God se swaard en sy roede

God's sword

Wanneer dit by God se swaard en sy roede kom, bestaan daar ‘n paar gevare.  Belinda dra die gevolge van haar sonde, maar blameer die duiwel en sien nie die Here se hand in haar tugtiging nie.  Riaan dink nie baie oor God se heilige geregtigheid nie, en dink dat Hy net liefde is.  Gevolglik dink hy nie wanneer hy sondig nie, en vrees hy ook nie die Here se tugtiging nie.

 

Hilda is ‘n bietjie soos Eeyore:  wanneer die Here haar tugtig, sien sy geen liefde agter die roede nie, en dink sy dat Hy haar met sy swaard straf.  Penny is ‘n ateïs.  Sy glo nie in die Here óf sy swaard nie, en is in vir ‘n aangename verrassing.  Jes. 27 praat tog duidelik van die Here se swaard en sy tugroede.

 

Leviatan (v.1)

Oral in die wêreld hoor ‘n mens stories van drake.  In ou Engeland het mense vir hulle kinders vertel van ridders wat drake doodmaak.  In Jes. 27:1 praat Jesaja van die Here wat ‘n draak met sy swaard doodmaak.  Sy swaard is hard en onbreekbaar; dit is groot en kan baie skade aanrig; dit is sterk, omdat die Een wat dit gebruik almagtig is (v.1).  Dit is beter as king Arthur se swaard, Excalibur.  Met sy swaard sal die Here vir Leviatan straf (v.1).

 

Wie is Leviatan?  Hy is die vinnige en kronkelende slang, die draak wat in die see is (v.1).  Hy is vinniger as ‘n swart mamba, maar nie vinnig genoeg om vir die Here te vlug nie.  Hy het soos ‘n luislang gekronkel, maar was ook slinks of kronkelend in sy karakter (Gen. 3:1).

 

Leviatan was ‘n tipe draak of dinosourus wat in die see gewoon het (v.1, Job 40-41, Ps.104:26).[1]  Jesaja gebruik dit as ‘n simbool vir God se vyande.  In 51:9-10, Ps. 74:13-14 en Eseg. 29:3-5 is dit duidelik dat die draak of Leviatan na Egipte verwys.  In Op. 12:9 praat Johannes van Satan as die slang en die draak.

 

Volgens v.1 sal die Here hierdie vyande met die swaard tref.  God het vir Egipte, Assirië en Babilon geoordeel.  Hy het ook deur Jesus se lewe, kruisdood en opstanding die duiwel geoordeel (Gen. 3:15, Matt. 12:28-29, Luk. 10:18, Ef. 4:8, Kol. 2:15, Heb. 2:14-15, 1Joh. 3:8, Op. 12:9-11).

 

Maar al het Hy die draak of slang dodelik gewond, spartel hy om met sy laaste krag om te verwoes (1Pet. 5:8).  Hy is soos ‘n buffel wat die doodskoot gekry het, maar met mag en mening kom om jou uit te haal.  By die wederkoms sal Jesus hom finaal in die hel werp (v.1, Op. 20:10).

 

As jy in sonde lewe, sal jy saam met die duiwel daar wees, omdat jy aan die verkeerde kant van God se swaard was.  Die skild en borsharnas van jou goeie werke en self geregtigheid was nie hard of sterk genoeg om te keer dat God se swaard deurdring en jou hart penetreer nie (Heb. 4:12, Op. 19:15).

 

As jy jou bekeer en in Jesus glo, sal God jou nie met hierdie swaard deurboor nie.  Hy sal sy Seun se kruisdood beskou asof dit joune is.  Op Golgota het God die swaard van sy geregtigheid uit die skede getrek, en vir Jesus daarmee deurboor.  Die pyn het soos ‘n dolk deur die Vader se hart gesteek, maar Hy het dit uit liefde vir sondaars gedoen.

 

As jy aan die Here behoort, kan jy hierdie selfde swaard gebruik om teen Satan te veg (Ef. 6:17).  Met God se groot, sterk en harde swaard, sal jy die duiwel se swaard uit sy hande uitslaan, en sal hy vlug (Jak. 4:7).

 

Die wingerd (v.2-6)

Toe ons Kempton Park toe getrek het, het ons drie vrugte bome in ons erf gehad.  Die termiete het die appelkoosboom opgevreet.  Die pruimboom staan nog, maar dra skaars vrugte.  Die perskeboom het elke jaar groen vrugte wat uitdroog en swart word.

 

In Jesaja se tyd was Israel so.  Maar in die toekoms sal dit verander.  Wanneer God sy volk se vyande oordeel (v.1), sal Hy ook die slegte wingerd van Jes. 5 in ‘n lieflike wingerd van skuimende wyn verander, sodat die klaaglied in ‘n loflied verander (v.2).

 

Hy sal sy wingerd natlei en dag en nag bewaar; Hy sal dit nie aan die dorings, distels, bosvarke en droogte oorgee soos in 5:5-6 en Ps. 80:13-14 nie (v.3).  Wie is die wingerd?  Dit is Israel, maar uiteindelik word dit in Christus vervul.  Dié wat deur geloof met Hom verenig is, is deel van die Ware Wingerd (Joh. 15:1-8).

 

Die Here is nie meer kwaad vir hulle soos in Jes. 5 nie (v.4).  Die toorn wat op hulle moes kom, het Hy soos ‘n waterval van lawa oor Jesus uitgestort (Matt. 27:46, 2Kor. 5:21, Gal. 3:13).  Om sy volk te beskerm sal die Here ook die dorings en distels – sy volk se vyande – wat tussen die wingerd groei, verbrand (v.4, vgl. 5:6, 10:17).

 

En tog het die vyand nog ‘n kans om die Here se beskerming aan te gryp soos ‘n man wat ‘n stewige tak vasgryp as hy in dryfsand wegsink (v.5).  As die vyand deur geloof en bekering vrede met die Here maak (v.5, Rom. 5:1), sal Hy nie teen hulle baklei nie (v.4).

 

In die toekoms sal Jakob of Israel wortel skiet, bloeisels dra, lote uitskiet en vrugte dra (v.6, 37:31).  Israel se vrugte sal nie net die land vul nie (Ps.80:12), maar die hele wêreld (v.6).  Die vrug verwys na die vrug van bekering, asook na die vrug van nuwe bekeerlinge (Matt. 3:8, Rom. 1:13).

 

Deur ons eenheid met Jesus Christus, sal ons hierdie vrugte dra.  In die toekoms sal daar baie bekerings onder die Jode en die heidene wees; die wêreld sal God se wingerd wees wat met vrugte oordek is.  Die druiwe sal nie suur of wild wees soos in Jes. 5 nie, maar soet en sappig.

 

Diep in elke gelowige se hart het hy ‘n begeerte om ‘n wingerd van skuimende wyn te wees wat goeie vrugte vir Jesus dra, sodat die Vader verheerlik kan word (v.2, Joh. 15:8, Fil. 1:11).  Dit bedroef hom as hy die suur korrels van jaloesie, wellus, ongehoorsaamheid, woede, verslawing, twis, angs en ander sondes in sy hart sien.

 

Omdat die takke egter aan die wingerd verbind is, is suur korrels die uitsondering en nie die norm nie.  As die Vader ‘n tros pluk, sal Hy meestal die soet korrels van bekering proe:  ‘n gelowige wat die Here en sy naaste liefhet, wat geduldig is met ander mense, wat goeie werke doen wanneer niemand kyk nie, wat homself dissiplineer om te bid, ens.

 

Maar as die Here ‘n droë tak vind wat nie vrugte dra nie, weet Hy dat iemand dit met gom daar geplak het.  Hy sal die tak afbreek en saam met die dorings en distels verbrand (Eseg. 15, Joh. 15:6, Matt. 3:10).

 

Iemand wat m.a.w. sê dat hy ‘n Christen is en kerk toe kom, maar nie die vrug van bekering dra nie, sal saam met die moordenaars en verkragters in die hel gestraf word.  Sy straf sal erger wees as hulle s’n (Luk. 12:47-48).  Om van die Here se straf te vlug, moet hy ná Hom toe vlug (v.5).  Net Hý kan ons teen sy eie straf beskerm (v.5).

 

Die ballingskap (v.7-9)

‘n Goeie tuinier werk nie met sy rose soos met die onkruid nie.  Hy snoei die rose, maar die onkruid trek hy wortel en al uit.  Toe die Here vir Israel getugtig het, het Hy hulle nie so hard getref soos Hy dit met hulle vyande gedoen het nie (v.7).  Hy het hulle nooit met die tien plae getref, in die Rooi See verdrink, of uitgewis nie.

 

Hy het hulle nou wel met die vurige toorn van sy geweldige wind na ander lande toe verdryf, soos op die dag wat die skroeiende oostewind waai (v.8, Jer. 18:17, Gen. 41:6, Jona 4:8).  Maar Hy het altyd teruggehou en hulle nie in volle mate gestraf nie (v.8, Jer. 4:27, 5:10, 18).

 

Dit is omdat Hy beplan het om hulle in die toekoms te red.  Deur die bloed van Jesus het God Jakob se skuld weggevat (v.9, Rom. 11:26-27, kontra 22:14).  Om te wys dat hulle met die Here versoen is, sal Israel in die toekoms van hulle afgode ontslae raak en vir Jesus Christus aanbid (v.9b, afgode in Rigters, 1 & 2 Konings, die groot en die klein profete, Matt. 15:8-9, Hand. 7:40-43, 1Joh. 5:20-21).  Dit sal die volle vrug of bewys wees dat God hulle sonde weggevat het (v.9a, 6).

 

Hoe moet ons hierdie drie verse toepas?  Soms raak ons moedeloos wanneer die Here ons tugtig.  Ons dink dat Hy teen ons is, dat Hy ons nie liefhet nie, en dat Hy van ons vergeet het.  Maar is dit die doel en motief as jy jóú kind moet tugtig?  Hoekom sal ‘n volmaakte Vader dit dan doen?

 

Wanneer die Here ons tugtig is Hy vir ons.  Hy wil nie hê ons moet op die pad van sonde loop en onsself beskadig nie, en daarom tugtig Hy ons uit liefde.  Dit voel miskien of die Here ver is, maar eintlik is Hy baie naby wanneer Hy jou oor sy skoot trek.  Hy doen dit om goeie vrugte in jou lewe voort te bring, en om karakter in jou te kweek (v.9b, Heb. 12:5-11).

 

Moenie moedeloos raak wanneer die Here jou tugtig nie.  Hy tugtig jou nie volgens wat jy verdien nie, maar werk saggies met jou soos ‘n pa wat nie al sy krag gebruik wanneer hy sy tweejarige pak gee nie (Ps. 103:10, 13, 130:3).  Die Here tref jou nie met sy swaard nie, maar met sy roede (v.7-8).

 

Met die swaard van sy oordeel het God sy Seun in volle mate soos ‘n ongelowige getref, sodat Hy óns nie so hoef te tref nie (v.7-8).  Wees lief vir Hom, en raak ontslae van die dinge wat jou van Hom af weghou (v.9b).

 

Die stad (v.10-11)

Ek bly nou 13 jaar in Kempton Park.  Van wat ek hoor, was die ou Kempton hospitaal baie goed.  Vandag staan die geboue leeg en groei daar onkruid in die parkeer area.  Die staatshospitale wat nog oop is lyk nie veel beter nie.  Die vervalle geboue wys dat dié wat in hoë plekke is geen onderskeid het nie, en dat hulle die geld wanbestee.

 

Jerusalem was so.  God het die stad met haar afgode vernietig (v.9-10, 24:10).  Dit was so leeg, eensaam en verlate soos ‘n woestyn; die vee het tussen die bouvalle gewei en die bome se takke kaalgevreet (v.10).  Vroue het die droë takke afgebreek om vuur te maak (v.11).

 

Hoekom het die Here Jerusalem so vernietig; hoekom het Hy Hom nie oor haar ontferm en guns aan haar bewys nie (v.11)?  Dit is omdat hulle God nie geken of erken het nie; hulle het nie tussen goed en kwaad onderskei nie (v.11, 1:3, 5:20, 6:9-10, Deut. 32:28, Hos. 4:6).  Hy moes hulle eers met die roede slaan (v.7-11), voordat hulle kon vrugte dra (v.2-6).

 

Wat het hierdie verse met ons te doen?  Geen vesting kan God se swaard keer nie (v.10-11).  Party mense bou vir hulle ‘n koninkryk van geld, en vind hulle sekuriteit daarin (soos Hugh Hefner).  Ander soek hulle beskerming by mense:  hulle voel veilig as iemand hulle aanvaar, en verlore as mense hulle verwerp.

 

Vir ander is hulle posisie by die werk, hulle kwalifikasie, die plek waar hulle studeer het, hulle familie se reputasie, hulle taal en nasionaliteit, hulle kennis, ens. die vesting waarop hulle vertrou.  Volgens v.10-11 het hierdie mense geen onderskeid nie.  Net as jy op die Here vertrou en Hom vrees, sal jy en jou kinders ‘n veilige vesting hê (v.13, Spr. 14:26).

 

Die oes (v.12-13)

Christene verskil oor wat in die toekoms met Israel gaan gebeur.  Sommige dink dat daar glad nie vir hulle hoop is nie, en dat hulle nie na Israel toe sal terugkeer nie.  Ander dink dat God die land aan hulle belowe het, en dat hulle in die toekoms weer daar sal bly.  Persoonlik lyk dit vir my of hulle na die land toe sal terugkeer.

 

Die Eufraat rivier en die spruit van Egipte was die ideale noordelike en suidelike grense van Israel (v.12, Gen. 15:18).  Oral in die land – van noord tot suid – sal die Here sy volk een vir een soos druiwe of olywe afoes en in die Koninkryk insamel (v.12, Matt. 3:12a).  God se tugtig (v.11) sal goeie vrugte voortbring (v.12).

 

Wanneer die groot trompet geblaas word, sal God se verlore skape onder die heidene (Jesaja gebruik Assirië en Egipte as voorbeelde) na die hemelse Jerusalem toe kom om die Here te aanbid (v.13, 2:2-3, 11:11, 19:23-25, 25:6).  Dit het begin toe die heidene deur Jesus se kruisdood deel van Israel geword het (Joh. 10:16, 11:51-52, Ef. 2:11-22).  In die toekoms sal dit vermenigvuldig wanneer die Jode en heidene in groot getalle tot bekering kom (v.12-13).

 

Wat wil Jesaja in v.12-13 vir ons leer?  Ek glo nie dat Israel in die toekoms ‘n spesiale plek onder die nasies sal hê nie.  En tog wil ek byvoeg dat die Here nie klaar is met hulle nie.  Die Here het hulle vir ‘n tyd lank verwerp, maar in die toekoms sal baie van hulle tot bekering kom (Rom. 11:25-26).  Hy het sy volk soos ‘n olyfboom afgekap, maar sal hulle in die toekoms in hulle eie stam terug ent (Rom. 11:23-24).

 

Ons moet onsself dan nie bo Israel verhef en op hulle neersien, omdat die Here van hulle af weggedraai het om ons te red nie (Rom. 11:17-22).  Ons moet eerder uit hulle voorbeeld leer en sien hoe die Here hulle getugtig het.  As ons uiterlik in die Here deel, maar nie ‘n nuwe hart het nie, sal die Here ons ook afbreek.

 

Bid eerder vir ‘n herlewing onder Israel en die heidene, en glo dat die Here jou gebede sal beantwoord.  Hy sal sy swaard en sy roede teen Israel bêre, en hulle vergewe.  In C.S. Lewis se boek, The Horse and his Boy, skryf hy van ‘n leeu wat ‘n seun en ‘n meisie op hulle perde gejaag het.  Hulle was verskriklik bang, maar gelukkig het hulle weggekom.

 

Later het hulle uitgevind dat die leeu eintlik die groot en sagmoedige Aslan was.  Hy het hulle gejaag, sodat die perde hulle betyds by die koning kon uitbring.[2]  Net so gebruik die Here ook sy roede om ons te bevoordeel.  Dit is net as jy Hom verwerp dat Hy sy swaard teen jou sal gebruik.

 

[1] Die Afrikaanse Bybel sê dat die dier in Job 40-41 ‘n krokodil is.  Die beskrywing klink egter nie na ‘n krokodil nie, maar na ‘n tipe dinosourus wat in die see gewoon het.

[2] C.S. Lewis, The Chronicles of Narnia: The Horse and his Boy, HarperCollinsPublishers, New York: NY, 1954, pp.271, 281

Advertisements

Die kraampyne en hoop van verlossing

Labour pains

My suster is byna 9 maande swanger.  Sy is baie ongemaklik, loop swaar, sukkel om te slaap, kan nie vir lank sit nie, en vind dit moeilik om op te staan.  Die pyn gaan binnekort erger raak.  Maar as sy volgende week die baba vashou, sal sy gou van die ongemak en pyn vergeet.  Die vreugde waarvoor sy gehoop het, sal ‘n realiteit word.

 

Dit is presies wat in Jes. 26 aan die gang is:  ons kan die kraampyne van hierdie wêreld verduur, omdat die hoop van ons verlossing ten volle vervul sal word.

 

Die sterk stad (v.1-6)

Hoe weet jy of die stad waarin jy bly sterk is?  Waaraan meet ‘n mens dit?  Aan die welvaart, bevoegdheid van die plaaslike munisipaliteit, dienslewering, beskikbaarheid van produkte, water, elektrisiteit en mediese versorging, hoe goed die skole is, hoeveel goeie kerke daar is, die effektiwiteit van die polisie, of wat?

 

In Jesaja se tyd was ‘n stad sterk as dit hoë mure gehad het, sodat vyande dit nie kon binnedring nie.  In v.1-6 beskryf Jesaja hoeveel sterker God se stad as die stede van hierdie wêreld is.

 

In die dag wanneer God sy volk verlos en haar vyande vernietig (hfst. 25), sal sy die lied van Jes. 26 in Juda sing:  ‘God het die vyand se vestingstede vernietig om sýne te bou’ (v.1, 25:2, 12).  Sy verlossing is die mure en skanse om sy volk te beskerm (v.1, 60:18).  God se volk het in hierdie verlossing geroem (v.1, vgl. Gal. 6:14).

 

Die stadspoorte was oop, sodat die regverdige en getroue volk – die Jode en heidene wat in Jesus glo (Tit. 2:14, 1Pet. 2:9-10) – daardeur kon ingaan na die Here toe (v.2).  Die oop poorte wys dat die stad veilig is, en dat almal welkom is (Op. 21:25).  Dié wat egter wil inkom, moet heilig en regverdig wees (v.2, Op. 21:27, 22:3, 14-15).

 

Deur wedergeboorte, geloof en bekering kan jy deur die stad se poorte ingaan (v.2, Joh. 3:5, Ef. 2:6).  Kom in, kom in!  Hoe wonderlik sal dit nie wees om in ‘n plek te lewe waar skelms nie in die nag in jou huis inkom nie?  Dink gereeld aan die hemelse stad; vul jou gedagtes met God en sy verlossing; vertrou altyd op die Here; bedink die dinge daarbo.  So sal die vrede van God jou hart en lewe bewaar (v.3, Fil. 4:6-8, Kol. 3:1-2).  Dit sal nie ‘n vals vrede wees waarin jy maak of alles reg is nie, maar ‘n ware vrede te midde van die storm.

 

As jy aanhoudend op die Here vertrou, sal niks en niemand hierdie vrede kan wegvat nie (v.4).  Die Een op wie jy vertrou is immers die ewige, onveranderlike, onbeweeglike Rots (v.4, Mal. 3:6, Heb. 13:8).  As jy op Hom vertrou sal jy meer standvastig as die groot piramide van Giza wees, en sal die aardbewings van Satan, God se oordeel en hierdie wêreld jou nie skud nie (v.4, 44:8, Deut. 32:4, 15, 18, 30-31, 1Sam. 2:2, Ps. 18:32, 62:3, 7-8, Matt. 7:24-25, 1Kor. 10:4).

 

As jy nié op God vertrou nie maar hoogmoedig is, sal Hy jou afbring aarde toe, sodat jy en die dinge waarop jy vertrou in die stof lê (v.5, 25:12).  Jou drome, planne, toekoms, rykdom en lewe sal in skerwe lê (v.5).  Op die einde sal die armes wat onder jou was, jou onder hulle voete vertrap (v.6, 25:4, 10, 12, Rom. 16:20, Op. 3:9).

 

Dit is nie genoeg om te jy vertrou op die Here nie.  Wys jou gebedslewe en die manier waarop jy jou lewe volgens die Bybel inrig, dat jy op die Here vertrou en nie op jouself nie?  Is die Woord en gebed sentraal wanneer jy besluite neem, jou kinders opvoed en vir die toekoms beplan?  Hoeveel keer moet jy nóg misluk voordat jy na die Here toe draai en op Hom vertrou?

 

Die lang nag (v.7-18)

Ek ken ‘n man wat nie in die aande kan slaap nie.  Dit is vir hom baie erg.  Dit gebeur nie net nou en dan nie, maar die meeste van die aande uit ‘n week.  Daar is blykbaar niks wat dit veroorsaak nie; hy kan net nie slaap nie.  Almal van ons weet hoe lank twee of drie ure kan voel as jy in die nag wakker lê.

 

Hoe lank voel ‘die nag’ van ‘n gelowige se lewe in hierdie bose wêreld dan nie?  Hoe lank het Israel nie vir die Messias se eerste koms gewag nie?  En hoe lank wag ons nie al vir sy tweede koms nie?  Dit is waaroor v.7-18 gaan.

 

God sal die regverdige volk van v.2 se pad gelyk maak; Hy sal die hindernisse wegvat en die slaggate opvul (v.7, Ps. 143:10, Spr. 3:6).  Hy sal sy volk se vyande uit die pad verwyder (v.8, 35:9).  Hy sal na sy wagtende volk toe kom (v.8, 25:9).  Hulle het sy Naam en Gedenknaam – alles wat Hy is en vir sy volk gedoen het (Eks. 3:14-15) – in die diepte van hulle siele begeer, soos wat ‘n mens of dier in die woestyn na koue water smag (v.8, Ps. 42:2-3, 63:2, Joh. 7:37-38).

 

Laat ons ook so na die Here dors, omdat net Hý ons kan versadig.  Om Hom só te begeer nie, moet jy die Woord biddend oordink, totdat jou hart met liefde vir Hom brand en jy honger is vir Jesus.  Dink in die nagmaal aan sy Gedenknaam; aan wie Hy is en aan wat Hy vir jou gedoen het (v.8, 1Kor. 11:24-25).

 

Wees ook soos Jesaja wat snags op sy bed die Here in gebed gesoek het, en oor Hom gepeins het (v.9, Ps. 63:7, 119:55, 62, 131, 147-148, 149:5).  Hy het vir die Here gevra om sy rebelse volk te oordeel, sodat hulle hulle kan bekeer (v.9, 16).  Wanneer alles goed gaan, dink goddelose mense dat die Here nie ‘n probleem met hulle lewens het nie (v.10, 5:12).

 

Dus is voorspoed nie noodwendig ‘n goeie ding, of teëspoed ‘n slegte ding nie.  In baie gevalle is teëspoed beter as voorspoed, omdat voorspoed ons makliker van die Here af weghou, terwyl teëspoed ons op ons knieë dwing (v.10, Deut. 28:47, 2Kron. 33:12, Dan. 4:28-37, Mark. 10:21-23).

 

John Newton het byna sy lewe in ‘n storm verloor voor hy na Jesus toe gedraai het.  Ander moet eers deur ‘n egskeiding gaan of ‘n kind verloor, voordat hulle tot bekering kom, hulle korrupsie los, en God se majesteit in die evangelie sien (v.10, 2Kor. 4:6).  God moet ‘n mens aan die einde van homself bring, sodat hy geen hoop in homself het nie.  Eers dán kan hy sien dat die Here sy enigste hoop is, en kan hy soos ‘n drenkeling na die reddingsboei van Jesus se kruisdood en opstanding gryp.

 

‘n Tragedie op sy eie is egter nie genoeg om iemand na die Here toe te draai nie.  Daarvoor het ons God se genade nodig.  Die Heilige Gees moet eers die persoon se hart oopmaak (Hand. 16:14).  As dit nie gebeur nie, sal die tragedie niks doen nie.  Die persoon sal blind bly en sy hart verhard (v.11, Op. 16:9-11).  Hy sien nie God se hand in sy moeilike omstandighede nie (v.11).  Hy ignoreer die brande in Knysna, die droogte in die Kaap, die siklone in Amerika, en sê dat dit toevallig is.

 

Hy sien ook nie dat die Here besig is om sy volk te verlos nie (v.11).  Hy besef nie dat God sy redding begeer, en dat hy deel van hierdie volk kan wees as hy hom bekeer nie.  Omdat hy op homself staatmaak, sal hy skaamkry wanneer die Here met vurige ywer kom om sy kinders te red (v.11).  Hy sal nie God se lieflike teenwoordigheid geniet nie, maar deur die vuur van sy oordeel verteer word (v.11, 2Tess. 1:7-9, Heb. 12:29, Op. 20:9).

 

Deur die evangelie van Jesus sal God vrede oor sy volk beskik (v.12, 9:5-6, Rom. 5:1, Kol. 1:20).  Ons het niks gedoen om hierdie vrede te verdien nie; alles kom van Hóm af (v.12).  Jou en my verlossing is monergisties (God alleen red) en nie sinergisties nie (God en die mens werk saam in verlossing).  Kan jy eerlik sê dat jy ‘n aandeel in jou redding gehad het?  Sal jy dit waag om soos Charles Finney te sê dat die sondaar soewerein is in verlossing, en nie die Here nie?  Diep in jou hart weet jy dat selfs jou geloof en bekering van God af kom (Hand. 5:31, 11:18, Ef. 2:8-9, Fil. 1:29).  Die feit dat jy lofliedere vir Jesus sing en nie vir jouself nie, asook die feit dat jy vir God vra om jou ongeredde geliefdes se oë oop te maak, bevestig dit.

 

Deur die geskiedenis het ander heersers oor God se volk regeer:  die Farao’s van Egipte, die Filistyne in die dae van die Rigters, en die Babiloniërs (v.13).  Maar deur al hierdie dinge was die Here altyd die ware koning wat sy volk verlos het (v.13).  God het die tiranne wat sy volk onderdruk het, doodgemaak (v.14, Eks. 2:23, 14:23-30).  Hulle het as skimme na die onderwêreld toe neergedaal (v.14, 14:9).  Hulle sou nie weer opkom om oor sy volk te heers, of eers onthou word nie (v.14).  God alleen sal onthou word (v.13).

 

Soos God Israel se harde meesters geoordeel het, het Hy ook die harde meesters van sonde en die duiwel deur sy kruisdood geoordeel; hulle sal nie weer opkom om jou te onderdruk nie (v.13-14).  Hulle het geen mag oor jou nie, omdat Jesus jou koning is (v.13-14, Rom. 6:14, 1Joh. 5:18).  As hulle dan kom en vir jou sê dat jy vir hulle moet luister, kan jy vir hulle sê:  ‘Talk to my Lawyer’ (1Joh. 2:1).  Jesus het immers die prys vir jou sonde betaal en jou vrygemaak.  As hulle iets te sê het, kan hulle dit vir Hom sê (Rom. 8:33).

 

Alhoewel Israel se vyande haar uitgedun het (1:9), sal God haar in die toekoms vermeerder (v.15).  Dit sal nie nét deur biologiese voortplanting plaasvind nie, maar deur bekerings.  Dit het begin toe al die nasies van die aarde in Abraham se nageslag, nl. Christus, geseën is en deel van God se volk geword het (Gen. 12:3, Gal. 3:7, 16, 29, Ef. 2:11-22).

 

Dit sal ook in die toekoms gebeur, wanneer God die Jode en baie heidene red.  Paulus sê in Rom. 11:12, 15, 25-26 dat Israel in die toekoms gered sal word, en dat dit soos ‘n vuurhoutjie op petrol onder die heidene sal wees.  Dit sal m.a.w. ‘n wêreldwye herlewing meebring.  Die kerk sal grootliks vermeerder (v.15, Matt. 13:31-32).  God se tent sal te klein wees vir almal om in te pas (Jes. 54:1-3).  Israel se grense sal verbreed moet word om almal te akkommodeer (v.15).  In al hierdie dinge sal die Here verheerlik word (v.15).

 

Persoonlik dink ek dat ons te min vir die Jode se redding bid.  As hulle redding seën vir die wêreld sal beteken, verbaas dit my dat ons so min vir hulle bid.  Ek het tot verlede jaar nooit vir hulle gebid nie.  Wanneer laas het jý vir hulle gebid?  Paulus sê:  “Broeders, die verlange van my hart en die gebed wat ek tot God vir Israel doen, is tot hulle redding.” (Rom. 10:1).

 

As jy nog nie vir hulle bid nie, wil ek jou aanspoor om te begin.  ‘n Vriend van my het die afgelope week ‘n vir my aanhaling van D.A. Robertson gestuur.  Volgens Robertson het die Skotse prediker, Robert Murray McCheyne, elke dag ‘n uur lank vir die Jode gebid.[1]  ‘n Puritein genaamd Robert Leighton het gesê:  ‘They forget a main point of the Church’s glory, who pray not daily for the conversion of the Jews.’[2]

 

Die vermeerdering van God se volk in v.15, was ‘n antwoord op die gebed in v.16.  God het hulle gedissiplineer; in hulle benoudheid het hulle Hom gesoek en ‘n gebed gefluister (v.16, vgl. Eks. 2:23, Rigt. 3:15, 4:3, 6:7, 10:10, Ps. 137:1, Dan. 9:1-3).  By tye voel jy so moedeloos, dat jy skaars ‘n gebed kan fluister.  Die Here hoor jou en sal jou help.  Het Hy nie vir Jona gehelp toe hy nie eers kon fluister nie, omdat hy onder die golwe was (Jona 2:5, 7)?  En sal Hy nie hoor as jy sug, omdat jy nie weet hoe of wat jy moet bid nie (Rom. 8:26-27)?

 

A.g.v. God se tugtiging, was Israel soos ‘n vrou wat geboorte gee:  die krampe was erg en die trane intens (v.16-17).  Maar anders as met ‘n ma wat geboorte gee, het Israel se pyn nie in vreugde verander nie.  Dit was ‘n miskraam; hulle het wind gebaar (v.18).  Wat beteken dit?  Israel was onvrugbaar.  In hulle eie krag kon hulle niks doen om te vermeerder nie.  Toe hulle egter in gebed na die Here kyk, het Hy hulle vermeerder (v.15-16, Eseg. 36:37).

 

Is dit nie ook die rede hoekom baie gemeentes nie groei nie (insluitend ons eie)?  Ons hou vergaderings en beraam planne om vrugbaar te wees.  Maar as jy die bidure bywoon, hoef jy nie te wonder hoekom Christene ‘musical churches’ speel, terwyl daar bitter min bekerings is nie.  Dit help nie om planne vir groei te maak, terwyl daar vyf of tien mense by die biduur is nie.  En as ons by die biduur is, moet ons nie net vir tannie Kotie in die hospitaal bid nie (nie dat dit verkeerd is nie), maar ook dat die Here sy kerk sal bou, dat mense tot bekering sal kom, en dat die Here ‘n ware herlewing stuur.

 

Wil jy dit nie asb. oorweeg om by ‘n gemeente biduur in te skakel nie?  Die vroeë kerk het groei gesien, omdat hulle gebid het (Hand. 1:14, 2:42, 6:4, 4:31, 13:2-3).  Ek is oortuig dat wyle dr. Martin Holdt groei in sy bediening gesien het, omdat hy ‘n man van gebed was, en omdat sy gemeente vir hom gebid het.  Soos die apostel Paulus, wil ek vra dat jy hiervoor sal bid:  “Verder, broeders, bid vir ons dat die woord van die Here sy snelle loop mag hê en verheerlik word net soos by julle” (2Tess. 3:1).

 

Die môredou (v.19-21)

‘n Eks-Baptiste ds. het gesê dat die Ou Testament nooit van die opstanding praat nie.  Dit laat my aan die Sadduseërs dink wat dieselfde gesê het.  Volgens Jesus het hulle gedwaal, “omdat julle die Skrifte nie ken nie en ook nie die krag van God nie.” (Matt. 22:29).

 

Daar is ‘n paar tekste in die Ou Testament wat van die opstanding praat.  Jes. 26:19 is een van hulle.  Toe God se volk hopeloos was (v.16-18), het Hy ingegryp (v.19).  Toe Hy hulle uit Babilon teruggebring het, was dit soos ‘n opstanding uit die dood (Eseg. 37:12).  Toe Jesus aarde toe gekom het, het Hy opgestaan en ons in Hom (Joh. 5:24-25, Ef. 2:5-6).  Wanneer Israel in die toekoms tot bekering kom, sal die herlewing wat daaruit ontstaan soos ‘n opstanding wees (Rom. 11:15).  Wanneer Jesus uiteindelik na die aarde toe terugkeer, sal ons liggame uit die grafte uit opstaan (v.19, Job 19:25-27, Dan. 12:2, Joh. 5:28-29, 1Kor. 15).

 

Wanneer die Here sy kinders só opwek, sal ons van blydskap sing en Hom prys (v.19).  Dit is tog Hý wat ons laat lewe, net soos wat dou en lig die woestynplante laat lewe (v.19, Hos. 14:6).  Hý het die aarde beveel om aan die dooies se liggame geboorte te gee (v.19).  Die kraampyne van v.17-18 was nie verniet nie, maar dit sal uitloop op die verlossing van ons liggame (v.19, Rom. 8:22-23).

 

God se vyande is in die stof en die hel gewerp (v.5, 14), maar sy kinders sal uit die stof uit opstaan (v.19).  Wanneer Jesus terugkeer om ons só te verlos (v.19), sal Hy ook sy vyande oordeel (v.20-21).  Hy sal van sy troon af opstaan en uit die hemel uit neerdaal om met absolute verwoesting die goddelose te oordeel (v.21).

 

Niemand sal wegkom nie (v.21).  Die mense wat vir jare hulle sonde weggesteek het, sal uitgevang word (v.21).  Die aarde sal hulle weggee, soos wat ‘n klein seuntjie sy ouers se donker geheime verklap (v.21, Gen. 4:10).  Die aarde sal die vermoordes se lyke uitwys en die moordenaars aankondig, soos wat luminol bloed op die moordtoneel blou laat skyn (v.19, 21).  As die Here klaar die wêreld geoordeel het, sal daar geen ongeregtigheid oorbly nie.

 

Die moordenaar sal stomgeslaan wees, want ‘hoe die Here dít geweet?’  Dit geld vir elke sonde.  Daarom moet jy nie vir die duiwel luister as hy vir jou sê dat jy daarmee kan wegkom nie.  Jou sonde sal jou uitvind, en wat jy in die geheim gesê het, sal van die dakke af verkondig word (Num. 32:23, Luk. 12:3).

 

Ek weet van iemand wat onlangs haar werk verloor het, omdat sy in die geheim iets gesê het wat ‘per ongeluk’ openbaar geraak het.  Maar selfs as daar nie ‘n enkele persoon is wat van jou sonde weet nie, kan jy maar weet dat Jesus dit op die laaste dag gaan uitbring – Hy sien en weet alles (v.21, Joh. 16:30).

 

Jou enigste hoop is om jou te bekeer en met ‘n berouvolle hart na Jesus toe te kom.  As jy in Hom glo, kan jou gewete rus en hoef dit jou nie meer te pla nie.  Hy het die skuld vir sondaars op Homself geneem aan die kruis, en dus hoef jy nie meer skuldig te voel nie.  Omdat Jesus ons straf gedra het, sal God jou nie straf nie (Rom. 8:1).

 

Jy sal soos Israel in Egipte wees.  Toe God die Egiptenare se eersgeborenes getref het, het Israel agter bloedbesmeerde deurkosyne geskuil (Eks. 12).  Net so moet God se kinders hulle in hulle kamers toesluit, en bid dat die Here hulle genadig sal wees (v.20, Matt. 6:6).  Wanneer die storm van God se oordeel verby is, sal die son van sy genade vir ewig oor ons skyn (v.20).  Die storm sal ons nie tref nie, omdat ons in die ark van Jesus se Persoon, kruisdood en opstanding skuil.  Omdat ons huise op die Rots gebou is, sal dit nie inmekaar tuimel wanneer die storm van God se oordeel oor die aarde losbreek nie (v.4, 20, Matt. 7:24-25).

 

As die storm verby is, sal alles waarvoor jy ooit gehoop het ‘n werklikheid word.  Dit sal soos Petro se troudag wees.  Sewe maande voor die tyd het sy al in haar kop gesien hoe mooi alles gaan lyk, en hoe wonderlik die vakansie daarná gaan wees.  Toe die troudag en wittebrood uiteindelik aanbreek, het dit haar wildste drome oortref.  Net so sal die blydskap geweldig wees wanneer die kraampyne en hoop van verlossing ten volle vervul word.  Dit sal soos ‘n ruspe wees wat in ‘n skoenlapper verander.

 

[1] Timothy Larsen, Ed., Biographical Dictionary of Evangelicals, Inter-Varsity Press, Leceister: England, p.382

[2] Iain Murray, The Puritan Hope, The Banner of Truth Trust, Edinburgh, 1971, 1998, p.75

Drome van rykdom en die nagmerrie van God se oordeel

Dreaming while sleeping

Marli is dol verlief op ‘n man in haar filosofie klas.  Hy weet nie eers van haar nie.  Een middag toe staan sy onder ‘n groot koelteboom op kampus.  Die man van wie sy so baie hou het reguit na haar toe gestap.  Hy het met haar gesels en vir haar gesê hoe oulik sy is.  Net voor hy weggeloop het, het hy haar gesoen.  Op daardie oomblik het Marli wakker geword en gevoel hoe haar boerboel haar in die gesig lek.  Dit was net ‘n droom.

 

Net so het Tirus, Sidon en die ander nasies in Jes.23-24 se drome van rykdom en plesier in ‘n nagmerrie verander.

 

Tirus en Sidon (hfst.23)

‘n Paar jaar gelede het ons ‘n muisplaag in ons huis gehad.  Net sodra jy dink jy het almal uitgeroei, is daar nóg een.  En as jy die laaste een gevang het, is daar nog drie.  Dit is moeiliker as wat jy dink om mev. muis en haar familie van kant te maak.

 

Tirus was so.  Die stad was 36 km van Sidon af.  Die twee stede was noord van Israel in Lebanon aan die kus van die Middellandse See.  Tirus is op ‘n groot rots in die see gebou, 800 m van die kus af.  Baie konings het probeer om die stad te verower, maar was onsuksesvol.

 

Salmaneser van Assirië het probeer.  In 701 v.C. het Sanherib van Assirië die vasteland verower.  Hy kon egter nie die stad inneem nie.  In 586 v.C. het Nebukadnesar van Babilon dit vir 13 jaar beleër, maar ook hý was onsuksesvol.  In 333 v.C. het Artasasta III van Persië dit beleër, maar nie deurgebreek nie.[1]  En toe kom die jaar 332 v.C.

 

Aleksander die Grote van Griekeland het met bouvalle, stompe en klippe ‘n pad deur die see gebou.  Na ‘n lang gesukkel het hy uiteindelik die stad ingeneem.[2]  Jes.23 voorspel die aanvalle en val van Tirus.

 

Tirus was baie ryk.  Skepe het van Tarsis in Spanje af na haar toe gekom om handel te dryf (23:1).  Toe die Spaanse handelaars die eiland Kittim of Siprus bereik het, het hulle gehoor dat Tirus verwoes is, en dat daar nie vir hulle huise was om in te bly, of ‘n hawe om hulle skepe in te los nie (23:1).  Omdat hulle kanse op rykdom daarmee heen was, het hulle getreur (23:1, 14).

 

Sidon se handelaars het gereeld na Tirus toe gekom, maar omdat die stad in puin gelê het, was hulle stil en het hulle skaam gekry (23:2-3).  Sigor se koring langs die Nylrivier in Egipte, sou nie meer na Tirus toe gekom het, sodat hulle dit per skip na ander lande toe kon vat nie (23:3).  Dit het Egipte angstig gemaak (23:5).  Soos ‘n ma wat haar kinders verloor, was die see angstig a.g.v. Tirus se jongmense wat vermoor is, en omdat haar skepe nie meer sou vaar nie (23:4).

 

Die verskrikte en bedroefde inwoners van Tirus het nou na Tarsis in Spanje toe gevlug, en nie andersom nie (23:6).  Soos wat die Nyl vrylik deur Egipte gevloei het, sou Tirus se rykdom nie meer ‘n houvas op die mense van Tarsis gehad het nie, maar sou hulle rustig in hulle eie land geboer het (23:10).

 

‘Kan jy glo dat die vrolike en antieke stad na ‘n ver land toe getrek het?’ het Jesaja vir homself gesê (23:7).  ‘As sy ‘n land in besit geneem het, het sy haar eie koning aangestel; haar handelaars was wêreldberoemde prinse (23:8).  Maar a.g.v. die Here se bepaalde raadsplan, is die hoogmoedige stad op haar knieë gedwing; God het haar en haar geëerde prinse van hulle heerlikheid ontneem en onrein gemaak’ (23:8-9).

 

God het sy hand oor die see uitgestrek en die vestingstede van Kanaän – Tirus en Sidon – geskud (23:11).  ‘Jy sal nie meer juig en in jouself roem nie; jy sal wees soos ‘n maagd wat verkrag word (23:12).  Jy sal 250 km oor die see vaar en na Kittim of Siprus toe verban word.  Ook dáár sal jy nie rus hê nie’ (23:12).

 

Assirië het die magtige Babiloniërs of Chaldeërs tot niet gemaak en kaalgestroop, sodat dit ‘n plek vir wilde diere geword het (23:13).  Hoe sou Tirus en Sidon dan ontsnap het?  As Assirië klaar teen Tirus geveg het, sou sy vir 70 jaar – ‘n koning se leeftyd – vergete gewees het (23:15).  In 701 v.C. het koning Sanherib van Assirië die kusgedeeltes oorkant Tirus platgevee.  Die stad het eers 70 jaar later in 630 v.C. weer op haar voete gekom.[3]

 

Deur God se algemene genade het sy weer ryk geword (23:17).  Sy was soos ‘n prostituut wat op haar harp speel en sing om aandag te trek; soos ‘n prostituut het sy met die nasies van die aarde onderhandel om geld te maak (23:15-17).

 

Maar in die toekoms sou sy nie haar rykdom vir haarself gebêre het nie (23:18).  God sou in haar hart gewerk het, sodat sy deel van die kerk of Nuwe Jerusalem geword het (Ps.87:4, Mt.15:21-28, Hd.21:3-6).  Hy sou haar rykdom gebruik het om sy kinders te bevoordeel (23:18).  Op die nuwe aarde sal sy haar rykdom aan die Here se voete neerlê en erken dat dit van Hom af kom (Op.21:24, 26).

 

Wat leer Jes.23 vir ons?  God haat dit as mense in hulle rykdom roem, en maak asof dit van hulleself af kom en nie van Hóm af nie (23:9).  Onthou dat Gód aan jou die vermoeë gegee het om ryk te word (Dt.8:18).  Rykdom en eer kom van Hóm af; Hý is die een wat mense ryk en arm maak (1 Sm.2:7, 1 Kron.29:12, Sp.22:2).  Alles wat jy het kom van Hom af (1 Kor.4:7).  Die braaivleis wat jy eet het Hý vir jou gegee om te geniet, en ook sodat jy dit kan deel met dié wat nie het nie (1 Tm.6:17-18).

 

God gee nie vir jou méér geld, sodat jy soos die ryk man in Lk.16:19 luukser kan lewe nie, maar sodat jy soos Saggeus en die Korintiërs meer kan gee (Lk.19:8, 2 Kor.9:8-11, Ef.4:28).  Hy wil hê dat jy deur jou mededeelsaamheid, goeie werke en die ondersteuning van sendelinge, skatte in die hemel moet bêre (Lk.12:33, Fil.4:15-19, 1 Tm.6:18-19).

 

Moet dan nie in die strik trap wat Satan deur die wêreld en predikers soos Joseph Prince en Joyce Meyer vir jou stel nie.  Dit is nie ‘n sonde om ryk te wees nie, maar dit ís ‘n sonde as jy van God ‘n genie maak om vir jou meer te gee; dit ís ‘n sonde as jy alewig meer soek, en as dit jou lewensdoel is om ryk te wees.

 

“Maar die wat ryk wil word, val in versoeking en strikke en baie dwase en skadelike begeerlikhede wat die mense laat wegsink in verderf en ondergang.  Want die geldgierigheid is ‘n wortel van alle euwels; en omdat sommige dit begeer, het hulle afgedwaal van die geloof en hulleself met baie smarte deurboor.” (1 Tm.6:9-10).

 

Moet dan nie toelaat dat geld jou gedagtes, beplanning en gesprekke beheer nie, maar soek na die ewige skat van Jesus Christus.  As jy dít doen, sal Hy ook in jou aardse behoeftes – nie begeertes nie – voorsien (Mt.6:33).

 

Jerusalem en die wêreld (hfst.24)

Toe ek in my eerste jaar was, moes ek vir een klas ‘n hoofstuk opgesom het.  Toe ek die werk vir die dosent gegee het, het hy my op ‘n mooi manier aangespreek en vir my gesê dat ek die hoofstuk moes opsom en nie oorvertaal nie.  Daar is nie genoeg tyd om die hele geskiedenis in detail weer te gee nie.  Daarom bestaan daar hoofstukke soos Jes.24 wat ‘n groot gedeelte van die geskiedenis vir ons opsom.

 

Jes.24 gaan nie oor die finale oordeel nie, maar oor God se oordeel oor Ou Testamentiese volke en stede soos hfst.13-23 vir ons wys.  Dit handel ook oor die inleiding van God se nuwe skepping in die kerk, asook oor die vervulling daarvan wanneer Jesus weer kom (2 Kor.5:17, Op.21).

 

Jesaja se woordkeuse herinner ons aan die eerste skepping, die vloed, en die toring van Babel.  Voordat God die nuwe skepping van die kerk en die hemelse Jerusalem kan inlei, moet Hy die eerste skepping en die aardse Jerusalem oordeel.

 

God het gesê dat Hy die aarde woes en leeg sal maak soos ‘n woestyn (24:1, 3, Gn.1:2, Jer.4:23-24).  Soos met die vloed sou Hy die aarde verander het, en soos by die toring van Babel sou Hy die bewoners van die aarde verstrooi het (24:1).  Niemand sou op grond van geslag, of ekonomiese, godsdienstige en sosiale status voorgetrek word nie, maar almal sou dieselfde oordeel ontvang het (24:2).

 

Die aarde en sy belangrikste mense sou soos ‘n blom verlep het (24:4, 23:9).  Dwarsdeur die Ou Testament het Israel en die nasies geen respek vir God se Woord en wet gehad nie; hulle het die aarde met hulle sonde besmet (24:5).  Hulle het God se ewige verbond met Noag, Abraham, Moses en Dawid gebreek (24:5, Gn.9:16, Lv.24:8, 2 Sm.23:5, Ps.105:9-10).

 

A.g.v. Adam, Israel en die nasies se sonde, het God die aarde vervloek (24:6, Gn.3:17-19, Dt.11:26-28, Rm.3:23, 5:12, 8:20).  Hy het besluit om hulle met die vuur van sy oordeel te skroei, sodat daar teen die einde van die Ou Testament min mense oor was (24:6).  Mense sou nie meer met wyn en sterk drank, musiek instrumente en sang partytjies gehou het nie; bier sou vir hulle sleg gewees het (24:7-9, vgl. Jer.7:34).

 

Jerusalem sou woes en leeg gewees het, die stad se hekke platgeslaan, en die huise se deure toe sodat niemand kon inkom nie (24:10, 12).  Omdat die wyn klaar was, het depressie die mense se blydskap vervang (24:11).  Die nasies sou gewees het soos ‘n olyfboom wat goed geskud is, of soos ‘n wingerd wat afgeoes en kaalgestroop is (24:13, 17:6).

 

Maar dit sou nie so gebly het nie.  In die ooste en in die weste sou mense God vir sy heerlike majesteit geprys het (24:14-15, 45:6, Mal.1:11).  Die eilande en die eindes van die aarde sou die Regverdige God van Israel aanbid het (24:15-16, 60:9).

 

Omdat die aarde egter nog boos was en 24:14-16a eers in die toekoms vervul sou word, het Jesaja uitgeroep:  “Ek teer weg, ek teer weg, wee my!  Die ontroues handel troueloos, en in troueloosheid handel die ontroues troueloos.” (24:16b).

 

Die mense se sonde was vir hom baie erg.  Hiervoor sou die Here hulle gestraf het; niemand sou weggekom het nie.  Dié wat sy oordeel gevrees het en gevlug het sou in ‘n put geval het, en dié wat uit die put ontsnap het sou in ‘n strik gevang word (24:17-18, Jer.48:44, Am.5:19).

 

Soos met Noag se vloed, sou God die vensters van die hemel oopgemaak het (24:18, Gn.7:11).  Hy sou ‘n geweldige aardbewing gestuur het om die fondasie van die aarde te skud, te breek en te skeur; dit sou soos ‘n dronk man gewaggel het, en soos ‘n lendelam riethuise in die wind geslinger het (24:18-20).

 

Die mens se sonde het swaar op die aarde gerus, sodat God nie anders kon as om dit te oordeel nie (24:20).  As God die ou skepping so laat val het, sou dit nie weer opgestaan het nie, maar sou Hy ‘n nuwe skepping in die plek daarvan gemaak het (24:20).

 

Dit het begin toe Jesus deur sy kruisdood, opstanding en hemelvaart die koninkryke van hierdie wêreld en die bose magte oorwin het, en hulle as gevangenes in die bodemlose put toegesluit het (24:21-22, 14:9-15, Dn.2:44, 7:13-14, Ef.4:8, Kol.2:15).  Hulle sal vir ‘n lang tyd daar bly en by Jesus se wederkoms die finale oordeel van die hel ondergaan (24:22, 2 Pt.2:4, 9, Jud.6-7, Op.20:1-3, 10-15).

 

By die wederkoms sal God die nuwe skepping vervul en sal sy heerlike lig voor die ouderlinge skyn (24:23).  Sy lig sal so helder wees, dat die son en die maan skaam sal wees omdat hulle lig so flou is (24:23, Op.21:23).  God sal op berg Sion en in die Nuwe Jerusalem regeer (24:23).

 

Die kerk is die Nuwe Jerusalem en die hemelse berg Sion, en die lig van God se heerlikheid het reeds by Jesus se eerste koms deurgebreek (Lk.1:78, Jh.8:12, 2 Kor.4:6, Heb.12:22-23, Op.21:9-10).  By die wederkoms sal ons onder die volheid van God se heerskappy lewe en die perfekte lig van sy heerlikheid aanskou (24:23, Op.21:23-24).

 

Hoe moet ons Jes.24 in ons lewens toepas?  Soos die oordeel in Jes.24:2, sal die finale oordeel onpartydig wees (Rm.2:11).  God sal jou nie voortrek omdat jy in die NG, AGS of Baptistekerk was nie.  Jy sal nie voorrang geniet omdat jy ‘n ds. was, Afrikaans gepraat het, in Amerika gebore is, ‘n biljoenêr was, of omdat jy in Soweto groot geword het nie.

 

Om in God se teenwoordigheid in te kom moet jy ‘n perfekte rekord hê en instaat wees om die ewige en ontelbare prys vir jou sonde te betaal.  Jesus is die enigste Een met ‘n perfekte rekord; net Hý het in sy lewe en dood die prys betaal wat ons sonde verdien.

 

Dié wat op Hom vertrou om hulle van hulle sonde en God se oordeel te red, sal nie in God se hof hoef te staan nie (Jh.5:24, Rm.8:1, 2 Kor.5:21).  Hulle sal in hierdie lewe, in die lewe hierna, en op die nuwe aarde jubel en bly wees (24:14-16).

 

Dié wat egter op hulleself, hulle werke, ‘n ander verlosser of godsdiens vertrou, sal tot die skokkende besef kom dat hulle sub-standaard rekord nie vir ‘n heilige God aanneemlik is nie (Mt.7:21-23).  Soos die mense in 24:17-18 is daar baie wat dink dat ‘n God van liefde hulle nie in die hel sal gooi nie.  Maar hulle sal nie wegkom nie.  Waarheen sal hulle vlug; is daar ‘n plek waar God nié is nie?

 

“Al dring hulle deur in die doderyk, my hand sal hulle daaruit haal; en al klim hulle op na die hemel, Ek sal hulle van daar laat neerdaal.  En al steek hulle hul weg op die top van Karmel, Ek sal hulle daar opspoor en weghaal; en al verberg hulle hul voor my oë op die bodem van die see, Ek sal van daar die slang ontbied om hulle te byt.  En al gaan hulle as gevangenes voor hulle vyande uit, Ek sal van daar die swaard ontbied om hulle dood te maak” (Am.9:2-4).

 

As jy deur geloof en bekering in Jesus se Persoon, kruisdood en opstanding skuil, het jy geen rede om te vrees nie, maar elke rede om bly te wees.  Jy sal soos tienjarige Elsie wees wat ‘n vakansie in Disney World gewen het.  Sy kan haar opgewondenheid nie inhou nie.

 

Die aand voor haar vlug droom sy van haar vakansie.  ‘n Paar ure later word sy wakker en klim sy op die vliegtuig Disney World toe.  Haar vakansie was baie langer, helderder en beter as haar droom.  Haar idee van hoe dit sou gewees het was heeltemal te klein.  En so sal dit vir God se kinders wees as hierdie wêreld verby is, en ons vir ewig by die Here is:  jou droom sal ‘n werklikheid word en meer wees as wat jy jou ooit kon indink.

 

[1] Alec Motyer, The Prophecy of Isaiah, p.192

[2] http://www.ancient.eu/article/107/

[3] Motyer, Ibid.

Kom Here Jesus!

Storm cloud

Het jy geweet dat Moslems in die wederkoms glo?  Dus is dit nie genoeg om te sê dat jy in die wederkoms glo nie, maar moet jy die regte Jesus verwag.  Soos wat die sewe gemeentes in Op.22:6-21 gebid het dat Jesus moes kom om hulle van hulle vyande te red, moet ons uitroep en verlang dat Hy vir ‘n laaste keer na die aarde toe sal terugkeer (2 Tm.4:8).

 

Wees gehoorsaam (v.6-7)

In 1522 het Martin Luther ‘n voorwoord tot die boek Openbaring geskryf.  Hy het gesê dat die boek onduidelik is, dat dit nie profeties of apostolies is nie, dat dit nie van die Heilige Gees af kom nie, dat die outeur sy eie werk te hoog geag het, dat baie van die kerkvaders dit verwerp het, dat hy nie vat daaraan kon kry nie, dat hy nie ‘n hoë opinie daarvan gehad het nie, en dat Christus nie daarin verkondig word nie.  In 1529 en 1530 het hy egter van mening verander en gesê dat dit deur die Heilige Gees gegee is.[1]

 

Hy het m.a.w. erken dat Openbaring soos die res van die profetiese en geïnspireerde Woord van God, “betroubaar en waaragtig” is (v.6, 18-19, 19:9, 21:5, 2 Tm.3:16, 2 Pt.1:20-21).

 

Jesus het sy engel na Johannes toe gestuur om vir die sewe gemeentes te wys wat binnekort moes plaasvind (v.6, 16, 1:1, 3).  Volgens Jesus se eie getuienis sou Hy binnekort na die sewe gemeentes toe gekom het (v.7, 12, 20, 2:5b, 16, 25, 3:3, 11, 20).  Openbaring handel hoofsaaklik – nie uitsluitlik nie – oor dinge wat in Johannes se tyd gebeur het.[2]

 

Die belangrikste is egter nie wánneer die boek se profesieë vervul is nie, maar dat die seën wat daarin beskryf word jou deel is.  Hoe kan jy dit ontvang en daarin deel?

 

  • Bewaar Openbaring en die res van die Bybel se beloftes en waarskuwings in jou hart (v.7).
  • Hoor en doen wat daarin geskryf staan (1:3, Jk.1:22, 25).
  • Moenie ophou om in Jesus te glo nie, maar volhard totdat jy eendag jou kop neerlê (14:13).
  • Moenie geestelik aan die slaap raak nie, maar wees waaksaam (16:15).
  • Moenie aanneem dat jy na Jesus se troue toe genooi nie – maak seker (19:9).
  • Sorg dat jy deur wedergeboorte in Jesus se opstanding deel (20:6).
  • Wees heilig (22:14).

 

Wees versigtig (v.8-9)

Ek sal nooit vergeet hoe ‘n vrou jare gelede op RSG oor engele gepraat het, en gesê het dat jy ter enige tyd vir hulle kan vra om jou te help nie, ‘selfs as jy parkering nodig het.’  Op.22:8-9 verbied hierdie dinge ten sterkste.

 

Toe Johannes Openbaring se 22 hoofstukke gesien, gehoor en neergeskryf het, was dit so wonderlik dat hy op die grond geval het om die engel wat dit vir hom gewys het te aanbid (v.8).  Die engel het hom gekeer:  “Moenie! want ek is ‘n mededienskneg van jou en van jou broeders, die profete, en van hulle wat die woorde van hierdie boek bewaar.  Aanbid God.” (v.9).

 

Hy het nie probeer om die Here se eer te steel nie, maar het erken dat hy soos Johannes, die profete en al die gelowiges ‘n slaaf is.  Hy was maar net ‘n skepsel en nie die Skepper nie.  Dus moes Johannes vir God aanbid het, en nie voor die engel gebuig het nie (v.9).

 

Ons mag nie soos die Rooms-Katoliekekerk engele vereer nie, maar moet eerder saam met hulle die Here aanbid (v.9, Lk.2:13-14, Heb.1:6).  Dit is so dat God soms sy engele stuur om ons te help as ons in die moeilikheid is (2 Kon.6:15-17, Ps.91:11-12, Dn.6:22, Hd.5:19, 12:7-11, Heb.1:14).

 

Maar omdat daar net een God is, mag ons hulle nie aanbid nie (v.9, 19:10, Eks.20:3-5, Kol.2:18).  Ons mag nie die nonsens glo van mense wat sê dat hulle met hulle beskerm-engel praat nie.  Ons mag ook nie vir engele vra om ons te help wanneer ons in ‘n krisis beland nie.  “Aanbid God” en vra Hóm om jou te help (v.9).

 

Wees gereed (v.10-13)

In Vryheid was daar ‘n verseëlde steen by een van die NG Kerke.  Op die klip het gestaan dat dit eers ‘n honderd jaar ná die oprigting van die gebou oopgemaak kon word.

 

Net so het ‘n verseëlde boekrol in Bybelse tye beteken dat dinge vir die verre toekoms bedoel was.  Daniël moes bv. sy profesie verseël het, omdat die Messias se Koninkryk eers 450 jaar later begin het (Dn.12:4, 9).  Johannes moes nié sy profesie verseël het nie, omdat die vervulling daarvan naby was (v.10).

 

Dit was nie meer lank voordat die Here in 70 n.C. gekom het om sy vyande te oordeel en sy gehoorsame kinders te beloon nie (v.11-12, vgl. Jes.40:10, 62:11).  Jesus sou elkeen hanteer het volgens wat sy of haar dade verdien (v.12).  Die feit dat Hy die Alfa en die Omega, die Begin en die Einde, die Eerste en die Laaste, die God van Op.1:8 en Jes.44:6 is, het dit verseker (v.13).

 

Omdat die vervulling van Openbaring naby was (v.10, 12), moes die lesers gou besluit het of hulle aan die Here se kant wil wees.  Daar was amper nie genoeg tyd om kante te ruil nie.  As bose en goddelose mense die boek gelees het, sou hulle hulle harte verhard het en so gebly het (v.11).  Maar as heilige mense dit gelees het, sou hulle nóg heiliger wou wees (v.11).

 

Soos wat die sewe gemeentes God se oordeel oor die kerk se vyande verwag het, moet jy gereed wees vir die dag as ‘n vragmotor jou kar uitwis, of as iemand jou doodskiet.  Dit mag ook wees dat Jesus in ons leeftyd na die aarde toe sal terugkeer.  Ongeag van hoe en wanneer jy Hom ontmoet, maak asb. dat jy gereed is.  Hoe kan jy hiervan seker maak?

 

[1] Moenie uitstel nie.  As jy te lank wag sal jou hart hard word, en bestaan die moontlikheid dat jy jou later nie meer kan of wil bekeer nie.  Tree asb. gou op en bekeer jou (2 Kor.6:2, Heb.3:15).

 

[2] Moenie net dat jy ‘n Christen is nie, maar ondersoek jouself om te sien of jy die vrug van bekering dra.  Getuig jou lewe daarvan dat jy ‘n Christen is (v.11-12)?

 

Wees heilig (v.14-15)

In C.S. Lewis se boek, The Magician’s Nephew, het die heks van die silwer appels geëet wat ‘n mens vir ewig jonk laat bly.  Digory en Polly, die twee kinders, was bekommerd en het vir Aslan daarvan vertel.  Sy reaksie was:  ‘She has won her heart’s desire; she has unwearying strength and endless days like a goddess.  But length of days with an evil heart is only length of misery’.[3]

 

Vir ons is dit nie so nie.  Ons lewens is deur die bloed van die Lam gereinig en ons dra die wit klere van gehoorsaamheid (3:4-5, 7:14, 19:8).  Ons mag deur die stad se poorte ingaan en van die boom van die lewe eet (v.14, 2:7, 21:27, Ps.118:20).  Die goddelose mag nie in die stad inkom nie; hulle is uitgesluit en sal in die hel gewerp word (v.15, 21:8, Mt.8:12).  Hulle het soos honde in die vuilheid van hulle sonde gelewe (v.15, 21:8, Dt.23:18, Ps.59:7, 15, Mt.7:6, Fil.3:2).

 

Eintlik is dit ‘n genade dat Adam en Eva nie van die boom van die lewe geëet het terwyl hulle harte met sonde besoedel was nie, want anders sou hulle vir ewig boos gewees het (Gn.3:22-24).  Adam en sy nageslag is nou wel van die boom van die lewe verban, maar omdat Jesus aan ‘n boom vir ons sonde gesterf het, kan ons in die hemelse stad ingaan en weer van die boom van die lewe eet (v.14, Gal.3:13).  Die boom wat die meeste saakmaak is nie die boom in die begin of aan die einde van die geskiedenis nie, maar die een in die middel.  Sterf vir jouself en jou sondige begeertes, en deel so in die boom van Jesus se kruisdood (Lk.9:23, Gal.2:20).

 

Wees dors (v.16-17)

In lande soos Etiopië waar water skaars of vuil is, betaal mense baie geld om dit te kry.  Maar die geestelike water wat Jesus vir ons gee is heeltemal gratis; jy hoef nie daarvoor te betaal nie.  Al wat Hy vereis is dat jy na Hom toe moet kom om jou dors te les.  Jou begeerte vir Hom moet so groot wees, dat jy sal uitroep dat Hy na jou toe moet kom.  Dit is ten minste een van die lesse wat in v.16-17 uitstaan.

 

Jesus het sy engel gestuur om deur Johannes hierdie dinge vir die sewe gemeentes te sê en daarvan te getuig (v.16).  Dit is dus verkeerd om te sê dat Op.4-22 net vir ons bedoel is, en dat dit niks met die sewe gemeentes te doen het nie.

 

Jesus wat van hierdie dinge getuig het is die wortel en die nageslag van Dawid, die Messias, die Koning, die Here en seun van Dawid, volkome God en volkome mens, die blink môrester van wat aandui dat die dag oppad is (v.16, Num.24:16, Jes.11:1, 10, Mt.22:41-46, Lk.1:32-33).

 

Die Gees het in die bruid of kerk se hart gewerk om te bid dat Jesus sou kom om haar uit die vervolgers se mag te red (v.17, 6:10).  Almal wat hierdie woorde met die oop ore van geloof gehoor het (2:29), sou dieselfde geroep het (v.17).

 

As jy nog nie gered is nie maar ‘n dors of ‘n begeerte na die Here het, kan jy na Hom toe kom om jou geestelike dors te les (v.17, 21:6, Jh.4:14, 7:37-39).  Sy verlossing is gratis; jy hoef nie godsdienstige werke te doen om dit te kry nie (v.17, Jes.55:1, Rm.6:23b, Ef.2:8-9).  Erken eenvoudig dat jy hopeloos verlore is, en ontvang dan sy verlossing met die bak hande van geloof.

 

Die feit dat sy verlossing gratis is, beteken nie dat dit goedkoop is nie.  Ons was nie instaat om daarvoor te betaal nie, en daarom het Jesus met sy lewe betaal sodat ons vir ewig in God se lieflike teenwoordigheid kan wees.

 

Het jy al met die tjek van berouvolle geloof na Jesus toe gekom, en dit vir die ewige lewe gewissel?  Of tas jy nog in die donker van jou sonde rond, en probeer jy om met geld, wellus, drank, mense se guns, ens. jou geestelike dors te les?

 

Wees gewaarsku (v.18-21)

Ek ken ‘n predikant wat sy siening oor Openbaring verander het.  Toe hy nie meer sy vorige siening gehuldig het nie, het iemand in ‘n brief vir hom gesê dat die vervloeking van v.18-19 oor hom sou kom.

 

Johannes het sy lesers gewaarsku:  as iemand by hierdie boek byvoeg, sal God die plae wat in Openbaring beskryf word by sy lewe byvoeg, en as iemand daaruit wegvat, sal God keer dat hy in die hemelse stad inkom om van die boom van die lewe te eet (v.18-19, 14).

 

Volgens die Ou Vertaling sal God sy deel uit die boek van die lewe verwyder, maar volgens 3:5 sal Hy dit nooit doen nie.  Niks kan ons van sy liefde skei nie, niemand kan ons uit sy hand uit ruk nie (Jh.10:28-29, Rm.8:38-39).  Die beste manuskripte sê eerder dié wat aan hierdie boek se inhoud torring, nie in die Nuwe Jerusalem sal inkom om van die boom van die lewe te eet nie (v.19).  Hierdie mense se name was in die eerste plek nie in die boek van die lewe nie (13:8, 17:8, 20:15, 21:27).

 

Om sy koms te beklemtoon, het Jesus dit vir ‘n derde keer aangekondig; die sewe gemeentes se ‘amen’ het dit bevestig (v.20).  Die gelowiges het gebid dat Jesus moes kom om hulle van hulle vervolgers te bevry (v.20).  Voor, tydens, en na die vervolging, sou Christus se genade by hulle gewees het, en daarom kon hulle geduldig op Hom gewag het (v.21).  Sy genade sou hulle ook gehelp het om nie die boek te verdraai nie, maar om dit te gehoorsaam (v.18-19, 21).  Amen, laat dit so wees (v.21).

 

Hoe moet ons hierdie laaste vier verse toepas?  Die waarskuwing van v.18-19 verwys spesifiek na Openbaring, maar dit geld ook vir die res van die Bybel, sodat ons niks mag byvoeg of wegvat nie (Dt.4:2, 12:32, Sp.30:6).

 

Wat God vir ons wou gesê het, het Hy in die 66 boeke van die Bybel gesê; ons het geen nuwe profesieë, drome of visioene nodig nie.  Drome kan deel van God se voorsienigheid wees om ons te waarsku.  As jy bv. bitter is en droom dat jy die persoon doodmaak, moet jy dit as ‘n ernstige waarskuwing beskou en jou bitterheid los.

 

Maar ons glo nie dat drome of sulke dinge ‘n nuwe openbaring is nie.  Ons glo eerder dat die Bybel met sy 66 boeke die finale Woord van God is.  Daarom voeg ons nie ekstra boeke by soos die Rooms-Katolieke of ander kultusse nie.  Ons is nie Sewendedag Adventiste wat Ellen G. White se geskrifte as onfeilbaar beskou nie.  Ons is ook nie Mormone wat Joseph Smith se ‘Book of Mormon’ op dieselfde vlak as die Bybel plaas nie.  Ons sweer nie by Calvyn, ons gunsteling kategisme, of die voorvaders van die Afrikaanse Baptistekerke nie.

 

Ons glo die Bybel en bely dat dit die foutlose, gesaghebbende en algenoegsame Woord van God is.  Ons is nie Scofield Reference Bible tipe premils wat Mt.5-7 uitsny, en sê dat dit nie vir ons bedoel is nie.  Ons is nie soos sommige ‘Israel groepe’ wat Paulus se briewe verwerp nie.  Ons is nie Jehova’s Getuies wat die Bybel verkeerd vertaal om by ons teologie te pas nie.  “ons wandel nie in listigheid of vervals die woord van God nie” (2 Kor.4:2).

 

Met God se genade sal ons vals lering oorwin, en aan die waarheid vashou (2:7).  Onthou asb. dat dit sonde is om vals lering te akkomodeer.  Moenie alles glo wat jy hoor of lees nie.  Meet eerder die Whatsapp en Facebook boodskappe wat mense vir jou stuur aan die Bybel (Hd.17:11).

 

Die waarskuwing in v.18-19 geld nie vir klein verskille tussen die Ou- en Nuwe Vertaling van die Bybel nie.  Dit geld ook nie vir dié wat nie presies soos jy glo oor Openbaring nie.

 

Ons moet Johannes se waarskuwing ernstig opneem en nie by Openbaring byvoeg of wegvat nie.  Soos Calvyn moet ons Openbaring met nederigheid benader, en erken dat dit moeilik is om te verstaan.  Maar anders as Calvyn, moet ons nie so bang wees dat ons dit vermy nie.  Ons moet Openbaring lees en bestudeer.  Maar ons moet ook nie soveel tyd daaraan spandeer, dat ons van die ander 65 boeke vergeet nie.

 

[1] http://www.godrules.net/library/luther/NEW1luther_f8.htm

[2] Sien die res van die reeks in hierdie verband, en let ook op hoe die woord ‘binnekort’ of ‘gou’ in die res van die Nuwe Testament presies bedoel wat dit sê (bv. 1 Kor.4:19, Fil.2:19, 24, 2 Tm.4:9).

[3] C.S. Lewis, The Chronicles of Narnia: The Magician’s Nephew, HarperCollinsPublishers, 1955, 1998, 2001, p.100

Hemel op aarde

Heaven on earth

Onthou jy Belinda Carslisle se lied, Heaven is a Place on Earth?  Dit gaan oor ‘n man wat met ‘n vrou dans, en volgens haar is dít hemel op aarde.  Duidelik het die wêreld nie ‘n idee van wat hemel op aarde eintlik beteken nie.  In Op.21:22-22:5 sê Johannes vir ons wat dit beteken.

 

Heerlikheid (21:22-27)

Ek het in die afgelope week gehoor hoe John MacArthur in ‘n preek sê:  ‘The church is your nation.  The church is your country.  The church is your state.  The church is your city.  The church is your tribe.  The church is your ethnicity.  The church is your family… The church is heaven on earth.  It’s going to be a heavenly experience brought down to earth.’[1]

 

Ek stem heelhartig met hom saam.  Alhoewel ons nog nie by die finale feesmaal is nie, is dit wat ons in die kerk ervaar ‘n voorsmakie van wat ons eendag op die nuwe aarde sal geniet (sonder sonde natuurlik).  Dit is die punt wat Johannes in 21:22-27 wil maak.

 

Volgens hom is daar geen tempel, son en maan, geslote hekke, nag, onreinheid en sonde in die Nuwe Jerusalem nie.  Die aardse tempel is in 70 n.C. verwoes.  In die Nuwe Jerusalem is God en die Lam die tempel (21:22, Hg.2:9, Jer.3:16-17).  In die kerk en op die nuwe aarde vul sy heerlikheid alles en is dit oral; dit word nie tot ‘n spesifieke plek beperk nie (21:22, Jes.66:1, Esg.10, Jh.4:20-24).

 

Deur die Heilige Gees wat in ons woon is ons die tempel en die stene waarmee Hy dit bou (1 Kor.3:16, Ef.2:21-22, 1 Pt.2:5).  God woon in ons en ons in Hom.  Hy is die sonlig waarin ons lewe (21:23-24, 22:5, 1:16, Ps.84:12, Jes.2:5, Jh.8:12, 1 Tm.6:16, Heb.1:3, 1 Jh.1:5).  In Christus kan ons die lig van sy guns geniet en in die sonskyn van sy glimag bak (21:23-24, Nm.6:25-26, Ps.80:20).

 

By Jesus se eerste koms, in die kerk en in die Bybel, ervaar ons reeds iets hiervan (21:23, 1:20, Ps.119:105, Jes.60:19-20, Mal.4:2, Mt.5:16, Lk.1:78, Jh.1:9, Ef.5:8-9, Fil.2:15, 2 Pt.1:19, 1 Jh.1:6-7).  Soos in Jon.3, sal die nasies en hulle konings na God se lig toe kom en daarin lewe; hulle sal hulle heerlikheid in die Nuwe Jerusalem inbring.  Hulle sal m.a.w. tot bekering kom, geskenke vir die Here bring, in die hemelse stad inkom, voor Jesus buig en bely dat Hy die Koning van die konings en die Here van die here is (21:24, 26, 19:16, Ps.72:10-11, 86:9, Jes.49:7, 60:3, 5, 10-11, 13).

 

Die stad se poorte sal altyd oop wees; die nag en sy gevare sal nie meer bestaan nie (21:25, Jes.60:11).  Die oop poorte wys dat ons nou en op die nuwe aarde ter enige tyd na die Here toe kan kom (21:25, Heb.10:19-22).  Die poorte van die kerk en van die Nuwe Jerusalem is nie oop vir almal nie, maar vir dié wie se name voor die skepping in die boek van die lewe geskryf is, vir dié wat hulle onreinheid en sonde gelos het (21:27, 22:14-15, 20:15, 17:8, Jes.52:1, Mt.13:41, 1 Kor.5:13, Heb.12:14).

 

Hoe moet ons hierdie verse toepas?

 

[1] Mense uit alle nasies sal lidmate van die kerk wees, en ook eendag saam met ons op die nuwe aarde woon.  Anders as by die toring van Babel in Gn.11:1-9, sal daar waarskynlik een taal wees.  En tog sal elke volk en stam sy identiteit behou.  Daar sal dus nogsteeds Indiërs, Afrikaners, Chinese, Russe en Zoeloes wees (21:24, 26, 7:9).

 

Ons moet dan nie dink dat ons beter is as ander bevolkingsgroepe, of dat hulle nie eendag op die nuwe aarde sal wees nie.  Ons moet ook nie in die kerk teen hulle diskrimineer of hulle uitsluit, omdat hulle anders as ons lyk en praat nie.  Paulus het van die kerk gesê dat “daar nie Griek en Jood, besnedene en onbesnedene, barbaar, Skith, slaaf, vryman is nie, maar Christus is alles en in almal.” (Kol.3:11).  Petrus het gesê:  “Ek sien waarlik dat God geen aannemer van die persoon is nie, maar dat in elke nasie die een wat Hom vrees en geregtigheid doen, Hom welgevallig is.” (Hd.10:34-35).

 

[2] Mense wat onrein, vals en gruwelik lewe, sal nie in die hemelse stad inkom nie (21:27).  Ons moet hulle dan ook nie as lidmate in die gemeente verwelkom nie.  Ons ken nie almal se harte nie, en daarom kan ons nie elke Judas keer nie.  Maar as ons dit kan help mag ons nie mense se name op die lederol skryf, as hulle name nie ook in die boek van die lewe is nie (21:27, Lk.10:20b, Fil.4:3b).  Ons moet eerder die goeie nuus van Jesus se kruisdood en opstanding met hulle deel, en bid dat hulle tot bekering sal kom.

 

Lewe (22:1-5)

Die Griekse woord vir Paradys [paradeisos] verwys letterlik na ‘n omheinde tuin van plesier.  Dit herinner my aan die hangende tuine van ou Babilon, wat een van die sewe wonders van die antieke wêreld was.  Die Nuwe Jerusalem sal so wees, net baie beter.  Die stad sal nie ‘n oerwoud van beton en stene wees nie, maar ‘n pragtige stad van riviere en bome.  Dit sal mooier wees as enigiets wat jy al in jou lewe gesien het.

 

Die engel van 21:9 het in 22:1 vir Johannes die kristalhelder rivier van lewende water gewys.  Soos in die tuin van Eden (Gn.2:10), sal daar ‘n rivier in die hemelse Paradys wees.  Esg.47:1-12 praat van ‘n rivier wat uit die tempel vloei en lewe gee.  Alhoewel die rivier in 22:1-2 moontlik van ‘n letterlike rivier praat, is dit ook simbolies van die ewige lewe wat Jesus deur die Gees in die evangelie gee (21:6, Jes.44:3, Jh.4:14, 7:37-39).  Die feit dat dit van die troon af vloei, wys dat alle lewe van God af kom, en dat Hy soewerein is daaroor (22:1).

 

Die rivier het deur die middel van die stad se straat gevloei, en aan beide kante het die boom van die lewe gestaan (22:2).  Johannes bedoel dat daar baie bome was wat in lanings langs die rivier gestaan het (Esg.47:12).  Vir die volle twaalf maande van die jaar het dit vrugte gedra, elke maand ‘n ander soort (22:2).  Die blare het nie verlep nie, maar is wel gepluk en as medisyne gebruik (22:2).  Hoe moet ons 22:2 verstaan?

 

[1] Ná die sondeval het God die mens verbied om van die boom van die lewe te eet (Gn.2:9, 3:22-24).  Op die nuwe aarde sal ons weer van die boom se vrugte eet (22:2, 14, 2:7).  Ja, ons sal eet op die nuwe aarde.  Daar sal oorgenoeg wees; niemand sal honger ly nie (22:2, vgl. 7:16).

 

As dit vir jou ongeestelik klink om op die nuwe aarde te eet, moet jy onthou dat Adam voor die sondeval geëet het.  Jesus het voor en na sy opstanding geëet.  Volgens 1 Tm.4:3-5 is dit nie ongeestelik om te eet nie, en verheerlik dit die Here.

 

[2] Die boom in 22:2 illustreer ook hoe ons lewens moet lyk:  “En hy sal wees soos ‘n boom wat geplant is by waterstrome, wat sy vrugte gee op sy tyd en waarvan die blare nie verwelk nie; en alles wat hy doen, voer hy voorspoedig uit.” (Ps.1:3).

 

[3] Die twaalf maande in 22:2 impliseer dat daar tyd op die nuwe aarde sal wees.  God alleen is ewig en alomteenwoordig, buite tyd en spasie, EK IS wat EK IS.

 

[4] Die boom van die lewe se blare was vir die genesing van die nasies (22:2, Esg.47:12).  Dit beteken nie dat daar siekte sal wees nie, maar dat daar altyd gesondheid sal wees (21:4).  Die blare sal ons gesond hou, soos wat voldoende rus, gereelde oefening, ‘n gebalanseerde dieët en vitamines dit doen.  Die blare van genesing is ook simbolies van Jesus se kruisdood wat die nasies van hulle sonde genees het (Jes.53:5).

 

A.g.v. ons sonde, verdien ons om deur die Here vervloek te word (Gn.3:16-19, Gal.3:10).  Deur Jesus se kruisdood het Hy die vervloeking op Homself geneem (Gal.3:13).  God regeer in ons midde, en daarom kan geen vervloeking naby ons kom nie (22:3, Gal.3:14, Ef.1:3).  Ons kan nie deur bloedlyn- en ander vloeke ‘gebind’ word nie (Nm.23:23, Sp.26:2, 1 Pt.1:18).

 

Soos ons die Here nóú dien en aanbid, sal ons dit op die nuwe aarde doen (22:3).  Moet asb. nie aanbidding tot sang beperk nie; dit is meer as dit.  Die werk wat jy doen, jou plesier in God se nuwe skepping, die gemeenskap van gelowiges, jou gesprekke met engele en ander hemelwesens, jou dankbaarheid oor die nuwe kleure, geure en smake wat God geskep het, sal daartoe lei dat jy Hom aanbid en bewonder.  Jou hele lewe en alles wat jy doen sal aanbidding wees (Rm.12:1, 1 Kor.10:31).

 

Jy sal dit nie kan help as jy eers sy gesig gesien het nie (22:4).  Deur ons geloof in die evangelie het ons reeds sy heerlikheid in die aangesig van Jesus Christus gesien (2 Kor.4:6).  Maar ons het dit nog nie volkome gesien nie, en ons kán ook nie (1:16-17, Eks.33:20).  Eers as Hy ons liggame verheerlik het, sal ons instaat wees om sy gesig te sien.  Ons sal so verwonderd wees, dat ons Hom met lus en met ywer sal dien (22:3-4, 2 Ts.1:10).

 

Hierdie voorreg is net vir dié wie se harte rein is deur die bloed van die Lam (Mt.5:8).  As jy geen begeerte hiervoor het nie, is dit omdat jou hart nie rein is nie.  Vra die Here om jou vuil hart van klip uit te haal en vir jou ‘n hart te gee wat sensitief is vir sy Woord en sy Gees (Ps.51:12, Esg.36:25-27, Heb.10:22).  Om ‘n rein hart te hê, moet jy jou ook bekeer, jou sonde bely, en die Here gehoorsaam (2 Kor.7:1, Jk.4:8, 1 Pt.1:22).

 

As jy dít doen sal jy stelselmatig begin om Christus se heerlikheid te weerspieël, totdat jy dit eendag perfek doen (22:4, Eks.28:36, Rm.8:29, 2 Kor.3:18, 1 Jh.3:2).  Ons sal vir ewig in sy lig lewe en saam met Hom oor die nuwe aarde regeer (22:5, 21:24, Ps.36:10).  Ons sal die oorspronklike opdrag van Gn.1:28 ernstig opneem:  “heers oor die visse van die see en die voëls van die hemel en oor al die diere wat op die aarde kruip.” (vgl. Ps.8:7-9).

 

Dit beteken nie dat die nuwe aarde maar net ‘n herstelde tuin van Eden is nie.  Dit is meer as dit.  Deur sy kruisdood het Jesus meer teruggekry as wat Adam verloor het:  “waar die sonde meer geword het, het die genade nog meer oorvloedig geword” (Rm.5:20).

 

Op die nuwe aarde is daar geen boom van die kennis van goed en kwaad nie (Gn.2:9, 17).  Daar is dus geen moontlikheid om sonde te doen of te sterf nie (20:14, 21:4).  Daar is geen duiwel om ons te versoek nie (20:10, Gn.3:1-5).  Ons het nie meer stoflike liggame soos Adam s’n nie, maar verheerlikte liggame (Gn.2:7, 1 Kor.15:42-49).  Ons is nie net God se kinders deur skepping nie (soos Adam voor die sondeval), maar deur verlossing.  Deur ons eenheid met Christus is ons nie meer laer as die engele nie, maar bo hulle (Heb.2:6-9, Ef.1:20-22, 2:6).

 

Wanneer ek hieroor dink, bid ek dat Jesus weer sal kom om die aarde nuut te maak.  Ek besef dat daar baie mense is wat nie soos ek dink nie.  Omtrent 5 jaar gelede het ek vir iemand by ‘n boekwinkel gevra of sy Randy Alcorn se boek Heaven gelees het, en wat sy daarvan gedink het?  ‘Ek het nie daarvan gehou nie,’ het sy gesê.  ‘Sy idee van die hemel was vir my te aards.’  Na my mening was Alcorn se beskrywing van hemel op aarde heeltemal Bybels, en bevestig hierdie verse dit.

 

[1] https://www.gty.org/library/sermons-library/81-8/your-responsibility-to-the-church-part-1

Die Nuwe Jerusalem

New Jerusalem

Ek het ‘n argitek ontmoet wat al meer as 50 kerke ontwerp het.  Hy het vir my verduidelik hoe die gebou veronderstel is om ‘n boodskap oor te dra.  Die lig wat by die boonste vensters inkom en op die kansel skyn, is simbolies van God se lig wat deur sy Woord na die gemeente toe kom.  Die banke is in die vorm van ‘n amfiteater, sodat jy nie in die mense wat voor jou sit se koppe vaskyk nie.  Jy moet hulle gesigte sien; daar moet ‘n gevoel van warmte wees, omdat die kerk ‘n familie is

 

Net so is die Nuwe Jerusalem ontwerp om ‘n boodskap oor te dra.  Op.21:9-21 gaan nie net oor die lewe hierna nie, maar dit sê ook iets van die kerk hier op aarde.  In Engelse praat ons van ‘the church militant and triumphant’, van die kerk wat nog op aarde teen sonde en die duiwel moet stry, en van die gelowiges wat alreeds oorwin het en in die hemel is.  Op.21 gaan oor beide.  Op die nuwe aarde sal ons die volheid daarvan geniet, maar daar is ‘n sekere sin waarin ons nou al iets daarvan beleef (Heb.12:22-23).

 

Haar heerlikheid (v.9-11)

Engels het twee algemene woorde vir huis.  ‘House’ verwys na die struktuur, terwyl ‘home’ die persoonlike en huislike element beskryf.  Voor ‘n man trou bly hy in ‘n ‘house’ – die huislike gemak pla hom nie eintlik nie.  Maar as sy vrou intrek word dit ‘n ‘home’, omdat sy dit huislik en gemaklik maak.  So is dit ook met die Nuwe Jerusalem.  Dit gaan nie hoofsaaklik oor die strate en paleise nie, maar oor die inwoners; oor Jesus en sy bruid.

 

In hfst.15-16 het God vir sewe engele die sewe bakke van sy toorn gegee.  In 17:1 het een van hierdie engele die groot prostituut of aardse Jerusalem vir Johannes gewys.  In v.9 het een van dieselfde engele vir hom die bruid of Nuwe Jerusalem gewys.  Ek het reeds in v.2 gesê dat die bruid die kerk is (vgl. Ef.5:31-32).

 

Johannes is in die Gees weggevoer om die Nuwe Jerualem te sien (v.10, 17:3).  Toe hy die prostituut gesien het, was sy soos rebelse Israel van ouds in die woestyn (17:3).  Maar toe hy die bruid gesien het, was sy volgens God se Woord op ‘n groot en hoë berg (v.10, Jes.2:2-3, Ps.48:3).  Jesus het van die kerk gesê:  “Julle is die lig van die wêreld.  ‘n Stad wat bo-op ‘n berg lê, kan nie weggesteek word nie” (Mt.5:14).

 

Johannes het ook gesien dat die stad heilig of afgesonder is vir die Here (v.10, 1 Kor.1:2).  Sy het uit die hemel van God af neergedaal, om só te wys dat die kerk se verlossing geheel en al van Hóm af kom (v.10, Ef.1:3-14).

 

Soos die vrou in Sp.31:10, was God se bruid soos ‘n skaars en kosbare juweel, soos ‘n pragtige jaspissteen en so helder soos kristal (v.11).  Omdat God se heerlikheid ook so is (4:3), wys v.11 vir ons dat sy dit weerspieël het, net soos wat ‘n goeie vrou haar man se heerlikheid weerspieël (Sp.12:4, 1 Kor.11:7).

 

Wat leer v.9-11 vir ons?

 

[1] Jy is Jesus se bruid.  Om in gemeenskap met Hom te lewe, moet jy deur die Woord, gebed en die kerk tyd met Hom spandeer.

 

[2] Die feit dat die Nuwe Jerusalem of die kerk die hoogste berg is (v.10), beteken dat Bybelse Christenskap die grootste en mees invloedryke godsdiens in die wêreld sal wees.  Dit maak my hoopvol, en spoor my aan om vir herlewing, sending en evangelisasie te bid.

 

[3] As die kerk soos ‘n waardevolle juweel is, wys dit dat sy kosbaar is vir God.  “Omdat jy kostelik is in my oë, hooggeag is, en Ek jou liefhet” (Jes.43:4).  En as Hý die kerk so beskou, moet sy nie ook so wees vir jóú nie?  Moet jy nie jou tyd, toewyding, krag, gebede, gawes, en geld gee, sodat sy kan groei nie?  Sommige mense gee meer aandag aan hulle honde as wat hulle aan Jesus en die kerk gee.  Moenie soos hulle wees nie.

 

Haar ontwerp (v.12-14)

Elke vyf of tien jaar sal iemand in ‘n Bybelstudie vra wie nou eintlik die twaalfde apostel is:  Paulus, of Matthias wat in Judas se plek gekies is; wie van hulle se name is op die Nuwe Jerusalem geskryf?  Die Bybel sê nie vir ons nie, en eintlik maak dit nie saak nie.

 

Johannes se punt met die twaalf stamme en die twaalf apostels in v.12-14, is om te wys dat al die gelowiges in die Ou- en Nuwe Testamente deel is van God se bruid, die Nuwe Jerusalem of die kerk (vgl. Ef.2:11-22).

 

Om te wys hoe veilig dit is, het die stad ‘n hoë en groot muur gehad (v.12).  “Die Engel van die HERE trek ‘n laer rondom die wat Hom vrees, en red hulle uit.” (Ps.34:8).  “Rondom Jerusalem is berge; so is die HERE rondom sy volk van nou af tot in ewigheid.” (Ps.125:2).  “En Ek sal vir hom wees, spreek die HERE, ‘n vurige muur rondom en tot heerlikheid daar binne-in.” (Sg.2:5).

 

Volgens Jes.60:18 word die mure ‘verlossing’ genoem.  Niemand kan ons in hierdie lewe of op die nuwe aarde uit God se hand uit ruk nie – ons is veilig (Jh.10:28-29).  Soos gerubs die boom van die lewe opgepas het (Gn.3:24), sal engele by die stad se hekke waghou om te wys dat dit veilig is (v.12).

 

Daar was twaalf hekke – drie in elkeen van die vier windrigtings – met die name van die twaalf seuns van Israel daarop gegraveer (v.12-13, Esg.48:31-34).  Die vier windrigtings wys vir ons dat mense uit alle nasies in die kerk en in die hemelse stad sal inkom (Mt.24:31, Lk.13:29).  Die twaalf stamme se name op die hekke wys dat verlossing uit die Jode is, aangesien Jesus as ‘n Jood gebore is (Jh.4:22, Rm.9:5).

 

Die name van die twaalf apostels was op die stad se twaalf fondasiestene gegraveer (v.14).  Die fondasie beteken dat die kerk vasstaan, en dat sy nie geskud kan word nie (3:12, Heb.11:10).  Die apostels se name wys dat Christus die fondasie van sy lering vir húlle gegee het om vir die kerk te gee (Mt.16:18, Ef.2:20, 1 Kor.3:10-11).

 

Elkeen wat hierdie lering hoor en doen, bou op die fondasie (Lk.6:47-48).  As jy die Bybel hoor en lees maar nie doen nie, het jy geen fondasie of sterk mure om jou teen die storm van God se oordeel te beskerm nie (Mt.7:21-27).  Jy is nog ongered en moet jou bekeer (Jk.1:21-22).

 

As jy nóú in Jesus glo, kan jy vandag al in die hemelse stad ingaan.  Jesus het in Jh.10:9 gesê:  “Ek is die deur; as iemand deur My ingaan, sal hy gered word”.  Wanneer Jesus weer kom sal jy letterlik deur die stad se hekke loop en Hom van aangesig tot aangesig sien.  Die gedagte hieraan moet jou aanspoor om hier en nou vir Hom te lewe.  Moenie dinge doen waaroor jy skaam sal wees as jy Hom eendag in die oë moet kyk nie.

 

Haar afmetings (v.15-17)

‘n Paar jaar gelede het ek oor die hemel gepreek.  Ek het v.15-17 aangehaal, en gesê dat die hemelse stad vier keer groter as Suid-Afrika is (4.8 miljoen km2, teenoor óns land se 1.2 miljoen km2).  Ek is egter nie meer oortuig dat Johannes letterlike afmetings in gedagte gehad het nie.  Kom ek wys vir jou hoekom ek so sê.

 

Die engel het ‘n goue meetstok gehad (v.15, Esg.40:3).  Hy het die stad se poorte en mure afgemeet om te wys dat dié wat binne-in was, onder God se beskerming is (v.15, 11:1-2, Sg.2:1-5).  In v.16-17 sien ons dat die stad 12 000 stadia hoog, breed en lank was, en dat die muur 144 el was.

 

Ek is nie heeltemal oortuig dat ons die mates in moderne idiome moet vertaal, sodat ons dink die stad is 2200 km hoog nie.  Die engel het juis menslike veelvoude van twaalf gebruik om te wys dat die stad meer as genoeg plek gehad het om die twaalf stamme en die twaalf apostels se ‘nageslag’ te akkomodeer (v.16-17, 12, 14, 7:9, Jh.14:2).

 

Soos die Allerheiligste van die tempel, was die stad ‘n perfekte kubus (v.16, 1 Kon.6:20).  Die punt is dat die kerk en die nuwe aarde met God se heerlikheid gevul sal wees, en dat dit ‘n plek van spesiale aanbidding is.  God se heiligdom is nie meer tot ‘n sekere plek beperk nie, maar is in ons (v.22, Jh.4:20-24, 14:21, 23).

 

Die stad se mure was baie hoog, maar nie naastenby so hoog soos die stad self nie (v.16-17).  Die punt is weer dat God sy bruid in die hemel en op die aarde sal beskerm, en dat haar heerlikheid nie weggesteek kan word nie.

 

As jy deel van Jesus se bruid, die kerk is, sal Hy jou beskerm.  Maar as jy eenkant en op jou eie is, of deur Bybelse dissipline van die gemeente afgesny is, verbeur jy God se spesiale genade, guns en beskerming (1 Kor.5:4-5, 1 Jh.5:18-19).

 

Om een of ander rede verstaan party Christene dit nie.[1]  Hulle dink dat hulle buite en sonder die kerk van Jesus Christus kan funksioneer.  Hulle respekteer nie die ‘mure’ wat God daargestel het om hulle te beskerm nie.  Hulle soek ‘n berader wanneer dit met hulle sleg gaan, maar verstaan nie dat hulle juis sukkel, omdat hulle nie deel is van ‘n goeie gemeente nie.  Ek probeer nie sê dat mense wat getrou is geen probleme het nie, maar hulle het verseker die middele om dit op te los.  Toe Asaf gesukkel het om sý probleem op te los, het hy hulp gekry toe hy “in die heiligdomme van God ingegaan” het (Ps.73:17).

 

Daarom is die oplossing vir kerklose Christene met probleme nie berading nie, maar bekering van hulle ontrouheid aan die liggaam.  As kerklose mense vir Martyn Lloyd-Jones gevra het om hulle te beraad, het hy gesê:  ‘Kom vir 13 opeenvolgende weke kerk toe.  Luister na die prediking van die Woord en pas dit toe.  As jy aan die einde daarvan nog dink dat jy berading nodig het, kan jy vir my sê.’  Hy was reg toe hy gesê het:  ‘as preaching goes down, personal counselling goes up.’[2]  Moet jouself dan nie in die voet skiet, omdat jy die kerk en God se algemene genademiddele geringskat nie.

 

Haar boumateriaal (v.18-21)

In die afgelope dekade het dit populêr geraak om êrens in jou huis se versiering klip te gebruik.  As jy baie geld het is die klippe eg en nie nagemaak nie.  Hoe moet ‘n stad dan lyk waarvan die mure van jaspis gemaak is (v.18, 11)?  Beter as Salomo se tempel in 1 Kon.6:30, was die stad en sy strate van suiwer goud, so helder soos glas (v.18, 21).  Die goud herinner ons aan die beproewings wat God stuur om ons geloof te suiwer (1 Pt.1:7).

 

Soos die tempel se fondasie in 1 Kon.5:17, was die fondasiestene van die stadsmuur met edelstene versier (v.19-20, vgl. Jes.54:11-12).[3]  Ons het reeds in v.14 gesien dat die name van die apostels daarop gegraveer is.  In Eks.28:17-21 is die stamme se name op twaalf verskillende edelstene gegraveer, en het die hoëpriester dit op sy bors gedra.  Ons kan weereens sê dat die kerk uit die Ou- en Nuwe Testamente in die Nuwe Jerusalem teenwoordig is.

 

Die twaalf poorte is van twaalf pêrels gemaak, elke poort van ‘n enkele pêrel (v.21).  Ons praat nie hier van pêrels wat so groot soos ‘n ertjie is nie.  Die juweel-ryke stad met sy poorte van pêrels sê vir ons iets van die onskatbare waarde van God se kerk en Koninkryk:  “Verder is die koninkryk van die hemele soos ‘n skat wat verborge is in die saailand, wat ‘n man kry en wegsteek; en uit blydskap daaroor gaan hy en verkoop alles wat hy het, en koop daardie saailand.  Verder is die koninkryk van die hemele soos ‘n koopman wat mooi pêrels soek; en toe hy een baie kosbare pêrel kry, gaan hy weg en verkoop alles wat hy het, en koop dit.” (Mt.13:44-46).

 

Hierdie verse is veronderstel om jou met jou geldsake te help.  Is jy ‘n ryk gelowige?  Wees vrygewig in jou hulp aan die armes en sendelinge, en maak só vir jouself skatte in die hemel bymekaar (Lk.12:33, Fil.4:15-19, 1 Tm.6:17-19).  Hoekom wil jy in hiérdie wêreld skatte opgaar, as dit buitendien in die toekoms vernietig gaan word (Mt.6:19, 1 Kor.7:31, 1 Jh.2:17)?

 

Is jy ‘n arm gelowige?  Jy is ryker as wat jy besef.  Die Nuwe Jerusalem se rykdom is ‘n prentjie van die heerlike rykdom wat God vir die kerk gegee het (2:9, Rm.9:23, 10:12, 11:33, 2 Kor.6:10, 8:9, Ef.1:3, 18, 2:7, 3:8, 16, Jk.2:5).  God het vir jou die Koninkryk gegee, sodat die hemel met al sy skatte joune is (Mt.25:34, Lk.12:32).

 

Moenie jou rykdom in terme van geld en eiendom meet nie.  ‘Is ek deur my geloof in Christus deel van die Nuwe Jerusalem?’ is die vraag wat jy vir jouself moet vra.  Is jy deur wedergeboorte – nie net op papier nie – deel van die kerk van Jesus Christus?

 

Moenie soos sommige mense ‘n lae siening van die kerk hê nie.  Moet ook nie soos Katolieke die kerk bo Christus en die Bybel verhef nie.  Kry ‘n hoë, Bybelse, en gebalanseerde siening van die kerk.  Sien dit soos Johannes dit in Op.21 gesien het.

 

[1] Ek praat nie hier van mense wat a.g.v. hulle gesondheid wegbly nie, maar van mense wat by die gemeente kán wees, maar nie wíl nie.

[2] Martyn Lloyd-Jones, Preaching and Preachers, p.17

[3] Vir ‘n beskrywing van sommige van die stene, kan jy die volgende preek opsoek:  https://baptistekerkkemptonpark.wordpress.com/2015/09/26/n-spieelbeeld-van-jesus/

Die nuwe hemel en aarde

New heavens and earth

Natasha woon in ‘n baie arm gedeelte van Rusland.  Sy was nog nooit buite haar land se grense nie, en kan ook nie ‘n woord Engels praat nie.  Op ‘n dag toe ontmoet sy vir Pete, ‘n Amerikaner wat vir vyf jaar in Rusland gewerk het.  Hy kon vlot Russies praat.  Hulle het vriende geraak en uiteindelik met mekaar getrou.

 

A.g.v. Natasha se huwelik met Pete, het sy maklik Amerikaanse burgerskap verkry.  Sy kon egter nie die taal praat nie, en moes aan die kultuur gewoond raak.  Maar na tien jaar in die land kon sy vlot Engels praat, en het sy die kultuur aangeleer.  Wat sy aanvanklik net in teorie gehad het, het sy nou in die praktyk geniet.

 

En so is dit ook met die nuwe hemel en aarde.  Daar is ‘n sekere sin waarin ons reeds in die nuwe skepping deel.  Maar in ‘n ander sin sal ons eers die volheid daarvan geniet wanneer Jesus kom.  Dit is wat Johannes in Op.21:1-8 vir ons wil leer.

 

Die nuwe skepping (v.1)

Om een of ander rede het mense die idee dat God se kinders vir ewig in lugkastele gaan woon, gaan rond sweef, op wolke gaan sit, en op goue harpe gaan speel.  Is dit enige wonder dat baie mense nie ‘n begeerte het om daar te wees nie?

 

Die waarheid is eerder dat Jesus die hemelruim met sy sterre en planete, en die aarde met sy bome, berge, riviere, blomme, watervalle, diere, ens. gaan nuut maak.  Dit is o.a. hoe ons v.1 moet verstaan.

 

Johannes het ‘n nuwe hemel en aarde gesien; die eerste hemel en aarde het voor die Here weggevlug (v.1, 20:11).  Hy het dit gebrand en uit die rou materiaal die nuwe hemel en aarde geskep (2 Pt.3:10, 12-13).  Dit is dus nie soos die eerste skepping uit niks gemaak nie (Rm.4:17, Heb.11:3).

 

Soos Hy ons liggame uit die graf uit sal opwek, sal Hy ook die huidige hemel en aarde ‘opwek of wederbaar’ (Mt.19:28).  Alhoewel die nuwe hemel en aarde eers by die wederkoms vervul sal word (v.1), het dit reeds in saadvorm by Jesus se kruisdood begin.  Ons ervaar alreeds iets hiervan wanneer wedergeboorte in ons harte plaasvind:  “Daarom, as iemand in Christus is, is hy ‘n nuwe skepsel” (2 Kor.5:17a).

 

Maar die evangelie stop nie by die redding van sondaars nie.  Omdat Adam se sonde die skepping beïnvloed het (Gn.3:14, 17-18, Rm.8:19-22), sal Jesus die hemel en aarde van Gn.1:1 nuut maak (v.1, Hd.3:21, Kol.1:20).  Die see van die eerste skepping wat mense se dood veroorsaak het (20:13), sal nie meer bestaan nie (v.1).  Maar dit beteken nie dat daar nie ‘n nuwe, skadelose see sal wees nie.

 

Die nuwe Jerusalem (v.2-3)

Elke jaar is daar ‘n Baptiste Paaskonferensie op Cornelia, ‘n klein dorpie in die Vrystaat.  Daar is goeie prediking en heerlike samesang.  Een van die liede wat gesing word, gaan oor die Nuwe Jerusalem.  Dit is ‘n pragtige lied, maar daar is een sin in die lied wat nie Bybels is nie:  ‘Jerusalem, ewig daarbo.’

 

Volgens Op.21:2 sal die Nuwe Jerusalem nie vir ewig daarbo wees nie, maar sal dit na die aarde toe neerdaal.  Die stad verwys natuurlik na die mure, geboue, paleise, poorte en strate (v.9-27, Jh.14:2-3, Heb.11:10, 16, 13:14), maar dit verwys eintlik meer na die inwoners.  Ons is tog die hemelse Jerusalem en die bruid van die Lam (v.2, 9, 19:7-8, Ef.5:31-32, Heb.12:22).

 

Volgens v.2 en 9-27, sal die Nuwe Jerusalem – die huidige hemel – van God af na die aarde toe neerdaal, en die hoofstad van die nuwe aarde wees.  Die stad se hemelse afkoms beteken ook dat ons siele eendag saam met Jesus na die aarde toe sal terugkeer (v.2, Kol.3:4, 1 Ts.3:13, 4:14).  As Hy klaar ons liggame uit die graf uit opgewek en verheerlik het, sal Hy ons siele daarmee verenig (1 Kor.15, 1 Ts.4:13-18).

 

Omdat ons in ‘n sekere sin die Nuwe Jerusalem is, impliseer v.2 ook dat die kerk ‘n hemelse oorsprong het, en dat sy van God af kom.  Ons uitverkiesing, verlossing, wedergeboorte, roeping, regverdiging, heiligmaking, verheerliking kom van God af; ons is burgers van die hemelse Jerusalem (Jh.3:3, 5, Rm.8:29-30, Gal.4:26, Fil.3:20).

 

Volgens Johannes het die Nuwe Jerusalem gelyk soos ‘n bruid wat mooi gemaak is vir haar man (v.2, Jes.61:10).  Jesus het m.a.w. die stad voorberei (Jh.14:2-3).  Deur sy kruisdood, wedergeboorte en die Woord, het Hy ons ook vir Homself voorberei (19:7-8, Ef.5:25-27).

 

God het met ‘n harde stem uitgeroep dat Hy sy tabernakel onder ons opgeslaan het (v.3, Lv.26:11-12).  Dit het begin toe Jesus as mens in Betlehem gebore is (Jh.1:14, Gk.).  Toe Hy na die hemel toe opgevaar het, het Hy persoonlik deur die Heilige Gees in ons harte kom woon (v.3, Mt.28:20, Jh.14:21, 23).

 

Wanneer ‘n gelowige sterf en hemel toe gaan, en wanneer Jesus na die aarde toe terugkeer, sal sy teenwoordigheid tasbaar wees; Hy sal sy tabernakel oor die persoon sprei en hom veilig hou (v.3, 7:15).  Hy sal die Here van aangesig tot aangesig sien (v.3, 22:4, Mt.5:8, 1 Jh.3:2).

 

Die gemeenskap en die verbond wat in Gn.3 verbreek is, sal heeltemal herstel word (v.3).  Dit het reeds by Jesus se kruisdood begin (Jer.31:33, 2 Kor.6:18, Heb.8:10), maar sal in die hemel en op die nuwe aarde finaal vervul wees (v.3).  Ons – die Jode en heidene wat in Jesus glo – sal sy volk wees, en Hy sal ons God wees (v.3, 5:9, Tit.2:14, 1 Pt.2:9)

 

Die nuwe lewe (v.4-8)

Eric Clapton sing ‘n bekende liedjie waarin hy sê dat daar nie trane in die hemel is nie.  Ek wil nie graag my teologie by hom leer nie, maar ek moet sê dat hy op hierdie punt reg is.  In die hemel en op die nuwe aarde, sal God die trane van sy kinders se oë afvee (v.4, 7:17, Jes.25:8, kontr. Op.5:4).  Hy sal ook die dinge wat hierdie trane veroorsaak het, wegvat:  dood, droefheid, pyn, ens. (v.4).

 

Deur sy kruisdood en opstanding het Jesus die dood oorwin, sodat die dood vir God se kinders skadeloos is (Jh.11:25-26, Fil.1:21, 23).  En tog sal die vervloeking van Gn.2:17, 3:19 eers finaal verdwyn wanneer Jesus ons liggame uit die dood uit opwek (v.4, 20:14, Jes.25:8, 1 Kor.15:26, 55).

 

Alhoewel ons nie op begrafnisse treur soos ongelowiges wat geen hoop het nie (1 Ts.4:13), treur ons nogsteeds.  Maar wanneer Jesus na die aarde toe terugkeer, sal ons glad nie treur nie (v.4).  Ons sal ook geen emosionele of fisiese pyn ervaar nie (v.4, kontr. Gn.3:16-19).

 

Jesus het by sy eerste koms en deur wedergeboorte gewys dat Hy die ou dinge kan omkeer om nuut te word (Jh.2-3, 6, 9, 11, 20; 2 Kor.5:17).  By die wederkoms sal Hy dit finaal doen wanneer Hy vir ons onsterflike liggame gee en alles nuut maak (v.1, 4-5, 1 Kor.15).  As dit vir jou onmoontlik klink, kan jy weet dat dit so seker en betroubaar is soos die Bybel self (v.5).

 

Wanneer God dinge op hierdie manier nuut maak, is sy verlossingswerk voltooi (v.6).  Hy is die Alfa en die Omega[1], die Begin en die Einde (v.6, 1:8, 22:13).  Die skepping het in Gn.1 by Hom begin, en in Op.21 het Hy dit nuut gemaak; ons verlossing het voor die skepping in sy gedagtes begin, en sal op die nuwe aarde in Hom vervul word (Rm.8:29-30, Ef.1:3-14, Fil.1:6).

 

Om die lewende water van hierdie verlossing te geniet, hoef jy nie geld vir die kerk te gee of godsdienstige rituele te beoefen nie.  Dit is heetemal gratis en verniet.  Ontvang dit met die leë hande van geloof (v.6, 22:17, Jes.55:1, Jh.4:14, 6:35, 7:37-39).  As jy in die hemel en daarna op die nuwe aarde is, sal jy vir ewig in perfekte gemeenskap met Jesus lewe, en só uit die fontein van die lewe drink (v.6).

 

Hierdie geskenk is vir dié wat tot die einde toe volhard, en só die oorwinning behaal (v.6-7).  Húlle sal nou en vir ewig erfgename en kinders van God wees (v.7, 3, Rm.8:15-17, 2 Kor.6:18).

 

Deur hulle geloof in die Oorwinnaar (Jh.19:30, 2 Tm.1:10, Heb.2:14-15), sal hulle die volgende dinge oorwin:

 

  • Die wêreld (1 Jh.5:4-5).
  • Vervolging (2:10-11, Rm.8:37, 35).
  • Vals lering (2:17, 15, 1 Jh.4:4).
  • Die duiwel (12:11, 15:2).
  • Afvalligheid (2:7, 4).
  • Sonde (v.7-8, 3:4-5).
  • Geestelike louheid (3:21, 15-16).
  • Die dood (1 Kor.15:57, 54-55).
  • Die hel (v.7-8).

 

Daar sal mense wees wat nié oorwin het nie, maar deur die sonde oorwin is (v.8, Gal.5:19-21, 1 Kor.6:9-10).  Hulle lewens het o.a. só gelyk:

 

[1] Vreesagtiges of bangbroeke; mense wat te skaam was om vir Jesus te volg; ‘people pleasers’ wat sonde gedoen het, omdat hulle bang was mense hou nie van hulle nie.

 

[2] Trouelose of ongelowige mense.  Hulle het nie in Jesus geglo nie, en was ook nie lojaal aan die Here, sy Woord en sy liggaam nie.

 

[3] Gruwelike mense wat gruwelike dinge gedoen het.  Die dinge wat hulle gedoen het is so gruwelik, dat jy dit nie in ordentlike geselskap kan noem nie.

 

[4] Moordenaars.  Hulle het ander se lewens geneem, ongebore babas vermoor, en gedurig daaraan gedink om hulle eie lewens te neem.  As hulle dit nie gedoen het nie, het bitterheid en onvergewensgesindheid hulle gedagtes gevul.

 

[5] Hoereerders.  Die Griekse woord [pornos] praat van mense wat seksueel losbandig was: seks voor die huwelik, egbreuk, homoseksualiteit, bestialiteit, pornografie, kindermolestering, prostitusie, wellus, ens. (Mt.5:27-30, 1 Kor.6:9-10, Heb.13:4).

 

[6] Towenaars van enige soort:  dié wat hulle sterretekens in die Huisgenoot gevolg het, en op Jakaranda FM ingebel het om met die dooies te praat, asook dié wat in Satanisme betrokke was (Dt.18:9-14, Hd.19:19, Gal.5:20).

 

[7] Afgodsdienaars.  Sommige het voor beelde van hout, klip en metaal gebuig, terwyl ander ‘n obsessie gehad het hulle liggame, geld, plesier, kos, drank, ens. (Kol.3:5).

 

[8] Leuenaars.  Hierdie is mense wat die waarheid verdraai het, hulle beloftes gebreek het, oordryf het, oneerlik, onbetroubaar en skelm was.  Hulle het ander bedrieg en dubbele lewens gelei.

 

Almal wat soos die bg. mense in hulle sonde wil lewe, sal vir ewig in die poel van swawel en vuur wees – dit is die tweede dood (v.8, 14:10-11, 20:10, 14-15).

 

Die eerste agt verse van Op.21 is gegee om ons aan te spoor en te waarsku.  ‘Bly weg van die hel af, en sorg dat jy eendag op die nuwe aarde sal lewe,’ is wat dit sê.  Natuurlik moet jy nie net eendag in die nuwe skepping deel nie, maar in hierdie lewe al.

 

Het jy al iets hiervan ervaar?  Ek vra nie of jy die sondaarsgebed opgesê het, op ‘n uitnodiging gereageer het, of jou hart vir die Here gegee het nie.  My vraag is of jy ‘n nuwe skepping is?  Is jy ‘n nuwe mens?  Het die Here jou lewe van binne af getransformeer?  Of is jy nog net dieselfde as in die verlede, sodat die dinge wat in v.8 gelys word deel van jou lewe is?

 

Hoekom kom jy nie met ‘n berouvolle hart van geloof na die Here toe nie?  Bely jou sonde, vra vir die Here om jou te vergewe, en drink deur die Woord en gebed uit die fontein van lewende water (v.6).

 

As jy reeds tot bekering gekom het, het ek twee dinge om vir jou te sê.  Eerstens wil ek sê dat jy soos ‘n burger van die hemel moet lewe.  Moenie só lewe dat ongelowiges niks met die Here te doen wil hê nie.  Dit geld vir jou huwelik, ouerskap, taalgebruik, hoe jy jou werk en skoolwerk doen, jou verhouding met dié wat oor jou aangestel is, jou gesindheid, jou maniere op die pad, en meer.

 

Tweedens is dit belangrik om nie te dink dat jy alreeds op die nuwe aarde is, sodat jy verwag dat jou geliefdes altyd gesond moet wees, en nie sal doodgaan nie.  Moenie vir die charismate luister wat dink dat hulle deur hulle woorde gesondheid, lewe en rykdom kan ‘spreek’ nie.  Geen mens se woorde kan die nuwe hemel en aarde skep nie; Jesus alleen kan.

 

Wag daarom vir Hom soos wat ‘n hond vir sy meester wag.  Terwyl jy wag moet jy nie passief wees soos ‘n hond wat in sy hok lê en slaap nie.  Wees aktief en gereed soos ‘n hond wat langs die heining staan en blaf.  Dien die Here, volhard, leef in gemeenskap met Hom, en deel die evangelie met ander.  Op dié manier kan jy solank ‘n voorsmakie van die nuwe hemel en aarde geniet.

 

[1] Die eerste en die laaste letters van die Griekse alfabet.