Pas my skape op

shepherd-and-sheep

Spurgeon het van een ouderling gesê: ‘[He] has earned for himself the title of my hunting dog, for he is always ready to pick up the wounded birds.’[1]  As dit vir hierdie ouderling gelyk het of iemand ná die preek onder sonde oortuiging was, het hy met die persoon gaan praat en die evangelie met hom of haar gedeel.  So het hy baie mense na die Here toe gelei.

 

Maar die ouderlinge moenie net jaghonde wees nie. Hulle is ook skaaphonde wat die skape moet oppas en beskerm; herders wat vir die skape moet omgee en hulle versorg.  Dit is waaroor 1 Pt.5:1-4 gaan.

 

Die inleiding (v.1)

Jare gelede het iemand vir my ‘n reeks boodskappe van John MacArthur gegee. Dit het gehandel oor die werk van ‘n ouderling.  In een preek het hy vertel van ‘n teologiese student wat deur ‘n baie moeilike tyd gegaan het.  Die man het na hom toe gekom en sy hart voor hom uitgestort.

 

Aan die einde van hulle gesprek het MacArthur gesê hy wil vir die man bid. Toe hy by sy stoel gekniel het, het die man met sy elmboë op MacArthur se rug gesteun.  MacArthur het dit nie verwag nie, maar het gesê dat dit vir hom ‘n illustrasie was van hoe die ouderlinge mense se laste moet dra.  Hou dit asb. in gedagte wanneer jy v.1 lees.

 

In die vorige 4 hoofstukke het Petrus met die gelowiges oor lyding gepraat. In 4:12-19 het hy vir hulle gesê om lyding te verwag.  Nou, in 5:1-3, moedig hy die ouderlinge aan [Gk. parakaleō] om die gelowiges in hulle lyding te help en hulle te ondersteun.  Omdat Petrus self ook ‘n ouderling was, kon hy vir húlle gesê het hoe om ouderlinge te wees (v.1).

 

Die woord ouderling [presbuteros] verwys nie noodwendig na iemand wat oud is nie (vgl. 1 Tm.4:12, 14), maar praat eerder van iemand wat ‘oud in die Here’ of geestelik volwasse is.  Volgens Paulus in 1 Tm.3:6 moet ‘n nuwe bekeerling nie ‘n ouderling wees nie, al is hy ook hóé ywerig en aan die brand vir die Here.  ‘n Ouderling moet geestelike wysheid en ervaring hê.  As ek oor my eie lewe terugkyk, dink ek ek kon 10 jaar langer gewag het voordat ek ‘n ouderling geword het (nie dat ek nóú dink ek het geestelik gearriveer nie).

 

Die Griekse woord staan in ‘n manlike vorm wat vir ons sê dat ouderlinge mans moet wees. Hy moet die man van een vrou wees, en ook sy huisgesin goed lei (1 Tm.3:2, 4).  Hy moet die gemeente lei deur vir hulle die Woord van God te leer (1 Tm.3:2, 5:17, Tit.1:9).  Volgens 1 Tm.2:11-12, 1 Kor.14:34-35 moet die vroue nie vir die mans lering gee, en sodoende ‘n posisie van gesag uitoefen nie.  Die implikasie is duidelik:  hulle mag nie ouderlinge of predikante wees nie.

 

Die Here het tog eerste vir Adam gemaak (1 Tm.2:13, 1 Kor.11:3, 8-9). Hy moes vir Eva gelei het en nie andersom nie.  Die man moenie net die leiding in sy eie gesin neem nie, maar ook in die huisgesin van God (vgl. 1 Tm.3:15).

 

Verder weet ons ook wat gebeur het toe die duiwel vir Eva versoek het om die leiding te neem, en Adam agter haar aangeloop het (1 Tm.2:14, Gn.3:1-6). God het die man gemaak om leiding te neem.  Hy het die man op so ‘n manier saamgestel, dat ‘n aggressiewe leierskap deel van sy DNA is.  Wat beteken dit prakties?

 

  • Mans en nie vroue nie, moet bloed op hulle gesigte hê omdat hulle in die voorste linies teen die duiwel geveg het.
  • Mans en nie vroue nie, moet bereid wees om die harde kritiek in die gemeente te vat.
  • Mans en nie vroue nie, moet tydens die ergste storms aan die stuur van die skip staan.
  • Mans en nie vroue nie, moet soos kwaai honde op die wolwe en hulle vals lering afstorm om die skape te beskerm.
  • Mans en nie vroue nie, moet in die kansel staan en die Koning se boodskap uitroep.
  • Mans en nie vroue nie, moet bereid wees om die gemeente te bestraf as dit nodig is.
  • Mans en nie vroue nie, moet moeilike dinge doen soos om die finale stappe van kerkdissipline toe te pas.

 

Vroue kan geestelik volwasse wees, die Bybel goed ken, en oor leierseienskappe beskik. Maar wanneer dit by die Here se gemeente kom, moet mans die leiding neem.  En tog kan geen man dit op sy eie doen nie.  Volgens die Bybel moet daar meer as een ouderling per gemeente wees (v.1, Hd.14:23, 20:28, Fil.1:1, Jk.5:14).  Dit is immers in die veelheid van raadgewers wat daar veiligheid en oorwinning is (Sp.11:14, 15:22, 24:6).  Baie koppe is beter as een.

 

Daarom is dit verkeerd om te maak asof die predikant die alleen-leier van die gemeente is. En tog is daar iets wat ons in Engels noem ‘first among equals’.  Petrus is ‘n voorbeeld hiervan:  hy was ‘n apostel, maar ook die leier van die apostels; ‘n ouderling (v.1, 2 Jh.1, 3 Jh.1), maar ook hulle leier.

 

Op dieselfde manier is die dominee en die ander ouderlinge gelyk. En tog is hy ‘n ‘first among equals’ (Op.2:1, 8, 12, 18, 3:1, 7, 14).  Soos Petrus van die apostels, is hy die ouderlinge se segsman.  En soos Petrus, gaan sy hele lewe oor Christus se heerlikheid en lyding (v.1).  Dit geld ook vir die ander ouderlinge, al was nie een van hulle ‘n ooggetuie hiervan soos Petrus nie (v.1, Mt.26:58, 2 Pt.1:16-18).

 

Om in Christus se heerlikheid te deel, moet die ouderlinge eers van sy lyding getuig (v.1). En hoe moet hulle van sy lyding getuig?  Natuurlik moet hulle die boodskap van Jesus se kruisdood vir sondaars verkondig (1 Kor.1:23, 2:2).  Maar om dit effektief te doen moet hulle self ook gekruisigde manne wees.

 

Dit beteken dat ‘n ouderling homself moet verloën, sy kruis elke dag moet opneem en vir Jesus volg (Lk.9:23). Hy moet die begeertes van sy sondige vlees kruisig, en met die Here se hulp ‘nee’ sê daarvoor (Gal.5:24, Tit.2:11-12).  Hy moet bereid wees om vir die Here se Naam te ly, sodat hy ander gelowiges kan bemoedig wanneer hulle deur moeilike tye gaan (2 Kor.1:3-11).

 

En as hy op hierdie maniere in Christus se lyding gedeel het, sal hy ook in die heerlikheid deel wat by die wederkoms geopenbaar sal word (v.1, 4:13, 5:10, Rm.8:17). Dit geld vir elke gelowige.  Jy hoef egter nie tot dan te wag om iets van hierdie heerlikheid te smaak nie; jy kan nou al iets daarvan ervaar.

 

Hoe? Deur die Here se verlossing en vergifnis; in die Bybel, gebed, die nagmaal, die samekoms van die gelowiges en lofliede; deur die Gees se werk in jou hart wanneer jy vir Jesus se onthalwe moet ly (4:14, 1:8).

 

Het dit al gesmaak en gesien dat die Here goed is?  Nee?  Jy sal ook nie, totdat jy nie die bitter smaak van jou eie sonde geproe het nie:  jou hoogmoed, selfsug, wellus, egbreuk, jaloesie, gierigheid, onvergewensgsindheid, haat, leuens en baie ander sondes.  Jy moet eers deur geloof en bekering oor die kruis struikel, voordat die Here vir jou die kroon van die lewe sal gee; lyding voor heerlikheid (v.1).

 

Die opdrag (v.2-3)

Daar is twee predikante vir wie ek so lief is en vir wie ek soveel respek het, dat ek al gewens het om ‘n lidmaat in hulle gemeentes te wees. Hulle is vir my ‘n goeie voorbeeld van wat dit beteken om ‘n Bybelse herder te wees, omdat hulle die opdrag in v.2-3 ernstig opneem.  Wat is die opdrag?

 

“Hou as herders toesig oor die kudde van God wat onder julle is” (v.2, vgl. Jer.23, Esg.34, Jh.21:15-17). Die ouderlinge moet vir die skape doen wat ‘n herder vir sy kudde doen (Ps.23, Jh.10):

 

[1] Hy moet vir hulle die groen weiding en vars water van God se Woord gee (Jer.3:15).

 

[2] Hy moet seker maak dat al die skape veilig in die kraal van God se gemeente is. As hy sien dat hulle in die duisternis van sonde verdwaal het, moet hy hulle gaan haal.

 

[3] Hy moet die skape wat met sonde besig is dissiplineer.

 

[4] Hy moet dié wat geestelik siek is met die medisyne van God se Woord voed.

 

[5] Hy moet die skape teen die vals lering van die wolwe beskerm.

 

[6] Hy moet die salf van vertroosting en bemoediging op hulle wonde smeer.

 

[7] Hy moet sag werk met die lammers, met die jong bekeerlinge.

 

[8] Hy moet geduldig werk met die ou en siek skape wat agter raak, asook met dié wat emosioneel uitgeput is.

 

In al hierdie dinge moet hy onthou dat hy met God se kudde werk, die kudde wat Hy met sy bloed gekoop het (v.2, Jh.10:11, Hd.20:28).  Die skape behoort nie aan Mnr. Ouderling om met hulle te maak soos hy wil nie.  Hy gaan rekenskap moet gee oor hoe hy met die Here se skape gewerk het (Heb.13:17, Jk.3:1).

 

Die ouderlinge moet ook die skape ken om hulle reg te voed. Hulle moet weet wie die melk van vertroosting moet drink en wie die inspuiting van vermaning nodig het.  Hulle moet weet wie deel van die kudde is en wie nie.  Hulle moet weet wie nog nie deur die hek van geloof en bekering in die kraal ingekom het nie.

 

‘Die kudde onder julle’ (v.2) impliseer ook dat ons vir die mense in ons gemeente verantwoordelik is.  Dit is nie ons plig om Jan se susterkind in die hospitaal te besoek, of om tannie Sarie van Klerksdorp te beraad nie.  Húlle ouderlinge moet dit doen.

 

Ons moet ook versigtig wees vir mense wat net in die kerk belangstel wanneer hulle siek is en ‘n besoek nodig het, wanneer hulle berading soek, wanneer hulle hulle kinders wil toegewy, wanneer hulle wil trou, of as hulle ‘n familielid moet begrawe.

 

Sodra jy hulle klaar gehelp het, dan verdwyn hulle belangstelling in die Here en sy gemeente soos mis voor die son. Hulle is nie deel van die kudde onder ons nie (v.2), en daarom is hulle nie primêr ons verantwoordelikheid nie.  Ons mag hulle help, maar hoef nie skuldig te voel as ons nie die tyd daarvoor het nie.

 

Om die Here se kudde te versorg moet ons as herders toesig oor hulle hou (v.2, Hd.20:28, 1 Tm.3:1, Tit.1:7). Met een oog moet ons hulle behoeftes raaksien, en met die ander oog moet ons op die uitkyk wees vir gevaar.  Om meer spesifiek te wees is daar drie dinge wat ons moet doen, en drie wat ons nie moet doen nie:

 

“NIE uit dwang nie, maar gewilliglik; NIE om vuil gewin nie, maar met bereidwilligheid; ook NIE as heersers oor die erfdeel nie, maar as voorbeelde vir die kudde.” (v.2-3, eie beklemtoning).

 

Niemand moet ‘n herder wees, omdat die Afrikaner-kultuur, sy familie tradisie of sy vriende hom gedwing het nie (v.2). Die onuitblusbare vuur van God se roeping in sy hart moet hom gewilliglik verplig om dit te doen (v.2, 1 Tm.3:1, 1 Kor.9:16, Jer.20:9).  ‘…willingly, as God would have you’ sê die ESV (v.2).

 

Die gewillige dwang impliseer ook dat hy nie lui moet wees nie. Indien hy dink:  ‘Ek wil ‘n dominee word, want dan hoef ek net op Sondae te werk,’ moet hy eerder strate gaan vee.  Ouderlinge moet hard werk.  Dié van hulle wat voltyds in die amp dien het nie die tyd om ‘n ander inkomste te genereer nie, en daarom moet die gemeente hulle vergoed (1 Tm.5:17-18).

 

Maar hulle moet versigtig wees dat geld nie die rede word hoekom hulle dien nie (v.2, 1 Tm.3:3, Tit.1:7).  Hulle moenie op mense se gevoelens speel om geld te kry nie (Lk.16:14, 20:47, Tit.1:11).  ‘n Brandende ywer vir Christus en nie die verterende vuur van geldgierigheid nie, moet hulle dryf (v.2).

 

‘n Wellus na mag moet ook nie ‘n plek hê in hulle lewens nie: hulle moenie soos ‘n kultus-leier here wil wees oor mense se lewens nie (v.3, Esg.34:4, Mt.20:25-28).  Hulle gesag begin by Gn.1 en eindig in Op.22.  God het aan hulle die reg gegee om deur die Woord te regeer oor die erfdeel wat Hy aan hulle toevertrou het (v.3, 1 Tm.5:17).

 

Hulle mag daarom vir die gemeente te sê: ‘Moenie tyd mors op Facebook, jou neus in ander mense se sake steek, of toelaat dat jou oë lelike dinge sien nie.’  Maar in hulleself het hulle geen gesag nie, en daarom het hulle nie die reg om te sê:  ‘Vir enige gemeentelid om op Facebook te wees is sonde’ nie.

 

Maar ‘n ouderling moenie net vir die mense wat om te doen nie; sy lewe moet ‘n voorbeeld wees (v.3, 1 Tm.4:12, Tit.2:7-8).  Hy moet ‘n 1 Tm.3-tipe karakter voor die gemeente uitleef (v.3).  Hy moenie ‘n bokwagter wees wat die kudde met sy bevele dryf nie, maar ‘n skaapwagter wat hulle deur sy voorbeeld lei.  ‘Volg my voorbeeld, soos ek die voorbeeld van Christus volg’ is wat hy vir hulle moet sê (1 Kor.11:1, NAV).

 

Die motivering (v.4)

In vers 2 van Halleluja-lied 242 sing ons: ‘Nie vir glorie stry ons, nie vir kroon of palm’.  Ek weet nie wat die outeur daarmee bedoel het nie, maar dit is tóg so dat die Here ons soms met belonings motiveer (1 Kor.3:12-15).  Hy weet dat die ouderlinge se taak dikwels ‘n ondankbare werk is.  Daarom motiveer Hy hulle met die beloning wat die Opperherder, Jesus, by sy wederkoms vir hulle sal gee (v.4, 2:25, Ps.23:1, Jh.10:11, Heb.13:20).  Dit moet hulle aanspoor om v.2-3 uit te voer en getrou te dien.

 

Wat is die beloning? Petrus praat van ‘n onverwelklike kroon van heerlikheid (v.4).  Hy wil hê dat sy lesers moet dink aan die blarekrans [Gk. stephanos] wat in antieke sportspele aan die oorwinnaar gegee is; ‘n blarekrans wat na ‘n paar dae verlep het.  In kontras daarmee sou die Opperherder aan hulle ‘n kroon van heerlikheid gegee het wat nie verlep nie (v.1, 4, 1 Kor.9:25).

 

Hiervoor het die Here ons gered, “sodat ons ‘n onverganklike en onbesmette en onverwelklike erfenis kan verkry, wat in die hemele bewaar is vir ons” (1:4). Geskenke wat jy op die aarde kry word oud en vergaan.  Maar die beloning wat jy op die oordeelsdag sal kry word nuuter, beter en voller hoe langer jy dit het.

 

Dit kan nie anders nie, omdat Christus self die beloning is: “In dié dag sal die HERE van die leërskare wees tot ‘n sierlike kroon en ‘n pragtige krans vir die oorblyfsel van sy volk” (Jes.28:5).  Dit is nie dat Jesus beter kan word nie, maar dat ons ervaring van Hom al hoe ryker sal word.  ‘Ever-increasing joy,’ is wat Jonathan Edwards dit noem.

 

Dit sal nie wees soos iemand wat in ‘n sjokolade fabriek werk en vir ‘n maand lank elke dag sjokolade eet, maar dit daarna soos die pes vermy nie. Hoe meer jy van Jesus en sy heerlikheid smaak, hoe meer sal jy wil hê (Jh.17:24, 2 Ts.1:10).  Wees dan soos Paulus en “vergeet die dinge wat agter is en strek [jou] uit na wat voor is, en jaag na die doel om die prys te verkry van die hoë roeping van God in Christus Jesus.” (Fil.3:14).

 

‘n Olimpiese atleet wat vir maande lank 05:00 moes opstaan, geoefen het totdat sy naar is, en haarself gedissiplineer het om reg te eet, gee nie om vir die moeite wanneer sy die dag die goue medalje wen nie.

 

Net so sal geen herder of lidmaat spyt wees oor die opoffering as hulle eendag die glimlag op Jesus se gesig sien, en Hy vir hulle sê: “Mooi so, goeie en getroue dienskneg, oor [min] was jy getrou, oor [baie] sal ek jou aanstel.  Gaan in in die vreugde van jou heer.” (Mt.25:21).

 

Wees daarom “standvastig, onbeweeglik, altyd oorvloedig in die werk van die Here, omdat julle weet dat julle arbeid in die Here nie tevergeefs is nie.” (1 Kor.15:58).

 

[1] Autobiography: vol.2, p.76

Advertisements

‘n Oop brief aan kompromerende kerke

Compromised Church

Jy het seker al gehoor van die gemmerbrood mannetjie wat oor die rivier wou kom? Hy het op die jakkals se rug geklim.  Die jakkals het deur die rivier geswem.  Toe die water dieper raak, het hy vir die gemmerbrood mannetjie gesê om op sy skouers te klim.  Die water het dieper geraak, sodat hy op die jakkals se nek moes klim… toe op sy kop… toe op sy neus… en toe…

 

Dit is hoe kompromie werk. Ons dwaal stadig maar seker van die Here en sy Woord af weg.  Uiteindelik is ons so ver heen dat ons nie meer kan terugdraai nie.  En voordat ons dit besef, dan sluk die wêreld en sy sonde ons heel in.  In Op.2:18-29 waarsku die Here sy kerk hierteen.

 

Die aanhef (v.18)

Jesus het sy brief gerig aan die boodskapper of leraar van die gemeente in Tiatire (v.18). Tiatire was tussen Pergamus en Sardis, omtrent 50 km van die kus af.  Vandag is die dorp Ak-Hissar oor die ruïnes van die ou stad gebou.  Volgens Hd.16:14 het Lidia van Tiatire af gekom.  Sy en haar gesin het onder Paulus se prediking tot bekering gekom (Hd.16:14-15).  Miskien het een van húlle die evangelie met die mense in Tiatire gedeel, sodat daar later ‘n gemeente ontstaan het?  Of dalk het Paulus self in Tiatire gaan preek (Hd.19:10)?

 

Die mense van Tiatire het die songod Apollo as hulle beskerm-god beskou. Volgens hulle was Apollo die seun van die oppergod Zeus.  Hulle het verder geglo dat die keiser Apollo in mensevorm is.  Hulle aanbidding van Apollo was dus baie nou verbind aan hulle aanbidding van die keiser.[1]  Apollo is uitgebeeld met vlammende strale en voete van gepoleerde koper.[2]

 

Maar in v.18 het Jesus gesê dat en nie Apollo nie, die Seun van God is wie se oë soos vlamme van vuur, en wie se voete soos gepoleerde koper is (v.18, 1:14-15, Dn.10:6). Jesus is die Son van Geregtigheid, die afskynsel van God se heerlikheid (Mal.4:2, Heb.1:3). Jesus, en nie die keiser nie, is God in mensevorm (Jh.1:14, 1, 18).  Met sy vlammende oë het Jesus gesien wat in die gemeente aangaan (19:12, Sp.20:8, Rm.2:16, Heb.4:13).  Met sy voete wat soos soliede koper geblink het, sou Hy die goddelose mense in die gemeente vertrap het (14:19, Ps.110:1).

 

Die komplement (v.19)

Wanneer ‘n egpaar ernstige huweliksprobleme het, het hulle dikwels nie ‘n goeie ding van mekaar te sê nie. Gewoonlik oordryf hulle ook:  ‘Sy kan nooit jammer sê nie… Hy is altyd besig om my af te breek.’  Jesus is nie so nie.  Selfs in ‘n kerk met ernstige probleme was daar dinge waaroor Hy hulle geprys het.

 

Met sy vlammende oë (v.18) het Jesus die gemeente se goeie werke gesien (v.19). Hulle liefde onder mekaar en geloof in die Here was prysenswaardig (v.19, Ef.1:15).  Hulle geloof het tot diensbaarheid gelei (v.19, Gal.5:13).  Hulle het geduldig volhard in die vervolging wat hulle moes deurmaak (v.19, 1:9).  Hulle het in elke een hierdie kwaliteite gegroei (v.19, Fil.1:9, 1 Ts.4:1, 9-10, 2 Ts.1:3).  Die Efesiërs het hulle eerste liefde verloor (v.4-5), terwyl die gelowiges in Tiatire gegroei het (v.19).

 

Die vermaning (v.20-23)

Tiatire was bekend vir sy handelsgildes of vakbonde. Hulle het wol, linne, klere, persstof, leer, brode, kleipotte, koper, en meer gemaak.[3]  Omdat Lidia persstof verkoop het (Hd.16:14), het sy waarskynlik voor haar bekering aan een van hierdie vakbonde behoort.  Elke vakbond het ‘n beskerm-god gehad.  Om dus ‘n lid te word, moes jy die god aanbid het en aan immorele feeste deelgeneem het.[4]  Dié wat dit nie gedoen het nie, het hulle werke verloor.[5]  Dit is teen hierdie agtergrond wat ons v.20-23 moet verstaan.

 

Die feit dat die gemeente geestelik gegroei het (v.19), het nie hulle sonde verskoon nie (v.20-23). Jesus het dit teen die gemeente gehad dat hulle sonde verdra het (v.20).  Hulle het seker gedink dat dit liefdevol is om nie die oortreders se sonde uit te wys en kerkdissipline toe te pas nie (v.19-20, 1 Kor.5:2, 6).  Hulle het toegelaat dat Isebel sommige gemeentelede tot geestelike en fisiese egbreuk versoek (v.20, 14-15).  Of dit haar regte naam was weet ons nie.  Dit is egter duidelik dat daar ‘n ooreenkoms tussen haar en die Isebel van die Ou Testament is.

 

Lg. was die dogter van Et-Baäl, die koning van die Sidoniërs. Sy het met koning Agab van Israel getrou.  Agab was bekend vir sy boosheid (1 Kon.16:29-33).  Isebel was nog boser as hy.  Dit was sý wat vir hom gesê het om vir Baäl te aanbid (1 Kon.21:25-26, 2 Kon.8:18, 9:22).  Sy het probeer om vir Elia dood te maak (1 Kon.19:1-2).  Om Nabot se wingerd te kry, het sy vals getuies teen hom aangehits en hom laat doodmaak (1 Kon.21).  A.g.v. haar boosheid het die Here gesê dat die honde in Jisreël haar lyk sal opvreet (1 Kon.21:23).  Dit het presies so gebeur, sodat net haar skedel, voete, en handpalms oorgebly het (2 Kon.9:30-37).

 

Soos sy, het die Isebel van Op.2:20 sommige lidmate versoek om in afgodery betrokke te raak. Sy het seker vir hulle gesê dat dit nie verkeerd is om aan die vakbonde te behoort as dit beteken het dat hulle hulle werk kon behou nie.  Haar redenasie het waarskynlik so iets geklink:  ‘Dit maak mos nie saak as jy die afgodsfeeste bywoon nie.  Dit is nie asof ‘n afgod bestaan nie.  Ons weet mos dat daar net één God is.  Jy weet natuurlik wat met jou gaan gebeur as jy nie by die feeste betrokke raak nie?  Jy gaan jou werk verloor en moontlik ook vervolg word.  Is dit regtig die moeite werd?  En is dit reg dat jou gesin ondergaan, net omdat jy nie ‘n stukkie afgodsoffervleis wil eet en ‘n aandjie saam met my wil geniet nie?  Komaan!  Dis mos nie so erg nie?  Hou op om selfsugtig te wees en dink ‘n bietjie aan jou arme kinders.’

 

Om haar saak te versterk het sy gesê dat sy ‘n profetes is. Jesus was ontevrede dat hulle haar en haar sonde verdra het (v.20).  Eintlik moes hulle haar van die gemeente afgesny het, en gesê het dat sy nie meer welkom is nie (1 Kor.5:2, 13).  Jesus het vir haar tyd gegee om haar te bekeer, maar sy wou nie (v.21, Rm.2:4, Mt.18:15-17).  Daarom het Hy gesê dat Hy haar op ‘n siekbed sou werp (v.22).  Omdat die kerk haar nie gedissiplineer het nie, sou die Here dit persoonlik gedoen het.  Dit is nie onmoontlik dat sy ‘n seksuele siekte gekry het nie.  Dis asof die Here vir haar gesê het:  ‘Omdat jy aanhoudend in die bed is, sal Ek seker maak dat jy permanent in die bed is!’

 

Dié wat saam met haar egbreuk gepleeg het, sou Hy in groot verdrukking gewerp het (v.22, 10, 3:10, 7:14, Mt.24:21). Indien hulle egter met hulle sonde opgehou het, sou Jesus hulle gespaar het (v.22, 3:10).  Hy het ook besluit om Isebel se kinders dood te maak (miskien die kinders waarmee sy deur haar immorele leefstyl swanger geraak het?).  In die Here se oë was haar sonde baie ernstig (v.23, 2 Sm.12:14).  Die ander gemeentes sou hiervan gehoor het (v.23, 29).  Hulle sou geweet het dat die Here se vlammende oë ons geheime emosies (niere) en gedagtes (harte) sien en deursoek (v.23, 18, Ps.139:1, 23, Jer.20:12, Lk.16:15, Jh.2:24-25, Hd.1:24, Rm.8:27).  Omdat Hy ons geheime gedagtes ken, kan Hy elke mens regverdig oordeel en vergeld (v.23, 22:12, Ps.62:13, Jer.17:10, Mt.16:27).

 

Die aansporing (v.24-25)

Het jy al te doen gekry met Christene wat vir jou baie van die duiwel, demone, geestelike oorlogvoering, en duiwel-uitdrywing kan vertel, maar wat ‘n middelmatige kennis van die Bybel het? Hulle dink dat hulle dinge van die duiwel weet waarvan Gerda-gewone-Christen niks weet nie.  Hulle begeer om dinge van die duiwel te weet wat nie in die Bybel is nie.  Partykeer gebeur dit dat hulle meer van die duiwel weet as van Jesus.  Isebel was so, en die Here het haar nie hiervoor geprys nie.  Hy het egter die gelowiges geprys wat nie gaan krap het waar dit nie juk nie (v.24-25).

 

Net soos wat daar oortreders in die gemeente was, was daar ‘n klomp mense wat nié in hierdie dinge betrokke geraak het nie (v.24). Isebel het seker gesê:  ‘Om die duiwel te oorwin moet jy verstaan hoe hy werk, en daarom is dit goed om afgodery uit te toets.  Net dáár kan jy die diep dinge van Satan leer.  Die gemiddelde Christen is weet niks van hierdie dinge nie.  Moenie soos hulle wees nie, maar probeer agter die kap van die byl kom deur hierdie dinge vir jouself te ondersoek.  Dit maak in elk geval nie saak wat met jou liggaam doen as jou gees rein is nie’ (v.24).

 

Dié wat nie vir Isebel geluister het nie, sou nie verder belas word nie (v.24, Hd.15:28-29). Jesus se las was lig (Mt.11:30, 1 Jh.5:3).  Die gelowiges moes net aan sy Woord vasgehou het, totdat Hy gekom het om hulle te beloon (v.25, 3:11).  Dit sou Hy by die wederkoms gedoen het (20:11-15), maar Hy sou ook voor die tyd na die verskeie gemeentes toe gekom het om hulle te seën en te bestraf (v.5, 16, 3:3, 10-11, 20).

 

Die belofte (v.26-29)

Nie alle atlete is ewe gedissiplineerd nie. Om toe te sien dat hulle hulleself dryf om die goue medalje te wen, moet die afrigter aan maniere dink om hulle te motiveer.  Vir party van hulle help dit as hy op hulle skreeu; hulle is bang en doen dan wat hy sê.  Maar met ander moet hy die spreekwoordelike wortel voor die donkie se neus hou:  hy moet hulle aan die goue medalje herinner.  Hulle moet as’t ware die beloning sien sodat hulle vinniger kan hardloop.

 

En so werk Jesus ook met sy kerk. In v.26-28 belowe Hy om die oorwinnaars te beloon.  Ek is seker dat dit baie van hulle gedryf het om tot die einde toe vas te byt.

 

Jesus sou ‘n beloning gegee het aan dié wat die oorwinning behaal het (v.26). Om te oorwin moes hulle aangehou het om sy werke te doen (v.26), opgehou het om Isebel s’n te doen (v.22), nie die diep dinge van Satan geleer het nie (v.25), gegroei het (v.19), en tot die einde toe volhard het (v.26).  Aan hulle sou Hy die mag gegee het om met ‘n ysterstaf oor die nasies te heers en hulle soos kleipotte stukkend te slaan (v.26-27).  Jesus sou hierdie mag vir hulle gegee het, soos wat sy Vader dit aan Hom gegee (v.27, 3:21, 5:10, 12:5, 19:15, Ps.2:8-9, Dn.7:13-14, 28, Mt.28:18, 1 Kor.6:2).  Hierdie beloning sou hulle in die duisendjarige vrederyk ontvang het (20:4, 6).  Ek kan nie nou in detail daarop ingaan nie.  Jy sal ongelukkig moet wag totdat ons by Op.20 kom.  Al wat nou saakmaak is dat Jesus belowe het om sy kinders te beloon.

 

Volgens v.28 sal dié wat die oorwinning behaal ook die Môrester, nl. Jesus self ontvang (22:16, Nm.24:17, 2 Pt.1:19). Net soos wat die môrester (Venus) vir ons wys dat dit amper dag is, wys Jesus hiér dat Hy binnekort sou kom om sy kerk te beloon en om sy vyande te oordeel.  Dié wie se geestelike ore oop was, moes geluister het na wat die Gees vir die gemeentes sê (v.29).

 

Die toepassing

Moenie soos Tiatire wees wat die Here en sy standaarde afwater nie. Net soos wat jy nie jou huweliksmaat met ander deel nie, wil Jesus jou nie met ander gode deel nie (Jk.4:5).  Onthou asseblief dat enigiets wat vir jou belangriker is as die Here, ‘n afgod is (Mt.6:24, Kol.3:5).

 

Soos die gelowiges in die Tiatire, word Christene vandag nog versoek om kompromieë aan te gaan. Omdat die samelewing so vol van sonde is, is ons soos Lot in Sodom, en raak ons gewoond daaraan (2 Pt.2:7-8).  In Mt.24:12 het die Here gesê:  “En omdat die ongeregtigheid vermeerder word, sal die liefde van die meeste verkoel.”  Sonde skok ons nie meer nie.  Deur die films, advertensies en TV programme wat ons kyk, die koerante en tydskrifte wat ons lees, is moord, bedrog, homseksualiteit en ander vorme van seksuele sonde, ateïsme, verslawing, en ander sondes alledaags en normaal.  Dit pla ons nie eintlik nie.  Ons het geleer om dit te verdra.  Dit is soos ‘n kraak op jou kar se windskerm of die gedrup van ‘n kraan wat nie ordentlik toe is nie:  as jy dit lank genoeg ignoreer, kom jy dit nie meer agter nie.

 

En so het ons geleer om klein kompromieë aan te gaan. Omdat jy jou werk wil behou, doen jy dinge wat nie eintlik by ‘n Christen pas nie.  Jy wil nie uitgeskuif word nie, en daarom laat jy die oneerlike transaksie deurgaan.  Soos die res gee jy ‘n omkoopgeldjie of -geskenkie sodat jý die kontrak kry.  Jy wil nie jou baas teleurstel nie, of jy probeer om vir jou kollega te skerm, en daarom vertel jy maar die wit leuntjie.  Daar is dinge op jou rekenaarskerm wat, as dit jou kind was, jy hom daaroor sou vasgevat het.  Dit pla jou nie meer dat jy ure van jou baas se tyd steel deur op Facebook te wees nie.  Jy wil nie dom lyk nie, en daarom drink jy maar ‘n paar drankies te veel by die jaareindfunksie.  Ook jou taalgebruik en die grappe wat jy vertel klink nou soos die wêreld s’n, ten spyte daarvan dat Ef.4:29, 5:3-4 sê daar moenie vuil taal uit jou mond uit kom nie.

 

Ook by die skool en universiteit het jy dit wat jy van kleins af geglo het, prysgegee omdat jy ‘in’ wil wees. Soos die ander kinders het jy begin rook en drink.  As jy atletiek doen is dit nie meer rou talent wat jou help nie, omdat jy begin het om steroïedes te gebruik.  Jy werk nie meer so hard soos voorheen nie, maar skryf gou voor pouse iemand anders se huiswerk af.  Jy sien hoe baie ander studente vir die vakansie saam met hulle ouens of meisies weggaan en in een bed slaap.  Jy het die leuen ingesluk dat dit ‘okay’ is as jy nie al die pad gaan nie, want as jy op ‘n sekere punt ophou was dit nie seks nie.  In jou oë is dit veral nie verkeerd nie, omdat jou ouers nie daarmee ‘n probleem het nie.

 

As jy klein kompromieë maak sal dit nie lank wees voordat jy groter kompromieë maak nie. Maak dus seker dat jy in die eerste plek nie op hierdie pad beland nie.  Die Here gee vir jou ‘n kans om jou te bekeer.  Moet asseblief nie soos Isebel wees en die kans verbrou nie (v.21).  Draai weg van wat verkeerd is, en fokus daarop om die regte dinge te doen en om daarin te groei (v.19).  Hou vas aan die Bybel en doen wat daarin geskryf staan (v.25).  Herinner jouself ook daaraan dat die Here jou motiewe, gedagtes, en geheime dade sien (v.18, 23).

 

As jy nie van die verkeerde pad af wegdraai nie, sal die Here drastiese stappe teen jou neem.  Hy kan maak dat jy in ‘n hospitaalbed of op jou sterfbed beland (v.22).  Hy kan maak dat jy deur diep waters gaan (v.22).  Hy kan jou kinders van jou af wegneem (v.23).  Daar is niks wat Hy nié kan doen om jou tot jou sinne te bring nie.

 

Ek wil by jou pleit om die kans te gebruik wat die Here vandag vir jou gee. Draai om as jy soos ‘n skaap van Hom af weggedwaal het.  Dalk weet jy nie eers hoe om terug te kom by die kraal nie.  Roep in gebed en vra vir die Herder om jou te kom haal.  Sê vir Hom dat die sonde jou uitgeput het, en dat jy nie meer jou eie kop wil volg nie.  Vra Hom om jou te vergewe.  Hy sal; met sy hele hart.  Sy Seun het soos ‘n geskeurde stuk vleis aan ‘n growwe kruishout gehang om sondaars na die Vader toe terug te bring.  Erken net dat jy teen Hom gesondig het, en vertrou dat Hy die opgestane Verlosser is wat jou met ‘n sterk greep uit die put van jou sonde kan uithaal.

 

Hy sal jou nie in jou sonde los nie. Hy sal na jou toe hardloop, jou omhels, en jou soen (Lk.15).  Hy sal jou herstel, sodat jy weer in ‘n intieme en persoonlike verhouding met Hom kan lewe, sodat jou hart vol is van sy liefde, vrede, blydskap en hoop. Hy sal jou sonde vergewe en jou nie daaraan herinner nie (Heb.10:17).  Hy sal dit in die diepste see gooi en van jou af wegvat so ver soos wat die ooste en die weste van mekaar af verwyder is (Mig.7:19, Ps.103:12).  Hy sal jou beloon (v.26-28, Ef.1:3).  Die geskenke wat Hy vir jou sal gee is meer werd as die goud, edelstene en duurste maatskappye op aarde.  Miskien verstaan jy nie as Hy vir jou sê wat dit is nie (v.26-28), maar as jy dit sien en ontvang sal jou oë groot word, jou mond oophang en jou asem weggeslaan wees.

 

Laat dít jou aanspoor om jou sonde te los en te doen wat die Here wil hê. Laat ons gemeente (saam met elke ander kerk wat ernstig is om die Bybel te preek en te gehoorsaam) lewe om die Here tevrede te stel.  Ek waarborg jou dat jy op die oordeelsdag nie vir ‘n oomblik spyt sal wees jy het dit gedoen nie.

 

In die 1800’s het Philip P. Bliss ‘n gesang vir sy Sondagskoolklas geskryf. Die lied gaan oor Daniël.  Toe die hele wêreld teen hom was (soos wat hulle teen sy vriende was), het hy nie geskroom om alleen te staan nie.  In die koor-gedeelte van hierdie lied sê die skrywer:

Dare to be a Daniel,

Dare to stand alone!

Dare to have a purpose firm!

Dare to make it known.

 

Soos Daniël moet ons bereid wees om alleen te staan en nie kompromieë aan te gaan met sonde en die wêreld nie.

 

[1] J.A. Thompson, The Bible and Archaeology, p.421

[2] A.R. Fausset, Fausset’s Bible Dictionary, inskrywing onder Thyatira

[3] Thompson, Ibid

[4] William Hendriksen, More than Conquerors, p.88

[5] James Orr, International Standard Bible Encyclopedia, inskrywing onder Thyatira en Steve Gregg, Revelation: Four Views – A Parallel Commentary, p.103

Wat om te verwag as Jesus weer kom

Second Coming

Wat is die gebeurtenis in die toekoms waarna jy die meeste uitsien? Jou verjaarsdag?  Iemand se partytjie?  Kersfees?  ‘n Geskenk, ‘n nuwe kar, ‘n nuwe huis?  Vriende of familie wat kom kuier?  Dat die skole of jou besigheid sluit vir die jaar?  Vakansie?  Jou troudag?  Die geboorte van jou kind of jou kleinkind?

 

Ek wonder hoeveel Christene in Suid-Afrika kan eerlik sê dat hulle meer as enigiets anders uitsien na Jesus se wederkoms? Hoe gereeld dink ons nog aan die wederkoms en verlang ons daarna?  Bid ons nog gebede soos:  ‘Laat u Koninkryk kom… Maranata, kom Here Jesus’ (Matteus 6:10, 1 Korintiërs 16:22, Openbaring 22:20)?  Dit is byna of ons nie regtig glo Jesus kan vandag kom nie.  Die Skrif sê ons moet sy koms verwag, en glo sekere dinge gaan gebeur as Hy weer kom.  Wat is daardie dinge?  1 Korintiërs 15:50-58 sê vir ons.

 

Jou liggaam sal verander word (v.50-53)

‘n Paar jaar gelede het ‘n ateïs op Facebook gesê daar is niks ná die dood nie, en dat die dood dus die lewe oorwin.  Hy het gesê die dood alleen is seker.  Soos ‘n goeie evolusionis het hy geglo dat die aaklige, tragiese, pynlike, en vervloekte dood ‘n normale deel is van die lewe.

 

Die Skrif leer anders. Die dood is abnormaal en het gekom as ‘n straf op sonde.  Jesus het egter opgestaan en sal ons ook opwek.  Almal sal nie sterf nie, en in die hemel sal daar nie meer dood wees nie.  M.a.w. die lewe oorwin oor die dood (Johannes 11:25).  So leer Paulus in v.50-53.

 

Vlees en bloed kan nie die Koninkryk in besit neem nie (v.50). Dit beteken nie ons sal ‘n gees wees sonder ‘n liggaam nie.  Na sy opstanding was Jesus nie ‘n spook nie (Lukas 24:39), en volgens Filippense 3:21 sal ons opstandingsliggame soos syne wees.  ‘Vlees en bloed’ in v.50a verwys na ons sterflike of verganklike liggame (v.50b, Hebreërs 2:14).  Ons aardse liggame is nie geskik vir die heerlikheid van die hemel nie.  As jy God se heerlikheid in hierdie liggaam moet sien, sal jy sterf (Jesaja 6:5, Esegiël 1:28, Daniël 10:8-11, 17, Matteus 17:6, Handelinge 9:4, Openbaring 1:17).  Om in ‘n onverganklike wêreld te lewe, benodig jy ‘n onverganklike liggaam en siel (v.50, Johannes 3:3, 5).

 

Wat vir eeue ‘n geheim was, het God deur Paulus geopenbaar (v.51, vgl. Efesiërs 3:3-6, 9, Romeine 16:25, Kolossense 1:26 vir hierdie verstaan van ‘geheimenis’).  Wat is die geheimenis?  Soos Elia en Henog, sal nie almal sterf nie.  Maar almal sal gelyk verander word (v.51, 1 Tessalonisense 4:15).  Dit sal gebeur in ‘n oomblik, in ‘n breukdeel van ‘n sekonde.  Die Griekse woord atomos verwys na iets wat nie verdeel kan word nie.  Dit sal so gou gebeur soos wat jy jou oog knip, lig van jou oog af weerkaats, ‘n muggie se vlerke beweeg, ‘n ster skitter, ‘n harpsnaar vibreer [Gk. rhipe, v.52].  As God jou nuwe liggaam maak, sal Hy nie tyd neem soos toe Hy Adam uit die stof gemaak het, of Eva gemaak het terwyl Adam geslaap het nie.

 

Die verandering sal plaasvind as die laaste trompet blaas om die Koning se koms aan te kondig (v.52, 1 Tessalonisense 4:16, vgl. Numeri 10:1-10). Die dooies sal onsterflik en verheerlik uit hulle grafte opstaan (v.52, Johannes 5:28).  Die verheerlikte lewendes en dooies sal saam in die lug opstyg.  Hulle sal vir Jesus in die lug ontmoet om Hom as eregas te verwelkom, en sal Hom dan na die nuwe aarde toe vergesel (1 Tessalonisense 4:17).

 

Die Griekse woord wat in die lg. vers met ‘ontmoet’ vertaal word, word net op twee ander plekke gebruik. In Handelinge 28:15 en Matteus 25:1, 6 gebruik die Bybelskrywers dit om te praat van ‘n tradisie in die eerste eeu.  As gaste kom kuier, wag jy nie vir hulle by jou huis nie.  Jy gaan ‘n entjie uit die dorp uit om hulle dáár te ontmoet, en vergesel hulle dan terug na jou huis toe.  Dis die idee wanneer die Skrif sê dat ons Jesus in die lug sal ontmoet:  ons sal Hom dáár ontmoet en Hom na die aarde toe vergesel.  Die nuwe Jerusalem sal uit die hemel neerdaal; dan sal ons almal vir ewig op die nuwe aarde bly (Openbaring 21:1-2, 10).

 

God sal ons verganklike liggame soos ou klere uittrek, en vir ons onverganklike liggame soos nuwe klere aantrek (v.53, 2 Korintiërs 5:2-4). Ons sal verheerlikte liggame kry wat nie kan sterf of vergaan nie (v.53, Lukas 20:36).

 

Watse les moet ons uit hierdie verse leer? Verwag Jesus se wederkoms en die opstanding van jou liggaam.  Moenie so besig raak of gemaklik wees in die wêreld dat jy daarvan vergeet nie.  Bid gereeld:  ‘Onse Vader…Laat u Koninkryk kom’.

 

Aan die anderkant moet jy pasop dat jy nie deur DVD seminare, films, boeke, en preke obsessief raak met die detail van die 666, die een wêreld orde, die vier perde, die wegraping, die illuminati, die 144 000, Armageddon, die sewe jaar verdrukking, die bloed mane, die diere in Openbaring, ens. nie. Moet ook nie die datums van hierdie dinge of die wederkoms wil uitwerk, of mense glo wat dit doen nie (kultusse is veral lief hiervoor, en dit raak deesdae ook populêr onder charismate).  Jesus het gesê:  “Maar van dié dag en dié uur weet niemand nie, ook die engele van die hemele nie, maar net my Vader alleen.” (Matteus 24:36).

 

Tog moet ons nie die lering oor die wederkoms, die opstanding, of die boek Openbaring vermy, omdat dit moelik is om te verstaan, of omdat jy bang is nie. Ek is seker jy verstaan meer as wat jy dink.  Al verstaan jy nie die detail nie, weet jy ten minste:

 

  • Jesus kom weer op die wolke (Handelinge 1:9-11).
  • Jesus kom skielik en onverwags soos ‘n dief in die nag (Matteus 24:42-44).
  • Jy sal Hom sien (Openbaring 1:7).
  • Jy sal ‘n nuwe liggaam kry (v.50-53).
  • Jesus sal die wêreld oordeel (Openbaring 20:11-15).
  • Daar is ‘n ewige hemel en ‘n ewige hel (Matteus 25:46).

 

Leef hoopvol in die lig hiervan, vertroos mekaar hiermee, en spoor mekaar aan om te volhard (1 Tessalonisense 4:18, Hebreërs 10:24-25).

 

Moenie dat die afwagting op Jesus se koms maak dat jy nie kinders wil hê of trou nie, lui is en ophou werk, of weier om langtermyn planne te maak nie. Jou afwagting moet eerder daartoe lei dat jy jou sonde los, gebroke verhoudings herstel, en jou van jou dwaalweg bekeer (2 Petrus 3:11, 14, 1 Johannes 2:28).  As jy nie in die wederkoms en opstanding glo nie, is jy hopeloos.  Watse hoop is daar as jy glo Suid-Afrika gaan vir altyd so bly?

 

Die dood sal vernietig word (v.54-57)

Aan die einde van sy lewe het Martyn Lloyd-Jones vir ‘n vriend gesê: ‘Don’t underestimate dying! Death is “the last enemy”.  Men may live well who do not die victoriously.’[1]  John Piper het eenkeer gesê:  ‘I don’t fear death; I fear dying.’  Ek het ‘n vriend wat baie lief is vir Jesus.  Hy het onlangs gesê hy dink hy sal onseker wees op sy sterfbed, en in ‘n groot stryd sterf soos Christian in Pilgrim’s Progress.  Hoe moet ons die realiteit van die dood benader?  Paulus help ons in v.54-57.

 

As God ons liggame verander, sal Hy die laaste van die Ou Testament profesieë vervul. Hy sal die dood op ‘n sterfbed gooi, begrawe, in die hel insluk, en finaal vernietig (v.54, Jesaja 25:8, Openbaring 20:14).  Die dood bedek mense soos ‘n laken en soos ‘n skaduwee (Jesaja 25:7).  God sal die trane wat deur die dood veroorsaak is, afvee (Jesaja 25:8, Openbaring 21:4).  Ons sal dan vir ewig feesvier (Jesaja 25:7).

 

Voorheen was die dood se plae en giftige angel ‘n straf op ons sonde (Hosea 13:14). Die wet vereis die dood as ‘n straf op sonde (v.56, Genesis 2:17, Romeine 5:12, 6:23).  Wie sal ons van hierdie fisiese en ewige dood red?  Die wet is goed, en kan deur sy vreeslike straf ons sonde inperk.  Die wet kan egter nie keer dat ons sonde begeer nie.  Inteendeel, sodra daar ‘n wet is, wil jou vlees dit oortree.  Dit is wat Paulus bedoel as hy sê sonde kry sy krag uit die wet (v.56, Romeine 7:5, 8, 4:15).

 

Maar ons prys God vir Jesus wat die wet perfek namens ons onderhou het, namens ons die straf gekry het wat die wet vereis, en vir ons verlossing die dood oorwin het deur sy opstanding. Deur geloof in Hom sal die dood ons nie oorwin nie, maar sal ons die dood oorwin in liggaam en siel (v.57, 54-55, Romeine 7:25).

 

Dink reg oor die dood, sodat jy God in lewe en dood kan verheerlik (Romeine 14:7-8).  Moenie die dood uit jou gedagtes uitskuif, dink dis vir ou mense, of dink dit sal weggaan as jy dit ignoreer nie.  Besef dat dit enige tyd kan kom.  Maak dan seker jy is gered, want anders sal jy ‘n ewige dood sterf (Openbaring 20:14-15).  Glo in Jesus, want dan sit die dood se angel in Hom en kan dit jou nie steek nie (v.55).  Vir jou sal die dood so skadeloos wees soos slaap (Handelinge 7:60).  Die dood sal vir jou wees asof jy aan die slaap raak en dadelik weer wakker word by Jesus (2 Korintiërs 5:8, Filippense 1:23, Handelinge 7:59, Lukas 16:22, 23:43).  M.a.w. jy verloor nie bewussyn wanneer jy sterf nie.

 

‘n Christen hoef nie die dood te vrees, sodat jy wens jy sterf in jou slaap of is opslag dood nie (Psalm 23:4, 116:15, Hebreërs 2:14-15, Openbaring 1:17-18, 2:10-11). ‘n Christen se dood is nie ‘n straf op sy sonde nie, maar ‘n oorgang na Jesus toe (Filippense 1:21).  Vir ‘n Christen byt die dood soos ‘n ou hond wat nie tande het nie.  By sy wederkoms sal Jesus die ou hond uitsit, sodat ons in die hemel vir ewig onsterflik sal wees (v.54, 26).

 

Jou harde werk sal beloon word (v.58)

Moeë Henry werk 13 ure per dag vir 6 maande. Hy byt vas en kla nie, want hy weet hy kry R1.6 miljoen as die werk klaar is.  Hy sweet met plesier soos Jakob toe hy vir sewe jaar moes swoeg om die beeldskone Ragel te kry.  Net so kan ons in die Here se diens hard werk, want ons weet dat die beloning oneindig keer groter sal wees as die werk wat ons ingesit het (v.58).  Die wederkoms, opstanding, en beloning is soos ‘n wortel voor die donkie se neus, sodat ons onbeweeglik vasstaan, nie opgee nie maar volhard, en oorvloedig en hard werk vir die Here (v.58, 3:8, 12-15, Galasiërs 6:9).

 

Party mense glo nie in belonings nie, maar die Nuwe Testament leer duidelik dat daar grade van belonings sal wees vir gelowiges op die oordeelsdag (Matteus 25:21, 28, Lukas 19:17, 19, 6:35, 14:13-14, 2 Korintiërs 5:10, Efesi:ers 6:8, 2 Johannes 8, Openbaring 11:18, 22:12). Maar sal dit nie jaloesie veroorsaak nie?  Nee.  Wie is jaloers by ‘n fees as party meer kan eet as ander, maar almal versadig is?  So ook sal party Christene by Jesus se koms ‘n groter beloning kry as ander, maar almal sal so bly wees soos wat hy moontlik kan wees.  Gaan vir goud!  Soek die prys!  By Jesus wederkoms sal jy nie spyt wees dat jy te veel vir Hom gedoen het nie (v.58).

 

Dink gereeld aan Jesus se glimlag en die beloning as jy moeg raak in sy diens en wil opgee. Werk hard.  Wwees oorvloedig in jou werk vir Hom.  Doen jou heel beste vir Jesus en moenie traag wees nie.  “Vervloek is hy wat nalatig is om die werk van die HERE te doen” (Jeremia 48:10).  George Whitefield het gesê:  ‘It is better to burn out for the Lord than to rust out.’

 

Soms sien jy nie dadelik die vrug op die geld wat jy vir die Here se werk gee, jou gebede, jou evangelisasie pogings, die Bybel lering wat jy vir kinders gee, die siekes wat jy besoek, die bemoediging en raad wat jy vir mense gee, jou geestelike leierskap, jou noukeurige administrasie, jou hulp aan die armes, jou diensbaarheid nie. Jy voel moeg en uitgeput.  Niemand sien jou harde werk raak of sê dankie nie.  Moenie ophou nie, maar volhard.  Hervat daardie taak waarmee jy opgehou het.  ‘Don’t resign, but re-sign.’ (Joel Beeke).  Jesus sien dit raak, hou rekord daarvan, en sal jou beloon as Hy weer kom.  Hy sal vir jou ‘n nuwe liggaam gee wat nooit moeg raak in sy diens nie.

 

In ‘n boek oor die wederkoms sê Spurgeon ons moet Jesus se koms verwag soos honde wat uitsien dat hulle base huistoe kom. As jy by hek die stop, is jou opgewonde honde daar om jou te verwelkom.[2]  Net so moet ons met vreugde uitsien en gereed wees dat Jesus kom.  Wanneer Hy kom, sal ons nuwe liggame kry, gaan die dood vernietig word, en gaan Hy ons beloon.  Ek hoop dis vandag.  Ek kan nie wag nie.

[1]  Iain Murray, Martyn Lloyd-Jones: The Fight of Faith (vol.2), p.732

[2] The Second Coming of Christ, p.184

Hoekom ons kerk nooit weer moet skeur nie

Church split

In ons gemeente register van 2003 is daar – kinders en besoekers uitgesluit – 156 name.  In dieselfde jaar het die gemeente geskeur, sodat daar 109 lidmate oorgebly het, waarvan ‘n klomp onaktief was of getrek het.  Solank as wat ons op aarde is, sal die kerk onvolmaak wees.  Tog hoop ek 1 Korintiërs 3:1-17 help ons om die eenheid te bewaar.

 

Dit maak ons soos die wêreld (v.1-4)

Twee weke gelede was daar choas in die Suid-Afrikaanse parlement.  Die EFF se leier, Julius Malema, wou van die president weet wanneer hy van plan was om die geld terug te betaal wat hy op Nkandla spandeer het.  ‘n Geveg het ontstaan.  Toe leiers handgemeen geraak het, is die EFF uit die gebou verwyder.  Nie elke ongelowige is op dieselfde vlak verdeeld nie.  Tog is verdeeldheid in ‘n algemene sin kenmerkend van ongelowiges (Galasiërs 5:20).  Maar dis tragies as Jesus se kerk verdeeld is.

 

Die Korintiërs het opgetree asof hulle ongeestelik en ongered was (v.1, 2:14-15).  Hulle was geestelik onvolwasse; babas (v.1, 6).  Vir ‘n baba om melk te drink is natuurlik (v.2).  Maar dis hartseer as ‘n ou Christen nog melk drink (v.2).  “Want hoewel julle vanweë die tyd leraars behoort te wees, het julle weer nodig dat ‘n mens julle die eerste beginsels van die woorde van God moet leer, en julle het weer behoefte aan melk en nie aan vaste spys nie.  Want elkeen wat melk gebruik, is onervare in die woord van geregtigheid, omdat hy ‘n kind is.  Maar vaste spys is vir volwassenes, vir die wat geestesvermoëns besit deur die gewoonte geoefen, om goed van kwaad te onderskei.” (Hebreërs 5:12-14).

 

Gehoorsaamheid aan die sondige vlees maak jou soos die wêreld (v.3-4, 1:11-12).  Paulus sê in Galasiërs 5:19-20:  “En die werke van die vlees is openbaar, naamlik… vyandskap, twis, jaloersheid, toornigheid, naywer, tweedrag, partyskap”.  As jy soos die wêreld leef kan jy nie die waarheid reg verstaan nie:  “Maar die natuurlike mens neem die dinge van die Gees van God nie aan nie; want dit is vir hom dwaasheid, en hy kan dit nie verstaan nie, omdat dit geestelik beoordeel word.” (2:14).

 

Leer die basiese waarhede van die Skrif as jy ‘n nuwe Christen is.  Met ander woorde, drink melk.  Maar moenie vir ewig melk drink nie.  Groei in die Here.  Moenie na 10 jaar nogsteeds net ’n kort dagstukkie lees en ‘n rympie bid nie.  Dis sleg as iemand wat vir 25 jaar ‘n Christen is sê:  ‘Ek soek nie eksposerende prediking nie.  Ek is nie hier om geleer te word nie.’  Ek wil jou uitdaag om die Bybel meer te lees en gevul te wees met die Gees.  So sal ons twis en partyskap vermy (Hebreërs 5:12-14, Galasiërs 5:19-23).

 

Wyle Martin Holdt het ons uitgedaag om tien hoofstukke per dag te lees.  Vir my persoonlike groei het dit wonders gedoen.  ‘n Ander man het ons uitgedaag om ‘n Bybelboek dertig keer deur te lees.  As jy na ‘n maand ‘n boek soos Efesiërs dertig keer gelees het, deurtrek dit jou soos water ‘n spons deurtrek.  Is dit dalk tyd dat jy dieper delf?  Moenie net oorsigtelik lees nie, maar bestudeer die hoofstuk deeglik.  Koop vir jou ‘n Bybelkonkordans, sodat jy kruisverwysings kan opsoek.  Bid vir insig.  Dink.  Herdink.  Daar bestaan nie iets soos stilstaan in die Christelike lewe nie.  As jy nie vorder nie gaan jy agteruit.

 

Dit verhef mense bo God (v.5-9)

Sewe jaar gelede het my vriend ‘n Baptistekerk geplant in die Kaap.  Vandag is hulle (saam met die kinders) omtrent 300 mense op ‘n Sondag.  Laasjaar het hy my gebel en gesê:  ‘Lank terug het jy gesê God besluit hoe groot ‘n kerk sal wees – jy was reg.’  Ek kan eerlikwaar nie onthou dat ek dit gesê het nie, en dink dat ek dit by hóm geleer het.  Maar dis waar.  Gód het besluit dat George Whitefield vir duisende mense sou preek, terwyl David Brainerd vir ‘n paar Indiane in die Noord-Amerikaanse woude sou preek; dat Spurgeon duisende bekerings sou sien, terwyl Jim Elliot onder die Aucas nie een bekeerling gehad het nie.  Omdat dit so is, is dit dom om mense aan te hang, hulle bo God te verhef, en verdeeld te wees (1:12).

 

Hoekom het die Korintiërs vir Paulus en Apollos opgehemel?  Hulle was maar net diensknegte wat vir die Korintiërs gesê het om in Jesus te glo (v.5).  God het sy diensknegte gebruik soos Hý besluit het (v.5).  “ons besit genadegawes wat verskil volgens die genade wat aan ons gegee is” (Romeine 12:6).  Paulus het die kerk geplant en Apollos het die nuwe ‘plantjies’ in God se tuin natgelei (v.6, 4:15, 9:1, 15:1, Handelinge 18:11, 27).  Maar dit was God wat die kerk in bekerings, getalle en geestelike diepte laat groei het (v.6).  Paulus en Apollos is niks; God is alles (v.7).  Soli Deo Gloria – Aan God alleen die Eer.  Die Christene in Korinte was verkeerd om vir Paulus en Apollos teen mekaar te stel; hulle was nie vyande nie, maar medewerkers in die Here (v.4, 8).

 

God sou hulle nie beloon volgens hulle gawes nie, maar volgens hulle getrouheid:  “maar elkeen sal sy eie loon volgens sy eie arbeid ontvang.” (v.8).  God besluit hoeveel gawes jy het.  Maar dit is jou plig om te sorg dat jy getrou is daarmee.  Op die oordeelsdag sal Hy nie sê:  ‘Sjoe, jy het baie gawes gehad; daarvoor sal Ek jou beloon’ nie.  Eerder:  “Mooi so, goeie en getroue dienskneg, oor weinig was jy getrou, oor veel sal ek jou aanstel.  Gaan in in die vreugde van jou heer.” (Matteus 25:23).  Of:  “Jou slegte en luie dienskneg” (Matteus 25:26).

 

Dié wat preek is medewerkers.  Die kerk is ‘n vrugbare stuk grond; ‘n gebou (v.9).  Die medewerkers, grond en gebou is Gód s’n (v.9, 16).  Wanneer die gebou dus in sy glorie staan, moet almal die Bouer prys en nie die gereedskap nie (1:12)!

 

Om te keer dat jy mense bo God verhef, moet jy hulle teen God en sy Woord meet; nie teen ander mense nie (v.5).  “Kyk, teenoor God staan ek in dieselfde verhouding as u: van klei is ek ook afgeknyp.” (Job 33:6).  “Want Hy, Hy weet watter maaksel ons is, gedagtig dat ons stof is.” (Psalm 103:14).  “As U, HERE, die ongeregtighede in gedagtenis hou, Here, wie sal bestaan?” (Psalm 130:4).  Hoekom maak jy nie ‘n studie van sonde en genade nie?  Jy sal gou besef dat jy niks is nie en niks verdien nie.  Dit sal ook help dat jy nie te veel maak van mense nie, maar besef dat almal voete van klei het.  Doen Bybelstudie oor die wese en karakter van God.  Weer sal jy besef dat die mens baie klein is.  As jy diep oor die dood nadink, sal jy ook agterkom dat die geestelike leiers oor wie almal gons glad nie so fantasies is nie.  Die Skrif leer:

 

  • “Laat staan tog die mens wie se asem in sy neus is; want hoe min is hy werd!” (Jesaja 2:22).
  • “Wie is jy, dat jy bevrees is vir die mens wat moet sterwe, en vir die mensekind wat oorgegee word soos gras?” (Jesaja 51:12).
  • “Vertrou nie op prinse, op die mensekind, by wie geen heil is nie. Sy gees gaan uit, hy keer terug na sy aarde toe; op daardie dag is dit met sy planne gedaan.” (Psalm 146:3-4).

 

Moenie dink iemand is wonderlik omdat hy baie gawes het nie.  Luister eerder na die man wat getrou is, saam met God werk, en mense wegwys van homself af na Jesus toe (v.7-9).  Moenie dink dat ‘n man met baie gawes, sukses en ‘n groot kerk outomaties die Here se seën en guns geniet nie.  As jy mense begin ophef het jy probleme.  Een groep hou van Paulus, terwyl ‘n ander groep meer van Apollos hou.  Verdeeldheid is die eindproduk.

 

Dit bring God se oordeel (v.10-17)

Lank gelede het ‘n goeie Chinese keiser ‘n paleis gebou vir sy nuwe bruid.  Bouers van regoor die land het gekom om te help.  Toe die paleis voltooi was het die keiser sy bouers betaal.  Dié wat goed gebou het, het ‘n kis vol van fyn goud gekry.  Dié wat slordig gewerk het kon in die keiser se vredevolle ryk bly, maar het geen betaling gekry nie.  Sommige bouers het hulle medebouers geslaan, beskadig en doodgemaak.  Hulle het die doodstraf gekry.  God doen dieselfde met almal wat help om aan sy tempel (v.16) en koninkryk bou.

 

Paulus se kunstige vaardigheid as ‘n bekwame boumeester[1] was ‘n gawe van God se soewereine genade (v.10).  Hy sê elders:  “Maar deur die genade van God is ek wat ek is, en sy genade aan my was nie tevergeefs nie; maar ek het oorvloediger gearbei as hulle almal; nogtans nie ek nie, maar die genade van God wat met my is.” (15:10).  In Romeine 12:3 skryf hy “deur die genade wat aan my gegee is”.  Petrus sê dat Paulus geskryf het “met die wysheid wat aan hom gegee is” (2 Petrus 3:15).

 

Saam met die ander apostels het Paulus deur sy evangelie-prediking reeds die fondasie van Christus gelê; dié fondasie kan nie weer gelê word nie (v.10-11, Jesaja 28:16, Efesiërs 2:20, Galasiërs 1:6-9).  Die res moet op dié fondasie bou.  Soos wat Salomo die beste en duurste boumateriaal vir die tempel gebruik het, moet ons ons beste gee as ons saam met Jesus werk om sý tempel – die kerk – te bou (v.10-12).  Wat saakmaak is nie hoe baie gawes jy het nie, maar hoe jy dit gebruik.  Jy kan mense flous, maar jy kan nie die Here flous nie.  Wat jy saai sal jy maai (Galasiërs 6:7).  Op die oordeelsdag sal God jou werk toets soos wat vuur edelmetale toets (v.13).  Deur dié toets sal dit gou bekend word of jy jou beste gedoen het (goud, silwer, edelstene), en of jy slordig gewerk het (hout, hooi, stoppels).  Kwaliteit-werk sal beloon word (v.14, 8).  Iemand wat slordig gewerk het se werk sal verbrand word.  Hy sal wel gered word, maar sal sy beloning verloor (v.15, Judas 23).  Maar vir iemand wat God se kerk uitmekaarskeur – die kerk is die tempel van die Heilige Gees! – is daar geen genade nie:  God sal hom vernietig (v.16-17, vgl. Efesiërs 2:22).

 

Help die Here om sy huis te bou.  Moet dit nie vernietig nie.  Wees tevrede met die gawe wat God jou gegee het.  Moet dit nie met ander s’n vergelyk, sodat jy ontevrede of jaloers is, en kla nie.  Op die oordeelsdag sal jy bly wees dat jy net een gawe gehad het.  ‘n Jong predikant het by ‘n ouer een (was dit Spurgeon?) gekla:  ‘Ek wens ek het ‘n groot kerk gehad.  Dis nie lekker om so ‘n klein gemeente te hê nie.’  Die ouer man het gesê:  ‘Op die oordeelsdag sal jy rekenskap gee van die skape wat onder jou sorg was – dán sal jy nie kla dat jy net vir ‘n paar hoef te antwoord nie.’

 

Doen jou bes met die vaardigheid en gawe wat jy ontvang het.  Gebruik dit om die liggaam op te bou (12:7).  Probeer om jou gawe te verskerp en verbeter:  “Wees vlytig in hierdie dinge, leef daarin, sodat jou vooruitgang vir almal duidelik kan wees.” (1 Timoteus 4:15).  Dien met blydskap, want anders is dit nie tot die gemeente se voordeel nie (Hebreërs 13:17).  Sorg dat jy dien met liefde vir God en mense, anders beteken jou gawe niks (13:1-3).  Sommige van my lesers en hoorders het hulle gawes begin afskeep.  Moenie traag wees, ontmoedig raak, of opgee nie.  Mag die volgende verse jou aanmoedig om jou gawe te gebruik:

 

  • “Daarom, my geliefde broeders, wees standvastig, onbeweeglik, altyd oorvloedig in die werk van die Here, omdat julle weet dat julle arbeid in die Here nie tevergeefs is nie.” (15:58).
  • “Verwaarloos nie die genadegawe wat in jou is nie” (1 Timoteus 4:14).
  • “Om hierdie rede herinner ek jou daaraan om die genadegawe van God aan te wakker wat in jou is” (2 Timoteus 1:6).
  • “En laat ons nie moeg word om goed te doen nie, want op die regte tyd sal ons maai as ons nie verslap nie.” (Galasiërs 6:9).
  • “Vervloek is hy wat nalatig is om die werk van die HERE te doen” (Jeremia 48:10).

 

Het jy iets teen iemand; weier jy om iemand te vergewe?  Het iemand iets teen jou?  Jy hoef nie altyd reg te wees nie.  Verneder jouself en gaan sorteer dit uit.  Jy wil tog nie God se tempel vernietig en geoordeel word nie, wil jy (v.16-17)?  Die Skrif sê:  “As jy dan jou gawe na die altaar bring en dit jou daar byval dat jou broeder iets teen jou het, laat jou gawe daar voor die altaar bly en gaan versoen jou eers met jou broeder, en kom dan en bring jou gawe.” (Matteus 5:23-24).  “Beklee julle dan, as uitverkorenes van God, heiliges en geliefdes, met innerlike ontferming, goedertierenheid, nederigheid, sagmoedigheid, lankmoedigheid.  Verdra mekaar en vergewe mekaar as die een teen die ander ‘n klag het; soos Christus julle vergeef het, so moet julle ook doen.  En beklee julle bo dit alles met die liefde wat die band van die volmaaktheid is.” (Kolossense 3:12-14).

 

Hoekom moet jy so werk om die liggaam op te bou?  God se Woord motiveer ons met belonings in die hemel (v.14-15).  In 4:5 sê Paulus oor die wederkoms:  “dan sal elkeen lof van God ontvang.”  In sy tweede brief skryf hy:  “Want ons moet almal voor die regterstoel van Christus verskyn, sodat elkeen kan ontvang wat hy deur die liggaam verrig het, volgens wat hy gedoen het, of dit goed is of kwaad.” (2 Korintiërs 5:10).  Die woord vir ‘kwaad’ beteken ook ‘waardeloos’.  Soos in v.14-15 praat Paulus in 2 Korintiërs 5:10 van Christene se beloning.  Nóg tekste wat van verskeie grade van beloning vir Christene praat is:

 

  • “Wees op julle hoede, dat ons nie verloor wat ons deur arbeid verkry het nie, maar ‘n volle loon ontvang.” (2 Johannes 8). Duidelik is dit moontlik om nié ‘n beloning te kry nie (soos wat 1 Korintiërs 3:15 ook sê).
  • “Verkoop julle besittings en gee aalmoese; maak vir julle beurse wat nie oud word nie, ‘n skat in die hemel wat onuitputlik is, waar geen dief by kom of mot verteer nie.” (Lukas 12:33). Iemand wat meer vrygewig is, sal meer skatte in die hemel hê.
  • “En kyk, Ek kom gou, en my loon is by My, om elkeen te vergeld soos sy werk sal wees.” (Openbaring 22:12).
  • “Salig is julle wanneer die mense julle haat, en wanneer hulle julle verstoot en beledig en jul naam weggooi soos iets wat sleg is, ter wille van die Seun van die mens. Wees bly in daardie dag en spring op, want kyk, julle loon is groot in die hemel, want hulle vaders het net so aan die profete gedoen.” (Lukas 6:22-23). Net dié wat vir die Here vervolg is, sal hierdie loon ontvang.
  • “Wie ‘n profeet ontvang omdat hy ‘n profeet is, sal die loon van ‘n profeet ontvang; en wie ‘n regverdige ontvang omdat hy ‘n regverdige is, sal die loon van ‘n regverdige ontvang. En elkeen wat een van hierdie kleintjies net ‘n beker kou water laat drink, omdat hy ‘n dissipel is, voorwaar Ek sê vir julle, hy sal sy loon sekerlik nie verloor nie.” (Matteus 10:41-42).

 

Dalk wonder jy of grade van beloning nie juis jaloesie sal aanmoedig nie.  Thomas Watson sê oor dié saak:  ‘In heaven some people’s cups will be bigger than others, but everyone’s cup will be full.’  As ek vir my oudste kind vyf sjokolades gee, vir die middelste een drie, en vir die jongste een twee, sal daar jaloesie wees.  Maar gestel ek sit ‘n pak sjokolades neer en sê:  ‘Eet soveel as wat julle wil’.  As die oudste een vyf eet, die tweede oudste drie, en die jongste twee, sal hulle nie jaloers wees nie – elkeen het soveel geëet as wat hy wou.  En so werk dit met belonings in die hemel:  elkeen sal dit soveel geniet as wat hy kan.  Party se kapasiteit is egter groter as ander s’n.

 

God hou nie net ‘n wortel voor die donkie se neus nie, maar motiveer ons ook met ‘n ernstige waarskuwing:  “As iemand die tempel van God skend, sal God hom skend” (v.17).  Galasiërs 5:20-21 sê “dat die wat sulke dinge doen, die koninkryk van God nie sal beërwe nie.”

 

Ons moet Dawid se gesindheid hê:  “Maar aangaande die heiliges wat op die aarde is, sê ek: Hulle is die heerlikes in wie al my behae is.” (Psalm 16:3).  In die 1700’s het George Whitefield dié gesindheid gehad.  ‘I love all that love the Lord Jesus Christ’.[2]  ‘Do not tell me you are a Baptist, and Independent, a Presbyterian, a Dissenter, tell me you are a Christian:  this is the religion of heaven and must be ours upon earth.’[3]  Tydens ‘n preek het Whitefield skielik gestop, na die hemel gekyk, en gesê:  ‘Father Abraham, whom have you in heaven?  Any Episcopalians there?  “No.”  Any Presbyterians?  “No.”  Have you any Independents or Seceders?  “No.”  Have you any Methodists there?  “No, no, no.”  Whom have you there?  “We don’t know those names here.  All who are here are Chrstians – believers in Christ – men who have overcome by the blood of the Lamb and the word of his testimony.”’[4]

 

O may we find the ancient way

Our wond’ring foes to move,

And force the heathen world to say,

See how these Christians love![5]

[1] Die Griekse woord vir boumeester is architekton waarvan ons woord ‘argitek’ kom.

[2] Iain Murray, Heroes, p.48

[3] Ibid, p.70

[4] Ibid, pp.80-81

[5] Ibid, p.74