terror.[5]

 

Ek was by ‘n vergadering oor die Direkte Vertaling van die Afrikaanse Bybel.  Verskeie kerke was ontevrede daarmee dat verwysings na Jesus in die Ou Testament in kleinletters staan.  Ons het gevra vir hoofletters.  Langs my het ‘n liberale professor opgestaan en kwaai gesê:  ‘Dit is onmoontlik dat die Engel van die Here in die Ou Testament na Jesus verwys.  In 2 Samuel 24 het Hy 70 000 mense doodgemaak.  Jesus is nie so nie!’

 

Maar 1 Korintiërs 10:4-5, 9-10 en Judas 5 wys dat Jesus die volk gestraf het in die woestyn.  Mense kry nie ‘n weersin in God se toorn omdat hulle hoë denke het van sy liefde en genade nie.  Die waarheid is eerder dat hulle lae denke het van sy geregtigheid en heiligheid.  In v.15-29 sien ons iets van God se heiligheid en geregtigheid.  Moses se toorn en die straf in hierdie verse is ‘n refleksie van God s’n (v.10-11).

 

Moses het teen die berg afgeklim met die twee kliptafels van die Getuienis in sy hand.  God het dit aan beide kante vol geskryf (v.15-16).  Josua het teen die berg se helling vir Moses gewag (24:13).  Hy het die geraas in die kamp gehoor en gedink dis oorlog (v.17).  Moses het nie vir hom vertel wat God in v.7-10 gesê het nie, maar het hom verseker dat dit nie mense se gehuil of gejuig ná ‘n oorlog is nie (v.18).  Moses kon duidelik hoor dis mense wat by ‘n fees sing (v.18).  In hfst.15 het die volk vir Jahwe gesing, maar nou het hulle gesing vir die goue kalf!

 

Toe hy naderkom het Moses gesien hoe die volk om die kalf dans (v.19).  Hy was woedend en het God se toorn in hom gevoel brand (v.19, 10).  Hy het die kliptafels teen die voet van die berg gebreek, om so te wys dat die volk God se wet en verbond gebreek het (v.19, 19:8, 24:3, 7).  Moses het die kalf in die vuur gesmelt, dit tot ‘n fyn poeier gemaal, dit in die bergwater gegooi, en die volk gedwing om dit te drink (v.20).  Hy wou die kalf totaal vernietig.  Die volk moes dit uitskei en besoedel.  Die feit dat hulle dit moes drink dui ook aan dat hulle geestelike egbreuk gepleeg het (Numeri 5).

 

Aäron was die leier toe Moses weg was (24:14); dus het Moses hóm aangespreek (v.21).  Hoe kon hy toelaat dat die volk hom so aan neus rondgelei het (v.21)?  Hoekom het hy hulle nie gekeer nie?  Hy het die volk in groot sonde in gelei (v.21).  Die effek van sy sonde was verreikend.  Dit het vir Jerobeam beïnvloed om dieselfde te doen, en het uiteindelik gemaak dat God vir Israel verwerp het (1 Konings 12:28, 2 Konings 17:21-23).

 

Aäron het probeer om Moses se toorn te bedaar, en het die skuld op die volk gepak (v.22, 11-12, vgl. Genesis 3:12-13).  ‘Die volk is boos, het gevra vir gode om hulle te lei, en het gesê dat Moses weg is en nie terugkom nie,’ het hy gesê (v.22-23).  Hy het gesê dat hy nie skuldig is nie:  ‘Ek het net hulle oorbelle gevra, en toe kom die goue kalf self uit die vuur uit’ (v.24, 4).  Hy het dit in Egipte geleer, want daar het hulle ook gesê dat sommige gode hulleself gemaak het.[6]

 

Moses het nie vir Aäron se flou verskoning geval nie; hý was aanspreeklik dat die volk soos ‘n stout hond logesbreek het en amok gemaak het (v.25).  Aäron was daarvoor verantwoordelik dat die vyand met Israel en haar God gespot het (v.25, 12).  Moses het by die kamp se ingang gaan staan en gevra:  ‘Wie staan by die Here; wie is aan sy kant?’ (v.26).  Die Leviete het nader gekom.  God het deur Moses gesê:  ‘Trek julle swaarde en maak julle mede-Israeliete daarmee dood’ (v.27).  Die Leviete het dit gedoen, en sodoende gewys dat hulle God kies bo hulle volksgenote en familie (v.28, Matteus 10:34-37).  Hulle het 3000 mense doodgemaak, heel moontlik mense wat aangehou het met hulle afgodery en losbandigheid (v.28, Numeri 25:6-9).  As beloning vir hulle liefde en ywer vir God, hulle haat vir sonde, het God hulle geseën en afgesonder om Leviete te wees (v.29, Deuteronomium 33:8-9).

 

Dink reg oor God se toorn.  Moenie sy toorn haat en dink dis onregverdig nie.  Hy verloor nie sy humeur soos ons nie, maar is stadig om kwaad te word (Psalm 103:8-9).  Op die oordeelsdag sal sy heilige wet elke mond toestop, sodat mense sê:  ‘Ek is skuldig en kry die straf wat ek verdien.’ (Romeine 3:19, Openbaring 16:5-6).  Op daardie dag sal niemand sy sonde verskoon of wegpraat nie (v.22).  God het alles op rekord.  Jy sal nie kan sê die hond het jou huiswerk uit jou skoolboek geskeur, jou boetie het in jou vuis vasgehardloop, dis jou vriend se leë drank bottel wat hy in jou kar vergeet het nie.

 

Die Bybel sê mense sal vir ewig gestraf word (Openbaring 14:10-11).  Maar is dit nodig om ‘n paar jaar se sonde vir ewig te straf?  Is dit nie onregverdig nie?  Iemand wat dít vra neem aan dat mense net vir ‘n paar jaar sondig.  Volgens die Bybel hou mense in die hel aan met sondig; hulle wil hulle nie bekeer nie (Openbaring 16:8-11, Markus 3:29).  Hulle sonde is ook teen ‘n ewige God, en daarom is die straf ewig (net soos wat die straf groter is as jy ‘n koning klap, as wanneer jy ‘n landsburger klap).

 

As jy nogsteeds dink die straf is te erg, verstaan jy nie God se heiligheid en die mens se sonde nie.  Sonde is ‘n direkte rebellie teen God se heilige wet.  Sonde vloek en haat God; dit sê:  ‘Ek weier dat U oor my regeer.  Ek sal nie die knie buig nie.  Ek sal oor my eie lewe regeer en doen soos ek besluit.’  As sonde kon, sou dit God van sy troon afskuif.  Maar God is ‘n Gees, en daarom kan sonde nie by Hom uitkom nie.  Sonde teen mense wat na sy beeld gemaak is, is indirek rebellie teen Hom.  Iemand wat ander vermoor, verkrag, vloek, baklei, van hulle skinder, hulle belieg en beroof, met hulle egbreuk pleeg, hulle haat, wellustig is teen hulle, ongehoorsaam is aan hulle ouers, jaloers is, kwaad is vir hulle, doen dit omdat hulle God se beeld haat.  Dit geld ook vir sonde teen jouself, want jy is na God se beeld gemaak:  selfmoord, homoseksuele dade, dronkenskap, dwelm misbruik, ooreet, ens.

 

Moenie God se toorn haat nie, maar besef jy verdien dit.  Vlug na die kruis toe, want dáár het Jesus God se toorn op Homself geneem, sodat jy daarvan kan ontsnap (Galasiërs 3:13, 1 Tessalonisense 1:10).  ‘Die kruis staan tussen ons en die donderwolke van God se toorn.’[7]  Buig nederig voor Hom, bely jou sonde, bekeer jou daarvan, en vertrou op Hom as jou enigste hoop.  As jy God se toorn ontken, gaan jy ‘n aaklige verrassing kry.

 

God is regverdig (v.30-35)

In 1990 het Randy Alcorn by aborsie klinieke in die V.S.A. gestaan en vroue vredevol probeer oortuig om nie hulle kinders te vermoor nie.  Die polisie het hom gearresteer en in die tronk gesit.  ‘n Ander kliniek het hom vir $8.2 miljoen gedagvaar.  Hy was bereid om die geld te betaal, maar wou dit nie betaal aan die aborsiekliniek betaal nie.  Hy het geweet hulle sal sy geld gebruik om nóg babas te vermoor.  Die hof het toe gesê sy kerk moet elke maand 25% van sy salaris aan die aborsie kliniek betaal.  Om dit te verhoed het hy by uit die kerk bedank.[8]

 

Ons kyk na so iets en sê:  ‘Ongeregtigheid!’  Oor die afgelope paar jaar het ons dikwels dieselfde gevoel oor dit wat in ons eie land gebeur.  Ek is dankbaar dat God regverdig is, en sien uit na ‘n nuwe hemel en aarde waarin geregtigheid woon (2 Petrus 3:13).  Ek wonder soms hoekom Christene kla oor God wat sondaars in die Skrif summier doodgemaak het?  Wil ons hê God moet soos ons korrupte wêreldse howe wees, en nie geregtigheid bring oor diewe en rowers, moordenaars en verkragters nie?

 

Toe Israel die volgende dag nugter was, het Moses gesê hulle sonde is baie ernstig (v.30).  Hy het gesê hy sou weer op die berg met God gaan praat, om te kyk of Hy die volk se sonde sou versoen (v.30).  Moses het geweet dat gebed nie genoeg was nie, en dat daar versoening nodig was (v.11-13, 30).  Moses het teen die berg opgeklim en bely dat die volk se sonde van afgodery groot was (v.31).  Hy het God vir versoening en vergifnis gesmeek (v.32, Deuteronomium 9:20).  Hy het geweet dat ‘n lam nie genoeg was nie, en het daarom gevra dat God sy naam uit die boek sou wegvat (v.32, Romeine 9:3).  Die boek waarvan hierdie vers praat is nie die Boek van die Lewe nie, want niemand se naam kan daaruit weggevat word nie (Openbaring 3:5, 17:8, Johannes 10:28-29).  Die boek verwys eerder na ‘n rekordboek van die name van almal wat nog op aarde lewe (Psalm 69:29).  Moses het dus gevra dat God hóm eerder as vir húlle moes doodmaak (v.32).  Soos Jesus wou hy in hulle plek sterf.

 

God het nie sy versoek aanvaar nie, want die siel wat sondig moet sterf (v.33, Esegiël 18:4, 20).  Buitendien kan geen mens ‘n ander een se siel loskoop nie; net God kan dit doen (Psalm 49:8, 16).  Moses moes die volk na die Beloofde Land toe lei; God se Engel sou saam met Hom gaan (v.34, 13, 23:20-22, 14:19, 24, 3:2, 4, 6, 14-15).  God sou nie dadelik die hele volk doodmaak nie, maar sou hulle op grond van Jesus se toekomstige kruisdood vergewe (Romeine 3:25).  God het wel dié gestraf wat hulle nie bekeer het nie (v.34).  God het baie met die plaag getref, maar Hy het ook die meeste van hulle gespaar (v.35).

 

Moenie vergeet dat God ‘n regverdige Regter is nie.  Alhoewel Hy die Verlosser is, sal Hy op die oordeelsdag sit as Regter van die heelal (Johannes 5:22, 27, Handelinge 17:31).  God weet alles en het ‘n volledige rekord van elke mens se woorde, gedagtes, begeertes, dade (Openbaring 20:12-13, Romeine 2:16).  Jesus sal regverdig oordeel (Genesis 18:25, Deuteronomium 32:4).

 

Wat wys die rekord van jóú hart?  Sal jy hemel toe of hel toe gaan?  Moenie dink Jesus is ‘n Regter wat net dreig en nie die straf kan uitvoer nie (soos Zuma, Obama, en Duitsland wat die aanvalle in Parys verdoem het, maar niks daaraan doen nie).  God is heilig en almagtig; Hy sal en kan straf (Jakobus 4:12, Matteus 13:41-42).  As jy in Jesus glo sal jy die oordeel vryspring, want Hy het namens jou die straf gedra aan die kruis (Johannes 5:24, Romeine 8:1).  As jy in Hom glo sal die Regter vir jou ‘n Redder word.  Jy sal nie in die hemelse hof verskyn nie, maar sal wel by die prysuitdeling wees om beloon te word vir jou diens (1 Korintiërs 3:12-15).

 

Party mense vra wat die punt van die oordeelsdag is, as ongelowiges reeds in hel is?  In enige goeie land hou die regering die misdadiger in die tronk, totdat hy in die hof verskyn en die regter sy straf aankondig.  Net so sluit die Here die goddelose toe in die tronk van die hel, totdat hulle op die oordeelsdag voor die hemelse Regter verskyn en Hy hulle straf aankondig (2 Petrus 2:9).  Net soos daar in aardse tronke grade van straf is, is dit in die hel.  Alhoewel mense vir ewig in die hel sal wees, sal party ongelowiges ‘n groter straf kry as ander (Matteus 11:22, 24, 26:24, Lukas 12:47-48, Johannes 19:11).

 

Iemand wat God se geregtigheid onthou sal hom of haar gedurig bekeer.  So iemand sal ook vasbyt as onregtigheid in die wêreld heers, want hy weet God sal uiteindelik toesien dat geregtigheid geskied.

 

In ‘n preek vertel Mark Dever hoe hy saam met ‘n vriend in Londen geloop het.  Twee mans met wit hemde, swart broeke, en swart dasse het van voor af aangekom.  Dever het vir sy vriend gesê:  ‘Dis Mormone.’  ‘Hoe weet jy?’ het sy vriend gevra.  Dever het gesê:  ‘Glo my, ek’s ‘n Amerikaner.’

 

Toe die mans verbystap, het Dever hardop vir sy vriend gesê:  ‘Ek het ander dag oor Joseph Smith gelees.’  Die mans het gestop en geglimlag.  Hulle het begin gesels en die evangelie met die Mormone gedeel.  Dever het vir die man gesê:  ‘Julle glo God was nie altyd so nie, maar het so geword.  God het mens geword, sodat ons gode kan word.’  Die man was beïndruk dat Dever iets van hulle godsdiens geweet het.  Dever het verder gesê:  ‘Weet jy dat die Skrif ook praat van mense wat soos God sal word?’  Nou was die man regtig beïndruk.  ‘Ja,’ het Dever gesê, ‘Satan het vir Eva gesê:  julle sal soos God word.  Julle hele teologie is gebou op Satan se leuen in Genesis 3:5.’

 

Dit is nie net Mormone wat dít glo nie.  Duisende Christene onderskei nie tussen die God van die Bybel en die goue kalf op TBN nie.  Kenneth Copeland het vir ‘n gehoor gesê:  ‘You’re all god.  You don’t have a God living in you; you are one!  You are part and parcel of God.’[9]  Copeland en sy ‘clan’ het ‘n goue kalf in mense se harte gebou.  Mag die Heilige Gees ons bewaar dat ons nie hiervoor of vir enige ander wanvoorstelling van God sal val nie, maar net die God van die Bybel sal aanbid.

[1] Thomas Watson, A Body of Divinity, p.46

[2] Die Hebreeus vir ‘speel’ is ‘n versagtende woord vir seksuele aktiwiteit (Genesis 26:8, 1 Korintiërs 10:7-8).

[3] Strange Fire, pp.60-66, 264-265, n.4

[4] The Sermon on the Mount, p.70

[5] Iain Murray, Jonathan Edwards:  A New Biography, xxi

[6] John Currid, A Study Commentary on Exodus: vol.2, pp.284-285

[7] J.I. Packer, Knowing God, p.176 (vry vertaal).

[8] Randy Alcorn, The Treasure Principle, pp.21-22

[9] John MacArthur, Strange Fire, p.11

Hoe om reg te aanbid

Whitefield preaching

Wanneer dit by moraliteit kom is die wêreld se leuse: ‘As dit lekker voel, jou gelukkig maak, en niemand seermaak nie, kan jy dit maar doen.’  Ongelukkig het hierdie mentaliteit Christelike aanbidding beïnvloed.  Baie kerke voel ‘n veer vir wat God oor aanbidding sê.  Vir hulle is dit net belangrik dat mense lekker moet voel.

 

Vir ‘n ware Christen egter, maak dit saak om God reg te aanbid, om te aanbid soos wat Hy sê.  Ons bestaan om God te aanbid.  As jy dus die Bybel se lering oor aanbidding mis, mis jy nie net ‘n déél van die Christelike geloof nie – jy mis Christenskap.  Daarom is Eksodus 31 baie belangriker as wat ons dink.

 

Die Gees van aanbidding (v.1-6)

Vroeër vanjaar het my Volkswagen TDI skielik op ‘n dag niks krag gehad nie. Na ‘n lang gesukkel het die werktuigkundige die fout gekry.  Rotte het ‘n klein gaatjie in een van die pype geknaag, sodat dit lug gesuig het, en nie krag deurgegee het na die turbo nie.  Die kar kon ry, maar het niks krag gehad nie.  Op dieselfde manier kan ons God meganies aanbid en alles reg doen, maar geen krag hê nie.  Ons benodig die Heilige Gees as ons God reg wil aanbid.  Dit is die boodskap van v.1-6.

 

Toe God klaar instruksies vir die tabernakel gegee het, het Hy nie gewag vir ‘n vrywilliger om te help nie.  Hy het vir Besaleël, die seun van Uri, die seun van Hur, uit die stam van Juda gekies (v.1-2, 17:10, 12, 24:14).  In ‘n sekere sin was Besaleël ‘n tipologie van Jesus wat ook uit die stam van Juda was, en die tempel van die Here gebou het (Hebreërs 7:14, Matteus 16:18, Sagaria 6:12-13, Efesiërs 2:20).

 

Besaleël se naam beteken ‘in die skadu of beskerming van God’ (Psalm 91:1). Hy was die leier van die vakmanne wat die tabernakel moes bou.  God het hom geroep (v.2), afgesonder, toegerus om kunstig te werk (v.3, 1 Konings 7:14), met die Heilige Gees gevul (v.3, Rigters 6:34), gevul met kennis (v.3), vaardigheid, vakmanskap, en intelligensie om alles akkuraat te meet en te pas (v.3).  Hy het nie maar net ‘n natuurlike talent gehad nie, maar ‘n gawe vir ‘n geestelike en heilige taak.  Die Gees het aan hom die vermoeë gegee vir kunstige ontwerp, om te werk met goud, silwer, en koper (v.4), om stene te sny en te pas (v.5), en om fyn houtsneewerk te doen (v.5).  Hy was nie sommer maar net ‘n ‘Jack-of-all-trades-and-master-of-none’ nie, maar kon alles goed doen (v.5).  Hy was ‘n skrynwerker, juwelier, goudsmid, silwersmid, en kopersmid alles in een.

 

God het vir Oholiab, die seun van Ahisamag uit die stam van Dan gekies om vir Besaleël te help (v.6). ‘Toevallig’ beteken sy naam ‘my tent is die vader’ of ‘tent van die vader’.  Elke vaardige man het sy vaardigheid by God gekry (v.6).

 

Hierdie verse is ‘n illustrasie van wat dit beteken om God te aanbid in gees (Johannes 4:24). Om God in gees te aanbid beteken nie jy moet in tale bid of sing, emosioneel opgesweep raak deur ‘n koortjie wat jy oor en oor sing, of in vervoering raak sodat jy jou brein afskakel en nie jouself beheer nie.

 

Ons moet egter nie bang wees vir emosie nie. Om God in gees te aanbid moet jy die Woord baie lees en diep oordink (Kolossense 3:16, Efesiërs 5:18), jou sonde wat die Heilige Gees bedroef bely (Efesiërs 4:30), en bid dat God jou met sy Gees sal vul (Lukas 11:13).  Aanbid Hom dan met groot blydskap, volle vrede, oorvloedige hoop, diep liefde, sugtende verlange, ryk lofprysing, en brandende ywer.

 

Pasop tog om nie aanbidding tot sang te beperk nie. Onthou: Skriflesing, prediking, gelowige gemeenskap, gebed, offergawes, die nagmaal, geestelike gawes soos hulpverlening, administrasie, bemoediging, leiding, lering is alles deel van aanbidding.  Ons moet God ook op hierdie maniere aanbid in gees.  Dit is die Heilige Gees wat jóú gees bekragtig om tot eer van God en stigting van ander geld op te neem en te tel, die nagmaaltafel te dek, ‘n bulletin maak, preke op te neem, musiek te lei, mense te groet, ens. (1 Korintiërs 12:11).  Moet dan nie dink gebed en prediking is geestelik, maar om by die werksdag te help of ou mense vir kerk op te laai is nie (v.2-3, 6, Handelinge 6:3, 5).

 

Hoekom is belangrik dat ons God in gees moet aanbid?  As ons dit nié doen nie, is ons soos die Fariseërs wat volgens die Skrifte aanbid het, maar hulle harte was ver van God af (Matteus 15:8).  God haat meganiese en koue aanbidding.

 

Die gebod van aanbidding (v.6-11, 18)

André bou vir hom ‘n huis op ‘n gholf landgoed. Die tekenaar en argitek is baie gaaf en vriendelik met André, en gaan uit hulle pad om kwaliteit werk te lewer teen ‘n redelike prys. Maar daar is ‘n probleem:  hulle ontwerp, teken, en bou soos wat húlle goeddink, en nie soos wat hý vra nie.  Sal André hulle voorbarigheid verskoon, omdat hulle gaaf en vriendelik was, of omdat hulle netjies teken?  So ook is God nie tevrede as ons opreg en ywerig aanbid, maar doen soos wat óns wil, en nie soos wat Hý sê nie.  God het in v.6-11, 18 gesê dat die volk moes werk, aanbid, en doen volgens sý gebod en opdrag.

 

In v.1-6 het God mense vir hierdie taak toegerus, en in v.7-11 het Hy gesê wat die taak is. God het die vakmanne vaardig gemaak, sodat hulle alles kon maak volgens die plan wat Hy vir Moses gegee het (v.6). Wat moes hulle maak?  Die tent (v.7), die Ark van Getuienis met die goue versoendeksel en gerubs bo-op (v.7), die tent se meubels (v.7):  die wierook altaar (v.8), die kandelaar (v.8), die tafel met toonbrode (v.8), die koper altaar (v.9), al die bypassende instrumente, die koper waskom met sy staander (v.9), die kunstig-geweefde en heilige klere vir Aäron en sy seuns in hulle diens as priesters (v.10), die salfolie, die geurige wierook vir die heilige plek (v.11).  Hulle moes alles presies maak volgens God se instruksies aan Moses (v.11).

 

In v.18 het Moses die Tien Gebooie op twee kliptafels gekry. God het dit in klip gegraveer om te wys dat dit vir alle geslagte geld.  In die Nuwe Testament het Hy hierdie wet op ons harte geskryf ( 2 Korintiërs 3:3, Hebreërs 8:10).  God het dit ook met sy vinger geskryf, om te wys dat dit Goddelik en hemels is (vgl. 8:19, Lukas 11:20, Psalm 8:4).

 

Wat is die lesse wat ons uit hierdie verse moet leer? Ons moet God in waarheid aanbid (Johannes 4:24).  Wat beteken dit?  Tydens die hervorming het Martin Luther gevoel dat die kerk die Katolieke aanbidding wat nie met die Skrif bots nie, so moes los.  Ulrich Zwingli het egter gesê dat die kerk net moes aanbid volgens die direkte opdragte van die Nuwe Testament.[1]  My swaer moes onlangs badkamerkaste vir iemand bou.  Sou dit saakgemaak het as hy dit volgens die planne gebou het, maar ook enigiets bygevoeg het wat nie in die planne verbied was nie?  Ja dit sou, want dan sou die kaste nie in die spasie of by die res van die badkamer se styl gepas het nie.

 

Op dieselfde wyse moet ons God slegs aanbid volgens wat Hy in die Nuwe Testament voorgeskryf het, en nie volgens die Nuwe Testament plus alles wat nie daarin verbied word nie.  Hoe lyk Nuwe Testamentiese aanbidding?  Ons moet die Skrif lees, preek, bid, sing, en dit in die sakramente sien.  Die detail daarvan sal verskil van een kerk na die volgende.  Gemeentes moet self besluit of hulle een of meer Skriflesing moet hê, ‘n reeks uit ‘n Ou- of Nuwe Testament boek wil preek, watse musiek instrumente hulle gaan gebruik, hoeveel liede hulle wil sing, hoe gereeld hulle die nagmaal gaan vier, of daar ‘n getuienis voor die doop gaan wees of nie, of gebede spontaan of neergeskryf moet wees, ens.

 

Die Nuwe Testament is die vervulling van die wet. Daarom moet ons die Nuwe Testament in ons aanbidding volg, en nie vashou aan die skadus en tipes van die wet nie.  As jy dit nié so doen nie, sal jy weer priesters en die Ou Testament feeste hê, olie op mense se voete smeer, wierook en kerse brand, ramshorings blaas, met vlae dans, beelde in die kerk oprig (soos die gerubs bo-op die ark), die doop in die plek van die besnydenis inbring en babas doop, ens.

 

As ons God nie volgens sý voorskrifte aanbid nie, loop ons die gevaar om ‘n god van ons eie verbeelding te skep, en uiteindelik ‘n vals god te aanbid (20:4-5, 32:4-5).

 

Die dag van aanbidding (v.12-17)

Ek onthou as kind hoe middagslapies vir ons ‘n straf was. Ons het dit gehaat.  Noudat ek ouer is, wens ek middagslapies was verpligtend.  Die Israeliete moes nie die Sabbat as ‘n straf sien nie, maar as ‘n seën om hulleself te verfris en te verkwik (Markus 2:27).  As God dit nie ingestel het nie, sou mense makliker ‘n afgod maak van werk, ons huwelike en gesinne afskeep, nie tyd neem om saam met ander te aanbid nie, gouer siek word a.g.v. ‘n liggaam wat moeg, gestres, en uitgeput is.  Daarom het God hierdie streng wet gegee in v.12-17.

 

Na God se opdrag oor die plek van aanbidding, het Hy ook ‘n opdrag gegee oor die dag van aanbidding.  In die konteks het Hy in effek gesê:  ‘Rus selfs van heilige werk.  Werk vir ses dae aan die tabernakel, maar rus op die sewende dag.’  In die teks praat die Here van my Sabbatte.  Daardeur het God gewys dat Hy die dag ingestel het, en dat dit ‘n spesiale dag was vir diens aan Hom (v.13).  Die heilige dag was ‘n teken dat Israel ‘n heilige volk was vir die Here (v.13, 16).  Die dag was spesiaal, sodat God op hierdie dag sy volk deur die genademiddele (die Woord, offers, gebed, lofsange, ens.) kon heilig maak (v.13).

 

Die volk moes die dag heilig hou en dit nie beskou het soos enige ander dag, sodat hulle daarop gewerk het nie (v.14). Enigiemand wat ongehoorsaam was moes doodgemaak word (v.14-15, Numeri 15:32-36).  Die straf was erg, sodat die volk kon sien God is ernstig en heilig.

 

Die volk kon vir ses dae werk en maklik hulle week se werk klaarkry (v.15). Die rus op die sewende dag moes heilig en volkome wees.  God wou hê hulle moes hulle liggame rus, en hulle siele deur aanbidding verkwik (v.15).  Die Sabbat was ‘n ewige teken dat God die hemel en die aarde in ses dae geskep het, en op die sewende dag gerus het (v.17, Genesis 2:2-3).  So sou die volk onthou dat Hy, en nie ander gode nie, die Skepper is (v.17).  Net soos God, moes hulle vir ses dae werk en op die sewende dag rus en verfris raak (v.17).

 

Die les vir ons is duidelik: neem ‘n rusdag om God te aanbid.  Om dit reg te hou, moet jy hierdie dag in die lig van die Nuwe Testament beskou.  In die Ou Testament het God die sewende dag geheilig en daarop gerus, nadat Hy die skepping voltooi het.  In die Nuwe Testament het Hy die eerste dag geheilig en van sy verlossingswerk gerus, nadat Jesus die nuwe skepping in sy opstanding begin het.  ‘n Rusdag op die eerste dag is ‘n prentjie van ons rus in Jesus (Hebreërs 4:3, 8-10, Openbaring 14:13, Matteus 11:28-29).  Die Ou Testament Sabbat was ‘n skadubeeld van hierdie rus (Kolossense 2:16-17).

 

Die Sewendedag Adventistekerk sê Konstantyn was ‘n sonsaanbidder, en het daarom in 321 n.C. die Sabbat na die Sondag toe verander.[2]  Maar Konstantyn het reeds in 312 n.C. sonaanbidding gelos om Jesus te aanbid.[3]  Nadat hy vir Maxentius by die Mulviese Brug oorwin het, het hy nie volgens tradisie die Romeinse gode vereer nie, maar vir Jesus alleen.[4]  Konstantyn het die Sondag vereer omdat hy Jesus se opstanding wou erken, en nie omdat hy een of ander songod wou aanbid nie.[5]

 

In die middel van die 2de eeu het Justin Martyr gesê dat Christene op Sondae aanbid. Hy het geskryf:  ‘Ons hou ons gewone saamkomste op Sondae, want dit is die eerste dag toe God duisternis en choas verdryf het om die wêreld te maak.  Ons doen dit ook so, omdat ons Verlosser, Jesus Christus op hierdie dag opgestaan het uit die dood.’[6] (vry vertaal).

 

Baie gou na Jesus se opstanding het Christene begin om op Sondae te aanbid. Handelinge 2:1 wys dat die kerk op ‘n Sondag gebore is (vgl. Johannes 20:1, Levitikus 23:16).  Daarna het die gelowiges op Sondae ontmoet (Handelinge 20:7, 1 Korintiërs 16:1-2, Openbaring 1:10).  Dit het gebeur soos wat dit in die Ou Testament voorspel is:  die dag wat die Here gemaak het en waarin ons bly is, is die dag van Jesus se opstanding waarop Hy die hoeksteen geword het (Psalm 118:24, 22-23, Handelinge 4:10-11).

 

Dit is jammer dat party kerke op Saterdae aande dienste hou, sodat mense op die Here se Dag hulle eie ding kan doen. Kom op Sondae saam om die opgestane Jesus te aanbid en geestelik verkwik te raak.

 

Baie mense glo dat die koms van die charismatiese beweging Christelike aanbidding verryk het. Ek verskil.  Na my mening het hulle ‘n Babelse verwarring veroorsaak, en ‘n goue kalf in die kerk ingebring.  Hulle het gemaak dat mense aanbidding verwar met ‘n emosionele gevoel, en dat hulle dit beperk tot ‘n vreemde gebrabbel en koortjies wat oor en oor gesing word.  ‘n Vrou het eenkeer vir my gesê:  ‘As die musiek goed was en ek vir ‘n halfuur of 40 minute lekker kon worship, gee ek nie om of die preek goed is of nie.’

 

Dit sal goed wees as ons kan leer by ‘n prediker wat eenkeer by ‘n vreemde kerk gepreek het. Toe die sang verby is, het die musiekspan in die agterste banke gaan sit om te slaap.  Die prediker het hulle wakker gemaak en gesê hulle moet respek hê vir God se Woord.  ‘Die musiek is nie die enigste deel van aanbidding nie; die preek is ook aanbidding,’ het hy gesê.  Ek hoop dat jy uit Eksodus 31 ten minste iets van ware Bybelse aanbidding geleer het.

[1] N.R. Needham, 2000 Years of Christ’s Power: vol.3, p.149

[2] Sewendedag Advenstiste Glo…, p.276

[3] N.R. Needham, 2000 Years of Christ’s Power: vol.1, p.152

[4] Williston Walker, A History of the Christian Church (4th Edition), p.125

[5] Needham, vol.1, pp.164-165

[6] Ibid, pp.66-67

Wat om te verwag as Jesus weer kom

Second Coming

Wat is die gebeurtenis in die toekoms waarna jy die meeste uitsien? Jou verjaarsdag?  Iemand se partytjie?  Kersfees?  ‘n Geskenk, ‘n nuwe kar, ‘n nuwe huis?  Vriende of familie wat kom kuier?  Dat die skole of jou besigheid sluit vir die jaar?  Vakansie?  Jou troudag?  Die geboorte van jou kind of jou kleinkind?

 

Ek wonder hoeveel Christene in Suid-Afrika kan eerlik sê dat hulle meer as enigiets anders uitsien na Jesus se wederkoms? Hoe gereeld dink ons nog aan die wederkoms en verlang ons daarna?  Bid ons nog gebede soos:  ‘Laat u Koninkryk kom… Maranata, kom Here Jesus’ (Matteus 6:10, 1 Korintiërs 16:22, Openbaring 22:20)?  Dit is byna of ons nie regtig glo Jesus kan vandag kom nie.  Die Skrif sê ons moet sy koms verwag, en glo sekere dinge gaan gebeur as Hy weer kom.  Wat is daardie dinge?  1 Korintiërs 15:50-58 sê vir ons.

 

Jou liggaam sal verander word (v.50-53)

‘n Paar jaar gelede het ‘n ateïs op Facebook gesê daar is niks ná die dood nie, en dat die dood dus die lewe oorwin.  Hy het gesê die dood alleen is seker.  Soos ‘n goeie evolusionis het hy geglo dat die aaklige, tragiese, pynlike, en vervloekte dood ‘n normale deel is van die lewe.

 

Die Skrif leer anders. Die dood is abnormaal en het gekom as ‘n straf op sonde.  Jesus het egter opgestaan en sal ons ook opwek.  Almal sal nie sterf nie, en in die hemel sal daar nie meer dood wees nie.  M.a.w. die lewe oorwin oor die dood (Johannes 11:25).  So leer Paulus in v.50-53.

 

Vlees en bloed kan nie die Koninkryk in besit neem nie (v.50). Dit beteken nie ons sal ‘n gees wees sonder ‘n liggaam nie.  Na sy opstanding was Jesus nie ‘n spook nie (Lukas 24:39), en volgens Filippense 3:21 sal ons opstandingsliggame soos syne wees.  ‘Vlees en bloed’ in v.50a verwys na ons sterflike of verganklike liggame (v.50b, Hebreërs 2:14).  Ons aardse liggame is nie geskik vir die heerlikheid van die hemel nie.  As jy God se heerlikheid in hierdie liggaam moet sien, sal jy sterf (Jesaja 6:5, Esegiël 1:28, Daniël 10:8-11, 17, Matteus 17:6, Handelinge 9:4, Openbaring 1:17).  Om in ‘n onverganklike wêreld te lewe, benodig jy ‘n onverganklike liggaam en siel (v.50, Johannes 3:3, 5).

 

Wat vir eeue ‘n geheim was, het God deur Paulus geopenbaar (v.51, vgl. Efesiërs 3:3-6, 9, Romeine 16:25, Kolossense 1:26 vir hierdie verstaan van ‘geheimenis’).  Wat is die geheimenis?  Soos Elia en Henog, sal nie almal sterf nie.  Maar almal sal gelyk verander word (v.51, 1 Tessalonisense 4:15).  Dit sal gebeur in ‘n oomblik, in ‘n breukdeel van ‘n sekonde.  Die Griekse woord atomos verwys na iets wat nie verdeel kan word nie.  Dit sal so gou gebeur soos wat jy jou oog knip, lig van jou oog af weerkaats, ‘n muggie se vlerke beweeg, ‘n ster skitter, ‘n harpsnaar vibreer [Gk. rhipe, v.52].  As God jou nuwe liggaam maak, sal Hy nie tyd neem soos toe Hy Adam uit die stof gemaak het, of Eva gemaak het terwyl Adam geslaap het nie.

 

Die verandering sal plaasvind as die laaste trompet blaas om die Koning se koms aan te kondig (v.52, 1 Tessalonisense 4:16, vgl. Numeri 10:1-10). Die dooies sal onsterflik en verheerlik uit hulle grafte opstaan (v.52, Johannes 5:28).  Die verheerlikte lewendes en dooies sal saam in die lug opstyg.  Hulle sal vir Jesus in die lug ontmoet om Hom as eregas te verwelkom, en sal Hom dan na die nuwe aarde toe vergesel (1 Tessalonisense 4:17).

 

Die Griekse woord wat in die lg. vers met ‘ontmoet’ vertaal word, word net op twee ander plekke gebruik. In Handelinge 28:15 en Matteus 25:1, 6 gebruik die Bybelskrywers dit om te praat van ‘n tradisie in die eerste eeu.  As gaste kom kuier, wag jy nie vir hulle by jou huis nie.  Jy gaan ‘n entjie uit die dorp uit om hulle dáár te ontmoet, en vergesel hulle dan terug na jou huis toe.  Dis die idee wanneer die Skrif sê dat ons Jesus in die lug sal ontmoet:  ons sal Hom dáár ontmoet en Hom na die aarde toe vergesel.  Die nuwe Jerusalem sal uit die hemel neerdaal; dan sal ons almal vir ewig op die nuwe aarde bly (Openbaring 21:1-2, 10).

 

God sal ons verganklike liggame soos ou klere uittrek, en vir ons onverganklike liggame soos nuwe klere aantrek (v.53, 2 Korintiërs 5:2-4). Ons sal verheerlikte liggame kry wat nie kan sterf of vergaan nie (v.53, Lukas 20:36).

 

Watse les moet ons uit hierdie verse leer? Verwag Jesus se wederkoms en die opstanding van jou liggaam.  Moenie so besig raak of gemaklik wees in die wêreld dat jy daarvan vergeet nie.  Bid gereeld:  ‘Onse Vader…Laat u Koninkryk kom’.

 

Aan die anderkant moet jy pasop dat jy nie deur DVD seminare, films, boeke, en preke obsessief raak met die detail van die 666, die een wêreld orde, die vier perde, die wegraping, die illuminati, die 144 000, Armageddon, die sewe jaar verdrukking, die bloed mane, die diere in Openbaring, ens. nie. Moet ook nie die datums van hierdie dinge of die wederkoms wil uitwerk, of mense glo wat dit doen nie (kultusse is veral lief hiervoor, en dit raak deesdae ook populêr onder charismate).  Jesus het gesê:  “Maar van dié dag en dié uur weet niemand nie, ook die engele van die hemele nie, maar net my Vader alleen.” (Matteus 24:36).

 

Tog moet ons nie die lering oor die wederkoms, die opstanding, of die boek Openbaring vermy, omdat dit moelik is om te verstaan, of omdat jy bang is nie. Ek is seker jy verstaan meer as wat jy dink.  Al verstaan jy nie die detail nie, weet jy ten minste:

 

  • Jesus kom weer op die wolke (Handelinge 1:9-11).
  • Jesus kom skielik en onverwags soos ‘n dief in die nag (Matteus 24:42-44).
  • Jy sal Hom sien (Openbaring 1:7).
  • Jy sal ‘n nuwe liggaam kry (v.50-53).
  • Jesus sal die wêreld oordeel (Openbaring 20:11-15).
  • Daar is ‘n ewige hemel en ‘n ewige hel (Matteus 25:46).

 

Leef hoopvol in die lig hiervan, vertroos mekaar hiermee, en spoor mekaar aan om te volhard (1 Tessalonisense 4:18, Hebreërs 10:24-25).

 

Moenie dat die afwagting op Jesus se koms maak dat jy nie kinders wil hê of trou nie, lui is en ophou werk, of weier om langtermyn planne te maak nie. Jou afwagting moet eerder daartoe lei dat jy jou sonde los, gebroke verhoudings herstel, en jou van jou dwaalweg bekeer (2 Petrus 3:11, 14, 1 Johannes 2:28).  As jy nie in die wederkoms en opstanding glo nie, is jy hopeloos.  Watse hoop is daar as jy glo Suid-Afrika gaan vir altyd so bly?

 

Die dood sal vernietig word (v.54-57)

Aan die einde van sy lewe het Martyn Lloyd-Jones vir ‘n vriend gesê: ‘Don’t underestimate dying! Death is “the last enemy”.  Men may live well who do not die victoriously.’[1]  John Piper het eenkeer gesê:  ‘I don’t fear death; I fear dying.’  Ek het ‘n vriend wat baie lief is vir Jesus.  Hy het onlangs gesê hy dink hy sal onseker wees op sy sterfbed, en in ‘n groot stryd sterf soos Christian in Pilgrim’s Progress.  Hoe moet ons die realiteit van die dood benader?  Paulus help ons in v.54-57.

 

As God ons liggame verander, sal Hy die laaste van die Ou Testament profesieë vervul. Hy sal die dood op ‘n sterfbed gooi, begrawe, in die hel insluk, en finaal vernietig (v.54, Jesaja 25:8, Openbaring 20:14).  Die dood bedek mense soos ‘n laken en soos ‘n skaduwee (Jesaja 25:7).  God sal die trane wat deur die dood veroorsaak is, afvee (Jesaja 25:8, Openbaring 21:4).  Ons sal dan vir ewig feesvier (Jesaja 25:7).

 

Voorheen was die dood se plae en giftige angel ‘n straf op ons sonde (Hosea 13:14). Die wet vereis die dood as ‘n straf op sonde (v.56, Genesis 2:17, Romeine 5:12, 6:23).  Wie sal ons van hierdie fisiese en ewige dood red?  Die wet is goed, en kan deur sy vreeslike straf ons sonde inperk.  Die wet kan egter nie keer dat ons sonde begeer nie.  Inteendeel, sodra daar ‘n wet is, wil jou vlees dit oortree.  Dit is wat Paulus bedoel as hy sê sonde kry sy krag uit die wet (v.56, Romeine 7:5, 8, 4:15).

 

Maar ons prys God vir Jesus wat die wet perfek namens ons onderhou het, namens ons die straf gekry het wat die wet vereis, en vir ons verlossing die dood oorwin het deur sy opstanding. Deur geloof in Hom sal die dood ons nie oorwin nie, maar sal ons die dood oorwin in liggaam en siel (v.57, 54-55, Romeine 7:25).

 

Dink reg oor die dood, sodat jy God in lewe en dood kan verheerlik (Romeine 14:7-8).  Moenie die dood uit jou gedagtes uitskuif, dink dis vir ou mense, of dink dit sal weggaan as jy dit ignoreer nie.  Besef dat dit enige tyd kan kom.  Maak dan seker jy is gered, want anders sal jy ‘n ewige dood sterf (Openbaring 20:14-15).  Glo in Jesus, want dan sit die dood se angel in Hom en kan dit jou nie steek nie (v.55).  Vir jou sal die dood so skadeloos wees soos slaap (Handelinge 7:60).  Die dood sal vir jou wees asof jy aan die slaap raak en dadelik weer wakker word by Jesus (2 Korintiërs 5:8, Filippense 1:23, Handelinge 7:59, Lukas 16:22, 23:43).  M.a.w. jy verloor nie bewussyn wanneer jy sterf nie.

 

‘n Christen hoef nie die dood te vrees, sodat jy wens jy sterf in jou slaap of is opslag dood nie (Psalm 23:4, 116:15, Hebreërs 2:14-15, Openbaring 1:17-18, 2:10-11). ‘n Christen se dood is nie ‘n straf op sy sonde nie, maar ‘n oorgang na Jesus toe (Filippense 1:21).  Vir ‘n Christen byt die dood soos ‘n ou hond wat nie tande het nie.  By sy wederkoms sal Jesus die ou hond uitsit, sodat ons in die hemel vir ewig onsterflik sal wees (v.54, 26).

 

Jou harde werk sal beloon word (v.58)

Moeë Henry werk 13 ure per dag vir 6 maande. Hy byt vas en kla nie, want hy weet hy kry R1.6 miljoen as die werk klaar is.  Hy sweet met plesier soos Jakob toe hy vir sewe jaar moes swoeg om die beeldskone Ragel te kry.  Net so kan ons in die Here se diens hard werk, want ons weet dat die beloning oneindig keer groter sal wees as die werk wat ons ingesit het (v.58).  Die wederkoms, opstanding, en beloning is soos ‘n wortel voor die donkie se neus, sodat ons onbeweeglik vasstaan, nie opgee nie maar volhard, en oorvloedig en hard werk vir die Here (v.58, 3:8, 12-15, Galasiërs 6:9).

 

Party mense glo nie in belonings nie, maar die Nuwe Testament leer duidelik dat daar grade van belonings sal wees vir gelowiges op die oordeelsdag (Matteus 25:21, 28, Lukas 19:17, 19, 6:35, 14:13-14, 2 Korintiërs 5:10, Efesi:ers 6:8, 2 Johannes 8, Openbaring 11:18, 22:12). Maar sal dit nie jaloesie veroorsaak nie?  Nee.  Wie is jaloers by ‘n fees as party meer kan eet as ander, maar almal versadig is?  So ook sal party Christene by Jesus se koms ‘n groter beloning kry as ander, maar almal sal so bly wees soos wat hy moontlik kan wees.  Gaan vir goud!  Soek die prys!  By Jesus wederkoms sal jy nie spyt wees dat jy te veel vir Hom gedoen het nie (v.58).

 

Dink gereeld aan Jesus se glimlag en die beloning as jy moeg raak in sy diens en wil opgee. Werk hard.  Wwees oorvloedig in jou werk vir Hom.  Doen jou heel beste vir Jesus en moenie traag wees nie.  “Vervloek is hy wat nalatig is om die werk van die HERE te doen” (Jeremia 48:10).  George Whitefield het gesê:  ‘It is better to burn out for the Lord than to rust out.’

 

Soms sien jy nie dadelik die vrug op die geld wat jy vir die Here se werk gee, jou gebede, jou evangelisasie pogings, die Bybel lering wat jy vir kinders gee, die siekes wat jy besoek, die bemoediging en raad wat jy vir mense gee, jou geestelike leierskap, jou noukeurige administrasie, jou hulp aan die armes, jou diensbaarheid nie. Jy voel moeg en uitgeput.  Niemand sien jou harde werk raak of sê dankie nie.  Moenie ophou nie, maar volhard.  Hervat daardie taak waarmee jy opgehou het.  ‘Don’t resign, but re-sign.’ (Joel Beeke).  Jesus sien dit raak, hou rekord daarvan, en sal jou beloon as Hy weer kom.  Hy sal vir jou ‘n nuwe liggaam gee wat nooit moeg raak in sy diens nie.

 

In ‘n boek oor die wederkoms sê Spurgeon ons moet Jesus se koms verwag soos honde wat uitsien dat hulle base huistoe kom. As jy by hek die stop, is jou opgewonde honde daar om jou te verwelkom.[2]  Net so moet ons met vreugde uitsien en gereed wees dat Jesus kom.  Wanneer Hy kom, sal ons nuwe liggame kry, gaan die dood vernietig word, en gaan Hy ons beloon.  Ek hoop dis vandag.  Ek kan nie wag nie.

[1]  Iain Murray, Martyn Lloyd-Jones: The Fight of Faith (vol.2), p.732

[2] The Second Coming of Christ, p.184