Kom Here Jesus!

Storm cloud

Het jy geweet dat Moslems in die wederkoms glo?  Dus is dit nie genoeg om te sê dat jy in die wederkoms glo nie, maar moet jy die regte Jesus verwag.  Soos wat die sewe gemeentes in Op.22:6-21 gebid het dat Jesus moes kom om hulle van hulle vyande te red, moet ons uitroep en verlang dat Hy vir ‘n laaste keer na die aarde toe sal terugkeer (2 Tm.4:8).

 

Wees gehoorsaam (v.6-7)

In 1522 het Martin Luther ‘n voorwoord tot die boek Openbaring geskryf.  Hy het gesê dat die boek onduidelik is, dat dit nie profeties of apostolies is nie, dat dit nie van die Heilige Gees af kom nie, dat die outeur sy eie werk te hoog geag het, dat baie van die kerkvaders dit verwerp het, dat hy nie vat daaraan kon kry nie, dat hy nie ‘n hoë opinie daarvan gehad het nie, en dat Christus nie daarin verkondig word nie.  In 1529 en 1530 het hy egter van mening verander en gesê dat dit deur die Heilige Gees gegee is.[1]

 

Hy het m.a.w. erken dat Openbaring soos die res van die profetiese en geïnspireerde Woord van God, “betroubaar en waaragtig” is (v.6, 18-19, 19:9, 21:5, 2 Tm.3:16, 2 Pt.1:20-21).

 

Jesus het sy engel na Johannes toe gestuur om vir die sewe gemeentes te wys wat binnekort moes plaasvind (v.6, 16, 1:1, 3).  Volgens Jesus se eie getuienis sou Hy binnekort na die sewe gemeentes toe gekom het (v.7, 12, 20, 2:5b, 16, 25, 3:3, 11, 20).  Openbaring handel hoofsaaklik – nie uitsluitlik nie – oor dinge wat in Johannes se tyd gebeur het.[2]

 

Die belangrikste is egter nie wánneer die boek se profesieë vervul is nie, maar dat die seën wat daarin beskryf word jou deel is.  Hoe kan jy dit ontvang en daarin deel?

 

  • Bewaar Openbaring en die res van die Bybel se beloftes en waarskuwings in jou hart (v.7).
  • Hoor en doen wat daarin geskryf staan (1:3, Jk.1:22, 25).
  • Moenie ophou om in Jesus te glo nie, maar volhard totdat jy eendag jou kop neerlê (14:13).
  • Moenie geestelik aan die slaap raak nie, maar wees waaksaam (16:15).
  • Moenie aanneem dat jy na Jesus se troue toe genooi nie – maak seker (19:9).
  • Sorg dat jy deur wedergeboorte in Jesus se opstanding deel (20:6).
  • Wees heilig (22:14).

 

Wees versigtig (v.8-9)

Ek sal nooit vergeet hoe ‘n vrou jare gelede op RSG oor engele gepraat het, en gesê het dat jy ter enige tyd vir hulle kan vra om jou te help nie, ‘selfs as jy parkering nodig het.’  Op.22:8-9 verbied hierdie dinge ten sterkste.

 

Toe Johannes Openbaring se 22 hoofstukke gesien, gehoor en neergeskryf het, was dit so wonderlik dat hy op die grond geval het om die engel wat dit vir hom gewys het te aanbid (v.8).  Die engel het hom gekeer:  “Moenie! want ek is ‘n mededienskneg van jou en van jou broeders, die profete, en van hulle wat die woorde van hierdie boek bewaar.  Aanbid God.” (v.9).

 

Hy het nie probeer om die Here se eer te steel nie, maar het erken dat hy soos Johannes, die profete en al die gelowiges ‘n slaaf is.  Hy was maar net ‘n skepsel en nie die Skepper nie.  Dus moes Johannes vir God aanbid het, en nie voor die engel gebuig het nie (v.9).

 

Ons mag nie soos die Rooms-Katoliekekerk engele vereer nie, maar moet eerder saam met hulle die Here aanbid (v.9, Lk.2:13-14, Heb.1:6).  Dit is so dat God soms sy engele stuur om ons te help as ons in die moeilikheid is (2 Kon.6:15-17, Ps.91:11-12, Dn.6:22, Hd.5:19, 12:7-11, Heb.1:14).

 

Maar omdat daar net een God is, mag ons hulle nie aanbid nie (v.9, 19:10, Eks.20:3-5, Kol.2:18).  Ons mag nie die nonsens glo van mense wat sê dat hulle met hulle beskerm-engel praat nie.  Ons mag ook nie vir engele vra om ons te help wanneer ons in ‘n krisis beland nie.  “Aanbid God” en vra Hóm om jou te help (v.9).

 

Wees gereed (v.10-13)

In Vryheid was daar ‘n verseëlde steen by een van die NG Kerke.  Op die klip het gestaan dat dit eers ‘n honderd jaar ná die oprigting van die gebou oopgemaak kon word.

 

Net so het ‘n verseëlde boekrol in Bybelse tye beteken dat dinge vir die verre toekoms bedoel was.  Daniël moes bv. sy profesie verseël het, omdat die Messias se Koninkryk eers 450 jaar later begin het (Dn.12:4, 9).  Johannes moes nié sy profesie verseël het nie, omdat die vervulling daarvan naby was (v.10).

 

Dit was nie meer lank voordat die Here in 70 n.C. gekom het om sy vyande te oordeel en sy gehoorsame kinders te beloon nie (v.11-12, vgl. Jes.40:10, 62:11).  Jesus sou elkeen hanteer het volgens wat sy of haar dade verdien (v.12).  Die feit dat Hy die Alfa en die Omega, die Begin en die Einde, die Eerste en die Laaste, die God van Op.1:8 en Jes.44:6 is, het dit verseker (v.13).

 

Omdat die vervulling van Openbaring naby was (v.10, 12), moes die lesers gou besluit het of hulle aan die Here se kant wil wees.  Daar was amper nie genoeg tyd om kante te ruil nie.  As bose en goddelose mense die boek gelees het, sou hulle hulle harte verhard het en so gebly het (v.11).  Maar as heilige mense dit gelees het, sou hulle nóg heiliger wou wees (v.11).

 

Soos wat die sewe gemeentes God se oordeel oor die kerk se vyande verwag het, moet jy gereed wees vir die dag as ‘n vragmotor jou kar uitwis, of as iemand jou doodskiet.  Dit mag ook wees dat Jesus in ons leeftyd na die aarde toe sal terugkeer.  Ongeag van hoe en wanneer jy Hom ontmoet, maak asb. dat jy gereed is.  Hoe kan jy hiervan seker maak?

 

[1] Moenie uitstel nie.  As jy te lank wag sal jou hart hard word, en bestaan die moontlikheid dat jy jou later nie meer kan of wil bekeer nie.  Tree asb. gou op en bekeer jou (2 Kor.6:2, Heb.3:15).

 

[2] Moenie net dat jy ‘n Christen is nie, maar ondersoek jouself om te sien of jy die vrug van bekering dra.  Getuig jou lewe daarvan dat jy ‘n Christen is (v.11-12)?

 

Wees heilig (v.14-15)

In C.S. Lewis se boek, The Magician’s Nephew, het die heks van die silwer appels geëet wat ‘n mens vir ewig jonk laat bly.  Digory en Polly, die twee kinders, was bekommerd en het vir Aslan daarvan vertel.  Sy reaksie was:  ‘She has won her heart’s desire; she has unwearying strength and endless days like a goddess.  But length of days with an evil heart is only length of misery’.[3]

 

Vir ons is dit nie so nie.  Ons lewens is deur die bloed van die Lam gereinig en ons dra die wit klere van gehoorsaamheid (3:4-5, 7:14, 19:8).  Ons mag deur die stad se poorte ingaan en van die boom van die lewe eet (v.14, 2:7, 21:27, Ps.118:20).  Die goddelose mag nie in die stad inkom nie; hulle is uitgesluit en sal in die hel gewerp word (v.15, 21:8, Mt.8:12).  Hulle het soos honde in die vuilheid van hulle sonde gelewe (v.15, 21:8, Dt.23:18, Ps.59:7, 15, Mt.7:6, Fil.3:2).

 

Eintlik is dit ‘n genade dat Adam en Eva nie van die boom van die lewe geëet het terwyl hulle harte met sonde besoedel was nie, want anders sou hulle vir ewig boos gewees het (Gn.3:22-24).  Adam en sy nageslag is nou wel van die boom van die lewe verban, maar omdat Jesus aan ‘n boom vir ons sonde gesterf het, kan ons in die hemelse stad ingaan en weer van die boom van die lewe eet (v.14, Gal.3:13).  Die boom wat die meeste saakmaak is nie die boom in die begin of aan die einde van die geskiedenis nie, maar die een in die middel.  Sterf vir jouself en jou sondige begeertes, en deel so in die boom van Jesus se kruisdood (Lk.9:23, Gal.2:20).

 

Wees dors (v.16-17)

In lande soos Etiopië waar water skaars of vuil is, betaal mense baie geld om dit te kry.  Maar die geestelike water wat Jesus vir ons gee is heeltemal gratis; jy hoef nie daarvoor te betaal nie.  Al wat Hy vereis is dat jy na Hom toe moet kom om jou dors te les.  Jou begeerte vir Hom moet so groot wees, dat jy sal uitroep dat Hy na jou toe moet kom.  Dit is ten minste een van die lesse wat in v.16-17 uitstaan.

 

Jesus het sy engel gestuur om deur Johannes hierdie dinge vir die sewe gemeentes te sê en daarvan te getuig (v.16).  Dit is dus verkeerd om te sê dat Op.4-22 net vir ons bedoel is, en dat dit niks met die sewe gemeentes te doen het nie.

 

Jesus wat van hierdie dinge getuig het is die wortel en die nageslag van Dawid, die Messias, die Koning, die Here en seun van Dawid, volkome God en volkome mens, die blink môrester van wat aandui dat die dag oppad is (v.16, Num.24:16, Jes.11:1, 10, Mt.22:41-46, Lk.1:32-33).

 

Die Gees het in die bruid of kerk se hart gewerk om te bid dat Jesus sou kom om haar uit die vervolgers se mag te red (v.17, 6:10).  Almal wat hierdie woorde met die oop ore van geloof gehoor het (2:29), sou dieselfde geroep het (v.17).

 

As jy nog nie gered is nie maar ‘n dors of ‘n begeerte na die Here het, kan jy na Hom toe kom om jou geestelike dors te les (v.17, 21:6, Jh.4:14, 7:37-39).  Sy verlossing is gratis; jy hoef nie godsdienstige werke te doen om dit te kry nie (v.17, Jes.55:1, Rm.6:23b, Ef.2:8-9).  Erken eenvoudig dat jy hopeloos verlore is, en ontvang dan sy verlossing met die bak hande van geloof.

 

Die feit dat sy verlossing gratis is, beteken nie dat dit goedkoop is nie.  Ons was nie instaat om daarvoor te betaal nie, en daarom het Jesus met sy lewe betaal sodat ons vir ewig in God se lieflike teenwoordigheid kan wees.

 

Het jy al met die tjek van berouvolle geloof na Jesus toe gekom, en dit vir die ewige lewe gewissel?  Of tas jy nog in die donker van jou sonde rond, en probeer jy om met geld, wellus, drank, mense se guns, ens. jou geestelike dors te les?

 

Wees gewaarsku (v.18-21)

Ek ken ‘n predikant wat sy siening oor Openbaring verander het.  Toe hy nie meer sy vorige siening gehuldig het nie, het iemand in ‘n brief vir hom gesê dat die vervloeking van v.18-19 oor hom sou kom.

 

Johannes het sy lesers gewaarsku:  as iemand by hierdie boek byvoeg, sal God die plae wat in Openbaring beskryf word by sy lewe byvoeg, en as iemand daaruit wegvat, sal God keer dat hy in die hemelse stad inkom om van die boom van die lewe te eet (v.18-19, 14).

 

Volgens die Ou Vertaling sal God sy deel uit die boek van die lewe verwyder, maar volgens 3:5 sal Hy dit nooit doen nie.  Niks kan ons van sy liefde skei nie, niemand kan ons uit sy hand uit ruk nie (Jh.10:28-29, Rm.8:38-39).  Die beste manuskripte sê eerder dié wat aan hierdie boek se inhoud torring, nie in die Nuwe Jerusalem sal inkom om van die boom van die lewe te eet nie (v.19).  Hierdie mense se name was in die eerste plek nie in die boek van die lewe nie (13:8, 17:8, 20:15, 21:27).

 

Om sy koms te beklemtoon, het Jesus dit vir ‘n derde keer aangekondig; die sewe gemeentes se ‘amen’ het dit bevestig (v.20).  Die gelowiges het gebid dat Jesus moes kom om hulle van hulle vervolgers te bevry (v.20).  Voor, tydens, en na die vervolging, sou Christus se genade by hulle gewees het, en daarom kon hulle geduldig op Hom gewag het (v.21).  Sy genade sou hulle ook gehelp het om nie die boek te verdraai nie, maar om dit te gehoorsaam (v.18-19, 21).  Amen, laat dit so wees (v.21).

 

Hoe moet ons hierdie laaste vier verse toepas?  Die waarskuwing van v.18-19 verwys spesifiek na Openbaring, maar dit geld ook vir die res van die Bybel, sodat ons niks mag byvoeg of wegvat nie (Dt.4:2, 12:32, Sp.30:6).

 

Wat God vir ons wou gesê het, het Hy in die 66 boeke van die Bybel gesê; ons het geen nuwe profesieë, drome of visioene nodig nie.  Drome kan deel van God se voorsienigheid wees om ons te waarsku.  As jy bv. bitter is en droom dat jy die persoon doodmaak, moet jy dit as ‘n ernstige waarskuwing beskou en jou bitterheid los.

 

Maar ons glo nie dat drome of sulke dinge ‘n nuwe openbaring is nie.  Ons glo eerder dat die Bybel met sy 66 boeke die finale Woord van God is.  Daarom voeg ons nie ekstra boeke by soos die Rooms-Katolieke of ander kultusse nie.  Ons is nie Sewendedag Adventiste wat Ellen G. White se geskrifte as onfeilbaar beskou nie.  Ons is ook nie Mormone wat Joseph Smith se ‘Book of Mormon’ op dieselfde vlak as die Bybel plaas nie.  Ons sweer nie by Calvyn, ons gunsteling kategisme, of die voorvaders van die Afrikaanse Baptistekerke nie.

 

Ons glo die Bybel en bely dat dit die foutlose, gesaghebbende en algenoegsame Woord van God is.  Ons is nie Scofield Reference Bible tipe premils wat Mt.5-7 uitsny, en sê dat dit nie vir ons bedoel is nie.  Ons is nie soos sommige ‘Israel groepe’ wat Paulus se briewe verwerp nie.  Ons is nie Jehova’s Getuies wat die Bybel verkeerd vertaal om by ons teologie te pas nie.  “ons wandel nie in listigheid of vervals die woord van God nie” (2 Kor.4:2).

 

Met God se genade sal ons vals lering oorwin, en aan die waarheid vashou (2:7).  Onthou asb. dat dit sonde is om vals lering te akkomodeer.  Moenie alles glo wat jy hoor of lees nie.  Meet eerder die Whatsapp en Facebook boodskappe wat mense vir jou stuur aan die Bybel (Hd.17:11).

 

Die waarskuwing in v.18-19 geld nie vir klein verskille tussen die Ou- en Nuwe Vertaling van die Bybel nie.  Dit geld ook nie vir dié wat nie presies soos jy glo oor Openbaring nie.

 

Ons moet Johannes se waarskuwing ernstig opneem en nie by Openbaring byvoeg of wegvat nie.  Soos Calvyn moet ons Openbaring met nederigheid benader, en erken dat dit moeilik is om te verstaan.  Maar anders as Calvyn, moet ons nie so bang wees dat ons dit vermy nie.  Ons moet Openbaring lees en bestudeer.  Maar ons moet ook nie soveel tyd daaraan spandeer, dat ons van die ander 65 boeke vergeet nie.

 

[1] http://www.godrules.net/library/luther/NEW1luther_f8.htm

[2] Sien die res van die reeks in hierdie verband, en let ook op hoe die woord ‘binnekort’ of ‘gou’ in die res van die Nuwe Testament presies bedoel wat dit sê (bv. 1 Kor.4:19, Fil.2:19, 24, 2 Tm.4:9).

[3] C.S. Lewis, The Chronicles of Narnia: The Magician’s Nephew, HarperCollinsPublishers, 1955, 1998, 2001, p.100

Advertisements

Donker dae

Lunar eclipse

Tussen 1347 en 1400 is ‘n derde van Europa se populasie uitgewis.  In sommige lande het die helfte van die bevolking gesterf.  Dit het gebeur deur ‘n siekte-plaag wat die Swart Dood genoem is.  Die Italiaanse digter Petrarch het die volgende oor die plaag geskryf:

 

‘Wanneer sal ons nageslag kan glo dat daar ‘n tyd was toe die land en die hele aarde byna sonder bewoners was?  Sal hulle kan glo dat dit gebeur het sonder vuur uit die hemel of op die aarde, en sonder enige oorlog of ‘n sigbare ramp?  Daar was leë huise, verlate stede, oorgroeide landerye, die aarde wat met lyke oordek was, en oral ‘n groot en skrikwekkende stilte.’[1]

 

Dit was donker dae.  In Jesaja se tyd het Israel en Juda ook sulke tye beleef.  So leer Jes.8 vir ons.

 

Die profesie (v.1-10)

‘n Paar maande gelede het my swaer en sy drie jarige seun iemand raakgeloop en aan die gesels geraak.  Die persoon het dinge gesê wat hy nie moes nie.  My swaer se seuntjie het opgekyk en hom aangespreek.

 

Partykeer gebruik die Here kinders om mense op hulle plek te sit.  Alhoewel dit nie heeltemal dieselfde was in Jes.8 nie, het die Here Jesaja se seuntjie gebruik om die volk aan te spreek.

 

Hy het vir Jesaja gesê om ‘n groot plakaat of tafel te vat en met ‘n mensegriffel daarop te skryf (v.1).  Die punt is dat dit sigbaar en in die volk se taal moes wees.  Hy moes die naam van sy seun wat in die toekoms gebore sou word, daarop geskryf het:  Mahêr-shâlâl-châsh-baz in Hebreeus, of Spoedige-buit-haastige-roof as dit vertaal word (v.1, 3).

 

Ek sal dit later verduidelik.  Vir nou kan ek sê dat die volk sekerlik gevra het hoekom Jesaja vir sy seun so ‘n snaakse naam gegee het.  Dit sou vir hom die geleentheid gegee het om die profesie te verduidelik.

 

Die twee getuies in v.2 (Uria die priester en Sagaria die seun van Jeberégja) het vir die volk bevestig dat Jesaja hierdie dinge voorspel het nog voordat dit plaasgevind het.[2]  Enige saak moes deur die getuienis van twee of drie persone bevestig word (Dt.19:15).

 

Jesaja het na sy vrou toe gegaan (v.3).  Omdat sy geboorte gegee het aan ‘n kind wat letterlik God se Woord aan die volk was, het hy haar ‘die profetes’ genoem (v.3).  Hierdie kind was die voorskou van ‘n ander Kind wat God se Woord aan die volk sou wees (Jh.1:14).

 

Die kind in v.3 se naam het beteken dat die koning van Assirië haastig oppad was om vir Samaria en Damaskus – Jerusalem se vyande in 7:1-9 – aan te val en hulle buit vir homself te neem.  Dit sou gebeur het nog voordat die kind oud genoeg was om ‘pa’ of ‘ma’ te sê (v.4, 7:16, 8-9).

 

Die Woord van die Here het weer na Jesaja toe gekom (v.5).  Hy was nie net teen Damaskus en Samaria nie, maar ook teen Jerusalem wat die hoofstad van Juda was (v.6-8).  Dit het gebeur omdat Jerusalem die rustige waters van Siloa verag het (v.6).  Wat beteken dit?

 

Siloa was ‘n fontein wat aan die suid-ooste kant van Jerusalem gevloei het.  Dit het van buite af na die bad van Siloam toe binne die stad gevloei (7:3-4, Jh.9:7).  Tydens oorloë het Jerusalem se vyande haar water toevoer afgesny.

 

Die Here sou Jerusalem en haar rustige waters teen koning Resin van Damaskus en koning Peka van Samaria beskerm het.  Koning Agas het dit egter nie geglo nie.  Hy het angstig geraak en self planne gemaak om die stad en haar water toevoer te beskerm (7:1-4).

 

Hy het Here geignoreer en só die rustige waters van Siloa verag; hy het vir die koning van Assirië gevra om hom te beskerm (v.6).  Hy was bly toe Assirië ingestem het om hom teen Resin en Peka die seun van Remalia te help (v.6).

 

Maar dit het nie vir lank gehou voordat die koning van Assirië ook teen Jerusalem gedraai het nie.  Omdat Agas en die volk die rustige waters van Siloa verag het, het die koning van Assirië soos ‘n magtige rivier teen Juda gekom (v.7).  Hy en sy weermag was soos die Eufraat rivier wat sy walle oorstroom, en soos ‘n vloed wat alles uit die pad uitvee en aanbeweeg (v.7-8).

 

Juda het byna verdrink, maar omdat Immanuel uit haar gebore moes word, het God gesorg dat sy kop bo water gehou het (v.8).  Maar dit beteken nie dat die verwoesting nie erg was nie.  Die Assiriërs was soos ‘n roofvoël wat sy vlerke oor die land gesprei het om sy prooi te vang (v.8, 36:1, Dt.28:49).

 

Juda moes egter besef het dat Assirië en die nasies God se instrumente was; op die einde sou Hy ook húlle magtige wapens gebreek, vernietig en verpletter het (v.9, Ps.46:10).  Hulle kon dus maar saam teen die Here en sy volk beraadslaag het – hulle planne sou nie uitgewerk het nie (v.10, 7:7, Ps.2).  Die Here was Immanuel in die midde van sy volk (v.10, Rm.8:31).

 

Die reaksie (v.11-22)

In die laat 1930’s het verskeie wêreld lande saamgespan om mekaar in die oorlog te help.  So was dit ook in Jesaja se tyd.  Ek het in Jes.7 gewys hoe Israel en Sirië hande gevat het om die wêreld se nuwe supermag (Assirië) teë te staan.

 

Jerusalem was nie bereid om hulle te help nie, en daarom het hulle teen haar geveg.  In haar benoudheid het sy nie in geloof en gebed na die Here toe gedraai nie, maar vir Assirië gevra om te help.  Assirië het gehelp, maar het uiteindelik ook teen Jerusalem gedraai.  Hierdie agtergrond sal ons help om Jes.8 beter te verstaan.

 

God het sy sterk hand op Jesaja geplaas en vir hom gesê om nie soos die volk te lewe nie (v.11).  Hy moes nie soos hulle bang gewees het vir die sameswering tussen Israel en Sirië (7:2), of betrokke geraak het in Agas se sameswering met Assirië nie.  Jesaja moes nie mense gevrees het nie, maar God; sy vrees vir God moes sy vrees vir mense verdryf het (v.12-13, vgl. 1 Pt.3:14-15).

 

Omdat God die Here van die Leërskare of die hemelse weermag was, kon Hy die volk teen enige aardse weermag beskerm het (v.13).  Die profeet moes Hom dus as die Heilige gevrees en geëer het (v.13, Lv.10:3, kontr. Nm.20:12).  Vir dié wat in Hom geglo het, sou Hy ‘n heiligdom gewees het (v.14, Esg.11:16).

 

Maar vir dié wat Hom verwerp het, was Hy soos ‘n klip waarteen mense hulleself stamp, soos ‘n rots waaroor hulle struikel en verpletter word (v.14-15, Mt.21:44, Lk.2:34, Rm.9:32-33, 1 Pt.2:8).  Hy was soos ‘n strik en ‘n net wat die Noordelike en Suidelike ryke van Israel soos ‘n wilde dier gevang het (v.14-15).

 

Een kommentator sê oor hierdie verse:  ‘It is as if a rock were put across a road to block the traveller from danger but, in carelessness or scorn, he refuses the warning and stumbles to his death… The same God in his unchanging nature is both sanctuary and snare; it depends on how people respond to his holiness.’[3]

 

Die Here het vir Jesaja gesê om die boekrol wat hy sopas geskryf het toe te bind, en met klei of was te verseël:  sy woorde was nie dadelik vir almal se ore bedoel nie, maar vir die dissipels s’n (v.16, Dn.12:4).  Vir die huis van Jakob (dit is Israel) was dit geseël (v.16); die gesig van God se guns het nie meer oor hulle geskyn nie (v.17, 54:8, Dt.31:17-18, Nm.6:25-26).  Terwyl dit so was, het Jesaja geduldig op die Here gewag en op Hom gehoop (v.17).

 

Jesaja en die twee seuns wat die Here vir hom gegee het (Heb.2:13) was tekens vir die volk (v.18, 1-4, 7:3, 20:1-6).  Volgens die betekenis van hulle name sou God die volk geoordeel het.

 

As God dan deur Jesaja gepraat het, was Israel en Juda dwaas om die dooies te raadpleeg en waarsêers te besoek (v.19, Dt.18:10-11).  Hulle woorde was so irriterend en onduidelik soos iemand wat piep en mompel (v.19).  Hoekom wou enigiemand buitendien vir die dooies iets gevra het, as hulle nie meer op die aarde gelewe het nie (v.19, 1 Sm.28)?

 

Dit sou beter gewees het om God en sy Woord te raadpleeg, die wet en die getuienis wat Hy deur Jesaja vir hulle gegee het (v.19-20, 16).  Die volk en die waarsêers wat nie volgens God se Woord gepraat het nie, het geen geestelike lig gehad nie (v.20, Ps.119:105).  Hulle het ook geen toekoms gehad nie; hulle sou nie die oggendlig gesien het nie (v.20).  Die son sou nie meer vir hulle opgekom het nie; hulle sou in duisternis gewees het (v.20, 22).

 

Hulle sou as gevangenes na ‘n ander land toe weggevoer word.  Oppad sou hulle honger en angstig deur die land getrek het (v.21).  In hulle toestand sou hulle die koning se naam en die Here s’n gevloek het (v.21).  Hulle sou na die hemel en die aarde toe gekyk het, maar daar sou vir hulle geen hulp gewees het nie (v.21-22).  ‘n Donker en angstige toekoms is al wat op hulle gewag het (v.22, 5:30).

 

Omdat hulle die werke van duisternis liefgehad het (v.19), het die Here hulle daaraan oorgegee (v.22, Mt.22:13).  En tog was daar vir hulle lig aan die einde van die tonnel (v.23).  Maar daarby sal ons volgende keer uitkom.

 

Wat wil die Here in hierdie hoofstuk vir ons sê?

 

[1] Soos in Jesaja se tyd, is God se Woord vrylik beskikbaar in ons land (v.1).  Daar is ‘n kerk op elke hoek, en meer as een Bybel in die meeste van ons se huise.  Byna elke Suid-Afrikaner het die Bybel in ‘n taal wat hy of sy kan verstaan, en dus kan ons nie die flou verskoning gebruik dat ons nie van Jesus geweet het nie.

 

Jesus het gesê:  “En daardie dienskneg wat die wil van sy heer geken het en nie klaargemaak of volgens sy wil gedoen het nie, sal met baie slae geslaan word; maar hy wat nie geweet het nie en gedoen het wat slae verdien, sal met min slae geslaan word.  En elkeen aan wie veel gegee is, van hom sal veel gevorder word; en aan wie hulle veel toevertrou het, van hom sal hulle oorvloediger eis.” (Lk.12:47-48).

 

Dit is bitter gevaarlik om baie van die Bybel te weet en dit nie te doen nie.  Maar dit is ook nie ‘n verskoning om nié te weet nie, veral nie as jy vrye toegang tot die evangelie, die Bybel en die kerk gehad het nie.

 

[2] Die vloed van God se oordeel waarin ons veronderstel was om te verdrink, het aan die kruis van Golgota oor Jesus gekom (v.7-8).  As jy jou van jou sonde bekeer en in Jesus glo om jou te red, sal jy nie onder die vloedwater van sy toorn sink nie, maar droog en veilig wees in die ark van sy genade.  Hy sal die vlerke van sy vergifnis oor jou sprei, sodat die roofvoël van sy oordeel jou nie vang nie (v.8, Mt.23:37).

 

[3] Vir God se kinders is Jesus Immanuel, God met ons (v.8, 10, 7:14, Mt.1:23, 28:20).  Ongeag van wat met jou gebeur, Hy is met jou.

 

[4] God is in beheer van mense wat bose planne teen jou maak en teen jou opstaan.  Hulle kan nie doen wat hulle wil nie.  Hy sal hulle slegte dade teen jou gebruik om sy goeie planne uit te voer, en sal hulle uiteindelik daarvoor oordeel (v.9-10).

 

[5] Moenie soos die deursnee Afrikaner bang wees vir ons land se toekoms nie.  Moenie bang wees vir die politieke samesweringe van mense wat ons wil beskadig nie (v.12, 7:2, Sp.29:25).  Moet ook nie na ‘n beter persoon of party kyk om ons land uit die gemors te red nie (v.12, 2 Kon.16:7-8).

 

Vrees en aanbid eerder die Here (v.13).  Fokus op jou verhouding met Hom en nie op die dinge wat Jacob Zuma en die regering aanvang nie.  Dra ons land se probleme aan die Here op (v.13, 1 Tm.2:1-2).  Lees en oordink die Bybel meer as wat jy die nuus volg.

 

[6] Laat die Here vir jou ‘n heiligdom wees en nie ‘n klip waaroor jy struikel nie (v.14-15).  Laat Hy deur jou stiltetyd en aanbidding saam met ander gelowiges vir jou ‘n tempel wees.  Hy moenie net ‘n tempel wees waarin jy van tyd tot tyd inkom nie, maar een waarin jy jou lewe deurbring.

 

Maak seker dat jy só lewe, en nie soos dié wat alewig die Bybel bevraagteken nie.  Ek verstaan dat gelowiges in sommige gevalle twyfel.  Ons moet egter nie ‘n rebelse hart en gesindheid hê, sodat die evangelie ons affronteer en ons God se Woord bevraagteken nie.  Buig eerder in onderdanige gehoorsaamheid voor God en sy Woord.  As jy dit nié doen nie, sal jy daaroor struikel en in die helse afgrond verdwyn (v.14-15).

 

[7] Soms is alles om jou donker en voel dit of die Here sy gesig vir jou wegsteek (v.17, 22).  Moenie soos die wêreld jou vuis teen die hemel lig en kwaad wees vir God nie, maar wag geduldig op die Here en glo dat Hy vir jou die uitkoms sal stuur (v.17, 21-22).

 

[8] Wanneer dit met jou sleg gaan moet jy nie na ongelowige boeke, beraders, toekomsvoorspellers en vriende toe hardloop nie (v.19, Ps.1:1).  Gaan na God en sy Woord toe; vind hulp in gebed en kry raad by dié wat jou uit die Bybel uit kan lei (v.19-20).

 

[9] Wanneer dit pik donker in jou lewe is, is alles nie verlore nie – daar is hoop (v.22-23, 50:10).

 

Donker dae hoef dus nie die permanente toestand te wees waarin ons lewe nie.  As Christene moet ons nie soos die depressiewe donkie (Eeyore) in Whinnie-the-Pooh wees en dink alles is donker nie.  Ja, ons moet realisties wees en erken dat dinge in ons land en wêreld onderstebo is.

 

Maar ons moet ook besef dat swart en grys nie die enigste kleur is waarmee God die skildery van die toekoms geverf het nie.  Laat ons dan hoopvol wees en saam met Salomo glo dat “die pad van die regverdiges is soos die lig van die môreglans, wat al helderder word tot die volle dag toe” (Sp.4:18).

 

[1] Vry vertaal uit N.R. Needham, 2000 Years of Christ’s Power: Part 2, p.328

[2] Kort hierna het Uria die priester in koning Agas se voetspore gevolg en van die Here af weggedraai (2 Kon.16:10-16).

[3] Alec Motyer, The Prophecy of Isaiah, p.94

God se grootste gawe aan ons

receive-gift

Ek is op 6 Desember 2003 getroud. Kom ek vertel jou van die grootste geskenk wat ek op daardie dag gekry het.  Dit was nie die wasmasjien, die silwer potte of geld nie.  Dit was my vrou.

 

En net so is God se grootste gawe aan ons nie iets nie, maar Iemand, naamlik Hy self.  Hy het Homself eers in sy Seun aan ons gegee, en toe in die Heilige Gees.  Kom ons kyk wat Jh.16:5-15 hieroor te sê het.

 

Die Gees se teenwoordigheid (v.5-7)

Jesus was oppad terug na die Vader toe wat Hom gestuur het (v.5). En tog het nie een van die dissipels vir Hom gevra waarheen Hy oppad is nie (v.5).  Toe Petrus en Thomas dit in 13:36 en 14:5 gevra het, het hulle aan hulleself gedink en nie aan Jesus nie.

 

Hulle was soos kinders wie se pa vir hulle sê dat hy nie met hulle kan speel nie, omdat hy na ‘n vergadering toe moet gaan. ‘Ahhh!  Waarheen gaan pa?’ wil hulle weet.  Dit is nie dat hulle regtig wil weet waarheen hy oppad is nie, maar hulle is ongelukkig omdat hy nie met hulle kan speel nie.[1]

 

So was dit ook met die dissipels, en volgens v.5-6 het Jesus dit geweet. Hulle het nie aan Jesus se verheerliking gedink (14:28), of besef dat dit vir hulle voordelig sou wees nie (v.7).  As Jesus nie na die Vader toe teruggekeer het nie, sou die Trooster – die Heilige Gees – nie na hulle toe gekom het nie (v.7).  Maar as Jesus by die Vader was, sou Hy die Trooster vir hulle gestuur het (v.7, 15:26, Hd.2:33).  In al hierdie dinge het Jesus die waarheid gepraat (v.7).

 

Moenie die fout maak om te dink dat Jesus ‘n leemte gelos het, en dat die Heilige Gees dit sou vul nie. Die waarheid is eerder dat Jesus deur die Gees teenwoordig sou wees om die leemte te vul (14:23).  Moet dan nie dink dat dit vir jou beter sou gewees het om op die aarde te lewe toe Jesus hier was nie.  In sy menslike liggaam kon Hy nie oral gewees het of in die dissipels gewoon het nie.  Maar deur die Gees kan Hy, en daarom is dit vir ons beter dat Hy weggegaan het en die Gees na ons toe gestuur het (v.7).

 

Deur die Gees is Jesus altyd by jou en sal Hy jou nooit verlaat nie (Mt.28:20, Heb.13:5). Dit moet jou veral bemoedig wanneer jy beproef word en jy hartseer, eensaam en angstig is (v.6, 14:1).  Hy is nie ‘n telefoon oproep weg, sodat jy vir 5 minute moet wag voor Hy jou kan help nie.  Nee, Hy is nader aan jou as wat jy aan jouself is.

 

Die Gees se oortuiging (v.8-11)

Die Bybel leer vir ons dat niemand tot bekering kan kom as hy of sy nie eers gesien het dat hulle verlore is nie. Daar moet ‘n duidelike oortuiging van sonde wees.  Dit beteken egter nie dat almal oor hulle sonde moet huil nie.  Dit beteken ook nie dat almal wat onder sonde oortuiging is tot bekering gekom het nie (Hd.24:24-25).  Dit is nie ‘n kuns om mense te laat huil nie.

 

Volgens 2 Kor.7:10 bestaan daar so iets soos wêreldse berou waarin mense skuldig voel en oor die gevolge van hulle sonde huil, maar hulle nie bekeer nie. Jy is nie gered bloot omdat jy besef het jy is verlore nie.  Iain Murray sê:  ‘It is essential to understand that to be awakened is not the same as to be saved.’[2]  Hou dit asseblief in gedagte wanneer ons v.8-11 van nader bekyk.

 

Die Heilige Gees het o.a. gekom om die wêreld – die bose mensdom wat volgens Ef.2:2 en 1 Jh.5:19 agter die duiwel aanloop – te oortuig van sonde, geregtigheid en oordeel (v.8). In die konteks van v.13-15, 15:26-27 lyk dit of Hy dit hoofsaaklik deur die apostels se geïnspireerde briewe en prediking sou doen (bv. Hd.2:36-37).  Hy sou die Woord soos ‘n swaard gebruik het om die haat en sondige intensies in hulle harte bloot te lê (15:18, Heb.4:12-13, 1 Kor.14:24-25).

 

Ons verstaan dan iets van wat dit beteken dat Hy die wêreld van sonde oortuig. Maar wat beteken dit dat Hy hulle van geregtigheid en oordeel oortuig?  Kommentators verskil oor wat dit beteken.  Volgens een interpretasie sal die Heilige Gees die wêreld oortuig van hulle sonde, Jesus se geregtigheid en God se oordeel.  Maar na my mening is dit nie wat Jesus bedoel het nie.  Dit lyk eerder of die Gees hulle sal oortuig van hulle sonde, hulle geregtigheid en hulle oordeel.  Kom ek verduidelik.

 

[1] Die Heilige Gees sal die wêreld van hulle sonde oortuig, omdat hulle nie in Jesus glo nie (v.9).  Ongeloof in Jesus as die Messias en Here is die sonde wat hulle in die hel laat beland, en is ook die wortel van elke ander sonde (8:24).

 

[2] Die Heilige Gees sal die wêreld daarvan oortuig dat hulle selfregverdig is, en dat hulle Christus se volmaakte geregtigheid verwerp (v.10). Hy sal vir hulle wys dat hulle regverdige dade soos ‘n besoedelde kleed is (Jes.64:6).  Toe Jesus op die aarde was het Hy dit gedoen (Mt.23, Lk.18:9, 16:15).  Maar noudat Hy oppad was na die Vader toe sou die Gees dit deur die apostels gedoen het (v.10b).

 

[3] Die Heilige Gees sal die wêreld daarvan oortuig dat hulle verkeerd was om vir Jesus op grond van die uiterlike te oordeel (v.11, 7:24, Jes.53:3). In húlle gedagtes het sy kruisdood gewys dat God Hom vir sy sonde geoordeel het, en dat Hy daarom nie die Messias was nie (Jes.53:4, Mt.27:43).  Maar hulle was verkeerd, omdat die kruis gewys het dat Hy vir Satan – die regeerder van hierdie wêreld – geoordeel het (v.11, 12:31, Gn.3:15, Kol.2:15, 1 Jh.3:8, 5:19).

 

Sonder die Heilige Gees kan die wêreld nie ‘n akkurate beeld van hulle sonde, geregtigheid en oordeel hê nie. Sonder Hom kan hulle nie sien dat hulle harte boos is nie.  Hulle meet hulleself aan ander en dink dan dat hulle nie só sleg is nie.  Hulle definieer sonde as dit wat ander mense seermaak, en verskoon daarom hulle homseksuele dade, wellus, pornografie en ander lelike dinge.  Hulle dink nie daaraan dat alle sonde ‘n oortreding van God se wet is, en dat dit teen Hom gedoen word nie (Ps.51:6).

 

Verder het hulle nie ‘n idee hoe baie die Here hulle selfregverdigheid haat nie. Hulle dink dat hulle goed genoeg is om hemel toe te gaan, en dat hulle net harder moet probeer om sy guns te wen.  Hulle behandel Hom asof Hy ‘n afgod is wie se woede deur hulle godsdienstige pogings bedaar kan word.  Hulle dink dat hulle Hom kan omkoop met tiendes, bydraes aan die armes, kerkbywoning en vas.

 

Hulle verstaan ook nie hoe skeef hulle oordeel is nie. In hulle oë is Jesus die sondaar (9:24) en hulle die goeie mense.  As ‘n swanger ma te veel gedrink het sodat haar baba met ‘n defek gebore word, dan is dit die Here se skuld en nie hare nie.  As mense seksueel losbandig lewe en besluit om die ongebore baba te vermoor, is dit húlle keuse en kan nie die Bybel nie vir hulle sê wat om te doen nie.  ‘Dit is mý liggaam,’ is wat hulle sê.  Maar as hulle VIGS kry, dan is die Here die vark in die verhaal.

 

Mense is so blind dat hulle hierdie dinge nie kan insien nie. Daarom moet die Gees die swaard van God se Woord in hulle harte insny.  Só wys Hy dat hulle vol van sonde en selfregverdigheid is, en dat hulle nie die vermoeë het om reg te oordeel wanneer dit by geestelike dinge kom nie.  Hy sê nie net vir hulle om hulle sonde te los nie, maar ook die goeie dade waarop hulle staatmaak om gered te word (Rm.9:31, 10:3, Fil.3:4-6).  Met harte vol berou moet hulle in geloof na die gekruisigde Jesus toe draai, sodat Hy hulle kan vergewe en sý volmaakte geregtigheid aan hulle kan toereken (Fil.3:7-9).

 

Die Gees gebruik gewoonlik Bybelse prediking en Christene se heilige lewens om die wêreld hiervan te oortuig. Daarom kan ons nie die wêreld vir die Here wen as ons soos hulle is nie – ons moet heilig wees.  Maar heiligheid op sy eie is nie genoeg nie:  ons moet ook ons monde oopmaak en die evangelie met mense deel.

 

As ons onthou dat net die Heilige Gees mense kan oortuig, sal ons meer vir hulle bid, en nie ons tyd mors om met hulle te stry nie. Maar omdat Hy mense deur die evangelie oortuig, sal ons soos Paulus wees en alles in ons vermoeë doen om hulle te probeer oorreed (Hd.18:4, 19:8, 2 Kor.5:11).

 

Die Gees se inspirasie (v.12-15)

Tydens die Europese hervorming was daar ‘n jong Duitser genaamd Thomas Müntzer. Hy het gesê dat die Bybel nie die belangrikste in ons geestelike ervaring moet wees nie, maar dat die Gees se direkte woorde tot ons harte primêr is.  Volgens hom was Martin Luther ‘n vyand van die Heilige Gees wat die ‘dooie letter’ van die Bybel aanbid het.[3]

 

As ons egter v.12-15 bestudeer, word dit duidelik dat die Heilige Gees die Bybel geïnspireer het, en dat Hy deur die Bybel met ons praat.  Sodra ons die Bybel eenkant toe skuif, word dit onmoontlik om te weet of dit die Heilige Gees of die duiwel was wat met ons gepraat het.

 

Jesus wou nog baie ander dinge vir hulle gesê het, maar hulle kon dit nie op daardie stadium verstaan het nie (v.12). Die Gees moes eers gekom het voordat hulle die volle betekenis van Jesus en sy verlossingswerk kon verstaan (v.13).  Die Gees sou hulle in die waarheid van Christus en sy Woord gelei het (v.13, 14:6, 17:17, Ps.25:5).  Soos wat Jesus die Vader se woorde gespreek het (12:49-50), sou die Heilige Gees Jesus se woorde gespreek het (v.13).

 

Dit wat Hy vir die apostels gesê het, het Hy met Christus se gesag gespreek, sodat die woorde wat hulle in die Nuwe Testament opgeteken het, die Woord van God is (1 Ts.2:13, 4:8, 15, 1 Tm.5:18, 2 Pt.3:15-16).  Die Heilige Gees het hulle aan Jesus se woorde herinner, sodat hulle dit akkuraat neergeskryf het (14:26).  Hy het ook nuwe dinge vir hulle geleer – dinge wat nie noodwendig in Lukas of Johannes staan nie, maar in 1 Korintiërs, Judas en Openbaring (v.13).

 

Die Heilige Gees het die apostels gelei om Jesus se woorde neer te skryf, sodat Hy in die lees en verkondig daarvan verheerlik kon word (v.14). Dit is sy belangrikste bediening:  soos wat Jesus die Vader verheerlik het (17:4), sou die Heilige Gees vir Jesus verheerlik het (v.14, 5:23).  Hy het dus seker gemaak dat Jesus die middelpunt van die apostels se geïnspireerde briewe was.

 

Dit is nie dat Hy van die Vader vergeet het nie. Jesus en die Vader is een, sodat alles wat aan die Vader behoort ook syne is (v.15, 10:30, 14:9, 17:10).  Ook sy woorde kom van die Vader af (v.15, 15:15).  Daarom kan ons sê dat die apostels se woorde in die Nuwe Testament die Heilige Gees, die Seun en die Vader s’n is (v.15).  Moet dan nie val vir mense wat maak of Jesus se woorde meer gesag dra as Paulus s’n nie:  Paulus en die ander apostels se woorde is Jesus s’n!

 

Wat is die lesse wat Jesus in v.12-15 vir ons wil leer? Die Heilige Gees het die apostels en profete geïnspireer om die Bybel te skryf (v.13-15, 2 Tm.3:16, 2 Pt.1:20-21).  Ons mag nie daarby byvoeg of daaruit wegvat nie (Dt.4:2, 12:32, Sp.30:6, Heb.1:1, Op.22:18).  Die Gees gee dus nie meer vir mense geïnspireerde woorde om neer te skryf nie.  Derhalwe glo ons ook dat Hy ons in die waarheid van die Bybel lei (v.13), en nie deur nuwe openbarings in drome, visioene en profesieë nie.

 

Moet dan nie dink dat jou subjektiewe emosies en ervarings onfeilbaar is nie. Maak eerder seker dat die Heilige Gees se leiding in die Bybel jou kompas is.  So sal jy weet dat dit Gees is wat jou lei, en nie jou emosies, hormone, die duiwel, slapeloosheid, siekte, stres, vrees, voedsel vergiftiging, die newe-effekte van jou medikasie, ens. wat jou bedrieg nie.

 

Jy kan ook die Gees se werk meet deur vir jouself te vra of Jesus sentraal is (v.14). Waar mense hoofsaaklik op die Heilige Gees fokus, is dit nie die Heilige Gees nie maar ‘n vals gees.  Dit is hoekom ek nie tyd het vir kerke waarin mense ‘n ekstatiese ervaring van die Gees soek, terwyl Jesus aan die agterspeen moet suig nie.  In alles wat Hy doen, verheerlik die Heilige Gees vir Jesus.

 

Sy werk sluit onder meer die volgende in:

 

  • Hy kom na God se kinders toe om in hulle te woon en om hulle te help (v.7, 14:16-17, 1 Kor.3:16, 6:19). Hy bring die Vader en die Seun na ons harte toe (14:23, 2 Kor.13:13).
  • Hy wys vir die wêreld hulle sonde (v.8-11).
  • Hy het die apostels en profete se woorde geïnspireer (v.12-15, 14:26, 15:26-27, 2 Pt.1:20-21).
  • Hy lei ons (v.13, Ps.143:10, Rm.8:14).
  • Hy is die Skepper (Gn.1:2, Job 33:4, Ps.104:30).
  • Hy gee geestelike gawes, bekragtig ons vir diens, en help ons om van Jesus te getuig (Hd.1:8, 4:31, 1 Kor.12:4-11).
  • Hy maak ons soos Jesus en vorm sy karakter in ons (2 Kor.3:18, Gal.5:22).
  • Hy roep mense om ouderlinge te wees (Hd.20:28).
  • Hy openbaar God se liefde aan ons (Rm.5:5, Ef.3:16-19).
  • Hy sal eendag ons liggame uit die dood uit opwek (Rm.8:11).
  • Hy help ons om teen sonde te veg (Rm.8:13).
  • Hy gee vir ons sekerheid van redding en die hemel (Rm.8:16, 2 Kor.1:22, 5:5, Ef.1:13-14).
  • Hy bid vir ons en help ons om te bid (Rm.8:26-27, Ef.6:18, Jud.20).
  • Hy help ons om God te aanbid (4:24, Fil.3:3).
  • Hy gee vir ons hoop (Rm.15:13).
  • Hy maak ons een met ander Christene (Ef.4:3).
  • Hy help ons in vervolging (Fil.1:19, 1 Pt.4:14).
  • Hy maak ons heilig (2 Ts.2:13, 1 Pt.1:2).
  • Hy wederbaar ons (Tit.3:5, Jh.3:5).
  • Hy praat met ons deur die Woord (Op.2:7, 11, 17, 29, 3:6, 13, 22).

 

Soos wat jy ‘n baie duur diamant oppas en in jou kluis bêre, moet jy die Heilige Gees se teenwoordigheid in jou lewe koester. Moet Hom nie weerstaan as Hy jou van jou sonde oortuig nie (Hd.7:51). Moet Hom nie met jou sonde bedroef nie (Ef.4:30). En moenie die vlam van sy werk in jou hart uitblus nie (1 Ts.5:19). Wees eerder dankbaar vir God se grootste gawe aan jou en begeer dat Hy in jou hart sal woon.

 

[1] D.A. Carson, The Gospel According to John, p.533

[2] Revival and Revivalism, p.209

[3] N.R. Needham, 2000 Years of Christ’s Power: Part 3, pp.129-130

Bonatuurlike beloftes

holy-spirit

Wanneer ons aan die bonatuurlike dink, dan hak ons vas by wonderwerke wat ons met ons oë kan sien. Ons dink nie daaraan dat die innerlike vrede wat die Christen-martelare op die brandstapel gehad het, ook bonatuurlik is nie.  Dit o.a. met sulke dinge wat ons in Jh.14:15-31 te doen kry.

 

Bonatuurlike hulp (v.15-17)

Ons weet dat Latyn ‘n sterk invloed op verskeie ander tale gehad het. Die Engelse woord ‘comfort’ het bv. nie altyd ‘troos’ beteken nie.  Omtrent 400 jaar gelede het dit ‘n betekenis gehad wat nader aan die oorspronklike Latyn was.  Die Latynse woord confortare beteken ‘om te versterk’.  Dit is dan ook wat die woord ‘comfort’ in ou Engels beteken het.[1]

 

Wanneer die King James Version van 1611 dan van die Heilige Gees as die ‘Comforter’ praat, beteken dit nie dat Hy ons na ‘n tyd van beproewing vertroos nie, maar eerder dat Hy ons voor en gedurende die beproewing versterk sodat ons dit kan verduur.  Hy versterk ons ook vir ons geestelike dienswerk.  Ons moet dit ook in gedagte hou wanneer die Afrikaanse Bybel van die Heilige Gees as die ‘Trooster’ praat.

 

Niemand kan dit op sy eie regkry om vir Jesus lief te wees en sy gebooie te gehoorsaam nie – jy het bonatuurlike hulp nodig (v.15-16). Dit is hoekom Jesus vir die Vader gevra het om die Trooster te stuur (v.16, Hd.2:33).  Die Trooster het van die Vader en die Seun af uitgegaan (v.16, 26, 15:26, 16:7).  Die woord ‘Trooster’ [Gk. paraklētos] beteken letterlik ‘een wat langs jou kom staan’.  Die Heilige Gees staan langs ons om ons te help.

 

Jesus het gesê dat die Heilige Gees ‘n ander Trooster is (v.16).  Dit impliseer dat Jesus ook ‘n Trooster is (1 Jh.2:1, paraklētos).  Toe Hy dan weggegaan het, het Hy vir die dissipels Iemand in sy plek gegee; Iemand wat net soos Hy is.  Hy sou vir ewig by hulle gewees het en hulle nie verlaat het nie (v.16, Heb.13:5b).  Hy is die Gees van die waarheid, die Gees wat die waarheid is (v.17, 1 Jh.5:6).  Hy openbaar die waarheid van Jesus en die Bybel aan ons (v.17, 14:6, 16:13).

 

Maar omdat die wêreld Hom nie kan sien nie, dink hulle Hy bestaan nie. Hulle ken ook nie sy lieflike Persoon nie, en daarom het hulle nie ‘n begeerte dat Hy in hulle harte moet woon nie (v.17).  Hulle kan nie sy waarheid ontvang nie (1 Kor.2:14). Ons ken Hom, omdat Hy altyd by ons is en in ons harte woon (v.17).  Ons ervaar sy kragtige werking in ons en het ‘n persoonlike verhouding met Hom.

 

Die belofte van die Gees is net vir dié wat die Here Jesus liefhet en dit deur hulle gehoorsame dade bewys (v.15, Hd.5:32). Dié wat vir die wêreld wil lewe sal nie die Gees se hulp en ondersteuning hê nie (v.17).  Hulle oortuig hulleself dat die rykdom, mense, drome en toekomsplanne waarop hulle staatmaak net so betroubaar is.  Maar nie een van hierdie dinge is nie onfeilbaar nie; dit kan misluk.  Om hierop te bou is soos om ‘n klavier oor ‘n hangbrug met verrotte planke te dra.  Die mense op wie jy vertrou kan siek word, hulle beloftes breek, vergeet, jou in die rug steek of doodgaan.  Daar is baie dinge wat jou drome en toekomsplanne in die wiele kan ry.  En jou geld kan gesteel word.

 

Ons hulp en ondersteuning is ‘n beter as dit. Die Trooster wat Jesus vir ons gestuur het is nie soos jou ‘One Stop Plumber’ wat maar net ‘n telefoon oproep weg is nie.  Hy is altyd met ons en in ons (v.17).  Daarom is die krag wat Hy vir ons kan gee onmiddellik beskikbaar.  Dit is selfs beter as toe Jesus op die aarde was, en Hy net by een groep mense op ‘n slag kon uitkom.

 

Bonatuurlike lewe (v.18-20)

Waaraan dink jy as jy die woord ‘lewe’ hoor? Dink jy aan ‘n pasgebore baba?  Of miskien aan ‘n kind wat vol energie is?  Dalk dink jy aan ‘n groen vallei ná ‘n lente reënbui:  skoenlappers, veldmuise wat bessies eet, bome, eekhorings, blomme, voëltjies en ‘n glashelder rivier.  Dink jy aan iemand wat vir lank siek was en nou weer fiks en gesond is?  Sien jy iemand wat verlief en vol lewe is?  Dink jy aan iemand wat avontuurlustig is?  Of iemand wat vriendelik is en altyd ‘n sprankel in sy of haar oë het?

 

Die volste definisie van lewe waaraan jy kan dink is nie genoeg om Jesus se lewe te beskryf nie. En dit is hierdie oorvloedige lewe (10:10) wat Hy op grond van sy eie opstanding aan die dissipels belowe het.

 

Die dissipels sou nie soos weeskinders gewees het wie se ouers hulle verlaat het nie – Jesus sou ná die opstanding na hulle toe gekom het (v.18, 20:19, 26). Oor minder as 24 uur sou die wêreld Hom nie weer gesien het nie – Hy sou in die graf gewees het (v.19).  Alhoewel Hy ná sy opstanding nie aan die wêreld verskyn het nie, het die dissipels Hom gesien (v.19, Hd.10:41-42).  Deur die Gees het Jesus sy opstandingslewe – die ewige lewe – in hulle harte uitgestort (v.19).  Daardeur het Hy ook die opstanding van hulle liggame verseker (Rm.8:11).

 

As die dissipels vir Jesus ná die opstanding gesien het, sou hulle sonder twyfel geweet het dat Hy die Seun van God is (Rm.1:4). Hulle sou geweet het dat Hy in die Vader is en die Vader in Hom (v.20).  Ná sy hemelvaart sou hulle ook geweet het dat Hy in hulle is, omdat Hy dán die Heilige Gees op hulle sou uitstort (v.20, 7:39).

 

Woon Jesus deur die Heilige Gees in jou hart; het jy al sy lewe in jou hart ontvang? Nee?  Glo dan in Jesus (3:15-16, 36).  Glo dat Hy die Seun van God is.  Glo dat Hy die sondeskuld wat jy by Hom gemaak het met sy eie bloed betaal het aan die kruis.  Soos wat ‘n sambreel die reën keer en jy droog bly, het Jesus God se oordeel afgeweer sodat dit jou nie kan seermaak nie.  Glo ook dat Jesus uit die dood uit opgestaan het en sy eie lewe in jou siel kan uitstort.  Ken Hom.  Dit is mos wat die ewige lewe is, nie waar nie (17:3)?

 

Bonatuurlike openbaring (v.21-24)

Is dit moontlik om die Stille Oseaan se water in jou opslaan-swembad in te pas? Is dit moontlik om die stof van die aarde in ‘n uurglas in te pas?  Is dit moontlik om die sterre van die heelal in jou garage te bêre?  Dom vrae, nie waar nie?

 

Maar is dit moontlik vir die ewige en oneindige God om in ‘n mens se hart te woon? Ja.  So leer Jes.57:15 vir ons:  “Want so sê die Hoë en Verhewene wat in die ewigheid woon, Heilig is sy Naam:  Ek woon in die hoogte en in die heilige plek en by die verbryselde en nederige van gees, om te laat herlewe die gees van die nederiges en te laat herlewe die hart van die verbryseldes.”  Maar hoe is dit moontlik?  Ek weet nie, maar dis waar.  En dit is die punt wat Jesus in v.21-24 wil maak.

 

Weer het Jesus gesê dat gehoorsaamheid die bewys is of iemand Hom liefhet of nie (v.21, 24). Dié wat Hom só liefgehad het sou die Vader en die Seun se liefde in homself ervaar het (v.21).  In sy groot liefde sou Jesus Homself deur die Heilige Gees aan hierdie persoon geopenbaar het (v.21).

 

Judas die seun van Jakobus (Lk.6:16, Hd.1:13) het ‘n hart vir die wêreld gehad, en het daarom nie verstaan hoekom Jesus Homself nie aan die wêreld gaan openbaar nie (v.22). Was Hy nie veronderstel om die wêreld te verstom deur sy groot heerlikheid aan hulle te openbaar nie?

 

Jesus het geantwoord dat die Vader dié mense spesiaal liefhet wat die Seun van God liefhet en sy Woord gehoorsaam (v.23). Die Vader en die Seun sou deur die Heilige Gees in dié persone se harte gewoon het (v.23, 2 Kor.6:16, 1 Jh.2:24, Op.3:20).  So sou die Drie-Enige God in sy kinders gebly het.  Ons weet dat hierdie lering waar is, omdat Jesus se woorde van die Vader af kom (v.24).

 

Wat is Jesus se les in hierdie verse? Elke mens soek liefde.  Die meeste mense soek dit op die verkeerde plekke en nie in die Here nie.  Net sy liefde kan die leemte in mense se harte vul.  En dit is dié liefde wat ons moet begeer.  Ons moet bid om iets van die hoogte, lengte, breedte en diepte van Jesus se liefde te verstaan (Ef.3:18-19).  Om sy liefde te ervaar moet ons met die kaalvoete van bekering en die leë hande van geloof na die kruis toe kom, want daar sien ons die volste openbaring van sy liefde (1 Jh.4:9).

 

As jy dit eers gesmaak het, moet jy nie ophou om dit te soek nie. Jy sal nie wil nie.  Bid dan saam met Paulus om meer hiervan te ervaar.  Bid om met die Gees vervul te word (Ef.3:16, 5:18).  Bid dat Christus die huis van jou hart sal versier soos wat dit vir Hom aanneemlik is (Ef.3:17).  Bid dat God jou hart met Homself sal vervul (v.23, Ef.3:19).

 

Wees egter versigtig om nie net die ervaring te soek nie, maar vir God self (v.23). ‘Young converts…must be taught that Jesus Himself, and not the comforts He gives, is their life.’[2]  Jaag dus na liefde vir God en gehoorsaamheid aan Hom, en nie na die lekker gevoel wat Hy vir jou kan gee nie.

 

Bonatuurlike lering (v.25-26)

Oor die afgelope dekade of so het ek baie geleer oor die subjektiewe en objektiewe leiding van die Heilige Gees. Iemand wat in subjektiewe leiding glo, dink dat enige geestelike gedagte, gevoel, droom, raad van ander gelowiges, prikkeling van die gewete, of gunstige omstandighede die Heilige Gees is.  Dié wat in objektiewe leiding glo dink dat die Heilige Gees ons net deur die Bybel lei.  Watter een van die twee is reg?  Die Bybel leer vir ons dat dit ‘n kombinasie van die twee is (sonder dat ons in nuwe openbaring glo).  Maar in v.26 gaan ons meer op die objektiewe leiding van die Gees fokus.

 

Jesus wou hierdie dinge vir die dissipels gesê het terwyl Hy nog by hulle was (v.25). Daar was nog ander dinge wat Hy vir hulle wou gesê het, maar hulle sou dit eers ná sy opstanding en die uitstorting van die Heilige Gees verstaan het (v.26, 16:12-13, 2:22. 12:16).  Soos wat Jesus in die Vader se Naam gekom het (5:43), sou die Trooster of die Heilige Gees in Jesus se Naam gekom het (v.26).  Soos wat Jesus die Vader se woorde gespreek het (v.24), sou die Heilige Gees Jesus se woorde vir die dissipels geleer het (v.26, 16:14-15).  Alleen kon hulle nie Jesus se woorde akkuraat weergegee het nie.  Hulle het die Gees nodig gehad om hulle aan Jesus se presiese woorde te herinner (v.26).  Hý sou hierdie woorde geïnspireer het.

 

Deesdae is dit populêr vir mense om te sê dat die Heilige Gees hulle geïnspireer het om ‘n skildery te verf en ‘n instrument te speel, of om ‘n gedig, ‘n liedjie en ‘n boek te skryf. Ek ontken nie vir ‘n oomblik dat dit die Here is wat vir mense hierdie talente en gawes gegee het nie.  Maar dit is onsin om te sê dat die Heilige Gees hulle hiervoor geïnspireer het.

 

Die Heilige Gees het die apostels en die profete geïnspireer om die Bybel te skryf (v.26, 2 Tm.3:16, 2 Pt.1:20-21).  As Hy dan hierdie mense se pogings op dieselfde manier geïnspireer het, moet ons sê dat hulle werke op dieselfde vlak as die Bybel is.  Ek weet dat die Gees ons vandag nog in die waarheid lei en aan Bybelverse herinner.  Maar dit is baie naby aan lastering om te sê dat jou geestelike ervarings op dieselfde vlak as die Bybel geïnspireer is.

 

Bonatuurlike vrede (v.27-31)

Baie mense dink dat die Jehova’s Getuies hulle Bybels goed ken. Maar oor die afgelope jaar of twee het ek gesien dat hulle net sekere verse ken, en dat hulle nie die betekenis van hiervan verstaan nie.  Soos enige ongelowige, het hulle nie die vermoeë om die geestelike dinge van God se Woord te verstaan nie (1 Kor.2:14).  Hulle weet nie hoe om ‘n vers uit te lê, die woorde te verduidelik, of die vers binne sy konteks te verstaan nie.

 

Jh.14:28 is een so ‘n vers. Volgens húlle bewys hierdie vers dat Jesus nie God is nie.  Maar soos gewoonlik fokus hulle net op ‘n gedeelte van die vers.  Hulle doen nie eers moeite om die hele vers aan te haal en vra wat dit beteken nie.  Ons wil nie soos hulle wees nie, en daarom is dit belangrik dat ons ‘n bietjie dieper moet delf.  Kom ons kyk ook sommer na die verse voor en na v.28.

 

Deur die Gees het Jesus vir die dissipels vrede gebring (v.27, Gal.5:22). Die Gees sou hierdie ongekende vrede in hulle harte en gewetens ingeplant het.  Christus se vrede sou hulle in hulle onsteltenis gehelp het (v.27, 1, 16:33).  Dit sou hulle ook in tye van vervolging gehelp het.  Hierdie was nie die tipiese oppervlakkige vrede van die wêreld nie (v.27, Jer.6:14).  Dit kon nie deur omstandighede weggevat word nie; dit was ‘n innerlike en Goddelike vrede (Fil.4:7, Kol.3:15).

 

Die dissipels sou onthou het hoe Jesus vir hulle gesê het dat Hy weggaan en weer na hulle toe sal kom. Dit het hulle harte ontstel (v.1).  Maar as hulle Hom liefgehad het, sou hulle bly gewees het dat Hy weer na die Vader toe gaan, omdat die Vader groter is as Hy (v.28).  Wat beteken dit?

 

Jesus het nie bedoel dat die Vader meer Goddelik is as Hy nie (1:1, 5:18, 10:30). Hy het gesê dat Hy na die Vader toe terugkeer, omdat die Vader groter is as Hy.  M.a.w.:  ‘Ek het my hemelse rykdom en heerlikheid verlaat om ‘n mens te word en My aan die Vader se gesag te onderwerp (Fil.2:6-7).  In hierdie opsig is die Vader groter as Ek.  Maar nou keer Ek terug na die Vader toe, sodat Hy nie meer groter as Ek sal wees nie.  Ek sal weer op my Goddelike troon gaan sit en die heerlikheid ontvang wat Ek gehad het voordat Ek die wêreld gemaak het (17:5).’  Dít is wat Jesus in v.28 bedoel het.

 

Die feit dat Jesus hierdie dinge vir die dissipels gesê het voordat dit gebeur het, bevestig dat Hy God is (v.29, Jes.41:23, 42:9). Maar vir tyd en wyl het Hy genoeg met hulle gedeel.  Daar was nie tyd om nóg te sê nie, omdat die regeerder van die bose wêreldsisteem – Satan – die Jode en die Romeine aangehits het om vir Jesus te kruisig (v.30, 12:31, 2 Kor.4:4, Ef.2:2, 1 Jh.5:19).

 

Die duiwel sou egter nie gewen het nie, omdat hy nie ‘n houvas op Jesus gehad het nie (v.30). Jesus het elkeen van die Vader se gebooie gehoorsaam (v.31), en het dus nie sonde gehad waaraan die duiwel soos ‘n parasiet kon vassuig nie (8:46, 1 Pt.2:22).  Op die laaste dag sou die hele wêreld erken het dat Hy die Vader volmaak liefgehad het en gehoorsaam het (v.31, Fil.2:8-11).  Toe Jesus dit klaar gesê het, het Hy en die dissipels die bovertrek verlaat om Getsemane toe te gaan (v.31).

 

Vir die dissipels is dít die rede hoekom hulle vrede nodig gehad het. Maar in jou geval is dit iets anders.  Is jou hart ontsteld omdat mense jou kritiseer, aanval, beskinder of valslik beskuldig?  Het jy probleme in jou verhouding met iemand anders?  Het jy miskien probleme in jou familie, met jou kinders, jou ouers of in jou huwelik?  Is jy onseker oor die toekoms?  Wens jy vir ‘n lewensmaat?

 

Het die planne wat jy gemaak het nie uitgewerk soos wat jy gehoop het nie? Bid jy al vir ‘n lang tyd, maar die Here antwoord nie?  Sukkel jy met siekte, of het jy miskien ‘n geliefde wat siek is?  Rou jy oor iemand wat dood is?  Sukkel jy by die werk?  Trek jy swaar:  emosioneel, finansieel of geestelik?  Voel dit of sonde die oorhand oor jou kry – jy probeer om te wen, maar val elke keer weer?  Het jy wysheid nodig en jy weet nie watter kant toe nie?  Of watse probleme het jy?

 

Jesus het gekom om vrede te bring (v.27). Dit is nie maar net ‘n subjektiewe emosionele vrede nie, maar ‘n objektiewe vrede.  Die fondasie daarvan lê aan die voet van die kruis.  Deur sy kruisdood het Jesus vrede tussen God en mens gebring (20:19, 21, 26, Rm.5:1, Kol.1:20).  As jy nie hierdie objektiewe vrede het, kan jy Hom vertrou om vir jou die subjektiewe vrede in jou hart te gee.  Hoe kry jy dit?

 

Gee jou sorge in gebed aan die Here oor, dank Hom dat Hy so almagtig en gewillig is om jou te help (Fil.4:6). Geniet dan die onbeskryflike vrede wat Hy selfs in die moeilikste omstandighede vir jou kan gee (Fil.4:7, Hd.16:22-25).  Hou ook aan om opsetlik aan die Here en sy goedheid te dink, sodat gedagtes van vrees en angs jou nie in die see van mismoedigheid laat verdrink nie (Fil.4:8).  Wees ook gehoorsaam, omdat sonde die groot dief is wat gelowiges se vrede steel (Fil.4:9).  Vra dan laastens vir die Heilige Gees om hierdie vrede vir jou te gee (Rm.15:13).

 

Natuurlik is dit vir ‘n ongelowige moontlik om in moelike tye innerlike vrede te hê. Dink maar aan sommige Buddhiste, Hindoes, of Katolieke martelare.  En tog is dit maar die uitsondering op die reël.

 

Verder is dit ook ‘n vals vrede. Wanneer hierdie mense hulle oë anderkant die graf oopmaak, gaan hulle ontnugter wees.  Daarom het ek vroeër gesê dat die mens se subjektiewe innerlike vrede op die objektiewe vrede van Jesus se kruisdood gebou moet wees.  Eintlik is die kruis die basis vir al die bonatuurlike beloftes van God.

 

[1] D.A. Carson, The Gospel According to John, p.499

[2] Duncan Matheson aangehaal in Iain Murray, The Old Evangelicalism, p.195

God se autobiografie

bible

Ek het op ‘n video gesien hoe ‘n man in Amerika onderhoude met die publiek voer. ‘Wie dink jy het George Washington (of was dit Abraham Lincoln?) se autobiografie geskryf?’ is een van die vrae wat hy gevra het.  Een man het gesê:  ‘Ek weet nie – seker sy vriend.’

 

Duidelik het hy nie die verskil tussen ‘n biografie en ‘n autobiografie geken nie.  ‘n Biografie is wanneer iemand anders jou lewensverhaal skryf.  ‘n Autobiografie is wanneer jy jou eie lewensverhaal skryf.  Die Bybel is God se autobiografie, die Boek waarin Hy Homself en sy werke aan ons bekendmaak.  Dit is die punt wat Dawid in Ps.19:8-15 wil maak.

 

Die beskrywing van God se Woord (v.8-10)

Ek het eenkeer vir my swaer ‘n boek van Wayne Grudem gekoop. As ek dit reg onthou was die boek se titel Bible Doctrine.  Dit is omtrent 250 bladsye lank en is ‘n kort samevatting van Grudem se Systematic Theology, wat 1200 bladsye lank is.  Op dieselfde manier gee v.8-10 ‘n bondige opsomming van Ps.119, wat 176 verse lank is.

 

Dawid het klaar vir ons gesê dat die skepping God se bestaan en sy karakter verkondig. In v.8-10 wissel hy ratte en wys hy vir ons hoe ons hierdie God kan ken:  deur die Woord.  Hy gee ses beskrywings, eienskappe en funksies van God se Woord.

 

Die woorde van hierdie Boek is die Here se wet, getuienis, voorskrifte, gebod, vrees en bepalings. Dit is volmaak, seker, reg, suiwer, rein en waar.  Die Woord van God verkwik, gee wysheid, bring vreugde, gee lig, bestaan vir ewig en is heeltemal regverdig.

 

Die Bybel is nie maar net feilbare menslike woorde soos wat sommige dink nie. Ses keer in v.8-10 sê Dawid dat dit ‘van die Here’ is – dit is God se woorde (1 Ts.2:13, 4:8, 15, 2 Tm.3:16).  Elke Bybelse outeur het sy eie persoonlikheid en styl gehad, maar dit was die Heilige Gees wat hulle gehelp het om God se presiese woorde neer te skryf (Jh.14:26, 16:13-16, 2 Pt.1:19-21).  Hy het hulle nie meganies beheer soos ‘n robot nie.  Hy was eerder soos ‘n ma wat vir haar dogter die presiese woorde vir die toespraak leer, terwyl die dogter dit dan met haar eie persoonlikheid en styl voordra.

 

Die wet van die Here is volmaak, foutloos en perfek (v.8a, 119:96, Rm.7:12). Baie mense het al probeer om foute daarin uit te wys, maar hulle is soos iemand met ‘n gekrapte bril wat sê dat jou nuwe BMW krapmerke op het.  Die fout lê by húlle en nie by die kar nie.  En so lê die fout by die sondaar en nie by die Bybel nie.  Daar is al baie hamers teen hierdie aambeeld stukkend geslaan, maar die aambeeld staan steeds.  Die geslagte het gekom en gegaan, maar die Woord van die Here bly vir ewig (Jes.40:8).

 

Deur die Woord gee God lewe in die diepste deel van ons menswees: die siel (v.8a, 23:3).  Die Bybel is die masker waardeur God vir die dooie sondaar mond tot mond asemhaling gee.  Deur hierdie Woord het God die wêreld geskep, en deur dieselfde Woord roep Hy die sondaar tot nuwe lewe (Rm.10:17, Jk.1:21, 1 Pt.1:23, 25).

 

Die Woord van God getuig van die Here se karakter en sy wese (v.8b, Eks.25:16). Hierdie getuienis is so vas, seker en betroubaar soos ‘n rots (v.8b, 111:7).  Dit is so omdat God self onveranderlik is (Mal.3:6, Heb.13:8).  Om dit te weet help baie; veral in ‘n wêreld wat vol van onsekerheid is oor die toekoms, jou lewe, jou werk, mense se beloftes, die ekonomie, die reënseisoen, die voortbestaan van Afrikaans, die petrolprys, Wayde van Niekerk se wêreldrekord, die eerlikheid van die mense met wie jy besigheid doen, die betroubaarheid en akkuraatheid van die nuus, ens.  Bou daarom jou huis op die rots van God se Woord – Hy sal jou nie teleurstel nie.

 

God se Woord gee wysheid aan dié wat eenvoudig is (v.8b, 119:130, Sp.1:4). Deur die Woord kan gewone mense wyser wees as die slimste wetenskaplikes in die wêreld (119:98-100).  Mense wat gedurig die leë bottel van hulle harte met hierdie nektar volmaak, sal wysheid hê oor God, hulleself, die lewe, die dood, sonde, vergifnis, verlossing, mense, geld, selfbeheersing, vriendskappe, die huwelik, ouerskap, politiek, rykdom, armoede, harde werk, verslawings, slaap, kos, seks, besluitneming, emosies, die tong, goeie karakter, moraliteit, siekte, gebed, tafelmaniere, troeteldiere, waar alles vandaan kom, die toekoms en baie ander dinge.

 

Die voorskrifte van die Here is reg (v.9a). Dit is die standaard waarvolgens ons moet meet wat reg en verkeerd is.  Wanneer ons dít doen dan weet ons dat gay mense nie so gebore is nie, en dat dronkenskap nie ‘n siekte is nie.  Ons leer ook dat dit reg is om partykeer vir jou kinders roomys te koop, maar om vir hulle pak te gee as hulle stout is.

 

Die Woord van God verbly die hart (v.9a). Die Bybel is beter as Prozac:  dit onderdruk nie net die simptome nie, maar werk met die oorsake van mense se depressie (v.9a).  As jy elke dag God se woorde soos ‘n spons indrink en doen wat dit sê, kan jy selfs in jou swaarkry blydskap hê en lofliede sing (Hd.16:25, Fil.4:4).

 

Die gebod van die Here is so suiwer soos silwer of goud wat geen dros in het nie (v.9b, 11, 12:7). Dit lei ons in die pad van reinheid en suiwerheid, omdat dit self ook suiwer is soos skoon water wat ‘n mens se liggaam, bloed en sisteem skoonwas (Jh.15:3, Ef.5:26).  Om die onreinheid uit jou gedagtes en lewe uit te was, moet jy hierdie Woord gedurig lees, oordink en toepas (119:9, 11, Fil.4:8).

 

Soos wat die son lig vir die oë gee (v.5b-7), gee die Skrif lig vir ons geestelike oë (v.9b). Dit is soos ‘n flits of ‘n latern wat ons help om in hierdie donker wêreld nie oor die boomstompe van valsheid te struikel, of in die gate van sonde te trap nie (119:105, 2 Pt.1:19).  Hierdie lig help veral as ons verward en rigtingloos is.  Wanneer dit by besluitneming kom, is daar te veel Christene wat bid sonder om die Skrif te bestudeer.  Hulle wag vir die Here om hulle in die nag te antwoord, en vergeet dat sy Woord die lig is om hulle te help (v.9b).

 

Die vrees van die Here is rein (v.10a). Die Bybel leer vir ons hoe ons die Here moet vrees, eerbiedig en respekteer.  Die grappe waarvoor ons lag, die films en TV programme wat ons kyk, die manier waarop ons in ons huwelike en gesinne optree, ons gesindheid by die werk moenie Jesus se Naam goedkoop maak nie.  Ons moet Hom vrees (v.10a).  As ons die Skrif se waarskuwings ernstig opneem, sal dit ons help om rein te wees en om nie op die pad van sonde en verwoesting te loop nie (v.10a).

 

Die Woord van die Here duur vir ewig omdat Christus self die Woord is (v.10a, Jh.1:1).  As hierdie Woord die pasaangeër in ons harte is dan sal ons, net soos die Woord, vir ewig in die hemel voortduur.

 

Die bepalings van die Here is regverdig en waar (v.10b). Die Hebreeuse woord vir bepalings [mishpât] verwys na ‘n regter se uitsprake.  Die vers impliseer dan dat die Bybel se uitsprake oor die mens regverdig en waar is (v.10b).  Wat leer die Bybel in hierdie verband?

 

[1] Die mens is na God se beeld geskep (Gn.1:26-27), en daarom het renosters en geelhoutbome nie dieselfde regte as ons nie.

 

[2] Die mens is geestelik dood in sy sonde en kan homself nie deur sy vrye wil red nie (Ef.2:1, Rm.8:7-8).

 

[3] Die mens se grootste probleem lê nie in die omstandighede buite hom nie, maar in die sonde wat soos ‘n aggressiewe kanker binne hom werk (Mk.7:21-23).  Daarom lê die oplossing nie binne hom nie, maar buite hom, naamlik in Jesus en sy kruisdood vir sondaars.

 

[4] God is nie onregverdig omdat Hy vir Jakob, Israel en Petrus gekies het, en nie vir Esau, Egipte en Judas nie (Rm.9). Hy is ook nie onregverdig omdat Hy dié wat Hom haat vir ewig hel toe stuur nie.

 

[5] God se Woord moedig nie ongeregtigheid aan nie. Moet dan nie die persoon glo wat sê dat die Here of die Bybel vir hom gesê het om swart mense te haat, by sy meisie in te trek, met ‘n ongelowige te trou, gay te wees, op onbybelse gronde te skei, ens. nie.  Die Skrif sal nooit vir ons sê om iets te doen wat verkeerd is nie.

 

Die reaksie op God se Woord (v.11-15)

Omdat die Bybel so waardevol is, is dit begeerliker as ‘n hele skatkamer vol van die fynste en suiwerste goud (v.11a). Dit is beter as ‘n bankrekening vol geld, ‘n huis in Clifton, ‘n Rolls Royce, ‘n seiljag, ‘n diamantring, ontwerpersklere wat van Parys af ingevoer is, ‘n privaat jet, jou persoonlike eiland, ‘n versameling van Swiss horlosies en Italiaanse sportkarre.  Die skatte wat die Woord jou bied kan nie gesteel word of agterbly wanneer jy doodgaan nie.

 

Wat sal jy kies as die volgende keuse voor jou gestel word? Jy kan alles kry wat die wêreld jou kan bied, maar dan mag jy nooit weer ‘n Bybel sien, lees, aanhaal, hoor, of besit nie.  Dit word ook van jou selfoon en rekenaar afgevee, asook uit jou geheue uit.  Aan die ander kant kan jy arm wees en die Bybel kies.  Wat sal jy kies?

 

Miskien wil jy soos Dawid sê dat jy die Bybel bo enige rykdom sal kies (v.11a, 119:14, 72, 127, Job 28:17, Sp.8:10, 19). As dit regtig bedoel wil ek vir jou vra hoekom jy dit nie meer lees, liefhet, gehoorsaam en oordink nie?  As jy dit nié bedoel nie wil ek jou vra of jy nie liewer jou Bybel vir iemand wil gee wat dit beter sal benut en meer sal waardeer nie?

 

Die Bybel is soeter as goudkleurige heuning wat van ‘n heuningkoek afdrup (v.11b, 119:103). Soos wat heuning of Belgiese sjokolade in jou mond wegsmelt, so is God se Woord soet en aangenaam vir die siel (v.11b, Sp.16:24).

 

Ek wil jou uitdaag om die Bybel meer te lees, te oordink, te memoriseer en daarna te luister. As jy dít doen sal jy ‘n aptyt daarvoor ontwikkel.  As jy dit eers geproe het sal jy nóg wil hê; jy sal nie met iets anders tevrede wees nie.  Wyle Martin Holdt het op ‘n tyd 10 hoofstukke per dag in die Bybel gelees.  Later het hy dit 20 gemaak.  Aan die einde van sy lewe het hy elke dag 30 hoofstukke gelees.

 

Die Bybel is soos ‘n rooi lig wat in ons gewetens flits om ons te waarsku (v.12). Dit help ons om versoeking van ‘n myl af uit te ken, om te weet dat dié program verkeerd is, dat daardie vriende gevaarlik is, of dat dié boek wat ‘n Christelike titel en ‘n mooi buiteblad het, vals is.

 

Die tragedie van die westerse kerk is dat talle Christene hulle vingers verbrand; hulle het die gevaartekens gemis, omdat hulle nie hulle Bybels ken nie. As jy die Woord bewaar sal dit jou bewaar.  Die Here sal jou daarvoor beloon; nou en in die hemel (v.12, 1 Tm.4:8).

 

Die Skrif sal jou help om die gevare buite jou raak te sien (v.12), asook die gevare binne jou (v.13). Dit sal jou help om nie blind te wees vir jou eie sonde nie.  Soos ‘n vlymskerp swaard sal dit jou hart oopsny, sodat jy die motiewe daarin kan raaksien (Heb.4:12).  Niks kan vir die son se hitte wegkruip nie (v.7), en net so kan niks vir die lig van die Woord wegkruip nie (v.13, Heb.4:12-13).  Die Gees sal sy Woord gebruik om vir jou te wys waar jy verkeerd gedink het oor iets, verkeerd gepraat het, en verkeerd opgetree het.

 

Iemand wat homself nie gereeld in die spieël van die Bybel sien nie, sal nie sy blindekolle raaksien nie (v.13). Ander mense kan sien dat hy op ‘n verkeerde pad is, maar soos ‘n armsalige sot sien hy dit nie raak nie.  Sy onvermoeë om te onderskei is direk verwant aan sy swak kennis en verstaan van die Bybel.  As jy jouself goed wil ken, moet jy die Bybel goed ken.

 

Daar is sonde in jou en my lewe wat ons nie raaksien nie. Daarom bid Dawid dat die Here hom hierdie skulde sal kwytskeld (v.13, Lk.23:34).  Hy bedoel nie dat die Here ‘n blinde oog daarvoor moet gooi nie, maar eerder dat Hy dit deur sy Woord sal uitwys, sodat Dawid dit kan raaksien, bely en vergewe kan word (Job 34:32).

 

Dawid bid nie net dat die Here versteekte sonde in sy lewe sal uitwys nie, maar ook dat Hy hom van moedswillige sonde sal bewaar, sodat dit nie sy baas is nie (v.14, 119:133, Nm.15:30, Rm.6:12, 14). Is jy aan iets verslaaf; maak jy ‘n afgod van iets:  kos, drank, seks, geld, sport, soetgoed, Facebook, jou selfoon, films, musiek, troeteldiere, fiksheid, mense se opinies, tabak, jou tuin, jou voorkoms, of wat?

 

As die Woord in jou hart heers, sal sonde nie jou baas wees nie (v.14). Wanneer dit by die verbreking van verslawings kom, moet ons nie die krag van God se Woord onderskat nie (v.14).  Vir die Here is dit maklik om te keer dat jy sonde doen (v.14).  Hy het dit met Abimeleg en Dawid gedoen (Gn.20:6, 1 Sm.25:33-34, 39), en Hy kan dit met jou ook doen (v.14, Mt.6:13, 1 Kor.10:13).

 

As jy onskuldig wil wees en nie in die slagyster van sonde wil beland nie, moet jy naby die Here en sy Woord bly en nie opsetlik sondig nie (v.14). Moenie dat dit van jou gesê word:  ‘Jy het geweet wat reg is – hoekom het jy dit nie gedoen nie maar jou eie kop gevolg?’  Volg die Bybel.  Moenie soos ‘n tiener wees wat dink hy weet beter nie.  Die Here weet wat goed is vir jou; luister na Hom en jy sal jouself baie moeite, probleme en trane spaar.

 

As die Woord jou hart vul sal dit ook jou mond vul (v.15, Mt.12:34). Dit sal jou help om reg te praat en te dink (v.15).  Jy sal die waarheid praat, lofliede sing, ander bemoedig en mooi dink voordat jy sommer net iets sê (v.15).  Jou gedagtes en dagdrome sal ook vir die aanneemlik wees (v.15).

 

Omdat jy hierdie Rots onder jou voete het, sal jy nie maklik sink in die moeras van dwase woorde en sondige gedagtes nie (v.15). En waar jy wel sonde gedoen het, is daar ‘n liefdevolle Verlosser wat wag om jou te vergewe (v.15).

 

John Paton se autobiografie is een van die beste boeke wat ek in my lewe gelees het. Om dit egter met God se autobiografie – die Bybel – te vergelyk, is soos om ‘n 3-jarige kind se plastiek kroon met die koningin van Engeland s’n te vergelyk:  God s’n is net soveel beter.

Wie sê dat Jesus die Seun van God is?

Witness in court

In Meksiko is daar ‘n prediker wat sê dat hy die Messias is. Ek het van ‘n beradingsgeval gelees waar ‘n man in ‘n inrigting gesê het dat hy die Seun van God is.  ‘n Dwelmverslaafde man het vir my gesê dat hy Jesus is.  In Mt.24:5 lees ons van mense wat sal sê dat hulle die Messias is.  Volgens moderne ortodokse Jode het Jesus gelieg om te sê dat Hy die Messias en die Seun van God is.

 

Hoe weet ons of Jesus die waarheid gepraat het? Was Hy mal om te sê dat Hy die Seun van God is?  Hoekom glo ons Hóm, maar is ons skepties as ander mense sê dat húlle die Seun van God is?  Die vyf getuies in Jh.5:30-47 wys duidelik vir ons dat Jesus die Seun van God is.

 

Jesus (v.30-32)

Het jy al ooit ‘n indrukwekkende storie gehoor wat klink of dit nie regtig kon gebeur het nie, maar omdat die persoon wat dit vir jou vertel het betroubaar is, glo jy dit? As jy dan met die persoon se familie en vriende praat bevestig hulle dat dit so is.

 

Omdat Jesus betroubaar is kan ons Hom glo as Hy sê dat Hy die Seun van God is. Daar is geen goeie rede om te dink dat Hy hieroor gelieg het nie.  Iemand wat oor so iets lieg sou onder die rykes beweeg het en homself nie met die vullis van die samelewing opgehou het nie.  Uit Jesus se lewe is dit ook duidelik dat Hy nie mal of emosioneel onstabiel was om te sê dat Hy die Seun van God is nie.  Hy het die waarheid gepraat.

 

As mens kon Jesus niks uit sy eie gedoen het nie, maar het Hy in alles sy Vader se wil gesoek (v.30, 19, 8:28, 7:17-18, 4:34, 6:38, Mt.26:39). Ook as Hy geoordeel het, het Hy dit volgens die Vader se wil gedoen (v.30, 8:16).  Dit insigself het bewys dat sy Vader Hom gestuur het (v.30).  Die getuienis wat Hy in v.19-29 oor Homself gegee het was waar (8:14).  En tog het die Jode dit nie aangeneem nie (v.31, 8:13).  Volgens die Ou Testament in Dt.17:6, 19:15 het Jesus nie net drie getuies na vore gebring nie, maar vier om sodoende te bewys dat Hy die Seun van God is.  Jesus was dan nie die enigste een wat getuig het dat Hy die Seun van God is nie.  Die Vader het ook daarvan getuig (v.32).

 

Glo Jesus se getuienis aangaande Homself (v.19-32). Volgens Jesus sal dié wat sy getuienis verwerp in hulle sonde sterf (8:24).  Ek het al meer as eenkeer met mense te doen gekry wat die Bybel afskiet, sonder dat hulle dit vir hulleself ondersoek het.  Miskien het hulle ‘n vers of twee gelees om te ‘bewys’ dat dit verkeerd is.  Maar hulle het nog nooit met ‘n oop verstand gesit en die Bybel gelees nie.  As hulle dus teen die Bybel stry, redeneer hulle teen dit wat hulle by ‘n professor, die media, of ander godsdienste gehoor het.  Hulle skiet vir Jesus af op uitlatings wat Hy nooit gemaak het nie, en op dinge wat Hy nie gesê het nie.

 

Is jy skepties oor die Bybel? Ondersoek dit vir jouself.  Ken jy iemand wat skepties is?  Moenie toelaat dat hulle beskuldigings onuitgedaag bly nie, maar vra vir hulle waar hulle hulle inligting vandaan kry.

 

Johannes (v.33-35)

David Hume was ‘n Skotse geskiedkundige en filosoof wat die bestaan van God betwyfel het. En tog het hy daarvan gehou om na George Whitefield se prediking te luister.[1]  Die beroemde Benjamin Franklin het Whitefield se prediking geniet, maar nooit sy boodskap geglo nie.[2]

 

Koning Herodes Antipas het graag na Johannes die Doper se prediking geluister, maar was ongered (Mk.6:20). Net so het Felix ook graag na Paulus geluister, maar nooit tot bekering gekom nie (Hd.24:23-26).  God het ook vir Johannes na die Jode toe gestuur, sodat hulle gered kon word (v.34).  Die mense het van sy prediking gehou, maar nie geglo in die Een van wie hy getuig het nie.

 

Johannes die Doper het helder en duidelik vir die Jode gesê dat Jesus die Messias en die Seun van God is (v.33, 1:19-34). Dit is nie dat Jesus sy getuienis nodig gehad het nie, maar Hy het dit vir die Jode gegee sodat hulle van hulle sonde en God se toorn gered kon word (v.34).  Vir die tyd van sy bediening was Johannes ‘n lamp wat gekom het om die waarheid van die Messias uit te lig (v.35).  Hy het die vlam van sy helder lamp by die Messias se Lig aangesteek (1:6-8, 8:12).  Die volk het sy lig geniet soos wat motte die lig van ‘n bedlampie geniet (v.35, Mt.21:26, 13:20).  En tog het hulle die Lig verwerp toe Hy in die wêreld ingekom het (1:9-11, 3:19-20).

 

Moenie soos baie wees wat daarvan hou om na Bybelse prediking te luister, maar nie in geloof daarop reageer nie. Jou straf sal groter wees omdat jy geweet het wat reg is, maar dit nie gedoen het nie (Lk.12:47-48).  Moenie die evangelie en die verkondiging daarvan akademies of linguisties benader nie.  Moenie toelaat dat die vloeiende woorde of die lekker gevoel in jou bors jou betower en jou aandag van die evangelie se inhoud af wegtrek nie.  Wees eerder gehoorsaam aan wat jy hoor; glo dat Jesus die Seun van God en die enigste Verlosser van sondaars is.

 

Die wonderwerke (v.36)

Rudolph Bultmann was ‘n Duitse teoloog wat gesê het dat enigiets bonatuurlik in die Bybel verwerp moet word. Ná hom het elke liberale teoloog in sy voetspore gevolg.  Maar volgens die Nuwe Testament het Jesus se vyande sy wonderwerke gesien.  Hulle kon nie ontken dat Hy dit gedoen het nie, en tog het hulle geweier om te glo dat Hy die Messias en die Seun van God is (vgl. Hd.4:16).

 

Jesus het ‘n groter getuienis as Johannes gehad: die wonderwerke wat Hy gedoen het bewys dat God Hom gestuur het (v.36, 3:2, 10:25).  Die Vader het Hom deur die Heilige Gees bekragtig om hierdie werke te doen, en tog het die Jode Hom verwerp (v.36, v.1-9, 17-18).  ‘Before the very eyes of the Jews there was evidence of divine power.  And they rejected it!’[3]

 

Jesus se wonderwerke bewys dat Hy die Seun van God is. Glo dit.  Sy dade wys mos dat Hy nie net praatjies maak nie.  Die rede hoekom mense dit nie glo nie, is omdat hulle vooraf besluit het om nie te glo nie.  Hulle glo dat ‘n eensellige dier oor biljoene jare in ‘n mens verander het (‘n wonderwerk), maar nie dat Jesus uit die dood uit opgestaan het nie.  Daarom bly hulle blind, selfs as God rondom hulle werk en Christen-vriende se gebede voor hulle oë beantwoord.

 

Die Vader (v.37-38)

Peet is dolverlief op Sharon. Sy het egter vir hom gesê dat sy nie in hom belangstel nie.  Toe hy huistoe ry, toe dink hy:  ‘Miskien het sy nie lekker gevoel nie – ek dink tóg dat sy van my hou.  Dalk het sy net nie geweet hoe om haarself uit te druk nie.  Sy het my dan ‘n drukkie gegee toe sy totsiens gesê het.  As dít nie ‘n teken is dat sy van my hou nie, dan weet ek nie wat ís nie?’  Op dieselfde manier kan God in ‘n hoorbare stem sê dat Jesus sy Seun is, maar as iemand dit nie wil glo nie sal hy sê dat dit die duiwel of donderweer was.

 

Toe Jesus gedoop is het die Vader getuig dat Hy die Seun van God is (v.37, 8:18, 1:34, Mt.3:17). Hulle het egter nie die Vader se stem of vorm in Jesus se woorde en vleeswording erken nie (v.37, 1:18, 14:9).  Hulle ongeloof het veroorsaak dat sy Woord in hulle koppe was, maar nie in hulle harte nie (v.38, Ps.119:11).  Meer as enige ander volk op aarde het hulle sy Woord gehoor, maar dit nie verstaan nie (Jes.6:9, 2 Kor.3:14-15).

 

Die Vader het in meer as 450 profesieë die Messias se koms, karakter en missie voorspel. As dit noukeurig in Jesus vervul is, moet ons mos glo dat Hy die Messias en Seun van God is.  Iemand wat dit ontken sê dat God ‘n leuenaar is (1 Jh.5:10).  Miskien moet jy eers die Vader se karakter bestudeer om te sien dat Hy nie kan lieg nie (Nm.23:19).  As jy daarvan oortuig is kan jy mos sy getuienis aangaande die Messias glo.

 

Die Skrif (v.39-47)

Saartjie het ‘n boekrak vol resepteboeke. Sy geniet dit om die resepte te lees en uit haar kop uit te leer.  Op ‘n dag toe hoor haar vriende die skokkende nuus dat sy van die honger gesterf het.  Sy het gedink dat haar kennis van kos haar sou versadig.  Sy het die resepte geken, maar nooit die kos gemaak en geëet nie.

 

Natuurlik is dit ‘n lawwe illustrasie, maar daar is baie mense wat dit met die Bybel doen. Hulle ken, lees en bestudeer die Bybel, sonder dat hulle geloof het in die Een van wie die Bybel getuig.  En volgens Jesus is dit wat die Jode gedoen het.

 

God het die Woord gegee sodat ons daardeur gered kan word (Hd.17:11, 2 Tm.3:15, 1 Pt.1:23-25). Die Jode het dit as ‘n reëlboek bestudeer, en daarom het dit nie hulle harte bereik nie (v.38-39).  Hulle het geglo dat God hulle poging om goeie Bybelstudente te wees, met die ewige lewe sal beloon.  Alhoewel die Ou Testament duidelik van Christus getuig het (Lk.24:25-27, 44), wou hulle Hom nie raaksien nie en het hulle in die proses die ewige lewe soos ‘n vliegtuig verpas (v.39).  Toe Jesus ‘n hand van verlossing na hulle toe uitgesteek het, het hulle geweier om dit te vat (v.40, Mt.23:37).

 

As Jesus hulle goedkeuring gesoek het (v.41), sou Hy die tipe Messias gewees het waarvoor hulle gewag het: ‘n Messias wat hulle teen die Romeine bemagtig het, en een wat die volk op ekonomiese gebied bevoordeel het.  Jesus se reguit woorde het gewys dat Hy nie mense se guns soek nie:  ‘Ek weet alles en kan sien dat julle nie die grootste gebod nakom nie, dat julle God nie met alles in julle liefhet nie’ (v.42, 2:24-25, Lk.11:42, Dt.6:5).  As hulle die Vader liefgehad het, sou hulle die Seun ook liefgehad het.

 

Maar ten spyte daarvan dat Hy gekom het om die Vader te openbaar, het hulle Hom nie ontvang nie (v.43, 1:11). As ‘n vals messias in sy eie naam gekom het, sou hulle hom ontvang het (v.43, Mt.24:5).  Die Jode was banger vir mense se opinies as vir God s’n (v.44, Rm.2:29, Mt.6:1-2).  Omdat dit nie ‘populêr’ was om in Jesus te glo nie, het hulle Hom tot hulle ewige spyt verwerp (v.44, 7:48, 9:22, 12:42-43).

 

Tog was dit nie Hý wat hulle sou aankla nie, maar Moses en sy wet op wie hulle gehoop het (v.45, 9:28-29, Rm.2:17). Moses het nie die wet gegee dat hulle daardeur gered moes word nie, maar om hulle sonde uit te wys sodat hulle kon sien hulle het ‘n Verlosser nodig.  Moses het hulle dus nie beloon nie, maar hulle aangekla, hulle monde toegestop en gewys dat hulle elke een van die tien gebooie geminag het (v.45, Rm.3:19).[4]

 

As hulle regtig in Moses geglo het sou hulle ook in Jesus geglo het, omdat Moses van Hom geskryf het (v.46, vgl. Gn.3:15, Eks.12, Dt.18:15-18, die tabernakel, manna, water uit die Rots, die Sabbat, ens. as skadubeelde van Christus). En as hulle nie Moses se profesieë oor die Messias geglo het nie, kon hulle onmoontlik geglo het noudat die profesieë vervul was (v.47, Lk.16:31).

 

Lees en bestudeer die Bybel met die regte ingesteldheid. Daar is niks erger as om met ‘n oop Bybel op jou skoot hel toe te gaan nie.  Moenie bloot die Bybel lees om te sê dat jy dit in ‘n jaar deurgelees het nie.  Moenie soos die Jode dink dat iemand wat die Bybel gereeld lees of uit sy kop uit ken ‘n beter kans het om in die hemel te kom nie (v.39).  Die bekende Rabbi Hillel het gesê:  ‘The more study of the Law the more life… if he has gained for himself words of the Law he has gained for himself life in the world to come.’[5]

 

Natuurlik moet jy op die woorde, struktuur, konteks, sinsbou en kruisverwysings let. Maar moenie só daarin vaskyk dat jy die Een mis oor wie dit alles gaan nie.  Net soos met die Jode gebeur dit vandag dat mense dit geniet om die Bybel te bestudeer, en tog nie gered is nie (v.39).  As jy die Bybel lees moet jy gereed wees om in Jesus te glo en om te doen wat Hy sê.

 

Moet dan nie streef om net meer van die Bybel te weet nie, maar om die Een van wie jy daar lees lief te hê en te gehoorsaam. Vind tasbare maniere hoe jy dít wat jy geleer het kan uitvoer.  Moenie net sê jy sal ander mense meer liefhê nie.  Sê eerder dat jy vir hulle sal bid en ‘n R250 koopbewys vir hulle sal gee.  Moenie net sê jy sal die Here meer eer nie, maar sing lofliede in jou stiltetyd, sê nee vir jou sonde, wees opreg en ernstig as jy die nagmaal gebruik, en getuig openlik van Jesus by die werk.

 

Weet asseblief dat Jesus nie die intense studie van die Bybel afskiet nie. As jy die Bybel nie reg verstaan nie, sal jy dit verkeerd toepas.  Maak daarom seker dat jy dit noukeurig bestudeer.  Maar sorg ook dat jy dit biddend lees en gereed is om te doen wat jy daarin leer.  As jy die Bybel só lees kan jy nie anders as om te sien dat Jesus die Seun van God is nie.

 

Ek hou daarvan om boeke te lees. As ek die outeur nie ken nie is daar ‘n paar dinge waarna ek kyk.  Wie is die uitgewers?  Wie is dit wat die boek aanbeveel?  Watse tipe dinge sê die mense wat die boek aanbeveel:  is dit ‘n goeie boek, of is dit die beste boek oor die onderwerp?

 

En so is dit ook met Jesus. Wie sê dat Hy die Seun van God is?  Is dit betroubare getuies?  En wat sê hulle oor Hom?  Op grond van die vyf getuies in Jh.5:30-47, glo ek met my hele hart dat Hy die Seun van God is.

 

[1] Arnold Dallimore, George Whitefield: vol.2, p.274

[2] Ibid, vol.1, pp.116, 438

[3] Leon Morris, The Gospel According to John, p.328

[4] Sien Jh.8:44, Mt.5:27-29, 15:6-9, 23:16-22, 25, 26:59-60, Lk.16:14, 20:47, Jh.5:18, 18, 19:6 vir hulle oortreding van al tien gebooie.

[5] Ab.2:7 aangehaal in Leon Morris, Ibid, p.330 n.115

’n Afspraak met die Messias

Woman at the well

Toe ek op hoërskool was het my ma vir my geleer om God save the Queen op die klavier te speel.  Toe ons eenkeer by my ouma-hulle gaan kuier het, het ek voor die klavier gaan sit om die Britse volkslied te speel.  My oupa was onsteld en het vir my gesê:  ‘Daardie mense het ons voorvaders doodgemaak – hoe kan jy hulle volkslied speel?’  Ek het nie verstaan hoekom dit hom so ontstel het nie… totdat ek in Desember ‘n boek oor die Anglo-Boere oorlog gelees het, en vroeër vanjaar ‘n dokumentêr daaroor gekyk het.  Op dieselfde manier moet jy in die annale van die geskiedenis gaan delf om die haat tussen die Jode en die Samaritane te verstaan.

 

Kort nadat Salomo dood is, het Israel in twee geskeur (1 Kon.11-12). Jerusalem was die hoofstad van die suidelike ryk, terwyl Samaria die hoofstad van die noordelike ryk geword het.  In 722 v.C. is Samaria verwoes, en het die Assiriërs die mense van die noordelike ryk gevange geneem en in hulle stede laat woon (2 Kon.17:6, Es.4:9-10).  Die armste mense het in die land agtergebly (2 Kron.30:5, 10-11, 18, 34:6).

 

Die koning van Assirië het toe mense uit verskillende wêreldstede gebring om in die stede van Samaria te woon (2 Kon.17:24). Omdat hulle afgode aanbid het, het die Here leeus gestuur om hulle dood te maak.  Die koning van Assirië het toe ‘n Israelitiese priester na Samaria toe teruggestuur om vir die mense te leer hoe hulle die Here moet vrees.  Hulle het hulle afgodery met Jahwe-aanbidding vermeng, en dit so vir die volgende geslagte geleer (2 Kon.17:25-41).  Uiteindelik het hulle van hulle afgode ontslae geraak, maar hulle aanbidding was nie suiwer nie.

 

In 586 v.C. het koning Nebukadnessar van Babilon Jerusalem en die tempel verwoes. Hy het die Jode na sy land toe weggevoer.  In 538 v.C. het koning Kores van Persië hulle vrygelaat en toestemming gegee dat hulle die tempel in Jerusalem kon herbou (2 Kron.36).  Toe hulle besig was met die werk, het die Samaritane gekom en aangebied om te help, maar die Jode wou nie hulle hulp aanvaar het nie (Es.4:1-3).  Die Samaritane het toe probeer om te keer dat hulle die tempel herbou (Es.4:1-6, Neh.4:1-2).

 

In 409 v.C. is ‘n sekere Manasse (die hoëpriester se broer) deur Nehemia weggejaag omdat hy met Sanballat – die goewerneur van Samaria – se dogter getrou het (Neh.13:28). Manasse het na die Samaritane toe gegaan en met Darius Nothus se toestemming op berg Gerisim ‘n tempel vir hulle gebou.[1]  Manasse het toe die hoëpriester van hierdie tempel geword.  In 128 v.C. het Johannes Hirkanus – ‘n Jood – die Samaritane se tempel verwoes.  Êrens tussen 6-9 n.C. het die Samaritane die Jerusalemse tempel ontheilig deur menslike beendere daarin te strooi.[2]

 

Toe Jesus dus sy bediening begin het, was daar ‘n diep-gesetelde haat tussen hierdie twee groepe (Jh.8:48, Lk.9:52-53). En as ons dít verstaan, kry Jh.4:1-42 vir ons nuwe betekenis.  Vir ‘n Joodse Messias om die Samaritane te verlos, was waarlik ‘n groot ding.

 

Martyn Lloyd-Jones vertel die storie van ‘n sekere man in Wallis wat uit ‘n lewe van sonde gered is, en ‘n toegewyde Christen geword het. As gevolg van verskeie redes het hy ná sy bekering van sy gesin af weggeloop en egbreuk gepleeg.  Buiten vir sy seksuele sonde, het hy ook die huis onder sy vrou uit verkoop en die geld gemors.  Toe sy geld klaar was het die ander vrou hom gelos.  Hy was so misrabel dat hy besluit het om selfmoord te pleeg.  Toe hy oppad was om in die river te spring, het hy gehoor hoe Big Ben 18:30 slaan.  Skielik het daar ‘n gedagte deur sy kop gegaan:  ‘Lloyd-Jones gaan seker nou in die kansel instap.’

 

Hy het besluit om nog een keer na Lloyd-Jones te gaan luister. ‘Daarna sal ek myself doodmaak,’ het hy gedink.  Toe hy by Westminster Chapel inloop, was Lloyd-Jones besig om te bid.  Die eerste woorde wat hy gehoor het was:  ‘God have mercy upon the backslider.’  Sy verhouding met die Here is daar en dan herstel.  In die jare wat gevolg het, het hy ‘n ouderling geword.  Tot en met sy dood het hy die Here getrou gedien.[3]  Soos wat die Here daardie dag ‘n afspraak met hom gehad het, het hy in Jh.4:1-42 ‘n afspraak gehad met ‘n sekere Samaritaanse vrou en met die inwoners van Sigar.  En miskien het Hy vandag ‘n afspraak met jou.

 

Die Samaritaanse vrou (v.1-26)

 

[1] Die Lewende Water

Ek ken ‘n man wat hom voor sy bekering na allerhande godsdienste toe gewend het. Maar dit was eers toe hy die Here Jesus ontmoet het, wat sy hart rus gevind het.  ‘n Ander man het gehoop dat geld die leemte in sy hart sou vul.  Hy het op ‘n tyd sewe ingevoerde karre besit.  Onder hulle het hy ‘n Rolls Royce, ‘n Ford Mustang, en ‘n Cadillac gehad.  ‘Ek weet hoe dit voel om my voet op ‘n Ferrari en ‘n Lamborghini se pedaal neer te sit,’ het hy gesê.  Maar ten spyte van al sy rykdom was hy leeg.

 

Noudat hy tot bekering gekom het, het die Here sy siel versadig. Hy ry ‘n ou Toyota bakkie met 900 000 km op die klok.  Iemand het vir hom gesê dat Toyata vir hom ‘n nuwe bakkie sal gee as hy 1 miljoen km slaan, maar hy stel nie belang nie.  ‘As ek ‘n nuwe bakkie kry sal dit my aandag van die Here aftrek,’ het hy gesê.

 

Augustinus het in die vierde eeu geleef. Voor sy bekering was hy seksueel losbandig.  Hy het vir jare gesukkel om sy verslawing te oorkom, maar toe die Here sy sielsdors geles het, het hy vrygeraak.  Verlede Vrydag het ons by die beradingklas na ‘n CD oor dwelms geluister.  ‘n Jong man het vertel hoe hy verskillende soorte dwelms gebruik het om geluk te probeer vind.  ‘Ek het leeg gebly,’ het hy gesê.  Iemand wat een keer die lewende water gesmaak het, wil nie meer uit die wêreld se vuil toiletbak drink nie.  En dit is presies wat met die Samaritaanse vrou gebeur het.

 

Die Fariseërs het gehoor dat Jesus meer dissipels gedoop het as Johannes (v.1). Maar hulle het nie heeltemal reg gehoor nie, omdat Jesus nie self die mense gedoop het nie – sy dissipels het (v.2).  Hy wou nie gehad het mense moes sê:  ‘Ek is deur Jesus gedoop, terwyl jy maar net deur Andreas gedoop is’ nie.  Jesus het dadelik uit Judea vertrek om terug te gaan Galilea toe (v.3, 2:12-13, 3:22).  Dit was die Vader se wil dat Hy op ‘n sekere tyd, plek, en manier moes sterf, en as Hy langer in Judea gebly het sou die Jode Hom gestenig het (8:59).

 

Oppad Galilea toe moes Hy deur Samaria gaan, soos wat ‘n mens oppad Zimbabwe toe deur Limpopo moet reis (v.4). Jesus moes egter ook deur Samaria gereis het, omdat Hy ‘n Goddelike afspraak gehad het met ‘n sekere Samaritaanse vrou.  Sigar was die naam van die dorpie waar Hy stilgehou het (v.5).  Dit was naby die stuk grond wat Jakob vir sy geliefde en gunsteling seun Josef gegee het (v.5, Gn.33:19, 48:22, Jos.24:32).  In die Ou Testament was die plek se naam Sigem (Rgt.9:7).

 

Buite die dorp was daar ‘n put waaruit Jakob, sy gesin en sy vee gedrink het (v.6). Twee duisend jaar ná hom, het die Samaritane nogsteeds die put se vars vloeiende water gedrink.  Die put bestaan vandag nog.  Jesus het die 40+ km afgelê en was moeg, honger, en dors toe Hy teen 18:00 in Sigar aangeland het (v.6-8, Gn.24:11).  Dit dui vir ons aan dat Hy volkome mens was (19:28, Mt.8:24, 4:2, 21:18, Hb.4:15).

 

‘n Sekere Samaritaanse vrou het na die put toe gekom om water te skep (v.7). Die dissipels het dorp toe gegaan om kos te koop (v.8), en kon daarom nie volgens die gebruik vir hulle Rabbi water geskep het nie.  Gevolglik het Jesus die vrou vir ‘n bietjie water gevra (v.7).  Sy was verbaas, omdat geen Rabbi in die openbaar met ‘n vrou sou praat nie, en omdat Jode en Samaritane mekaar gehaat het (v.9).  Soos wat blankes in die verlede vir hulle bediendes blik borde gegee het om uit te eet, sou die Jode en Samaritane nie hulle breekware met mekaar gedeel het nie (v.9, vgl. Mk.7:3-4).

 

Jesus het in effek vir die vrou gesê: ‘As jy geweet het watse groot geskenk God vir jou wil gee, en dat dit die Messias is wat vir jou water vra, sou jy vir Hóm gevra het om die lewende water vir jou te gee.’ (v.10, 7:37-39, Jes.12:3).  Die vrou het glad nie geestelike dinge verstaan nie.  ‘Jy het nie eers ‘n emmer of ‘n tou nie, en die put is meer as 40 meter diep – waar sal jy hierdie lewende water kry?’ het sy gevra (v.11).  ‘Jy is tog nie belangriker as Jakob wat die put vir ons gegee het en self ook daaruit gedrink het nie, is jy?’ (v.12, 1:52, 8:53).

 

Jesus het in geen onduidelike terme vir haar gesê dat Hy wél groter is as Jakob nie. Dié wat uit Jakob se put gedrink het, sou weer dors geword het (v.13).  Dié wat egter van Jesus se lewende water gedrink het, sou nooit weer dors gekry het nie (v.14, 6:35).  Christus se lewende water sou soos ‘n fontein in sy siel opborrel (v.14, 10:10).

 

Die vrou wou graag van hierdie water gehad het, maar het nogsteeds nie Jesus se aanbod verstaan nie (v.15). Sy het nie aan haar siel gedink nie, maar aan die ongerief daarvan om elke dag 800 meter te loop om water te skep.  As Jesus haar die moeite kon spaar sou dit gaaf gewees het (v.15).  Vir haar was Jesus en sy lewende water nie ‘n noodsaaklikheid nie, maar ‘n kruk om die lewe geriefliker te maak – soos die Engelse sê, ‘a nice to have’.

 

Jesus wou ‘n lewende voorbeeld gegee het van wat Hy bedoel, en het vir haar gesê sy moet haar man gaan roep (v.16). Hy wou die dors in haar aanwakker, en het vir haar gewys dat sy tot nou toe sonder sukses die leemte in haar hart met mans probeer vul het.  Sy moes besef het dat sy verlore was, en dat sy ‘n Verlosser nodig het.  Maar sy het nie saamgespeel nie en het probeer om die onderwerp dood te praat.  ‘Ek het nie ‘n man nie,’ het sy gesê (v.17).  Jesus het geweet dat sy ‘n halwe waarheid praat, en het vir haar gesê:  ‘Ja, ek weet jy het nie ‘n man nie.  Jy het al vyf gehad, en bly nou saam met ‘n sesde een.  En om saam te bly is nie dieselfde as om getroud te wees nie.’ (v.17-18).

 

Die les vir ons is duidelik: drink uit die fontein van lewende water.  As jy dit nie doen nie, sal jy vir ewig dors wees in die hel (Lk.16:24).  Elke mens (selfs die ateïs) probeer om die leemte in sy siel met iets te vul.  In ‘n poging om sy dors te les, gryp hy na iets wat hy kan aanbid.  Paulus sê dat alle vorme van gierigheid afgodery is (Kol.3:5).  Sommige mense aanbid geld (Mt.6:24), terwyl ander kos aanbid (Fil.3:20).  Ander aanbid hulleself, hulle liggame, plesier, nuwe goed, helde, slaap, ontspanning, sport, TV, Facebook, YouTube, tegnologie, kennis, die natuur, stokperdjies, mense se goedkeuring, pille, drank, sjokolade, werk, musiek, enigiets – die lys is oneindig.  Ons probeer ons dors met hierdie dinge te les, en hoop dat die afgode ons begeerte sal vervul.

 

Maar dan gebeur die teenoorgestelde: jy word ‘n slaaf van die dinge wat jy aanbid, sodat jy uiteindelik nie meer ‘nee’ kan sê nie.  Jy kom agter dat die afgod ‘n harde meester is wat baie vereis en nooit iets teruggee nie.  Die dwelms wat jy gebruik, die nuwe goed wat jy koop, en die plesiertjies wat jy geniet versadig jou nie finaal nie.  Dit wat vir jou lekker gelyk het trek jou kaal uit en los jou met niks.  Dit vernietig jou gesondheid, jou verhoudings, jou finansies, en uiteindelik ook jou ewige siel.  Maar jy besef dit nie, totdat dit te laat is.

 

En wanneer jy met jou hande in jou hare sit, dan fluister die afgod met sy stink asem in jou oor: ‘Ek weet jy het tot nou toe nie sukses gehad nie, maar dalk moet jy nog net één keer probeer.  Ek is seker jy sal hiérdie keer gelukkig wees.  Een man is nie genoeg nie; vyf mans behoort die ding te doen (v.18).’  Die afgod fop jou, sodat jy weer in die strik trap.  Jy kom nie agter dat Pd.1:8 waar is nie:  “die oog kry nie genoeg van sien nie, en die oor word nie vol van hoor nie.”

 

Net Jesus kan die leemte in jou siel vul en jou dors les (v.14). Wanneer sal jy agterkom dat jou gunsteling sonde jou nie gelukkig kan maak nie?  Los die gekraakte drinkbakke van die wêreld – dit kan nie water hou nie (Jer.2:13).  Kom deur geloof en gebed na Jesus toe, en drink gratis uit Golgota se ewige fontein.  Moenie net jou lippe natmaak nie, maar hou aan drink totdat jou siel versadig is met Christus wat jou na die hemel se waterfonteine toe sal lei (Op.7:17).

 

Dalk hét jy al van hierdie water geproe. Jy het dit so geniet dat jy gedurig met die emmer van gebed kom skep het.  Maar intussen het jy van die Herder af weggedwaal om weer uit die stilstaande waterpoele van jou sonde te drink.  Dit het jou siek gemaak.  Dit is glad nie ‘n oordrywing om te sê dat jy maande of jare laas die soetheid van ‘n verhouding met die Here geniet het nie.  Jou dae van vrede en blydskap in Jesus is ‘n vae herinnering, sodat jy saam met Dawid bid om dit weer te ervaar (Ps.51:14).

 

Hoekom kom jy nie vandag terug na die Here toe nie? Hy sal jou met sy hele hart terug ontvang, en is meer as bereid om jou te vergewe.  “Nader tot God, en Hy sal tot julle nader… Verneder julle voor die Here, en Hy sal julle verhoog.” (Jk.4:8, 10).  Kom was jou vermoeide siel in die fontein van sy bloed, en drink uit die koel vars strome van sy plesier; die helder waterstrome van Jesus en sy Woord (Ps.36:9).

 

There is a fountain filled with blood

 drawn from Emmanuel’s veins;

 and sinners plunged beneath that flood

 lose all their guilty stains.

The dying thief rejoiced to see

 that fountain in his day;

 and there may I, though vile as he,

 wash all my sins away.

E’er since, by faith, I saw the stream

 thy flowing wounds supply,

 redeeming love has been my theme,

 and shall be till I die.

–William Cowper–

 

[2] Ware aanbidding

Omtrent twee weke gelede het ‘n onbekende man by my vriende gehoor dat ek deel was van ‘n veldtog teen aborsie. Hy het my nommer gekry en vir my ‘n Whatsapp gestuur.  ‘Aborsie is gebou op die fondasie van evolusie,’ het hy gesê.  Na my mening is dit presies reg.  Iemand wat glo dat mense en lemoene uit dieselfde poel ontstaan het, behoort ook te glo dat aborsie heeltemal aanvaarbaar is.  Die manier waarop ‘n mens lewe is ‘n direkte uitvloeisel van wat hy glo.

 

Die Samaritaanse vrou se verkeerde idees oor God daartoe gelei dat sy ‘n afgod gemaak het van seks (v.22). Tog het sy probeer om haar sonde te verskoon.  Toe Jesus sy vinger op die rou senuwee van haar sonde gelê het, het sy die onderwerp verander en oor godsdiens gepraat.  Sy wou vir die ‘profeet’ gewys het dat sy nie só sleg was nie, en dat sy darem godsdienstig was (v.19-20).

 

‘Ons en ons voorvaders het die Here op hierdie berg aanbid,’ het sy gesê (v.20). ‘Berg Gerisim is die plek waar Abraham, Jakob, en die Israeliete vir God aanbid het (Gn.12:6-7, 33:18, 20, Dt.11:29, 27:12, Jos.8:33).  Maar volgens julle Jode is Jerusalem die plek wat God vir Homself uitgekies het (v.20, Dt.12:5, 11, 14, 18, 21, 26, 2 Kron.6:6, 7:12, Ps.132:13).  Wie is reg?’ het sy gevra.

 

Natuurlik het sy verwag dat Jesus ‘Jerusalem’ gaan sê. Maar Hy het nie.  ‘Dit is nie soseer die plek van aanbidding wat belangrik is nie.  Die vraag is eerder of jy die Here reg aanbid.  Die Samaritane aanbid verkeerd.  Julle glo nie die hele Ou Testament nie (hulle ‘Bybel’ het net uit die eerste vyf boeke bestaan), en daarom weet julle nie mooi wie of wat julle aanbid nie (v.22, 2 Kon.17:28-34).  Die Messias is ‘n Jood en daarom is verlossing uit die Jode (v.22, Mt.1:21, 2:4-5, Rm.9:5, 11:26, Jes.2:3).  Hy het egter gekom om mense uit alle nasies te verlos (v.42), sodat hulle die Vader in gees en in waarheid kan aanbid (v.23-24, Fil.3:3).  M.a.w. God wil nie hê dat mense Hom moet aanbid soos wat húlle wil nie, maar soos wat Hy in sy Woord voorskryf – in waarheid.  Hulle moet dit egter nie met ‘n koue hart doen wat net uiterlik by die reëls hou nie.  Hulle moet Hom met ‘n opregte hart aanbid – in gees.  God self is ‘n onsigbare en alomteenwoordige Gees, en daarom kan sy kinders op enige plek vergader om Hom te aanbid (v.24, 22, 1 Kor.3:16, Sef.2:11, Mal.1:11, 1 Tm.2:8).’  Die Jerusalemse tempel sou buitendien in 70 n.C. verwoes word.

 

Die vrou het nogsteeds nie toegegee nie en het gesê: ‘Ek weet dat die Messias kom.  Wanneer hy kom sal hy vir ons alles sê; hy sal besluit wie reg is tussen die Jode en die Samaritane’ (v.25).  Die Samaritane se onvolledige Ou Testament het gemaak dat hulle ‘n Messias verwag het wat niks meer was as ‘n leermeester nie, die Taheb, soos wat hulle hom genoem het (Dt.18:18).  Op grond van Nm.24:7 het hulle ook geglo dat daar water uit die Messias se emmers sou vloei.[4]  Êrens moes die vrou twee en twee bymekaar gesit het toe Jesus van Homself gepraat het as die lewende water (v.14).  In v.26 het Jesus dit reguit gesê:  ‘Die Messias van wie jy praat staan voor jou.’ (vgl. 9:35-37).  Hy was meer as net ‘n gewone leermeester; Hy was EK IS – die God van Eks.3:14 (v.26).

 

Aanbid die Here in gees en in waarheid. As jy dit nie doen nie, sal die afgode wat in die hoeke van jou hart wegkruip baie gou in jou lewe sigbaar word.  Om die Here reg te aanbid moet jy die hele Skrif in oënskou neem, en nie soos die Samaritane net aan jou gunsteling gedeeltes vashou nie.  Maak dan seker dat jy nie net die Nuwe Testament, Psalms en Spreuke lees nie.  Hoe kan jy die Here reg aanbid as jy nie weet wat die hele Bybel oor Hom sê nie?

 

Sien daarom sy heiligheid in Levitikus en sy liefde in Hosea; sy voortreflikheid in Hebreërs en sy geregtigheid in Romeine. Wat leer Esegiël, Jona en Openbaring oor God?  Iemand wat die hele Skrif se lering oor God in ag neem, sal saam met die Westminster Kategisme moet bely:  ‘God is ‘n Gees – oneindig, ewig, en onveranderlik in sy wese, wysheid, almag, heiligheid, geregtigheid, goedheid en waarheid.’

 

Om die Here reg te aanbid moet jy Hom nie net in waarheid aanbid nie, maar ook in gees.  Voordat jy lees moet jy bid dat die Here jou oë sal oopmaak (Ps.119:18).  Bely jou sonde, sodat dit nie in jou pad staan om Hom te ken nie (1 Pt.2:1-2).  Die Samaritaanse vrou kon nie die Here in gees en waarheid aanbid het, totdat sy nie eers haar sonde laat staan het nie.  Is daar ‘n sonde wat jy moet laat staan, sodat jy die Here opreg en in waarheid kan aanbid?

 

Die dissipels (v.27-38)

Van alle sendelinge wat in Suider-Afrika gewerk het, is David Livingstone seker die bekendste. In sy leeftyd en vir ‘n paar dekades daarna het geen sendeling vir soveel swart mense gepreek soos hy nie.[5]  En tog het hy nie regtig vrug op sy arbeid gesien nie.  Hy was egter oortuig dat die Here sy beloftes sou vervul, en dat Christenskap sal triomfeer.  “want die aarde sal vol wees van die kennis van die HERE soos die waters die seebodem oordek.” (Jes.11:9).  “En laat die hele aarde met sy heerlikheid vervul word!” (Ps.72:19).  Vir my lyk Jesus in v.35-38 juis dít vir sy dissipels gesê het.

 

Die dissipels het van die dorp af teruggekom net toe Jesus vir die vrou gesê het Hy is die Messias (v.26-27). Hulle was verbaas dat Hy met ‘n vrou gepraat het, en tog het nie een van hulle gevra:  ‘Wat soek jy?’ of ‘Hoekom praat U met haar?’ nie (v.27).  Die vrou het omgedraai en haar waterkruik daar gelos sodat Jesus kon drink (v.28, 7).  Haar aksie het uitgebeeld dat Jesus haar dors geles het.

 

Toe sy in die dorp aangekom het, het sy vir die mense van Jesus vertel (v.29). Sy wat voorheen ‘n uitgeworpene was het nie omgegee wat die mense dink nie – sy kon dit nie meer inhou nie, en moes eenvoudig vir hulle vertel het van die man wat haar hart en lewe geken het (v.29).  ‘Kan hy dalk die Christus wees?’ het sy gevra (v.29).  ‘Iemand wat vir ons alles kan vertel móét mos die Messias wees, nie waar nie?’ (v.25, 1:48-51).  Die mense het na die put toe geloop (v.30).  As hierdie vrou nie bang was om openlik oor skandelike lewe te praat nie, moes daar iets in Jesus gewees het, en die Samaritane wou geweet het wat dit was.

 

Terwyl die dorpsmense die 800 meter afgelê het, het die dissipels daarop aangedring dat Jesus iets moet eet (v.31). Hy wou egter nie, en het gesê dat Hy kos het waarvan hulle nie weet nie (v.32, 14).  Net soos wat die vrou nie sy les oor geestelike water verstaan het nie (v.15), het die dissipels nie geweet dat Hy van geestelike kos praat nie – hulle het gedink dat iemand anders vir Hom kos gebring het (v.33).  Jesus het dit toe duidelik gemaak:  ‘Om my Vader se wil te doen is die kos wat My versadig’ (v.34, 6:38, 17:4, 19:30, Job 23:12).

 

En wat was die Vader se wil? Dat Hy mense van hulle sonde moes red en in die hemel moes inbring, net soos wat ‘n boer die oes in sy skure inbring (v.35).  Die boer weet dat daar ná die saaityd min of meer vier maande moet verloop voordat hy die oes kan inbring (v.35).  Maar die geestelike oes wat deur Johannes die Doper en die Ou Testament profete gesaai is, was alreeds ryp; die dissipels kon dit net afpluk en inbring (v.35, 37-38).

 

Die Samaritane die Messias se koms verwag (v.25) en was gereed om Hom te ontvang (v.30). Dit is nie net dat mense in die toekoms tot bekering sou kom nie, maar Jesus was alreeds besig om mense te red en vrug vir die ewige lewe in te samel (v.36).  Dié wat saai sowel as hulle wat oes, sou saam bly gewees het oor die mense tot bekering kom (v.36-37, 1 Kor.3:7).  In Am.9:3 staan daar:  “Kyk, die dae kom, spreek die HERE, dat die ploeër die maaier inhaal, en die druiwetrapper die saadsaaier; en dat die berge van mos sal drup, en al die heuwels daarvan oorvloei sal wees.”

 

Wanneer gelowiges siek is, beproef word, of oud raak, wonder hulle soms hoekom hulle nog op die aarde is. Volgens die Bybel het die Here ons hier gelos om dissipels te maak (Mt.28:19-20).  ‘n Gelowige wat nie hiermee besig is nie, is ongehoorsaam.  Dit beteken nie dat elke gelowige sy werk moet bedank om ‘n sendeling, predikant of straatevangelis te word nie.  Dit beteken wel dat jy die evangelie moet leef en verkondig aan die mense met wie jy in aanraking kom.

 

Vertel dit vir jou kinders en kleinkinders; deel dit met jou gesin en familie; moenie skaam wees om vir jou vriende, kollegas en bure te vertel nie. Nooi hulle saam met jou kerk toe.  Moenie moed opgee as hulle ‘nee’ sê, of as hulle die evangelie verwerp nie.  Hou aan, “want op die regte tyd sal ons maai as ons nie verslap nie.” (Gal.6:9).  Moenie dink dat die Here jou arbeid misgekyk het, of dat Hy van jou gebede vergeet het nie.  Die Here sal iemand stuur om te oes waar jy gesaai het, sodat julle saam bly kan wees (v.36-38).

 

Op die oomblik sien ons nie baie bekerings nie, maar ek glo dat die Here een van die dae iets gaan doen. Dalk is ons in die hemel wanneer dit gebeur, maar ek kan nie glo dat die Here ons sal stuur om te saai as daar nie ook ‘n oes sal wees nie.  Op grond van Jesus se eie woorde glo ek dat dit ‘n groot oes gaan wees.  Die Bybel sê vir my dat die Here se Koninkryk sal wees soos ‘n berg wat die hele aarde vul, en soos ‘n mosterd saadjie wat groei om die grootste plant in die tuin te wees (Dn.2:35, 44, Mt.13:31-32).  Christus se Koninkryk sal strek van see tot see (Ps.72:8, Sg.9:10).  Hy sal oor die hele aarde regeer.  Die Vader sal nasies as sy erfdeel gee, en hulle sal Hom aanbid (Ps.2:8, 72:11).

 

Die bekerings waarna ons nou smag sal in daardie dag soveel wees soos die sand van die see. Petrus het van hierdie tye geprofeteer (Hd.3:19).  Jode en heidene sal by die miljoene tot bekering kom (Rm.11:15, 25-27), sodat die grootste herlewings in die kerk se geskiedenis nie naastenby daarmee vergelyk kan word nie; dit sal wees soos ‘n skare op Loftus teen Indië se bevolking.  “Jubel, onvrugbare, wat nie gebaar het nie!  Breek uit in gejubel en juig, jy wat geen weë gehad het nie!  Want die kinders van die eensame is meer as die kinders van die getroude, sê die HERE.” (Jes.54:1).

 

Die Samaritane (v.39-42)

Het jy al ooit ‘n gewone persoon ontmoet, om na ‘n paar maande agter te kom dat hy of sy welbekend is? Ek het eenkeer so iets ervaar.  Die persoon het vir my dood normaal gelyk.  Met die verloop van tyd het ek in internasionale Christelike tydskrifte van hom gelees.  Outeurs wie se boeke ek op my rak het, het van hom gepraat.  By ‘n predikante byeenkoms waar hy teenwoordig was, het sy selfoon gelui.  ‘Verskoon my broers,’ het hy gesê, ‘Dit is mnr. Mbeki.’  Ek weet tot vandag toe nie of hy ‘n grap gemaak het nie, maar vir my het hy ernstig gelyk.  Alhoewel Jesus volkome mens was, het die Samaritane agtergekom dat Hy nie maar net enigiemand is nie, maar die Verlosser van die wêreld (v.42).

 

In ooreenstemming met Jesus se opmerking oor die groot oes (v.35), het baie van die Samaritane in Hom geglo (v.39).  Dit het hulle verstom dat hierdie vreemdeling die losbandige vrou se geheime lewe geken het (v.39).  Hulle was nie soos die Jode wat maar net agter sy wonderwerke aangekom het nie, maar hulle het na Hom toe gekom en daarop aangedring [Gk., v.31] dat Hy by hulle moes bly (v.40, 30).  Hulle wou meer van Hom geweet het en by Hom geleer het.  Die feit dat hulle vir ‘n Jood gevra het om daar te bly wys dat hulle regtig geglo het Hy is die Een.  Jesus het vir twee dae daar gebly (v.40).  Gedurende hierdie tyd het baie van hulle geglo toe hulle sy Woord gehoor het (v.41, kontr. 3:11, 32, 1:11).  Hulle het geweet dat Hy inderdaad die Messias is van wie Moses gepraat het (v.25, Dt.18:15, 18).

 

Die vrou was reg om te sê dat Jesus alles weet. Nou het die Samaritane dit self uit sy mond uit gehoor (v.42).  Skielik het hulle besef dat Hy nie maar net ‘n gewone profeet of leermeester is nie (v.19, 25), maar dat Hy die Verlosser van die wêreld is (v.42).  Alhoewel Hy ‘n Jood was, het Hy nie net vir die Jode gekom nie (v.22).  Hy het ook gekom om die Samaritane te red (v.42, 3:16, 1 Jh.4:14).  Jesus het gekom om vername en godsdienstige Joodse mans te red (hfst.3), maar ook om lae klas en losbandige Samaritaanse vroue te red (hfst.4).

 

Maak seker dat jy persoonlik ervaar dat Jesus die Verlosser van die wêreld is. Dit sal tragies wees as jy dit uit die Bybel uit geweet het, maar verlore gaan omdat jy nie self daardie verlossing gesmaak het nie.  Die transformasie in ander mense harte en lewens behoort vir jou te wys dat Jesus regtig die Verlosser van die wêreld is (v.39, 42).  Vra dat Hy ook na jou hart toe sal kom (v.40).  Wees soos die Samaritane wat vir twee dae na sy Woord geluister het (v.40-41).  Sonder tyd af om die Bybel te lees (begin by Johannes); bid dat die Here jou oë sal oopmaak om te sien dat Jesus nie maar net die Verlosser van die wêreld is nie, maar dat Hy ook jóú Verlosser is.  Wanneer jy hierdie verlossing in jou siel ervaar het, sal jy besef dat Jesus in ‘n klas van sy eie is.  Hy alleen is die Verlosser van die wêreld en deel nie hierdie titel met Mohammed, Buddha of enigiemand anders nie.

 

Ons lewe in ‘n wêreld waar mense afsprake maak en kanseleer. Partykeer verhoed omstandige dat hulle die afspraak kan nakom.  As dit ‘n moeilike afspraak is, ignoreer of vermy mense jou oproepe.  Met Jesus is dit anders.  As Hy ‘n Goddelike afspraak met iemand gemaak het, kan hulle nie weghardloop of die afspraak kanseleer nie.  Hy sal sy raadsplan uitvoer en persoonlik met hulle ontmoet.

[1] Andrew Robert Fausset, Fausset’s Bible Dictionary, ‘Samaria’ en James Orr, International Standard Bible Encyclopedia, ‘Samaritans’

[2] A.B. du Toit, Handleiding by die Nuwe Testament II, p.511

[3] Martyn Lloyd-Jones, Preaching and Preachers, pp.302-303

[4] Beale & Carson, Commentary on the New Testament use of the Old Testament, p.439

[5] Iain Murray, The Puritan Hope, pp.181-183