Evolusie, rassisme en die beeld van God

Evolution and racism

Die rassehaat in ons land loop dik.  Tydens my verlof het ek baie daaroor gelees, gebid en dit met my vrou en kinders bespreek.  Elke nou en dan hoor ‘n mens van iemand wat a.g.v. rassistiese opmerkings in die moeilikheid beland.

 

Afrikaners dink dat dit eensydig is, terwyl die meeste Afrika stamme in die verlede onderdruk gevoel het.  Na hulle mening is kolonialisme en apartheid die twee groot sondebokke.

 

Dit het selfs in die kerk ‘n kwessie geraak.  Verlede jaar het ek ‘n e-pos ontvang waarin twee leraars mekaar oor die kwessie aangevat het.  ‘n Paar weke gelede het dit weer gebeur.  Ek glo dat ons op hierdie punt deur die wêreld beïnvloed is.

 

Rassisme kom uit ‘n evolusionistiese wêreld beskouing waarin die mens ‘n soort dier is.  Die meeste evolusioniste sal dit ontken, maar rassisme is heeltemal konsekwent met hulle beskouing van die mens.  Evolusioniste het nie rassisme uitgedink nie, maar hulle het verseker petrol op die vuur gegooi.

 

‘n Evolusionis van Harvard Universiteit het gesê dat rassisme geweldig toegeneem het toe die evolusie teorie in 1859 aanvaar is.[1]  Die subtitel van Charles Darwin se Origin of Species is, ‘The Preservation of Favoured Races in the Struggle for Life’.  Volgens sy boek, The Descent of Man, het sommige rasse verder in die evolusie proses gevorder as ander.

 

Vir 150 jaar reeds het die evolusie teorie rassisme bevorder.  Mense het dit gebruik om volksmoorde te regverdig en die Australiese Aborignes soos diere te jag.  In Amerika en Europa het hulle swart mense in hokke gesit om deur die publiek aanskou te word (Ota Benga in 1906 en Sara Baartman in 1810).[2]

 

Christene het ook in die strik getrap en rassisme uit die Bybel probeer regverdig.  Dink maar aan die stigma van die NG-Kerk en apartheid.  ‘n Paar dekades later het ons besef dat hulle hopeloos verkeerd was.

 

In 1994 het baie geglo dat Nelson Mandela ‘n tipe messias is wat gekom het om versoening te bewerk.  Maar na byna 25 jaar is dit duidelik dat daar nie versoening is nie.  BEE, regstellende aksie, die kwota stelsel, plaasmoorde en optogte waarin mense swart klere dra, wys dat die probleme nie opgelos is nie.

 

As daar ooit ‘n oplossing kom, moet dit by die kerk begin.  Die wêreld kan eenvoudig nie hierdie probleme oplos nie.  Vir duisende jare reeds het hulle probeer om vrede tussen die Jode en haar bure, die Hutu en die Tutsi, die Afrikaner en Afrika stamme te bewerk.  Die Verenigde Nasies het al hulle neus in hierdie sake gesteek, maar hulle was onsuksesvol.

 

Net Jesus Christus kan hierdie probleem oplos (Ef. 2:11-22, Kol. 3:11, Op. 5:9).  Ons moet ons aan Hom, sy Woord en die evangelie onderwerp.  As ons dit doen, sal dit ‘n kragtige getuienis vir die wêreld wees.  As hulle sien dat Jode en Palestyne, of sg. blankes en swart mense een is in Christus, sal hulle hulle ore spits.  Jesus self het tog gesê dat mense in Hom sal glo as hulle sien dat ons een is en dat ons mekaar liefhet (Joh. 13:34-35, 17:21).

 

As ons egter in die rasse haat deel, sal die wêreld vir ons lag en sê dat ons soos hulle is.  En as ons soos die wêreld is, moet ons nie wonder hoekom mense nie in die evangelie belangstel nie.  ‘n Onheilige kerk sal nooit ‘n onheilige wêreld vir die Here wen nie.

 

As ons mense vir die Here wil wen, moet ons hulle liefhê.  En om hulle lief te hê moet ons hulle sien soos die Here hulle sien.  Hoe is dit?  Gen. 1:26-27 wys vir ons.

 

Wat God se beeld nié is nie

Tydens my verlof het ek ‘n boek oor die prosperity gospel gelees.  Meer as ooit is ek oortuig dat dit glad nie met Christenskap geassosieer moet word nie, maar dat dit kulties en okkulties.  M.b.t. die mens wat na God se beeld gemaak is, sê Kenneth Copeland en Benny Hinn bv. dat Adam ‘n presiese kopie of afdruksel van God was, in vorm en grootte.[3]  Hulle verkondig onbeskaamd dat die mens ‘n god is, en dat hy God se gelyke is.[4]  Copeland sê:  ‘Adam, in the Garden of Eden, was God manifested in the flesh’.[5]

 

Om só te sê is eintlik om God na óns beeld te maak.  En om God na ons beeld te maak is niks anders as afgodery nie (Hand. 17:29).  Ons is ook soms skuldig hieraan.  Ons sê dinge soos:  ‘Die God wat ék aanbid…’  Partykeer skep ons ‘n god wat nie sal omgee as ons net ‘n bietjie sonde doen nie.  Ons skep ‘n god wat nie omgee dat mense hel toe gaan nie, ‘n god wat niks in jou lewe kan doen tensy jy vir Hom toestemming gee nie, ‘n god wat nie in die wêreld kan werk tensy ons Hom toelaat nie, ‘n god wat sekere reëls moet volg wanneer Hy teen die duiwel veg, ‘n god wat daar is om óns te dien, om vir óns materiële voorspoed te gee.

 

Ons maak ook ‘n afgod van allerhande dinge in die skepping:  kos, geld, plesier, ons liggame, ander mense, ons troeteldiere, en meer.  As jy enige iemand anders as die Drie-Enige, almagtige, ewige, genadige, alomteenwoordige, regverdige, heilige, liefdevolle, perfekte, heerlike, onveranderlike, soewereine, ens. God aanbid, aanbid jy ‘n afgod.  Jy het probeer om die Here na jóú beeld te maak, en het vergeet dat jy na sý gemaak is (v.26-27).

 

God se beeld beteken nie dat Hy ‘n liggaam het nie.  Ja, Hy het by tye in die Ou Testament in ‘n menslike liggaam verskyn (bv. aan Abraham in Gen. 18).  Ons weet ook dat Christus in Betlehem as ‘n mens gebore is, en dat Hy vir ewig een sal wees (Luk. 24:36-43, 1Tim. 2:5).  Jesus Christus is een Persoon met twee nature:  Hy is volkome God en volkome mens.  Sy Goddelike natuur is nie sy menslike natuur nie en andersom.  Die punt wat ek wil maak, is dat Jesus in sy menslike natuur ‘n liggaam het, maar dat die Drie-Enige God in sy essensie ‘n onsigbare Gees is wat nie ‘n liggaam het soos ons nie (Deut. 4:12, 15-18, Joh. 4:24, 1Tim. 1:17).  Wat beteken dit dan dat God ons na sy beeld gemaak het?

 

Wat God se beeld beteken

Ek het vir baie jare gewonder wat dit beteken dat ons na God se beeld gemaak is.  Ek het ook maar gedink dat dit iets met ons liggame te doen het.  ‘n Sem student het eendag in die klas met my gestry en gesê dat God ‘n liggaam het.  ‘n Familie-lid het ook vir my gesê dat God ‘n liggaam het, en dat Hy ‘n DNA het.

 

Ek het hierbo gewys dat God ‘n Gees is, en dat Hy nie ‘n liggaam het nie.  As God ‘n liggaam het, is sy voet op een plek en sy hand op ‘n ander plek.  In daardie geval kan Hy nie oneindig, ewig en alomteenwoordig wees nie.  Wanneer die Bybel van God se hande, voete, oë, ens. praat, is dit om óns te help om iets van sy vermoëns te verstaan.  Teoloë noem dit antropomorfismes (anthropos = mens, morphe = vorm).

 

God se beeld beteken eerder dat ons iets van sy karakter reflekteer, weerspieël of weerkaats.  God het die plante, voëls, visse en diere volgens hulle soorte gemaak (v.11-12, 21, 24-25), maar die mens het Hy na sý beeld en gelykenis gemaak (v.26-27).  Die mens is nie volgens die diere se soorte gemaak nie; hy is nie ‘n soort dier wat ver in die proses van evolusie gevorder het nie.  Hy is uniek en anders as enige ander skepsel.  Hy is ten minste op die volgende maniere soos God en daarom anders as die res van die skepping.[6]

 

[1] Kommunikasie

Soos die Here in v.26, kan ons op ‘n diep vlak kommunikeer.  Selfs ‘n kind se kommunikasie is meer ingewikkeld as ‘n walvis s’n.  Walvisse kom nooit bymekaar om die tekort aan plankton of kril te bespreek nie.  Papegaaie kan honderde klanke naboots, maar hulle kan nie Chinese grammatika ontleed nie.

 

[2] Heerskappy

Soos God, heers mense oor die skepping (v.26, 28, Ps. 8:7-9).  Eintlik heers die mens as God se verteenwoordiger.  Hy is ‘n rentmeester van die skepping wat aan God behoort.

 

[3] Geestelikheid

Voëls sing omdat God hulle so gemaak het.  Hulle dink nie bewustelik aan sy goedheid en majesteit nie.  Maar wanneer ons sing doen ons dit bewustelik omdat ons dankbaar is, en omdat ons die Here liefhet.  Ons kan ook bid, die Woord inneem en dit gehoorsaam, ander dien, en ander gelowiges se geselskap geniet.  Het jy al ‘n trop beeste gesien wat dit doen?

 

[4] Moraliteit

God is die oorsprong van moraliteit.  Hy bepaal wat reg en verkeerd is, wat moreel en immoreel is.  Soos God, is die mens ‘n morele wese wat tussen reg en verkeerd kan onderskei.  Ons het ‘n gewete.  Diere kan uit instink of vrees reageer, maar hulle het nie ‘n gewete wat hulle wakker hou as hulle jou roosbome oopgegrawe het nie.  Hulle doen nie sonde nie, en streef ook nie daarna om heilig te wees nie.  Ons kan sonde haat en daarna streef om die Here meer te ken en heilig te wees (Ef. 4:24, Kol. 3:10).

 

[5] Intellek

Diere kan dink en slim toertjies doen, maar hulle kan nie diep redeneer of abstrak dink nie; hulle kan dink, maar hulle kan nie dink dat hulle dink nie.  As ek met my hond oor die Anglo-Boere Oorlog praat, kyk hy vir die gras.  Sjimpansees is intelligent, maar hulle kan nie ‘n matriek wiskunde vraestel skryf nie.

 

[6] Skeppingsvermoë

Ons kan nie uit niks skep soos God nie, maar ons het die vermoë om kreatief en skeppend te wees.  Wewers (‘n soort voël) kan mooi neste maak, maar kan nie op die vlak van ‘n argitek bou en beplan nie.  ‘n Wewer se nes 100 jaar gelede lyk nog steeds soos ‘n wewer se nes vandag – hulle vorder nie tegnologies nie.  Diere kan nie ingewikkelde rekenaars en enjins ontwerp en bou nie.

 

[7] Onsterflikheid

‘All dogs go to heaven’?  Ongelukkig nie.  Diere gaan nie hemel toe wanneer hulle sterf nie (God sal wel diere op die nuwe aarde skep).  Die mens bestaan nie van die ewige verlede af soos God nie, maar as ons liggame gesterf het sal ons siele vir ewig bestaan.  “[God] has put eternity into man’s heart” (Pred. 3:11, ESV).

 

[8] Emosie

Ons weet dat diere emosies het.  Kyk gerus na hoe jou hond sy stert waai en om jou enkels dans as jy ná ‘n vakansie by die huis kom.  Diere se emosies is egter nie so kompleks soos ons s’n nie.  Wayne Grudem sê:  ‘After watching my son’s baseball game, I can simultaneously feel sad that his team lost, happy that he played well, proud that he was a good sport, thankful to God for giving me a son and giving me the joy of watching him grow up, joyful because of the song of praise that has been echoeing in my mind all afternoon, and anxious because we are going to be late for dinner!’[7]

 

God se beeld, sonde en verlossing

Toe Adam en Eva gesondig het, het hulle nie die beeld van God verloor nie.  Dit is egter beskadig.  Die spieël waarin God sy beeld gesien het, het in stukkies op die vloer geval.  God kan nog steeds dele van sy beeld in ongelowiges sien (Gen. 9:6, Jak. 3:9), maar dit is onduidelik.  ‘n Ongelowige kan bv. diep kommunikeer, maar sy kommunikasie is met vuil taal, leuens, murmurering, ens. besoedel.  ‘n Ongelowige kan tussen sonde en heiligheid onderskei, maar 9 uit 10 keer kies hy sonde.

 

Wanneer iemand tot bekering kom, tel God die spieël se stukke van die vloer af op.  Vir die res van jou lewe hier op aarde is die Here besig om die spieël aanmekaar te sit.  Stadig maar seker begin Hy weer sy beeld in jou sien.  Hy het jou gered om jou na sy beeld, na die beeld van sy Seun, te vorm (Rom. 8:29).  Sy beeld in jou word duideliker soos wat jy geestelik groei (2Kor. 3:18).  Wanneer Jesus kom sal die spieël herstel wees, sodat God weer sy volmaakte beeld in ons kan sien (1Kor. 15:49, 1Joh. 3:2).

 

God se beeld in die praktyk

Toe ek net in Kempton begin het, het ‘n besoeker na die preek vir een van ons lidmate gesê:  ‘So what?’  Sy bedoeling was dat ek die teks uitgelê het, maar dat ek dit nie toegepas het nie.  Dit was nie lekker om dit te hoor nie, maar hy was reg.  Dit help nie ons verstaan ‘n leerstelling (bv. God se beeld in ons), maar ons pas dit nie toe nie.  Hoe moet jy hierdie leerstelling in jou lewe toepas?

 

Verwerp die evolusie teorie wat sê dat die mens eintlik ‘n soort dier is, en dat daar nie ‘n verskil tussen mense en diere is nie.  Glo eerder dat God jou na sy beeld gemaak het, en dat jy nie soos die res van die skepping is nie.  Omdat mense dít verwerp en die evolusie teorie omhels, is bose dinge soos aborsie, genadedood, mensehandel, rassisme, moord, ens. aan die orde van die dag.  Hierdie sondes kom uit die mens se hart, maar soos ek hierbo gewys het, het evolusie dit aangevuur.

 

As evolusie waar is, maak dit nie saak of jy ‘n ongebore baba vermoor en of jy ‘n hoender se eier uit die nes vat nie.  Dit maak ook nie saak of jy ‘n gestremde mens deur sg. ‘genadedood’ vermoor, en of jy ‘n ou Labrador uitsit nie.  En wat maak dit saak of jy ‘n mens aan handelaars verkoop, en of jy ‘n perd verkoop?  As ‘survival of the fittest’ waar is, is mensehandel mos nie verkeerd nie?  En as die mens ‘n soort dier is, kan ons sê dat mense met donkerder (of ligter) velle meer waardevol is as ander, net soos wat ‘n sekere kleur Great Dane meer waardevol is as ander kleure.

 

Ek hoef nie vir jou te sê dat dit belaglik is om so te redeneer nie.  Volgens die Bybel is die mens nie ‘n soort dier nie, maar kom alle mense van Adam af en is hulle na God se beeld gemaak (v.26-27, Hand. 17:26).  Ek het reeds gewys dat daar verskillende soorte plante, voëls en diere is (v.11-12, 21-25).  Dit is egter nie waar dat daar verskillende soorte mense is nie.  Mense kom van verskillende lande af, praat verskillende tale, en is uit verskillende families of stamme.  Maar daar bestaan nie so iets soos verskillende rasse nie.  Daar is net een ras, en dit is die menslike ras.

 

Om dan ‘n mens te onderdruk omdat hy anders as jy lyk, is sonde en ‘n direkte aanval op God se beeld.  Moenie grappe oor iemand maak of hom spot, omdat hy anders as jy lyk nie (dit geld ook vir rassistiese grappe).  Moenie kras woorde van ander nasies gebruik, en dink jy is beter as hulle nie (Jak. 3:9).  Dit bedroef die Here as jy enige mens hanteer asof hy nie na God se beeld gemaak is nie.  Dit geld ook vir gestremde mense.  As ons regtig Gen. 1:26-27 glo, sal ons nie eers daaraan dink om ‘n baba te aborteer omdat hy moontlik ‘down sindroom’ is nie.

 

Jy kan nie ‘n mens soos ‘n plant of ‘n dier behandel nie.  Om vir ‘n hond en vir ‘n mens ‘voetsek’ te sê, is nie dieselfde nie.  Om meer om te gee oor die renoster probleem as oor die moord op ongebore babas, wys dat daar fout is in jou hart.  Jy is deurmekaar en onderstebo; jy moet jou bekeer.

 

As hierdie preek negatiewe gevoelens en woede in jou hart laat opvlam, moet jy dit as sonde bely.  Vra vir die Here om jou te vergewe dat jy sy beeld in ander mense haat.  Vra Hom om jou te help, sodat jy kan doen wat reg is.  Glo dat Jesus se kruisdood voldoende is om sy beeld in jou te herstel, en ook om jou te help om ander lief te hê wat nie soos jy lyk nie.  Moenie God se liefde herdefinieer nie, maar doen wat die barmhartige Samaritaan in Luk. 10 vir sy vyand, die Jood, gedoen het.

 

In die vroeë 1990’s het my predikant in Louis Trichardt dit gedoen.  Hy het besluit dat die kerk oop moet wees vir mense uit alle nasies, en het dit so geadverteer.  Mense het op die advertensie gereageer.  Party het na die kerk toe gekom en tot bekering gekom:  Engelse, Vendas, Afrikaners uit ‘n ‘kleurling’ en ‘blanke’ agtergrond, Russe, Bulgare, Finne, Indiërs en Britte.  Dit was wonderlik.

 

Ongelukkig het nie almal so gedink nie.  Sommige mense in die dorp het vir die predikant dreigbriewe geskryf en op die kerk se stoep gelos.  Hulle het die Vendas sleggesê, en het gesê dat hy hulle omhels het.

 

Ek hoop van harte dat die mense wat hierdie preek lees en hoor, nie so sal reageer nie, maar dat jy die Here sal prys, omdat Hy ons en alle mense na sy beeld gemaak het.

 

[1] Stephen Jay Gould, Ontogeny and Phylogeny, 1977 https://answersingenesis.org/charles-darwin/racism/did-darwin-promote-racism/

[2] Ibid.

https://answersingenesis.org/charles-darwin/racism/darwins-garden/

https://en.wikipedia.org/wiki/Sarah_Baartman

[3] Hank Hanegraaff, Christianity in Crisis: 21st Century, Thomas Nelson: Nashville, p. 2, 25

[4] Ibid.

[5] Ibid.

[6] Wayne Grudem se Systematic Theology het my baie gehelp in hierdie verband (pp. 442-450).

[7] Ibid., p. 447

Advertisements

‘n Toekoms van verwoesting en vrede

Knysna Fire

Toe ek 11 jaar oud was het ‘n meisie in my klas Pretoria toe getrek.  Ek het baie van haar gehou en in my bed gelê en huil toe sy weg is (‘whimp!’).  Op daardie stadium het dit vir my gevoel of dinge nooit weer sal beter word nie.

 

Ongelukkig is dit nie net 11 jariges wat so dink nie.  Selfs as volwassenes staar ons onsself blind teen die onmiddellike toekoms en mis ons God se beloftes oor die verre toekoms – ons sien nie die groter prentjie nie.  Wees daarom baie versigtig wanneer jy Jes.8:23-10:4 lees, veral as Knysna se vlamme om jou brand.

 

‘n Toekoms van vrede (8:23-9:6)

Een van my vriende het hierdie week gesien hoe ‘n klomp mense iemand aanrand.  Die man het blykbaar ‘n kind ontvoer, vermoor, en haar liggaamsdele aan ‘n toordokter verkoop.  Dit is die derde keer in twee weke wat mense sulke dinge vir my vertel, dinge wat eintlik te skandelik is om te noem (Ef.5:12).

 

In sulke tye wonder ‘n mens waarheen ons land oppad is – wat hou die toekoms in?  Glo dit of nie, maar volgens 8:23-9:6 sal Suid-Afrika en die wêreld uiteindelik ‘n vredevolle toekoms van reg en geregtigheid hê.

 

Toe Israel teen die Here gesondig het, het Hy haar in ‘n diep en benoude duisternis gedompel (8:22).  Van die twaalf stamme was Sebulon en Naftali die verste noord, en het hulle eerste deurgeloop toe die Siriërs en Assiriërs die land binnegeval het (8:23, 2 Kon.15:29, 2 Kron.16:4).  Die gebied was wes van die Jordaan rivier en die See van Galilea (8:23).  A.g.v. die Kanaäniete wat saam met die Israeliete daar gewoon het, is dit ook ‘Galilea van die heidene’ genoem (8:23, Rgt.1:30, 33).

 

Alhoewel Galilea eerste donker was, sou hulle in die laaste tyd[1] eerste die lig van God se heerlikheid in Jesus se Galilese bediening gesien het (8:23-9:1, Mt.4:12-17, Lk.1:78-79, Jh.8:12).  Ná die ballingskap het daar ‘n handjievol oorgebly, maar nou sou die Here sy volk vermenigvuldig het (9:2, 1:9, 26:15, Esg.36:37, 1 Pt.2:9, Hd.2:41, 47, 4:4, 5:14, 6:1, 7, 8:12, 9:31, 35, 42, 11:21, 12:24, 13:47-49, 14:1, 21, 27, 16:5, 31, 17:4, 12, 34, 18:8, 19:20, 28:24, Op.7:9).

 

Hulle sou so bly gewees het soos boere wat ‘n groot oes inbring en fees vier, soos ‘n weermag wat haar vyande oorwin en die buit verdeel (9:2, Hd.2:47, 8:8, 39, 11:23, 13:48, 52, 15:3, 16:31, Op.7:10).

 

Verder sou hulle bly gewees het, omdat God Assirië se swaar juk van hulle skouers afgehaal het; Hy het die stok gebreek wat hulle op die rug geslaan het (9:3, 10:5, 24, 27, 14:5, 25).  Hy het die vyand se juk gebreek soos wat Hy dit in Gideon se tyd met die Midianiete gedoen het (9:3, 10:26, Rgt.6-8).

 

Die volk was bly dat God haar vyande oorwin het (9:4).  Hulle sou nie meer klere en skoene aangetrek het om oorlog te maak nie, maar die Israeliete sou dit verbrand het (9:4, Esg.39:7).  Daar sou nie meer oorlog gewees het nie, maar vrede (2:4, Sg.9:10).

 

Die volk was ook bly dat God Immanuel gegee het om haar van haar sonde te red (9:5, 7:14, Mt.1:21).  Hy is as ‘n Kind gebore, maar was ook die Seun van God (9:5).  Die las wat Hy van die volk se skouers afgehaal het, het Hy as Koning op syne gedra (9:3, 5, 22:22, Mt.28:18, 1 Kor.15:25).

 

Jesaja beskryf sy Persoon en karakter soos volg:

 

[1] Hy is die Wonderbare Raadsman (9:5, 28:29, Rgt.13:18).  Hy het bonatuurlike wysheid om die volk te lei (vgl. 1 Kon.3:28).  Hy weet hoe om die regte woorde te sê wanneer ons dit nodig het (50:4).

 

[2] Hy is die Magtige God wat sy volk se vyande oorwin (9:5, Dt.10:17, Jer.32:18).

 

[3] Omdat Hy die ewige Vader openbaar en Een is met Hom, word Hy met Hom vereenselwig (9:5, Jh. 1:18, 10:30, 14:9).  Hy is ‘n goeie Vader vir sy kinders (9:5, 63:16, 64:8, Mal.2:10).

 

[4] Hy is die Vredevors, die oorsprong van alle vrede (9:5).  Deur sy kruisdood het Hy vir ons vrede met God gebring (Rm.5:1, Kol.1:20).

 

Namate die evangelie van vrede geleidelik oor die aarde versprei, sal die Seun van Dawid se heerskappy van vrede versprei en sonder einde wees (9:6, 6:3, 11:9, 2 Sm.7:14, Ps.72:19, 110:1, 132:11-12, 145:13, Dn.2:35, 44, Esg.47:1-5, Mt.6:10, 13:31-33, Lk.1:32-33, Op.11:15).  God se vrede, reg en geregtigheid sal die norm wees (9:6, 2:4, 11:6-9, Ps.72:7, Jer.23:5).

 

Dalk het dit in die lig van Israel se boosheid in 9:7-10:4 onmoontlik gelyk, en miskien lyk dit vir jou ook onmoontlik wanneer jy na die probleme om jou kyk:

 

  • Natuurrampe in die Kaap.
  • Korrupsie in die regering.
  • Grumoorde in ons land.
  • Grondeise in Zimbabwe.
  • Misdadigers wat nie ‘n gewete het nie.
  • Islamitiese terroriste in Engeland.
  • Skaamtelose homoseksualiteit in die NG-Kerk en in die samelewing.
  • Die toenemende rebelsheid van ons land se kinders, tieners en jongmense.
  • Wetteloosheid op die paaie.
  • Swak dienslewering en die luiheid van mense wat vir die staat werk.

 

En tog moet dit wat jy om jou sien nie jou teologie bepaal nie – die Bybel moet.  T.s.v. die boosheid van Suid-Afrika, Israel en die res van die wêreld, sal God se ywer daarvoor sorg dat Jesus se Koninkryk van vrede, reg en geregtigheid groei en gevestig word (9:6, Sg.8:6).  As die profesieë m.b.t. sy eerste koms vervul is (9:5), sal die profesieë m.b.t. die vervulling van sy Koninkryk vervul word (9:6).

 

Die vraag is nie of dit sal gebeur nie, maar of jy daarin sal deel?  Is jy nog in die duisternis van jou sonde, of het die lig van God se verlossing in jou hart geskyn (8:23-9:1, Ef.5:8, 14)?  Het jy al besef dat Jesus namens ons aan die kruis God se juk en roede op Homself geneem het, en dat dié wat in Hom glo van hulle sonde en God se oordeel bevry sal word (9:3, 53:4-6, 10, Mt.11:29-30, Jh.8:36, Gal.5:1)?

 

Of is die slawejuk en die roede van Satan, jou skuldige gewete en jou eie pogings om aanneemlik te wees voor God nog ‘n swaar las op jou skouers (9:3, Hd.15:10, Jh.8:36, Gal.5:1)?

 

Het jy al verstaan en ervaar dat Jesus vir jou sonde gebore is, en dat God Hom gegee het om vir jou te sterf (9:5)?  As jy in Hom glo om jou van jou sonde te red, sal jy persoonlik ervaar hoe Hy ook jou Wonderbare Raadsman, Sterke God, Ewige Vader en Vredevors is (9:5).

 

‘n Toekoms van verwoesting (9:7-10:4)

Op 2-5 September 1666 het die groot vuur in London 13 200 huise, 87 kerke, St. Paul’s Katedraal, en baie ander belangrike geboue afgebrand; 70 000 van die stad se 80 000 inwoners het hulle huise verloor.

 

Die vure wat tans in die Suid-Kaap woed rig ook geweldige skade aan.  Volgens sommige is dit een van die grootste rampe in ons land se geskiedenis.  In Jesaja se tyd het die Here ook sy volk met vuur en op ander maniere gestraf.

 

Voordat die Messias se heerskappy van vrede aangebreek het, het God gesê dat Hy die volk gaan oordeel (9:7).  Efraim en Samaria – Israel en haar hoofstad – sou geweet het dat God se dreigemente nie leeg is nie, maar dat Hy die hoogmoediges weerstaan (9:8, Jk.4:6).

 

Toe Samaria se moddersteen huise a.g.v. ‘n aardbewing inmekaar getuimel het (Am.1:1), het die hoogmoedige volk haar nie bekeer nie, maar besluit om dit met gekapte klip te vervang (9:9).  Gesogde sederbome sou die meer algemene wildevybome vervang het (9:9).  In die volk se gedagtes sou die toekoms dus beter gewees het as die hede.

 

Israel het veral so gedink omdat koning Resin van Sirië ingestem het om haar teen Assirië te beskerm.  Maar terwyl sy so selfversekerd was, het die koning van Assirië teen Resin opgestaan en hom doodgemaak (9:10, 2 Kon.16:9).  Israel het nie besef dat Sirië eintlik die heuning was wat die bye van Assirië na haar toe gelok het nie.

 

Soos Filistia in die weste, het Sirië in die ooste dus haar mond oopgemaak om vir Israel in te sluk (9:10, 2 Kon.16:6, 2 Kron.28:18).  A.g.v. die volk se hoogmoed, het God nie die uitgestrekte arm van sy toorn van haar af weggedraai nie (9:11, 16, 20, 10:4, 5:25).

 

Maar selfs toe Hy die volk getref het, het sy nie na Hom toe gedraai en om genade gesmeek nie (9:12).  Gevolglik het Hy die kop en die stert, die hoë palmbome en die lae riete – die belangrike politieke leiers en die vals profete – op een dag afgesny en tot ‘n val gebring (9:13-14, 19:15).  Dit was húlle wat die volk op ‘n dwaalspoor gelei het om haar in te sluk (9:15, 11).

 

Sterk jong manne, weduwees, weeskinders, almal het in woord en daad die leiers se slegte voorbeeld gevolg (9:16).  Daarom het die Here Hom nie oor hulle verbly of ontferm nie, en sou Hy die lot van hulle gestraf het (9:16).  Hy het geweier om die uitgestrekte arm van sy toorn terug te draai (9:16).

 

Die volk se boosheid was soos ‘n vuur wat in doringtakke en droë onkruid vlamvat, soos die dik rookwolke van Knysna se bosbrand (9:17).  God het vir Israel aan haar sonde oorgegee, sodat dit haar verteer het.  Die samelewing het homself vernietig (9:18, Mg.7:2).  Israel was die hout en God se toorn die skroeiende vuur wat haar gebrand het (9:18).

 

As deel van die volk se straf het sy honger gely (9:19, 8:21).  Nou was daar in een dorp vleis, en môre het hulle hulleself in ‘n ander dorp soos wilde diere aan die kos vergryp (9:19).  Daar was nie genoeg kos om hulle te versadig nie (9:19).  Die hongersnood het so erg geraak, dat mense hulle eie kinders geëet het (9:19, 49:26, Dt.28:52-57).

 

Josef se twee seuns, die stamme van Efraim en Manasse, het mekaar verslind; saam het hulle teen Juda geveg (9:20, 15, 11, 2 Kron.28:6-9, kontr. Jes.11:13).  As gevolg hiervan het God die uitgestrekte arm van sy toorn nie teruggedraai nie (9:20).

 

God het sy wee teen Israel uitgespreek omdat haar leiers die wet herskryf het om hulleself te bevoordeel (10:1).  Onder die nuwe grondwet was dit wettig om die armes te onderdruk (10:1-2).  Soos in Kommunistiese lande het hulle geen geregtigheid teen hulle klaers gekry nie, en is hulle van hulle regte ontneem (10:2).  Die land se leiers het weduwees se erfdeel by hulle weggevat en van weeskinders ‘n prooi gemaak (10:2).

 

Dus het die Here ‘n dag bepaal waarop húlle die prooi van die Assiriërs geword het (10:3).  Op dié dag sou daar vir hulle geen hulp gewees het nie (10:3).  Al wat vir hulle oorgebly het, was om saam met die ander gevangenes onder ‘n swaar juk te buig of om deur die swaard te val (10:4).  A.g.v. hulle wetteloosheid sou die Here nie die uitgestrekte arm van sy toorn teruggedraai het nie (10:4).

 

En totdat Suid-Afrika haar nie bekeer nie, sal die Here nie ophou om ons met sy kragtige hand te tref nie.  Sal ons ná die brande in Knysna nogsteeds nie na die Here toe draai nie (9:12)?

 

Sal droogte en verwoestende storms die Wes-Kaap teister, en swart mense nogsteeds die wit mense haat en andersom (9:11)?  En asof dit nie genoeg is nie, baklei God se kinders in hulle huwelike, gesinne, families en gemeentes met mekaar (9:19-20, Gal.5:15).  Hoe lank moet dit nóg aanhou voor ons vir die Here luister?

 

Hoe lank sal ons land aanhou om sonde ‘wettig’ te maak (10:1)?  Deur die wettiging van aborsie het die regering moord goedgekeur.  Dié wat vir húlle of vir die partye stem wat aborsie goedkeur, is saam skuldig – hulle hande is met bloed bevlek (1:15, 1 Tm.5:22).

 

Deur die president se veelwywery en die wettiging van homoseksualiteit (in ons land en in die kerk), het ons God se instelling van die huwelik goedkoop en belaglik gemaak.  Weet maar dat die Here ons hiervoor gaan oordeel, net soos wat Hy ons gaan oordeel omdat ons pornografie en prostitusie wettig verklaar het (10:1, Heb.13:4).

 

Ateïste probeer om God en die Bybel uit skole uit te verban; hulle wil hê dit moet teen die wet wees (10:1).  Sommige van hulle wil ook hê dat Sp.22:15, 29:15 en ander verse oor pak slae teen die wet moet wees.

 

Soos wat nie-blankes in die ou dae deur die apartheidsbeleid onderdruk is, probeer die huidige regering om die verdrukking van haar land se burgers wettig te maak.  Hulle het dit reeds tot ‘n mate deur die kwota sisteem reggekry.

 

Verder onderdruk hulle ook die volk deur onnodige belasting, sodat hulle hulle luukse karre kan ry en in hulle duur huise kan bly.  Nou probeer hulle nog om die wet te verander, sodat hulle mense se plase sonder vergoeding by hulle kan vat (10:1-2).

 

Die Here het die Israeliete gestraf toe hulle die bg. dinge gedoen het (9:7-10:4).  En dink ons dat ons daarmee gaan wegkom?

 

As ons ons bekeer, mag ons dalk nog ons huise in ‘n brand verloor.  Maar ons sal die vuur van God se oordeel in die hel vryspring en in Jesus se heerskappy van vrede deel.  Ons sal ‘n ewige toekoms van vrede hê, en nie ‘n toekoms van verwoesting nie.

 

[1] Die laaste tyd verwys nie net na die wederkoms nie, maar ook na Jesus se eerste koms (Heb.1:1, 9:26).

Donker dae

Lunar eclipse

Tussen 1347 en 1400 is ‘n derde van Europa se populasie uitgewis.  In sommige lande het die helfte van die bevolking gesterf.  Dit het gebeur deur ‘n siekte-plaag wat die Swart Dood genoem is.  Die Italiaanse digter Petrarch het die volgende oor die plaag geskryf:

 

‘Wanneer sal ons nageslag kan glo dat daar ‘n tyd was toe die land en die hele aarde byna sonder bewoners was?  Sal hulle kan glo dat dit gebeur het sonder vuur uit die hemel of op die aarde, en sonder enige oorlog of ‘n sigbare ramp?  Daar was leë huise, verlate stede, oorgroeide landerye, die aarde wat met lyke oordek was, en oral ‘n groot en skrikwekkende stilte.’[1]

 

Dit was donker dae.  In Jesaja se tyd het Israel en Juda ook sulke tye beleef.  So leer Jes.8 vir ons.

 

Die profesie (v.1-10)

‘n Paar maande gelede het my swaer en sy drie jarige seun iemand raakgeloop en aan die gesels geraak.  Die persoon het dinge gesê wat hy nie moes nie.  My swaer se seuntjie het opgekyk en hom aangespreek.

 

Partykeer gebruik die Here kinders om mense op hulle plek te sit.  Alhoewel dit nie heeltemal dieselfde was in Jes.8 nie, het die Here Jesaja se seuntjie gebruik om die volk aan te spreek.

 

Hy het vir Jesaja gesê om ‘n groot plakaat of tafel te vat en met ‘n mensegriffel daarop te skryf (v.1).  Die punt is dat dit sigbaar en in die volk se taal moes wees.  Hy moes die naam van sy seun wat in die toekoms gebore sou word, daarop geskryf het:  Mahêr-shâlâl-châsh-baz in Hebreeus, of Spoedige-buit-haastige-roof as dit vertaal word (v.1, 3).

 

Ek sal dit later verduidelik.  Vir nou kan ek sê dat die volk sekerlik gevra het hoekom Jesaja vir sy seun so ‘n snaakse naam gegee het.  Dit sou vir hom die geleentheid gegee het om die profesie te verduidelik.

 

Die twee getuies in v.2 (Uria die priester en Sagaria die seun van Jeberégja) het vir die volk bevestig dat Jesaja hierdie dinge voorspel het nog voordat dit plaasgevind het.[2]  Enige saak moes deur die getuienis van twee of drie persone bevestig word (Dt.19:15).

 

Jesaja het na sy vrou toe gegaan (v.3).  Omdat sy geboorte gegee het aan ‘n kind wat letterlik God se Woord aan die volk was, het hy haar ‘die profetes’ genoem (v.3).  Hierdie kind was die voorskou van ‘n ander Kind wat God se Woord aan die volk sou wees (Jh.1:14).

 

Die kind in v.3 se naam het beteken dat die koning van Assirië haastig oppad was om vir Samaria en Damaskus – Jerusalem se vyande in 7:1-9 – aan te val en hulle buit vir homself te neem.  Dit sou gebeur het nog voordat die kind oud genoeg was om ‘pa’ of ‘ma’ te sê (v.4, 7:16, 8-9).

 

Die Woord van die Here het weer na Jesaja toe gekom (v.5).  Hy was nie net teen Damaskus en Samaria nie, maar ook teen Jerusalem wat die hoofstad van Juda was (v.6-8).  Dit het gebeur omdat Jerusalem die rustige waters van Siloa verag het (v.6).  Wat beteken dit?

 

Siloa was ‘n fontein wat aan die suid-ooste kant van Jerusalem gevloei het.  Dit het van buite af na die bad van Siloam toe binne die stad gevloei (7:3-4, Jh.9:7).  Tydens oorloë het Jerusalem se vyande haar water toevoer afgesny.

 

Die Here sou Jerusalem en haar rustige waters teen koning Resin van Damaskus en koning Peka van Samaria beskerm het.  Koning Agas het dit egter nie geglo nie.  Hy het angstig geraak en self planne gemaak om die stad en haar water toevoer te beskerm (7:1-4).

 

Hy het Here geignoreer en só die rustige waters van Siloa verag; hy het vir die koning van Assirië gevra om hom te beskerm (v.6).  Hy was bly toe Assirië ingestem het om hom teen Resin en Peka die seun van Remalia te help (v.6).

 

Maar dit het nie vir lank gehou voordat die koning van Assirië ook teen Jerusalem gedraai het nie.  Omdat Agas en die volk die rustige waters van Siloa verag het, het die koning van Assirië soos ‘n magtige rivier teen Juda gekom (v.7).  Hy en sy weermag was soos die Eufraat rivier wat sy walle oorstroom, en soos ‘n vloed wat alles uit die pad uitvee en aanbeweeg (v.7-8).

 

Juda het byna verdrink, maar omdat Immanuel uit haar gebore moes word, het God gesorg dat sy kop bo water gehou het (v.8).  Maar dit beteken nie dat die verwoesting nie erg was nie.  Die Assiriërs was soos ‘n roofvoël wat sy vlerke oor die land gesprei het om sy prooi te vang (v.8, 36:1, Dt.28:49).

 

Juda moes egter besef het dat Assirië en die nasies God se instrumente was; op die einde sou Hy ook húlle magtige wapens gebreek, vernietig en verpletter het (v.9, Ps.46:10).  Hulle kon dus maar saam teen die Here en sy volk beraadslaag het – hulle planne sou nie uitgewerk het nie (v.10, 7:7, Ps.2).  Die Here was Immanuel in die midde van sy volk (v.10, Rm.8:31).

 

Die reaksie (v.11-22)

In die laat 1930’s het verskeie wêreld lande saamgespan om mekaar in die oorlog te help.  So was dit ook in Jesaja se tyd.  Ek het in Jes.7 gewys hoe Israel en Sirië hande gevat het om die wêreld se nuwe supermag (Assirië) teë te staan.

 

Jerusalem was nie bereid om hulle te help nie, en daarom het hulle teen haar geveg.  In haar benoudheid het sy nie in geloof en gebed na die Here toe gedraai nie, maar vir Assirië gevra om te help.  Assirië het gehelp, maar het uiteindelik ook teen Jerusalem gedraai.  Hierdie agtergrond sal ons help om Jes.8 beter te verstaan.

 

God het sy sterk hand op Jesaja geplaas en vir hom gesê om nie soos die volk te lewe nie (v.11).  Hy moes nie soos hulle bang gewees het vir die sameswering tussen Israel en Sirië (7:2), of betrokke geraak het in Agas se sameswering met Assirië nie.  Jesaja moes nie mense gevrees het nie, maar God; sy vrees vir God moes sy vrees vir mense verdryf het (v.12-13, vgl. 1 Pt.3:14-15).

 

Omdat God die Here van die Leërskare of die hemelse weermag was, kon Hy die volk teen enige aardse weermag beskerm het (v.13).  Die profeet moes Hom dus as die Heilige gevrees en geëer het (v.13, Lv.10:3, kontr. Nm.20:12).  Vir dié wat in Hom geglo het, sou Hy ‘n heiligdom gewees het (v.14, Esg.11:16).

 

Maar vir dié wat Hom verwerp het, was Hy soos ‘n klip waarteen mense hulleself stamp, soos ‘n rots waaroor hulle struikel en verpletter word (v.14-15, Mt.21:44, Lk.2:34, Rm.9:32-33, 1 Pt.2:8).  Hy was soos ‘n strik en ‘n net wat die Noordelike en Suidelike ryke van Israel soos ‘n wilde dier gevang het (v.14-15).

 

Een kommentator sê oor hierdie verse:  ‘It is as if a rock were put across a road to block the traveller from danger but, in carelessness or scorn, he refuses the warning and stumbles to his death… The same God in his unchanging nature is both sanctuary and snare; it depends on how people respond to his holiness.’[3]

 

Die Here het vir Jesaja gesê om die boekrol wat hy sopas geskryf het toe te bind, en met klei of was te verseël:  sy woorde was nie dadelik vir almal se ore bedoel nie, maar vir die dissipels s’n (v.16, Dn.12:4).  Vir die huis van Jakob (dit is Israel) was dit geseël (v.16); die gesig van God se guns het nie meer oor hulle geskyn nie (v.17, 54:8, Dt.31:17-18, Nm.6:25-26).  Terwyl dit so was, het Jesaja geduldig op die Here gewag en op Hom gehoop (v.17).

 

Jesaja en die twee seuns wat die Here vir hom gegee het (Heb.2:13) was tekens vir die volk (v.18, 1-4, 7:3, 20:1-6).  Volgens die betekenis van hulle name sou God die volk geoordeel het.

 

As God dan deur Jesaja gepraat het, was Israel en Juda dwaas om die dooies te raadpleeg en waarsêers te besoek (v.19, Dt.18:10-11).  Hulle woorde was so irriterend en onduidelik soos iemand wat piep en mompel (v.19).  Hoekom wou enigiemand buitendien vir die dooies iets gevra het, as hulle nie meer op die aarde gelewe het nie (v.19, 1 Sm.28)?

 

Dit sou beter gewees het om God en sy Woord te raadpleeg, die wet en die getuienis wat Hy deur Jesaja vir hulle gegee het (v.19-20, 16).  Die volk en die waarsêers wat nie volgens God se Woord gepraat het nie, het geen geestelike lig gehad nie (v.20, Ps.119:105).  Hulle het ook geen toekoms gehad nie; hulle sou nie die oggendlig gesien het nie (v.20).  Die son sou nie meer vir hulle opgekom het nie; hulle sou in duisternis gewees het (v.20, 22).

 

Hulle sou as gevangenes na ‘n ander land toe weggevoer word.  Oppad sou hulle honger en angstig deur die land getrek het (v.21).  In hulle toestand sou hulle die koning se naam en die Here s’n gevloek het (v.21).  Hulle sou na die hemel en die aarde toe gekyk het, maar daar sou vir hulle geen hulp gewees het nie (v.21-22).  ‘n Donker en angstige toekoms is al wat op hulle gewag het (v.22, 5:30).

 

Omdat hulle die werke van duisternis liefgehad het (v.19), het die Here hulle daaraan oorgegee (v.22, Mt.22:13).  En tog was daar vir hulle lig aan die einde van die tonnel (v.23).  Maar daarby sal ons volgende keer uitkom.

 

Wat wil die Here in hierdie hoofstuk vir ons sê?

 

[1] Soos in Jesaja se tyd, is God se Woord vrylik beskikbaar in ons land (v.1).  Daar is ‘n kerk op elke hoek, en meer as een Bybel in die meeste van ons se huise.  Byna elke Suid-Afrikaner het die Bybel in ‘n taal wat hy of sy kan verstaan, en dus kan ons nie die flou verskoning gebruik dat ons nie van Jesus geweet het nie.

 

Jesus het gesê:  “En daardie dienskneg wat die wil van sy heer geken het en nie klaargemaak of volgens sy wil gedoen het nie, sal met baie slae geslaan word; maar hy wat nie geweet het nie en gedoen het wat slae verdien, sal met min slae geslaan word.  En elkeen aan wie veel gegee is, van hom sal veel gevorder word; en aan wie hulle veel toevertrou het, van hom sal hulle oorvloediger eis.” (Lk.12:47-48).

 

Dit is bitter gevaarlik om baie van die Bybel te weet en dit nie te doen nie.  Maar dit is ook nie ‘n verskoning om nié te weet nie, veral nie as jy vrye toegang tot die evangelie, die Bybel en die kerk gehad het nie.

 

[2] Die vloed van God se oordeel waarin ons veronderstel was om te verdrink, het aan die kruis van Golgota oor Jesus gekom (v.7-8).  As jy jou van jou sonde bekeer en in Jesus glo om jou te red, sal jy nie onder die vloedwater van sy toorn sink nie, maar droog en veilig wees in die ark van sy genade.  Hy sal die vlerke van sy vergifnis oor jou sprei, sodat die roofvoël van sy oordeel jou nie vang nie (v.8, Mt.23:37).

 

[3] Vir God se kinders is Jesus Immanuel, God met ons (v.8, 10, 7:14, Mt.1:23, 28:20).  Ongeag van wat met jou gebeur, Hy is met jou.

 

[4] God is in beheer van mense wat bose planne teen jou maak en teen jou opstaan.  Hulle kan nie doen wat hulle wil nie.  Hy sal hulle slegte dade teen jou gebruik om sy goeie planne uit te voer, en sal hulle uiteindelik daarvoor oordeel (v.9-10).

 

[5] Moenie soos die deursnee Afrikaner bang wees vir ons land se toekoms nie.  Moenie bang wees vir die politieke samesweringe van mense wat ons wil beskadig nie (v.12, 7:2, Sp.29:25).  Moet ook nie na ‘n beter persoon of party kyk om ons land uit die gemors te red nie (v.12, 2 Kon.16:7-8).

 

Vrees en aanbid eerder die Here (v.13).  Fokus op jou verhouding met Hom en nie op die dinge wat Jacob Zuma en die regering aanvang nie.  Dra ons land se probleme aan die Here op (v.13, 1 Tm.2:1-2).  Lees en oordink die Bybel meer as wat jy die nuus volg.

 

[6] Laat die Here vir jou ‘n heiligdom wees en nie ‘n klip waaroor jy struikel nie (v.14-15).  Laat Hy deur jou stiltetyd en aanbidding saam met ander gelowiges vir jou ‘n tempel wees.  Hy moenie net ‘n tempel wees waarin jy van tyd tot tyd inkom nie, maar een waarin jy jou lewe deurbring.

 

Maak seker dat jy só lewe, en nie soos dié wat alewig die Bybel bevraagteken nie.  Ek verstaan dat gelowiges in sommige gevalle twyfel.  Ons moet egter nie ‘n rebelse hart en gesindheid hê, sodat die evangelie ons affronteer en ons God se Woord bevraagteken nie.  Buig eerder in onderdanige gehoorsaamheid voor God en sy Woord.  As jy dit nié doen nie, sal jy daaroor struikel en in die helse afgrond verdwyn (v.14-15).

 

[7] Soms is alles om jou donker en voel dit of die Here sy gesig vir jou wegsteek (v.17, 22).  Moenie soos die wêreld jou vuis teen die hemel lig en kwaad wees vir God nie, maar wag geduldig op die Here en glo dat Hy vir jou die uitkoms sal stuur (v.17, 21-22).

 

[8] Wanneer dit met jou sleg gaan moet jy nie na ongelowige boeke, beraders, toekomsvoorspellers en vriende toe hardloop nie (v.19, Ps.1:1).  Gaan na God en sy Woord toe; vind hulp in gebed en kry raad by dié wat jou uit die Bybel uit kan lei (v.19-20).

 

[9] Wanneer dit pik donker in jou lewe is, is alles nie verlore nie – daar is hoop (v.22-23, 50:10).

 

Donker dae hoef dus nie die permanente toestand te wees waarin ons lewe nie.  As Christene moet ons nie soos die depressiewe donkie (Eeyore) in Whinnie-the-Pooh wees en dink alles is donker nie.  Ja, ons moet realisties wees en erken dat dinge in ons land en wêreld onderstebo is.

 

Maar ons moet ook besef dat swart en grys nie die enigste kleur is waarmee God die skildery van die toekoms geverf het nie.  Laat ons dan hoopvol wees en saam met Salomo glo dat “die pad van die regverdiges is soos die lig van die môreglans, wat al helderder word tot die volle dag toe” (Sp.4:18).

 

[1] Vry vertaal uit N.R. Needham, 2000 Years of Christ’s Power: Part 2, p.328

[2] Kort hierna het Uria die priester in koning Agas se voetspore gevolg en van die Here af weggedraai (2 Kon.16:10-16).

[3] Alec Motyer, The Prophecy of Isaiah, p.94

Ons land en voorland

Riot

Vrydag se Beeld-opskrif het gesê het dat 2019 ‘n herhaling van 1994 gaan wees.  Maar die politieke doemprofete se voorspellings is net so onakkuraat soos die weerprofete s’n.  As jy ‘n akkurate voorspelling oor die mens se toekoms soek, moet jy na die Bybel toe gaan en hoofstukke soos Jes.3-4 bestudeer.

 

Ons land (hfst.3)

Volgens die Bybel is dit sonde om ‘n palmleser of sterrewiggelaar te besoek, omdat jy die toekoms wil ken.  Dit is egter nie verkeerd as jy die Bybel lees om te sien wat die toekoms inhou nie.  In Jes.3 kry ons ‘n goeie idee van wat op ons land wag indien ons ons nie bekeer nie.

 

A.g.v. Juda en Jerusalem se sonde (3:1), sou die Here haar nie meer met brood en water – die noodsaaklike – ondersteun het nie (3:1, Lv.26:26).  Hy sou alles van haar af weggevat het (3:2-3, 2 Kon.24:14):

 

  • Militêre beskutting:  helde, soldate en offisiere.
  • Nasionale en plaaslike leierskap:  regters, profete, ouderlinge, raadgewers en mense van aansien.
  • Goeie vakmanskap en betroubare dienslewering:  ambagsmanne.
  • Waarsêers en towenaars:  hoe het dit gebeur dat húlle leiers geword het?

 

As die Here Jerusalem se leiers na Babilon toe weggevoer het, sou Hy onervare kinders en jongmense oor hulle aangestel het (3:4, 1-3, Pd.10:16, Dn.2:21).  A.g.v. hulle onbekwame leierskap sou die mense mekaar onderdruk het (3:5, Mg.7:3-6).  Jong mense sou geen respek gehad het vir ou mense nie, en die uitvaagsels van die samelewing sou dié wat eerbaar was verag het (3:5, Lv.19:32).

 

Mense sou in bouvallige huise gebly het en nie kos of klere gehad het nie (3:6-7).  Hulle sou vir iemand met ‘n mooi kleed gevra het om oor die vervalle stad te heers (3:6).  Hy sou egter nie bereid gewees het om die volk se wonde te verbind nie (3:7, 1:6).  ‘Hoe moet ek die volk help as ek nie eers myself kan help nie?’ sal hy sê (3:7).

 

Waar het dinge skeefgeloop; hoekom het die land tot ‘n val gekom?  Dit is omdat hulle in woord en daad teen die Here gesondig het (3:8, Ps.73:9).  Hulle was nie eers skaam daaroor nie; hulle het dit nie eers probeer wegsteek nie, maar het die heerlike God verag, uitgedaag en getart (3:8-9, 65:3, kontr. Gn.3:7-10).  Soos Sodom het hulle hulle sonde openlik gevier en aangekondig (3:9).  Hiervoor sou die Here se wee of straf oor hulle gekom het (3:9).  Hulle eie boosheid het die straf oor hulle gebring (3:9, Rm.6:23).

 

Die regverdige sou die goeie vrugte van sy gehoorsame dade geniet het (3:10, Dt.28:1-14); die goddelose sou teëspoed en wee ervaar het (3:11, Dt.28:15-68).  Wat hy aan ander gedoen het, sou teruggekom het na hom toe (3:11).

 

Jerusalem was ‘n tragedie.  Kinders wat nog onder gesag moes wees het haar onderdruk, en vroue wat deur hulle mans gelei moes word het oor die stad geheers (3:12, 4, 1 Kon.21, Am.4:1).  Jerusalem en Juda het die man-vrou-kind verhouding op sy kop gekeer:  vroue en kinders het as’t ware die aanwysings wat langs die pad was ingesluk en die volk op ‘n dwaalspoor gelei (3:12).

 

As Regter was die Here gereed om Israel en die nasies te vonnis, omdat hulle op die verkeerde pad was (3:12-13).  Die ouderlinge en prinse se passiewe leierskap het dit veroorsaak, en daarom sou die Here hulle geoordeel het (3:14).  Teenstrydig met die wet het hulle die armes verdruk en niks vir hulle oorgelos nie (3:14-15, Lv.19:10).  Hulle het ook die geestelike wingerd van God afgemaai, vertrap en verbrysel  (3:15, 5:1-7, Ps.14:4).

 

En omdat Jerusalem se leiers so was, het haar dogters haar hoogmoedige voorbeeld nagevolg (3:16).  Om die aandag op hulleself te vestig en mans te verlei, het die vroue hulle nekke uitgestrek, hulle oë geflikker, getrippel, en die silwer ringe om hulle enkels laat klingel (3:16).

 

A.g.v. hulle hoogmoed sou die Here hulle koppe skurf laat word het, hulle skaamdele ontbloot het, en hulle versiesels weggevat het (3:17-23, 20:2-4, kontr. 3:9):  hulle

enkel- en armbande, die sonnetjie en maantjie oorbelle en hangertjies wat hulle vir die afgode gedra het (Gn.35:4, Eks.32:2-4, 33:5-6, Rgt.8:21, 26), kopbande, serpe, sluiers, linnegordels, mantels, feesklere, towermiddels, parfuumbotteltjies, seëlringe, neusringe (Gn.24:47, Esg.16:12), handsakkies, spieëltjies, mooi klere, tulbande en meer.

 

Hulle sou soos muf geruik het, en nie meer soos parfuum nie; die growwe tou van slawe sou die linne gordel om hulle heupe vervang het (3:24).  In plaas van mooi klere en lang hare, sou hulle rouklere en kaal koppe gehad het soos ‘n aasvoël (3:24, Klg.2:10, Mg.1:16).  Hulle goed versorgde velle sou gebrandmerk word soos ‘n slaaf s’n (Lv.19:28).

 

Wat die mans betref sou die dapperste onder hulle met die swaard getref word (3:25).  In die stadspoorte sou die leiers op die grond gesit en ween het (3:26, Job 2:13, Jer.14:2).  Dit is asof God die stad omgekeer en uitgeskud het (3:26).

 

Ses uit elke sewe vroue het ‘n weduwee geword (4:1, vgl. 13:12).  Hulle was so desperaat dat sewe van hulle een man gegryp het en vir hom gevra het om met hulle te trou (4:1).  ‘Ons sal vir onsself kos en klere voorsien,’ het hulle gesê.  ‘Trou net asb. met ons dat ons ‘n goeie reputasie kan hê’ (4:1).  Vir hulle was dit ‘n skande om nie getroud te wees nie, veral omdat hulle in die verlede so maklik die mans se aandag kon trek (4:1, 3:16, 18-23).

 

Suid-Afrika is goed oppad om soos Jerusalem geoordeel te word.  Ons doen immers dieselfde sondes as hulle.  Soos in Jerusalem is kinders en vroue in effek besig om die land te regeer (3:4-5, 12).

 

Jongmense se begeertes bepaal die modes, populêre musiekstyle, films, tegnologie, die sosiale media en vermaak.  Ons het vir kinders regte gegee wat verhoed dat hulle gedissiplineer kan word.  Studente bepaal hulle eie studiefooie (indien daar enigsins fooie is).  Ons gee toe aan hulle ‘demands’.  As ons dit nié doen nie, sal hulle kampusse afbrand en standbeelde vernietig.

 

Feminisme het veroorsaak dat mans nie hulle gesinne kan versorg nie, omdat die wet vereis dat vroue eerste die werk moet kry (3:12).  Ook in films is die pa gewoonlik ‘n geskeide idioot wat nie sy kind se hart kan wen nie, en is die ma ‘n regdenkende en suksesvolle besigheidsvrou.

 

Talle kerke het toegelaat dat die kind-vrou-man orde van die samelewing af deursyfer, sodat ons ons musiek- en preekstyle volgens die jongemense se voorkeure ingerig het.  Ons het toegelaat dat húlle besluit in watse die rigting die kerk moet beweeg.  Ons het 1 Tm.2:11-14 in die lig van ons kultuur geïnterpreteer en gesê dat vroue op die ‘kerkraad’ moet wees.

 

Omdat ons dan God se patroon in die huis, kerk en samelewing geïgnoreer het, het die land in wanorde verval (3:5).  Jongmense het geen respek vir gesag nie, en misdadigers is nie meer bang vir die polisie nie (3:5).  Hollywood en die gay gemeenskap het ons aangemoedig om nie skaam te wees nie, maar om ons sonde te paradeer (3:9).

 

Ons land se leiers onderdruk die armes (3:14-15).  Volgens die regering se sosialistiese en kommunistiese denke moet almal gelyk wees, maar soos in George Orwell se Animal Farm is die regering meer gelyk as die res:  die rykes word ryker en die armes bly arm.

 

Verder help die gratis RDP behuising en die sg. ‘government grants’ nie juis nie, omdat dit mense afhanklik maak van die regering en vir hulle leer om lui te wees.  Sonder dat die land se leiers dit besef (of dalk besef hulle dit), is hulle besig om te maak dat mense nie uit hulle armoede kan ontsnap nie.

 

Ons land het ook ‘n obsessie met die uiterlike; ‘n hoogmoed wat maak dat ons die aandag op ons liggame vestig (3:16-23):  kort kortbroeke, stywe gymklere, oop swemklere, half naakte vroue wat hamburgers, parfuum, horlosies, sonbrille, karre, juwele, en byna enigiets onder die son adverteer.  Ons dogters het model-tipe liggame, maar hulle weet nie hoe om ‘karakter’ te spel nie (1 Tm.2:9-10, 1 Pt.3:3-4, Sp.31:30).

 

Ek sou voorstel dat ons nie net kwaliteit tyd met ons kinders spandeer nie, maar kwantiteit tyd.  Hoe gaan ons hulle beïnvloed as pa en ma vir 10 ure van die dag by die werk is, as ons nie tyd met hulle spandeer nie, as ons nie daar is om vir hulle die Bybel te leer, met hulle te speel, hulle lief te hê, na hulle te luister, en hulle te dissiplineer nie?

 

Ons voorland (hfst.4)

In Kenia se droë seisoen is die veldbrande en vulkaniese aktiwiteit so erg, dat selfs die grond swart is.  Maar as die reën kom verander die Serengeti vlakte in ‘n sebra en wildebees paradys:  uit die swart grond groei sappige groen gras met ‘n maksimum voedingswaarde.

 

So was dit ook op ‘n geestelike vlak in Jerusalem.  Toe die Here haar geoordeel het, was die dogters van Sion so onaantreklik soos gras wat gebrand het (3:16-24).  Maar uit die swartgebrande grond sou die groen Spruit van die Messias en sy heerlike skoonheid gekom het (4:2, 11:1, Jer.23:5-6, 33:15, Sg.3:8, 6:12).  Anders as die volk in 5:1-7, sou Hy goeie vrugte gedra het (4:2, 27:6, Jh.15:1-8).  Dié wat God se oordeel oorleef het sou nie in hulleself geroem het nie, maar in Hom (4:2, 3:5, 16-23, 2:11-22, 1 Kor.1:31).

 

Dis tog Hý wat besluit het om hulle vir Homself af te sonder (4:3).  Nog voordat Hy die wêreld gemaak het, het Hy hulle gekies om heilig te wees; Hy het hulle name in sy Boek geskryf, sodat hulle in die Nuwe Jerusalem kon ingaan (4:3, Ps.87:5-6, Lk.10:20, Rm.9:23, Gal.4:26, Ef.1:4, Fil.3:20, 4:3, Heb.12:23, Op.21:27, 13:8).

 

Maar om afgesonder te wees vir die hemelse Jerusalem, moes die vuur van God se Gees eers die dros van Jerusalem se sonde weggebrand het (4:4, 3:16-23, 1:15, 18, 25, 33:14, Esg.36:25, Mal.3:2-3, Mt.3:11-12).  Dit het gebeur toe Jesus aan die kruis gesterf het.  Dit gebeur ook wanneer iemand tot bekering kom.  En laastens sal dit gebeur wanneer God op die laaste dag mense met hulle sonde uit sy heilige teenwoordig uit verwyder.

 

As Hy dit klaar gedoen het, sal Hy vir ewig soos ‘n helder wolk van vuur by ons wees in die heerlike beskutting van die Nuwe Jerusalem (4:5, Eks.13:21-22, Ps.105:39, Op.21:3).  Sy teenwoordigheid sal ons beskerm soos wat ‘n afdak ons teen die son en reën beskerm (4:6, 25:4-5, Ps.27:5, 91:1, 4, 121:5-6, Sp.18:10, Op.7:15-16).

 

Dalk wonder jy hoekom ons in die Nuwe Jerusalem die Here se beskerming nodig het?  Waarteen moet Hy ons beskerm as Hy aan die kruis en op die oordeelsdag ons sonde, die duiwel en die wêreld oorwin het (4:4, hfst.3)?

 

Hy moet ons teen Homself beskerm.  Ons vergeet partykeer dat God gevaarlik is.  Om vir ewig in sy heerlike en heilige teenwoordigheid te bestaan, het ons ‘n Middelaar nodig (1 Tm.2:5).  Ja, selfs in die hemel het ons genade nodig.

 

Dit is nie dat Hy ons nie daar wil hê nie.  Hy wil ons juis daar hê, en daarom het Hy vir Jesus gestuur om ons van ons sonde te reinig, sodat ons in sy teenwoordigheid kan inkom (4:4).  God het mens geword, sodat ons sy heerlikheid kan sien sonder om dood te gaan (Jh.1:14, Eks.33:20, 23).  In die hemel sal Hy ons toelaat om ‘n voller openbaring van sy heerlikheid sien, te geniet en te ervaar (Jh.17:24).

 

Maar selfs in ‘n sondelose hemel waar ons perfek is, is ons nogsteeds skepsels wat nie die kapasiteit het om sy volle heerlikheid te aanskou nie (6:1-2).  Daarom moet die Messias ons met sy teenwoordigheid bedek, soos wat die wolkkolom die Israeliete in die woestyn beskerm het (4:5-6).

 

Die verskil is natuurlik dat ons nie soos hulle op ‘n afstand sal moet bly, sodat ons nie in God se heerlike teenwoordigheid kan inkom nie (Eks.40:35).  Nee, deur die Heilige Gees sal die Vader en die Seun in hulle skoonheid, heerlikheid, voorsiening, verhewenheid, lofwaardigheid, vriendskap, heiligheid, liefde, genade, beskutting, alomteenwoordigheid en almag, nader aan jou wees as wat jy aan jouself is.  As die Vader en die Seun op aarde reeds deur die Heilige Gees in ons harte woon (Jh.14:23), hoe naby sal die Drie-Enige God in die hemel nie aan ons wees nie?

 

Het jy al ooit tydens ‘n biduur, erediens, Bybelstudie, in die skepping of in jou stiltetyd die Here se nabyheid ervaar en geniet?  Ek onthou een stiltetyd waarin die ervaring van God se liefde my hart laat smelt het.  Dit was so soet in my siel soos suiker in warm water.  Dit het my hart oorweldig soos ‘n vertrek met 10 of 20 vensters waardeur die lig inkom.  Dit was te veel om te hanteer.

 

Hoe sal dit dan nie in die hemel wees, wanneer ons die heerlike, heilige, ewige en almagtige God van aangesig tot aangesig sien nie?  Volgens Paulus sal jy in verwondering wees (2 Ts.1:10).  Jou mond sal oophang; jy sal met jou gesig op die grond val en die Here aanbid.

 

As ons ons bekeer en op die gekruisigde en opgestane Christus vertrou om ons van ons sonde te red, sal dít ons voorland wees.  Maar as ons dit nié doen nie, dan wag daar donker dae op ons.

Hoe moet ons vir Suid-Afrika bid?

Heart hands South African flag

Almal praat oor Saterdag 22 April 2017 se gebedsdag in Bloemfontein. Na my mening is die punt nie of jy teologies op dieselfde bladsy is as Angus Buchan nie, maar dat hierdie ‘n uitstekende geleentheid vir die evangelie is.

 

Ek glo dat elke Christen hierdie golf moet ry en vir die wêreld moet vertel dat Jesus gekom het om die probleme in ons land en wêreld op te los. Volgens 1 Tm.2:1-8 is die primêre probleem nie die regering of die ekonomie nie, en is die oplossing nie die Verenigde Nasies, Amerika of die DA nie.  Die probleem is sonde en die oplossing is Jesus wat deur die evangelie sy kinders se gebede beantwoord – so eenvoudig soos dit.

 

Bid vir alle mense (v.1-2)

Ek het jou al in die verlede vertel van ‘n predikant wat in ‘n erediens vir die huidige regering gebid het. Hiervoor het sy gemeente hom afgedank.  Ek het self het al gehoor hoe mense sê dat hulle nie vir Jacob Zuma kan bid nie.

 

Mense wat dít sê vergeet dat hulle voor hulle bekering net so sleg was soos hy (Tit.3:3). Verder maak hulle ook of 1 Tm.2:1-2 nie op hulle van toepassing is nie.  Kom ons bestudeer die verse om te sien wat die Here van ons vereis.

 

1 Timoteus is geskryf om vir ons te wys hoe die gemeente of huishouding van God ordelik moet funksioneer (3:15). Van eerste belang is dat ons ‘n biddende gemeente moet wees (v.1).  Gebed is die kragtige diesel enjin wat elke ander bediening in die gemeente moet dryf.  Volgens Paulus is dit nie opsioneel nie, en daarom vermaan hy Timoteus om dit te doen (v.1).

 

Om reg te bid moes die gelowiges God vir hulle behoeftes gesmeek het (v.1). Deur gebed moes hulle gedurig met Hom gepraat het (v.1).  Hulle moes ingetree het vir ander (v.1).  En laastens moes hulle God vir sy goedheid en sy antwoorde op hulle gebede gedank het (v.1, Ps.50:23).

 

Op hierdie vier maniere moes hulle vir alle mense gebid het (v.1). Paulus verwys nie hier na elke individu nie, maar na alle klasse en nasies (v.2, 7).  Dit sou konings en hoë amptenare soos keiser Nero ingesluit het (v.2, Esr.6:10).  Volgens Jesus se opdrag in Lk.6:27-28 moes die gemeente vir hulle vervolgers gebid het.

 

Hulle moes gebid het dat God die owerhede se harte sou verander, sodat hulle nie meer die kerk vervolg het nie, maar vir hulle vryheid gegee het (v.2, Sp.21:1, Esr.6:22, 7:27). So kon hulle sonder vrees vir vervolging en met toewyding hulle Christenskap uitgeleef het (v.2).  Soos die res van die samelewing sou ook húlle waardig kon lewe, en nie soos misdadigers behandel word nie (v.2).  Selfs die ongelowiges sou die vrugte van die gelowiges se gebede gepluk het, naamlik ‘n stil en rustige lewe (v.2, Jer.29:7).

 

Dit is nie moeilik om te sien hoe ons hierdie verse moet toepas nie.

 

[1] Om as gemeente saam te bid moet vir ons ‘n prioriteit wees soos wat dit vir die vroeë kerk was (v.1, Hd.1:14, 2:42, 4:24, 31, 12:5, 13:3). Vyf tot agt mense by ‘n biduur (uit ‘n gemeente van 75 lidmate) wys vir my dat gebed by ons nie ‘n prioriteit is nie, en dat ons dink ons het nie die Here nodig nie.

 

[2] Ons is geneig om vir onsself te bid en van ander te vergeet. Maar volgens v.1-2 moet ons vir ander bid en vir hulle intree.  Deur jou gebede kan jy mense bevoordeel, soos wat jy ook (al is jy nie eers bewus daarvan nie) deur ander se gebede sekere voorregte geniet.  Wat Thomas Brooks van persoonlike gebed gesê het, geld ook vir gesamentlike gebed:  ‘let not others suffer by your neglect of private prayer!’[1]

 

Laat ons dan leer om in ons stiltetye, bidure en eredienste vir mekaar, ons geestelike leiers, sendelinge, ons familie en vriende, ons kollegas, ongelowiges, ons vyande, die polisie, die stadsraad en die regering te bid (v.1-2).

 

[3] Maar ons gebede moenie net uit versoeke bestaan nie; ons moet ook die Here dank (v.1, Ps.50:23, Ef.5:20, Fil.4:6, 1 Ts.5:18). Paulus bedoel nie dat ons Hom vir ‘n slegte regering moet dank nie, maar dat ons dankbaar moet wees dat daar nog ‘n mate van wet en orde is.  In Suid-Afrika kan ons ook dankbaar wees vir lopende en warm water, paaie en rioolstelsels, godsdiensvryheid, elektrisiteit en meer.

 

[4] Petisies, optogte en stakings gaan nie Suid-Afrika se probleme oplos nie – gebed gaan (v.1-2). As ons geregtigheid wil hê moet ons nie na die regering toe gaan nie, maar na die Here toe:  “Daar is baie wat die aangesig van die heerser soek, maar die reg van ‘n mens kom van die HERE.” (Sp.29:26).

 

Bid vir bekering (v.3-8)

‘n Paar weke gelede het iemand vir my ‘n Whatsapp gestuur en gevra dat ek saam met hom vir Julius Malema se bekering moet bid. Ek wonder of ons regtig glo dat hy tot bekering kan kom?  Glo jy dat Jacob Zuma tot bekering kan kom?

 

As jy in die Ou Testament gelewe het sou dit seker moeilik gewees het om te glo dat konings soos Nebukadnesar en Manasse tot bekering kon kom. Maar hulle het (2 Kron.33, Dn.4).  En uit verse soos 1 Tm.2:1-8 en Op.21:24 weet ons dat daar nóg konings en owerhede is wat tot bekering sal kom.

 

Om so vir die regering en vir alle mense te bid is goed in God se oë (v.1-3). Die vrug van hierdie gebede, naamlik dat mense gered word en Hom aanbid, is ook vir Hom aanneemlik (v.2-4).  Hy is ‘n Verlosser wat wil hê dat alle mense gered moet word en tot ‘n persoonlike kennis van die waarheid moet kom (v.3-4, Jh.3:16, 2 Pt.3:9).

 

‘Maar hoekom kom almal dan nie tot bekering as God hulle redding begeer nie?’ wil iemand weet. ‘En hoe versoen ons dit met die Bybelse lering oor uitverkiesing?’  Aan die een kant kan ons sê dat ‘alle mense’ in v.4 na alle nasies en klasse verwys, en dat God wil hê hulle moet gered word.  Dit verwys nie na elke individu nie.  Dit is hoe v.1-2 en 7 dit verstaan.

 

Maar dan moet ons in dieselfde asem sê dat God nie ‘n plesier in die dood van die goddelose het nie, maar wil hê dat hulle tot bekering moet kom (Esg.18:23, 32). Hy begeer dus regtig mense se redding, en tog red Hy nie almal nie, maar besluit Hy soms om hulle volgens hulle verdiende loon te straf (Rm.9:22).  Ek weet nie presies hoe dit werk nie, en kan maar net sê dat daar in God se gedagtes dinge is wat ons nie verstaan nie (Dt.29:29, Jes.55:8-9).

 

Indien mense tot bekering gaan kom kan dit nie deur die godsdiens van hulle keuse wees nie. Daar is immers net “een God en een Middelaar tussen God en die mense, die mens Christus Jesus” (v.5, vgl. 1:17, Dt.6:4, Jes.44:6, 45:5-6, Jh.17:3, 1 Kor.8:6-8).

 

Hoekom kan ons net deur Jesus na God toe kom (Jh.14:6, Hd.4:12)? Om ‘n dik en ‘n dun tuinslang aan mekaar te koppel, kort jy ‘n middelstuk wat oor beide tuinslange pas.  En vir feilbare mense om in God se heilige teenwoordigheid in te kom, kort jy ‘n Middelaar wat God en mens is, Een wat sy hand aan beide kante kan lê (Job 9:32-33).  Jesus alleen kwalifiseer, omdat net Hy God en mens is (v.5, Jh.1:1, 14).  Ons kan nie deur engele, Maria, die heiliges, die geeste van ons voorvaders, Mohammed of enigiemand anders na God toe kom nie.

 

Jesus is tog ook die enigste Een wat aan die kruis gesterf het om ons na God toe te bring (v.5). In sy groot liefde het Hy besluit om Homself as ‘n losprys vir alle mense gegee (v.6, 1, 7, Mt.20:28).  Die losprys moes gelykstaande wees aan die waarde van ons siele; dus kon Hy dit nie met geld betaal het nie, en moes Hy sy bloed of lewe gegee het (Mt.16:26, 1 Pt.1:18-19).

 

Dalk wonder jy hoekom iemand anders dit nie kon betaal het nie? Die persoon wat die losprys betaal het moes sonder sonde gewees het, want anders sou hy vir sy eie sonde gestraf moes word.  Buitendien kon geen mens die ewige straf vir iemand anders se sonde betaal het nie, wat nog te praat van miljoene mense se sonde?

 

Die Psalmdigter sê: “Niemand kan ooit ‘n broer loskoop nie; hy kan aan God sy losprys nie gee nie (want die losprys van hulle lewe is te kosbaar en vir ewig ontoereikend), dat hy vir ewig sou voortlewe, die vernietiging nie sou sien nie.” (Ps.49:8-10).

 

Die Een wat dus die losprys betaal het moes so waardevol gewees het soos miljoene mense se siele. Om die ewige straf namens ons te neem moes Hy ook ewig gewees het.  En wie anders kon dit gedoen het behalwe God self?  “Maar God sal my siel loskoop van die mag van die doderyk” (Ps.49:16).

 

Maar omdat God nie kan sterf nie (1:17, 6:16), moes die Een wat in ons plek gesterf het ook ‘n mens gewees het. Omdat net Jesus God en mens is, kon net Hy die losprys betaal het.  Hierdie getuienis van verlossing het God op die regte tyd bekend gemaak (v.6, Rm.5:6, Gal.4:4, Tit.1:3).  Dit het Hy gedoen deur vir Paulus te kies om ‘n prediker, apostel en leraar van die heidene te wees (v.7, Hd.9:15, 2 Tm.1:11, Tit.1:3).

 

Paulus kon met alle eerlikheid gesê het dat hy dit nie vir homself gekies het nie, maar dat die Here hom daarvoor geroep het (v.7). God het hom gestuur om die waarheid van Jesus en die Christelike geloof aan die heidene te verkondig (v.7).  Alle mense moes die evangelie gehoor het (v.7, 1, 4).

 

Die heidene se bekering was egter nie die einddoel nie – die aanbidding van God was (v.7-8). John Piper sê:  ‘Missions exists because worship doesn’t.’[2]  M.a.w. ons deel die evangelie met mense, sodat hulle gered kan word en die Here kan aanbid.  Oral op die aarde moet mense die Here se Naam grootmaak (v.8, Mal.1:11).  Die mans moet hulle gesinne hierin lei (v.8).  Hulle moet dit nie net op Sondae doen nie, maar ook in die week heilig lewe in hulle verhouding met die Here en met ander mense (v.8, Ps.24:4, Jes.1:15).  Dit help mos nie dat ons vir die land bid, as ons eie harte en dade met sonde besoedel is nie (v.8, Ps.66:18, Jes.59:1-2, Mk.11:25).

 

Voordat jy dan vir die land kan bid, moet jy vir jouself bid. As jy nog dink dat jy hemel toe gaan omdat jy in God glo, opreg is, gedoop is, voorgestel en aangeneem is, en jou bes probeer om volgens die Bybel te lewe, is jy op die verkeerde pad.  Jy vertrou nog op jouself en nie op Jesus nie.

 

Los die dinge waaroor jou gewete jou pla, die sonde waarvoor jy so lief is. Glo God se belofte dat Hy die gratis geskenk van sy verlossing sal gee aan dié wat in sy Seun glo en op Hom vertrou om hulle te red.  Glo dat die Vader sy kruisdood in jou plek sal aanvaar, asook dat Hy ‘n Middelaar is wat gesag het om jou in God se teenwoordigheid in te bring.

 

En as jy besef het hoe verlore jy was en hoe die Here jou gered het (1:13-16), kan jy nie sy verlossing vir jouself hou nie. God se begeerte sal joune word, sodat jy ook passievol is oor die bekering van sondaars.  Jy sal nie iemand uit jou gebede uitsluit nie, maar sal bid dat alle mense gered moet word – ook Jacob Zuma (v.1-8).

 

Jy sal wil hê dat die Here die nasies na Homself toe moet bring. Jy sal ‘n hart hê vir sending en evangelisasie, en jy sal iets daaromtrent doen.  Jy sal bid vir ‘n ware herlewing in Suid-Afrika en die wêreld.  Jy sal nie tevrede wees om net te bid dat die plaasmoorde moet ophou en dat die misdaadsyfer moet afneem nie.  Jou doel is immers nie dat ons ‘n morele land moet word, waarin mense beter lewe maar nogsteeds nie die Here ken nie.  Jou gebed sal eerder wees dat mense tot bekering moet kom, sodat hulle hierdie wonderlike Jesus kan ken.  En nadat jy só gebid het sal jy nie kan stilbly nie, maar vir almal van Jesus vertel.

 

En sal die Here dit nie seën as die kerk só op haar knieë gaan en die evangelie met die wêreld deel nie? Hy het dit in 1860 onder Andrew Murray gedoen.  Voor hierdie datum was Suid-Afrika ‘n geestelike woestyn.  In Calvinia kon Nicolaas Hofmeyr bv. vir 6 jaar nie ‘n enkele persoon by die biduur kry nie.

 

Maar toe die herlewing kom het baie gemeentes bidure gehou, het die evangelie versprei, is daar kerke geplant, en moes die kerkgeboue vergroot word.[3]  En kan die Here dit nie weer doen nie?  Wat die psalmdigter vir Israel gebid het, bid ek ook vir ons land:  “Sal U ons nie weer lewend maak, sodat u volk in U bly kan wees nie?” (Ps.85:7).

 

[1] Thomas Brooks, The Secret Key to Heaven, p.186

[2] John Piper, Let the Nations be Glad, p.17

[3] http://frontline.org.za/index.php?option=com_content&view=article&id=1278:andrew-murray-and-the-1860-revival

Die toekoms van Suid-Afrika

Faded South African flag

Wanneer mense depressief is, sien hulle nie die goeie dinge wat om hulle gebeur nie. Alles wat gebeur sien hulle deur die morbiede swart lense van hulle depressie.  En as ons nie versigtig is nie, kan dieselfde met ons gebeur.

 

Elke dag sê die media vir ons hoe sleg dit in ons land gaan: stakings, misdaad, korrupte leiers en meer.  Ek ontken nie dat dinge onderstebo is nie, maar ons moet ook weet dat daar by die Here hoop is.  Wat in Jes.1 vir Israel gegeld het, is ook op ons van toepassing.

 

Morele verval (v.1-9)

‘n Vriend van my het laas naweek vir my ‘n boek persent gegee. Die titel is The State of Africa deur Martin Meredith.  Dit handel oor wat in elke Afrika staat gebeur het nadat dit onafhanlikheid verkry het:  diktators, siekte, korrupsie, ekonomiese verval, droogte, verwoesting en dood was die gevolg.

 

Hoekom? Dit het te doen met godsdiens.  Is die morele, ekonomiese, mediese, politieke, sosiale en opvoedkundige verval van soveel lande wat Jesus Christus en die evangelie ignoreer toevallig?  Is dit toevallig dat die lande wat deur ateïstiese kommunisme gedryf word, gevou het?  Hoekom gaan die lande waar Islam regeer tot niet?  En hoekom is daar soveel misdaad in die lande waarin Afrika-godsdienste die oorhand het?  Hoekom kan hulle ekonomies net nie op hulle voete kom nie; hoekom moet hulle bakhand staan vir westerse hulp?  Vergelyk dit ‘n bietjie met lande wat oor die afgelope eeu of meer ‘n sterk Christelike invloed gehad het:  op byna elke vlak floreer hulle.

 

Dus is daar ‘n duidelike verband tussen ‘n land se godsdiens en haar voorspoed. Jes.1 wys dit vir ons.  Hierdie boek is ‘n profesie van Jesaja, die seun van Amos (v.1, nie die profeet Amos nie).  God het dit meer as sewe eeue v.C. in visioene aan hom geopenbaar, gedurende die koningskap van Ussia, Jotam, Agas en Hiskia (v.1, vgl. 2 Kron.26-32).  Die profesie handel oor die streek van Juda en haar hoofstad Jerusalem in die hede, nabye- en verre toekoms onder die Messias (v.1, hfst.1-39, 40-66).

 

Rakende die huidige Jerusalem het God hemel en aarde as getuies in sy hof ingeroep om teen hulle te getuig (v.2, Dt.4:26, 30:19, 32:1). As Vader van sy volk het Hy hulle opgevoed, maar t.s.v. sy goedheid het hulle soos rebelse kinders dwarsgetrek (v.2, Dt.32:6, 10, 15).  Hulle het God nie geken nie, en was daarom erger as redelose osse en donkies wat darem hulle eienaars ken (v.3, vgl. Jer.8:7).

 

Hulle was oorlaai met sonde; hulle het die Here se verbond versaak, die Heilige van Israel verag, en hulle van Hom vervreem (v.4, Esg.14:5). Die nageslag van Abraham het ‘n nageslag van boosaards geword; God se kinders was kinders wat korrup gehandel het (v.4, 2).

 

As hulle hiermee aangehou het, sou die Here hulle erger gestraf het (v.5, 9:13). Is dit wat hulle wou gehad het as Hy hulle reeds van kop tot tone met sy tugroede gewond het (v.5-6)?  As hulle maar net na die Here toe gedraai het, sou Hy die wonde van hulle sonde met die olie en verbande van sy vergifnis genees het (v.6, 61:1, Ps.147:3, Jer.8:21-22).

 

Maar hulle het nie, en daarom het die land in puin gelê (v.7). Vreemde nasies het dit verwoes en met vuur verbrand (v.7, 6:11, Dt.28:33, 51-52).  Israel was so weerloos soos ‘n sekuriteitshut in ‘n wingerd of ‘n komkommerland, soos ‘n stad wat omsingel word (v.8).  As God nie in sy almag en genade ingetree het en ‘n oorblyfsel gelos het nie, sou Israel en Jerusalem soos Sodom en Gomorra gewees het wat nie meer bestaan nie (v.9, Rm.9:27-29).

 

Ons land is op dieselfde pad. Soos die res van die wêreld het ons teen God en sy Woord gerebelleer.

 

  • Ou mense word brutaal vermoor.
  • Op 11 en 12 jarige ouderdom is kinders seksueel aktief, raak hulle swanger, word hulle dronk en gebruik hulle dwelms.
  • Ongebore babas word in groot getalle afgemaai soos koring en geslag soos skape.
  • Om saam te bly en homoseksueel te wees word nie net verdra nie, maar is hoog mode.
  • Skoliere en studente se rebellie en sonde word deur die wet beskerm; ‘n mens kan byna sê dat hulle die land regeer (3:4, 12).
  • Ons wys ‘n vinger na die korrupsie van ons president en ministers, maar die gemiddelde besigheidsman is net so skelm soos hulle.

 

Dit is God se genade dat ons nie verder heen is as wat ons is nie (v.9). Ons het nie net ekonomiese rommelstatus bereik nie, maar het ook geestelik en moreel geflop.  En as ons nie drasties optree en ons tot die Here wend nie, gaan Hy die bankskroef stywer draai.

 

Godsdienstige verval (v.10-20)

Vir baie jare het die deursnee Afrikaner op Sondae kerk toe gegaan om die Here te aanbid; dit was deel van ons kultuur. In die week het ons egter nie soos Christene gelewe nie – ons was skynheilig.

 

Baie predikante was geldgierig en het hulle gesag misbruik. Hulle het die Woord aan ander verkondig terwyl hulle self nie weergebore was nie.  Talle ouderlinge het egbreuk gepleeg en te veel gedrink.

 

Diakens het gevloek en onder-die-belt grappe vertel. Ongelowiges kon nie die verskil sien tussen hulle en dié wat elke Sondag kerk toe gaan nie.  Baie Afrikaners het God met hulle lippe aanbid, maar hulle harte was ver van Hom af (Mt.15:8).

 

Jerusalem was so. Sy en haar leiers het soos Sodom en Gomorra gelewe (v.10, 3:9, Jer.23:14, Op.11:18), sodat die Here haar byna soos hulle verwoes het (v.9).  Tot nou toe het hulle nie na God se Woord en sy wet geluister nie; maar nou moes hulle hulle ore gespits het (v.10).  Wat het die Here vir hulle gesê?

 

Hy het geen plesier gehad in die hoeveelheid, verskeidenheid en kwaliteit van die offers wat hulle vir Hom gebring het nie (v.11, Lv.3:16-17). Alhoewel hulle dit volgens die wet gedoen het, het hulle dit nie met ‘n opregte hart gedoen nie (1 Sm.15:22, Ps.51:18-19, Sp.15:8, 21:3, Hos.6:6, Mg.6:6-8, Mal.1:10).

 

Hulle was Sabbat-soekers en Maandag-vloekers, en daarom het Hy hulle aanbidding gehaat (v.13-14, hfst.58, Jer.7:9-11). Dit was vir Hom soos ‘n klomp beeste wat die voorhowe van sy tempel vertrap (v.12).  Daarom het hulle offers en Feeste niks vir Hom beteken nie, maar was dit vir Hom ‘n swaar las; ook hulle geurige wierook offers het Hom gewalg (v.13-14).

 

Selfs toe hulle gereeld gebid het en hulle hande na Hom toe uitgestrek het, het Hy sy gesig van hulle af weggedraai (v.15, kontr. Nm.6:25). Hy het dit gehaat dat hulle die vermetelheid het om in die week moorde te pleeg, en dan op die Sabbat hulle bebloede hande in gebed na Hom toe uit te strek (v.15, vgl. 1 Tm.2:8).

 

Hulle moes deur berou en bekering hulle bloedbevlekte hande en harte gereinig het (v.16, Ps.24:4, Jk.4:8). Hulle moes die smerige klere van hulle boosheid uitgetrek het, en die skoon klere van reg en geregtigheid aangetrek het (v.16-17, Ef.4:22-24, Jk.1:27).  Hulle kon dit egter nie self gedoen het nie (Jer.2:22), maar moes na die Here toe gekom het (v.18).  Hy was bereid om die saak met hulle uit te praat en die diep rooi vlekke van sonde uit die klere van hulle lewens te was, sodat hulle wit geword het soos sneeu en soos wol (v.18, 15, Ps.51:9).

 

As hulle gewillig en gehoorsaam was, sou hulle die goeie oes van die Beloofde Land geëet het (v.19). Maar as hulle in rebellie volhard het, sou die vyand se swaard hulle soos brood geëet het (v.20).  God het gespreek en daarom sou dit so gebeur het (v.20, Nm.23:19).

 

Ons moenie soos Israel godsdienstig wees sonder dat ons gered is nie. Moenie die Here aanbid terwyl jou hande met die bloed van jou naaste bevlek is nie.  Dalk het jy nie ‘n moord gepleeg nie, maar in jou hart, gedagtes en lewe is daar haat, rassisme, onvergewensgesindheid, bitterheid, onenigheid, egskeiding en bakleiery.

 

Dit geld ook vir ander sondes. Dit help nie dat ons op 22 April vir misdadigers en ons korrupte regering wil bid, terwyl ons dieselfde sondes as hulle doen nie (v.15).  As dinge in Suid-Afrika gaan regkom moet dit nie by die regering begin nie, maar by die kerk.  Verder gaan dit ook nie by ‘n lofprysingsdiens begin nie, maar by ‘n biduur waar ons op ons gesigte voor die Here is en ons sonde bely.

 

En dan moet ons dit nie net bely nie, maar laat staan. Ons moenie meer vir Jesus op dieselfde vlak as die vals gode van die wêreld plaas, asof alle paaie na die hemel toe lei nie.  Ons moenie meer dink dat die Bybel ‘n oudmodiese boek is, en dat sy lering oor die skepping, die rol van mans en vroue in die huwelik, homoseksualiteit, en dissipline in die huis nie meer relevant is nie.  Ons moet in geloof en bekering na die gekruisigde en opgestane Christus toe draai, sodat Hy die diep skandvlekke van ons sonde kan wegwas met sy bloed (v.18, Op.7:14).

 

Sosiale verval (v.21-31)

A.g.v. die mens se sondige hart het Facebook, Twitter en ander sosiale platvorms meer skade gedoen as goed. Ons is meer effektief en kan vinniger kommunikeer as in die verlede, maar in ons menseverhoudings het ons ook oppervlakkiger geword.  Hieroor sê David Wells:

 

‘have you noticed that while everyone is speaking, no one is really listening?… And while we are surfing the Internet, e-mailing, watching television or playing video games, we are doing it all alone. We are wired, but we are also more lonely and have fewer confidants than ever before… we are in touch with everyone potentially, but we know and are known by almost no one in particular.’[1]

 

Maar selfs as daar nie sosiale media was nie, sou die mens se bose hart aan ander maniere gedink het om op ‘n sosiale vlak te sondig. Dit wys v.21 e.v. vir ons.

 

Jerusalem was ‘n tragedie. In die verlede was sy getrou en regverdig, maar nou het sy nie vir God of mense omgegee nie, en was sy vol van moord en geestelike prostitusie (v.21, Esg.16, 23, Jk.4:4).  In die verlede was sy soos pure silwer en goeie wyn, maar nou het haar silwer dros geword en was haar wyn gemeng met water (v.22, Jer.6:30, Esg.22:18).  Sy het slegte leiers gehad:  rebelle en die vriende van skelms (v.23).  Hulle was korrup en het vir ‘n ‘omkoopgeldjie’ die gereg verdraai (v.23).  Die arm weduwee en weeskind wat nie ‘n omkoopgeskenk kon gee nie, is eenvoudig nie gehelp nie (v.23).

 

As gevolg daarvan het die hemelse Regter, die verhewe Here van die leërskare, die Magtige van Israel, ‘n uitspraak gemaak (v.24). Hy het sy swaard geslyp; Hy was gereed om wraak te neem en die tornado van sy toorn oor sy vyande te laat woed (v.24, Dt.32:41).  Hy sou sy hand teen hulle gedraai het (v.25, Ps.81:15).  Soos dros uit silwer, sou Hy die goddelose uit Jerusalem verwyder het; met die koeksoda van sy oordele sou Hy Jerusalem blink gemaak het (v.25, 22).

 

En as Hy dit klaar gedoen het, sou Hy die goeie regters en raadgewers in Jerusalem herstel het (v.26, Jer.33:7). Deur geregtigheid en bekering sou sy weer die getroue en regverdige stad gewees het (v.26-27).  Dié wat hulle nie bekeer het nie maar die Here versaak het, sou Hy met die vuur en hamer van sy toorn gebreek het en verswelg het (v.28).

 

Die afgode met wie hulle onder terpentynbome en in tuine gehoereer het, het hulle in die skande gesteek en kon hulle nie teen die Here se toorn help nie (v.29, 57:5, 65:3, 66:17, Jer.2:20, 3:6, Hos.4:13, 19). Hulle sou nou soos ‘n tuin sonder water en ‘n boom in die winter gewees het (v.30, Jer.17:8).  Dié wat ander gode aanbid, word soos hulle (Ps.115:8).

 

Voorheen was hulle soos sterk bome, maar nou sou hulle soos vlas gewees het wat vlam vat as daar ‘n vonkie is (v.31, Am.2:9). Die Here sou hulle en hulle gode in die ewige vuur van die hel vernietig het (v.31, 30:33, 66:24, Mk.9:44, 46, 48).

 

Suid-Afrika is in baie opsigte soos Jerusalem. Ons leiers is ook korrup:  hulle is kop-in-een-mus met skelms en aanvaar omkoopgeskenke.  Ons aanbid miskien nie beelde van goud en silwer nie, maar afgodery is aan die orde van die dag.  Ons roem in ons voorspoed en rykdom, en werk van vroeg tot laat om meer te kry.

 

Ons sit ons kinders in naskole en spandeer nie tyd met hulle nie, omdat ons soos mal hase jaag om ryker te word. Ons sê dat ons nie geld het nie, terwyl die waarheid is dat ons nie ons hoë lewenstandaard kan handhaaf as ons gewone ure moet werk nie.

 

Die afgod van geld het baie ander sondes tot gevolg gehad (1 Tm.6:10). Miskien is diefstal, bedrog, korrupsie en die aanbidding van werk die mees algemeen, maar dit is verseker nie die enigstes nie.  Die hele dwelmbedryf en haar twee stiefsusters genaamd prostitusie en mensehandel gaan oor geld.  Hollywood en die bose dinge wat hulle vir ons wys gaan oor geld.

 

Die nasionale lotery en die dobbel industrie gaan oor geld. Die ontheiliging van die Here se dag gaan oor langer besigheidsure, meer kliënte en meer geld.  Die ‘Word of Faith’ beweging se vals evangelie van voorspoed en gesondheid gaan oor geld.  Die lys is lank.  Is dit nie tragies dat hierdie mense alles gaan verloor wanneer hulle doodgaan, en dan vir ewig arm gaan wees in die hel nie?

 

Maar ten spyte van die verval in ons land, het ons ‘n boodskap van liefde, hoop en vergifnis om te verkondig. Ja, Suid-Afrika is soos ‘n bus wat sonder remme teen ‘n steil afdraende afry.  Maar is dit vir die Here onmoontlik om hierdie bus te stop?  Is dit vir Hom onmoontlik om ‘n magtige herlewing te stuur?  In die 1700’s het Hy dit deur George Whitefield en John Wesley gedoen toe Engeland erger was (glo dit of nie!) as wat Suid-Afrika nou is.  Martyn Lloyd-Jones het gesê:  ‘When you look back [in history] you will see that people have said, “This is the end.”  Then a revival has come.’[2]

 

[1] David Wells, The Courage to be Protestant, p.31

[2] Martyn Lloyd-Jones, The Life of Joy and Peace, p.157

‘n Dankgebed vir die reën, vergifnis en beskerming

thanking-god-for-rain

Deur die jare het ek gesien hoe Christene in groot getalle saamtrek om vir reën te bid. Ek het al gesien hoe Christene vas dat hulle geliefdes tot bekering moet kom.  Verlede week het ek ‘n kort video gesien waarin ‘n boer vir Angus Buchan vra om die Christene bymekaar te roep om teen plaasmoorde te bid.

 

Ek kritiseer nie hierdie pogings nie. Maar ek het nog nooit gesien dat Christene ‘n massa saamtrek hou om die Here vir die reën, vir sy vergifnis en vir sy beskerming te dank nie.  Jerry Bridges het gesê:  ‘We are anxious to receive but too careless to give thanks.’[1]  In Ps.65 gee Dawid vir ons ‘n voorbeeld van wat dit beteken om die Here vir sy vergifnis, verlossing en voorsiening te dank.

 

God se vergifnis (v.1-5)

Ek onthou dat ek jare gelede ‘n klein boekie oor stiltetyd gekoop het. Êrens het die outeur gesê dat ‘n mens die Here elke dag vir jou redding en vir Jesus se kruisdood moet dank.  Ek het besef dat ek dit nie genoeg doen nie, en het van toe af probeer om daarop te let.

 

Dawid het dit ook gedoen. Nog voor hy die Here vir sy beskerming en vir reën gedank het, het hy Hom vir sy vergifnis gedank.  Dit is die sentrale boodskap van die eerste klomp verse.

 

Die Here het verdien dat sy volk Hom met stille bewondering [Heb. dûmîyâh] en lofgesange moes prys (v.1-2).  Hiervoor moes hulle na sy tent in Jerusalem of Sion toe gegaan het (v.2).  Hulle moes die geloftes wat hulle in hulle desperate nood gemaak het (‘Here, as U ons vandag help sal ons…’), aan die Here betaal het (v.2, Pd.5:3-4).  Hulle moes Hom geprys het as die Een wat hulle gebede verhoor het (v.2-3, Lk.11:9-10).  Mense uit alle nasies moes Hom hiervoor geprys het (v.3, 67:4-6, 68:32-33, 86:9, Jes.2:2-3, 56:7, vgl. Mt.21:13).

 

Israel het veral rede gehad om die Here te prys, omdat Hy haar sonde vergewe het (v.4). Toe dit vir Dawid gevoel het of sy sonde te sterk is vir hom (v.4, 38:5), het die Here ingegryp en versoening bewerk (v.4, 79:9).  Dit het Hy in die toekoms gedoen toe Hy ook vir Dawid se sonde aan die kruis gesterf het.  Die Ou Testamentiese offers het dit geïllustreer.

 

Dawid het ook die Here geprys omdat Hy vir Israel uitgekies het om naby Hom te wees (v.5, 33:12). Hulle moes nie gedink het hulle verdien dit nie (Dt.7:7-8), maar moes dit as ‘n voorreg en ‘n seën beskou het dat hulle in die Here se voorhowe met Hom gemeenskap kon hê (v.5, 23:6, 27:4, 84:5).  Hier sou sy goedheid en heiligheid hulle versadig het (v.5).

 

Wat leer ons uit v.1-5 van hierdie Psalm? Ons moet die Here vir ons verlossing prys, en Hom dank dat Hy ons uitverkies het (v.1-5).  Is dit iets waaraan jy gereeld dink, of is jy al so gewoond daaraan, dat jy dit vanselfsprekend neem?  Dalk moet jy jouself weer aan die diepte van jou sondige verlede herinner, sodat jy die Here se vergifnis op Golgota opnuut kan waardeer (v.4, 103:10, 12, 130:3-4).

 

Dalk moet jy ook daaraan dink dat God jou nie gered het omdat jy Hom gekies het nie, maar omdat Hy jou gekies het (v.5, Jh.1:12-13, 6:44, 65, 15:16, Rm.8:29-30, 9:11-18).  Hoekom het die Here vir Israel gekies en nie die ander nasies nie?  En hoekom het Hy besluit om jóú te red:  wat maak jóú so spesiaal dat Hy jou gekies het om naby Hom te wees (v.5, Jer.30:21, 1 Kor.1:26-31, 4:7, Ef.2:12-13)?  Dit is pure genade.  As jy dít onthou, sal jy Hom meer wil prys (v.5, 2, Ef.1:4-6).

 

Maar jy moenie net op jou eie die Here vir jou verlossing prys nie; jy moet dit ook saam met ander gelowiges doen (v.1-2). Dit moet vir jou lekker wees om saam met die gemeente te vergader om die Here se goedheid te geniet, en om Hom vir sy heiligheid te aanbid (v.5, Ps.122:1, Heb.10:24-25).

 

Ek dink nie ons besef watse groot voorreg ons het om deur Christus in God se troonkamer in te kom nie (Heb.10:19-22). God se kinders in die Ou Testament sou hulle voortande hiervoor gegee het, maar ons neem dit ligtelik op.  Ons bly maklik van die erediens af weg, omdat tant Sannie van Kakamas vir die naweek by ons kuier, of omdat die aanddiens met ons gunsteling TV-program inmeng.  Gelowiges wat vir geen goeie rede van die Here se huis af wegbly nie (v.5, 1 Kor.3:16), sal nie die vervulling van sy goedheid beleef soos dié wat getrou kom nie (v.5).

 

God se verlossing (v.6-9)

Jannie is 5 jaar oud. Sy pa is sy held.  Hy kan ‘n rugby bal oor die huis se dak skop, en het een keer ‘n kwaai hond met ‘n stok weggejaag.  Hy kan ‘n boom afkap, ‘n sak hondekos met een hand dra en vleis braai.  Hy het eenkeer dwarsdeur die nag Kaap toe gery, terwyl Jannie en sy sussie agter in die kar gelê en slaap het (Jannie weet nie dat sy ma ook gehelp bestuur het nie!).

 

Eendag toe boelie ‘n ander kind vir Jannie by die kleuterskool. Hy was baie bang en het nie geweet of iemand hom kan help nie.  Sy vrese het hom verlam.  Hy het skoon vergeet hoe sy pa ‘n kwaai hond ‘gewen’ het.  As hy dit maar net onthou het, kon hy vir sy pa gevra het om die boelie (en sy pa) uit te sorteer.

 

Net so was dit ook met Israel: as hulle die Here se almag in die skepping onthou het, sou hulle geweet het dat Hy hulle ook teen hulle vyande kan beskerm.  Dit is die boodskap in v.6-9.

 

Terwyl Israel in Egipte was, het hulle in hulle nood tot die Here geroep (v.3, Eks.2:23). Volgens sy regverdige karakter het Hy hulle met vreeslike dade gered, om só die God van hulle verlossing te word (v.6, 106:22, Dt.10:21, 2 Sm.7:23).  Deur sy kruisdood in die toekoms sou Hy ook die Hoop en Verlosser van die nasies aan die eindes van die aarde geword het, die nasies oorkant die see (v.6, 3, 22:28).

 

In die begin het Hy sy almag soos ‘n gordel om sy middel vasgemaak, en het Hy die reusagtige berge gevestig (v.7, 93:1). Omdat daar dan geen einde aan sy mag is nie (v.7, Jer.32:17, 26-17, Lk.1:37, 18:27, Ef.3:20), was dit glad nie vir Hom moeite om Israel van haar vyande te red nie (v.6).  Net soos wat Hy die see stilgemaak het (v.8a, 89:10, 107:29, Mt.8:26), kon Hy Israel se vyande stilgemaak het (v.8b, Jes.17:12-13).

 

Die nasies aan die eindes van die aarde het die Here se groot tekens gevrees en hulle daaroor verwonder (v.9, Eks.15:14-16, Jos.2:10-11). Hy is die God wat elke dag blydskap bring wanneer Hy die son laat opkom en wanneer Hy die maan en die sterre laat uitkom (v.9).  As Hy dan die skepping beheer (v.9), is dit glad nie vir Hom moeilik om sy volk te beskerm nie (v.6).

 

Dit beteken nie dat geen gelowige ooit die slagoffer van ‘n plaasmoord of ‘n verkragting sal wees nie. Die Here het immers gesê dat die wêreld ons gaan verdruk (Jh.16:33, Hd.14:22, 2 Tm.3:12).  En tog weet ons dat die Here eendag teen sy kinders se vyande gaan optree.  Hy sal die duiwel, die Moslems, die Kommuniste en elke ander vyand van sy hemelse Bruid oordeel (v.8b).  Al raas hulle nou soos die golwe van see, sal hulle nooit die Here se kerk oorweldig nie (v.8, Mt.16:18).

 

Ons moet die Here dank dat geen moord of enigiets anders ons van sy liefde kan skei nie (Rm.8:38-39). Dit kan ons nie uit sy hand uit ruk of ons siele beskadig nie, en daarom hoef ons nie in vrees te lewe vir dié wat die liggaam kan doodmaak, maar daarna niks kan doen nie (Mt.10:28, Jh.10:28-29).

 

Die Here kan en sal selfs die slegte omstandighede tot ons voordeel uitwerk, en dit gebruik om ons meer soos Jesus te maak (Rm.8:28-29). Hy sal ons deur die wêreld se landmyne van sonde lei, sodat ons veilig aan die anderkant uitkom (2 Tm.4:18).

 

Ek probeer nie sê dat jy net vir geestelike beskerming moet bid, en dat die beskerming van jou liggaam onbelangrik is nie. Dis reg dat jy teen plaasmoorde en ander misdade in ons land bid.

 

Maar ons moenie van die beskerming van jou siel vergeet nie. Dit help nie dat jou liggaam veilig is omdat jy nou in Australië bly, terwyl jou siel in gevaar is nie (Mt.16:26).  Moet dan nie nalaat om Mt.6:13 te bid (‘Lei ons nie in die versoeking nie, maar verlos ons van die Bose’), en dan die Here te dank wanneer Hy jou gebede beantwoord nie.

 

God se voorsiening (v.10-14)

In sy goedhartige liefde het die Here ‘n manier om meer te gee as wat ons nodig het. As Hy klaar vir mense kos gegee het, is daar 12 mandjies vol van vis en brood oor wat hulle nie klaar geëet het nie (Mt.15:20).  Ook as Hy vir ons reën gee, loop die damme oor.

 

Ons weet dat Hy soms ‘n goeie rede het vir waarom Hy die reën terughou. Maar sy normale patroon is om met ‘n oop hand vir die skepping te gee:  “U maak u hand oop en versadig alles wat lewe met welbehae.” (Ps.145:16).  Dit is ook hoe Dawid dit in v.10-14 gesien het.

 

Dawid het die Here geprys, omdat Hy die aarde met ‘n oorvloed van reën besoek het (v.10, 2). Hy het die dor en arm aarde ryk gemaak (v.10).  Die rivier of kanaal van God wat deur Jerusalem gevloei het (Ps.46:5, Jes.7:3), het vol geword sodat daar genoeg drinkwater was (v.10).  Daar was ook genoeg water vir die koringlande buite die stad (v.10).  Op hierdie manier het die Here vir sy volk brood voorsien (v.10).

 

Met die oorvloedige stortreën het Hy die geploegde lande goed nat gemaak, sodat die harde klonte en riwwe sag geword het (v.11). Hy het die grond met water deurweek en dit vrugbaar gemaak, sodat dit ‘n geseënde oes opgelewer het (v.11).  So het Hy die jaar met sy oorvloed gekroon (v.12).

 

In v.12 het Dawid gesê dat die Here se spore met vettigheid drup. Hy het bedoel dat daar ‘n oorvloed van kos en water is wanneer die Here met sy reënwolke by ‘n plek verbygaan.  Vertalings soos die ESV sê dat die plaaswaens se spore oorloop.  Die waens is so oorlaai dat die koring in die tweespoor paadjies val, terwyl hulle dit na die skure toe aanry.

 

Soos in Botswana se Okavango Delta, het die reën alles verander. Dit wat altyd ‘n woestyn was, was nou weiding (v.13, Job 38:26-27).  Oral het daar waterpoele gelê (v.13).  Soos Namakwaland in die blommeseisoen, het Israel se heuwels haar vrolike blommerok aangetrek, haar Sondag beste om die Here te verheerlik (v.13).

 

Die groen weivelde het ‘n vuil wit woltrui met bruin en swart knope gedra: oral in die veld het skape en bokke die sappige en voedsame gras geniet wat die Here voorsien het (v.14).  En so het die Here deur die skape en die bokke vir sy volk klere, vleis, melk en kaas voorsien.  Hy het ook die valleie met goudkleurige koring oordek (v.14).  Saam met die res van die aarde het die goue koringare in die wind gedans en die Here met lofgesange geprys (v.14).

 

Om op hierdie manier dankbaar te wees is ‘n kenmerk van ‘n ware gelowige (Ps.50:23, Lk.17:11-19, Rm.12:1, Fil.2:14). Kan dit anders wees as die Here jou met soveel oorvloed geseën het?  Hy het jou geseën met alle geestelike seëninge in die hemel in Christus (Ef.1:3).  Hy het jou gekies, gered, vergewe, aangeneem en vir jou ‘n erfdeel in die hemel gegee (v.2-6, Ef.1:4-14).

 

Sy genade is so oorvloedig dat dit al jou sonde bedek (Ps.51:3, Jes.55:7, Rm.5:17, 20). Hy het sy oorvloedige liefde en lewe deur die Heilige Gees in jou hart uitgestort (Jh.10:10, Rm.5:5).  Hy antwoord jou ver bo wat jy kan bid of dink (Ef.3:20).  Die troos wat Hy gee wanneer jy swaarkry is oorvloedig (2 Kor.1:5).  Die reën en kos wat Hy gee is meer as ‘n dag se voorraad, meer as wat jy kan hanteer of nodig het (v.10-14).

 

Die voorregte van die liggaam van Christus, mediese sorg, godsdiensvryheid, die Bybel in ons eie taal, geleenthede om geestelik te groei deur goeie boeke, preke, DVD’s, die internet, konferensies en meer, getuig van die Here se goedheid. Verstaan jy nou hoekom jy nie moet nalaat om die Here te dank wanneer jy in jou stiltetyd bid nie (Fil.4:6, Kol.4:2, 1 Ts.5:17-18)?

 

Mense wat ondankbaar is en alewig kla, dink te veel van hulleself. Hulle dink dat hulle beter verdien, en kla dan as hulle dit nie kry nie.  As jy egter besef dat jy die hel verdien, sal jy dankie sê vir enigiets meer wat die Here jou gee.

 

Om in konstante ondankbaarheid te lewe is ‘n kenmerk van ongelowiges (Rm.1:21). Net soos ons, weet hulle hoe om vir reën en ander dinge te bid wanneer die krisis tref.  Maar wanneer die Here vir hulle deurkom, gee hulle nie vir Hóm die krediet nie.  Hulle prys hulleself en hulle eie vermoeëns, die chirurg wat hulle geopereer het, of die wonderlike tegnologie wat geniale slim mense uitgedink het.  En selfs dít doen hulle nie vir lank voordat hulle weer oor iets anders kla nie.

 

Hulle is soos die minister van water en sanitasie (Nomvula Mokonyane) wat op 7 Nov.2016 vir reën gebid het. Toe die Here op 10 Nov.2016 reën gegee het, toe sê sy:  ‘We didn’t pray for floods, we prayed for rain.  It feels like we were robbed.’

 

So is die wêreld vir jou: wanneer dit droog is kla hulle, en wanneer dit reën kla hulle.  Ek onthou hoe dit heerlik gereën het ná Januarie 2016 se hittegolf.  ‘n Omroeper van ‘n populêre radiostasie in Johannesburg het gekla, omdat ons vir ‘n week nie die son gesien het nie.

 

Moenie soos die wêreld wees nie, maar dank die Here in alle omstandighede – of dit nou te veel gereën het of te min (Ef.5:20, Job 1:21). Laat die Here se antwoord op jou gebede jou aanspoor om Hom te dank, maar ook om te bid dat die Wes-Kaap goeie reën sal kry.

 

Moet asseblief nie dink dat sommige plekke in ons land nog droog is, omdat hulle groter sondaars is as ons nie. “Nee, sê Ek vir julle; maar as julle jul nie bekeer nie, sal julle almal net so omkom.” (Lk.13:3, 5).

 

As ons ons nié bekeer en glo dat Jesus Christus die enigste Verlosser van sondaars is nie, sal die lieflike reën wat ons oor die afgelope vier maande geniet het, ‘n getuie teen ons wees op die oordeelsdag. Die reën sal jou daaraan herinner “dat dit [God] is wat die goeie dinge gee:  Hy het vir julle reën van die hemel af gegee en gereelde oeste; Hy het julle volop kos gegee en julle gelukkig gemaak.” (Hd.14:17, NAV).

 

Ek wil jou aanspoor om die Here vir sy vergifnis, verlossing en voorsiening te vra. Moet asseblief nie terughou of skaam wees nie; die Here gee graag.  Maar wanneer Hy hierdie dinge gegee het, moet ons nie nalaat om Hom daarvoor te dank nie.

 

[1] The Practice of Godliness, p.101