Ek glo in die opstanding!

Empty tomb

Ek het gehoor hoe ‘n radio-omroeper vir Prof. Julian Müller van Tukkies vra of hy in Jesus se opstanding glo. Sy antwoord was: ‘Ek sê elke Sondag met groot vrymoedigheid die apostoliese geloofsbelydenis op: “Ek glo…in Jesus Christus…wat gely het onder Pontius Pilatus, gekruisig is, gesterf het en begrawe is…wat op die derde dag weer opgestaan het uit die dode…” Wat hy nié gesê het nie, is dat hy nie in Jesus se liggaamlike opstanding glo nie. Soos ander liberale teoloë glo hy dat Jesus in sy hart opgestaan het.

 

Volgens Paulus is iemand wat Jesus se liggaamlike opstanding ontken, glad nie eers ‘n Christen nie (1 Korintiërs 15:2, 14, 17). In 1 Korintiërs 15:1-11 bespreek hy Jesus se kruisdood vir ons sondes, sy begrafnis, en sy opstanding as die hart van die Christelike geloof.

 

Die kerk (v.1-2)

Waldo kry lewe deur sy ouers se liefde vir mekaar. Sy ma dra hom vir nege maande. Van sy geboorte af totdat hy die huis verlaat, koester en versorg sy ouers hom. Op ‘n dag draai hy om en sê hulle is nie sy ouers nie. So ontken hy nie net sy ouers nie, maar sy eie bestaan. En so is dit met Jesus se opstanding: daardeur lewe ons. ‘n Christen wat Jesus se opstanding ontken, ontken basies sy eie lewe en redding (v.14, 17).

 

As bewys van die opstanding, herinner Paulus die Korintiërs aan sy evangelie van die kruis en die opstanding (v.1, 2 Timoteus 2:8). Enige ander evangelie was nie net ‘n vals evangelie nie, maar geen evangelie nie (Galasiërs 1:6-9). Die Korintiërs het hierdie evangelie van Jesus se kruisdood en opstanding in hulle harte ontvang, en is daardeur verander (v.1). Hulle het vasgestaan op hierdie rots (v.1, Romeine 5:2, 1 Petrus 5:12). God was besig om hulle deur hierdie evangelie te red (v.2). Die Griekse teks gebruik ‘n voortdurende tydsvorm en sê nie net dat God hulle gered het nie, maar dat Hy besig was om hulle te red. Hulle siele was nog nie volmaak nie, en hulle liggame was nog nie verlos nie (1 Johannes 3:2, Romeine 8:23). God red almal wat hierdie evangelie tot die einde toe vashou (v.2, Hebreërs 3:14). Almal wat nie volhard nie, het verniet geglo (v.2). Hulle geloof is vals soos die duiwel s’n (Jakobus 2:19). Die Korintiërs se opgestane siele was ‘n bewys van Jesus se opgestane liggaam (Efesiërs 2:1, 5).

 

Die Skrif (v.3-4)

Stuart Olyott vertel hoe God hom gered het toe hy uitvind dat Jesaja 53 700 v.C. geskryf is. Jesaja se akkurate profesie het hom oortuig dat dit waar is. Dis wat Paulus bedoel as hy sê dat Jesus se kruisdood en opstanding volgens die Skrifte is (v.3-4, vgl. Romeine 1:2, 3:21, Lukas 24:25-27, 44-47).

 

Volgens Paulus is niks belangriker as die evangelie nie (v.3). Daarom moet die Korintiërs daaraan vashou. Die evangelie van Jesus se kruisdood en opstanding kom nie uit Paulus se verbeelding nie – dit kom direk van God af (v.3, 11:23, Galasiërs 1:11-12). Paulus het dit eenvoudig soos ‘n getroue ambassadeur of posman afgelewer. Wat is die inhoud van die evangelie?

 

[1] Christus het vir ons sondes gesterf volgens die Skrifte (v.3).

  • Christus beteken Messias of Gesalfde.
  • Jesus het vir ons gesterf. Hy het dus ‘n plaasvervangende soendood gesterf en ons straf gedra (Jesaja 53:4-6, 10, Romeine 3:25). Jesus het nie net gesterf om ‘n voorbeeld van opoffering daar te stel nie.
  • Jesus het vir ons gesterf – vir sy kerk, sy skape, sy vriende (Johannes 10:11, 15:13, Handelinge 20:28, Efesiërs 5:25).
  • Jesus het vir ons sondes gesterf: al ons sonde van die verlede, die hede, en die toekoms. Hy het gesterf vir ons sondige natuur, asook vir ons sondige woorde, denke, en dade.
  • Jesus het vir ons gesterf volgens die Skrifte. Verskeie Ou Testament tekste het sy soendood voorspel (Genesis 3:15, Jesaja 53, Eksodus 12, Genesis 22, Daniël 9:24, 26, Sagaria 3:9, Psalm 22, 69, die Ou Testament offers). Die evangelie was nie ‘n plan-B nie, maar was nog altyd deel van God se raadsplan (Handelinge 2:23).

[2] Hy is begrawe (v.4).

  • Jesus se begrafnis het gewys dat Hy regtig dood was (Johannes 19:38-42). Die water en bloed uit sy sy het dit ook gewys (Johannes 19:33-35). As jy sy begrafnis ontken, kan jy ook sy opstanding ontken.
  • Dit is presies wat die Moslems doen. Hulle sê dat Jesus nie regtig dood was nie. Party glo Judas het in sy plek gesterf. Die Qur’an sê: ‘That they said (in boast), ‘We killed Christ Jesus the son of Mary, the Messenger of Allah’; – but they killed him not, nor crucified him. Only a likeness of that was shown to them. And those who differ therein are full of doubts, with no (certain) knowledge. But only conjecture to follow, for of a surety they killed him not: – Nay, Allah raised him up unto Himself’ (Sura 4:157-158).

 

[3] Jesus is opgewek op die derde dag volgens die Skrifte (v.4).

  • Hy is opgewek deur die Vader (Handelinge 2:24, 3:15, Romeine 6:4).
  • Hy is opgewek op die derde dag. Dit bewys Hy was regtig dood en nie maar net bewusteloos nie.
  • Hy is opgewek volgens die Skrifte (sien Psalm 16:10, Handelinge 2:25-32, Jesaja 53:10-12, Matteus 12:40).

 

Die ooggetuies (v.5-7)

In 2014 het die Oscar Pistorius saak opspraak gemaak. Die hof en die publiek was onseker en kon nie met 100% sekerheid sê dit was kwaadwillige moord nie. Gestel daar was 500 + ooggetuies wat een vir een noukeurig ondervra is, en almal dieselfde storie gegee het. Die hof sou onmoontlik kon sê dat almal lieg. Kan dit wees dat 500+ getuies oor Jesus opstanding gelieg het? Dit is baie onwaarskynlik.

 

Die graf was leeg. Jesus het aan baie mense verskyn. Alhoewel Jesus eerste aan die vroue verskyn het, noem Paulus dit nie, omdat hy meerendeels van die amptelike getuies praat (vgl. Handelinge 1:8, 21-22, 10:40-41).

 

[i] Jesus het aan Cefas of Petrus verskyn (v.5, Johannes 1:43, Lukas 24:34). Petrus was die leier, maar Jesus het ook aan hom verskyn omdat Petrus Hom verloën het. Jesus wou Hom gerusstel en vergewe.

 

[ii] Jesus het aan die twaalf verskyn (v.5, Johannes 20:19-29). Judas en Tomas was nie daar nie, maar ‘die twaalf’ is ‘n generiese term (byna soos ons kan praat van die Springbok vyftiental – selfs as iemand ‘n geelkaart gekry het, en daar net veertien spelers op die veld is).

 

[iii] Jesus het gelyk verskyn aan meer as 500 (v.6). Party van hulle het al geslaap. Paulus verwys na die dood as slaap. Hierdeur impliseer hy dat hulle weer sal wakker word – op die laaste dag. Die meeste van hulle het egter nog gelewe en kon ondervra word (v.6).

 

[iv] Jesus het aan Jakobus verskyn (v.7). Paulus verwys waarskynlik na Jesus se halfbroer (Matteus 13:55). Voor Jesus se opstanding het Jakobus nie in Hom geglo nie (Markus 3:21, 31-35, Johannes 7:5). Ná hierdie verskyning het hy geglo (Handelinge 1:14). Hy het later die leier van die kerk in Jerusalem geword (Handelinge 12:17, 15:13, 21:18, Galasiërs 1:19, 2:9). Dis hý wat die Jakobus-brief geskryf het (Jakobus 1:1).

 

[v] Jesus het aan al die apostels verskyn (v.7). Paulus verwys seker hier na Jesus se verskyning net voor sy hemelvaart (Handelinge 1:4-11).

 

Paulus (v.8-10)

‘n Man in Nelspruit het vir my vertel dat Jesus in sy stiltetyd aan hom verskyn het. Ek dink dat hy en ander wat so sê ego-sentries is. Paulus het gesê dat hy die laaste een is aan wie Jesus verskyn het (v.8). Maar hoekom glo ons nie Paulus was mal nie? Die rede is omdat hy een oomblik vir Jesus gehaat en Hom vervolg het, en Hom die volgende oomblik liefgehad en sy lieflike Naam verkondig het. Almal het geweet sy ervaring was eg. “hulle het net gehoor: hy wat ons vroeër vervolg het, verkondig nou die geloof wat hy vroeër besig was om uit te roei. En hulle het God verheerlik in my.” (Galasiërs 1:23-24). Die skielike en radikale verandering in sy lewe het gewys hy was nie dronk toe hy gesê het hy’t vir Jesus gesien nie.

 

Jesus het heel laaste aan Paulus verskyn (v.8, 9:1). Hy was soos ‘n miskraam of ‘n aborsie (v.8, Gk.): hy was dood en het toe nuwe lewe gekry! Kan ‘n dooie Verlosser geestelike lewe in ‘n sondaar se hart gee? Die opgestane Jesus het vir Paulus op die Damaskuspad gered (Handelinge 9).

 

Paulus het God se kerk vervolg (Handelinge 26:9-11). Daarom was hy die minste van die apostels, onwaardig om ‘n apostel te wees (v.9, vgl. Efesiërs 3:8, 1 Timoteus 1:15). Sy redding en apostelskap was pure genade (v.10). Hierdie genade aan hom was nie tevergeefs nie: hy het dit spandeer om oral te vertel hoe wonderlik Jesus is (v.10). Dis byna soos ‘n kind wat sakgeld by sy pa kry, en dit gebruik om ‘n geskenk vir sy pa te koop.[1]

 

Paulus het harder gewerk as die res van die apostels (v.10). Hy het in ‘n kort tyd meer bereik (Romeine 15:17-19), en het meer lyding verduur (2 Korintiërs 11:23). Paulus is nie arrogant nie, maar sê dat hy dit deur die genade van God gedoen het (v.10, 1:31, 4:7, Kolossense 1:29, 2 Korintiërs 3:5). Hy klink omtrent soos Charles Spurgeon. Hy het partykeer 18 ure per dag gewerk. Toe David Livingstone vir hom vra hoe hy dit regkry om twee mense se werk te doen, het hy gesê: ‘You have forgotten there are two of us!’[2] As God vir ‘n ‘miskraam’ soveel lewe en krag kan gee, kan Hy sekerlik dooies ook opwek.

 

Die apostels se prediking (v.11)

My oom het ‘n goeie algemene kennis. Toe hy in Engeland gebly het, was daar ‘n inbel program. Die omroeper het gevra wie ‘n beter veelsydige krieketspeler is tussen Andy Flinthoff van Engeland en Jacques Kallis van Suid-Afrika. Natuurlik het die Engelse ingebel en gesê dis Flinthoff. My oom het ingebel, die statistiek vir die omroeper gelees, en gesê dis Kallis. ‘Tipies Suid-Afrikaner!’ het die omroeper gesê.

 

Paulus was nie iemand op die buitewyke wat sy eie idees gepreek het nie. Die ‘statistiek’ het gewys dat al die apostels hierdie opstandingsboodskap gepreek het (v.11, 3-4). En dit was hierdie evangelie wat die Korintiërs se lewens verander het (v.11, 3-4).

 

Hoe moet ons vandag se teks toepas? Staan vas as ateïste, liberale teoloë, en Moslems Jesus se opstanding aanval (v.1). Deur die eeue het baie mense sy opstanding aangeval, maar nog niemand kon dit verkeerd bewys nie. Volgens liberale teoloë het diewe sy liggaam gesteel. Maar die wagte, die verseëlde graf (Matteus 27:62-66), en die netjiese-gevoude grafklere (Johannes 20:6-7) bewys dat dit nie diewe kon wees nie. Ander sê dat honde sy liggaam opgeëet het. Maar sy begrafnis (Matteus 27:57-61) bewys hierdie teorie verkeerd. In die Bybel was dit vervloekte mense wie se lyke deur honde geëet is (1 Konings 14:11, 2 Konings 9:35-37).

 

Liberale teoloë – net soos die Ou Apostels – sê dat Jesus in ons harte opgestaan het. Maar daar was getuies wat Hom gesien en aan Hom geraak het; Hy het voor hulle oë geëet (1 Johannes 1:3, Johannes 20:27, Lukas 24:36-43).

 

En wat van die leë graf: hoekom kon niemand tóé of nóú navore kom met sy liggaam om evangeliese Christene stil te maak nie? Hulle sê dat die dissipels sy liggaam gesteel het (Matteus 28:11-15). Maar die dissipels het nie geglo toe die vroue vir hulle gesê het Hy’t opgestaan nie (Lukas 24:11, 22-24). Die vroue self het graf toe gegaan om sy lyk te versorg – hulle het nie ‘n leë graf verwag nie (Lukas 24:1, Johannes 20:13).

 

Ateïste sê dat die opstanding nie wetenskaplik bewys kan word nie (so asof evolusie kan). Maar kan jy wetenskaplik bewys dat Julius Caesar bestaan het? Hoe? Jy kan nie. Die getuienis van ander bevestig die geskiedenis.

 

Wat dan van die ooggetuies wat die opgestane Jesus gesien het? Kan dit gebeur dat 500 ooggetuies halusineer (v.6)? Die moontlikheid is skraal. Maar selfs as dit was, sit ons nog met ander getuies en verskynings (v.5, 7, Handelinge 1:3). Dit is onmoontlik dat soveel verskillende mense op verskillende tye en plekke almal gehipnotiseer was. As hierdie mense die storie opgemaak het, sou iemand se gewete hom gepla het; êrens sou iemand homself vasgelieg het. Hoekom sou talle Christene in die geskiedenis gesterf het vir iets wat hulle geweet het ‘n leuen is?

 

Ateïste, liberale teoloë, en Moslems sê: ‘Die Skrif se getuienis is nie waar nie –die dokumente is vervals.’ Ons antwoord: Josefus het ‘n kort tydjie na Jesus geleef. Hy het ‘n geskiedenis van die Jode geskryf. Vandag is daar nege Griekse manuskripte wat 900-1100 jaar ná Josefus oorgeskryf is. Tog glo ons dís eg. Daar is meer as 5000 Griekse manuskripte van die Nuwe Testament. In 1934 het C.H. Roberts ‘n fragment uit Johannes-evangelie ontdek. Dit is tussen 100-150 n.C. oorgeskryf; ‘n paar dekades nadat Johannes geskryf het.[3]

 

Moenie val asof Moslems, liberale professors, en National Geographic ‘bewys’ het dat die Nuwe Testament manuskripte vervals is nie. Ons kant van die skaal weeg baie swaarder. Buitendien het ons nie slim professors nodig om die opstanding te bewys nie. Die evangelie en die Bybel is genoeg: dit is die krag van God (Romeine 1:16, Hebreërs 4:12).

 

Ateïste en liberale teoloë sê: ‘Die misterie kultusse praat van gode wat sterf en weer opstaan. Christene kry hulle idees oor die opstanding hiér.’ Ek antwoord: Geen heidense god het vir ander gesterf, vir hulle sondes gesterf, eens en vir altyd gesterf, vrywillig gesterf, of in oorwinning gesterf nie. Daar is geen bewyse dat enige van die misterie godsdienste se gode opgestaan het soos Jesus nie.[4]

 

Ateïste sê Christene glo in die opstanding omdat hulle wil. Wat ek tot nou toe gesê het bewys dat die opstanding op feite gebasseer is. Buitendien sny die argument beide kante toe. Christene kan ook sê dat ateïste God se bestaan ontken, omdat hulle nie in Hom wíl glo nie.

 

Geloof in die evangelie van die kruis en opstanding is nie ‘n blinde sprong in die donker nie. Ons sê nie: ‘Ons hoop maar dis waar!’ nie. Die Christelike geloof is gebasseer op geskiedkundige feite (v.3-4). Hou op om die opstanding te verwerp, omdat jy soos ‘n skaap volg wat ander oor Jesus sê. Ondersoek dit vir jouself. Lees die vier Evangelies en jy sal sien dis waar.

 

Die wêreld ontken nie die opstanding omdat die feite ontbreek nie. Hulle weet as hulle dit erken, moet hulle hul sonde los en die knie buig voor Jesus. Los jou sonde. Glo dat Jesus vir sondaars gekruisig is en dat Hy opgestaan het uit die dood. Glo sy beloftes dat Hy dié red wat hulle bekeer, in Hom hoop, en op Hom vertrou.

 

Hoekom moet jy vasstaan m.b.t. die opstanding? Die hemel en die hel is op die spel. As jy die opstanding verwerp, sal jy in jou sondes sterf (v.2, 17).

 

Soos Paulus, het Ferdie Mulder in 2001-2006 by TUKS gestry vir die waarheid van Jesus se liggaamlike opstanding. Hy het geweier om die dosente te glo wat dit ontken het (v.12). Hy het die prys betaal en is in 2006 geskors.

 

Daar is dominees en kerke in Kempton Park wat die opstanding ontken. Dalk werk sommige van hulle lidmate saam met jou. Of hulle kinders is saam met jou kinders op skool. Mag die Heilige Gees 1 Korintiërs 15:1-11 in jou hart vas sement, sodat jy nie saam met hulle verwar word nie. Mag jy vreesloos van die opgestane Jesus getuig.

[1] David Garland, Baker Exegetical Commentary on the New Testament: 1 Corinthians, p.694

[2] John Piper se audio-biografie oor die lewe van Charles Spurgeon. Lees dit by www.desiringGod.org

[3] Lee Strobel, The Case for Christ, pp.77-80

[4] Ronald Nash, www.equip.org/PDF/DB109.pdf, pp.6-8

Advertisements

Die tien plae: Muskiete en steekvlieë

Plague of gnats

‘n Span sendelinge het na ‘n Chinese eiland toe gegaan om die evangelie te deel.  Die plaaslike volk het gesê dat hulle nie die Christen God nodig het nie, maar dat hulle binnekort ‘n fees vir hulle eie god sou hou.  ‘n Jong man in die span het gesê:  ‘Julle kan nie die fees hou nie, want op daardie dag sal dit reën.’  Dit het inderdaad so gebeur.  Die eilanders het gesê dat hulle die datum verkeerd gehad het, en dat hulle ‘n kort tydjie later die fees sou hou.  Die jong man het weer gesê dat dit op die dag van die fees sal reën.  Die span het gebid dat die Here reën sou stuur.  Op die oggend van die fees het die son geskyn.  Hulle het ernstig gebid.  Baie gou het daar wolke opgesteek en het dit begin reën.  Dit het egter nie die volk gekeer om hulle god uit te dra vir die fees nie.  Maar toe hulle in die modder gly het die afgod geval en gebreek.  Die volk het besef dat Jesus die ware God is en was oop vir die evangelie.

 

Die derde plaag:  Muskiete[1] (v.16-19)

In 1993 is ons gesin Kaapstad toe.  Oppad het ons in Laingsburg oorgeslaap.  Ons het ‘n baie slegte nag gehad met muskiete.  As ek reg onthou het ons meer as twintig muskiete teen die dak en mure doodgeslaan.  Die volgende oggend toe sien ons die prop met muskietgif in die muur.  Hoe erg moet dit wees as muskiete, soveel soos die stof van Egipte, in jou ore zoem?  Volgens v.17 het “Al die stof van die aarde…muskiete geword in die hele Egipteland.”  Onthou dat Egipte grootliks woestyn is.  Daar was BAIE muskiete.  Hulle het mense en diere geteister.  Selfs as dit muggies was moes dit erg gewees het:  muggies in jou oë, ore, mond, en neus.  Die towenaars kon nie muggies uit die lewelose stof skep nie.  Hulle het besef dat hierdie die vinger van God was:  dieselfde vinger waarmee Hy die maan en sterre gemaak het, en duiwels uitgedryf het (Psalm 8:4, Lukas 11:20).  God het gewys dat die Egiptenare se gode van die aarde (bv. Akhor) Hom nie kon keer om die stof in muskiete te verander nie.  Farao het ‘n veer gevoel en sy hart verhard.

 

Die vierde plaag:  Steekvlieë (v.20-32)

Het jy al die hoede gesien wat party Australiese krieket toeskouers op het?  Daar is toutjies met kurkproppe aan wat van die rante afhang.  Waarvoor is dit?  Dit hou die vlieë uit jou gesig uit.  Daar is baie vlieë in Australië.  Maar toe beeste in 1788 in die land ingevoer is, was dit baie erger.  Die vlieë het siektes versprei.  Baie mense en diere het ooginfeksie gekry.  Toe miskruiers na die land toe gebring is, is die probleem onder beheer gebring.  In 2003 het Bernard Doube van Adelaide in ‘n studie bevind dat miskruiers 99% van die criptosporidium uit beesmis verwyder.  Sodoende het hulle verhoed dat die water besmet word (in 1993 het 400 000 mense in Milwaukee, V.S.A. siek geword en selfs gesterf van water wat só besmet geraak het).

 

Moses moes weer vir Farao by die rivier ontmoet het.  Hy het hom in die Here se Naam beveel om die volk te laat gaan.  Indien hy nie gehoor wou gee nie, sou die Here steekvlieë oor Egipte stuur.  Die Hebreeuse woord is eenvoudig ‘swerms’ en kan na verskeie soorte insekte verwys.  Of dit nou steekvlieë was of gewone vlieë wat siektes versprei – hulle het die land vernietig.  “Hy het onder hulle steekvlieë gestuur wat hulle verteer het” (Psalm 78:45).  Die mense in Egipte het die miskruier-god aanbid.  Deur die vlieëplaag het die Here gewys dat dié god nie die mis begrawe het, om so te keer dat die vlieë daarin broei nie.

 

God het gesê dat die Israeliete in Gosen (Genesis 46:34) nie deur die vlieëplaag getref sou word nie.  “Dan sal julle weer die onderskeid sien tussen die regverdige en die goddelose, tussen die wat God dien en die wat Hom nie dien nie.” (Maleagi 3:18).  Die implikasie is dat die Israeliete deur die vorige drie plae getref is.  Dit het gebeur omdat hulle saam met die Egiptenare hulle afgode aanbid het.  Die profeet sê:

 

“Op dié dag het Ek my hand vir hulle opgehef, om hulle uit Egipteland uit te lei na ‘n land wat Ek vir hulle uitgesoek het, wat oorloop van melk en heuning—’n sieraad is dit van al die lande.  En Ek het aan hulle gesê:  Gooi weg, elkeen die verfoeisels van sy oë, en verontreinig julle nie met die drekgode van Egipte nie:  Ek is die HERE julle God.  Maar hulle was wederstrewig teen My en wou na My nie luister nie; niemand het die verfoeisels van sy oë weggegooi of die drekgode van Egipte laat staan nie.  Toe het Ek gesê dat Ek my grimmigheid oor hulle sal uitgiet, om my toorn teen hulle te laat uitwoed in Egipteland.  Maar Ek het gehandel ter wille van my Naam, dat dit nie ontheilig sou word voor die oë van die nasies onder wie hulle gewees het nie, voor wie se oë Ek My bekend gemaak het aan hulle, om hulle uit Egipteland uit te lei.  En Ek het hulle uit Egipteland uitgelei en hulle in die woestyn gebring.” (Esegiël 20:6-10).

 

God het nou ‘n onderskeid tussen sy volk en die Egiptenare gemaak.  Hy sou sy volk verlos.  Almal – veral Farao – moes weet dat Israel Sý volk is.  God het gewys dat Hy soewerein is oor lande (vlieë oral in Egipte, behalwe in Gosen), mense (vlieë op die Egiptenare, maar nie die Israeliete nie), insekte (God kon die vlieë stuur en weer wegneem), tyd (God sou dit die volgende dag stuur en wegneem op die tyd wat Hy besluit het).

 

Alles het gebeur soos wat God gesê het.  Farao het vir Moses laat roep.  Hy het hom nie regtig bekeer nie, maar wou eenvoudig van die vlieë ontslae raak.  Sy bekering was dus nie eg nie.  Hy het gesê dat hy die volk sou toelaat om in die land vir die Here te offer.  Hy wou dus nogsteeds die boodskap oordra dat hý soewerein was om die Israeliete te laat gaan of nie.  Hy wou God se gebod kompromeer en was nie bereid om alles te doen wat die Here hom beveel het nie:  ‘Laat my volk drie dagreise ver in die woestyn intrek om My te dien.’  Moses het gesê dat die Egiptenare aanstoot sou neem oor hulle offers en hulle sou stenig.  Hulle kon net sowel ‘n heilige koei in ‘n Hindu tempel slag.  In die dae van Cambyses het die Perse ‘n oorlog teen Egipte gewen.  Hulle het vee voor die weermag laat loop.  Die Egiptiese boogskutters het geweier om te skiet, omdat hulle nie die ‘heilige’ diere wou doodskiet nie.[2]

 

Farao het weer probeer om ‘n middeweg te soek.  ‘Julle kan in die woestyn gaan offer, maar nie drie dagreise ver nie.  Bid net asseblief dat God die vlieë moet wegvat.’ (sien v.28, 8).  Om te wys dat God in beheer is, het Moses gesê dat hy die Here sou vra om die vlieë die volgende dag weg te vat.  ‘Moet ons net nie weer bedrieg nie,’ het Moses vir Farao gesê (v.29, 15).  God het die vlieë weggevat – tot die laaste een.  Maar Farao het sy hart verhard en nie gedoen soos hy belowe het nie.

 

Moenie soos die Israeliete wees en die vals gode van die kultuur aanbid nie.  Laat God se skeppingskrag, oordeel oor sy vyande, en beskerming van sy uitverkorenes bewys dat Hy die ware God is.  Ateïste wil graag bewys dat evolusie stof in muskiete kan verander; dat ‘n klein spikkel ontplof en alles tot stand gebring het; dat lewe uit nie-lewe ontstaan het.  Maar hulle teorie misluk soos die towenaars se wonderwerke (v.18).  Richard Dawkins wil bittergraag hê mense moet glo dat evolusie wetenskap is.  In ‘n debat teen prof. Lennox het hy gesê:  ‘We don’t need to inject miracles like the Bible does.’  Dawkins sal ‘n probleem hê met die stof wat in muskiete verander het, maar glo ateïste nie dieselfde as hulle sê dat ‘n spikkel materie (die Big Bang) oor biljoene jare in ‘n muskiet verander het nie?  Die towenaars het geweet wat Farao en ateïste ontken:  God kan met sy vinger doen wat die gode van Egipte en evolusie nooit kan doen nie (v.19).

 

Trek die masker van evolusie se gesig af en sien dit vir wat dit werklik is:  dit is nie wetenskap nie, maar die vals en kragtelose godsdiens van ateïsme.  Buig jou neer voor die ware God wat wonderwerke kan doen; wat stof in muskiete kan verander.  Sê ‘nee’ vir die vals god van evolusie in jou handboeke, in die koerant, op Nat Geo Wild.  Jy kan nie die God van Genesis 1 en evolusie dien nie.  As jy die Bybel glo moet jy evolusie verwerp en andersom.

 

Die ware God kan die vals gode van hierdie wêreld met sy vinger vernietig.  Charismate oor die algemeen praat asof Satan en God ewe sterk is (alhoewel hulle dit nooit direk so sal sê nie).  ‘n Man in ‘n charismatiese kerk het vir my gesê dat daar geestelike wette is wat soms die Here dwing om te doen wat die duiwel wil hê.  ‘n Ander charismaat het gesê dat die duiwel God se gesag gekry het toe Adam en Eva gesondig het.  God moet dus vir die duiwel toestemming vra as Hy in die wêreld wil inkom.  Dis vals lering.

 

Jesus is die ware God.  Hy oorwin die demone en Beëlsebul (‘n ander naam vir Satan wat letterlik ‘god van die vlieë of mis’ beteken) met sy vinger.  “En as Ek deur Beëlsebul die duiwels uitdryf, deur wie dryf julle seuns hulle uit?  Daarom sal hulle jul regters wees.  Maar as Ek deur die vinger van God die duiwels uitdryf, dan het die koninkryk van God waarlik by julle gekom.” (Lukas 11:19-20).  Jesus het die regeerder van hierdie wêreld oorwin deur die ‘swakheid’ van sy kruisdood (Johannes 12:31-32).  Met ‘n woord red Jesus sy uitverkorenes uit die slawerny van die duiwel – die god van hierdie wêreld (2 Korintiërs 4:4, 6).  As jy op Jesus vertrou sal Hy jou red.  As jy die duiwel volg sal Hy jou saam met die duiwel vernietig (Efesiërs 2:2-3).  Die vals gode van hierdie wêreld kan jou nie red nie.  As jy hulle aanbid dan nooi jy God se toorn uit om jou te vernietig.

 

Die Filistyne het die ark van God gesteel en dit in die tempel van Dagon, hulle god, gesit.  Die volgende oggend het Dagon op sy aangesig voor die ark gelê.  Hulle het hom regop gesit, maar die volgende oggend het hy weer voor die ark gelê.  Hierdie keer het sy kop en hande afgebreek.  God het ‘n plaag onder die Filistyne laat uitbreek.  Duisende het gesterf.  Hulle het die ark na ‘n ander stad toe gestuur, maar dieselfde het daar gebeur.  Uiteindelik het hulle die ark teruggestuur Israel toe.  Dit was duidelik dat Jahwe die ware God was (1 Samuel 5-6).  ‘n Skaakspel tussen God en die gode is nooit ‘n gelyke wedstryd nie.  Die ware God wen altyd.  Die gode van die nasies is nikswerd en dood.

[1] Die presiese betekenis van die Hebreeuse woord is onseker.  Dit kan muskiete, muggies, of luise wees.

[2] Alan Cole, Tyndale Old Testament Commentaries: Exodus, p.95

Weerstand teen God

Opposing God

Elke gesoute hengelaar weet dat ‘n lyn met 20kg breekkrag maklik ‘n 15kg vis kan weerstaan.  Maar dieselfde lyn sal soos dun gare breek as ‘n 400kg vis dit vat.  Net so kan ‘n mens ander mense weerstaan.  Geen mens kan egter in ‘n finale sin teen die Almagtige God weerstand bied nie.  Eksodus 6:9-7:13 maak dit duidelik.

 

Moses

Alhoewel Benjamin Franklin nie ‘n gelowige was nie, het hy dit geniet om na George Whitefield se prediking te luister.  In 1740 het Whitefield in Georgia gepreek.  Hy wou ‘n weeshuis in Georgia oopmaak en het beplan om ná die preek ‘n offergawe op te neem.  Franklin het sy idee ondersteun, maar omdat hulle arbeiders en materiaal uit Philadelphia moes huur, het hy voorgestel dat hulle die weeshuis dáár moes bou.  Omdat Whitefield sy raad geïgnoreer het, het Franklink geweier om die projek te ondersteun.  Hy skryf:

 

‘I silently resolved he [Whitefield] should get nothing from me.  I had in my pocket a handful of copper money, three or four silver dollars, and five pistoles in gold.  As he proceeded [his sermon] I began to soften, and concluded to give the coppers.  Another stroke of his oratory made me ashamed of that, and determined me to give the silver; and he finished so admirably that I emptied my pocket wholly into the collector’s dish, gold and all.

 

At this sermon there was also one of our club, who, being of my sentiments respecting the building in Georgia, and suspecting a collection might be intended, had by precaution emptied his pockets before he came from home.  Towards the conclusion of the discourse, however, he felt a strong desire to give, and applied [asked] to a neighbour who stood near him, to borrow some money for the purpose.’[1]

 

God kan enige weerstand oorkom.  Toe God vir Moses na Farao toe gestuur het, het Moses Hom weerstaan.  Hy het gesê:  ‘As God se volk nie eers na my wil luister nie, hoe sal ‘n goddelose koning na my luister?  Ek mag miskien besny wees, maar my lippe is onbesnede en onrein; ek is onbekwaam om te praat (sien 6:9-12, vgl. 4:10, Jesaja 6:5).’  God was geduldig met Moses en het hom gemotiveer om te gaan:  “Ek is die HERE.  Sê aan Farao, die koning van Egipte, alles wat Ek met jou spreek.  Toe sê Moses voor die aangesig van die HERE:  Ek is onbesnede van lippe!  Hoe sal Farao dan na my luister?” (6:28-29).  Die Here het in 6:28-7:6 basies vir hom gesê:

 

‘Wie jý is maak nie saak nie, maar wie Ék is (2 Korintiërs 2:16, 3:5).  Ek sal jou instaat stel om te praat.  Ek sal jou soos God maak voor Farao.  Hy dink hy is ‘n god, maar nou sal Hy met die ware God te doen kry.  Jy moet My verteenwoordig.  Aäron sal my geïnspireerde woorde namens jou praat; hy sal jou profeet wees (4:16).  Moenie bekommer as Farao nie wil luister nie.  Ek sal sy hart verhard, sodat hy nie luister nie (4:21).  Ek sal jou instaat stel om wonders te doen.  Deur dié plae sal ek Egipte oordeel en my volk red.’  Moses en Aäron het toe gedoen wat God gesê het.  Moses was 80 en Aäron 83 toe God hulle na Farao toe gestuur het.  Hulle was nie te oud vir God om hulle te gebruik nie.

 

Moenie die Here weerstaan nie.  Soos Moses is daar vandag gelowiges wat die Here weerstaan.  Weerstaan jy God se roeping om ‘n sendeling of predikant te word?  Skop jy teen sy opdrag dat jy gedoop moet word of lidmaat van ‘n gemeente moet word?  Het jy weggedwaal en weerstaan jy sy roepstem dat jy jou moet bekeer?  Het jy gebroke verhoudings?  Jou gewete sê dat jy dit moet regmaak, maar jy weier; jy weerstaan die Here.  Is daar ‘n spesifieke sonde waaroor die Here met jou praat, maar jy wil dit net nie los nie?  Of dalk iets wat jy nalaat om te doen, maar jy hou aan om dit uit te stel?  Dalk ‘n spesifieke opdrag in die Bybel wat jy weerstaan?  Is daar ‘n leerstelling in die Bybel wat jy weerstaan en nie wil aanvaar nie?  Weerstaan jy God se dissipline?  Jy is nie nederig onder God se swaar hand nie; jy skop teen Hom en is ongeduldig (1 Petrus 5:6).  Maak jy jou gewete aanhoudend stil oor iets wat jou pla?

 

God wil hê jy moet erns maak om sy wil te ken (Efesiërs 5:17).  As jy weet dat iets in jou lewe nie reg is nie, sê Psalm 119:59-60 vir jou wat om te doen:  “Ek het my weë oordink en my voete laat teruggaan na u getuienisse.  Ek het my gehaas, en nie getalm nie, om u gebooie te onderhou.”  Die Here het jou gemaak en gered.  Daarom moet jy nie aanhou om Hom te weerstaan nie.  “Of dink julle dat die Skrif sonder rede sê dat God die gees wat Hy in ons laat woon, heeltemal vir Homself wil hê?” (Jakobus 4:5, NAV).  “Of wil ons die ywer van die Here opwek?  Is ons miskien sterker as Hy?” (1 Korintiërs 10:22).  Moenie sê dat jy nie dinge wat verkeerd is kan regmaak nie.  “Ek is tot alles in staat deur Christus wat my krag gee.” (Filippense 4:13).

 

Israel

Laasjaar het ek by ‘n rugby oefening gesien hoe ‘n ma vir haar graad R seun ‘n opdrag gee.  Terwyl hy na sy maatjie toe hardloop, sê hy vir sy ma:  ‘Wag!’  Sy het op hom geskreeu, maar hy het weggehardloop, en met sy hand vir haar gewys:  ‘Voetsek!’  Vandat die mens in sonde geval het, is daar ‘n rebelsheid in sy hart; ‘n begeerte om die juk van God se gesag van sy nek af te gooi.  Die mens wil onafhanklik wees.

 

Van die begin af het die Israeliete Moses se leierskap weerstaan (2:14).  Die geslagsregister in 6:13-26 is gegee, sodat die eerste lesers (die Israeliete in die woestyn) kon sien dat Moses en Aäron uit die stam van Levi kom.  Moses het homself nie as leier en Aäron homself nie as priester aangestel nie.  God het hulle uitgekies.  In hfst.15-17 het die volk teen Moses se leierskap in opstand gekom.  In Numeri 11, 14 het hulle dit weer gedoen.  In Numeri 12 het sy eie broer en suster sy leierskap teëgegaan.  In Numeri 16 het Korag vir Moses teengestaan.  ‘Wie het jóú gekies om ‘n priester te wees?  Ons is uit die stam van Levi en het ook die reg om priesters te wees!’  In Numeri 17 wys God dat Hy vir Levi gekies het om in die tabernakel te werk; dat Aäron en sy seuns gekies is om priesters te wees.  Die eerste lesers kon uit 6:13-26 Moses en Aäron se bloedlyn deur Amram en Kehat na Levi, en uiteindelik na Jakob toe teruglei.

 

Die geslagsregister begin met Jakob se oudste drie seuns.  Levi, Kehat en Amram se ouderdomme word gegee om te wys dat God se woord aan Abram vervul is:  Die Israeliete sou vir omtrent 400 jaar slawe in Egipte gewees het (Genesis 15:13).

 

Levi sterf op 137

Kehat sterf op 133

Amram sterf op 137

Aäron was 83 op dié tydstip (7:7)

_________________

Totaal:  490 jaar

 

As Levi, Kehat en Amram elkeen 20 was toe hulle seuns gebore is, dan was die Israeliete vir 430 jaar in Egipte.  In 12:40-41 lees ons:  “En die tyd wat die kinders van Israel in Egipte gewoon het, was vier honderd en dertig jaar.  En ná verloop van vier honderd en dertig jaar, op daardie selfde dag, het al die leërskare van die HERE uit Egipteland uitgetrek.”

 

Om dan op te som kan ons sê dat die volgende persone uit dié nageslag ontstaan het:

 

  • Die Leviete (6:15, Numeri 3, 17, 26:57).
  • Moses en Aäron (6:19, 25-26).
  • Nagson, ‘n prins en voorvader van Jesus, was Aäron se swaer (6:22, 1 Kronieke 2:10, Matteus 1:4).
  • Die priesters (6:22, 28:1, Levitikus 10:1).
  • Pinehas, Aäron se kleinseun wat hoëpriester geword het en ywerig was vir die Here (6:24, Numeri 25:6-12).

 

Nie alleen die geslagsregister nie, maar ook die wonderteken wat Moses in hfst.7 gedoen het, sou vir die eerste lesers ‘n bewys wees dat God hom gestuur het (vgl. Numeri 16:28-30).

 

Moenie soos die Israeliete wees en die gesag wat God daargestel het, weerstaan nie.  Moenie jou ouers, man, ouderlinge, baas, regering, polisie, of onderwysers se gesag weerstaan nie.  Ouers moet dit by hulle voorskoolse kinders inskerp:  dit is sleg vir jou om onafhanklik te wees; om jou eie baas te wil wees.  Dit wat nóú in ons land aangaan (weerstand teen gesag) het begin toe 2-jariges hulle ouers weerstaan het, en nie vasgevat is nie:  werkers wat met geweld staak, skoliere wat onderwysers aanrand, politieke leiers wat ‘n magstryd voer in die regering, lidmate wat teen hulle leiers opstaan en kerke skeur, rebelse tieners en studente.

 

Jy mag slegs ongehoorsaam wees as jou gesagsfigure vir jou sê om te sondig (Handelinge 4:19, 5:29).  As ‘n prediker nie deur God aangestel is nie, hoef jy nie vir hom te luister nie.  Ek het in ‘n preek gesê dat Benny Hinn ‘n vals leraar is.  Iemand het daarvan gehoor en gesê:  ‘’n Mens slaan nie jou hand aan die gesalfde van die Here nie – selfs al is hy verkeerd.’  Die feite is dat Benny Hinn nie die gesalfde van die Here is nie, maar ‘n dienskneg van die duiwel.  As iemand soos Adolf Hitler die volk uitmoor, dan mag ‘n mens wapens opneem en oorlog maak.  Om dít te doen sou nie wees om die gesag wat God daargestel het, te weerstaan nie.

 

Hoekom moet ons nie weerstand bied teen gesag nie?  Paulus sê in Romeine 13:1-2:  “Laat elke mens hom onderwerp aan die magte wat oor hom gestel is, want daar is geen mag behalwe van God nie, en die wat daar is, is deur God ingestel, sodat hy wat hom teen die mag versit, die instelling van God weerstaan; en die wat dit weerstaan, sal hulle oordeel ontvang.”  As jy gesag weerstaan, weerstaan jy die Here.  En as jy dít doen sal God jou uitwis (20:12).  As jy aan gesag onderdanig is verheerlik jy die Here (1 Petrus 2:13-20).  Wie weet of Hy jou onderdanige optrede sal gebruik om ongelowiges te red (1 Petrus 3:1-2)?

 

Farao en die towenaars

Ek kry koue rillings as ek hoor hoe ateïste God weerstaan en uitdaag.  In ‘n preek het R.C. Sproul vertel van ‘n student wat sy vuis na die hemel gelig het, en God uitgedaag het hom om dood te slaan.  Sproul sê:  ‘I didn’t want to look, but I saw his dead body the next day, and I’ll never forget it.’  Farao het gedink hy is ‘n god.  Hy en sy towenaars het God tot ‘n tweegeveg uitgedaag.  Hulle het gou agterkom dat dit die domste ding is wat ‘n mens kan doen.

 

Ten spyte van God se wonderwerke sou Farao nie na Moses en Aäron luister nie.  God het sy hart verhard en so vir hom gegee wat hy wou hê (7:3-4).  God het dit gedoen, sodat Hy die plae kon vermeerder en aan die Egiptenare wys dat Hý – nie hulle gode nie – die ware God is (9:16, 12:12).  Farao het nie geglo dat God vir Moses en Aäron gestuur het nie, en het vir ‘n teken gevra (7:9, vgl. Johannes 2:18, 6:30).  Aäron het sy staf voor Farao en sy knegte neergegooi, sodat dit in ‘n slang verander het.  John Currid skryf:

 

‘…depicted on the front of the king’s crown was an enraged female cobra, or serpent.  This uraeus was thought by the Egyptians to be energized with divine sovereignty and potency.  It was considered the emblem of Pharaoh’s power.  It symbolized his divinity and majesty.  When Aaron flings down the rod-snake before Pharaoh, he is therefore directly assaulting that token of Pharaoh’s sovereignty; the scene is one of polemical taunting.’[2]

 

Die God wat klippe in mense kan verander (Matteus 3:9), kan stokke in slange verander.  Die twee towenaars, Jannes en Jambres, het dieselfde gedoen (7:11, 2 Timoteus 3:8-9).  Satan het ‘n slang se liggaam gebruik om vir Eva te mislei en kan homself voordoen as ‘n engel van die lig (2 Korintiërs 11:3, 14).  Hy kon maklik hier dieselfde gedoen het en deur bonatuurlike magte of oë-verblindery God se werk na-aap.  Later het hulle erken dat hulle nie sulke groot werke kon doen nie (8:18-19), en is hulle self deur die plae getref (9:11).  Op dié stadium het God toegelaat dat hulle sy werk na-aap, omdat Hy Farao se hart wou verhard.  “En daarom sal God hulle die krag van die dwaling stuur, om die leuen te glo, sodat almal geoordeel kan word wat die waarheid nie geglo het nie, maar behae gehad het in die ongeregtigheid.” (2 Tessalonisense 2:11-12).  Deurdat Aäron se slang die towenaars s’n ingesluk het, het God gewys dat hy sterker is as die towenaars en gode van Egipte.  Farao se hart is verhard, sodat hy God weerstaan het en nie na hulle wou luister nie.

 

Moenie die Here uittart of uitdaag nie:

 

  • Moenie sy Naam vloek of nie omgee as hulle dit in films doen nie.
  • Moenie vir die Here sê om Homself te bewys of ‘n teken te gee, voordat jy die knie sal buig nie.
  • Dis nie verkeerd as jy verward is in jou beproewing en nederig vir God vra wat aangaan nie. Maar moenie bitter wees teen Hom, kwaad raak, of jou vuis vir Hom lig nie.
  • Moenie sy weë bevraagteken of sê sy Woord is dom nie (Romeine 9:19-23).
  • Moenie sy bestaan ontken nie. As Hy regtig bestaan en jy Hom so uittart, wonder jy dalk hoekom Hy jou nog nie uitgewis het nie? Wees dankbaar dat Hy so geduldig en genadig is!
  • Die Bybel sê jy kan vrymoedig bid en God aan sy beloftes herinner. Maar moenie soos die Prosperity predikers wees wat eise aan Hom stel nie.
  • Moenie met ‘n hoë hand sondig nie. Ek praat van iemand wat in sy hart dink: ‘Ek weet wat ek wil doen is verkeerd, maar voel ‘n veer vir wat God dink; ek sál dit doen.’
  • Moenie gedurig die evangelie hoor en jou hart verhard nie (Handelinge 7:51).

 

Vrees God en respekteer Hom.  Besef dat jy op die aarde is en Hy in die hemel.  Jy is niks.  As jy aanhou om jouself teen Hom te verset, sal Hy jou breek sodat jy jou nie meer kán bekeer nie (Spreuke 29:1).

 

John S.C. Abbott het in die 1800’s geleef.  Hy vertel van ‘n episode wat gebeur het toe hy 4 jaar oud was.  Een aand het sy gesin om die kaggelvuur gesit.  Sy pa het hulle gevra om die alfabet te hersien.  John het die hele alfabet goed geken, maar het geweier om dit op te sê.  Sy pa het hom weer gevra, maar hy het steeds geweier.  Sy pa het hom na ‘n private vertrek toe geneem en hom pak gegee.  Toe hulle terugkom wou hy nogsteeds nie die alfabet sê nie.  Sy pa het hom weer gestraf, maar hy wou nie toegee nie.  Sy pa wou hom nie te swaar straf nie.  John was so hard en onbeweeglik soos ‘n rots.  Sy pa het hom aan die hand geneem om hom weer te gaan straf.  Dadelik het sy wil gesmelt en het hy ingestem om die alfabet op te sê.  Baie jare later skryf hy:

 

“John learnt a lesson which he never forgot, that his father had an arm too strong for him.  He learnt that it was the safest and happiest course for him to obey.  He learned never again to wage such an unequal warfare.”[3]

 

Laat ons so wees en nie die Here weerstaan nie.  Om dit te doen is dwaas.  As ons in nederigheid die knie voor Hom buig, sal dit met ons goed gaan.

[1] Arnold Dallimore, George Whitefield vol.1, pp.481-482

[2] Exodus vol.1, Evangelical Press, DARLINGTON, 2000, p.161

[3] Mark Chanski, Manly Dominion, p.217