Drome van rykdom en die nagmerrie van God se oordeel

Dreaming while sleeping

Marli is dol verlief op ‘n man in haar filosofie klas.  Hy weet nie eers van haar nie.  Een middag toe staan sy onder ‘n groot koelteboom op kampus.  Die man van wie sy so baie hou het reguit na haar toe gestap.  Hy het met haar gesels en vir haar gesê hoe oulik sy is.  Net voor hy weggeloop het, het hy haar gesoen.  Op daardie oomblik het Marli wakker geword en gevoel hoe haar boerboel haar in die gesig lek.  Dit was net ‘n droom.

 

Net so het Tirus, Sidon en die ander nasies in Jes.23-24 se drome van rykdom en plesier in ‘n nagmerrie verander.

 

Tirus en Sidon (hfst.23)

‘n Paar jaar gelede het ons ‘n muisplaag in ons huis gehad.  Net sodra jy dink jy het almal uitgeroei, is daar nóg een.  En as jy die laaste een gevang het, is daar nog drie.  Dit is moeiliker as wat jy dink om mev. muis en haar familie van kant te maak.

 

Tirus was so.  Die stad was 36 km van Sidon af.  Die twee stede was noord van Israel in Lebanon aan die kus van die Middellandse See.  Tirus is op ‘n groot rots in die see gebou, 800 m van die kus af.  Baie konings het probeer om die stad te verower, maar was onsuksesvol.

 

Salmaneser van Assirië het probeer.  In 701 v.C. het Sanherib van Assirië die vasteland verower.  Hy kon egter nie die stad inneem nie.  In 586 v.C. het Nebukadnesar van Babilon dit vir 13 jaar beleër, maar ook hý was onsuksesvol.  In 333 v.C. het Artasasta III van Persië dit beleër, maar nie deurgebreek nie.[1]  En toe kom die jaar 332 v.C.

 

Aleksander die Grote van Griekeland het met bouvalle, stompe en klippe ‘n pad deur die see gebou.  Na ‘n lang gesukkel het hy uiteindelik die stad ingeneem.[2]  Jes.23 voorspel die aanvalle en val van Tirus.

 

Tirus was baie ryk.  Skepe het van Tarsis in Spanje af na haar toe gekom om handel te dryf (23:1).  Toe die Spaanse handelaars die eiland Kittim of Siprus bereik het, het hulle gehoor dat Tirus verwoes is, en dat daar nie vir hulle huise was om in te bly, of ‘n hawe om hulle skepe in te los nie (23:1).  Omdat hulle kanse op rykdom daarmee heen was, het hulle getreur (23:1, 14).

 

Sidon se handelaars het gereeld na Tirus toe gekom, maar omdat die stad in puin gelê het, was hulle stil en het hulle skaam gekry (23:2-3).  Sigor se koring langs die Nylrivier in Egipte, sou nie meer na Tirus toe gekom het, sodat hulle dit per skip na ander lande toe kon vat nie (23:3).  Dit het Egipte angstig gemaak (23:5).  Soos ‘n ma wat haar kinders verloor, was die see angstig a.g.v. Tirus se jongmense wat vermoor is, en omdat haar skepe nie meer sou vaar nie (23:4).

 

Die verskrikte en bedroefde inwoners van Tirus het nou na Tarsis in Spanje toe gevlug, en nie andersom nie (23:6).  Soos wat die Nyl vrylik deur Egipte gevloei het, sou Tirus se rykdom nie meer ‘n houvas op die mense van Tarsis gehad het nie, maar sou hulle rustig in hulle eie land geboer het (23:10).

 

‘Kan jy glo dat die vrolike en antieke stad na ‘n ver land toe getrek het?’ het Jesaja vir homself gesê (23:7).  ‘As sy ‘n land in besit geneem het, het sy haar eie koning aangestel; haar handelaars was wêreldberoemde prinse (23:8).  Maar a.g.v. die Here se bepaalde raadsplan, is die hoogmoedige stad op haar knieë gedwing; God het haar en haar geëerde prinse van hulle heerlikheid ontneem en onrein gemaak’ (23:8-9).

 

God het sy hand oor die see uitgestrek en die vestingstede van Kanaän – Tirus en Sidon – geskud (23:11).  ‘Jy sal nie meer juig en in jouself roem nie; jy sal wees soos ‘n maagd wat verkrag word (23:12).  Jy sal 250 km oor die see vaar en na Kittim of Siprus toe verban word.  Ook dáár sal jy nie rus hê nie’ (23:12).

 

Assirië het die magtige Babiloniërs of Chaldeërs tot niet gemaak en kaalgestroop, sodat dit ‘n plek vir wilde diere geword het (23:13).  Hoe sou Tirus en Sidon dan ontsnap het?  As Assirië klaar teen Tirus geveg het, sou sy vir 70 jaar – ‘n koning se leeftyd – vergete gewees het (23:15).  In 701 v.C. het koning Sanherib van Assirië die kusgedeeltes oorkant Tirus platgevee.  Die stad het eers 70 jaar later in 630 v.C. weer op haar voete gekom.[3]

 

Deur God se algemene genade het sy weer ryk geword (23:17).  Sy was soos ‘n prostituut wat op haar harp speel en sing om aandag te trek; soos ‘n prostituut het sy met die nasies van die aarde onderhandel om geld te maak (23:15-17).

 

Maar in die toekoms sou sy nie haar rykdom vir haarself gebêre het nie (23:18).  God sou in haar hart gewerk het, sodat sy deel van die kerk of Nuwe Jerusalem geword het (Ps.87:4, Mt.15:21-28, Hd.21:3-6).  Hy sou haar rykdom gebruik het om sy kinders te bevoordeel (23:18).  Op die nuwe aarde sal sy haar rykdom aan die Here se voete neerlê en erken dat dit van Hom af kom (Op.21:24, 26).

 

Wat leer Jes.23 vir ons?  God haat dit as mense in hulle rykdom roem, en maak asof dit van hulleself af kom en nie van Hóm af nie (23:9).  Onthou dat Gód aan jou die vermoeë gegee het om ryk te word (Dt.8:18).  Rykdom en eer kom van Hóm af; Hý is die een wat mense ryk en arm maak (1 Sm.2:7, 1 Kron.29:12, Sp.22:2).  Alles wat jy het kom van Hom af (1 Kor.4:7).  Die braaivleis wat jy eet het Hý vir jou gegee om te geniet, en ook sodat jy dit kan deel met dié wat nie het nie (1 Tm.6:17-18).

 

God gee nie vir jou méér geld, sodat jy soos die ryk man in Lk.16:19 luukser kan lewe nie, maar sodat jy soos Saggeus en die Korintiërs meer kan gee (Lk.19:8, 2 Kor.9:8-11, Ef.4:28).  Hy wil hê dat jy deur jou mededeelsaamheid, goeie werke en die ondersteuning van sendelinge, skatte in die hemel moet bêre (Lk.12:33, Fil.4:15-19, 1 Tm.6:18-19).

 

Moet dan nie in die strik trap wat Satan deur die wêreld en predikers soos Joseph Prince en Joyce Meyer vir jou stel nie.  Dit is nie ‘n sonde om ryk te wees nie, maar dit ís ‘n sonde as jy van God ‘n genie maak om vir jou meer te gee; dit ís ‘n sonde as jy alewig meer soek, en as dit jou lewensdoel is om ryk te wees.

 

“Maar die wat ryk wil word, val in versoeking en strikke en baie dwase en skadelike begeerlikhede wat die mense laat wegsink in verderf en ondergang.  Want die geldgierigheid is ‘n wortel van alle euwels; en omdat sommige dit begeer, het hulle afgedwaal van die geloof en hulleself met baie smarte deurboor.” (1 Tm.6:9-10).

 

Moet dan nie toelaat dat geld jou gedagtes, beplanning en gesprekke beheer nie, maar soek na die ewige skat van Jesus Christus.  As jy dít doen, sal Hy ook in jou aardse behoeftes – nie begeertes nie – voorsien (Mt.6:33).

 

Jerusalem en die wêreld (hfst.24)

Toe ek in my eerste jaar was, moes ek vir een klas ‘n hoofstuk opgesom het.  Toe ek die werk vir die dosent gegee het, het hy my op ‘n mooi manier aangespreek en vir my gesê dat ek die hoofstuk moes opsom en nie oorvertaal nie.  Daar is nie genoeg tyd om die hele geskiedenis in detail weer te gee nie.  Daarom bestaan daar hoofstukke soos Jes.24 wat ‘n groot gedeelte van die geskiedenis vir ons opsom.

 

Jes.24 gaan nie oor die finale oordeel nie, maar oor God se oordeel oor Ou Testamentiese volke en stede soos hfst.13-23 vir ons wys.  Dit handel ook oor die inleiding van God se nuwe skepping in die kerk, asook oor die vervulling daarvan wanneer Jesus weer kom (2 Kor.5:17, Op.21).

 

Jesaja se woordkeuse herinner ons aan die eerste skepping, die vloed, en die toring van Babel.  Voordat God die nuwe skepping van die kerk en die hemelse Jerusalem kan inlei, moet Hy die eerste skepping en die aardse Jerusalem oordeel.

 

God het gesê dat Hy die aarde woes en leeg sal maak soos ‘n woestyn (24:1, 3, Gn.1:2, Jer.4:23-24).  Soos met die vloed sou Hy die aarde verander het, en soos by die toring van Babel sou Hy die bewoners van die aarde verstrooi het (24:1).  Niemand sou op grond van geslag, of ekonomiese, godsdienstige en sosiale status voorgetrek word nie, maar almal sou dieselfde oordeel ontvang het (24:2).

 

Die aarde en sy belangrikste mense sou soos ‘n blom verlep het (24:4, 23:9).  Dwarsdeur die Ou Testament het Israel en die nasies geen respek vir God se Woord en wet gehad nie; hulle het die aarde met hulle sonde besmet (24:5).  Hulle het God se ewige verbond met Noag, Abraham, Moses en Dawid gebreek (24:5, Gn.9:16, Lv.24:8, 2 Sm.23:5, Ps.105:9-10).

 

A.g.v. Adam, Israel en die nasies se sonde, het God die aarde vervloek (24:6, Gn.3:17-19, Dt.11:26-28, Rm.3:23, 5:12, 8:20).  Hy het besluit om hulle met die vuur van sy oordeel te skroei, sodat daar teen die einde van die Ou Testament min mense oor was (24:6).  Mense sou nie meer met wyn en sterk drank, musiek instrumente en sang partytjies gehou het nie; bier sou vir hulle sleg gewees het (24:7-9, vgl. Jer.7:34).

 

Jerusalem sou woes en leeg gewees het, die stad se hekke platgeslaan, en die huise se deure toe sodat niemand kon inkom nie (24:10, 12).  Omdat die wyn klaar was, het depressie die mense se blydskap vervang (24:11).  Die nasies sou gewees het soos ‘n olyfboom wat goed geskud is, of soos ‘n wingerd wat afgeoes en kaalgestroop is (24:13, 17:6).

 

Maar dit sou nie so gebly het nie.  In die ooste en in die weste sou mense God vir sy heerlike majesteit geprys het (24:14-15, 45:6, Mal.1:11).  Die eilande en die eindes van die aarde sou die Regverdige God van Israel aanbid het (24:15-16, 60:9).

 

Omdat die aarde egter nog boos was en 24:14-16a eers in die toekoms vervul sou word, het Jesaja uitgeroep:  “Ek teer weg, ek teer weg, wee my!  Die ontroues handel troueloos, en in troueloosheid handel die ontroues troueloos.” (24:16b).

 

Die mense se sonde was vir hom baie erg.  Hiervoor sou die Here hulle gestraf het; niemand sou weggekom het nie.  Dié wat sy oordeel gevrees het en gevlug het sou in ‘n put geval het, en dié wat uit die put ontsnap het sou in ‘n strik gevang word (24:17-18, Jer.48:44, Am.5:19).

 

Soos met Noag se vloed, sou God die vensters van die hemel oopgemaak het (24:18, Gn.7:11).  Hy sou ‘n geweldige aardbewing gestuur het om die fondasie van die aarde te skud, te breek en te skeur; dit sou soos ‘n dronk man gewaggel het, en soos ‘n lendelam riethuise in die wind geslinger het (24:18-20).

 

Die mens se sonde het swaar op die aarde gerus, sodat God nie anders kon as om dit te oordeel nie (24:20).  As God die ou skepping so laat val het, sou dit nie weer opgestaan het nie, maar sou Hy ‘n nuwe skepping in die plek daarvan gemaak het (24:20).

 

Dit het begin toe Jesus deur sy kruisdood, opstanding en hemelvaart die koninkryke van hierdie wêreld en die bose magte oorwin het, en hulle as gevangenes in die bodemlose put toegesluit het (24:21-22, 14:9-15, Dn.2:44, 7:13-14, Ef.4:8, Kol.2:15).  Hulle sal vir ‘n lang tyd daar bly en by Jesus se wederkoms die finale oordeel van die hel ondergaan (24:22, 2 Pt.2:4, 9, Jud.6-7, Op.20:1-3, 10-15).

 

By die wederkoms sal God die nuwe skepping vervul en sal sy heerlike lig voor die ouderlinge skyn (24:23).  Sy lig sal so helder wees, dat die son en die maan skaam sal wees omdat hulle lig so flou is (24:23, Op.21:23).  God sal op berg Sion en in die Nuwe Jerusalem regeer (24:23).

 

Die kerk is die Nuwe Jerusalem en die hemelse berg Sion, en die lig van God se heerlikheid het reeds by Jesus se eerste koms deurgebreek (Lk.1:78, Jh.8:12, 2 Kor.4:6, Heb.12:22-23, Op.21:9-10).  By die wederkoms sal ons onder die volheid van God se heerskappy lewe en die perfekte lig van sy heerlikheid aanskou (24:23, Op.21:23-24).

 

Hoe moet ons Jes.24 in ons lewens toepas?  Soos die oordeel in Jes.24:2, sal die finale oordeel onpartydig wees (Rm.2:11).  God sal jou nie voortrek omdat jy in die NG, AGS of Baptistekerk was nie.  Jy sal nie voorrang geniet omdat jy ‘n ds. was, Afrikaans gepraat het, in Amerika gebore is, ‘n biljoenêr was, of omdat jy in Soweto groot geword het nie.

 

Om in God se teenwoordigheid in te kom moet jy ‘n perfekte rekord hê en instaat wees om die ewige en ontelbare prys vir jou sonde te betaal.  Jesus is die enigste Een met ‘n perfekte rekord; net Hý het in sy lewe en dood die prys betaal wat ons sonde verdien.

 

Dié wat op Hom vertrou om hulle van hulle sonde en God se oordeel te red, sal nie in God se hof hoef te staan nie (Jh.5:24, Rm.8:1, 2 Kor.5:21).  Hulle sal in hierdie lewe, in die lewe hierna, en op die nuwe aarde jubel en bly wees (24:14-16).

 

Dié wat egter op hulleself, hulle werke, ‘n ander verlosser of godsdiens vertrou, sal tot die skokkende besef kom dat hulle sub-standaard rekord nie vir ‘n heilige God aanneemlik is nie (Mt.7:21-23).  Soos die mense in 24:17-18 is daar baie wat dink dat ‘n God van liefde hulle nie in die hel sal gooi nie.  Maar hulle sal nie wegkom nie.  Waarheen sal hulle vlug; is daar ‘n plek waar God nié is nie?

 

“Al dring hulle deur in die doderyk, my hand sal hulle daaruit haal; en al klim hulle op na die hemel, Ek sal hulle van daar laat neerdaal.  En al steek hulle hul weg op die top van Karmel, Ek sal hulle daar opspoor en weghaal; en al verberg hulle hul voor my oë op die bodem van die see, Ek sal van daar die slang ontbied om hulle te byt.  En al gaan hulle as gevangenes voor hulle vyande uit, Ek sal van daar die swaard ontbied om hulle dood te maak” (Am.9:2-4).

 

As jy deur geloof en bekering in Jesus se Persoon, kruisdood en opstanding skuil, het jy geen rede om te vrees nie, maar elke rede om bly te wees.  Jy sal soos tienjarige Elsie wees wat ‘n vakansie in Disney World gewen het.  Sy kan haar opgewondenheid nie inhou nie.

 

Die aand voor haar vlug droom sy van haar vakansie.  ‘n Paar ure later word sy wakker en klim sy op die vliegtuig Disney World toe.  Haar vakansie was baie langer, helderder en beter as haar droom.  Haar idee van hoe dit sou gewees het was heeltemal te klein.  En so sal dit vir God se kinders wees as hierdie wêreld verby is, en ons vir ewig by die Here is:  jou droom sal ‘n werklikheid word en meer wees as wat jy jou ooit kon indink.

 

[1] Alec Motyer, The Prophecy of Isaiah, p.192

[2] http://www.ancient.eu/article/107/

[3] Motyer, Ibid.

Kom Here Jesus!

Storm cloud

Het jy geweet dat Moslems in die wederkoms glo?  Dus is dit nie genoeg om te sê dat jy in die wederkoms glo nie, maar moet jy die regte Jesus verwag.  Soos wat die sewe gemeentes in Op.22:6-21 gebid het dat Jesus moes kom om hulle van hulle vyande te red, moet ons uitroep en verlang dat Hy vir ‘n laaste keer na die aarde toe sal terugkeer (2 Tm.4:8).

 

Wees gehoorsaam (v.6-7)

In 1522 het Martin Luther ‘n voorwoord tot die boek Openbaring geskryf.  Hy het gesê dat die boek onduidelik is, dat dit nie profeties of apostolies is nie, dat dit nie van die Heilige Gees af kom nie, dat die outeur sy eie werk te hoog geag het, dat baie van die kerkvaders dit verwerp het, dat hy nie vat daaraan kon kry nie, dat hy nie ‘n hoë opinie daarvan gehad het nie, en dat Christus nie daarin verkondig word nie.  In 1529 en 1530 het hy egter van mening verander en gesê dat dit deur die Heilige Gees gegee is.[1]

 

Hy het m.a.w. erken dat Openbaring soos die res van die profetiese en geïnspireerde Woord van God, “betroubaar en waaragtig” is (v.6, 18-19, 19:9, 21:5, 2 Tm.3:16, 2 Pt.1:20-21).

 

Jesus het sy engel na Johannes toe gestuur om vir die sewe gemeentes te wys wat binnekort moes plaasvind (v.6, 16, 1:1, 3).  Volgens Jesus se eie getuienis sou Hy binnekort na die sewe gemeentes toe gekom het (v.7, 12, 20, 2:5b, 16, 25, 3:3, 11, 20).  Openbaring handel hoofsaaklik – nie uitsluitlik nie – oor dinge wat in Johannes se tyd gebeur het.[2]

 

Die belangrikste is egter nie wánneer die boek se profesieë vervul is nie, maar dat die seën wat daarin beskryf word jou deel is.  Hoe kan jy dit ontvang en daarin deel?

 

  • Bewaar Openbaring en die res van die Bybel se beloftes en waarskuwings in jou hart (v.7).
  • Hoor en doen wat daarin geskryf staan (1:3, Jk.1:22, 25).
  • Moenie ophou om in Jesus te glo nie, maar volhard totdat jy eendag jou kop neerlê (14:13).
  • Moenie geestelik aan die slaap raak nie, maar wees waaksaam (16:15).
  • Moenie aanneem dat jy na Jesus se troue toe genooi nie – maak seker (19:9).
  • Sorg dat jy deur wedergeboorte in Jesus se opstanding deel (20:6).
  • Wees heilig (22:14).

 

Wees versigtig (v.8-9)

Ek sal nooit vergeet hoe ‘n vrou jare gelede op RSG oor engele gepraat het, en gesê het dat jy ter enige tyd vir hulle kan vra om jou te help nie, ‘selfs as jy parkering nodig het.’  Op.22:8-9 verbied hierdie dinge ten sterkste.

 

Toe Johannes Openbaring se 22 hoofstukke gesien, gehoor en neergeskryf het, was dit so wonderlik dat hy op die grond geval het om die engel wat dit vir hom gewys het te aanbid (v.8).  Die engel het hom gekeer:  “Moenie! want ek is ‘n mededienskneg van jou en van jou broeders, die profete, en van hulle wat die woorde van hierdie boek bewaar.  Aanbid God.” (v.9).

 

Hy het nie probeer om die Here se eer te steel nie, maar het erken dat hy soos Johannes, die profete en al die gelowiges ‘n slaaf is.  Hy was maar net ‘n skepsel en nie die Skepper nie.  Dus moes Johannes vir God aanbid het, en nie voor die engel gebuig het nie (v.9).

 

Ons mag nie soos die Rooms-Katoliekekerk engele vereer nie, maar moet eerder saam met hulle die Here aanbid (v.9, Lk.2:13-14, Heb.1:6).  Dit is so dat God soms sy engele stuur om ons te help as ons in die moeilikheid is (2 Kon.6:15-17, Ps.91:11-12, Dn.6:22, Hd.5:19, 12:7-11, Heb.1:14).

 

Maar omdat daar net een God is, mag ons hulle nie aanbid nie (v.9, 19:10, Eks.20:3-5, Kol.2:18).  Ons mag nie die nonsens glo van mense wat sê dat hulle met hulle beskerm-engel praat nie.  Ons mag ook nie vir engele vra om ons te help wanneer ons in ‘n krisis beland nie.  “Aanbid God” en vra Hóm om jou te help (v.9).

 

Wees gereed (v.10-13)

In Vryheid was daar ‘n verseëlde steen by een van die NG Kerke.  Op die klip het gestaan dat dit eers ‘n honderd jaar ná die oprigting van die gebou oopgemaak kon word.

 

Net so het ‘n verseëlde boekrol in Bybelse tye beteken dat dinge vir die verre toekoms bedoel was.  Daniël moes bv. sy profesie verseël het, omdat die Messias se Koninkryk eers 450 jaar later begin het (Dn.12:4, 9).  Johannes moes nié sy profesie verseël het nie, omdat die vervulling daarvan naby was (v.10).

 

Dit was nie meer lank voordat die Here in 70 n.C. gekom het om sy vyande te oordeel en sy gehoorsame kinders te beloon nie (v.11-12, vgl. Jes.40:10, 62:11).  Jesus sou elkeen hanteer het volgens wat sy of haar dade verdien (v.12).  Die feit dat Hy die Alfa en die Omega, die Begin en die Einde, die Eerste en die Laaste, die God van Op.1:8 en Jes.44:6 is, het dit verseker (v.13).

 

Omdat die vervulling van Openbaring naby was (v.10, 12), moes die lesers gou besluit het of hulle aan die Here se kant wil wees.  Daar was amper nie genoeg tyd om kante te ruil nie.  As bose en goddelose mense die boek gelees het, sou hulle hulle harte verhard het en so gebly het (v.11).  Maar as heilige mense dit gelees het, sou hulle nóg heiliger wou wees (v.11).

 

Soos wat die sewe gemeentes God se oordeel oor die kerk se vyande verwag het, moet jy gereed wees vir die dag as ‘n vragmotor jou kar uitwis, of as iemand jou doodskiet.  Dit mag ook wees dat Jesus in ons leeftyd na die aarde toe sal terugkeer.  Ongeag van hoe en wanneer jy Hom ontmoet, maak asb. dat jy gereed is.  Hoe kan jy hiervan seker maak?

 

[1] Moenie uitstel nie.  As jy te lank wag sal jou hart hard word, en bestaan die moontlikheid dat jy jou later nie meer kan of wil bekeer nie.  Tree asb. gou op en bekeer jou (2 Kor.6:2, Heb.3:15).

 

[2] Moenie net dat jy ‘n Christen is nie, maar ondersoek jouself om te sien of jy die vrug van bekering dra.  Getuig jou lewe daarvan dat jy ‘n Christen is (v.11-12)?

 

Wees heilig (v.14-15)

In C.S. Lewis se boek, The Magician’s Nephew, het die heks van die silwer appels geëet wat ‘n mens vir ewig jonk laat bly.  Digory en Polly, die twee kinders, was bekommerd en het vir Aslan daarvan vertel.  Sy reaksie was:  ‘She has won her heart’s desire; she has unwearying strength and endless days like a goddess.  But length of days with an evil heart is only length of misery’.[3]

 

Vir ons is dit nie so nie.  Ons lewens is deur die bloed van die Lam gereinig en ons dra die wit klere van gehoorsaamheid (3:4-5, 7:14, 19:8).  Ons mag deur die stad se poorte ingaan en van die boom van die lewe eet (v.14, 2:7, 21:27, Ps.118:20).  Die goddelose mag nie in die stad inkom nie; hulle is uitgesluit en sal in die hel gewerp word (v.15, 21:8, Mt.8:12).  Hulle het soos honde in die vuilheid van hulle sonde gelewe (v.15, 21:8, Dt.23:18, Ps.59:7, 15, Mt.7:6, Fil.3:2).

 

Eintlik is dit ‘n genade dat Adam en Eva nie van die boom van die lewe geëet het terwyl hulle harte met sonde besoedel was nie, want anders sou hulle vir ewig boos gewees het (Gn.3:22-24).  Adam en sy nageslag is nou wel van die boom van die lewe verban, maar omdat Jesus aan ‘n boom vir ons sonde gesterf het, kan ons in die hemelse stad ingaan en weer van die boom van die lewe eet (v.14, Gal.3:13).  Die boom wat die meeste saakmaak is nie die boom in die begin of aan die einde van die geskiedenis nie, maar die een in die middel.  Sterf vir jouself en jou sondige begeertes, en deel so in die boom van Jesus se kruisdood (Lk.9:23, Gal.2:20).

 

Wees dors (v.16-17)

In lande soos Etiopië waar water skaars of vuil is, betaal mense baie geld om dit te kry.  Maar die geestelike water wat Jesus vir ons gee is heeltemal gratis; jy hoef nie daarvoor te betaal nie.  Al wat Hy vereis is dat jy na Hom toe moet kom om jou dors te les.  Jou begeerte vir Hom moet so groot wees, dat jy sal uitroep dat Hy na jou toe moet kom.  Dit is ten minste een van die lesse wat in v.16-17 uitstaan.

 

Jesus het sy engel gestuur om deur Johannes hierdie dinge vir die sewe gemeentes te sê en daarvan te getuig (v.16).  Dit is dus verkeerd om te sê dat Op.4-22 net vir ons bedoel is, en dat dit niks met die sewe gemeentes te doen het nie.

 

Jesus wat van hierdie dinge getuig het is die wortel en die nageslag van Dawid, die Messias, die Koning, die Here en seun van Dawid, volkome God en volkome mens, die blink môrester van wat aandui dat die dag oppad is (v.16, Num.24:16, Jes.11:1, 10, Mt.22:41-46, Lk.1:32-33).

 

Die Gees het in die bruid of kerk se hart gewerk om te bid dat Jesus sou kom om haar uit die vervolgers se mag te red (v.17, 6:10).  Almal wat hierdie woorde met die oop ore van geloof gehoor het (2:29), sou dieselfde geroep het (v.17).

 

As jy nog nie gered is nie maar ‘n dors of ‘n begeerte na die Here het, kan jy na Hom toe kom om jou geestelike dors te les (v.17, 21:6, Jh.4:14, 7:37-39).  Sy verlossing is gratis; jy hoef nie godsdienstige werke te doen om dit te kry nie (v.17, Jes.55:1, Rm.6:23b, Ef.2:8-9).  Erken eenvoudig dat jy hopeloos verlore is, en ontvang dan sy verlossing met die bak hande van geloof.

 

Die feit dat sy verlossing gratis is, beteken nie dat dit goedkoop is nie.  Ons was nie instaat om daarvoor te betaal nie, en daarom het Jesus met sy lewe betaal sodat ons vir ewig in God se lieflike teenwoordigheid kan wees.

 

Het jy al met die tjek van berouvolle geloof na Jesus toe gekom, en dit vir die ewige lewe gewissel?  Of tas jy nog in die donker van jou sonde rond, en probeer jy om met geld, wellus, drank, mense se guns, ens. jou geestelike dors te les?

 

Wees gewaarsku (v.18-21)

Ek ken ‘n predikant wat sy siening oor Openbaring verander het.  Toe hy nie meer sy vorige siening gehuldig het nie, het iemand in ‘n brief vir hom gesê dat die vervloeking van v.18-19 oor hom sou kom.

 

Johannes het sy lesers gewaarsku:  as iemand by hierdie boek byvoeg, sal God die plae wat in Openbaring beskryf word by sy lewe byvoeg, en as iemand daaruit wegvat, sal God keer dat hy in die hemelse stad inkom om van die boom van die lewe te eet (v.18-19, 14).

 

Volgens die Ou Vertaling sal God sy deel uit die boek van die lewe verwyder, maar volgens 3:5 sal Hy dit nooit doen nie.  Niks kan ons van sy liefde skei nie, niemand kan ons uit sy hand uit ruk nie (Jh.10:28-29, Rm.8:38-39).  Die beste manuskripte sê eerder dié wat aan hierdie boek se inhoud torring, nie in die Nuwe Jerusalem sal inkom om van die boom van die lewe te eet nie (v.19).  Hierdie mense se name was in die eerste plek nie in die boek van die lewe nie (13:8, 17:8, 20:15, 21:27).

 

Om sy koms te beklemtoon, het Jesus dit vir ‘n derde keer aangekondig; die sewe gemeentes se ‘amen’ het dit bevestig (v.20).  Die gelowiges het gebid dat Jesus moes kom om hulle van hulle vervolgers te bevry (v.20).  Voor, tydens, en na die vervolging, sou Christus se genade by hulle gewees het, en daarom kon hulle geduldig op Hom gewag het (v.21).  Sy genade sou hulle ook gehelp het om nie die boek te verdraai nie, maar om dit te gehoorsaam (v.18-19, 21).  Amen, laat dit so wees (v.21).

 

Hoe moet ons hierdie laaste vier verse toepas?  Die waarskuwing van v.18-19 verwys spesifiek na Openbaring, maar dit geld ook vir die res van die Bybel, sodat ons niks mag byvoeg of wegvat nie (Dt.4:2, 12:32, Sp.30:6).

 

Wat God vir ons wou gesê het, het Hy in die 66 boeke van die Bybel gesê; ons het geen nuwe profesieë, drome of visioene nodig nie.  Drome kan deel van God se voorsienigheid wees om ons te waarsku.  As jy bv. bitter is en droom dat jy die persoon doodmaak, moet jy dit as ‘n ernstige waarskuwing beskou en jou bitterheid los.

 

Maar ons glo nie dat drome of sulke dinge ‘n nuwe openbaring is nie.  Ons glo eerder dat die Bybel met sy 66 boeke die finale Woord van God is.  Daarom voeg ons nie ekstra boeke by soos die Rooms-Katolieke of ander kultusse nie.  Ons is nie Sewendedag Adventiste wat Ellen G. White se geskrifte as onfeilbaar beskou nie.  Ons is ook nie Mormone wat Joseph Smith se ‘Book of Mormon’ op dieselfde vlak as die Bybel plaas nie.  Ons sweer nie by Calvyn, ons gunsteling kategisme, of die voorvaders van die Afrikaanse Baptistekerke nie.

 

Ons glo die Bybel en bely dat dit die foutlose, gesaghebbende en algenoegsame Woord van God is.  Ons is nie Scofield Reference Bible tipe premils wat Mt.5-7 uitsny, en sê dat dit nie vir ons bedoel is nie.  Ons is nie soos sommige ‘Israel groepe’ wat Paulus se briewe verwerp nie.  Ons is nie Jehova’s Getuies wat die Bybel verkeerd vertaal om by ons teologie te pas nie.  “ons wandel nie in listigheid of vervals die woord van God nie” (2 Kor.4:2).

 

Met God se genade sal ons vals lering oorwin, en aan die waarheid vashou (2:7).  Onthou asb. dat dit sonde is om vals lering te akkomodeer.  Moenie alles glo wat jy hoor of lees nie.  Meet eerder die Whatsapp en Facebook boodskappe wat mense vir jou stuur aan die Bybel (Hd.17:11).

 

Die waarskuwing in v.18-19 geld nie vir klein verskille tussen die Ou- en Nuwe Vertaling van die Bybel nie.  Dit geld ook nie vir dié wat nie presies soos jy glo oor Openbaring nie.

 

Ons moet Johannes se waarskuwing ernstig opneem en nie by Openbaring byvoeg of wegvat nie.  Soos Calvyn moet ons Openbaring met nederigheid benader, en erken dat dit moeilik is om te verstaan.  Maar anders as Calvyn, moet ons nie so bang wees dat ons dit vermy nie.  Ons moet Openbaring lees en bestudeer.  Maar ons moet ook nie soveel tyd daaraan spandeer, dat ons van die ander 65 boeke vergeet nie.

 

[1] http://www.godrules.net/library/luther/NEW1luther_f8.htm

[2] Sien die res van die reeks in hierdie verband, en let ook op hoe die woord ‘binnekort’ of ‘gou’ in die res van die Nuwe Testament presies bedoel wat dit sê (bv. 1 Kor.4:19, Fil.2:19, 24, 2 Tm.4:9).

[3] C.S. Lewis, The Chronicles of Narnia: The Magician’s Nephew, HarperCollinsPublishers, 1955, 1998, 2001, p.100

Moenie in jouself glo nie

Cat seeing Lion in mirror

Dit is erg dat die wêreld vir jou sê om in jouself te glo.  Maar dit is erger dat Christelike boodskappe op Whatsapp en Facebook vir jou sê om dit te doen, en dat Christelike sprekers by vroue kampe hierdie denke aanmoedig.  Jes.21:11-22:25 wys vir ons wat met Israel en die nasies gebeur het toe hulle in hulleself geglo het, en nie in die Here nie.

 

Edom (21:11-12)

Een van my vriende het verlede jaar deur diep waters gegaan.  Teen die einde van die jaar het dinge beter geraak.  Maar die son het net vir ‘n maand of twee geskyn, toe iets harder hom getref het.  In 21:11-12 het dit met Duma en Seïr in Edom gebeur (vgl. Gn.32:3).

 

Edom was suid-oos van die Dooie See.  Iemand het ‘n boodskapper van Seïr af na Jesaja toe gestuur (21:11).  “Wagter, hoe ver is dit in die nag?” het hy twee keer in desperaatheid gevra.  Edom wou eintlik geweet het of die nag van Assirië se verwoesting amper verby was.

 

Die wagter het geantwoord:  ‘Die verdrukking sal verbygaan en die oggend sal weer kom.  Maar dan sal dit weer nag word.  Moet dan nie te gou bly raak nie.  Maar moet ook nie in moedeloosheid verval nie, aangesien dinge wel in die toekoms beter sal word.  Ek is nie presies seker wanneer nie, maar dit sal gebeur.  Stuur dus later weer ‘n boodskapper om uit te vind.’ (21:12).

 

Die groot les wat ons in hierdie verse leer, is dat ons op die Here moet wag.  Edom het dit nie gedoen nie, en daarom het die Here hulle tot ‘n einde gebring (Obadja).

 

Wanneer jy deur ‘n krisis gaan, help dit nie jy raak ongeduldig of kwaad vir die Here nie – dit gaan nie die situasie verander nie.  Vra eerder vir die Here om jou deur die Woord te lei (21:11).

 

Moenie opgee as Hy jou nie dadelik antwoord nie, of as dinge eers slegter raak voor dit beter raak nie; wag op die Here (21:12).  Onthou dat niemand sy planne kan keer nie, al lyk dit ook vir jou of niks gebeur nie.  Wag geduldig op die Here, volhard deur die beproewing, en moenie op jouself vertrou nie.

 

Arabië (21:13-17)

Dedan, Tema en Kedar was Arabiese stamme uit Abraham se nageslag by Ketura en Hagar (Gn.25:3, 13).  Die karavane van die Dedaniete het in die bosse van Arabië weggekruip, omdat hulle die Assiriërs gevrees het (21:13).  Hulle sou vir die Assiriërs se swaarde en boë gevlug het (21:15).  Die Temaniete sou hulle met water uit die oase, en met kos gehelp het (21:14-15, vgl. Job 4:1, 6:19).

 

Die Arabiere se wedersydse ondersteuning het egter nie gehelp nie.  Binne ‘n werksjaar sou die heerlike Kedarstam en haar boogskutters tot ‘n val gekom het (22:16-17).  Die Arabiere wat op mekaar gesteun het, sou uitgedun wees (21:17).  Soos die God van Israel dit voorspel het, het dit gebeur (21:17).

 

Die les in hierdie verse is dat die wêreld nie die middele het om hulle probleme op te los nie, al help hulle ook mekaar (21:13-17).  Hulle mag dalk vir tyd en wyl ‘n oplossing vind (21:13-15), maar op die einde is daar niemand wat hulle kan help nie (21:16-17).

 

Waarop sal hulle staatmaak as die rykdom waarin hulle geroem het gesteel word, as die mense in wie hulle gehoop het sterf, of as die gesondheid waarop hulle vertrou het ingee?  God is die enigste Rots op wie jy kan steun:  “Hy alleen is my rots en my heil, my rotsvesting; ek sal nie grootliks wankel nie.” (Ps.62:3).

 

Vertrou op Hom en op niemand anders nie, ook nie op jouself of op dit wat jy vir die Here doen nie.  Wat gaan jy doen as jy so siek raak dat jy nie meer instaat is om te bedien of jou Bybel te lees nie?  Maak dus seker dat jy op Christus alleen vertrou.

 

John Paton het vir ‘n hele nag in ‘n boom weggekruip, terwyl die kannibale deur die bos gehardloop het om hom dood te maak.  Hy het niemand gehad om hom te help nie, en het sy hart voor die Here uitgestort.  Die nabyheid van Jesus het hom vertroos.  Hy skryf:  ‘If thus thrown back upon your own soul, alone, all, all alone, in the midnight, in the bush, in the very embrace of death itself, have you a Friend that will not fail you then?’[1]

 

Jerusalem (22:1-25)

Jare gelede het my oom se buurman homself doodgeskiet.  Dit was ‘n nare storie toe my oom op die toneel afgekom het.  Die familie het egter nie omgegee nie.  Hulle het die begrafnis as ‘n geleentheid beskou om dronk te word, losbandig op te tree, en laf te wees.  Dit is hoe Jerusalem in Jes.22 was.

 

Die vallei van die visioen verwys na Jerusalem wat deur berge omring is (22:1, 7, Ps.125:2).  Dit is hiér waar Jesaja sy visioene gehad het.  God se volk het egter geen vooruitsig gehad van die oordeel wat oppad was nie.  Hulle het op die huise se plat dakke geklim en fees gevier terwyl die Babiloniërs Jerusalem omsingel het en mense van die honger vergaan het (22:1-2, 13).

 

Toe die leiers uit die stad uit gevlug het, het die Babiloniërs hulle sonder moeite gevang (22:3, 2 Kon.25:3-7).  Jesaja het geweet dat die stad verwoes sou word, en daarom het hy nie saam met die res partytjie gehou nie maar gehuil (22:4).  Hy wou alleen gehuil het, en nie die goedkoop troos gehad het van mense wat sê dat alles ‘okay’ gaan wees, terwyl hy geweet het dit gaan nie ‘okay’ wees nie (22:4).

 

Die Babiloniërs sou Jerusalem se mure in die vallei van die visioen platgeslaan het (22:5).  Die geskreeu van die inwoners sou in die berge ge-eggo het (22:5).  Soos God dit bepaal het, het dit gebeur (22:5).  Elam en Kir het die Babiloniërs teen Jerusalem gehelp; soldate en strydwaens het die valleie gevul; perderuiters het buite die stadspoorte gewag (22:6-7).

 

God het nie meer vir Israel beskut nie, maar dit het haar nie gepla nie (22:8, Ps.105:39).  Sy het nie op die ewige God vertrou nie, maar op haar wapens, mure en voorraad (22:8-11, 1 Kon.10:17, 2 Kron.32:4-5, Jer.33:4).

 

Die volk moes berou gehad het en dit gewys het, maar in stede daarvan was hulle bly en het hulle fees gevier asof niks verkeerd is nie (22:12-13).  “Laat ons eet en drink, want môre sterf ons,” het hulle gesê (22:13).  Moes hulle hulle nie eerder tot die Here bekeer het, as om vir ‘n laaste keer fees te vier nie (22:13)?

 

Die mense wat só gelewe het, kon nie vergewe word nie, maar hulle sou in hulle sonde gesterf het (22:14).  Hoe kon die Here hulle vergewe het as hulle op hulleself vertrou het en nie op Hom nie (Heb.10:26, 29)?

 

Sebna in beheer van die koning se paleis was so (22:15).  Sy arrogante trots was tipies van die volk s’n.  Hy het nie omgegee oor wat ná die dood met hom gaan gebeur nie (22:13), solank hy in ‘n koninklike graf gelê het en mense hom op sy begrafnis geprys het (22:16).

 

Hieroor het Jesaja hom aangspreek:  ‘Wie dink jy is jy (22:16)?  Jy is gans en al te seker van jouself en van jou belangrike posisie.  Soos iemand ‘n bal uit ‘n slingervel gooi, sal die Here jou gryp en met geweld na ‘n ver land toe gooi (22:17).  Daar sal jy sterf en nié in die koninklike graf lê soos jy gedink het nie (22:18, 16).  Egipte se strydwaens waarop jy vertrou het, sal saam met jou daar lê (22:18, 31:1, 36:9).  Niemand sal jou prys wanneer jy weg nie, maar jou as die skande van die koning se huis onthou (22:18).

 

‘Die Here sal jou uit jou amp uit verwyder; Hy sal jou “demote” en afbring aarde toe (22:19, 15, 36:22).  Hy sal Eljakim die seun van Hilkia as sy kneg roep en hom in jou plek aanstel (22:20, 37:2).  Hy sal jou leierskleed, gordel en gesag vir hom gee (22:21).  Hy sal soos ‘n vader wees vir die volk (22:21, Gn.45:8).  Omdat die sleutel van Dawid op sy skouerband is, sal net hý die gesag hê om te besluit wie in die paleis mag inkom en wie nie (22:22).

 

‘Die Here sal hom soos ‘n stewige pen vasslaan (22:23).  Hy en sy familie sal egter sy ereplek en rykdom misbruik om hulleself te bevoordeel (22:23-24).  Soos potte en koppies wat aan ‘n kombuishak hang, sal Eljakim se familie op hom steun om hulle te dra (22:24).  Die populariteit sal vir hom te veel raak, sodat hy en sy familie onder die gewig knak (22:25).  So het die Here gespreek, en so sal dit gebeur (22:25).’

 

Wat leer Jes.22 vir ons?

 

[1] Ons land is op ‘n slegte plek.  Terwyl Knysna en die Bloemfonteinse stadsaal afbrand, terwyl misdaad toeneem en die regering korrup is, lê ons nie op ons gesigte voor die Here nie, maar leef ons in vrolikheid en sonde, asof daar geen oordeelsdag, hemel en hel is nie (22:2, 13, 1 Kor.15:32).

 

Moenie dat die wêreld jou onsensitief maak, sodat hierdie dinge jou nie pla nie.  Bid vir ons land; treur en moenie lag nie (22:12-13, Jk.4:9).  Wees soos Jesaja en sien die werklike toestand van sake (22:4).

 

[2] Ons het die Here nodig (22:11b).  In ‘n era van wetenskaplike navorsing en tegnologiese vooruitgang, moet ons nie dink ons is selfgemaakte mense wat nie die Here nodig het nie (22:8-11a).  “Vertrou op die HERE met jou hele hart en steun nie op jou eie insig nie.  Ken Hom in al jou weë, dan sal Hy jou paaie gelykmaak.” (Sp.3:5-6).  Vertrou jy op jouself en nie op die Here nie?  Het jy opgehou om te bid en jou Bybel te lees?

 

[3] Moenie soos Sebna te veel van jouself dink nie (22:16).  Daar bestaan iets soos ‘n gesonde menswaardigheid en selfrespek, maar dit is glad nie waar dat jy ‘n fantasiese selfbeeld moet hê, sodat jy elke dag in die spieël vir jouself sê hoe goed, mooi en suksesvol jy is nie.  Dit is niks anders as hoogmoed nie.  En as jy hoogmoedig is, sal jy hard val (22:15-19, Sp.16:18).

 

[4] Dié wat op hulleself en hulle eie vermoeëns vertrou, vertrou nie op die Here nie, en kan nie gered word nie (22:14, Lk.18:9-14).  Hulle hoop is ydel en leeg; dit kan hulle nie red nie.  Net dié wat in Christus glo kan met sekerheid weet dat God hulle nou en op die oordeelsdag sal red (Rm.8:1).  Moet dan nie op jouself vertrou nie, maar op die Here.

 

[5] Wat mense op jou begrafnis van jou sê is nie naastenby so belangrik soos waar jy sal wees wanneer hulle dit sê nie (22:16-18).  Sal jy in die hemel of in die hel wees?  Dit is die groot vraag wat jy vir jouself moet vra.  Dié wat op Jesus vertrou en in Hom glo sal in die hemel wees.  Hy het die sleutel van Dawid om ons in die Koninkryk van God te laat inkom (Op.3:7, Lk.10:21-22).

 

[6] Moenie op ander vertrou en in hulle glo om jou te red nie (22:23-25).  Jy kan nie hemel toe gaan omdat jou pa ‘n dominee was, of omdat jou ouma die Here gedien het nie.  Jy kan nie op grond van jou ouers se geloof gedoop word en dink dat jy nou deel van God se spesiale se verbond met die kerk is nie.

 

Jou geloof moet op niemand anders rus as op Jesus en sy verlossingswerk nie.  Om op jouself of iets anders te vertrou, is om op sand te bou.  As die hooggety van God se oordeel inkom sal die sandkasteel van jou lewe inmekaar tuimel.  Vertrou daarom op die Here en nie op jouself nie.

 

[1] John G. Paton: Missionary to the New Hebrides, p.200

Hemel op aarde

Heaven on earth

Onthou jy Belinda Carslisle se lied, Heaven is a Place on Earth?  Dit gaan oor ‘n man wat met ‘n vrou dans, en volgens haar is dít hemel op aarde.  Duidelik het die wêreld nie ‘n idee van wat hemel op aarde eintlik beteken nie.  In Op.21:22-22:5 sê Johannes vir ons wat dit beteken.

 

Heerlikheid (21:22-27)

Ek het in die afgelope week gehoor hoe John MacArthur in ‘n preek sê:  ‘The church is your nation.  The church is your country.  The church is your state.  The church is your city.  The church is your tribe.  The church is your ethnicity.  The church is your family… The church is heaven on earth.  It’s going to be a heavenly experience brought down to earth.’[1]

 

Ek stem heelhartig met hom saam.  Alhoewel ons nog nie by die finale feesmaal is nie, is dit wat ons in die kerk ervaar ‘n voorsmakie van wat ons eendag op die nuwe aarde sal geniet (sonder sonde natuurlik).  Dit is die punt wat Johannes in 21:22-27 wil maak.

 

Volgens hom is daar geen tempel, son en maan, geslote hekke, nag, onreinheid en sonde in die Nuwe Jerusalem nie.  Die aardse tempel is in 70 n.C. verwoes.  In die Nuwe Jerusalem is God en die Lam die tempel (21:22, Hg.2:9, Jer.3:16-17).  In die kerk en op die nuwe aarde vul sy heerlikheid alles en is dit oral; dit word nie tot ‘n spesifieke plek beperk nie (21:22, Jes.66:1, Esg.10, Jh.4:20-24).

 

Deur die Heilige Gees wat in ons woon is ons die tempel en die stene waarmee Hy dit bou (1 Kor.3:16, Ef.2:21-22, 1 Pt.2:5).  God woon in ons en ons in Hom.  Hy is die sonlig waarin ons lewe (21:23-24, 22:5, 1:16, Ps.84:12, Jes.2:5, Jh.8:12, 1 Tm.6:16, Heb.1:3, 1 Jh.1:5).  In Christus kan ons die lig van sy guns geniet en in die sonskyn van sy glimag bak (21:23-24, Nm.6:25-26, Ps.80:20).

 

By Jesus se eerste koms, in die kerk en in die Bybel, ervaar ons reeds iets hiervan (21:23, 1:20, Ps.119:105, Jes.60:19-20, Mal.4:2, Mt.5:16, Lk.1:78, Jh.1:9, Ef.5:8-9, Fil.2:15, 2 Pt.1:19, 1 Jh.1:6-7).  Soos in Jon.3, sal die nasies en hulle konings na God se lig toe kom en daarin lewe; hulle sal hulle heerlikheid in die Nuwe Jerusalem inbring.  Hulle sal m.a.w. tot bekering kom, geskenke vir die Here bring, in die hemelse stad inkom, voor Jesus buig en bely dat Hy die Koning van die konings en die Here van die here is (21:24, 26, 19:16, Ps.72:10-11, 86:9, Jes.49:7, 60:3, 5, 10-11, 13).

 

Die stad se poorte sal altyd oop wees; die nag en sy gevare sal nie meer bestaan nie (21:25, Jes.60:11).  Die oop poorte wys dat ons nou en op die nuwe aarde ter enige tyd na die Here toe kan kom (21:25, Heb.10:19-22).  Die poorte van die kerk en van die Nuwe Jerusalem is nie oop vir almal nie, maar vir dié wie se name voor die skepping in die boek van die lewe geskryf is, vir dié wat hulle onreinheid en sonde gelos het (21:27, 22:14-15, 20:15, 17:8, Jes.52:1, Mt.13:41, 1 Kor.5:13, Heb.12:14).

 

Hoe moet ons hierdie verse toepas?

 

[1] Mense uit alle nasies sal lidmate van die kerk wees, en ook eendag saam met ons op die nuwe aarde woon.  Anders as by die toring van Babel in Gn.11:1-9, sal daar waarskynlik een taal wees.  En tog sal elke volk en stam sy identiteit behou.  Daar sal dus nogsteeds Indiërs, Afrikaners, Chinese, Russe en Zoeloes wees (21:24, 26, 7:9).

 

Ons moet dan nie dink dat ons beter is as ander bevolkingsgroepe, of dat hulle nie eendag op die nuwe aarde sal wees nie.  Ons moet ook nie in die kerk teen hulle diskrimineer of hulle uitsluit, omdat hulle anders as ons lyk en praat nie.  Paulus het van die kerk gesê dat “daar nie Griek en Jood, besnedene en onbesnedene, barbaar, Skith, slaaf, vryman is nie, maar Christus is alles en in almal.” (Kol.3:11).  Petrus het gesê:  “Ek sien waarlik dat God geen aannemer van die persoon is nie, maar dat in elke nasie die een wat Hom vrees en geregtigheid doen, Hom welgevallig is.” (Hd.10:34-35).

 

[2] Mense wat onrein, vals en gruwelik lewe, sal nie in die hemelse stad inkom nie (21:27).  Ons moet hulle dan ook nie as lidmate in die gemeente verwelkom nie.  Ons ken nie almal se harte nie, en daarom kan ons nie elke Judas keer nie.  Maar as ons dit kan help mag ons nie mense se name op die lederol skryf, as hulle name nie ook in die boek van die lewe is nie (21:27, Lk.10:20b, Fil.4:3b).  Ons moet eerder die goeie nuus van Jesus se kruisdood en opstanding met hulle deel, en bid dat hulle tot bekering sal kom.

 

Lewe (22:1-5)

Die Griekse woord vir Paradys [paradeisos] verwys letterlik na ‘n omheinde tuin van plesier.  Dit herinner my aan die hangende tuine van ou Babilon, wat een van die sewe wonders van die antieke wêreld was.  Die Nuwe Jerusalem sal so wees, net baie beter.  Die stad sal nie ‘n oerwoud van beton en stene wees nie, maar ‘n pragtige stad van riviere en bome.  Dit sal mooier wees as enigiets wat jy al in jou lewe gesien het.

 

Die engel van 21:9 het in 22:1 vir Johannes die kristalhelder rivier van lewende water gewys.  Soos in die tuin van Eden (Gn.2:10), sal daar ‘n rivier in die hemelse Paradys wees.  Esg.47:1-12 praat van ‘n rivier wat uit die tempel vloei en lewe gee.  Alhoewel die rivier in 22:1-2 moontlik van ‘n letterlike rivier praat, is dit ook simbolies van die ewige lewe wat Jesus deur die Gees in die evangelie gee (21:6, Jes.44:3, Jh.4:14, 7:37-39).  Die feit dat dit van die troon af vloei, wys dat alle lewe van God af kom, en dat Hy soewerein is daaroor (22:1).

 

Die rivier het deur die middel van die stad se straat gevloei, en aan beide kante het die boom van die lewe gestaan (22:2).  Johannes bedoel dat daar baie bome was wat in lanings langs die rivier gestaan het (Esg.47:12).  Vir die volle twaalf maande van die jaar het dit vrugte gedra, elke maand ‘n ander soort (22:2).  Die blare het nie verlep nie, maar is wel gepluk en as medisyne gebruik (22:2).  Hoe moet ons 22:2 verstaan?

 

[1] Ná die sondeval het God die mens verbied om van die boom van die lewe te eet (Gn.2:9, 3:22-24).  Op die nuwe aarde sal ons weer van die boom se vrugte eet (22:2, 14, 2:7).  Ja, ons sal eet op die nuwe aarde.  Daar sal oorgenoeg wees; niemand sal honger ly nie (22:2, vgl. 7:16).

 

As dit vir jou ongeestelik klink om op die nuwe aarde te eet, moet jy onthou dat Adam voor die sondeval geëet het.  Jesus het voor en na sy opstanding geëet.  Volgens 1 Tm.4:3-5 is dit nie ongeestelik om te eet nie, en verheerlik dit die Here.

 

[2] Die boom in 22:2 illustreer ook hoe ons lewens moet lyk:  “En hy sal wees soos ‘n boom wat geplant is by waterstrome, wat sy vrugte gee op sy tyd en waarvan die blare nie verwelk nie; en alles wat hy doen, voer hy voorspoedig uit.” (Ps.1:3).

 

[3] Die twaalf maande in 22:2 impliseer dat daar tyd op die nuwe aarde sal wees.  God alleen is ewig en alomteenwoordig, buite tyd en spasie, EK IS wat EK IS.

 

[4] Die boom van die lewe se blare was vir die genesing van die nasies (22:2, Esg.47:12).  Dit beteken nie dat daar siekte sal wees nie, maar dat daar altyd gesondheid sal wees (21:4).  Die blare sal ons gesond hou, soos wat voldoende rus, gereelde oefening, ‘n gebalanseerde dieët en vitamines dit doen.  Die blare van genesing is ook simbolies van Jesus se kruisdood wat die nasies van hulle sonde genees het (Jes.53:5).

 

A.g.v. ons sonde, verdien ons om deur die Here vervloek te word (Gn.3:16-19, Gal.3:10).  Deur Jesus se kruisdood het Hy die vervloeking op Homself geneem (Gal.3:13).  God regeer in ons midde, en daarom kan geen vervloeking naby ons kom nie (22:3, Gal.3:14, Ef.1:3).  Ons kan nie deur bloedlyn- en ander vloeke ‘gebind’ word nie (Nm.23:23, Sp.26:2, 1 Pt.1:18).

 

Soos ons die Here nóú dien en aanbid, sal ons dit op die nuwe aarde doen (22:3).  Moet asb. nie aanbidding tot sang beperk nie; dit is meer as dit.  Die werk wat jy doen, jou plesier in God se nuwe skepping, die gemeenskap van gelowiges, jou gesprekke met engele en ander hemelwesens, jou dankbaarheid oor die nuwe kleure, geure en smake wat God geskep het, sal daartoe lei dat jy Hom aanbid en bewonder.  Jou hele lewe en alles wat jy doen sal aanbidding wees (Rm.12:1, 1 Kor.10:31).

 

Jy sal dit nie kan help as jy eers sy gesig gesien het nie (22:4).  Deur ons geloof in die evangelie het ons reeds sy heerlikheid in die aangesig van Jesus Christus gesien (2 Kor.4:6).  Maar ons het dit nog nie volkome gesien nie, en ons kán ook nie (1:16-17, Eks.33:20).  Eers as Hy ons liggame verheerlik het, sal ons instaat wees om sy gesig te sien.  Ons sal so verwonderd wees, dat ons Hom met lus en met ywer sal dien (22:3-4, 2 Ts.1:10).

 

Hierdie voorreg is net vir dié wie se harte rein is deur die bloed van die Lam (Mt.5:8).  As jy geen begeerte hiervoor het nie, is dit omdat jou hart nie rein is nie.  Vra die Here om jou vuil hart van klip uit te haal en vir jou ‘n hart te gee wat sensitief is vir sy Woord en sy Gees (Ps.51:12, Esg.36:25-27, Heb.10:22).  Om ‘n rein hart te hê, moet jy jou ook bekeer, jou sonde bely, en die Here gehoorsaam (2 Kor.7:1, Jk.4:8, 1 Pt.1:22).

 

As jy dít doen sal jy stelselmatig begin om Christus se heerlikheid te weerspieël, totdat jy dit eendag perfek doen (22:4, Eks.28:36, Rm.8:29, 2 Kor.3:18, 1 Jh.3:2).  Ons sal vir ewig in sy lig lewe en saam met Hom oor die nuwe aarde regeer (22:5, 21:24, Ps.36:10).  Ons sal die oorspronklike opdrag van Gn.1:28 ernstig opneem:  “heers oor die visse van die see en die voëls van die hemel en oor al die diere wat op die aarde kruip.” (vgl. Ps.8:7-9).

 

Dit beteken nie dat die nuwe aarde maar net ‘n herstelde tuin van Eden is nie.  Dit is meer as dit.  Deur sy kruisdood het Jesus meer teruggekry as wat Adam verloor het:  “waar die sonde meer geword het, het die genade nog meer oorvloedig geword” (Rm.5:20).

 

Op die nuwe aarde is daar geen boom van die kennis van goed en kwaad nie (Gn.2:9, 17).  Daar is dus geen moontlikheid om sonde te doen of te sterf nie (20:14, 21:4).  Daar is geen duiwel om ons te versoek nie (20:10, Gn.3:1-5).  Ons het nie meer stoflike liggame soos Adam s’n nie, maar verheerlikte liggame (Gn.2:7, 1 Kor.15:42-49).  Ons is nie net God se kinders deur skepping nie (soos Adam voor die sondeval), maar deur verlossing.  Deur ons eenheid met Christus is ons nie meer laer as die engele nie, maar bo hulle (Heb.2:6-9, Ef.1:20-22, 2:6).

 

Wanneer ek hieroor dink, bid ek dat Jesus weer sal kom om die aarde nuut te maak.  Ek besef dat daar baie mense is wat nie soos ek dink nie.  Omtrent 5 jaar gelede het ek vir iemand by ‘n boekwinkel gevra of sy Randy Alcorn se boek Heaven gelees het, en wat sy daarvan gedink het?  ‘Ek het nie daarvan gehou nie,’ het sy gesê.  ‘Sy idee van die hemel was vir my te aards.’  Na my mening was Alcorn se beskrywing van hemel op aarde heeltemal Bybels, en bevestig hierdie verse dit.

 

[1] https://www.gty.org/library/sermons-library/81-8/your-responsibility-to-the-church-part-1

Hoe sien God die wêreld?

Planet in eyeball

Die bekendste vers in die Bybel leer vir ons dat God die wêreld liefhet, en dat Hy aarde toe gekom het om ons te red (Jh.3:16-17).  Maar die wêreld verwys ook na goddelose mense wat agter die duiwel aanloop (Ef.2:2, 1 Jh.5:19).  Die wêreld haat vir God, en daarom wil Hy nie hê dat ons die bose sisteem moet liefkry en omhels nie (1 Jh.2:15-16).

 

Die wêreld moenie die fondasie wees waarop ons ons lewens bou nie.  Dit moenie die bankrekening wees waarin ons ons skatte belê nie.  Ons behoort aan die Here, en moet daarom nie wees soos ‘n vrou wat haar man los om emosionele vervulling in iemand anders te kry nie (Jk.4:4).  In Jes.20:1-21:10 sien ons hoe die profeet vir Israel hierteen gewaarsku het.

 

Filistia (20:1-6)

Asdod was ‘n stad van die Filistyne.  Dit was minder as 5 km van die Middellandse See af.  Koning Sargon II (722-705 v.C.) van Assirië het die stad verower, sodat hulle onder sy bewind was en belasting moes betaal.  Toe hulle egter teen hom gerebelleer het, het hy sy generaal – die tartan – met ‘n groot weermag na hulle toe gestuur (20:1).  Hy het teen die stad geveg en die rebelle verbrysel (20:1).

 

Toe dít gebeur het, het die Here deur Jesaja die seun van Amos met Israel gepraat (20:2).  Hy moes sy sandale en die growwe klere van ‘n profeet uitgetrek het (20:2, 2 Kon.1:8).  Vir 3 jaar het hy kaalvoet en naak rondgeloop (20:2-3, Mg.1:8).  Ek is nie seker of hy kaal bolyf was, of hy ‘n onderkleed aangehad het, en of hy totaal en al naak was nie.  Hoe dit ookal sy, hy sou verseker selfbewus gevoel het.

 

Is daar ‘n groter vernedering as dit?  Toe ek in graad 8 was, het ‘n ouer seun my met boeie aan die skool se kennisgewing bord vasgemaak en my broek afgetrek.  Almal het vir my gelag en ek het verneder gevoel.  Hoe moes dit nie vir Jesaja gewees het om vir 3 jaar so rond te loop nie?

 

Sy selfvernedering moes egter vir God se volk gewys het dat dít hulle voorland was as hulle op Etiopië en Egipte vertrou het, en nie op die Here nie (20:3-6).  Jesaja was as’t ware ‘n teken dat die koning van Assirië die ou en jong mense van Egipte en Etiopië op ‘n soortgelyke wyse na sy eie land toe sou wegvoer:  sonder skoene en naak soos iemand met ‘n hospitaal frokkie wat nie mooi wil toemaak nie (20:3-4).  Hulle sou so kaal gewees het soos die land nadat dit verwoes is (20:4, hfst.19).

 

Die Filistyne van Asdod naby die kus sou skaam gewees het dat hulle enigsins op Egipte en Etiopië vertrou het (20:5-6).  En as húlle nie eers teen die Assiriërs kon staan nie, hoe sou die Filistyne dit oorleef het (20:6, vgl. Jer.47:4)?

 

Israel moes daarom nie eers probeer het om op Egipte en haar weermag te vertrou nie (30:3, 5, 31:1, Ps.20:8).  Dit geld vir ons ook.  Wanneer dit met ons sleg gaan, moet ons nie ons volle vertroue in mense of in enigiets anders stel om ons te help nie.  Ons moet ook nie met die wêreld hande vat en dink dat dít die oplossing is nie.

 

Terwyl ons land deur ‘n krisis gaan, kan geen politieke party ons help nie.  As hulle kon, sou almal dit geweet het.  Ons kan nie op die ekonomie vertrou nie, omdat die wêreld en sy rykdom in ‘n oomblik op sy neus kan duik, soos dit tydens die groot depressie in die 1930’s gebeur het.

 

Ons kan nie dink dat die opvoedingsisteem ons land se probleme gaan oplos nie.  Dié wat ander moet oplei dink dat immorele dinge soos seks voor die huwelik, homseksualiteit, aborsie en vals godsdienste moreel is.  Maar al het hulle ook goeie waardes gehad, kan moraliteit nie God se toorn afwend nie.  ‘Morality damns just like immorality,’ het John MacArthur in ‘n preek gesê.  Dit is immers nie moraliteit wat ons in die hemel bring nie, maar geloof in Jesus Christus wat vir sondaars gesterf het en opgestaan het uit die dood.

 

Die probleem is geestelik, en daarom moet die oplossing ook geestelik wees.  Ek verwys nie na enige vorm van geestelikheid nie.  Ons kan nie saam met vals leraars en mense van ander godsdienste ‘n gebedsdag hou, en dink dat die Here dit gaan seën nie (2 Kor.6:14-18).  Met ‘n geestelike oplossing bedoel ek dat ons in ware geloof na Jesus Christus toe moet draai.

 

Babilon (21:1-10)[1]

Om C.S. Lewis se Chronicles of Narnia reg te verstaan, sal dit help as jy ‘n basiese kennis van die Bybel het.  En om Jes.21 se eerste tien verse te verstaan, sal dit help as jy iets van Babilon se geskiedenis weet.

 

Sommige kommentators dink dat Jes.21:1-10 die verwoesting van Babilon deur die Meders en die Perse in 539 v.C. voorspel.  Ander dink dat dit Sanherib van Assirië se oorwinning oor die Babiloniërs in 689 v.C. voorspel.  Persoonlik lyk dit vir my of die tweede opsie die regte een is.  Laat my toe om te verduidelik.

 

Die woestyn van die see verwys na die suide van Babilon, naby die Persiese golf.  Soos die warrelwinde wat deur die Negeb woestyn suid van die Dooie See gewaai het, sou die verwoesting skielik oor Babilon gekom het (21:1).

 

God het in ‘n visioen vir Jesaja gesê dat daar harde dinge oppad was (21:2).  Die trouelose Assiriërs het baie nasies verwoes (21:2, 33:1).  Koning Merodag Baladan van Babilon het vir Elam in Suid-Iran en Medië in die noorde gevra om hom teen die Assiriërs te help (21:2).  ‘Ek sal die verdrukking en gesug wat hulle veroorsaak het, tot ‘n einde bring,’ het die koning van Babilon in sy hart gesê (21:2).

 

Toe God dit vir Jesaja gesê het, het hy fisies en emosioneel in ‘n toestand van skok ingegaan, byna soos ‘n swanger vrou wat in kraam ingaan (21:3-4).  Ons kan die rede soos volg opsom.  Merodag Baladan het boodskappers Jerusalem toe gestuur om vir Hiskia na sy onlangse siekte te besoek (Jes.39).  In sy hart het hy gehoop dat Hiskia hom sou help om Assirië se juk af te gooi.

 

Hiskia het die boodskappers met oop arms ontvang en hulle met lekker kos en goeie wyn onthaal (21:5, vgl. 22:13).  Ná die ete het Hiskia met sy rykdom, wapenrusting en skilde by hulle gespog (39:1-2, 2 Kron.32:24-31).  ‘Ons sal maklik die Assiriërs se aanval kan afweer,’ is wat hulle in 21:5 met die gesalfde skilde geïmpliseer het.

 

Omdat Hiskia hoogmoedig was en nie op die Here vertrou het nie, het daar groot toorn oor hom, Jerusalem en Juda gekom (2 Kron.32:25).  Toe hy hom egter verneder het, het die Here hom vergewe en gesê dat Jerusalem ná sy dood eers tot ‘n val sou kom (2 Kron.32:26).

 

Dít is wat vir Jesaja vreesbevange gemaak het:  die eindste Babiloniërs vir wie Jerusalem die regterhand van vriendskap gegee het, sou hulle in 586 v.C. vernietig het (21:3-4, 39:5-7).  Toe Jesaja Jerusalem en Babilon se sonde gesien het, het hy gewens dat die skemer van God se oordeel wil aanbreek (21:4).  Maar toe die Here die detail daarvan geopenbaar het, het dit hom soos magtige golwe oorweldig – dit was erger as wat hy gedink het (21:4).

 

Op God se bevel het Jesaja ‘n wag op die mure geplaas (21:6).  Hy moes die vervulling van God se woorde aangekondig het (21:6).  As die perderuiters in pare en op donkies en kamele aangekom het, moes hy noukeurig geluister het (21:7).  Die wag het uitgeroep soos ‘n leeu wat brul:  ‘Dag en nag sal ek op my pos wees, totdat die Here se woorde in vervulling gaan!’ (21:8, Hab.2:1).

 

Van die uitkyktoring af het die wag gesien hoe die perderuiters in pare aankom (21:9).  Vir dié wat in Jesaja se tyd geleef het, het dit ‘n baie spesifieke betekenis gehad.  Die Arabiere het gewoonlik twee perde in die oorlog ingevat.  Hulle het op een gery, terwyl hulle die ander een saam gelei het.  As hulle gesien het hulle gaan verloor, het hulle van die moeë perd afgeklim en op die ander een gevlug.

 

Hierdie selfde beeld word nou in 21:9 gebruik.  Volgens die profesie in 21:6-7, het die wag gesien hoe die ruiters in pare aankom.  Net soos wat hulle in die oorlog ingegaan het, het hulle teruggekeer.  Assirië het nie vir Babilon gevlug nie, maar hulle oorwin.

 

‘Babilon en haar gode het geval!’ het die wag uitgeroep (21:9).  Volgens die geskiedenisboeke het Sanherib van Assirië die Babiloniërs geslag en die stad met hulle lyke gevul.  Sy soldate het die Babiloniërs se gode gevat en stukkend geslaan (21:9).  Assirië wou gewys het dat húlle gode sterker is as die Babiloniërs s’n.

 

In die lig hiervan, moes Hiskia en die volk dit nie eers oorweeg het om op Babilon te vertrou nie.  Israel was alreeds soos vertrapte en gedorste koring (21:10).  Hoe kon hulle dan op iemand staatgemaak het wat self deur Assirië vertrap sou word?  Hiskia en Jerusalem moes nie Jesaja se God-gegewe waarskuwing geïgnoreer het nie (21:10).

 

Omdat God die wêreld so swaar gaan oordeel, kan ons dit nie bekostig om kop in een mus met hulle te wees nie.  Ons kan nie om die wêreld se vuur sit nie (Ps.1:1).  Ons kan nie soos hulle lewe nie.  In ons vermaak, musiek, modes, geldsake, seksualiteit, ens., moet ons anders as hulle dink (Rm.12:2).  Moenie op jou eie vermoeëns staatmaak om teen die wêreld en sy versoekings te stry nie (21:5b),  maar vertrou op die Here (1 Jh.5:4-5).

 

Ek bedoel nie jy moet wens dat die Here vir Robert Mugabe, Jacob Zuma, Julius Malema, ISIS, jou persoonlike vyande, en die res van die wêreld moet oordeel nie.  As Jesaja hier was, sou hy vir jou gesê het:  ‘Jy weet nie waarvoor jy vra nie’ (21:3-4).

 

God se Woord sê:  “Wie ken die sterkte van u toorn en u grimmigheid, ooreenkomstig die vrees wat aan U verskuldig is?” (Ps.90:11).  “Wee die wat na die dag van die HERE verlang!  Wat sal tog die dag van die HERE vir julle wees?  Dit sal duisternis wees en geen lig nie.” (Am.5:18).  “Wie sal standhou voor sy grimmigheid?  En wie sal bestand wees teen die gloed van sy toorn?  Sy gramskap word uitgegiet soos vuur, en die rotse word stukkend geruk voor Hom.” (Nah.1:6).

 

“maar Ek sal julle wys wie julle moet vrees:  vrees Hom wat, nadat Hy doodgemaak het, by magte is om in die hel te werp; ja, Ek sê vir julle, vrees Hom!” (Lk.12:5).  “[hulle het] vir die berge en die rotse gesê:  Val op ons en verberg ons vir die aangesig van Hom wat op die troon sit, en vir die toorn van die Lam; want die groot dag van sy toorn het gekom, en wie kan bestaan?” (Op.6:16-17).

 

Vir God se kinders sal die wederkoms ‘n dag van verlossing wees, maar vir dié wat Hom verwerp het sal dit ‘n skrikwekkende dag wees:

 

“aangesien dit reg is by God om aan die wat julle verdruk, verdrukking te vergelde, en aan julle wat verdruk word, verligting te gee saam met ons in die openbaring van die Here Jesus uit die hemel met sy magtige engele in vuur en vlam, wanneer Hy wraak uitoefen op die wat God nie ken nie en op die wat aan die evangelie van onse Here Jesus nie gehoorsaam is nie.  Hulle sal as straf ondergaan ‘n ewige verderf, weg van die aangesig van die Here en van die heerlikheid van sy sterkte, wanneer Hy kom om verheerlik te word in sy heiliges en bewonder te word in almal wat glo, in daardie dag; want ons getuienis het by julle geloof gevind.” (2 Ts.1:6-10).

 

Die oordeelsdag sal erger wees as enigiets waaraan jy in jou wildste drome kon dink (21:4).  Moet dit nie eers vir jou grootste vyande toewens nie.  Bid eerder dat die Here hulle tot hulle sinne sal bring, sodat hulle gered kan word (Rm.9:2-3, 10:1, 2 Pt.3:9).

 

Sien die wêreld soos wat die Here dit sien.  Sy liefde vir die bose mense wat sy Seun gekruisig het, is dieper en groter as my en jou liefde vir ons lewensmaats, kinders en kleinkinders.  God het juis sy liefde bewys deur Jesus wat vir ons gesterf het (Rm.5:8).

 

Ons was net so hopeloos soos die wêreld, en daarom voel ons jammer vir hulle.  Ons moet egter oppas dat hulle ons nie versoek om weer na hulle toe terug te keer nie.  Ons is soos ‘n eks-dwelmverslaafde wat medelye het met dié wat nog daarin vasgevang is.  Hy is egter ook op sy hoede, omdat hulle hom maklik kan verlei om weer saam met hulle ‘n zol te rook.

 

[1] Jes.21:1-10 is moeilik om te verstaan.  Alec Motyer se kommentaar, The Prophecy of Isaiah (pp.172-179), het my gehelp om hierdie verse te verstaan.

Hoekom sing Christene?

Singing 2

Wanneer party mense dronk is, sing hulle.  Die Engelse hou daarvan om te sing wanneer hulle by ‘n sokker wedstryd is.  In Zambië en in Wallis is sang deel van die kultuur.  Party mense sing omdat hulle van musiek hou.  Maar wanneer dit by die kerk kom, is dit anders.  Dit is nie die drank, kultuur, sport, of liefde vir musiek wat maak dat ons sing nie; daar is iets anders.  In Ps.100 sê die psalmis vir ons wat dit is.

 

Die Here is God (v.1-3)

Iemand het eenkeer vir my gesê dat die ‘joyful noise’ waarvan die Psalms praat, Christelike ‘heavy metal’ regverdig.  Maar het die psalmis regtig hieraan gedink toe hy dit geskryf het?  Het hy gedink aan mense met lang hare wat hulle koppe skud, aan iemand wat van ‘n verhoog af duik sodat ander hom kan vang, aan mense wat skreeu totdat hulle stemme seer raak, aan iemand wat sy instrument stukkend slaan, aan ‘n geraas wat nie soos musiek klink nie, maar soos mense wat in die myn werk?  Ek twyfel.  Waaroor gaan die ‘joyful noise’ in Ps.100 dan?

 

Hierdie Psalm is tydens die lof- of dankoffer gesing (v.1, 50:14, 116:17, Lv.22:29).  Die punt is nie dat ons die Here net by spesiale geleenthede moet dank nie.  Ons moet gedurig ‘n offer van lofprysing en danksegging vir die Here bring (50:23, Jon.2:9, Heb.13:15).  Dit beteken dat sang nie tot die erediens of die kampvuur beperk is nie.  Sing in jou stiltetyd.  Sing in jou hart en gedagtes, al is daar nie ‘n geluid in jou keel nie.  Sing saam met jou gesin as julle huisgodsdiens hou.  Sing saam met jou kinders of kleinkinders wanneer jy hulle in die bed sit.  Sit vir jou goeie Christelike musiek aan wanneer jy in die kar ry.  Om die Here só te prys is partykeer ‘n goeie teenvoeter vir depressie (Jes.61:3).

 

In v.1 sê die psalmis dat die hele aarde voor die Here moet juig.  Die ESV se ‘joyful noise’ het niks te doen met mense wat hard sing, maar nie nootvas is nie.  Volgens Ps.95:2-3 gaan dit oor mense wat met ‘n harde gejuig hulle Koning prys:  “Laat ons sy aangesig tegemoetgaan met lof, met lofsange Hom toejuig [‘joyful noise’]!  Want die HERE is ‘n grote God, ja, ‘n groot Koning bo al die gode.”

 

Prakties beteken dit dat ons nie moet mompel wanneer ons saamkom om die Here te prys nie.  Ons moet ons stemme verhef en uit volle bors sing.  Selfs al is jy nie musikaal nie, kan jy met groot volume vir die Here sing.  Vir God maak dit nie saak of jy goed kan sing of nie.  Hy wil hê jy moet in sy Seun glo, opreg wees, en Hom prys (v.1).  Om só te sing is belangriker as wat jy musikaal briljant is, maar jou hart is nie by Hom nie:  “Hierdie volk nader My met hulle mond en eer My met die lippe, maar hulle hart is ver van My af.” (Mt.15:8).

 

Volgens v.1 moet al die nasies van die aarde só voor die Here juig en Hom prys (v.1, 66:1, 86:9, 113:3).  Ons moet Hom met blydskap dien en met lofgesange in sy teenwoordigheid inkom (v.2).  Ons doen dit nie asof Hy ons nodig het nie, maar ons voel bevoorreg dat Hy óns gekies het om voor Hom te staan en Hom te dien (Lk.17:10, Hd.17:25).

 

Ons dien ook met blydskap omdat God nie ‘n harde Meester is nie, maar ‘n goeie Een.  Hóé ons Hom dien moet dit reflekteer, hetsy deur lofliede of Christelike diensbaarheid (Heb.13:17, 1 Pt.5:2, kontr. Lk.10:40).  ‘Our happy God should be worshipped by a happy people’ (Charles Spurgeon).[1]

 

Om die Here reg te prys moet jy Hom ken (v.3).  Jy moet glo dat Hy alleen God is, en dat daar buiten Hom geen ander is nie (v.3, Dt.6:4, Jes.44:6, 1 Kor.8:4-6).  Hierdie kennis moenie net in jou kop wees nie (Jk.2:19), maar in jou hart.  Vir dit om te gebeur, moet jy ‘n persoonlike verhouding met Jesus Christus hê.  Jy moet glo dat Hy die ware God is wat mens geword het, dat Hy aan die kruis gesterf het vir sondaars, en dat Hy op die derde dag opgestaan het uit die dood (Jh.17:3, 1 Kor.15:3-4).

 

As jy Hom só ken, moet jy die Bybel lees, oordink en gehoorsaam om Hom beter te ken (v.3, 2 Pt.1:3, 3:18).  Lofprysing is soos ‘n trampolien:  hoe dieper jy in die mat insak, hoe hoër trek jy in die lug op; hoe dieper jy God se Persoon, karakter, Woord en werke ken (v.3), hoe hoër sal jou lofprysing wees (v.1-2).

 

‘Hoekom moet ek die Here so prys?’ wil Arrie ateïs weet.  As Arrie die produk van evolusie was, kon hy die ‘Bing Bang’ geprys het.  Maar hy is nie.  Die Here het hom gemaak, en daarom moet hy Hóm prys (v.3).  Arrie se lewe behoort nie aan homself nie.  Hy kan nie sê:  ‘God kan nie in die Bybel vir my voorskryf hoe ek moet lewe nie.’

 

En as Arrie hierdie lofprysing aan die Here verskuldig is, hoeveel te meer geld dit nie vir ons nie?  God het ons geskep en verlos; Hy het ons sy kinders gemaak (v.3, Jes.43:1, Ef.2:10).  Daarom moet ons Hom dien, en mag ons nie slawe van mense se opinies, ander gode, kos, drank, geld, tabak, ons liggame, of enigiets anders wees nie.  Om vir onsself te lewe is nie ‘n opsie nie; ons behoort aan die Here (v.3, 1 Kor.6:19-20).

 

Deur die Here se getroue sorg en beskerming, wys Hy dat ons syne is (v.3).  Ons is soveel sy volk, soos wat Israel dit in die Ou Testament was (v.3, Tit.2:14, 1 Pt.2:9).  Soos ‘n Herder het Hy sy volk deur die woestyn gelei, en vandag nog is Hy die Herder wat geestelik en liggaamlik na ons omsien (v.3, 23:1-2, 77:21, 80:2, 95:7, Jh.10).

 

Glo jy dat Hy die enigste God is, en dat Hy jou gemaak het?  Glo jy dat Hy jou gered het, en dat jou verlossing geheel en al van Hom af kom?  Is Hy die Herder wat in jou behoeftes voorsien, wat jou troos as jy hartseer is, wat jou bemoedig en jou met die groen gras van die Woord voed, wat jou terugbring wanneer jy wegdwaal, wat jou optel wanneer jy moeg en uitgeput is, wat jou beskerm sodat die duiwel se brandende pyle jou nie kan doodmaak nie?  En sal jy Hom nie met lofgesange en met jou hele lewe prys nie (Ef.5:19, Rm.12:1)?

 

Die Here is goed (v.4-5)

Ek is nie ‘n aanhanger van ‘Disney Musicals’ nie.  Dit iriteer my as die karakter nie op sy fiets kan ry, geld kan trek, of ‘n vlieër kan vlieg sonder om te sing nie.  En tog irriteer dit my glad nie dat die Christelike lewe vol van musiek is nie.  Ek dink eerder dat dit abnormaal is om nié die Here met lofgesange te prys nie.

 

God se volk moes met danksegging deur sy poorte in die tempelhof ingegaan het (v.4).  Hulle moes bly gewees het vir nóg ‘n geleentheid om die Here te prys:  “Ek was bly toe hulle vir my gesê het:  Laat ons na die huis van die HERE gaan!” (122:1).

 

Óns vreugde moet  húlle s’n oortref, omdat ons nie net in die tempelhof ingaan nie.  Wanneer jy die Here prys en tot Hom bid, staan jy letterlik voor die Koning in sy troonkamer (Heb.4:16, 10:19-22).  Vir iemand wat elke dag in die tuig van hierdie wêreld moet lewe, en die golwe van beproewing in die gesig moet staar, is daar nie ‘n beter wegbreek plek as dit nie.  Doen daarom wat Jesus in Lk.5:16 gedoen het:  “Maar Hy het Hom in verlate plekke teruggetrek en gebid.”

 

Maak ‘n groot ding van lofprysing en danksegging wanneer jy so stil raak.  Dink aan God se Naam, aan die openbaring van Homself in Christus, aan alles wat Hy is, aan sy Persoon en sy karakter (v.4).  Prys Hom dat Hy die fontein en bron van alle seën is (v.4).  Dink aan alles wat Hy in die afgelope 24 uur vir jou gedoen het, en dank Hom daarvoor.

 

God is goed en doen goed (Ps.119:68).  Moenie so in jou probleme vaskyk, dat jy nalaat om Hom hiervoor te dank nie (v.5).  Sien God se goedheid in sy Wese en in sy Persoon:  Hy was goed nog voordat Hy die wêreld gemaak het.  Hy het nie eers goed geword toe Hy vir óns goed was nie.

 

Sien ook sy goedheid in Jesus wat aan die kruis gesterf het, sodat jy die ewige lewe kan hê.  Sien sy goedheid in Jesus se opstanding en hemelvaart, en in die feit dat Hy aan die regterhand van God vir jou intree.  Sien sy goedheid daarin dat Hy jou gered het.  Sien sy goedheid in die Heilige Gees wat jou lei, leer, help en vertroos.

 

Sien sy goedheid in die Bybel wat in Afrikaans vertaal is.  Sien sy goedheid in die gawe van gebed.  Sien sy goedheid in die kerk, in ander gelowiges wat jou deur gebed en met hulle gawes ondersteun.  Sien sy goedheid in die doop en in die nagmaal wat jou daaraan herinner dat jy ‘n nuwe mens is, en dat jou sonde vergewe is.

 

Sien sy goedheid in die hemel wat vir jou voorberei word.  Sien sy goedheid in sy dissipline en in die beproewing wat Hy stuur om jou meer soos Jesus te maak.  Sien sy goedheid in sy beloftes.  Sien sy goedheid in die mense wat Hy oor jou pad stuur om jou te help.  Sien sy goedheid in die wonderlike wyse waarop Hy in jou materiële behoeftes voorsien.  Sien sy goedheid in die pragtige skepping wat Hy gegee het, sodat ons dit kan geniet.

 

Dank Hom ook vir sy goedertierenheid en troue liefde wat nie kan faal nie (v.5).  Die Hebreeuse woord chêsêd verwys na die spesiale verbondsliefde wat Hy vir sy uitverkore volk het:  “Ek het jou liefgehad met ‘n ewige liefde; daarom het Ek jou getrek met goedertierenheid [chêsêd].” (Jer.31:3).

 

In die Nuwe Testament het God sy spesiale verbondsliefde aan die kerk bewys:  “soos Christus ook die gemeente liefgehad en Homself daarvoor oorgegee het” (Ef.5:25).  Ons is die “uitverkorenes van God, heiliges en geliefdes” (Kol.3:12).  Paulus sê dat ons “deur die Here bemin word” en dat God ons “van die begin af verkies het tot saligheid” (2 Ts.2:13).

 

Ons moet Hom vir sy uitverkiesing prys, en dankbaar wees dat niemand dit kan omkeer nie (v.5, Rm.8:29-30, 33, 38-39).  Wat Paulus in Rm.11:28-29 van die Jode gesê het, geld ook vir die kerk:  “wat die uitverkiesing betref [is hulle] bemindes …Want die genadegawes en die roeping van God is onberoulik.”

 

Voor jy die Here vir sy uitverkiesing kan prys, moet jy dit reg verstaan.  Moenie dink dat die nasies graag die Here wou ken, en dat Hy besluit het om net vir Israel te red nie.  Weet eerder dat Israel en die nasies Hom gehaat het, en dat Hy in sy groot liefde besluit het om nie vir Israel te oordeel nie.  Toe Hy aan die ander nasies hulle verdiende straf gegee het, het Hy vir Israel vergewe.

 

In die Nuwe Testament sien ons dat sy uitverkiesing nog wyer strek.  Alhoewel die hele wêreld Hom haat en niks met Hom te doen wil hê nie (Jh.7:7), het Hy in sy liefde besluit om nie vir Jan, Sarel, Karen, Alta, en miljoene ander sondaars hulle verdiende straf te gee nie.  Nog voor Hy die wêreld gemaak het, het Hy besluit om hulle te red en sy kinders te maak.

 

“soos Hy ons in Hom uitverkies het voor die grondlegging van die wêreld om heilig en sonder gebrek voor Hom in liefde te wees, deurdat Hy ons voorbeskik het om ons as sy kinders vir Homself aan te neem deur Jesus Christus” (Ef.1:4-5).  Moenie God se uitverkiesing haat nie.  Wees eerder dankbaar dat Hy jou nie volgens verdienste gestraf het nie, maar besluit het om jou te red.

 

Ek was al dikwels ontrou, sodat ek van die Here af weggedwaal het.  Ek is seker dat jy dieselfde kan sê.  Maar deur al die geslagte heen was die Here nog nooit ontrou aan die verbond wat Hy met ons gemaak het nie (v.5).  Hy sal nie sy rug op jou draai of sy beloftes aan jou breek nie.  Ken jy iemand wat jou só sal liefhê, as jy Hom soos Petrus drie keer in die rug gesteek het?

 

Laat ons nie vergeet om die Here vir sy getroue verbondsliefde te prys nie:  “Die goedertierenhede van die HERE wil ek vir ewig besing; ek wil u trou bekend maak met my mond van geslag tot geslag.” (89:2).  Prys Hom dat sy liefde en getrouheid aan jou so hoog soos die hemel en die wolke is (36:6).  Dank die Here vir Klg.3:22-23:  “The steadfast love of the LORD never ceases; his mercies never come to an end; they are new every morning; great is your faithfulness.” (ESV).

 

As jy hierdie waarhede ter harte neem, sal jy sien dat jy baie meer rede het om die Here te dank as om te kla.  En as jy die Here aanhoudend dank, sal jy nie jaloers wees en bitter raak oor iemand anders se geld, lewensmaat, talente, ens. wat jy nié het nie.

 

‘n Dankbare hart sal jou ook help om nie hoogmoedig te raak en te dink dat jou rykdom, goeie huwelik, soet kinders, ens. van jóú af kom nie.  Jy sal nie in jouself roem nie, maar die Here se hand hierin raaksien en Hom prys:  “Want wie trek jou voor?  En wat het jy wat jy nie ontvang het nie?  En as jy dit dan ontvang het, waarom roem jy asof jy dit nie ontvang het nie?” (1 Kor.4:7).

 

Ek hoop van harte dat jy ten minste iets geleer het van hoekom Christene sing.  Die blydskap wat ons in Jesus het is groter as enige beproewing.  Dit is hoekom Paulus en Silas in die tronk gesing het (Hd.16:23-25).  Dit was die leer wat hulle gehelp het om uit die gat van moedeloosheid te klim, die flits wat hulle gehelp het om in die donker te sien.  ‘n Gelowige se blydskap in Jesus maak dat hy soos Amerika se Neger slawe is, en nie anders kán as om vir die Here te sing nie.

 

[1] Charles Spurgeon, The Treasury of David, note on Ps.100:1

Die winter van God se oordeel

Biting winter

John Bunyan het gesê dat daar sekere plekke in die wêreld is waar die bome nie vrugte dra nie, omdat daar geen winter is nie.  Net so sien ons in Jes.17-19 hoe God die winter van sy oordeel oor die nasies gestuur het om hulle voor te berei vir die lente van sy seëninge.

 

Sirië (hfst.17)

‘n Oom in ons gemeente het my vertel hoe die bokke in Zimbabwe tussen die bouvallige huise rondloop.  Sirië se hoofstad Damaskus was so:  die Here het dit in bourommel verander (17:1).  Deur die koning van Assirië het Hy die land tot by Aroër in die suide getref het, sodat dit verlate was en mense se kleinvee rustig daar gewei het (17:2).

 

Efraim of Israel het voorheen op Damaskus gesteun om haar teen Assirië te help (Jes.7).  Toe Assirië haar egter verower het (2 Kon.16:9), kon Israel nie meer by haar geskuil het nie (17:3).  En tog was dit nie klaarpraat met haar nie:  in die toekoms sou sy so heerlik soos Israel gewees het (17:3).

 

Maar voordat die Here vir Israel verheerlik het, het Hy haar verneder en sy voorspoedige volk uitgeteer (17:4, 1 Sm.4:21).  Israel sou gewees het soos ‘n kaalgestroopte koringland in die Refaim vallei suid van Jerusalem, soos enkele olywe op ‘n olyfboom nadat dit goed geskud is (17:5-6).

 

God se tugtiging het daartoe gelei dat hulle nie meer op hulle handgemaakte gode vertrou het nie, maar op die Heilige van Israel (17:7-8, Mg.5:12-13).  In die verlede het hulle die Rots van hulle verlossing en beskutting vergeet om op die ‘ingevoerde stiggies’ van Damaskus te vertrou (17:10).

 

Die vestings van Israel se stede het hulle nie beskerm nie; dit het leeg geraak soos toe Josua die Kanaäniete verdryf het (17:9).  Die ‘ingevoerde wingerd’ van Damaskus het hulle ook nie gehelp nie; dit het vinniger gevrek as wat dit opgekom het, sodat Israel pyn en smart beleef het (17:11).

 

En tog het die Here haar teen die dreunende golwe van Assirië en die nasies beskerm (17:12-13).  Toe Hy hulle gestraf het, het hulle soos die Rooi See gevlug, en was hulle soos kaf en stof wat deur ‘n stormwind weggewaai word (17:13, Ps.1:4, 83:14).  Hy het dié wat sy volk geroof en geplunder het in die nag getref, sodat hulle nie die son sien opkom het nie (17:14, 37:36).

 

Vertrou op die Here as jy in die moeilikheid is.  Lê jou sorge in gebed aan sy voete neer, en vra vir ander gelowiges om saam te bid.  Ondersoek die Skrif om te sien wat dit oor jou situasie sê.  Vra ander gelowiges vir hulp as jy nie weet waar om te begin nie.

 

Moenie op jouself, jou vermoeëns, jou salaris, die dr., die ds., of iemand anders vertrou om jou lewe te verander nie.  Ek weet dat die Here soms middele gebruik om ons te help, maar jy kan nie jou absolute vertroue daarin stel en van die Here vergeet nie (17:7-10).  As die Here jou nie help nie, kan niemand anders dit doen nie (Ps.127:1-2).

 

Etiopië (hfst.18)

In 715 v.C. het die Etiopiese koning Piankhi Egipte verower, en die Vyf-en-twintigste Dinastie gevestig.[1]  Kus of Etiopië van ouds het van die horing van Afrika, deur Soedan tot in Egipte gestrek.  Omdat die Nylrivier daardeur gevloei het en daar baie insekte met gonsende vlerke was, het Jesaja dit as die land van riviere en vlerkgegons beskryf (18:1-2).

 

Toe Assirië teen Juda geveg het, het Etiopië boodskappers in gevlegde en geseëlde papirus bootjies teen die Nylrivier opgestuur (18:2).  ‘Ons sal julle beskerm,’ het hulle gesê.  Jesaja het vir hulle gesê om na hulle land toe terug te keer, die land van lang mense met gladde velle (18:2).

 

Alhoewel hulle die gevreesde en magtige Etiopië was, het die Here nie hulle hulp nodig gehad nie:  Hy sou self sy volk se vyande oorwin het (18:2-6).  God se oorwinning sou so duidelik vir die nasies gewees het soos ‘n banier op ‘n berg, of soos iemand wat hard op ‘n trompet blaas (18:3).

 

God het vir Jesaja gesê:  ‘Ek sal in die hemel sit en so stil soos hitte, dou en die seisoene teen Assirië werk.’ (18:4, 37:36).  Assirië het gedink dat die tyd ryp is om Jerusalem soos druiwe af te snoei.  God het hulle egter voorgespring en Assirië se takke afgekap (18:5).  Daar was so baie lyke dat roofvoëls dit in die somer gevreet het, en wilde diere in die winter (18:6, 37:36).

 

Duidelik het die Here nie Etiopië se hulp nodig gehad nie.  Hulle het sý hulp nodig gehad.  In die toekoms sou die gevreesde Etiopiërs na die hemelse berg Sion toe gekom het om vir God geskenke te bring en Hom te aanbid (18:7).  Dit het begin toe die Etiopiër in Hd.8 tot bekering gekom het.  Deur die kerk se geskiedenis was daar ware gelowiges in Etiopië.  Vandag is daar byna 20 miljoen evangeliese Christene.  In die toekoms sal die land in sy geheel na die Here toe draai (18:7, 2:3, 11:10, Ps.68:32).

 

Dit maak my hoopvol vir Etiopië en die res van ‘donker’ Afrika.  ‘n Zulu petrol joggie het twee weke gelede vir my gevra hoekom ons nie van swart mense in die Bybel lees nie.  Ons doen!  Volgens Nm.12:1 het Moses ná Sippora met ‘n Etiopiër getrou.  ‘n Etiopiër genaamd Ebed-Meleg het vir Jeremia gehelp en ook in die God van Israel geglo (Jer.38:7-13, 39:16-18).

 

Dit is waarskynlik dat die bruid in Hooglied swart was (Hgl.1:5-6).  Simon van Cirene het van Afrika af gekom en was swart (Mk.15:21).[2]  Die Etiopiër wat in Hd.8 in Christus geglo het was swart.  So het die evangelie Afrika bereik voordat dit enige ander kontinent bereik het.  Simeon Niger wat saam met Paulus ‘n leier in Antiochië was, was swart (Hd.13:1).

 

Ja, Afrika is vasgevang in ‘n net van sonde en die gevolge daarvan:  voorvader aanbidding, toordokters, ‘prosperity’ predikers, poligamie, VIGS, korrupsie, misdaad, luiheid, werkloosheid, armoede, diktators, dwelm- en mense handel, en meer.  Maar volgens Jes.18:7 en soortgelyke tekste, sal dit in die toekoms verander.  Die meeste mense sal nie meer soos die Rastafarians glo dat Etiopië se Haile Selassie die Messias, die Leeu van Juda, of die vleesgeworde God is nie.  Hulle sal eerder soos die Etiopiër in Hd.8 bely dat Jesus die Messias is.  Ons moet die Here hiervoor prys en hard stry om die oorblyfsels van rassisme uit ons harte uit te verwyder.

 

Egipte (hfst.19)

Suid-Afrika se gemiddelde reënval is omtrent 450 mm per jaar.  Egipte se gemiddelde jaarlikse reënval is tussen 20 en 200 mm teen die kus, en 0 mm in die res van die land.  Hulle is dus heeltemal afhanklik van die Nylrivier.  Hierdie inligting sal jou help om ‘n groot gedeelte van hfst.19 te verstaan.

 

Die Here het spoedig op ‘n wolk gery om vir Egipte te oordeel (19:1, Ps.104:3).  In Eks.7-12 het Hy die gode van Egipte d.m.v. die tien plae geoordeel (Eks.12:12).  Toe Hy dus weer teen Egipte gekom het, het die mense en gode Hom gevrees (19:1, vgl. 1 Sm.5:2-4).

 

Hy het gemaak dat die Egiptenare teen mekaar baklei (19:2).  Die mense het vir hulle gode en towenaars raad gevra, maar niemand kon hulle help nie (19:3, vgl. 8:19).  Uiteindelik het die Here ‘n streng meester oor hulle geplaas, die konings van Assirië en Babilon (20:4, Jer.46:26).

 

God het ook die Nylrivier opgedroog, en so die land se water voorraad uitgeput (19:5).  Die opdroogte vertakkings en kanale, vrot riete, en walle wat deur wind erosie weggevreet is, het Egipte se landbou, visserye, klere bedryf en ekomomie op sy kop gekeer (19:6-10).  Die boere was depressief, die rykes verpletter, en dié wat vir hulle gewerk het werkloos (19:9-10).

 

Die regering was stomgeslaan; die wysste ministers se raad was dwaas (19:11).  Die land van wyse raadgewers (1 Kor.4:30) kon nie die tekens van die tye gelees het om te sien dat dit Gód was wat hulle gestraf het nie (19:12).  Die seuns van antieke konings (die prinse van die hoofstad Soan en die vorige hoofstad Memfis of Nof) het hulleself en die volk mislei (19:11, 13).

 

Met hulle slegte raad het die hoekstene of grootkoppe van Egipte die land laat slinger soos ‘n dronk man wat in sy eie uitbraaksel gly (19:13-14).  God het vir ‘n bose gees toestemming gegee om hulle so te verwar (19:14, 1 Sm.18:10, 1 Kon.22:20-23, 2 Ts.2:11).  Die leiers was die hoë palmbome en die kop, en die volk die lae riete en die stert (19:15).  Nie een van hulle kon egter iets gedoen het om die land te red nie (19:15).

 

In die toekoms sal God sy vuis oor Egipte swaai, en sal hulle soos vroue bewe (19:16).  Hulle sal bang wees vir Juda, en nie andersom nie (19:17).  Hulle sal dink dat die Here téén hulle is, terwyl hulle vrees eintlik die begin van ‘n ware verhouding met Hom is (19:17, Sp.1:7).

 

Ons moet dus nie moedeloos raak wanneer ons sien dat Egipte huidiglik deur Islam oorheers word nie.  In die eerste paar eeue n.C., het ‘n klomp van die kerk se grootste leiers van Egipte af gekom.  In die toekoms sal hulle weer na die Here toe draai.  Vyf van die land se stede – o.a. een wat sterk onder die invloed van afgodery was – sal die taal van Kanaän praat en hulle trou aan die Here sweer (19:18).

 

Uiteindelik sal dit die hele bevolking beïnvloed, en tot by die land se grense uitbrei (19:19, vgl. Gn.28:13, 18).  Mense wat in die land inkom sal weet dat Egipte nie meer afgode aanbid nie, en dat God sy Seun gestuur het om hulle van die vlees, die duiwel en die wêreld te verlos (19:20, 3).

 

God sal Homself aan die Egiptenare bekend maak, en hulle sal Hom ken en aanbid (19:21, 11:9, Heb.8:11).  As hulle sonde doen sal Hy hulle tugtig, en as hulle weer na Hom toe draai sal Hy hulle vergewe (19:22, Heb.12:5-11).  Hulle geloof sal na ander dele van die wêreld toe versprei, sodat hulle saam met die Assiriërs van Iran die ware God sal aanbid (19:23, 2:2-4).

 

Soos met Israel, sal Egipte en Iran ook die Here dien (19:24).  Israel se bekering in die toekoms sal seën vir die wêreld beteken, sodat die nasies na Christus toe draai (19:24, Gn.12:3, Jh.3:17, Rm.11:12, 15).  Israel, Egipte, Assirië, en die res van die nasies wat in Jesus glo, sal sy volk, die werk van sy hande, en sy erfdeel wees (19:25, Ef.1:18, 2:10-22, Tit.2:14, 1 Pet.2:9-10).

 

Ek wil nie die arme perd holrug ry nie, maar ek kan nie vir jou sê hoe hierdie waarheid oor die afgelope 18 maande my gebedslewe beïnvloed het nie.  Dit het my gehelp om groot gebede vir die wêreld te bid, en om nie by my eie lewe en my probleme vas te hak nie.  Dit het my gehelp om hoopvol te wees dat God dinge in Suid-Afrika kan omkeer.

 

As die Here wil, kan Hy bose stede soos Kempton Park, Tembisa, Johannesburg, Soweto, Kaapstad, en ander stede in ons land na Hom toe draai (19:18, Hd.8:8, 9:35, 13:44).  Vir Hom is dit geen moeite om ‘n hele land na Hom toe te trek nie (19:19, Ps.22:28, 86:9, Mt.19:25-26).  Net soos Hy ons in die verlede gebruik het om die res van Afrika en die wêreld met die rykdom van goud en diamante te seën, kan Hy ons gebruik om hulle met die skatte van Jesus, die Bybel en die evangelie te seën.

 

Om dan met dringendheid vir die nasies te bid, sendelinge uit te stuur, en die evangelie met ons landsgenote deel, moet hoog op die lys van ons gemeente se prioriteite wees.  Uit ervaring kan ek sê dat dit nie sonder deeglike beplanning gaan gebeur nie.  Terwyl die winter van God se oordeel in ons land en wêreld byt, moet ons konkrete stappe neem om die grond voor te berei vir die lente.  Natuurlik moet ons nie nét bid nie, maar gebed is verseker die beste plek om te begin.

 

[1] Alec Motyer, The Prophecy of Isaiah, p.161

[2] Moslems het Noord-Afrika ‘n paar eeue na Christus geïnfiltreer.  Moderne Libiërs kom van Arabië af, maar dié wat in Jesus se tyd gelewe het was swart.