Vyf redes vir Jesus se kruisdood

why-did-jesus-die

Toe Mel Gibson se Passion of the Christ uitgekom het, het John Piper ‘n boek geskryf met die titel:  ‘The Passion of Jesus Christ’.  Die subtitel was:  ‘Fifty Reasons why He came to die.’  Ek kan onmoontlik in een preek by soveel redes uitkom.  Maar in Jh.12:20-36a is daar ten minste vyf redes vir Jesus se kruisdood.

 

Om die wêreld te red (v.20-24, 32-33)

In die 2de eeu n.C. was daar ‘n teoloog met die naam van Origenes. Hy het in universialisme geglo, nl. dat alle mense uiteindelik gered sal word.  Vir hom was die hel nie ‘n plek van ewige straf nie, maar ‘n plek van reiniging.  As die vuur al jou sonde weggebrand het was jy gereed om hemel toe te gaan.  Dit was glad nie vir hom ‘n probleem om te sê dat Satan self tot bekering sal kom en gered sal word nie.[1]  Maar dit is nie wat Jh.12 of die res van die Bybel bedoel wanneer dit sê dat Jesus die Verlosser van die wêreld is nie.

 

Jesus was in Jerusalem vir sy laaste Paasfees (v.1, 12). Daar was nie net Jode nie, maar ook Grieke wat na die Fees toe gekom het (v.20, 1 Kon.8:41-43, Hd.8:27).  Johannes verwys dalk na Grieke wat besluit het om die Joodse geloof aan te neem en besny is.  Hulle is proseliete genoem (Mt.23:15, Hd.2:10, 13:43).  Of dalk was dit Grieke wat die God van Israel aanbid het, maar nie besny is nie.  Hulle is Godvresendes genoem (Hd.10:2, 22, 13:16).

 

‘Grieke’ word soms in die Nuwe Testament van alle nie-Jode gebruik (1 Kor.1:24). Die evangelie moes eers aan die Jode verkondig word, en daarna aan hulle (Rm.1:16).

 

Die Jode het in 8:35 gespot en gesê Jesus wil seker na die Grieke toe gaan, maar nou het die Grieke na Hóm toe gekom (v.20). Johannes se idee is om te wys dat Israel hulle Messias verwerp het, en dat die Here reeds begin het om van sy volk af weg te draai na die heidene toe (v.36b-37, Hd.13:46-48, 18:6, 28:28).  Hy sou in die toekoms weer na die Jode toe teruggekom het (Rm.11).

 

Die wêreld het inderdaad agter Hom aangeloop soos wat die Fariseërs in v.19 gesê het. Hy het immers gekom om die wêreld te red (3:16-17).  In v.21 sien ons hoe die Grieke vir Filippus van Betsaida in Galilea gevra het om hulle na Jesus toe te vat (v.21).  Hulle het hom seker gevra omdat hy ‘n Griekse naam gehad het.

 

Hy het vir Andreas gaan sê dat die Grieke vir Jesus wil sien (v.22). Andreas was sy vriend en ook een van dié wat nader aan Jesus was (Mk.3:18, 13:3, Hd.1:13).  Soos hy, het Andreas ‘n Griekse naam gehad.  Hy was ook daarvoor bekend dat hy al voorheen mense na Jesus toe gebring het (1:41-43, 6:8-9).  Dit is dan hoekom Filippus na hóm toe gekom het (v.22).

 

Jesus het vir hulle gesê dat die bepaalde uur van sy verheerliking aan die kruis gekom het (v.23, Eks.12:6, Pd.3:1-2, Dn.9:24, 26, Rm.5:6, kontr. Jh.7:30, 8:20). Hy was alreeds besig om die nasies na Hom toe te trek, sodat hulle sy heerlikheid as die Verlosser van die wêreld kon sien (v.23, 20, 32).  So het Jesaja dit voorspel (Jes.66:19, Jawan = Griekeland).

 

Soos ‘n diamant geslyp moet word om te skitter, moes Jesus gesterf het om verheerlik te word (v.23-24). ‘n Koringkorrel moet in die grond val en begrawe word om te vermeerder (v.24), en so moes Jesus aan die kruis gesterf het en begrawe word om miljoene mense te red (v.24, Op.7:9, Mt.8:11, 20:28, Gal.4:27, Jes.53:10-11).

 

Iemand wat aan ‘n stuk hout gehang het is deur God vervloek (Dt.21:22-23). Om te keer dat God ons in die hel vervloek het, het Jesus die vloek op Homself geneem aan die kruis (Gal.3:13).  Juis daarom is Hy nie gestenig nie, maar gekruisig (v.32-33, 18:31-32).  Om die eerste Adam se val om te keer moes die tweede Adam opgelig word aan ‘n kruis (v.32, 3:14, 8:28).  Om hemel en aarde met mekaar te versoen, moes Jesus tussen hemel en aarde aan ‘n kruis hang.

 

Wanneer ons sê dat Jesus die Verlosser van die wêreld is, is dit belangrik dat ons weet wat ons daarmee bedoel.  Ons moenie te min of te veel bedoel nie.  ‘Wêreld’ beteken nie dat almal uiteindelik gered sal word nie.  Dit verwys ook nie noodwendig na elke individu op aarde nie.

 

In die konteks van Jh.12 beteken ‘wêreld’ dat Jesus baie mense sal red (v.19, 24), net soos wat ons sê dat die hele wêreld Saterdag op Loftus was.  ‘Wêreld’ beteken ook dat Jesus nie net gekom het om Jode te red nie, maar mense uit alle nasies (v.32, 20, 10:16, 11:51-52, 1 Jh.2:2, Op.5:9).  Dit beteken ook dat Hy gekom het om die sondige mensdom te red (3:16-17, 19, 2 Kor.5:19).

 

Vir wie is hierdie verlossing? Volgens v.32 is dit vir alle mense.  Wat bedoel Johannes daarmee?  Hy bedoel nie dat elke mens op aarde na Jesus toe sal kom nie.  Jesus se verlossing is vir mense uit alle nasies wat in Hom glo (3:16).  1 Tm.4:10 sê dat Jesus “die Verlosser is van alle mense, van almal wat glo.” (NAV).

 

Hoe kan iemand wat Hom verwerp en sy sonde liefhet sê: ‘Jesus is my Verlosser’?  Hoe kan iemand aan sy sonde vashou, doodgaan, in die hel beland en van daar af sê:  ‘Jesus is my Verlosser’?  Dan is Jesus mos ‘n Verlosser wat nie verlos nie, nie waar nie?

 

Op ‘n meer positiewe noot kan ons sê dat Jesus niemand op grond van die uiterlike wegwys of uitsluit nie. Alle mense is welkom om na Hom toe te kom (v.32).  Niemand wat in Hom wil glo sal verwerp word nie (6:37, 40).  Ons kan dan nie net die evangelie met sekere mense deel nie.

 

Ons kan ook nie sê dat sekere groepe nie waardig is om gered te word nie (soos mense wat sê dat swart mense nie siele het nie en dat hulle nie gered kan word nie). Volgens v.32 kan engiemand na Jesus toe kom en in Hom glo:  Arabiere en Chinese, Nigeriërs en Spanjaarde.

 

Het jy al na Jesus toe gekom? Is jy soos die Grieke wat Hom graag wil sien (v.20-21)?  Jy sal nie jou nood vir Jesus en sy kruisdood sien, totdat jy nie jou sonde sien nie.  En jy sal nie jou sonde sien, solank as wat jy jouself meet teen dié wat erger is as jy nie.

 

Om jou sonde te sien moet jy jouself teen God se standaard meet. Vir Hom is bitterheid gelyk aan moord en wellus aan egbreuk (Mt.5:21-30).  Volgens sy standaard moet jy volmaak wees (Mt.5:48).  Besef dan dat Jesus, sy geregtigheid en sy dood aan die kruis jou enigste hoop is om gered te word.  Sodra jy dít sien sal die gekruisigde Jesus vir jou aantreklik wees en jou soos ‘n magneet aantrek (v.32).

 

Om ‘n voorbeeld te stel (v.25-26)

As evangeliese Christene glo ons dat Jesus die straf vir ons sonde op Homself geneem het aan die kruis (Jes.53:4-6). Liberale teoloë haat dit.  Een liberale teoloog het gesê dat dit ‘cosmic child abuse’ is dat die Vader sy Seun in ons plek gestraf het.

 

Volgens die liberales het Jesus eintlik maar net gesterf om ‘n goeie voorbeeld van opoffering te stel. Die feit dat ons dit ontken beteken nie dat Jesus glad nie gesterf het om vir ons ‘n voorbeeld te stel nie (v.25-26).

 

Jesus het sy lewe vir ons gegee, en daarom moet ons ook bereid wees om ons lewens vir Hom op te offer. As jy Hom nie bo alles liefhet sodat jy jou lewe vir Hom sal gee nie, sal jy dit verloor (v.25).  Jy sal wel die wêreld se plesiere hê, maar as jy doodgaan sal jy vir ewig hel toe gaan.  As jy egter jou ou sondige lewe haat en na Jesus toe kom, sal jy vir ewig hemel toe gaan as jy sterf (v.26).

 

Om ‘n Christen te wees is nie maanskyn en rose nie. As jy vir Jesus wil volg moet jy haat wat jy in jou hart sien, jou daarvan bekeer en vir Jesus meer liefhê as wat jy jou familie, jou beste vriende en jou eie lewe liefhet (v.25, Lk.9:23, 14:26, 33).

 

Jy sal waarskynlik nie vir die geloof hoef te sterf as jy in Suid-Afrika bly nie. Maar as die Here jou roep moet jy bereid wees om in Noord-Korea die evangelie te preek.  Jy moet bereid wees om gespot en mishandel te word vir Jesus.

 

Jesus stel nie belang dat jy net ‘n mooi gebedjie opsê en ‘jou hart vir Hom gee’ nie. Hy wil hê jy moet Hom bo alles liefhê, die koste bereken en die prys betaal.  Dien Hom met alles wat jy het (v.26).  Moet Hom nie net volg as dit vir jou gerieflik is nie, maar volg ook in sy voetspore as dit na die kruis toe lei (v.26).  Wees waar Hy is; dan sal die Vader jou eer en beloon (v.26).

 

Om die Vader te verheerlik (v.27-30)

Jesus was nie ontsteld omdat Hy bang was om dood te gaan nie, maar omdat die Vader se oordeel oor ons sonde soos rotse op Hóm sou val (v.27). As Hy kon, sou Hy vir die Vader gevra het om Hom hiervan te spaar (v.27, Mt.26:39, 42, 44, Mk.14:35).  Hy het egter geweet dat Hy vir hierdie oomblik aarde toe gekom het (v.27), en daarom het Hy gebid:  “nogtans nie soos Ek wil nie, maar soos U wil.” (Mt.26:39).

 

Wanneer ons siek is of deur moeilike tye gaan, is ons eerste gebed dat die Here dit moet wegvat. Jesus verstaan dit, omdat Hy self ‘n mens was.  En tog was dit nie sý prioriteit nie.  Vir Hom was dit belangriker dat die Vader se Naam deur sy dood verheerlik moes word (v.27-28).  Dan sou almal gesien het dat die Vader heilig is en sonde haat, dat Hy regverdig is en dit nie ligtelik oorsien nie, dat Hy almagtig, goed, liefdevol, barmhartig en genadig is om ons te vergewe.

 

Toe Jesus klaar gebid het, het die Vader uit die hemel gesê: ‘Ek het dit in jou wonderwerke en lewe verheerlik (1:14, 2:11, 9:3, 11:4, 40), en Ek sal dit weer in jou kruisdood, opstanding, hemelvaart en wederkoms verheerlik’ (v.28, 23, 17:1, 24, Ps.24:7-10, 2 Ts.1:10, 12).  Die stem uit die hemel moes eintlik vir die Jode gewys het dat Jesus die Seun van God is (v.30).  Maar selfs na sy wonderwerke, asook ‘n hoorbare stem uit die hemel, het hulle gesê dat dit donderweer of ‘n engel was (v.29, 37).

 

Soms dink ons: ‘As die Here net ‘n wonderwerk wil doen of met ‘n hoorbare stem uit die hemel wil praat, sal mense in Hom glo.’  Maar dit is nie so nie.  As skeptiese mense dit sien en hoor, sal hulle sê dit was oë verblindery of donderweer; godsdienstige en bygelowige mense sal sê dit was ‘n demoon of ‘n engel (v.29).

 

Wonderwerke en stemme uit die hemel kan nie iemand red nie (Ps.78:32). Net die Heilige Gees kan iemand se hart oopmaak om die evangelie te verstaan (Hd.16:14).  Die evangelie van Jesus en nie wonderwerke nie, is die krag van God om mense tot bekering te bring (1 Kor.1:18).

 

Kerke vir wie dit oor genesing en wonderwerke gaan slaan die bal mis. Waar is die evangelie?  Waar is die predikers en Christene wat nie van een huwelikseminaar en genesingsdiens na die volgende toe spring nie, maar wat vreesloos sal opstaan en sê:  “Want ek skaam my nie oor die evangelie van Christus nie, want dit is ‘n krag van God tot redding vir elkeen wat glo” (Rm.1:16)?

 

Om die vyand te oorwin (v.31)

Waar in die Bybel vind ons die heel eerste voorspelling van Jesus se kruisdood? In Gn.3:15.  Die heel eerste belofte oor die kruis het nie oor vergifnis gegaan nie, maar oor God se oordeel oor Satan:  “Ek sal vyandskap stel tussen jou en die vrou, en tussen jou saad en haar saad.  Hy sal jou die kop vermorsel, en jy sal hom in die hakskeen byt.”

 

Aan die kruis het dit gelyk of die wêreld en die duiwel vir Jesus oorwin het. Maar die waarheid is dat Jesus die vyand deur sy kruisdood oorwin het (v.31).  Die kruis was die hof waar Jesus die wêreld en haar bose leier ter dood veroordeel het (v.31, 16:33, Kol.2:15).  Wanneer Hy die wêreld tot ‘n einde bring sal Hy sy besluit deurvoer.

 

Die hele wêreld lê soos ‘n baba in die duiwel se skoot en slaap (1 Jh.5:19). Hy verblind hulle en maak seker dat hulle soos zombies agter hom aanloop (1 Kor.4:4, Ef.2:2).  Maar deur die kruis het Jesus sy bose werke verbreek (1 Jh.3:8).  Hy het die sterk man vasgebind en is besig om sy huis te plunder (Mt.12:29).  Satan moet sit en toekyk hoe God mense deur geloof in Jesus regverdig verklaar.  Hy kan hulle nie meer aankla soos wat Hy met Job en Josua die hoëpriester gedoen het nie (Rm.8:33, Op.12:10, Job 1:6-12, 2:1-7, Sg.3:1).

 

Om te wys wie Hy is (v.34-36a)

In die begin jare van my bediening het ek baie na John Piper geluister. In 2007 het wyle dr. Martin Holdt Amerika besoek en saam met John Piper aan ‘n tafel gesit.  ‘Hoe is hy?’ het ek vir dr. Martin gevra.  ‘Ag, gewoon soos ek en jy,’ het hy geantwoord.

 

En dit is presies hoe Jesus was. Hy het nie anders as ons gelyk nie.  En juis daarom het die Jode nie verstaan hoe Hý die Messias kon wees nie – veral nie toe Hy vir hulle gesê het dat Hy aan ‘n kruis moes sterf nie.

 

Die skare het al hierdie dinge gehoor en gesê: ‘Ons het uit die wet gehoor dat die Messias vir ewig sal wees’ (v.34).  Hulle was reg.  Die Ou Testament hét dit gesê (2 Sm.7:13, Ps.45:7, 72:7, 17, 102:28, 110:4, Jes.9:6, 53:10, Dn.2:44, 7:14).

 

Maar God het ook in Jes.52-53 gesê dat sy Seun aan ‘n kruis verhoog moes word. Dít het die skare nie verstaan nie (v.34, Mt.16:21-22).  Hulle was nou nie eers meer seker wie en wat die Seun van die mens werklik was nie (v.34).  Was Hy die Messias?

 

As hulle in die lig van God se openbaring geglo het, sou hulle geweet het dat Jesus die Messias en die Seun van die mens is (v.34-36). Terwyl Jesus nog by hulle was moes hulle in sy lig geglo het en daarin gewandel het (v.35-36, 8:12).  As hulle dít gedoen het, sou hulle self sy lig weerkaats het soos wat die maan die son se lig weerkaats (v.36a, Mt.5:16, Ef.5:8, 1 Ts.5:5).  As hulle dit nie gedoen het nie, sou die duisternis van hulle sonde hulle oorweldig het (v.35, Jer.13:16).

 

Wees tevrede met ‘n gekruisigde Messias en moenie ‘n ander een soek nie. Vandag klink baie mense se getuienis van redding so:  ‘Ek weet Jesus is my Verlosser omdat Hy my gehelp het toe my kind siek was en toe ek nie ‘n werk gehad het nie.  Hy is elke dag by my en help my met my probleme.  Hy het ook vir my ‘n nuwe kar gegee.’

 

Maar waar is die gekruisigde Jesus wat mense van hulle sonde red en wat vir hulle die ewige lewe gee? Ongelowiges kan ook ‘n nuwe kar en ‘n werk kry.  Om regtig te weet wie Jesus is moet jy na die kruis toe kom.  Dit help nie net jy staan op ‘n afstand en kyk nie.  Jy moet nader kom en in bekering en geloof na Hom toe uitroep.  Dán sal jy met sekerheid weet dat Hy die Verlosser is; dat Hy jóú Verlosser is.

 

‘n Paar jaar gelede het ek gehoor ‘n iemand in ‘n preek sê: ‘Die moderne kerk is verkeerd om te sê dat Jesus gesterf het om ons sondes te vergewe.  Die ware rede hoekom Hy gesterf het was sodat God ons as sy kinders kon aanneem.’

 

Dit is ‘n groot oordrywing, want volgens Jh.12 alleen is daar byna ‘n halfdosyn redes vir Jesus se kruisdood. Wat nog te praat van die res van die Bybel?  Die beste nuus van alles is dat dit God verheerlik en ons bevoordeel.  Maak dit jou nie dankbaar nie?

 

[1] N.R. Needham, 2000 Years of Christ’s Power: Part 1, p.123

Advertisements

Die gevaarlikste sonde ter wêreld

sin-kills

Ek het op Nat Geo Wild ‘n program oor die gevaarlikste diere ter wêreld gesien.  Leeus, tiere, giftige slange en skerpioene, olifante, buffels, bye en ‘n klomp ander diere was op die lys.  Seekoeie was op die lys, maar blykbaar is dit nie waar dat hulle die meeste mense per jaar doodmaak nie.  ‘n Sekere kobra van Suid-Oos Asië was die tweede gevaarlikste en maak meer as 10 000 mense per jaar dood.  Die gevaarlikste dier maak ‘n half miljoen mense per jaar dood:  die malaria muskiet.

 

Die Bybel leer vir ons dat alle sonde dodelik gevaarlik is (Rm.6:23). Daar is egter een sonde wat bo hulle almal uittroon:  ongeloof.  Ongeloof is die moeder van alle sondes (Jh.16:9).  Karen jok vir haar baas, omdat sy nie glo God is waarheid nie.  Sy is ondankbaar en jaloers, omdat sy nie glo God is goed nie.  As sy haar nie bekeer en in Jesus glo nie, sal hierdie sonde haar dood beteken.  Jh.12:36b-50 illustreer dit vir ons.

 

Ongeloof (v.36b-38)

Marna se man is ‘n dronkaard en het onlangs egbreuk gepleeg. Hy sê dat dit haar skuld is, en dat sy hom daartoe gedryf het.  Hy weier om te erken dat hy verkeerd was.

 

Mense doen dit met die Here ook. Hulle wil nie erken dat húlle vir die ongeloof in hulle harte verantwoordelik is nie, en sê dan dat dit God se skuld is.  ‘Hy kon gemaak het dat ek glo; dit is sý skuld as ek verlore gaan.  Ek het sonde gedoen omdat Hy my nie gekies het nie.’  Dit is hoe hulle redeneer.

 

Maar dit is nie die son se skuld dat die klei hard word nie. As dit ys was, sou die son dit gesmelt het.  Daar is iets in die klei wat maak dat die son dit verhard.  God hoef nie iets te doen vir die mens om in die duisternis van sy sonde te verval nie.  Hy hoef net sy lig te onttrek.

 

Jesus het in v.35-36a vir die Jode gesê om in die lig van sy lering te glo terwyl hulle die kans gehad het. Maar t.s.v. al sy wondertekens het hulle nogsteeds nie in Hom geglo nie (v.37, 20:30-31, Ps.78:32).  Hulle wou nie sy lig gehad het nie, en daarom het Hy Hom onttrek (v.36b, 5:40).

 

Israel se ongeloof het Jes.53:1 vervul (v.38). In die laaste vers van Jes.52 sê die profeet dat die heidene in die Messias sal glo, terwyl die eerste vers van Jes.53 Israel se ongeloof voorspel.  Dit is presies wat in Jh.12 gebeur het.  In v.20 wou die Grieke vir Jesus gesien het, terwyl die Jode Hom in v.37-38 verwerp het.  En hoekom het hulle Hom verwerp?  Dit is nie asof God se wonderwerkende arm nie deur die Messias aan hulle geopenbaar is nie (v.38).  Dit is eerder dat hulle dit nie wou glo nie (v.38, Rm.10:16).

 

In Suid-Afrika het ons nie ‘n tekort aan Bybels en kerke nie. Dit is jammer dat die meeste van ons land se burgers nie van hierdie voorregte gebruik maak nie.  Hulle lees die Huisgenoot eerder as die Bybel, en loop in die mall rond eerder as om ‘n erediens by te woon.

 

Wanneer dit egter met hulle sleg gaan, dán soek hulle die Here. En in baie gevalle openbaar Hy ook in hierdie tye sy sterk arm aan hulle (v.38).  Hy spaar hulle lewens en red hulle uit desperate omstandighede uit.  Hy genees hulle van kanker, gee vir hulle ‘n werk, maak dat hulle na 15 jaar van onvrugbaarheid ‘n baba kry en help hulle kinders wat in ‘n koma is.

 

Tydens die krisis belowe hulle om die Here te dien. Maar as Hy hulle gehelp het, dan vergeet hulle van Hom.  Kan ons Hom dan kwalik neem as Hy sy lig van hulle af wegvat (v.36b)?  Dat God se geduld groot is, is nie te betwyfel nie (1 Tm.1:16).  Maar dat Hy vir ewig geduldig sal wees is ‘n illusie.

 

Verharding (v.39-40)

Ben het kanker. Dit is egter nog in ‘n vroeë stadium.  Vir baie maande karring sy familie aan hom om te gaan vir behandeling, maar hy weier.  As gevolg van sy hardkoppigheid het die siekte so versprei dat dit ongeneeslik geword het.  En so is dit ook met sonde.

 

Die Jode wou nie in die Messias geglo het nie (v.38, Hd.7:51-53).  Daarom het Hy Hom onttrek (v.36b) en hulle harte verhard, sodat hulle later nie meer kon glo nie (v.39-40, Rm.9:18, Eks.4:21, 7:3, 13-14, 22, 8:19, 32, 9:7, 12, 34-35, 10:1, 20, 27, 11:10, 14:4, 8).

 

Dit is wat Jesaja voorspel het (v.39-40, Jes.6:10). God se volk was korrup en hoogmoedig (Jes.1-3).  Soos ‘n wingerd vol suur druiwe het hulle nie die soet vrug van bekering gedra nie (Jes.5).  God het vir Jesaja gestuur om ‘n boodskap van oordeel te preek:  “Hoor altyddeur, maar verstaan nie, en sien altyddeur, maar bemerk nie.” (Jes.6:9).

 

Voortaan sou hulle die boodskap gehoor het maar nie verstaan het nie, gesien het maar nie begryp het nie (Jes.6:9). Paulus sê:  “Maar hulle sinne is verhard.  Want tot vandag toe bly by die lesing van die Ou Testament dieselfde bedekking sonder dat dit opgelig word, die bedekking wat in Christus vernietig word.  Ja, tot vandag toe, wanneer Moses gelees word, lê daar ‘n bedekking oor hulle hart” (2 Kor.3:14-15).

 

Omdat die volk hulle oë en ore vir die waarheid toegestop het, het God hulle doof en blind gemaak. Hy het hulle harte so ongevoelig gemaak soos vet en soos die eelt op jou hak (v.40, Jes.6:10).  Omdat hulle dan blind, doof, onverstandig en hard was, kon hulle hulle nie bekeer het nie.  Gevolglik het die Here hulle nie van die terminale siekte in hulle siele genees nie (v.40, Jes.6:10).

 

Is jy, soos Israel, hardkoppig in jou verhouding met God en sy Woord? Roem jy daarin en het jy ‘n reputasie daarvoor dat jy nie die knie buig nie, dat jy nie toegee om eerste jammer te sê en dinge reg te stel nie, dat jy nooit erken as jy verkeerd is nie?

 

Weier jy om na die goeie raad van jou geestelike leiers, ouers en ander gelowiges te luister? Sukkel jy om jou aan gesag te onderwerp?  Skop jy vas as die Here jou tugtig, sodat jy nog meer opstandig raak?  Is daar ‘n sekere sonde wat jy nie wil los nie, waaroor die Here aanhoudend met jou moet praat?  Verset jy jou teen God se weë en karakter soos dit in die Bybel beskryf word?

 

Hardkoppigheid is gevaarlik. Jy kan nie teen die Here wen nie.  As jy nie jou nek onder sy juk wil buig nie, maak jy dinge vir jouself moeilik.  In Ps.32:9 lees ons:  “Wees nie soos ‘n perd, soos ‘n muilesel wat geen verstand het nie, wat ‘n mens moet tem met toom en teuel as sy tuig, anders kom hy nie naby jou nie.”  Salomo sê:  “die weg van die ontroues is hard.” (Sp.13:15).

 

Die geskiedenis van Israel bewys dit (Am.4:6-13). Die Here het hulle aan hulle eie ongeloof oorgegee en hulle verhard (v.40).  En as Hy dít eers gedoen het kan jy jou nie meer bekeer nie (Sp.29:1, Heb.6:4-6).  Volgens die Bybel help dit nie eers om vir so iemand te bid nie (Jer.7:16, 11:14, 15:1, 1 Jh.5:16).  Gebruik dan die kans terwyl jy dit het:  “Vandag as julle sy stem hoor, verhard julle harte nie” (Heb.3:15).  Leer ook vir jou kinders van die Here, sodat hulle koppe nie hard sal wees soos ‘n diamant nie (Ps.78:8).

 

Dalk steek hierdie beeld van God jou dwars in die krop; jy hou nie daarvan nie. Maar dit is nie asof God die Jode teen hulle sin doof, blind en hard gemaak het nie.  Hy het net vir hulle gegee wat hulle wou gehad het (v.37, 39-40, Rm.1:24, 26, 28).  C.S. Lewis het gesê:  ‘Sin is man’s saying to God throughout life, “Go away and leave me alone.”  Hell is God’s finally saying to man, “You may have your wish.”  It is God’s leaving man to himself, as man has chosen.’[1]

 

Vrees vir mense (v.41-43)

Van kleins af doen mense dwase en verkeerde dinge om die fronse van ander te vermy. Kinders sal stout wees, rook, dronk word, dwelms gebruik, vloek, stokkies draai (klas ‘bunk’), steel, rondslaap en enigiets onder die son doen om ‘in’ te wees.  Groot mense ook.

 

Dit kan so erg raak dat mense van Jesus af wegbly, omdat hulle nie soos ‘n seer duim wil uitstaan nie. In die proses verbeur hulle die ewige lewe.  Dit is wat in v.42-43 aan die gang is.

 

Hoekom het Jesaja sulke harde woorde vir die volk gesê? Hy het die verhewe Christus se heerlikheid gesien (v.41, Jes.6:1).  Anders as die Fariseërs in v.42 het Hy God meer gevrees as mense, en daarom kon hy nie anders as om te sê wat God vir hom gesê het nie.  Sy visioen van Christus se heerlikheid het hom laat besef hoe walglik sy eie en die volk se sonde is (Jes.6:5).  Hy het Christus se heerlikheid gesien (v.41), maar die volk het dit gemis (v.37).

 

Daar was egter ‘n aantal van die leiers wat in Hom geglo het (v.42, 3:2, 7:50-51, 9:16, 19:38-39). Tog het hulle dit nie openlik bely nie, omdat hulle bang was om uit die sinagoge – en gevolglik ook uit die samelewing – verban te word (v.42, 7:13, 9:22).  Hulle het die goedkeuring van mense meer liefgehad as die goedkeuring van God (v.43, 5:44).  Volgens v.42-43 is ‘n geheime geloof in Jesus nie voldoende nie.

 

Om mense te vrees is nie die gevaarlikste sonde ter wêreld nie. Maar dit kan daartoe lei dat jy die gevaarlikste sonde pleeg.  Iemand wat ‘n obsessie met ander mense se goedkeuring het, sal enigiets doen om hulle tevrede te stel.  As dit populêr is om in Jesus te glo en kerk toe te gaan sal hy dit doen.  Maar sodra dit weer onpopulêr raak sal hy dit dadelik los.  Sy hart was dus nie in die saak nie.

 

Is dit nie die geval met die meeste Afrikaners nie? In die ou dae was ons ‘n kerkgaande nasie en ‘n ‘Christelike’ volk.  Maar omdat dit nie meer populêr is nie, is ons ‘Christelikheid’ by die venster uit en het die kerke leeggeloop.  Waar staan jy?  Is jy bang om bekend te maak dat jy ‘n Christen is?  Is jy ‘n ‘FBI Christen’ wat in die geheim glo?  Sal jy die trein na die hemel toe mis, omdat jy bang is mense hou nie van jou as jy in Jesus glo nie?

 

Oordeel (v.44-50)

My broer het ‘n dwelmverslaafde in sy huis ingeneem. Die man het ‘n paar keer opgemors.  My broer het hom gewaarsku om nie met sy verkeerde lewe aan te hou nie.  Uiteindelik het hy die streep getrek en vir hom gesê:  ‘As ek jou weer met dwelms vang, gaan ek jou uit die huis uitsit.’  Die man het hom nie ernstig opgeneem nie.  My broer het hom gevang en vir hom gesê hy moet sy goed pak en loop.  Die man kon nie sê dat hy hom nie ‘n kans gegee het nie.

 

God was nie ongeduldig of haastig om die volk se oë te verblind en hulle harte te verhard nie. Hy was vir duisende jare geduldig met hulle, en het in v.44 vir hulle nóg ‘n kans gegee.  Jesus se harde uitroep van liefde (v.44) staan in kontras met die leiers se geheime geloof (v.42-43).  Dié wat in Hom geglo en Hom gesien het, het ook in die Vader geglo en Hóm gesien (v.44-45, 10:30, 14:9).  As hulle dan vir Jesus verwerp het, het hulle ook die Vader verwerp.

 

Volgens die Ou Testament is God en die Messias die lig (Ps.27:1, 36:10, Jes.60:19, 9:1, 42:6-7, 49:6, 60:1-3). Jesus was hierdie lig wat in die wêreld ingekom het (v.46, 1:4-5, 9, 8:12).  Dié wat in Hom geglo het, sou nie in die duisternis van hulle sonde en valsheid gebly het nie (v.46, 35-36a).

 

Iemand wat Jesus se woorde gehoor het maar nie gedoen het nie, sou nie dadelik geoordeel word nie (v.47). Jesus se eerste koms was ‘n tyd om gered te word en nie om geoordeel te word nie (v.47, 3:17, 4:42).  Dié wat Hom egter verwerp het, het vir hulleself ‘n lat gepluk en hulleself verdoem (3:18).  By Jesus se tweede koms sal sy woorde hulle oordeel (v.48).  Soos simbale in ‘n leë vertrek sal dit in hulle harte en gewetens weergalm:

 

‘Uit my wet het jy geweet dat Ek die ware God is, en dat Ek nie jou selfsugtige lewe van sonde goedkeur nie (5:45). Ek het my Seun met die evangelie van verlossing en vergifnis na jou toe gestuur.  Hoekom het jy nie geluister nie?  Nou gaan Ek jou oordeel.’

 

Jesus se woorde het direk van God af gekom (v.49). Sy wonderwerke het dit bevestig, en daarom het die ongelowige Jode geen verskoning gehad nie.  God se gebod was nie ‘n demper op hulle vreugde nie, maar ‘n bevel dat almal wat in sy Seun glo die ewige lewe moet hê (v.50).  Dit is wat Jesus vir hulle gesê het, maar hulle wou dit nie gehad het nie.

 

Baie mense het ‘n harde beeld van God, asof Hy altyd kwaad is en net wil straf. Maar in hierdie verse sien ons dat Jesus ‘n presiese kopie van die Vader is.  Wat leer ons dan van die Vader en die Seun?  Die Seun is nie ‘n sagte Verlosser wat net liefde is nie.  In v.40 is dit wat mense se harte verhard – v.41 wys dit vir ons.  Die Vader is nie haastig om mense te oordeel nie, maar wil hê dat hulle tot bekering moet kom (v.46-47).  Dit is belangrik om hierdie balans in die Vader en die Seun te sien.

 

Het jy al ooit gedink: ‘Die Here wil my nie red nie… Hy wil nie hê so-en-so moet tot bekering kom nie’?  As ek na Jh.12 kyk, dan lyk dit vir my of dit die sondaar is wat hom nie wil bekeer nie, en dat die Here t.s.v. sy hardkoppigheid ingryp en hom verander (soos in die geval van Paulus).  Die Here is absoluut gewillig om sondaars te red.  Laat dit jou dan aanspoor om na Hom toe te kom.  Laat dit jou dryf om die evangelie met ongelowiges te deel en vir hulle redding te bid.

 

As dié wat in die Seun glo automaties ook in die Vader glo (v.44-45), dan leer ons dat dié wat in God glo maar nie in Jesus nie, hulleself bedrieg omdat ons net deur Hóm na die Vader toe kan kom (14:6). Hy alleen is die lig wat ons kan help om uit die donker uit te kom (v.46).

 

Leer ook uit hierdie verse om nie verkeerd te reageer op God se geduld nie. God hou nie sy oordeel terug, sodat jy in jou sonde kan aanhou nie, maar sodat jy jou kan bekeer en gered kan word (v.47, Rm.2:4, 2 Pt.3:9, 15).  Moenie dink jy kan vir ewig met jou sonde speel nie.  As Jesus kom kan jy nie vir Hom sê:  ‘Ek het nie genoeg tyd gehad nie.’  Gebruik die kans wat Hy vir jou gee.

 

Phillip drink homself dronk by ‘n kroeg. Hy klim in sy kar en ry huistoe.  Naby sy huis staan daar ‘n kind langs die pad.  Hy verloor beheer van die voertuig en ry die kind dood.  Hy weet dat hy volgens die wet aangekla gaan word vir moord.

 

Sal die hof dit aanvaar as hy vir die magistraat sê: ‘As gevolg van die drank in my liggaam was ek nie instaat om die kar op die pad te hou nie, en daarom kan julle my nie verantwoordelik hou nie’?  Nee, want hy moes in die eerste plek nie dronk gewees het nie.

 

Net so verskoon die sondaar se geestelike blindheid en onvermoeë om die evangelie te glo (Ef.2:1) nie sy verantwoordelikheid voor God nie. God het die sleutel van geloof in sy sak gebêre (Dt.29:2-4, Ef.2:8, Fil.1:29).  Bid dat Hy dit sal uithaal om jou en jou geliefdes se harte oop te sluit.

 

[1] C.S. Lewis, The Problem of Pain, p.28 aangehaal in Millard J. Erickson, Christian Theology, p.1240

God se autobiografie

bible

Ek het op ‘n video gesien hoe ‘n man in Amerika onderhoude met die publiek voer. ‘Wie dink jy het George Washington (of was dit Abraham Lincoln?) se autobiografie geskryf?’ is een van die vrae wat hy gevra het.  Een man het gesê:  ‘Ek weet nie – seker sy vriend.’

 

Duidelik het hy nie die verskil tussen ‘n biografie en ‘n autobiografie geken nie.  ‘n Biografie is wanneer iemand anders jou lewensverhaal skryf.  ‘n Autobiografie is wanneer jy jou eie lewensverhaal skryf.  Die Bybel is God se autobiografie, die Boek waarin Hy Homself en sy werke aan ons bekendmaak.  Dit is die punt wat Dawid in Ps.19:8-15 wil maak.

 

Die beskrywing van God se Woord (v.8-10)

Ek het eenkeer vir my swaer ‘n boek van Wayne Grudem gekoop. As ek dit reg onthou was die boek se titel Bible Doctrine.  Dit is omtrent 250 bladsye lank en is ‘n kort samevatting van Grudem se Systematic Theology, wat 1200 bladsye lank is.  Op dieselfde manier gee v.8-10 ‘n bondige opsomming van Ps.119, wat 176 verse lank is.

 

Dawid het klaar vir ons gesê dat die skepping God se bestaan en sy karakter verkondig. In v.8-10 wissel hy ratte en wys hy vir ons hoe ons hierdie God kan ken:  deur die Woord.  Hy gee ses beskrywings, eienskappe en funksies van God se Woord.

 

Die woorde van hierdie Boek is die Here se wet, getuienis, voorskrifte, gebod, vrees en bepalings. Dit is volmaak, seker, reg, suiwer, rein en waar.  Die Woord van God verkwik, gee wysheid, bring vreugde, gee lig, bestaan vir ewig en is heeltemal regverdig.

 

Die Bybel is nie maar net feilbare menslike woorde soos wat sommige dink nie. Ses keer in v.8-10 sê Dawid dat dit ‘van die Here’ is – dit is God se woorde (1 Ts.2:13, 4:8, 15, 2 Tm.3:16).  Elke Bybelse outeur het sy eie persoonlikheid en styl gehad, maar dit was die Heilige Gees wat hulle gehelp het om God se presiese woorde neer te skryf (Jh.14:26, 16:13-16, 2 Pt.1:19-21).  Hy het hulle nie meganies beheer soos ‘n robot nie.  Hy was eerder soos ‘n ma wat vir haar dogter die presiese woorde vir die toespraak leer, terwyl die dogter dit dan met haar eie persoonlikheid en styl voordra.

 

Die wet van die Here is volmaak, foutloos en perfek (v.8a, 119:96, Rm.7:12). Baie mense het al probeer om foute daarin uit te wys, maar hulle is soos iemand met ‘n gekrapte bril wat sê dat jou nuwe BMW krapmerke op het.  Die fout lê by húlle en nie by die kar nie.  En so lê die fout by die sondaar en nie by die Bybel nie.  Daar is al baie hamers teen hierdie aambeeld stukkend geslaan, maar die aambeeld staan steeds.  Die geslagte het gekom en gegaan, maar die Woord van die Here bly vir ewig (Jes.40:8).

 

Deur die Woord gee God lewe in die diepste deel van ons menswees: die siel (v.8a, 23:3).  Die Bybel is die masker waardeur God vir die dooie sondaar mond tot mond asemhaling gee.  Deur hierdie Woord het God die wêreld geskep, en deur dieselfde Woord roep Hy die sondaar tot nuwe lewe (Rm.10:17, Jk.1:21, 1 Pt.1:23, 25).

 

Die Woord van God getuig van die Here se karakter en sy wese (v.8b, Eks.25:16). Hierdie getuienis is so vas, seker en betroubaar soos ‘n rots (v.8b, 111:7).  Dit is so omdat God self onveranderlik is (Mal.3:6, Heb.13:8).  Om dit te weet help baie; veral in ‘n wêreld wat vol van onsekerheid is oor die toekoms, jou lewe, jou werk, mense se beloftes, die ekonomie, die reënseisoen, die voortbestaan van Afrikaans, die petrolprys, Wayde van Niekerk se wêreldrekord, die eerlikheid van die mense met wie jy besigheid doen, die betroubaarheid en akkuraatheid van die nuus, ens.  Bou daarom jou huis op die rots van God se Woord – Hy sal jou nie teleurstel nie.

 

God se Woord gee wysheid aan dié wat eenvoudig is (v.8b, 119:130, Sp.1:4). Deur die Woord kan gewone mense wyser wees as die slimste wetenskaplikes in die wêreld (119:98-100).  Mense wat gedurig die leë bottel van hulle harte met hierdie nektar volmaak, sal wysheid hê oor God, hulleself, die lewe, die dood, sonde, vergifnis, verlossing, mense, geld, selfbeheersing, vriendskappe, die huwelik, ouerskap, politiek, rykdom, armoede, harde werk, verslawings, slaap, kos, seks, besluitneming, emosies, die tong, goeie karakter, moraliteit, siekte, gebed, tafelmaniere, troeteldiere, waar alles vandaan kom, die toekoms en baie ander dinge.

 

Die voorskrifte van die Here is reg (v.9a). Dit is die standaard waarvolgens ons moet meet wat reg en verkeerd is.  Wanneer ons dít doen dan weet ons dat gay mense nie so gebore is nie, en dat dronkenskap nie ‘n siekte is nie.  Ons leer ook dat dit reg is om partykeer vir jou kinders roomys te koop, maar om vir hulle pak te gee as hulle stout is.

 

Die Woord van God verbly die hart (v.9a). Die Bybel is beter as Prozac:  dit onderdruk nie net die simptome nie, maar werk met die oorsake van mense se depressie (v.9a).  As jy elke dag God se woorde soos ‘n spons indrink en doen wat dit sê, kan jy selfs in jou swaarkry blydskap hê en lofliede sing (Hd.16:25, Fil.4:4).

 

Die gebod van die Here is so suiwer soos silwer of goud wat geen dros in het nie (v.9b, 11, 12:7). Dit lei ons in die pad van reinheid en suiwerheid, omdat dit self ook suiwer is soos skoon water wat ‘n mens se liggaam, bloed en sisteem skoonwas (Jh.15:3, Ef.5:26).  Om die onreinheid uit jou gedagtes en lewe uit te was, moet jy hierdie Woord gedurig lees, oordink en toepas (119:9, 11, Fil.4:8).

 

Soos wat die son lig vir die oë gee (v.5b-7), gee die Skrif lig vir ons geestelike oë (v.9b). Dit is soos ‘n flits of ‘n latern wat ons help om in hierdie donker wêreld nie oor die boomstompe van valsheid te struikel, of in die gate van sonde te trap nie (119:105, 2 Pt.1:19).  Hierdie lig help veral as ons verward en rigtingloos is.  Wanneer dit by besluitneming kom, is daar te veel Christene wat bid sonder om die Skrif te bestudeer.  Hulle wag vir die Here om hulle in die nag te antwoord, en vergeet dat sy Woord die lig is om hulle te help (v.9b).

 

Die vrees van die Here is rein (v.10a). Die Bybel leer vir ons hoe ons die Here moet vrees, eerbiedig en respekteer.  Die grappe waarvoor ons lag, die films en TV programme wat ons kyk, die manier waarop ons in ons huwelike en gesinne optree, ons gesindheid by die werk moenie Jesus se Naam goedkoop maak nie.  Ons moet Hom vrees (v.10a).  As ons die Skrif se waarskuwings ernstig opneem, sal dit ons help om rein te wees en om nie op die pad van sonde en verwoesting te loop nie (v.10a).

 

Die Woord van die Here duur vir ewig omdat Christus self die Woord is (v.10a, Jh.1:1).  As hierdie Woord die pasaangeër in ons harte is dan sal ons, net soos die Woord, vir ewig in die hemel voortduur.

 

Die bepalings van die Here is regverdig en waar (v.10b). Die Hebreeuse woord vir bepalings [mishpât] verwys na ‘n regter se uitsprake.  Die vers impliseer dan dat die Bybel se uitsprake oor die mens regverdig en waar is (v.10b).  Wat leer die Bybel in hierdie verband?

 

[1] Die mens is na God se beeld geskep (Gn.1:26-27), en daarom het renosters en geelhoutbome nie dieselfde regte as ons nie.

 

[2] Die mens is geestelik dood in sy sonde en kan homself nie deur sy vrye wil red nie (Ef.2:1, Rm.8:7-8).

 

[3] Die mens se grootste probleem lê nie in die omstandighede buite hom nie, maar in die sonde wat soos ‘n aggressiewe kanker binne hom werk (Mk.7:21-23).  Daarom lê die oplossing nie binne hom nie, maar buite hom, naamlik in Jesus en sy kruisdood vir sondaars.

 

[4] God is nie onregverdig omdat Hy vir Jakob, Israel en Petrus gekies het, en nie vir Esau, Egipte en Judas nie (Rm.9). Hy is ook nie onregverdig omdat Hy dié wat Hom haat vir ewig hel toe stuur nie.

 

[5] God se Woord moedig nie ongeregtigheid aan nie. Moet dan nie die persoon glo wat sê dat die Here of die Bybel vir hom gesê het om swart mense te haat, by sy meisie in te trek, met ‘n ongelowige te trou, gay te wees, op onbybelse gronde te skei, ens. nie.  Die Skrif sal nooit vir ons sê om iets te doen wat verkeerd is nie.

 

Die reaksie op God se Woord (v.11-15)

Omdat die Bybel so waardevol is, is dit begeerliker as ‘n hele skatkamer vol van die fynste en suiwerste goud (v.11a). Dit is beter as ‘n bankrekening vol geld, ‘n huis in Clifton, ‘n Rolls Royce, ‘n seiljag, ‘n diamantring, ontwerpersklere wat van Parys af ingevoer is, ‘n privaat jet, jou persoonlike eiland, ‘n versameling van Swiss horlosies en Italiaanse sportkarre.  Die skatte wat die Woord jou bied kan nie gesteel word of agterbly wanneer jy doodgaan nie.

 

Wat sal jy kies as die volgende keuse voor jou gestel word? Jy kan alles kry wat die wêreld jou kan bied, maar dan mag jy nooit weer ‘n Bybel sien, lees, aanhaal, hoor, of besit nie.  Dit word ook van jou selfoon en rekenaar afgevee, asook uit jou geheue uit.  Aan die ander kant kan jy arm wees en die Bybel kies.  Wat sal jy kies?

 

Miskien wil jy soos Dawid sê dat jy die Bybel bo enige rykdom sal kies (v.11a, 119:14, 72, 127, Job 28:17, Sp.8:10, 19). As dit regtig bedoel wil ek vir jou vra hoekom jy dit nie meer lees, liefhet, gehoorsaam en oordink nie?  As jy dit nié bedoel nie wil ek jou vra of jy nie liewer jou Bybel vir iemand wil gee wat dit beter sal benut en meer sal waardeer nie?

 

Die Bybel is soeter as goudkleurige heuning wat van ‘n heuningkoek afdrup (v.11b, 119:103). Soos wat heuning of Belgiese sjokolade in jou mond wegsmelt, so is God se Woord soet en aangenaam vir die siel (v.11b, Sp.16:24).

 

Ek wil jou uitdaag om die Bybel meer te lees, te oordink, te memoriseer en daarna te luister. As jy dít doen sal jy ‘n aptyt daarvoor ontwikkel.  As jy dit eers geproe het sal jy nóg wil hê; jy sal nie met iets anders tevrede wees nie.  Wyle Martin Holdt het op ‘n tyd 10 hoofstukke per dag in die Bybel gelees.  Later het hy dit 20 gemaak.  Aan die einde van sy lewe het hy elke dag 30 hoofstukke gelees.

 

Die Bybel is soos ‘n rooi lig wat in ons gewetens flits om ons te waarsku (v.12). Dit help ons om versoeking van ‘n myl af uit te ken, om te weet dat dié program verkeerd is, dat daardie vriende gevaarlik is, of dat dié boek wat ‘n Christelike titel en ‘n mooi buiteblad het, vals is.

 

Die tragedie van die westerse kerk is dat talle Christene hulle vingers verbrand; hulle het die gevaartekens gemis, omdat hulle nie hulle Bybels ken nie. As jy die Woord bewaar sal dit jou bewaar.  Die Here sal jou daarvoor beloon; nou en in die hemel (v.12, 1 Tm.4:8).

 

Die Skrif sal jou help om die gevare buite jou raak te sien (v.12), asook die gevare binne jou (v.13). Dit sal jou help om nie blind te wees vir jou eie sonde nie.  Soos ‘n vlymskerp swaard sal dit jou hart oopsny, sodat jy die motiewe daarin kan raaksien (Heb.4:12).  Niks kan vir die son se hitte wegkruip nie (v.7), en net so kan niks vir die lig van die Woord wegkruip nie (v.13, Heb.4:12-13).  Die Gees sal sy Woord gebruik om vir jou te wys waar jy verkeerd gedink het oor iets, verkeerd gepraat het, en verkeerd opgetree het.

 

Iemand wat homself nie gereeld in die spieël van die Bybel sien nie, sal nie sy blindekolle raaksien nie (v.13). Ander mense kan sien dat hy op ‘n verkeerde pad is, maar soos ‘n armsalige sot sien hy dit nie raak nie.  Sy onvermoeë om te onderskei is direk verwant aan sy swak kennis en verstaan van die Bybel.  As jy jouself goed wil ken, moet jy die Bybel goed ken.

 

Daar is sonde in jou en my lewe wat ons nie raaksien nie. Daarom bid Dawid dat die Here hom hierdie skulde sal kwytskeld (v.13, Lk.23:34).  Hy bedoel nie dat die Here ‘n blinde oog daarvoor moet gooi nie, maar eerder dat Hy dit deur sy Woord sal uitwys, sodat Dawid dit kan raaksien, bely en vergewe kan word (Job 34:32).

 

Dawid bid nie net dat die Here versteekte sonde in sy lewe sal uitwys nie, maar ook dat Hy hom van moedswillige sonde sal bewaar, sodat dit nie sy baas is nie (v.14, 119:133, Nm.15:30, Rm.6:12, 14). Is jy aan iets verslaaf; maak jy ‘n afgod van iets:  kos, drank, seks, geld, sport, soetgoed, Facebook, jou selfoon, films, musiek, troeteldiere, fiksheid, mense se opinies, tabak, jou tuin, jou voorkoms, of wat?

 

As die Woord in jou hart heers, sal sonde nie jou baas wees nie (v.14). Wanneer dit by die verbreking van verslawings kom, moet ons nie die krag van God se Woord onderskat nie (v.14).  Vir die Here is dit maklik om te keer dat jy sonde doen (v.14).  Hy het dit met Abimeleg en Dawid gedoen (Gn.20:6, 1 Sm.25:33-34, 39), en Hy kan dit met jou ook doen (v.14, Mt.6:13, 1 Kor.10:13).

 

As jy onskuldig wil wees en nie in die slagyster van sonde wil beland nie, moet jy naby die Here en sy Woord bly en nie opsetlik sondig nie (v.14). Moenie dat dit van jou gesê word:  ‘Jy het geweet wat reg is – hoekom het jy dit nie gedoen nie maar jou eie kop gevolg?’  Volg die Bybel.  Moenie soos ‘n tiener wees wat dink hy weet beter nie.  Die Here weet wat goed is vir jou; luister na Hom en jy sal jouself baie moeite, probleme en trane spaar.

 

As die Woord jou hart vul sal dit ook jou mond vul (v.15, Mt.12:34). Dit sal jou help om reg te praat en te dink (v.15).  Jy sal die waarheid praat, lofliede sing, ander bemoedig en mooi dink voordat jy sommer net iets sê (v.15).  Jou gedagtes en dagdrome sal ook vir die aanneemlik wees (v.15).

 

Omdat jy hierdie Rots onder jou voete het, sal jy nie maklik sink in die moeras van dwase woorde en sondige gedagtes nie (v.15). En waar jy wel sonde gedoen het, is daar ‘n liefdevolle Verlosser wat wag om jou te vergewe (v.15).

 

John Paton se autobiografie is een van die beste boeke wat ek in my lewe gelees het. Om dit egter met God se autobiografie – die Bybel – te vergelyk, is soos om ‘n 3-jarige kind se plastiek kroon met die koningin van Engeland s’n te vergelyk:  God s’n is net soveel beter.