Kom Here Jesus!

Storm cloud

Het jy geweet dat Moslems in die wederkoms glo?  Dus is dit nie genoeg om te sê dat jy in die wederkoms glo nie, maar moet jy die regte Jesus verwag.  Soos wat die sewe gemeentes in Op.22:6-21 gebid het dat Jesus moes kom om hulle van hulle vyande te red, moet ons uitroep en verlang dat Hy vir ‘n laaste keer na die aarde toe sal terugkeer (2 Tm.4:8).

 

Wees gehoorsaam (v.6-7)

In 1522 het Martin Luther ‘n voorwoord tot die boek Openbaring geskryf.  Hy het gesê dat die boek onduidelik is, dat dit nie profeties of apostolies is nie, dat dit nie van die Heilige Gees af kom nie, dat die outeur sy eie werk te hoog geag het, dat baie van die kerkvaders dit verwerp het, dat hy nie vat daaraan kon kry nie, dat hy nie ‘n hoë opinie daarvan gehad het nie, en dat Christus nie daarin verkondig word nie.  In 1529 en 1530 het hy egter van mening verander en gesê dat dit deur die Heilige Gees gegee is.[1]

 

Hy het m.a.w. erken dat Openbaring soos die res van die profetiese en geïnspireerde Woord van God, “betroubaar en waaragtig” is (v.6, 18-19, 19:9, 21:5, 2 Tm.3:16, 2 Pt.1:20-21).

 

Jesus het sy engel na Johannes toe gestuur om vir die sewe gemeentes te wys wat binnekort moes plaasvind (v.6, 16, 1:1, 3).  Volgens Jesus se eie getuienis sou Hy binnekort na die sewe gemeentes toe gekom het (v.7, 12, 20, 2:5b, 16, 25, 3:3, 11, 20).  Openbaring handel hoofsaaklik – nie uitsluitlik nie – oor dinge wat in Johannes se tyd gebeur het.[2]

 

Die belangrikste is egter nie wánneer die boek se profesieë vervul is nie, maar dat die seën wat daarin beskryf word jou deel is.  Hoe kan jy dit ontvang en daarin deel?

 

  • Bewaar Openbaring en die res van die Bybel se beloftes en waarskuwings in jou hart (v.7).
  • Hoor en doen wat daarin geskryf staan (1:3, Jk.1:22, 25).
  • Moenie ophou om in Jesus te glo nie, maar volhard totdat jy eendag jou kop neerlê (14:13).
  • Moenie geestelik aan die slaap raak nie, maar wees waaksaam (16:15).
  • Moenie aanneem dat jy na Jesus se troue toe genooi nie – maak seker (19:9).
  • Sorg dat jy deur wedergeboorte in Jesus se opstanding deel (20:6).
  • Wees heilig (22:14).

 

Wees versigtig (v.8-9)

Ek sal nooit vergeet hoe ‘n vrou jare gelede op RSG oor engele gepraat het, en gesê het dat jy ter enige tyd vir hulle kan vra om jou te help nie, ‘selfs as jy parkering nodig het.’  Op.22:8-9 verbied hierdie dinge ten sterkste.

 

Toe Johannes Openbaring se 22 hoofstukke gesien, gehoor en neergeskryf het, was dit so wonderlik dat hy op die grond geval het om die engel wat dit vir hom gewys het te aanbid (v.8).  Die engel het hom gekeer:  “Moenie! want ek is ‘n mededienskneg van jou en van jou broeders, die profete, en van hulle wat die woorde van hierdie boek bewaar.  Aanbid God.” (v.9).

 

Hy het nie probeer om die Here se eer te steel nie, maar het erken dat hy soos Johannes, die profete en al die gelowiges ‘n slaaf is.  Hy was maar net ‘n skepsel en nie die Skepper nie.  Dus moes Johannes vir God aanbid het, en nie voor die engel gebuig het nie (v.9).

 

Ons mag nie soos die Rooms-Katoliekekerk engele vereer nie, maar moet eerder saam met hulle die Here aanbid (v.9, Lk.2:13-14, Heb.1:6).  Dit is so dat God soms sy engele stuur om ons te help as ons in die moeilikheid is (2 Kon.6:15-17, Ps.91:11-12, Dn.6:22, Hd.5:19, 12:7-11, Heb.1:14).

 

Maar omdat daar net een God is, mag ons hulle nie aanbid nie (v.9, 19:10, Eks.20:3-5, Kol.2:18).  Ons mag nie die nonsens glo van mense wat sê dat hulle met hulle beskerm-engel praat nie.  Ons mag ook nie vir engele vra om ons te help wanneer ons in ‘n krisis beland nie.  “Aanbid God” en vra Hóm om jou te help (v.9).

 

Wees gereed (v.10-13)

In Vryheid was daar ‘n verseëlde steen by een van die NG Kerke.  Op die klip het gestaan dat dit eers ‘n honderd jaar ná die oprigting van die gebou oopgemaak kon word.

 

Net so het ‘n verseëlde boekrol in Bybelse tye beteken dat dinge vir die verre toekoms bedoel was.  Daniël moes bv. sy profesie verseël het, omdat die Messias se Koninkryk eers 450 jaar later begin het (Dn.12:4, 9).  Johannes moes nié sy profesie verseël het nie, omdat die vervulling daarvan naby was (v.10).

 

Dit was nie meer lank voordat die Here in 70 n.C. gekom het om sy vyande te oordeel en sy gehoorsame kinders te beloon nie (v.11-12, vgl. Jes.40:10, 62:11).  Jesus sou elkeen hanteer het volgens wat sy of haar dade verdien (v.12).  Die feit dat Hy die Alfa en die Omega, die Begin en die Einde, die Eerste en die Laaste, die God van Op.1:8 en Jes.44:6 is, het dit verseker (v.13).

 

Omdat die vervulling van Openbaring naby was (v.10, 12), moes die lesers gou besluit het of hulle aan die Here se kant wil wees.  Daar was amper nie genoeg tyd om kante te ruil nie.  As bose en goddelose mense die boek gelees het, sou hulle hulle harte verhard het en so gebly het (v.11).  Maar as heilige mense dit gelees het, sou hulle nóg heiliger wou wees (v.11).

 

Soos wat die sewe gemeentes God se oordeel oor die kerk se vyande verwag het, moet jy gereed wees vir die dag as ‘n vragmotor jou kar uitwis, of as iemand jou doodskiet.  Dit mag ook wees dat Jesus in ons leeftyd na die aarde toe sal terugkeer.  Ongeag van hoe en wanneer jy Hom ontmoet, maak asb. dat jy gereed is.  Hoe kan jy hiervan seker maak?

 

[1] Moenie uitstel nie.  As jy te lank wag sal jou hart hard word, en bestaan die moontlikheid dat jy jou later nie meer kan of wil bekeer nie.  Tree asb. gou op en bekeer jou (2 Kor.6:2, Heb.3:15).

 

[2] Moenie net dat jy ‘n Christen is nie, maar ondersoek jouself om te sien of jy die vrug van bekering dra.  Getuig jou lewe daarvan dat jy ‘n Christen is (v.11-12)?

 

Wees heilig (v.14-15)

In C.S. Lewis se boek, The Magician’s Nephew, het die heks van die silwer appels geëet wat ‘n mens vir ewig jonk laat bly.  Digory en Polly, die twee kinders, was bekommerd en het vir Aslan daarvan vertel.  Sy reaksie was:  ‘She has won her heart’s desire; she has unwearying strength and endless days like a goddess.  But length of days with an evil heart is only length of misery’.[3]

 

Vir ons is dit nie so nie.  Ons lewens is deur die bloed van die Lam gereinig en ons dra die wit klere van gehoorsaamheid (3:4-5, 7:14, 19:8).  Ons mag deur die stad se poorte ingaan en van die boom van die lewe eet (v.14, 2:7, 21:27, Ps.118:20).  Die goddelose mag nie in die stad inkom nie; hulle is uitgesluit en sal in die hel gewerp word (v.15, 21:8, Mt.8:12).  Hulle het soos honde in die vuilheid van hulle sonde gelewe (v.15, 21:8, Dt.23:18, Ps.59:7, 15, Mt.7:6, Fil.3:2).

 

Eintlik is dit ‘n genade dat Adam en Eva nie van die boom van die lewe geëet het terwyl hulle harte met sonde besoedel was nie, want anders sou hulle vir ewig boos gewees het (Gn.3:22-24).  Adam en sy nageslag is nou wel van die boom van die lewe verban, maar omdat Jesus aan ‘n boom vir ons sonde gesterf het, kan ons in die hemelse stad ingaan en weer van die boom van die lewe eet (v.14, Gal.3:13).  Die boom wat die meeste saakmaak is nie die boom in die begin of aan die einde van die geskiedenis nie, maar die een in die middel.  Sterf vir jouself en jou sondige begeertes, en deel so in die boom van Jesus se kruisdood (Lk.9:23, Gal.2:20).

 

Wees dors (v.16-17)

In lande soos Etiopië waar water skaars of vuil is, betaal mense baie geld om dit te kry.  Maar die geestelike water wat Jesus vir ons gee is heeltemal gratis; jy hoef nie daarvoor te betaal nie.  Al wat Hy vereis is dat jy na Hom toe moet kom om jou dors te les.  Jou begeerte vir Hom moet so groot wees, dat jy sal uitroep dat Hy na jou toe moet kom.  Dit is ten minste een van die lesse wat in v.16-17 uitstaan.

 

Jesus het sy engel gestuur om deur Johannes hierdie dinge vir die sewe gemeentes te sê en daarvan te getuig (v.16).  Dit is dus verkeerd om te sê dat Op.4-22 net vir ons bedoel is, en dat dit niks met die sewe gemeentes te doen het nie.

 

Jesus wat van hierdie dinge getuig het is die wortel en die nageslag van Dawid, die Messias, die Koning, die Here en seun van Dawid, volkome God en volkome mens, die blink môrester van wat aandui dat die dag oppad is (v.16, Num.24:16, Jes.11:1, 10, Mt.22:41-46, Lk.1:32-33).

 

Die Gees het in die bruid of kerk se hart gewerk om te bid dat Jesus sou kom om haar uit die vervolgers se mag te red (v.17, 6:10).  Almal wat hierdie woorde met die oop ore van geloof gehoor het (2:29), sou dieselfde geroep het (v.17).

 

As jy nog nie gered is nie maar ‘n dors of ‘n begeerte na die Here het, kan jy na Hom toe kom om jou geestelike dors te les (v.17, 21:6, Jh.4:14, 7:37-39).  Sy verlossing is gratis; jy hoef nie godsdienstige werke te doen om dit te kry nie (v.17, Jes.55:1, Rm.6:23b, Ef.2:8-9).  Erken eenvoudig dat jy hopeloos verlore is, en ontvang dan sy verlossing met die bak hande van geloof.

 

Die feit dat sy verlossing gratis is, beteken nie dat dit goedkoop is nie.  Ons was nie instaat om daarvoor te betaal nie, en daarom het Jesus met sy lewe betaal sodat ons vir ewig in God se lieflike teenwoordigheid kan wees.

 

Het jy al met die tjek van berouvolle geloof na Jesus toe gekom, en dit vir die ewige lewe gewissel?  Of tas jy nog in die donker van jou sonde rond, en probeer jy om met geld, wellus, drank, mense se guns, ens. jou geestelike dors te les?

 

Wees gewaarsku (v.18-21)

Ek ken ‘n predikant wat sy siening oor Openbaring verander het.  Toe hy nie meer sy vorige siening gehuldig het nie, het iemand in ‘n brief vir hom gesê dat die vervloeking van v.18-19 oor hom sou kom.

 

Johannes het sy lesers gewaarsku:  as iemand by hierdie boek byvoeg, sal God die plae wat in Openbaring beskryf word by sy lewe byvoeg, en as iemand daaruit wegvat, sal God keer dat hy in die hemelse stad inkom om van die boom van die lewe te eet (v.18-19, 14).

 

Volgens die Ou Vertaling sal God sy deel uit die boek van die lewe verwyder, maar volgens 3:5 sal Hy dit nooit doen nie.  Niks kan ons van sy liefde skei nie, niemand kan ons uit sy hand uit ruk nie (Jh.10:28-29, Rm.8:38-39).  Die beste manuskripte sê eerder dié wat aan hierdie boek se inhoud torring, nie in die Nuwe Jerusalem sal inkom om van die boom van die lewe te eet nie (v.19).  Hierdie mense se name was in die eerste plek nie in die boek van die lewe nie (13:8, 17:8, 20:15, 21:27).

 

Om sy koms te beklemtoon, het Jesus dit vir ‘n derde keer aangekondig; die sewe gemeentes se ‘amen’ het dit bevestig (v.20).  Die gelowiges het gebid dat Jesus moes kom om hulle van hulle vervolgers te bevry (v.20).  Voor, tydens, en na die vervolging, sou Christus se genade by hulle gewees het, en daarom kon hulle geduldig op Hom gewag het (v.21).  Sy genade sou hulle ook gehelp het om nie die boek te verdraai nie, maar om dit te gehoorsaam (v.18-19, 21).  Amen, laat dit so wees (v.21).

 

Hoe moet ons hierdie laaste vier verse toepas?  Die waarskuwing van v.18-19 verwys spesifiek na Openbaring, maar dit geld ook vir die res van die Bybel, sodat ons niks mag byvoeg of wegvat nie (Dt.4:2, 12:32, Sp.30:6).

 

Wat God vir ons wou gesê het, het Hy in die 66 boeke van die Bybel gesê; ons het geen nuwe profesieë, drome of visioene nodig nie.  Drome kan deel van God se voorsienigheid wees om ons te waarsku.  As jy bv. bitter is en droom dat jy die persoon doodmaak, moet jy dit as ‘n ernstige waarskuwing beskou en jou bitterheid los.

 

Maar ons glo nie dat drome of sulke dinge ‘n nuwe openbaring is nie.  Ons glo eerder dat die Bybel met sy 66 boeke die finale Woord van God is.  Daarom voeg ons nie ekstra boeke by soos die Rooms-Katolieke of ander kultusse nie.  Ons is nie Sewendedag Adventiste wat Ellen G. White se geskrifte as onfeilbaar beskou nie.  Ons is ook nie Mormone wat Joseph Smith se ‘Book of Mormon’ op dieselfde vlak as die Bybel plaas nie.  Ons sweer nie by Calvyn, ons gunsteling kategisme, of die voorvaders van die Afrikaanse Baptistekerke nie.

 

Ons glo die Bybel en bely dat dit die foutlose, gesaghebbende en algenoegsame Woord van God is.  Ons is nie Scofield Reference Bible tipe premils wat Mt.5-7 uitsny, en sê dat dit nie vir ons bedoel is nie.  Ons is nie soos sommige ‘Israel groepe’ wat Paulus se briewe verwerp nie.  Ons is nie Jehova’s Getuies wat die Bybel verkeerd vertaal om by ons teologie te pas nie.  “ons wandel nie in listigheid of vervals die woord van God nie” (2 Kor.4:2).

 

Met God se genade sal ons vals lering oorwin, en aan die waarheid vashou (2:7).  Onthou asb. dat dit sonde is om vals lering te akkomodeer.  Moenie alles glo wat jy hoor of lees nie.  Meet eerder die Whatsapp en Facebook boodskappe wat mense vir jou stuur aan die Bybel (Hd.17:11).

 

Die waarskuwing in v.18-19 geld nie vir klein verskille tussen die Ou- en Nuwe Vertaling van die Bybel nie.  Dit geld ook nie vir dié wat nie presies soos jy glo oor Openbaring nie.

 

Ons moet Johannes se waarskuwing ernstig opneem en nie by Openbaring byvoeg of wegvat nie.  Soos Calvyn moet ons Openbaring met nederigheid benader, en erken dat dit moeilik is om te verstaan.  Maar anders as Calvyn, moet ons nie so bang wees dat ons dit vermy nie.  Ons moet Openbaring lees en bestudeer.  Maar ons moet ook nie soveel tyd daaraan spandeer, dat ons van die ander 65 boeke vergeet nie.

 

[1] http://www.godrules.net/library/luther/NEW1luther_f8.htm

[2] Sien die res van die reeks in hierdie verband, en let ook op hoe die woord ‘binnekort’ of ‘gou’ in die res van die Nuwe Testament presies bedoel wat dit sê (bv. 1 Kor.4:19, Fil.2:19, 24, 2 Tm.4:9).

[3] C.S. Lewis, The Chronicles of Narnia: The Magician’s Nephew, HarperCollinsPublishers, 1955, 1998, 2001, p.100

Advertisements

Die hemel se volkslied

Hallelujah-Chorus

Die wêreld weet nie wat halleluja beteken nie.  Jare gelede was daar ‘n populêre lied wat gesê het:  ‘It’s raining men, hallelujah!’  In sommige kerke dink mense nie mooi voordat hulle ‘halleluja’ of ‘amen’ sê nie.  Ek het ‘n diens bygewoon waarin mense ‘amen!’ geroep het toe die spreker sê:  ‘Ons staan agter op ‘n trok in Rusland…’

 

Wanneer ek dan in hierdie preek die woord ‘halleluja’ gebruik, bedoel ek dit nie as ‘n cliché nie, maar gebruik ek dit soos wat Johannes dit in Op.19:1-10 gebruik het.

 

Die eerste halleluja (v.1-2)

Omdat die woord ‘halleluja’ so algemeen in ons musiek voorkom, dink ons nie altyd mooi wat ons sê wanneer ons dit sing nie.  Dit was nie die geval in Op.19 nie.

 

Johannes het iets gehoor wat geklink het soos die stem van ‘n baie groot menigte in die hemel (v.1, 5:11-14, 7:9, 11:15).  ‘Halleluja!’ het hulle uitgeroep (v.1).  Ek het vroeër in die reeks gesê dat ‘halleluja’ slegs hier in die Nuwe Testament voorkom, en dat dit letterlik ‘prys Jah(we)’ beteken.

 

Waarvoor het hulle die Here geprys?

 

[1] Die mens se verlossing kom geheel en al van die Here af (v.1, Rm.8:29-30, 11:36, Ef.2:8-9).  Die Here het ook sy bruid van die prostituut se onderdrukking verlos (18:20).

 

[2] Omdat verlossing van die Here af kom, het hulle gesê dat die heerlikheid aan Hom behoort en aan niemand anders nie:  Soli Deo Gloria (v.1, Jes.48:11).

 

[3] Hulle het Hom ook geprys dat Hy die mag gehad het om te skep, te onderhou, die geskiedenis te beheer, te verlos en te oordeel (v.1).

 

Die rede hoekom hulle Hom so geprys het, is omdat Hy waaragtig en regverdig was toe Hy die groot prostituut genaamd Babilon – dit is, Jerusalem – geoordeel het (v.2, hfst.17-18).[1]  Dit was immers a.g.v. háár geestelike egbreuk dat die land [Gk. ] in ‘n moeras van immoraliteit verval het (v.2).

 

Verder was dit ook sý wat die bloed van die Here se diensknegte vergiet het, en daarom het Hy wraak geneem en haar geoordeel (v.2, 18:20, 24, 16:6, Dt.32:35, 41, 43, Lk.11:47-51, vgl. 2 Kon.9:7).

 

Die tweede halleluja (v.3)

Robert Murray McCheyne was ‘n Skotse prediker in die 1800’s.  Op 9 Nov. 1834 het hy gehoor dat iemand wat baie verkeerde lering versprei het, gesterf het.  Hy was bly oor die nuus.[2]  Toe ek dit gelees het was ek aanvanklik geskok.  Maar as ek dit met Op.19 vergelyk, besef ek dat hy reg was.

 

Die groot menigte van v.1 het weer ‘halleluja!’ geroep (v.3).  Jerusalem was soos Sodom, en daarom het haar rook soos Sodom s’n in die lug opgestyg (v.3, 11:8, 17:16, 18:8).  Die rook was ‘n voorsmakie van die ewige straf wat sy in die hel sou beleef het (v.3, 14:10-11, Jes.34:8-10, 2 Pt.2:6, Jud.7).

 

Hoe moet ons hierdie eerste drie verse toepas?  Soos die gelowiges in hierdie verse, sal jy ook die Here vir jou verlossing prys wanneer jy in die hemel is.  Jy sal geen krediet vir jouself neem, asof die bepalende besluit vir jou redding by jóú en jou vrye wil gelê het nie.  Jy sal verstaan dat Hý die Outeur en Voleinder van jou geloof is, dat Hý die goeie werk in jou begin en volbring het, en dat Hy jou gered het tot die lof van sý heerlikheid (Heb.12:2, Fil.1:6, Ef.1:6, 12, 14).

 

Jy sal Hom ook prys vir sy regverdige oordele oor OGOD en hulle ateïstiese ondersteuners, ISIS en ander Moslem-groepe, die Kommuniste, en die res van die kerk se vyande (v.2, Ps.58:11).  Jy sal bly wees dat jy nie self wraak geneem het nie, maar dat jy dit vir die regverdige God gelos het.  Jou lofprysing sal nie sadisties wees, sodat jy lekker kry oor jou vyande wat in die hel is nie.

 

Maar jy sal ook nie hartseer wees nie.  God se heilige grootheid, geregtigheid en almag sal so oorweldigend wees, dat dit alles oorskadu.  Jy sal sê dat dit goed en reg is dat Hy die kerk se vyande in die hel gewerp het.

 

Jy sal ook opnuut dankbaar wees dat Hy jou gered het, en dat jy nie saam met die goddelose in die hel is nie.  Jy sal besef dat jy die hel verdien het, en dat dit sy vrye genade is wat die verskil gemaak het.  Jy sal nie anders kan as om Hom vir ewig te prys in alles wat jy doen nie.

 

Die derde halleluja (v.4-5)

Ek het by twee geleenthede iemand in die hof gaan ondersteun.  By beide geleenthede het ‘n polisieman my aangespreek:  een keer omdat ek ‘n hoed op my kop gehad het, en die ander keer omdat ek teen die muur gestaan het.  En as die hof so ernstig was dat ek respek moes wys, hoeveel te meer is dit nie die geval in die hemel nie?

 

Die 24 ouderlinge en die 4 lewende wesens het voor die troon geval en die Here aanbid wat daarop gesit het.  Ek het in hfst.4 gewys dat die 24 ouderlinge ‘n rangorde van engele is, en dat die 4 lewende wesens gerubs is.[3]

 

Hulle het op hulle gesigte voor die troon geval en die Here aanbid (v.4).  Hulle ‘amen’ het die groot menigte van v.1-3 se ‘halleluja’ ge-eggo (v.4).  Dit is asof hulle gesê het:  ‘Dit ís so; ons stem saam dat die Here geprys moet word.’

 

Daar het ‘n stem van die troon af gekom:  “Prys onse God, al sy diensknegte, en julle wat Hom vrees, klein en groot!” (v.5).  Die stem wat van die troon af gekom het was Jesus s’n.  In sy menslike natuur was die Vader ook sý God, en het Hy Hom geprys (Ps.115:1, Jh.20:17, Ef.1:3, 17, Heb.2:12).  Hy het vir God se knegte, vir die wat Hom vrees, gesê om Hom te prys (v.5, 1-10).  Dit het vir almal gegeld, klein en groot (v.5, 11:18).  Dit is tog hoekom Hy hulle gemaak het (Ps.148:2, 11-14, Jes.43:7, 21).

 

En as jy hiervoor geskep is sal jou siel nie rus, totdat jy dit doen nie.  Ek bedoel nie net dat jy ‘Jesus-liedjies’ moet sing nie, maar dat jy deur tydsame gebed en bepeinsing in ‘n verhouding met die Here moet leef.  As jy dit gereeld doen sal jy op een of ander stadium ‘n diep ervaring met die Here hê, sodat jy nie anders kan as om Hom te prys nie.

 

Eers dán sal jy besef dat ware lofprysing die hoogste piek is wat jy ooit in hierdie wêreld en in die volgende een sal bereik.  Ewe skielik sal die plesiere van hierdie wêreld vir jou leeg en hol wees.  Jy sal agterkom dat drank, vriende, jou huweliksmaat en kinders, seks, rykdom, nuwe goed, ‘n ander werk, lekker kos, populariteit en aansien, akademiese grade, jou net tydelik gelukkig kan maak.  Om ware vervulling, satisfaksie en versadiging te hê, moet jy die Here prys.  Dit kan nie anders nie, omdat Hy jou hiervoor gemaak het.

 

Die vierde halleluja (v.6-9)

Wanneer iemand in Johannes se tyd verloof geraak het, moes hy ‘n bruidsprys aan die bruid se pa betaal het.  Verlowing was meer bindend as wat dit vandag is; dit moes met ‘n amptelike skeibrief verbreek word (Mt.1:18-25).

 

As die man klaar verloof geraak het, het hy vir ‘n kort tydjie weggegaan om alles gereed te kry vir die troudag.  As dit gereed was, het hy sy bruid kom haal en haar na sy huis toe gevat.

 

Hulle het vir sewe dae fees gevier, en aan die einde daarvan beloftes uitgeruil.  Daarna het hy haar in sy huis ingebring.[4]  Dit sal help om hierdie agtergrond in gedagte te hou wanneer jy v.6-8 bestudeer.

 

Johannes het weer ‘n stem gehoor wat soos ‘n groot menigte klink, soos die gedreun van baie waters en soos die geluid van harde donderslae (v.6, 14:2).  Hulle het die Here met ‘n ‘halleluja’ geprys, omdat Hy as die Almagtige God regeer het (v.6).  Sy aardse Koninkryk het begin toe Jesus na die hemel toe opgevaar het en dit in sy Naam geregistreer is; dit sal oor die wêreld versprei en by die wederkoms vervul word (hfst.5, 11:15, 17, Ps.2:6-8, 110:1, Dn.2:35, 7:13-14, Mt.4:17, 6:10, 12:28, 28:18, Lk.10:9, 17:21).

 

Net so het Jesus se huwelik by sy eerste koms begin, en sal dit by die wederkoms vervul word (v.7, Mt.9:15).  Kom ek verduidelik dit so:

 

Omdat Israel aanhoudend in die Ou Testament egbreuk gepleeg het, het die Here haar met ‘n skeibrief weggestuur (Jer.3:1-8, Mt.19:9).  Hy het haar egter vergewe en teruggevat (Hosea).  Maar in 16:21 en 17:16 het Hy genoeg gehad, sodat Hy die prostituut gestenig en verbrand het (Dt.22:22, Lv.21:9).

 

Dit het in 70 n.C. gebeur toe Hy die tempel met sy priesters en offers verwoes het, en so die ou verbond met Israel finaal tot ‘n einde gebring het (Heb.8:13, 10:9).  Maar dit is nie asof sy huwelik misluk het nie.  God se ware bruid was nog altyd dié wat in Christus geglo het, en nie dié wat as Jode gebore is en besny is nie (Rm.2:28-29, 9:6-8, Gal.3:7, 16, 29).

 

God het in 21:2, 9, Jes.54:5, 62:5 gesê dat die hemelse Jerusalem (die kerk volgens Gal.4:26) sy bruid is.  Deur sy dood het Hy die bruidsprys betaal, en toe sy in Hom geglo het, het Hy aan haar verloof geraak (Ef.5:22-33, 2 Kor.11:2).

 

Hy het opgevaar hemel toe om alles gereed te kry vir die troudag.  Sy het ook moeite gedoen om haarself gereed te kry, deurdat sy die blink wit trourok van haar heilige en gehoorsame dade aangetrek het (v.7-8, 3:4-5, 14:4, 1 Jh.3:3).  Deur sy kruisdood het Jesus hierdie fyn linne trourok vir haar gekoop (v.8, 7:14, Gn.3:21, Ps.132:9, Sp.31:22, Jes.61:10).

 

Die punt is dat die Here sy bruid instaatgestel het om goeie werke te doen, maar dat dit sý is wat dit moes doen (v.7-8, Ef.2:10).  God se bruid moes haarself vir die hemel voorberei, maar die Here sou gegee het wat nodig was om dit te doen (Fil.2:12-13).

 

Dit beteken nie dat sy vir die hemel moes wag om fees te vier nie.  Volgens die Bybel bestaan die fees ten minste uit drie disse, en is dit so te sê ‘n driegang maaltyd.

 

  • Wanneer iemand tot bekering kom, geniet sy in die Woord, die gemeenskap van gelowiges, die nagmaal en gebed ‘n ete met die Here (3:20, Lk.10:39, 42, Hd.2:42, 1 Kor.5:8).
  • Wanneer ‘n Christen doodgaan, gaan sy dadelik hemel toe. Daar het sy ‘n voller ervaring van die feesmaal saam met Jesus (v.7, Mt.26:29, Jh.14:2-3, Fil.1:23).
  • Wanneer Jesus weer kom, sal sy vir ewig die finale dis van die feesmaal saam met Hom geniet (Jes.25:6).

 

Is dit enige wonder dat die bruid in v.7 bly was en die Here verheerlik het?  Is die bruid se blydskap joune?  Is jy reg om by die feesmaal aan te sit?  Is die klere van jou lewe rein?  Het jy dit wit gemaak in die bleikmiddel Jesus Christus se bloed, en hou jy dit so deur ‘n heilige lewe van gehoorsaamheid?

 

Jy kan ander mense flous, omdat jy elke Sondag in die kerk sit en godsdienstige dinge doen.  Maar jy kan nie die Koning flous nie – Hy sien dwarsdeur jou.  Hy weet of jy in die kerk, huis, huwelik, skool, werkplek, en vriendekring die wit klere van ‘n rein hart en ‘n heilige lewe aan het of nie (Mt.22:11-12).  As jy dit nie aan het nie, sal jy uit die kerkbanke uit hel toe gaan (Mt.22:13).

 

Sorg daarom dat jy voortdurend die wit klere van ‘n heilige lewe aan het.  Moet egter nie dink dat jy dit self so wit gekry het nie.  Jy weet goed dat Jesus hierdie wit klere vir jou gegee het.  As jy dit nog nie het nie, moet jy vir Hom vra om jou uit die modderpoel van jou sonde te red, jou in die fontein van sy bloed te was, en vir jou die wit klere van sy geregtigheid aan te trek.

 

Só kan jy weet dat Hy jou na die troue toe genooi het, en is jy baie geseënd (v.8-9).  Soos wat jy jóú huweliksmaat en gaste gekies het, het die Here sýne gekies.  Beskou dit dan as ‘n voorreg en nie as ‘n reg nie dat Hy jou gekies het om deel van sy bruid te wees, en dat Hy jou na die troue toe genooi het (v.9, Mt.22:14, Hd.13:48).[5]

 

Dank ook die Here dat hierdie nie maar net ‘n feëverhaal is soos Sneeuwitjie of Aspoestertjie nie.  Alles wat die engel vir Johannes gesê het is God se ware woorde (v.9).

 

Die laaste halleluja (v.10)

Omtrent 15 jaar gelede het ‘n vriend van my tot bekering gekom.  Hy het vir my gesê dat ek sy lewe gered het.  Ek het mooi aan hom verduidelik dat dit die Here was en nie ek nie.

 

Iets soortgelyk het in v.10 gebeur.  Johannes was so verwonderd dat hy probeer het om die engel te aanbid.  Hy het as’t ware voor die engel se voete geval en ‘halleluja’ gesê.

 

Die engel het hom dadelik gekeer en gesê dat hy God se slaaf is net soos Johannes en die profete wat van Jesus getuig het (v.10, 5, 22:8-9, Hd.10:25-26).  As Jesus dan die middelpunt van hulle boodskap was, moes Johannes Hóm aanbid het en nie die engel nie (v.10, Lk.24:25-27, 44-45, Jh.5:46).

 

Ons moet God alleen dien:  ons mag nie tot engele bid of hulle aanbid nie, hetsy gevalle engele of heilige engele (v.10, 22:8-9, Eks.20:3, Mt.4:9-10, Kol.2:18).  Ons mag ook nie ‘n ds. vir sy preke of bediening prys, asof hy die Here is wat hierdie dinge doen nie.  Verder mag geen ds. of lidmaat mense versoek om hulle te prys nie, maar moet Jesus die middelpunt van hulle boodskap en lewe wees (v.10).

 

Ten slotte moet ek sê dat enige siening oor Openbaring wat op die fyn besonderhede van die eindtyd fokus en nie op Jesus nie, glad nie oorweeg moet word nie.  ‘n Siening wat jou bang maak en jou nie dryf om ‘halleluja!’ te sê nie, eggo nie die hemel se volkslied nie en mis die punt.

 

[1] Sien my preek, Die Lam, die Prostituut en die Antichris vir ‘n bewys dat die prostituut of Babilon ‘n skuilnaam vir Jerusalem is.

[2] Iain Murray, The Puritan Hope, p.194

[3] Sien my preek, ‘n Visioen van die hemel.  Daarin het ek gewys dat die lewende wesens ooreenstem met die gerubs in Esg.1, 10.  Ek het ook gewys dat die 24 ouderlinge op trone gesit het, en dat Paulus in Kol.1:16 van sommige hemelwesens as ‘trone’ praat.  Volgens party is die 24 ouderlinge ‘n voorstelling van al die gelowiges in die Ou- en Nuwe Testamente, en is die 4 lewende wesens simbolies van die hele skepping.  Ek huldig nie hierdie siening nie, omdat Johannes in Op.7:9, 11 tussen die 24 ouderlinge en die gelowiges in die hemel onderskei.

[4] William Hendriksen, More than Conquerors, p.215

[5] Ek dink nie Johannes probeer om tussen die bruid en die genooide gaste te onderskei nie.  Christene is die bruid en die gaste wat na die troue toe genooi is, net soos wat Jesus in 7:17 die Lam en die Herder is.

Die goedheid en strengheid van God

Goodness and severity

Goedheid en strengheid is so teenoorgestelde soos satyn en graniet. En tog vind ons dit in perfekte proporsie in die Persoon en karakter van Jesus Christus; Hy is die Leeu en die Lam.  In Op.14:14-20 het ons ‘n voorbeeld hiervan.

 

‘n Oes van verlossing (v.14-16)

Op.14 praat van twee oeste. ‘n Man op ‘n wolk het die eerste oes ingesamel (v.14-16), terwyl ‘n engel die tweede oes ingesamel het (v.17-20).  Die eerste oes is nie in ‘n parskuip gegooi nie, terwyl die tweede oes daarin uitgetrap is (v.19-20).  Dit is dan duidelik dat ons hier met meer as een oes te doen het.

 

Die Man op die wit wolk het soos die Seun van die Mens gelyk (v.14). Hy het ‘n goue kroon op sy kop gehad en ‘n skerp sekel in sy hand (v.14).  Wat beteken dit?  Die Seun van die Mens in v.14 verwys na Jesus wat nogsteeds ‘n mens is (1:13, Hd.7:56, 17:31, 1 Tm.2:5).  Dit is ook ‘n Goddelike titel wat in Dn.7:13-14 van Hom gebruik word.  Volgens dié teks en Hd.1:9, het Hy met ‘n wolk na die Oue van Dae toe opgevaar om die ewige Koninkryk te ontvang.

 

Die wit wolk en die kroon van oorwinning [Gk. stephanos] verwys dan na sy Koningskap in die hemel, en nie na sy wederkoms nie:  Hy het op die wolk gesit en nie daarop teruggekeer soos wat Hy eendag in die toekoms sal doen nie (v.14, vgl. Hd.1:11).  Jesus het ‘n skerp sekel in sy hand gehad (v.14).  Hiermee het Hy die eerstevrug van die gelowiges uit die Jode geoes, en sodoende ‘n verdere oes onder die heidene gewaarborg (v.4, Jer.2:2-3, Mt.3:12a, Mk.4:29, Rm.1:13, 11:16, Jk.1:1, 18).

 

‘n Engel het uit die hemelse tempel uitgekom, en met ‘n harde stem vir Jesus gesê om sy sekel in die oes in te steek (v.15, vgl. v.17, 11:19). ‘Die tyd het aangebreek, omdat die oes van die land [Gk. ] ryp is,’ het hy gesê (v.15).

 

Moet asb. nie hieruit aflei dat Jesus onder die bevel van ‘n engel gestaan het nie. Die punt is eerder dat Hy die gelowiges se gebede uit die hand van die engel ontvang het (8:3-4).  Dit was húlle wat met dringende erns vir die Here gevra het om ‘n groot oes in te samel (Mt.9:37-38).[1]  Hy het hulle gebede verhoor en sy sekel oor die Beloofde Land [Gk. ] geswaai (v.16, Hd.2:41, 47, 4:4, 5:14, 6:1, 7, 9:31).

 

Soos die Jode in die eerste eeu n.C., moet ons bid dat die Here deur ons getuienis ‘n groot oes sal insamel. Ons moet bid dat baie mense tot bekering sal kom.  Ons moet bid dat die Here ‘n nuwe werk van herlewing in die kerk, asook in ons land en wêreld sal doen.

 

As jou siening van die eindtyd nie plek maak hiervoor nie, moet jy jou siening verander. Die Here self het immers ‘n groot oes belowe (7:9, Ps.126, Mt.9:37-38, Jh.4:35-36).  Volgens Paulus in Rm.11:12, 15, 25-26 sal daar in die toekoms baie Jode en heidene tot bekering kom.  Die mosterdsaadjie van God se Koninkryk het klein begin, maar uiteindelik sal dit die grootste plant in die tuin van die wêreld word (Mt.13:31-32); die rots van sy Koninkryk sal ‘n reusagtige berg word wat die hele aarde vul (Dn.2:35).

 

Die Groot Opdrag van Mt.28 sê dat die nasies, en nie net individue uit die nasies nie, Jesus se dissipels moet word.  Uiteindelik moet al die nasies van die aarde in erkenning voor Koning Jesus buig en Hom aanbid (Ps.2:8).  ‘Maar dit is onmoontlik,’ sê iemand.  Nee dit is nie.  Luister gerus na die volgende statistiek.

 

As een persoon elke dag ‘n duisend mense na die Here toe lei, sal dit 15 000 jaar neem vir die hele wêreld om tot bekering te kom (dit is nou as hy die enigste een is wat die evangelie deel).

 

Maar kom ons gestel dat een persoon vir ‘n jaar lank ‘n ander een dissipeleer. In die tweede jaar vat hy en die nuwe dissipel elkeen iemand om te dissipeleer.  In die derde jaar dissipeleer die vier van hulle elkeen iemand anders.  Indien hulle so aanhou, sal hulle binne 37 jaar die hele wêreld bereik het.[2]

 

Moenie die krag van die Heilige Gees hierin onderskat nie. As Hy op een dag 3000 mense tot bekering kan bring (Hd.2:41), kan Hy maklik binne ‘n paar jare of maande die hele wêreld tot bekering bring (as Hy wil).

 

Maar ons kan nie met gevoude arms sit en dink Hý moet al die werk doen nie. Ons moet daarvoor bid en die evangelie met mense deel (Esg.36:37, Rm.10:13-15).  Bid asof alles van die Here afhang, en deel dan die evangelie asof alles van jou afhang.  Getuig met jou lewe en met jou lippe.  Nooi mense na Sondag 7 Mei se Kruisie-veldtog toe.  Vat traktaatjies in die portaal en gee dit uit wanneer jy petrol ingooi of by die tolhek stop.

 

Ek onthou hoe ‘n oom vir ons gesê het om nooit die waarde van ‘n traktaatjie te onderskat nie. Ek het hierdie week ‘n getuienis gehoor wat dit illustreer.  ‘n Ou oomie met wit hare het vir baie jare in Georgestraat in Sydney, Australië traktaatjies uitgedeel.  Vir veertig jaar het hy byna elke dag vir 10 mense ‘n traktaatjie gegee en gevra:  ‘Excuse me, are you saved?  If you die tonight, are you going to heaven?’

 

‘n Predikant in die suide van Londen het oor die bestek van drie jaar die getuienisse gehoor van mense wat deur hierdie man se ‘traktaatjie werk’ tot bekering gekom het: ‘n besoeker in sy gemeente, ‘n vrou in Adelaide, ‘n ouderling in Perth, vier predikante in Engeland, drie sendelinge in die Karibiese eilande, ‘n vloot kapelaan in Engeland, en ‘n eks-Hindoe in Indië.

 

Toe die Londense predikant by geleentheid in Sydney was, het hy die ou oomie opgespoor. Sy naam was mnr. Genor.  Hy het vir hom vertel van die mense wat deur sy getroue ‘traktaatjie werk’ tot bekering gekom het.  Die man het gehuil en gesê:  ‘In veertig jaar het ek nog nooit gehoor van ‘n enkele persoon wat deur my werk tot bekering gekom het nie.’  Twee weke later is die oomie hemel toe.[3]

 

Jy hoef nie noodwendig die oom se metode te volg nie, maar doen wat jy kan om mense vir die Here te wen (1 Kor.9:19-22). Vra jou ongelowige familie, vriende en kollegas om op laaste Woensdag van elke maand Bybelstudie toe te kom.  Ek beplan om Bybelse lering te gee oor lewenskwessies soos selfmoord, verslawings, rebelse tieners, depressie, aborsie, ens.  Die idee is om dit met ‘n evangeliese inslag aan te bied, sodat ongelowiges tot bekering kan kom.  Ek sal dit ook op Facebook adverteer.  Bid asseblief dat die Here hierdie poging sal seën.

 

Wanneer dit by die kerk van Jesus Christus kom, is ons nie geroep om klein te droom nie. Ons moet vir die nasies bid, asook vir mense wat 150 jaar van nou af gebore sal word (Ps.78:1-8, Lk.13:29, Jh.17:20).  Al sien ons nie nou baie bekerings nie, moet ons die bg. beloftes ter harte neem.  Dit sal ons help om met groter ywer te bid en die evangelie met mense te deel.  Dit sal ons help om te volhard as ons vir baie maande en jare nie bekerings sien nie.  Dit mag ook wees dat ons agterkleinkinders eendag die oes sal inbring wat ons gesaai het (Jh.4:37-38, 1 Kor.3:6-7).

 

‘n Oes van oordeel (v.17-20)

‘n Vriend van my het tydens sy studente jare by ‘n Christelike Boekwinkel gewerk. Een Vrydag toe sê ‘n vrou vir hom dat Op.14:17-20 daardie naweek in Pretoria vervul sou word.  ‘Die swart mense se bloed gaan môre in Pretoria se strate vloei, so hoog soos die perde se tooms,’ het sy gesê.

 

My vriend het haar weer die Maandag gesien en vir haar gesê dat sy ‘n vals profeet is. Sy het eenvoudig gesê dat dit geestelik gebeur het, en dat mense dit nie kon sien nie.  Sy het nie eintlik ‘n idee gehad van wat hierdie verse in Op.14 beteken nie.  Om die teks reg te verstaan, moet ons dit met die res van die Skrif vergelyk.

 

Nóg ‘n engel het uit die hemelse tempel gekom (v.17). Soos Jesus in v.14, het hierdie engel ook ‘n skerp sekel gehad (v.17).  Volgens Mt.13:39-42, 49-50 sal die Seun van die Mens sy engele uitstuur om die goddelose te versamel en hulle in die helse vuur te gooi (vgl. v.10).  Dit sal vir ‘n laaste keer aan die einde van die wêreld gebeur, maar dit gebeur ook nou al wanneer ongelowiges doodgaan (Lk.16:22-24).

 

‘n Derde engel het van die hemelse altaar af gekom (v.18). Hy het gesag oor die vuur van die altaar gehad (v.18).  Wat beteken dit?  Die martelare het van die altaar af uitgeroep dat God hulle vyande sou oordeel (6:9-10).  God het vir die engel gesê om in reaksie op hulle gebede die vuur van sy oordeel op dié te gooi wat hulle vermoor het (v.10, 8:3-5, 16:8-9, Mt.13:41-42, Lk.11:47-51, 1 Ts.2:14-16).

 

Die derde engel het met ‘n harde stem vir die tweede een gesê om sy sekel in die wingerd te steek (v.18). Omdat die land [Gk. ] se druiwe ryp was vir God se oordeel in die parskuip, moes hy dit geoes het (v.18, Joël 3:13).  Hy het sy sekel oor die land [Gk. ] geswaai en die druiwe-oes ingesamel om dit in die groot parskuip van God se toorn te gooi (v.19).  Die parskuip was groot, omdat God baie mense geoordeel het, en omdat sy toorn groot was.  ‘n Verduideliking van hoe antieke parskuipe gelyk het, sal ons help om Johannes se beeld beter te verstaan.

 

‘n Parskuip het byna gelyk soos ‘n sement plaasdam met ‘n lae muurtjie. In die kant van die muur was daar gate met pype in.  As die plaaswerkers klaar die druiwe in die parskuip gegooi het, het hulle met hulle kaalvoete ingeklim en dit uitgetrap.  Die sap het deur die pype in vate ingeloop.  Van daar af het hulle dit gegis om wyn te maak.

 

Johannes het hierdie beeld gebruik om God se toorn oor afvallige Israel te beskryf. Israel was die Here se wingerd (Jes.5:7a, Ps.80).  Hy het alles vir haar gedoen, sodat sy goeie druiwe kon voortbring (Jes.5:1-2).  Sy het egter nie die goeie vrug van bekering voortgebring nie, maar die suur druiwe van bloedvergieting en ongeregtigheid (Jes.5:3-4, 7b, Jer.2:21, Mt.21:33-39, Jh.15:2, 6).

 

Daarom het die Here besluit om sy wingerd te oordeel (Jes.5:5-6, Esg.15, Mt.21:40-46, Jh.15:2, 6). Hy het dit in die parskuip gegooi en buite die stad (Jerusalem) uitgetrap (v.20).  Hy het dit buite die stad gedoen, omdat hulle Hóm uitgewerp het en buite die stad gekruisig het (Jh.19:17, Heb.13:12, Gn.3:23-24, Nm.5:1-4, 15:35-36, Mt.21:39).  Net soos wat hulle Hom nie as deel van die aardse Jerusalem beskou het nie, het Hy hulle nie as deel van die hemelse Jerusalem beskou nie (22:14-15, Lk.13:28).

 

Hy het sy klere en voete in hulle bloed gewas, soos wat Hy dit in die geskiedenis met Edom, Babilon, Juda en die nasies gedoen het (v.20, 19:13, 15, Ps.58:11-12, Jes.63:1-7, Jer.51:33, Klg.1:15, Joël 3:13). In 70 n.C. het die Jode se bloed uit die parskuip van God se toorn gevloei.  In die oorlog was die Romeine se perde tot aan hulle tooms met die Jode se bloed besmeer (v.20).  Die bloed het vir omtrent 300 km [Gk. 1600 stadia] gevloei, die lengte van die Beloofde Land (v.20).  Die punt is dan dat God die hele land geoordeel het.  Die ‘wyn’ van hulle bloed is in v.10 in die beker van God se toorn geskink, en sou in hfst.16 in die bakke van sy oordeel gegooi word.

 

So goed soos wat die Here is wanneer dit by die redding van sondaars kom (v.14-16), so streng is Hy oor dié wat weier om hulle te bekeer (v.17-20). “Let dan op die goedertierenheid en die gestrengheid van God” (Rm.11:22).  Moet asb. nie vir ‘n oomblik dink dat die God van die Ou Testament strenger is as die Jesus van die Nuwe Testament nie.

 

Aan die ander kant moet ons nie dink Jesus is ‘n sadis wat daarvan hou om streng te wees nie. Volgens Thomas Watson is Hy soos ‘n by wat van nature heuning gee, en jou net sal steek as jy Hom kwaad maak.[4]  Dit is deel van sy karakter om sondaars te red.  “Want God het sy Seun in die wêreld gestuur nie om die wêreld te veroordeel nie, maar dat die wêreld deur Hom gered kan word.” (Jh.3:17).

 

Hy het alles moontlik gedoen dat mense van hulle sonde gered kan word. Waar Israel as God se wingerd gefaal het, was Jesus die Ware Wingerd wat goeie en aanneemlike vrugte vir Hom voortgebring het (Jh.15:1).  In sy lewe en dood het Hy die Vader behaag.  Uit liefde vir die Vader het Hy gewilliglik sy lewe gegee, sodat ons nie in die parskuip van God se toorn hoef te beland nie.

 

Met diep droefheid en liefde vir sy Seun en vir sondaars, het die Vader vir Jesus in die parskuip van Golgota verbrysel: “Maar dit het die HERE behaag om Hom te verbrysel” (Jes.53:10).  Aan die kruis het die Vader Hom getrap totdat Hy een bloed massa was.

 

O, mag die Vader en die Seun se liefde ons harte smelt. Mag dit by ons aandring om in Hom te glo.  Mag dit ons help om deur geloof in die Ware Wingerd te bly, sodat ons die gesonde druiwe van gehoorsaamheid en bekering sal dra (Jh.15:2-8).  Mag dit ons gewetens wond om nie aan te hou met die sonde wat Hom so diep en dodelike gewond het aan die kruis nie:  ons hoogmoed, selfsug, jaloesie, bitterheid, wellus, kleingeloof, twyfel, vuil taal, leuens, diefstal, egbreuk, opstandigheid, geestelike luiheid, ontrouheid, ongehoorsaamheid, geskinder, materialisme en baie ander sondes.

 

Iemand wat aanhou om die saad van sy of haar sondige gedagtes, woorde en dade te saai, sal die Here se oordeel oes:

 

  • “Wie onreg saai, sal onheil maai” (Sp.22:8).
  • “Want hulle saai wind, maar hulle sal storm maai” (Hos.8:7).
  • “Moenie dwaal nie; God laat Hom nie bespot nie [‘moenie dink jy gaan daarmee wegkom nie’]; want net wat die mens saai, dit sal hy ook maai. Hy wat in sy vlees saai, sal uit die vlees verderf maai; maar hy wat in die Gees saai, sal uit die Gees die ewige lewe maai.” (Gal.6:7-8).

 

Uiteindelik sal jy deel van die bloedbad word (v.20). Maar dit hoef nie so te wees nie.  “Soek die HERE terwyl Hy nog te vinde is; roep Hom aan terwyl Hy naby is.  Laat die goddelose sy weg verlaat en die kwaaddoener sy gedagtes; en laat hy hom tot die HERE bekeer, dan sal Hy hom barmhartig wees; en tot onse God, want Hy vergeef menigvuldiglik.” (Jes.55:6-7).

 

Moenie die Here se goedheid misbruik nie. Hy is nie goed en geduldig, sodat ons met ons sonde kan aanhou nie.  Tot nou toe het Hy Suid-Afrika en die res van die wêreld se sonde verdra, omdat Hy mense tot bekering wil lei (Rm.2:4, 2 Pt.3:9).  Moenie dom wees en die strengheid van Jesus Christus kies, as Hy met beide hande sy goedheid na jou toe uitstrek nie.

 

[1] Ons moenie die implikasie hiervan te ver voer, sodat ons dink gelowiges moet deur of tot engele bid nie. Om so te dink sou tekste soos 19:10, 22:8-9 en Kol.2:18 weerspreek.

[2] https://www.youtube.com/watch?v=Ums9X9xJrZA

[3] Die volledige getuienis is beskikbaar by https://www.youtube.com/watch?v=r8jsUiTuPIA.  Ek sal enigiemand aanspoor om daarna te luister – dit is aangrypend.

[4] Thomas Watson, A Body of Divinity, p.93

’n Christen se persoonlike lyfwag

Body guards

Lewendige beeldmateriaal op YouTube wys hoe John F. Kennedy se lyfwagte aangesê is om van die Amerikaanse president se motor af weg te tree.  Kort daarna het Lee Harvey Oswald vir Kennedy doodgeskiet.

 

Sal ‘n Christen ooit sonder ‘n lyfwag wees?  Die gebeure in Handelinge 21:23-23:35 roep ‘n definitiewe ‘nee’.

 

Beskerm deur die wet (22:23-29)

Een van my vriende het in die grensoorlog geveg.  Hy vertel hoe hulle SWAPO (South West African People’s Orginization) terroriste gevang en ondervra het.  As die terroriste nie die inligting wou gee nie, is hulle kop-eerste begrawe.  As hulle opgehou skop het, is hulle oopgegrawe en wéér ondervra.  Nóg ‘n manier hoe hulle inligting gekry het, was om die terroriste tussen twee perde vas te maak en die perde te laat hardloop.  Ja, dis wreed.  Maar in Paulus se tyd was dit erger.

 

Die kommandant wou uitvind hoekom die skare so teen Paulus gekant was.  Om die inligting te kry het hy beveel dat Paulus gegesel moes word.  Paulus het al voorheen dié straf gekry (2 Korintiërs 11:23-25):  slae oor sy bene en rug met ‘n kort sweep wat stukke yster of been aan die punte gehad het.  Hy wou dit vermy en het van sy Romeinse regte gebruik gemaak:  “Is dit u geoorloof om ‘n Romeinse burger, en dit onveroordeeld, te gésel?” (22:25).  Volgens wet kon ‘n Romeinse burger nie geboei word, voordat hy nie regverdig verhoor is nie.  En selfs dán kon hy nie op só ‘n skandelike wyse gestraf word nie.  Toe die kaptein gehoor dat Paulus ‘n Romeinse burger was, het hy dadelik vir die kommandant gaan sê.  Die kommandant was bang; hy kon in groot moeilikheid beland het.  Hy moes seker maak en het vir Paulus gevra:  “Sê vir my of jy ‘n Romein is?  En hy antwoord:  Ja.  Toe sê die owerste oor duisend:  Ek het hierdie burgerreg vir ‘n groot som verkry (deur omkopery)!  En Paulus sê vir hom:  Maar ek het dit deur geboorte.” (22:27-28).

 

Kan ons God se beskerming verwag as ons martelaarskap soek, sodat ons beroemd kan wees?  Wil jy bejammer of geprys word as ‘n martelaar?  Ek praat nie net van fisiese marteling nie.  Party mis etes, slaap min, raak siek, brand uit, of sterf omdat hulle hard werk vir Jesus.  Maar eintlik doen party dit omdat hulle lof soek.  In Matteus 10 wys Jesus vir ons die balans.  Ja, as jy die Here dien sal jou lewe soms in gevaar wees (v.16).  Tog sê Jesus in dieselfde konteks:  “En wanneer hulle julle vervolg in die een stad, vlug na die ander toe.” (v.23).  Geld dié beginsel nie in al ons diens vir Jesus nie?  Moet jy siek raak, min slaap, of uitbrand as jy dit kan help?  God het ons geroep om so lank as moontlik te lewe.  Om martelaarskap te soek is selfmoord en ‘n oortreding van die sesde gebod.  Die kannibale op Tanna eiland wou vir John Paton doodmaak.  Hy en Mnr. en mev. Mathieson het bootjies gereed gekry om te vlug.  Toe besluit Mnr. Mathieson om te bly.  Hy het hom in sy studeerkamer toegesluit en gesê dat hy op die eiland wou sterf.  Paton skryf:

 

‘We tried to show him the inconsistency of praying to God to protect us or grant us means of escape, and then refusing to accept a rescue sent to us in our last extremity.  We argued that it was surely better to live and work for Jesus than to die a self-made martyr, who, in God’s sight, was guilty of self-murder.  His wife wept aloud and pled with him, but all in vain!  He refused to leave or to unlock his door.  I then said, ‘It is now getting dark.  Your wife must go with the vessel, but I will not leave you alone.  I shall send a note explaining why I am forced to remain; and as it is certain that we shall be murdered whenever the vessel leaves, I tell you that God will charge you with the guilt of our murder.’[1]

 

Genadiglik het Mnr. Mathieson tot sy sinne gekom en kon hulle die eiland veilig verlaat.

 

God sal ons beskerm, maar Hy red ons dikwels deurdat ons – soos Paulus (22:25) – ons gesonde verstand gebruik.

 

Beskerm deur die kommandant (22:30-23:10)

In die laat 1800’s het liberale teologie in Engeland se Baptiste Unie ingesluip.  Predikante het die liggaamlike opstanding van Jesus, sy maagdelike geboorte, die sondeval, die inspirasie van die Skrif, en ander sentrale leerstellings in twyfel getrek.  Charles Spurgeon het dit teëgestaan.  In ‘n preek op 16 Oktober 1887 het hy gesê:  ‘Truth is usually in the minority in this evil world… what I believe I shall believe, even if I believe it alone.’[2]  Op 28 Oktober 1887 het hy die Unie bedank.  By die Unie se vergadering in April 1888, het hulle Spurgeon uitgestem:  2000 teen 7!  Sy eie broer is mislei en het teen hom gestem.  Spurgeon het vir ‘n vriend geskryf:  ‘Pray for me, that my faith fail not.’[3]  Vyf jaar later, op 26 Oktober 1891 het Spurgeon sy vriende by Herne Hill stasie gegroet met dié woorde:  ‘The fight is killing me.’[4]  Dit was die laaste keer wat hy hulle gesien het.  Hy het siek geword, en op 31 Januarie 1892 die hemelse kus bereik.

 

Soos Spurgeon het Paulus in Handelinge 23 alleen gestaan.  Tog was hulle nie heeltemal alleen nie.  Die Here het by hulle gestaan.

 

Die kommandant kon nogsteeds nie agterkom hoekom die Jode vir Paulus wou doodmaak nie.  Wat sou hy doen om uit te vind?  Hy het die Joodse Raad bymekaar geroep.  Paulus het homself verdedig en dadelik aangedui dat hy onskuldig was:  “Broeders, ek het met ‘n volkome goeie gewete voor God gewandel tot op hierdie dag.” (23:1).  Die hoëpriester, Ananias, was bekend vir sy kort humeur.  Hy het beveel dat hulle Paulus op die mond moes klap (cf. Johannes 18:22).  Paulus het kwaad geword:  “God sal u slaan, gewitte muur!  U sit tog om my volgens die wet te oordeel, en beveel u in stryd met die wet dat ek geslaan moet word?” (23:3).  Die implikasie van sy woorde was duidelik:  ‘Van buite af lyk jy mooi soos ‘n wit muur, maar binne jou is die stene van modder gemaak.  Jy is skynheilig.  Jy maak of ék die wet oortree, maar eintlik is dit jý wat die wet oortree en straf uitdeel sonder dat ek skuldig bevind is.  Het jy vergeet dat die wet sê:  “Julle mag geen onreg doen in die gereg nie… Met geregtigheid moet jy oor jou naaste oordeel.” (Levitikus 19:15)?  Het jy Spreuke 17:26 mis gelees:  “Is dit alreeds nie goed om die regverdige te beboet nie—om edeles te slaan is onbetaamlik.”?’

 

Hoe het die Raad gereageer toe hy dít sê?  “Skel jy die hoëpriester van God uit?  Daarop sê Paulus:  Ek het nie geweet, broeders, dat hy hoëpriester is nie, want daar staan geskrywe:  Van ‘n owerste van jou volk mag jy nie kwaad spreek nie.” (23:4-5).  Hoe het Paulus dan nie geweet Ananias is die hoëpriester nie?  Miskien het sy swak sig hom verhinder om dit te weet (Galasiërs 4:13-15, 6:11).  Of dalk het die hoëpriester nie sy ‘uniform’ aangehad nie, omdat die kommandánt die vergadering byeengeroep en gelei het (22:30).  Wat die rede ookal was, Paulus het Eksodus 22:28 geken en bely dat hy verkeerd was.

 

Paulus het besef dat hy geen geregtigheid in dié vergadering sou kry nie.  Hy het uitgeroep:  “Broeders, ek is ‘n Fariseër, die seun van ‘n Fariseër.  Oor die hoop en die opstanding van die dode staan ek voor die gereg.” (23:6).  Die Sadduseërs was teologies liberaal.  Hulle het net die eerste vyf boeke van die Ou Testament aanvaar.  Volgens hulle was daar niks van die opstanding of lewe na die dood in Genesis tot Deuteronomium nie.  Jesus het hulle reeds in Lukas 20:27-40 verkeerd bewys.  Die Fariseërs was teologies konserwatief.  Hulle het in die opstanding, asook in lewe na die dood geglo.  Hulle het die hele Ou Testament geglo, maar ook die oorlewerings van hulle voorvaders as gesaghebbend aanvaar.  Toe hulle besef dat Paulus, soos hulle, in die opstanding glo, het hulle hom verdedig:  “Ons vind geen kwaad in hierdie man nie; en as ‘n gees met hom gespreek het, of ‘n engel, laat ons nie teen God stry nie.” (23:9).  Paulus het in die vorige hoofstuk vertel hoe hy die opgestane Jesus gesien het, maar hulle het gedink dat dit dalk ‘n engel was (Johannes 12:29).  Toe die vergadering warm raak, het die kommandant gesien dat Paulus verskeur gaan word.  Sy soldate het gekom en vir Paulus gered.  Hulle het hom na die Fort toe geneem en daar bewaar.

 

Moes jy al ooit alleen stand inneem by die werksplek, skool, of in jou familie?  Het dit al gebeur dat jy die enigste een was wat teen aborsie, homoseksualiteit en seks buite die huwelik moes staan; wat Bybelse tugtiging verdedig het; wat Genesis 1 as geskiedenis, en Jesus as die enigste Weg na die Vader toe aanvaar het?  Jesus sal jou help, vertroos en verdedig.  Paulus se woorde geld ook vir jóú:  “In my eerste verdediging het niemand my bygestaan nie, maar almal het my verlaat.  Mag dit hulle nie toegereken word nie!  Maar die Here het my bygestaan en my krag gegee, sodat deur my die prediking heeltemal volbring kan word en al die heidene dit kan hoor; en ek is uit die bek van die leeu verlos.  En die Here sal my verlos van elke bose werk en my red om in sy hemelse koninkryk in te gaan.  Aan Hom die heerlikheid tot in alle ewigheid!  Amen.” (2 Timoteus 4:16-18).

 

‘n Rein gewete sal help wanneer almal teen jou staan.  Is daar iets waaroor jou gewete jou pla?  Net deur Jesus se kruisdood kan jy ‘n rein gewete hê.  Jy moet jou bekeer, jou sonde bely, en op Jesus vertrou.  Jy moet glo dat Hy God is, mens geword het, en die straf gedra het wat óns verdien.  Jy moet bely dat Hy die Here is, en Hom gehoorsaam.  Hoor wat die Bybel oor ‘n rein gewete sê:

 

  • “Daarom oefen ek my ook om altyd voor God en die mense ‘n rein gewete te hê.” (24:16).
  • “want ek is my van geen ding bewus [teen my] nie. Daardeur is ek egter nie geregverdig nie; maar Hy wat my beoordeel, is die Here.” (1 Korintiërs 4:4).
  • “Want ons roem is dit: die getuienis van ons gewete dat ons in eenvoudigheid en reinheid van God, nie in vleeslike wysheid nie, maar in die genade van God in die wêreld verkeer het, en veral by julle.” (2 Korintiërs 1:12).
  • “Omdat ons dan die vrees van die Here ken, probeer ons om die mense te oortuig; maar voor God is ons openbaar, en ek hoop om ook in julle gewetens openbaar te wees.” (2 Korintiërs 5:11).
  • “Ek dank God, wat ek van my voorouers af in ‘n rein gewete dien” (2 Timoteus 1:3).
  • “laat ons toetree met ‘n waaragtige hart in volle geloofsversekerdheid, die harte deur besprenkeling gereinig van ‘n slegte gewete en die liggaam gewas met rein water.” (Hebreërs 10:22).

 

Wat sal gebeur as jy aanhoudend jou gewete ignoreer?  Jy sal jy dit skroei, sodat dit soos ‘n eelt geen gevoel meer het nie.  Wanneer die Gees jou gewete waarsku en sê:  ‘Daar is ‘n afgrond voor!’, sal jy dit nie hoor nie.  Iemand wat sy gewete skroei het sy waarskuwings- en beskermingsisteem beskadig.

 

Beskerm deur sy susterskind (23:11-22)

In Alfred Hitchcock se film, The man who knew too much, het Doris Day gesing:

 

When I was just a little girl

I asked my mother, what will I be

Will I be pretty, will I be rich

Here’s what she said to me.

Que Sera, Sera,

Whatever will be, will be

The future’s not ours, to see

Que Sera, Sera

What will be, will be.

When I was young, I fell in love

I asked my sweetheart what lies ahead

Will we have rainbows, day after day

Here’s what my sweetheart said.

Now I have children of my own

They ask their mother, what will I be

Will I be handsome, will I be rich

I tell them tenderly.

 

Stem die Bybel saam met hierdie woorde?  God is die Een wat “alles werk volgens die raad van sy wil” (Efesiërs 1:11).  Teoloë noem dit predestinasie.  Die lied wat ek aangehaal het leer nie predestinasie nie, maar fatalisme.  Wat is die verskil?  Fatalisme sê dat toeval die oorsaak van alles is.  Mense wat dít glo is geneig om passief te wees en depressief te raak:  ‘Whatever will be, will be,’ en jy kan níks daaraan doen nie.  Paulus het in predestinasie geglo:  God bepaal nie net die einddoel nie, maar ook die middele.  Ja, God het bepaal dat Paulus Rome toe sou gaan (23:11), maar dit het nie gemaak dat Paulus passief is nie.  Inteendeel, dit het hom vertroos.  Hy was bly dat sy wens om Rome toe te gaan, vervul kon word (Romeine 15:31-32).  Hy was bly dat die evangelie deur hóm, die eindes van die aarde sou bereik (1:8).  Toe die nuus kom dat die Jode hom wou doodmaak, het hy aksie geneem en gesorg dat hulle plan omver gegooi word (23:17).

 

Om in God se Naam te sweer dat jy sonde sal doen, is om sy Naam ydelik te gebruik.  Dit is wat 40 Jode gedoen het.  Hulle het gesweer dat hulle nie sou eet of drink, totdat hulle vir Paulus doodgemaak het nie.  Hulle het vir die Joodse Raad gesê:  “Ons het ons met vervloeking verwens om niks te gebruik totdat ons Paulus doodgemaak het nie.  Laat dan nou, saam met die Raad, aan die owerste oor duisend weet om hom môre af te bring na u toe, asof u oor sy saak noukeuriger ondersoek wil doen.  En ons is gereed om hom uit die weg te ruim voordat hy by u kom.” (23:14-15).  God het gesorg dat Paulus se susterskind dit uitgevind het.  Hy het dadelik vir Paulus gaan sê.  Paulus het hom na die kommandant toe gestuur.  Die kommandant sou sorg dat Paulus veilig is.

 

As jy nie onderskeid maak tussen Bybelse predestinasie en heidense fatalisme nie, sal jy jou God-gegewe verantwoordelikheid ignoreer.  ‘n Paar voorbeelde sal duidelik maak wat ek bedoel.

 

[1] Jy móét glo dat die dag van jou dood bepaal is (Job 14:5), maar jy moenie sê:  ‘Ek hoef nie medisyne te gebruik as ek siek is nie; ek kan in elk geval nie voor my tyd sterf nie.’  ‘n Vrou in Nelspruit het kanker gekry en gesterf.  Ek het vir die predikant gevra:  ‘Hoekom laat die Here dit toe?’  Sy antwoord was Bybels en wys:  ‘Wel Ivor, sy het vir 47 jaar gerook.’

 

[2] Jy móét glo dat die Here jou veilig in die hemel sal uitbring (Filippense 1:6), maar jy moenie sê:  ‘Ek kan nie my redding verloor nie; daarom kan ek sondig soos ek wil’ nie.  As jy onheilig is sal jy nie hemel toe gaan nie (Hebreërs 12:14).

 

[3] Jy móét glo dat God jou teen versoeking sal beskerm (Matteus 6:13), maar jy moenie daarmee speel en sê:  ‘Ek verstaan nie hoekom het ek in sonde geval nie – die Here het dan belowe om my te beskerm?’ nie.

 

[4] Jy móét glo dat God in jou behoeftes sal voorsien (Hebreërs 13:5), maar jy kan nie sê:  ‘God het belowe om in sy kinders se behoeftes te voorsien, en daarom kan ek lui wees en heeldag voor die TV lê en ontspan’ nie.

 

God wil hê ons moet sy bepaalde middele gebruik, en só sal Hy sy planne tot vervulling bring.  As jy bid sal jy ontvang; as jy nie bid nie sal jy nié ontvang nie (Jakobus 4:2).  Maar natuurlik moet ons nie die middele verafgod, sodat ons dáárop begin vertrou nie.  “As die HERE die huis nie bou nie, tevergeefs werk die wat daaraan bou; as die HERE die stad nie bewaar nie, tevergeefs waak die wagter.” (Psalm 127:1).  Sê dié vers jy moenie wagte op die mure plaas, medisyne drink, hard werk vir ‘n inkomste, en teen sonde stry nie?  Óf sê dit jy moenie op hierdie dinge vertrou nie?

 

Beskerm deur soldate (23:23-35)

Maggie is ‘n Amerikaanse vrou.  Een nag stap sy om 23:00 in Hillbrow se strate.  Die stad se naglewe gons.  Sy sien ‘n groep van twintig Nigeriese dwelm-base buite ‘n shebeen.  Hulle staar haar aan.  Hoekom is sy nie bang nie?  Want saam met haar is 450 Navy Seals.  Die wat vír ons is, is baie sterker en meer as die wat téén ons is.  Die Here het vir Paulus hieraan herinner.

 

Die kommandant het twee van sy kapteins opdrag gegee om 200 voetsoldate, 70 ruiters, en 200 spiesvegters gereed te kry, sodat hulle vir Paulus Sesarea toe kon vat.  Die Here het 472 soldate gebruik om één man te beskerm!  Die soldate het in die nag vertrek (21:00), sodat hulle minder sigbaar sou wees.  Hulle het 64 km noord-wes gereis tot in Antipatris (vernoem na Herodes die Grote se pa, Antipater).  Die voetsoldate en spiesvegters het teruggedraai Jerusalem toe, en die ruiters het Paulus verder begelei tot in Sesarea.  Herodes Agrippa II se paleis en die goewerneur (Felix) se amptelike woning was hier.  Hier het hulle Paulus saam met die kommandant (Claudius Lisias) se brief aan Felix oorhandig.

 

Felix was ‘n wrede man.  Hy het omkoopgeskenke aanvaar.  Hy het rowery en geweld geïgnoreer.  Hy het honderde Joodse selote (‘n regse politieke party) gekruisig.  Hy het ‘n groep sluipmoordenaars oorwin, maar later van hulle gehuur om die Joodse hoëpriester Jonatan te vermoor.  As dit van sy karakter afgehang het, sou Felix nooit goewerneur geword het nie.  Sy broer Pallas was goed bevriend met die keiser.  Dít het gehelp dat hy goewerneur geword het.  Felix se lelike karakter verduidelik hoekom die kommandant, in sy brief, sekere feite uitgelaat en verdraai het.  In sy brief sê Claudius Lisias dat hy vir Paulus gered omdat hy uitgevind het hy is ‘n Romeinse burger.  Maar uit hfst.22 weet ons dat hy eers later uitgevind het dat Paulus ‘n Romeinse burger was.  Lisias sê ook nie ‘n dooie woord oor die feit dat hy vir Paulus gebind het nie.  As Felix dít moes uitvind was daar perde.  Felix het gesorg dat Paulus in Herodes se paleis bewaak word.

 

Jy hoef nie bang te wees vir die vyand nie.  Bid en vertrou dat God hulp sal stuur – selfs meer as wat jy nodig het (23:23).  Dink jy genoeg daaraan dat God sy engele opdrag gee om jou te beskerm?  Hoor die Woord van die Here:

 

  • Engele het vir Jakob beskerm toe hy vir Esau gevlug het (Genesis 28:12).
  • Toe die Siriese weermag vir Elisa omsingel het, het God duisende strydwaens van vuur gestuur om hom te beskerm (2 Konings 6:15-17).
  • In 2 Konings 19:35 het God ‘n engel gestuur om vir Hiskia en Jerusalem teen die Assiriërs te beskerm. Dié engel het in een nag 185 000 Assiriese soldate doodgemaak.
  • Psalm 34:8 sê: “Die Engel van die HERE trek ‘n laer rondom die wat Hom vrees, en red hulle uit.”
  • Psalm 91:11-12 sê: “want Hy sal sy engele aangaande jou bevel gee om jou te bewaar op al jou weë. Hulle sal jou op die hande dra, sodat jy jou voet teen geen klip stamp nie.”
  • In Daniël 6:22 het ‘n engel die leeus se bekke gesluit, sodat Daniël nie verskeur is nie.
  • Jesus het gesê: “Pas op dat julle nie een van hierdie kleintjies verag nie; want Ek sê vir julle dat hulle engele in die hemele altyd die aangesig sien van my Vader wat in die hemele is.” (Matteus 18:10).
  • Toe die apostels in die tronk was, het ‘n engel hulle kom uithaal (Handelinge 5:19).
  • In Handelinge 12:7-11 het ‘n engel vir Petrus uit die tronk bevry.
  • Hebreërs 1:14 sê van die engele: “Is hulle nie almal dienende geeste wat vir diens uitgestuur word ter wille van die wat die saligheid sal beërwe nie?”

 

Moenie bang wees nie.  God is jou persoonlike lyfwag.  En as Hý vir jou is, wie kan teen jou wees?

 

Het jy al gehoor hoe die gedagte van bruidsmeisies onstaan het?  Party sê dat mense in sekere kulture bygelowig was.  Hulle het geglo dat bose geeste geluk gehaat het, en enige bruid ongelukkig wou maak.  ‘n Paar ander vroue het dus dieselfde rokke as die bruid aangetrek, sodat die bose gees nie geweet het wie die bruid was nie.  So kon hulle die gees flous, sodat dit nie iets aan die bruid kon doen nie.

 

Bose geeste weet wie die hemelse Bruid is.  Beteken dit ons moet bygelowig raak en bang wees?  Hoekom nie?  Want die Almagtige Bruidegom self is ons lyfwag, en daarom is ons altyd veilig.

[1] John G. Paton:  Missionary to the New Hebrides, p.217

[2] Iain Murray, The Forgotten Spurgeon, p.138

[3] Ibid, p.148

[4] Ibid, p.163