‘n Gebed vir 2017

prayer-focus-for-2017

Oor die afgelope klomp jare het ek my voornemens vir die nuwe jaar in gebedsversoeke verander. Vandat ek dít begin doen het, het die Here my nog elke keer gehelp om dit suksesvol uit te voer.  2 Ts.1:11-12 is ook ‘n vers wat ek gereeld vir myself en vir die gemeente bid.  Let op die woord ‘resolve’ (Afr. voorneem) in v.12:

 

“…we always pray for you, that our God… may fulfill every resolve for good and every work of faith by his power, so that the name of our Lord Jesus may be glorified in you, and you in him, according to the grace of our God and the Lord Jesus Christ.” (ESV).

 

Hierdie jaar bid ek om die Here se liefde beter te verstaan. Daarom het ek besluit om vandag Ef.3:14-21 te preek.  Al is dit nie noodwendig jóú voorneme vir 2017 nie, hoop ek dat dit vir jou soos koue water in die woestyn sal wees.

 

Die God van gebed (v.14-15)

‘n Paar jaar gelede het my vriend ‘n reeks deur die Onse Vader gepreek.  Hy het ‘n geweldige ervaring van die Here se liefde en sorg gehad toe hy sy Vaderskap verstaan het.  Dit het vir hom meer vrymoedigheid in gebed gegee.  Omdat Paulus dit verstaan het, het hy ook met vrymoedigheid na die troon van genade toe gekom.  Dit is die sentrale punt van v.14-15.

 

Die Efesiërs het God se wonderlike verlossing ervaar (hfst.1-3). Paulus se gebed was dat hulle meer hiervan sou verstaan het (v.14-19).  Om sy eerbied en desperaatheid te wys, het hy voor die Here gekniel (v.14, vgl. 2 Kron.6:13, Dn.6:10, Mt.15:25, Lk.5:8, 22:41, Hd.9:40, 20:36, Fil.2:10).  Volgens Jesus se eie voorbeeld en lering het hy tot die Vader gebid (v.14, Mt.6:6, 9, 7:11, 26:39).  Ons gebede is tot die Vader, deur die Seun wat in ons plek staan, in die krag van die Heilige Gees wat ons help om te bid (v.14, 16, 17, 2:18).

 

Die Vader is die Een van wie elke familie in die hemel en op die aarde sy naam ontvang (v.15). Wat beteken dit?  Miskien bedoel Paulus dat die tipiese familie-patroon van ouers en kinders van God af kom:  Hy is ons Vader en ons is sy kinders.  Of dalk bedoel hy dat die gelowiges in die hemel en dié wat nog op die aarde is, God as hulle Vader het.

 

Daarom kan ons met vrymoedigheid tot Hom bid (Heb.4:16). Vrymoedigheid beteken nie dat ons disrespekvol is nie.  Paulus was vrymoedig genoeg om God sy Vader te noem, maar respekvol genoeg om sy knieë voor Hom te buig.  Die punt is nie dat jy nie mag loop of staan wanneer jy bid nie (Lk.18:13-14, Mk.11:25), maar eerder dat jy die Here se grootheid en jou nietigheid moet erken (Ps.95:6).

 

Dink dan vir ‘n paar minute oor sy grootheid en aanbid Hom voordat jy vir enigiets vra. Dit sal help as jy ‘n Psalm of ‘n ander Skrifgedeelte oor God se liefde, grootheid, Vaderskap, Wese, ens. oordink.

 

Dink ook daaraan dat God jou Vader is. Hy is beter as enige aardse pa.  Hy is volmaak en sal nooit iets doen om jou te benadeel nie.  As jy dít onthou, sal dit jou help om vrymoedigheid te hê wanneer jy bid.  Die Here wil, kan en sal jou help.  Al wat Hy van jou vra is dat jy in sy Seun moet glo.

 

Die inhoud van gebed (v.16-19)

Paulus se gebed is soos ‘n leer met vier trappe: elke trap help jou om hoër te klim, sodat jy bo kan uitkom.  Paulus het gebid dat die Efesiërs geestelik versterk sou word (v.16), dat Christus in hulle harte sou woon (v.17), dat hulle krag sou hê om sy liefde te verstaan (v.17-19a), dat hulle met die Here gevul sou word (v.19b).  Om die hoogste trap te bereik, moes hulle die eerste drie geklim het.  Kom ons klim hulle een vir een.

 

[1] Paulus het gebid dat God die Efesiërs geestelik sou versterk het in ooreenstemming met die rykdom van sy heerlikheid (v.16). Hierdie rykdom was onbeperk en kon nie uitgeput word nie (v.16, 8, Rm.11:33, Fil.4:19, Kol.1:11).  Daar was genoeg voorraad, sodat die Here hulle deur sy Gees kon versterk het (v.16).  Paulus het nie bloot vir die uiterlike versterking van siek of ou gelowiges gebid nie, maar vir die Here se innerlike versterking (v.16, 6:10, 2 Kor.4:16, Fil.4:13).

 

[2] Paulus het gebid dat Christus in die Efesiërs se harte moes woon (v.17a, 2:22). Deur die Gees het Hy reeds ingetrek toe hulle tot bekering gekom het (Rm.8:9, Gal.2:20), maar die huis van hulle harte het nog nie gelyk soos wat Hy daarvan gehou het nie.  Die gekraakte mure, stukkende teëls, druppende plafon en spinnerakke van sonde het aandag nodig gehad.  Deur die krag van die Heilige Gees was Hy besig om die huise van hulle harte reg te maak en te versier, sodat dit ‘n aanneemlike tuiste vir Hom kon wees.

 

[3] Paulus het gebid dat die Efesiërs krag sou hê om die onmeetbare dimensies van Christus se liefde te verstaan (v.17b-19a). Hulle was alreeds in die vrugbare leemgrond van sy liefde gewortel, en op die stewige fondasie daarvan vasgesement (v.17).  Nou moes hulle nog meer versadig geword het met die reën van sy liefde; Jesus wou die mure van hierdie tempel met die edelstene van sy liefde versier het (v.18).

 

Brute breinkrag was nie genoeg om hierdie liefde te verstaan nie (v.18-19). Saam met die res van die gemeente het hulle die bonatuurlike krag van die Heilige Gees benodig om iets van die breedte, lengte, hoogte en diepte van Jesus se liefde te verstaan (v.18-19, 16, Rm.5:5).

 

‘n Ondervinding wat Jonathan Edwards se vrou Sarah gehad het, illustreer wat ek bedoel. Só het sy dit beskryf:

 

‘…all night I continued in a constant, clear, and lively sense of the heavenly sweetness of Christ’s excellent and transcendent love… I seemed to myself to perceive a glow of divine love come down from the heart of Christ in heaven into my heart in a constant stream, like a stream or pencil of sweet light… there seemed to be a constant flowing and reflowing of heavenly and divine love, from Christ’s heart to mine and I appeared to myself to float or swim in these bright, sweet beams of the love of Christ, like the motes swimming in the beams of the sun, or the streams of light which come in at the window. My soul remained in a kind of heavenly elysium [paradise].’[1]

 

Die Here het vir haar siel die krag gegee om Christus se liefde te geniet. Wat Sarah Edwards beleef het, help ons om iets van Paulus se woorde te verstaan.

 

[4] Paulus het gebid dat die Efesiërs gevul sou wees met die volheid van God (v.19b, 4:13, 5:18, Jh.14:21, 23): met die Vader (v.14), die Seun (v.17, 19a) en die Heilige Gees (v.16).  Hy het basies gebid dat die Efesiërs geestelik volwasse sou word.  Om dit te bereik moes hulle die Here se liefde geken het (v.18-19).  Wat bedoel ek?

 

‘n Kind wat in ‘n liefdvolle huisgesin grootword, het ‘n beter kans om volwasse te word as een wat in ‘n huis lewe waar die ouers en kinders mekaar haat. En so is dit ook in die geestelike realm:  as jy in die warm atmosfeer van Jesus se liefde grootword, sal jy wees soos ‘n plant in ‘n kweekhuis – jy sal groei en later ook volwasse word.

 

Om volwasse te word in die Here se liefde móét jy bid soos wat Paulus in hierdie verse gedoen het.  Jy kan nie net vir jou kind se eksamen, jou ma se siekte, ‘n veilige reis Kaap toe, genoeg geld om deur die maand te kom en ‘n ander werk bid nie.  Dit is nie verkeerd om hiervoor te bid nie, maar jy kan nie daar ophou nie.  Jy moet ook (en eintlik hoofsaaklik) vir geestelike dinge bid.  Bid die gebede aan die begin van Paulus se briewe.  Bid vir:

 

[a] Blydskap, vrede en hoop (Rm.15:13).

[b] ‘n Dieper kennis van God en die wysheid om daarvolgens te lewe (Ef.1:17).

[c] ‘n Toenemende liefde en die vermoë om te kan onderskei (Fil.1:9).

[d] ‘n Heilige lewe wat die Here verheerlik (Fil.1:10-11).

[e] Krag en geduld om te volhard (Kol.1:11).

[f] Hulp om jou goeie voornemens en werke van geloof uit te voer (2 Ts.1:11).

[g] ‘n Hart wat die Here liefhet (2 Ts.3:5).

 

Die innerlike krag om hierdie dinge te doen kom nie van onsself af soos wat die Buddhiste en die New Age beweging glo nie. Dit kom van die Here af (v.16).  Ons het veral die Heilige Gees se krag nodig om Jesus se liefde te ken (v.18-19).  Hoe maklik betwyfel ons nie die Here se liefde wanneer dit met ons sleg gaan nie?  Bid dan vir die krag om dit te verstaan.

 

Moet asb. nie daarvoor bid as jy van plan is om in 2017 van die gemeentelike samekomste af weg te bly nie (ek praat nie hier van iemand wat by die gelowiges wil wees, maar te siek is om uit te kom nie).  Om die Here se liefde te ervaar moet ons dit saam met ander gelowiges geniet (v.18).  Jy gaan dit nie deur ‘n mistiese ervaring in ‘n grot of ‘n klooster kry nie.

 

Maar dit gaan ook nie soos golwe oor jou spoel net omdat jy in ‘n erediens was nie. Jy moet deur geloof na die kruis toe kom as jy die soet heuning van sy liefde wil proe (Rm.5:8, Gal.2:20, Ef.5:2, 1 Jh.3:16, 4:9-10).  Dáár sal jy sien dat sy liefde hoër is as die hemel, dieper as die hel, langer as die aarde en breër as die see (v.18, Job 11:7-9, Ps.136, 36:6, Jer.31:3, Jh.3:16, 13:1, Rm.8:38-39).  Jy sal weet dat die Here jou so liefhet soos wat Hy Homself het (Jh.15:9, 17:23).  Jy sal met ‘n dankbare hart en soos ‘n voorskoolse kind sing:

 

‘The love of Jesus is so wonderful… O, wonderful love! It’s so high you can’t get over it, it’s so deep you can’t get under it, it’s so wide you can’t get around it.  O, wonderful love!’  Jy sal die Here met jou hele hart wil liefhê, en ook jou naaste liefhê soos wat jy jouself liefhet (Mt.22:37, 39).

 

Die krag van gebed (v.20)

Charles Spurgeon se ma het vir hom gesê: ‘Ah, Charles!  I often prayed the Lord to make you a Christian, but I never asked that you might become a Baptist.’  Hy het geantwoord:  ‘Ah, mother! the Lord has answered your prayer with His usual bounty, and given you exceeding abundantly above what you asked or thought.’[2]

 

Ek weet dat Spurgeon maar net ‘n grap gemaak het, maar Paulus praat hier van dinge wat baie groter is as oor watter denominasie reg is. Hy praat van die bonatuurlike krag wat ons nodig het om Christus se oneindige liefde te ken.  En dan sê hy dat dit vir die Here baie maklik is om hierdie gebede te beantwoord – makliker as wat dit vir ons is om vir ‘n kind ‘n snytjie brood te gee (v.20, 2 Kor.9:8).  Die Here kan doen ver bo wat ons kan bid of dink (v.20).  Ons gebede en gedagtes is klein, maar die Here is groot (v.20).

 

Daar is niks wat ek en jy kan bid wat die Here nie kan doen nie (v.20, Mt.19:26, Lk.1:37). Hy kan enige gebed verhoor volgens die krag van die Heilige Gees wat in ons werk (v.20, 16).  Moet dan nie vir klein en simpel dinge bid soos om die LOTTO te wen nie.  Bid vir groot dinge bid soos om Christus se oneindige liefde te ken, en om gevul te wees met die volheid van God.  Glo dat die Here instaat is om jou te antwoord (v.20).  Die enigste beperking is die Here se almag, en daarom is daar nie ‘n beperking nie.  Dit lyk vir my of ons biddeloosheid en ongeloof die beperking is (Jk.1:6-7, 4:2).

 

Die doel van gebed (v.21)

Ek het ‘n motorfiets wedren gesien waarin die wenner met groot blydskap oor die wenstreep gery het. ‘n Paar minute daarna het een van die baan beamptes gesê dat die wenner op ‘n stadium in die resies sy voet neergesit het, en daarom gediskwalifiseer moet word.  Net so kan ons tot die regte God en vir die regte dinge bid, maar op die einde struikel omdat ons die verkeerde doel gehad het.

 

Die doel van jou gebede en die antwoorde daarop moenie wees om die lekker gevoel van God se liefde te ervaar nie, maar om die Here te verheerlik (v.21). “En wat julle ook al in my Naam mag vra, dit sal Ek doen, sodat die Vader in die Seun verheerlik kan word.” (Jh.14:13).

 

Net soos die Here se liefde, word sy heerlikheid die duidelikste in die gemeente gesien, waarvan Christus die Hoof is (v.21, 1:22-23). Hierdie heerlikheid behoort in elke geslag en in alle gemeentes aan die Here, tot in ewigheid (v.21).  Dit sal verseker so wees:  Amen (v.21).

 

In party kerke spring mense van een ervaring na die volgende toe. Sommige bid asof die Here ‘n groot Kersvader is wat vir hulle geskenke moet gee.  Moenie so wees nie.  Fokus op die Gewer en nie op die geskenke wat Hy vir jou kan gee nie.  Dis nie verkeerd om die Here se liefde te geniet nie, maar ons moet ook nie ‘n afgod van ‘n emosionele ervaring maak nie.  ‘n Prediker van ouds het gesê:

 

‘The true-bred Christian…loves Christ for Christ… [true love] makes the soul love the gift for the Giver’s sake; it will make the soul to love the Giver without the gifts. And verily, they shall not be long without good gifts from Christ, that love Christ more than his gifts.’[3]

 

In 1762 het William Grimshaw die volgende woorde in ‘n brief gesê: ‘And now, what doth the Lord require of you, between this day and death; this new January, and the new Jerusalem?  Only love… It is heaven on earth, and heaven in heaven.  O that you may always be filled with this love, this heaven, this Christ, this God!’[4]

 

[1] Jonathan Edwards, Works: vol.1, p.lxv

[2] C.H. Spurgeon, Autobiography: vol.1, p.45

[3] Thomas Brooks, Heaven on Earth, pp.239-240

[4] Iain Murray, Pentecost Today?, p.93

Advertisements

Hoe om te oorleef terwyl Jesus weg is

i-miss-you

Ek het al meer as eenkeer met Christene gepraat wat sê dat dit vir hulle voel of die Here hulle verlaat dit. Selfs wanneer hulle bid voel dit nie of Hy daar is nie.  Wat moet ‘n mens in sulke tye doen?  Jh.13:31-14:14 is in die Bybel opgeteken om ons hiermee te help.

 

Wees lief vir mekaar (13:31-35)

Thys se ma is onlangs oorlede. Hy sukkel om dit te verwerk.  Ten minste is sy vrou, kinders en familie daar om hom te ondersteun.  Hulle liefde maak dat dit vir hom draaglik is.

 

Net so was dit ook toe Jesus die dissipels verlaat het. Hulle was baie hartseer.  Maar as hulle mekaar met sy liefde liefgehad het, kon hulle die hartseer verdra het.  Dit is die sentrale boodskap van 13:31-35.

 

Judas het die vertrek verlaat om die polisie te gaan haal (13:30). Jesus se kruisdood was op hande.  Hierin sou Hy as die Verlosser van die wêreld verheerlik word (13:31).  Die Vader sou Homself ook in Jesus se kruisdood, opstanding en hemelvaart verheerlik het (13:31-32, 17:5).

 

Jesus het geweet dat die dissipels hartseer sou wees, en daarom het Hy hulle vir sy kruisdood en hemelvaart voorberei. Met vertroosting in sy stem het Hy hulle sy kinders genoem (13:33).  Hy sou nog net ‘n klein rukkie by hulle gewees het (13:33).  Hy het dit reeds in 7:34, 8:21 vir die Jode gesê, en het dit nou in sy dissipels se ore herhaal (13:33).  Omdat die Jode Hom verwerp het, kon hulle Hom nie na die hemel toe gevolg het nie (14:6).  En die dissipels het nog werk op die aarde gehad voordat húlle hemel toe kon gaan (13:33).

 

Terwyl hulle nog op die aarde was, moes hulle mekaar liefgehad het (13:34). Dit was Jesus se nuwe gebod aan hulle.  Maar hoe was die gebod nuut as Hy dit reeds in die Ou Testament gegee het (Lv.19:18)?  Dit was nuut omdat hulle dit ná Jesus se kruisdood op ‘n nuwe manier verstaan het.  Hulle moes mekaar dan liefgehad het soos wat Jesus hulle liefgehad het (13:34, 1 Jh.4:10-11).

 

Die wêreld sou die Christene se opofferende liefde gesien het en geweet het hulle is Jesus se dissipels (13:35). Tertullianus het een eeu na Johannes geskryf.  Die heidene van sy tyd was verbaas oor die Christene se onderlinge liefde – veral in tye van vervolging.  ‘Kyk hoe hulle mekaar liefhet!… hoe hulle selfs bereid is om vir mekaar te sterf!’[1]

 

Wanneer dit by onderlinge liefde kom, moet dit nie net in woorde bestaan nie, maar in dade (1 Jh.3:17-18). Christelike liefde is nie maar net ‘n gevoel nie, maar is prakties.  Christelike liefde weet wat dit beteken om geld en besittings met ‘n arm gelowige te deel.  Dit weet hoe om by iemand te sit wat moedeloos of eensaam is.  Dit weet hoe om vir ander te bid en hulle op te volg.  Dit is soos Jesus wat sal opoffer om ander te bevoordeel (1 Jh.3:16).

 

Moenie selfversekerd wees nie (13:36-38)

Ashwell is deel van ‘n bende in die Kaap. Voor sy vriende is hy grootbek en bang vir niemand nie.  Maar as sy vyande hom alleen in die winkel kry, is hy soos ‘n bang hondjie.  Die meeste van ons het so ‘n streek in ons.  As Jesus by ons is, is ons baie dapper.  Maar as ons nie meer sy teenwoordigheid by ons kan voel nie, dan vou ons.  Juis daarom moet ons nie te vol wees van onsself nie, maar eerder by Jesus skuil.  Dit is wat ons Johannes in 13:36-38 vir ons wil leer.

 

Petrus het nie die les oor liefde ter harte geneem nie, maar het gewonder waarheen Jesus oppad was (13:36). Jesus het vir Petrus gesê dat hy nie nou kon saamgaan nie (13:36).  Hy kon nie soos Jesus vir ander gesterf het of vereer word nie.  Hy sou egter later vir die evangelie gesterf het (13:36, 21:18-19, 2 Pt.1:14).

 

‘Hoekom kan ek nie nou volg nie – ek is bereid om my lewe vir U te gee,’ het Petrus gesê (13:37).  Petrus was lojaal, maar hy was ook selfversekerd.  ‘Is jy regtig bereid om jou lewe vir my te gee, Petrus?’ het Jesus gevra.  ‘Die waarheid is dat jy My drie keer sal verloën nog voordat die haan kraai.’ (13:38, 18:27).

 

Sonder Jesus kan ons niks doen nie (15:5). Ons moet dan nie luister wanneer die wêreld vir ons sê ons moet selfversekerd wees nie.  Druk jou ore toe as hulle vir jou sê jy moet in jouself glo en ‘n hoë opinie van jouself hê.  As jy op jouself staatmaak, sal jy vou soos Petrus.  Moet dan nie parmantig raak en dink jy is die kat se snor nie.  Vergeet eerder van jouself en vertrou op Jesus, sodat jy ‘n sterk sekerheid kan hê:  “In die vrees van die Here lê ‘n sterk sekerheid” (Sp.14:26).

 

Dink aan die toekoms (14:1-3)

Danie en sy vrou immigreer Australië toe. Hy begin volgende maand werk, en sy moet vir ses maande agterbly om die huis te verkoop en ‘n ander sake af te handel.  Dit is vir haar erg om van hom af weg te wees, maar wanneer sy daaraan dink dat sy hom binne ‘n paar maande weer gaan sien, dan help dit haar om vas te byt.  En so is dit ook met ons en Jesus:  dit is erg dat ons nie by hom kan wees nie, maar die wete dat Hy ons weer gaan kom haal help ons om te volhard.  Dit is waaroor 14:1-3 gaan.

 

Jesus het geweet dat die dissipels ontsteld was oor sy aankondiging van Judas se verraad en Petrus se verloëning (13:21, 38). Hulle was ook onseker en bang omdat Jesus sou weggaan.  Hy het vir hulle gesê om nie bang en onsteld te wees nie (14:1).  Hulle moes eerder op Hom en sy Vader vertrou het (14:1, 12:44).

 

Jesus het vir hulle vertel dat Hy oppad was na die Vader se huis toe om deur sy kruisdood vir elkeen van hulle ‘n kamer gereed te kry (14:2). Daar was meer as genoeg plek vir hulle almal (14:2).  Hy sou mos nie vir hulle gejok het nie (14:2, 1 Pt.2:22).  Omdat die Vader sy huis in hulle harte gemaak het (14:23), kon hulle ook nou in sy hemelse huis gebly het (14:2).

 

As Jesus klaar die plek voorberei het, sou Hy weer teruggekom het om die dissipels na Hom toe te vat, sodat hulle by Hom kon wees (14:3, 12:26). Wanneer sou dít gewees het?  Ek is nie so seker dat Johannes hier van Jesus se wederkoms praat nie.  Wanneer die Here weer kom gaan ons saam met Hom op die nuwe aarde bly, en nie in die hemel nie (Op.21).  Jesus verwys dan heel moontlik hier na die dag van ‘n gelowige se dood, wanneer hy of sy hemel toe gaan.

 

Hierdie vooruitsig help ons om nie in vrees te lewe vir die dood nie. Dit help ons ook om te volhard wanneer ons bekommerd en bang is (v.1).  Dit gee vir ons ‘n ongekende vrede.  Natuurlik sal jy dit nie hê as jy ‘n verkeerde idee van die hemel het nie.

 

Die hemel is nie ‘n abstrakte of ‘n wasige beeld in Christene se koppe nie. Die hemel is ‘n plek (14:2).  Dit is ‘n stad waarvan God self die argitek en bouer is (Heb.11:10).  Dit is ‘n groot paleis wat baie kamers het.  Dit het nie maar net ‘n duisend kamers soos ‘n vorige president van Romenië se paleis nie.  Daar is genoeg kamers om die ontelbare skare van verlostes te huisves (14:2, Op.7:9).  As dit nié so was nie, sou Jesus dit nie vir ons gesê het nie (14:2).

 

En tog gaan die hemel nie hoofsaaklik oor die pragtige paleis met sy kamers nie. Dit gaan oor Jesus.  Hy kom om ons na Homself toe te neem, en nie primêr na die paleis toe nie (14:3).  Hy wil vir ewig in ‘n verhouding en vrienskap met ons lewe.  Hy wil al die stoorkamers van sy groot genade en liefde vir ons oopsluit (Ef.2:7).  As Jesus nie in die hemel was nie, dan sou dit nie die moeite werd gewees het om soontoe te gaan nie.  Laat die verlange na Hom jou bemoedig.

 

Ken vir Jesus (14:4-11)

Sunel is ‘n Christen. Sy is egter ‘n bietjie lui wanneer dit by persoonlike Bybelstudie en gebed kom.  Sy onderwerp haar nie op ‘n gereelde basis aan die lering en verkondiging van God se Woord nie.  Toe sy deur ‘n moeilike tyd gegaan het, het sy nie geweet watter kant toe nie.  Sy was bang, angstig en kwaad.  Haar flou kennis van die Here het gemaak dat sy Hom nie vertrou het nie, maar probeer het om haarself uit te help.  Jesus wou die dissipels in hulle tyd van moeilikheid gehelp het, en daarom het hulle ‘n groter kennis van Hom nodig gehad.

 

‘Julle ken die pad na die hemel toe,’ het Hy vir sy dissipels gesê (14:4). Pessimistiese Tomas het nie verstaan nie.  ‘Eintlik weet ons nie dan nie eers waarheen U oppad is nie; hoe kan ons die pad ken?’ het hy gevra (14:5).  ‘Moet jou nie kwel nie Tomas: EK IS die ware weg wat na die lewe toe lei,’ is basies wat Jesus in 14:6 vir hom gesê het.  Jesus het nie maar net vooruit geloop en gesê:  ‘Volg die weg wat Ek volg, en julle sal in die hemel uitkom’ nie.  Nee, Hy is die weg.  En omdat Hy die waarheid en die lewe is, was Hy nie ‘n vals weg wat die dissipels sou mislei en na die ewige dood toe lei nie.  As die enigste weg na die hemel toe, kon die dissipels op Hom staatgemaak het (14:6, Hd.4:12).

 

Omdat Jesus dan die enigste weg na die Vader toe was, sou die dissipels die Vader geken het as hulle vir Jesus geken het (14:7). Jesus was die enigste een wat die Vader gesien het (6:46), maar deur Jesus kon húlle nou die Vader geken en gesien het (14:7).  Filippus het nie verstaan nie.  “Wys ons die Vader en dit sal vir ons genoeg wees,’ het hy gesê (14:8).  Vir hom was daar niks groter en beter gewees as om die Vader te sien nie.  Dit sou sommer dadelik sy vrese opgeklaar het.

 

Maar het Filippus na sy drie jaar saam met Jesus nogsteeds nie geweet wie Hy is nie? Het hy nie besef dat Jesus ‘n presiese afskrif van die Vader is nie (14:9, 1:18, 12:45, Kol.1:15, 19, 2:9, Heb.1:3)?  Hoe kon hy dan vir Jesus gevra het om vir hom die Vader te wys?  Het hy dan nie geglo dat Jesus in die Vader is en die Vader in Hom nie; dat Hy en die Vader een is nie (14:10, 10:30)?  Jesus se kragtige woorde en wonderwerke het dit dan bewys (14:10).  Filippus en die res moes die belydenis van Jesus se Godheid geglo het, of ten minste in sy wonderwerke gesien het dat Hy die Seun van God is (14:11, 20:30-31).

 

Hierdie kennis sou hulle in ‘n tyd van hartseer en angs gehelp het. En as ons die Here beter ken sal dit ons ook help.  Wil jy weet hoe om in die hemel te kom?  Jesus is die Weg:  vertrou op Hom, glo in Hom, volg Hom (14:6).  Wil jy weet of Christenskap die ware godsdiens is, en wonder jy miskien hoekom die ander godsdienste nie ook reg kan wees nie?  Jesus is die Waarheid en die enigste Weg na die Vader toe (14:6, Hd.4:12).  Wil jy weet hoe jy seker kan wees dat jy die ewige lewe het?  Jesus is die Lewe en kan daarom die ewige lewe gee aan dié wat in Hom glo (14:6, 1 Jh.5:20).

 

Wonder jy of jy eendag in die hemel die Vader gaan sien, en of jy net vir Jesus gaan sien? Dit is ‘n dom vraag, want wie vir Jesus gesien het, het die Vader gesien (14:9).  As jy die Vader wil ken, moet jy vir Jesus ken (14:9).  Kom ek gee vir jou ‘n paar voorbeelde:

 

  • Soos Jesus, wil die Vader ook hê dat sondaars tot bekering moet kom, en is Hy bedroef as hulle nie na Hom toe wil kom nie (Lk.13:24, 15:10, 19:41).
  • Soos Jesus is die Vader lief vir die grootste sondaars en geniet Hy dit om hulle te red (Mt.9:9-13).
  • Soos Jesus is die Vader lief vir kinders en wil Hy hê dat hulle in sy Seun moet glo (Mk.10:13-16).
  • Soos Jesus voel die Vader jammer vir mense wat swaarkry (Mt.15:32, Lk.7:13).

 

Ek hoop dit help jou.

 

Steun op sy krag (14:12-14)

Jan Pinkster lewe om wonderwerke te sien. Hy is by elke genesingsdiens en tentbyeenkoms.  Toe sy Christen kollega, Konserwatiewe Kobus vir hom gesê het dat die wonderwerke waarin hy glo nie die ware Jakob is nie, het hy Jh.14:12 aangehaal:  “Voorwaar, voorwaar Ek sê vir julle, wie in My glo – die werke wat Ek doen, sal hy ook doen; en hy sal groter werke doen as dit, omdat Ek na my Vader gaan.”

 

Maar wat beteken hierdie vers? Dit kan tog nie beteken dat Jesus se volgelinge meer wonderwerke as Hy sou doen nie, want “daar is nog baie ander dinge wat Jesus alles gedoen het; maar as hulle een vir een beskrywe moes word, sou die wêreld self, dink ek, die geskrewe boeke nie bevat nie.” (21:25).

 

Dit kan ook nie beteken dat sy volgelinge meer fantasiese wonderwerke as Hy sou doen nie. Ken jy iemand wat op water kan loop of die wind en die see kan stilmaak?  Het jy al iemand ontmoet wat ‘n graf kan oopgrawe en die dooie persoon daarin kan opwek?

 

Wat beteken die groter werke dan? Die teks sê dat Jesus se volgelinge groter werke as Hy sou doen, omdat Hy oppad was na die Vader toe (14:12).  As Jesus by die Vader was, sou Hy die Gees uitgestort het.  Hy het ook ná sy kruisdood en opstanding eers na die Vader toe gegaan.  Sy volgelinge sou dan die Goeie Nuus van Jesus se kruisdood en opstanding (die boodskap van bekering) met groter effek verkondig het as wat Hy dit gedoen het.  Dit klink of ek besig is om te laster, maar dis waar.

 

Hoeveel volgelinge het Jesus gehad toe Hy op die aarde was? ‘n Paar.  Hoeveel mense het tot bekering gekom toe Petrus in die Gees se krag die evangelie van Jesus se kruisdood en opstanding verkondig het?  Drieduisend… op een dag.  Bekering is ‘n baie kragtige wonderwerk.  Volgens Ef.1:19-20, 2:4-5 het God dieselfde krag gebruik om ons uit die graf van ons sonde uit op te wek, as wat Hy gebruik het om vir Jesus uit die dood uit op te wek.

 

Waar kon Jesus se volgelinge die krag gekry het om hierdie groter werke te doen?  In gebed (14:13-14, Mt.17:20, 21:21-22).  Hoe moet ons bid?  In Jesus se Naam.  As ons so bid, sal Hy enigiets doen wat ons van Hom vra (14:13-14).  Om in sy Naam te bid beteken nie dat jy dit as ‘n towerformule aan die einde van jou gebed moet sê nie.

 

Om in sy Naam te bid beteken eerder dat jy op grond van Jesus se Persoon en verlossingswerk aanvaarbaar is voor God. Jy kom deur Jesus na die Vader toe (14:6).  Die Vader antwoord ons gebede omdat Hy tevrede is met Jesus, en nie omdat ons opreg is of goed genoeg gebid het nie.

 

Om in sy Naam te bid beteken ook dat jy volgens die Woord bid. Dit is asof jy sê:  ‘Vader, Jesus het gesê ek moet vra vir…’ en dan die Bybel aanhaal.  Jy moet God dus aan sy Woord en beloftes herinner (Jes.62:6-7).  Prakties beteken dit dat jy nie kan bid vir ‘n Rolls Royce in Jesus se Naam nie.  God se heerlikheid en nie ons selfsugtige begeertes nie, moet die fokus van ons gebede wees (14:13).

 

Dit behoort ons ook te bemoedig dat Jesus enigiets kan doen (13:14).  Die enigste beperking in gebed is Jesus se almag, en daarom is daar geen beperking nie.  Die ding wat ons die meeste beperk is ons eie ongeloof en biddeloosheid (Jk.4:2).

 

In Walt Disney se Lion King sê die klein leeutjie se pa vir hom dat hy altyd by hom sal wees.  Hy was dood toe hy dit gesê het.  Hoe kan ‘n dooie leeu by sy welpie wees om hom op te pas?  Met Jesus is dit anders, omdat Hy nie dood is nie maar lewe.  Deur sy Gees is Hy regtig altyd by ons om ons te versterk en op te pas (14:16-18).  En dit is waar ons volgende keer gaan stilstaan.

 

[1] Aangehaal in D.A. Carson, The Gospel According to John, p.485 n.1

’n Oop brief aan gereformeerde kerke

broken heart

Wat bedoel ek met gereformeerde kerke? Ek praat nie hier van ‘n denominasie nie (die Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika), alhoewel baie van hulle onder my definisie ingesluit word.  Ek praat van gemeentes wat die basiese teologie van die reformasie aanhang:

 

God is soewerein in verlossing, die Skrif is die enigste gesag vir geloof en lewe, ons word gered uit genade alleen deur geloof alleen in Christus alleen, ons moet lewe vir die eer van God alleen. Ek praat van kerke wat die Skrif uitlê of eksposeer, kerke wat Bybelse kerkdissipline toepas, kerke wat die evangelie suiwer verkondig.  Sonder om arrogant te wees:  ek praat van kerke soos ons s’n.

 

Die gevaar bestaan egter daarin dat ons dink die Here is tevrede met ons, omdat ons ‘n suiwer teologie het. En as dít die geval is het Jesus in Op.2:1-7 ‘n appeltjie met ons te skil.

 

Die aanhef (v.1)

Die stigters van die Afrikaanse Baptistekerke het ‘n groter evangelisasie ywer gehad as ons. Hulle was egter onwys om gemeentes in klein dorpies te plant en nie in die stede nie.  As hulle in die stede begin het sou dit outomaties na die omliggende dorpe toe uitgebrei het.

 

Efese was ‘n groot handelsentrum, omtrent 5 km van die Turkse weskus af. Die stad was veral bekend vir die tempel van Diana, wat ook een van die sewe wonders van die antieke wêreld was.  Vir Paulus om dus ‘n kerk daar te plant was ‘n baie slim skuif (Hd.18:19-20).  Hy het vir drie jaar lank daar gepreek (Hd.20:17, 31).  Ander groot predikers in Efese was Apollos en Timoteus (Hd.18:24-25, 1 Tm.1:3).  Volgens oorlewering het ook Johannes in Efese gepreek en sy laaste jare daar deurgebring.

 

Die brief word aan die engel van die gemeente in Efese gerig (v.1). Omdat die Bybel nêrens sê dat elke gemeente sy eie engel het nie, verwys aggelos (Gk. vir ‘boodskapper’) meer waarskynlik na die leraar van die gemeente.  Die feit dat daar een boodskapper per gemeente is beteken nie dat hy die enigste leier was nie (Hd.20:17, 28), maar eerder dat hy ‘n leier onder leiers was (soos Petrus onder die apostels).

 

Jesus word beskryf as Hy wat die sewe sterre in sy regterhand hou en tussen die sewe goue kandelare loop (v.1, 1:12-13, 16). Die sewe sterre is die sewe leraars, en die sewe kandelare is die sewe gemeentes (1:20).  Die leraars en gemeentes moes soos sterre en ligte in ‘n donker wêreld skyn (Dn.12:3, Fil.2:15, Mt.5:14-16).  Die leraars was veilig in Christus se regterhand (v.1, Jh.10:28).

 

Die komplement (v.2-3, 6)

Oor die afgelope twee dekades is daar artikels en boeke geskryf, konferensies en seminare gereël om toe te sien dat die kerk na die Bybel toe moet terugkeer. Die oogmerk was om te sorg dat suiwer leerstelling, eksposerende prediking, ‘n Bybelse verstaan van wat die kerk is, en die toepassing van kerkdissipline weer sy regmatige plek moet inneem.  Die mense wat hierby betrokke was het tot ‘n groot mate hulle doel bereik.

 

Ons begeerte is dat baie gemeentes hierdeur beïnvloed sal word, en dat hulle in hierdie opsig soos die Efesiërs sal wees (v.2-3, 6). Lees gerus weer die Efesiër-brief om te sien watse soliede Bybelse lering hulle ontvang het.

 

In sy perfekte kennis (Jh.2:24-25) het Jesus alles van die Efesiërs se goeie werke, harde arbeid en geduldige volharding in die vervolging geweet (v.2-3, 1:9, Hd.20:35, 19:23). Hy het geweet dat hulle nie sonde verdra het nie, maar getrou was om kerkdissipline toe te pas (v.2).  Verder het hulle Paulus se waarskuwing ter harte geneem om die vals leraars uit te ken (v.2, Hd.20:29-30, 1 Tm.1:3, 1 Jh.4:1-6, 2 Kor.11:13, 1 Ts.5:20-21).

 

Ware liefde vir Christus haat sonde (v.4, 6, Rm.12:9, 2 Kron.19:2). Daarom het die Efesiërs, soos Jesus, die werke van die Nikolaïete gehaat (v.6).  Die Nikolaïete was dissipels van ‘n sekere Nikolaus.  Sommige kerkvaders soos Ireneus en Hippolitus het gesê dat Nikolaus een van Hd.6:5 se sewe diakens was wat in dwaling verval het.[1] Ons kan dit egter nie vir ‘n feit aanvaar nie.  Uit v.14-15 lyk dit of die Nikolaïete Bileam se voorbeeld nagevolg het, en die gelowiges aangemoedig het om in seksuele losbandigheid en afgodery betrokke te raak (kontr. Hd.15:29).

 

Die vermaning (v.4-5)

Toe ek in Nelspruit jeugleraar was, het ‘n ander gemeente my genader om hulle leraar te wees. In die onderhoud het hulle gevra:  ‘Is dit vir jou belangriker om die gemeente te onderrig of om sendingwerk te doen; om na binne of na buite te fokus?’  Uit wat ek kon aflei het hulle gehoop dat ek op die gemeente sal fokus en nie op die ongelowiges wat buite die gemeente is nie.  Efese het dieselfde fout gemaak.  Dit was nie verkeerd dat hulle op gesonde lering gefokus het nie (v.2-3, 6), maar hulle het dit gedoen ten koste van hulle liefde vir Jesus Christus en hulle getuienis in die wêreld.

 

Ten spyte dan van die goeie dinge in Efese, het hulle hulle eerste liefde vir Jesus verlaat soos ‘n slegte vrou wat haar man los (v.4, Gk. aphiēmi, 1 Kor.7:11-12, Jer.2:2).  Hulle goeie werke, harde arbeid, geduldige volharding, haat vir sonde en ongeduld met vals lering was nie gedryf deur ‘n brandende liefde vir Jesus en hulle naaste nie, en dit kon ook nie daarvoor opmaak nie (v.4, 2-3, 6, kontr. Ef.1:15, 3:17-19).

 

Om hulle eerste liefde te herwin, moes hulle drie dinge gedoen het:

 

[1] Hulle moes teruggedink het aan hulle bekering en aan die liefde wat hulle tóé gehad het (v.5).

 

[2] Hulle moes hulle bekeer het en nie ‘n tree verder op die verkeerde pad geloop het nie (v.5).

 

[3] Hulle moes nie net hard vir die Here gewerk het nie (v.2), maar moes dit soos voorheen met ‘n suiwer motief van liefde vir Jesus gedoen het (v.5).

 

Indien hulle dit nie gedoen het nie, sou Jesus na hulle toe gekom het om die kerslig van hulle evangelie-getuienis dood te blaas (v.5). Om die kandelaar te verwyder beteken nie ‘n Christen kan sy redding verloor nie.  Dit beteken eerder dat Jesus ‘n gemeente se deure toemaak, omdat hulle so op soliede lering fokus dat hulle nie meer die evangelie-lig in die wêreld skyn nie.  Soos met ontroue Israel, het Jesus Efese se lig uitgedoof.  Vandag oorheers Islam die gebied.

 

Die opdrag (v.7a)

Die Jesus van die meeste kunswerke is ‘n sag en verfynde Jesus met ‘n traan in sy oog. Hy is die Jesus van sommige mense se teologie:  ‘n Jesus wat deur sondaars gemanupileer word en niks kan doen sonder hulle toestemming nie.  Die Jesus van die Bybel is liefdevol en ferm; Hy vereis dat mense onderdanig moet wees en die knie voor Hom moet buig.  Dit is presies wat Hy in v.7a met die Efesiërs gedoen het.

 

Elkeen met ‘n oor moes gehoor het wat die Gees vir die gemeentes sê (v.7a). Hulle moes dus nie net hulle eie brief nie, maar ook die ander ses gemeentes s’n gelees het.  Hulle moes dit nie bloot as Johannes se woorde beskou het nie, maar as God se woorde wat deur die Gees geïnspireer is (2 Tm.3:16, 2 Pt.1:20-21).  Wie is dié wat ‘n oor het?  Dit is dié wie se geestelike ore oopgemaak is, m.a.w. gelowiges (Mt.13:9-18, Hd.28:26-27).

 

Die belofte (v.7b)

Almal van ons is bekend met Nike sportdrag. Nike kom van ‘n Griekse woord van oorwinnaar beteken.  Dit is op dié woord wat Johannes in v.6-7 sinspeel.  Die woord ‘Nikolaïete’ in v.6 kom van dié stam af (name soos Nico en Nicole ook).  In v.7b sê Jesus dat daar ‘n beloning wag vir almal wat ‘n koue hart en die wêreld se sonde teëstaan en oorwin (1 Jh.5:4-5, Rm.8:37).  Húlle, en nie die Nikolaïete nie, is die ware oorwinnaars.  Die een wat enduit volhard en oorwin kan in die hemelse stad ingaan en van die boom van die lewe eet wat in die paradys van God of die nuwe Jerusalem is (v.7b, 22:2, 14, Gn.3:22-24).  Anders gestel:  hy of sy sal die ewige lewe hê.

 

Die toepassing

Leer uit Jesus se brief aan die Efesiërs. Moenie soos sommige Christene wees wat daarin roem dat hulle nie Christelike boeke lees nie.  Dit is niks anders as geestelike hoogmoed nie.  As jy nie uit ander se sterkpunte en foute uit leer nie, sal jy en jou gemeente slegter af wees en sal Jesus dalk besluit om julle deure toe te maak.

 

Soos die Efesiërs moet ons seker maak dat ons nie geestelik lui is nie, maar hard werk (v.2). Ons moenie sonde onder die mat invee nie, maar moet Bybelse tug toepas (v.2).  Ons moenie bang wees om op mense se tone te trap nie, maar moet vals leraars uitwys (v.2).  Ons moet ons Bybels beter ken, sodat ons nie val vir hulle dwaling nie (v.2, 6).  Ons moenie oppervlakkige Christene wees wat uitsak as ons teenstand kry nie, maar moet weet wat dit beteken om vas te byt (v.2-3).

 

Ons moet egter nie so hierop fokus dat ons liefdeloos word nie. In ons poging om vals lering uit te ken moet ons nie ‘heresy hunters’ wees wat alewig splinters in ander mense se oë soek nie.  Die gevaar bestaan dat ons iemand as ‘n vals leraar bestempel, omdat hy nie 100% met ons saamstem nie.  Ons kan later begin dink dat ons meer geestelik is as dié wat nie gereformeerd is nie.  Dit is baie moontlik vir ‘n gemeente om teologies ortodoks (Bybels suiwer) te wees met ‘n koue hart.

 

Hoe lyk dit met jou? Het jy gegroei in jou kennis van die Bybel, maar jou liefde vir die Here het verflou?  Het jy Hom nog so lief soos voorheen?  Daar was ‘n tyd toe dit vir jou lekker was om kerk toe te kom, die Here te prys, sy Woord te hoor, gehoorsaam te wees, vir mense van Jesus te vertel, tyd deur te bring in gebed, jou broers en susters te bedien.

 

Dit is nie dat jy van die samekomste af wegbly nie (of miskien is dit?), maar jou hart is koud. Jou lewe draai om jou werk en gesin, sodat jy nie meer tyd het vir die Here en vir ander mense nie.  Dalk het jy soos Marta so besig geraak om die Here te dien, dat jy nagelaat het om saam met Maria vir Hom lief te wees en aan sy voete te sit (Lk.10:38-42).  Het die suiwer teologie van preke en boeke vir jou belangriker geword as om die Here lief te hê en te gehoorsaam?  Onthou hoe Paulus gesê dat hierdie dinge sonder liefde niks is nie (1 Kor.13:2-3).

 

Spurgeon het gewaarsku teen prediking wat daarop fokus om Bybels suiwer te wees, maar nie omgee dat mense verlore gaan nie.[2]  Ek weet dat ek persoonlik in hierdie strik getrap het, en dat ons gemeente ook hieraan skuldig is.  Oor die afgelope jare het suiwer lering sending en evangelisasie eenkant toe geskuif.  Ek wil nie hê jy moet my verkeerd verstaan nie – suiwer lering is belangrik (v.2-3, 6).  Die punt is eerder dat suiwer lering sonder liefde koud is (v.4).  Jesus beskou dit in ‘n baie ernstige lig.  Hy is teen sulke kerke en sal hulle deure toemaak (v.4-5).

 

Neem asseblief die volgende dinge in ag:

 

  • Efese was lief vir Jesus. Die probleem was dat Hy nie meer haar eerste liefde was nie (v.4). Sy was so vermetel soos ‘n vrou wat haar man vir iemand anders los en dan vir hom sê: ‘Ek sal altyd vir jou lief bly.’
  • Om jou eerste liefde te verlaat gebeur nie oornag nie. Jy dwaal treetjie vir treetjie weg, en as jy weer kyk het jy ver geval (v.5). Dit is soos iemand wat nie eers agterkom dat hy nie meer tussen die vlaggies swem nie, en voordat hy besef het die stroom hom ingetrek.

 

Hoe moet ons dit dan regstel? Dink aan die tye toe jy geestelik op jou sterkste was.  Dink aan die seisoene toe die gemeente vurig was in haar liefde vir Jesus; toe die lidmate na mekaar en na die verlore wêreld toe uitgereik het.  Ons kan egter nie net dagdroom, planne maak en hoop dat die warm gevoel terugkeer nie.  Ons moet doen wat ons voorheen gedoen het (v.5).

 

Jy hoef nie vir ‘n paar weke of maande te wag nie. Jy kan jou onmiddellik bekeer en vergewe word.  As gemeente moet ons weer die eerste werke doen (v.5).  Soos in die verlede moet ons betrokke raak in sending en evangelisasie, ‘n opregte toewyding aan die Here hê, en in liefde na mekaar toe uitreik.

 

‘n Ouer predikant het eenkeer vir my gesê: ‘Ek haat gereformeerde teologie.  Dit is negatief en depressief.’  Ek stem nie met hom saam nie.  Na my mening is geen teologie so suiwer soos die teologie van Jesus, Paulus, die hervormers, die Westminster en Heidelbergse kategismus, die 1689 Baptiste Geloofsbelydenis, die Puriteine, Charles Spurgeon, Martyn Lloyd-Jones, John MacArthur, en vele ander nie.  Ons moet egter nie deur ons koue en liefdelose harte vir mense rede gee om te sê dat ons teologie negatief en depressief is, of dat ons die ‘frozen chosen’ is nie.

 

[1] James Orr, International Standard Bible Encyclopedia, inskrywing onder ‘Nicolaitans’

[2] Iain H. Murray, Spurgeon v. Hyper-Calvinism, p.99

Wat maak Christene anders?

God is love

As jy ‘n huis bou en nie sement tussen die stene sit nie, sal ‘n stoute en woelige Boerboel die mure kan omspring. Die sement is dit wat alles aanmekaar hou, sodat dit nie soos ‘n huis van kaarte inmekaar tuimel nie.  Net so is liefde die sement wat elke goeie werk, karakter eienskap, en daad van gehoorsaamheid bymekaar hou.  Paulus sê dat liefde alles in ‘n volmaakte eenheid saambind (Kolossense 3:14).  Sonder liefde beteken die grootste dade van opoffering niks nie (1 Korintiërs 13:3).  Dít is dan wat Christene anders maak:  liefde.  Johannes wys dit vir ons in 1 Johannes 4:7-21.

 

God se liefde (v.7-12)

Elisabet en Magda is in graad 3. Elisabet se ouers is lief vir haar, sorg vir haar, is daar as sy hardloop, kom na haar prysuitdeling toe, help haar met haar huiswerk, vat haar jeug en Sondagskool toe, ry saam met haar fiets, koop vir haar roomys, swem saam met haar in die see, lees vir haar stories voor sy gaan slaap, ens.  Magda se pa is afwesig.  Haar ma sê sy haat haar en wou haar nie hê nie.  Haar ma stel nie belang in haar sport nie, los haar om self met haar skoolwerk te sukkel, laat haar heel Saterdag voor die TV sit, het mans wat by haar oorbly, sê vir Magda om drank aan te dra by partytjies, laat haar tot 19:00 by die naskool wag, ens.  ‘n Mens kan in die meisies se optrede sien wie uit ‘n goeie ouerhuis kom en wie nie.  Elisabet is vrolik, sprankelend, werk netjies, is gesond, en het dissipline.  Magda se werk is agter, haar kop hang, sy het kwaad in haar, sy baklei, en sy luister nie vir die juffrou nie.  In die geestelike realm kan jy sien wie ‘n goeie en liefdevolle hemelse Vader het, en wie die duiwel as sy vader het.  ‘n Gelowige weet God is liefde en het Hom lief.  Hierdie liefde vul sy hart en spoel oor in ‘n liefde vir ander.

 

Ons moet vals lering uitken (v.1-6). Maar dit help nie jy ken dit uit, en het nie liefde in jou hart nie (v.7, Openbaring 2:2, 4).  Iemand wat God ken en uit Hom gebore is, kan nie anders as om die broers lief te hê nie, want liefde kom van God af en Hy is liefde (v.7-8).  God is liefde in sy wese en die Fontein waaruit al die strome van liefde vloei (v.8, Johannes 17:24, 3:35, Romeine 15:30).  Iemand wat dan nie die broers liefhet nie, ken Hom nie (v.8).

 

God het sy liefde vir ons gewys toe Hy sy enigste Seun aarde toe gestuur het, sodat ons nie in die hel sou sterf nie, maar vir ewig kan lewe (v.9). God se liefde is duidelik in Jesus wat sy vyande se verdiende straf op Homself geneem het aan die kruis (v.10, 2:2, Romeine 3:25).  Liefde vir die broers ontspring nie uit onsself nie, maar stroom in ‘n rivier uit Jesus se kruiswonde (v.10, 19).  Die kruis moet ons harte verander sodat ons die broers sal liefhê (v.7).  Die kruis is ook die bloudruk en voorbeeld van ons liefde vir die broers (v.7, 3:16).

 

God het ons gered, vergewe, en verwelkom (v.11). Hoe kan ons mekaar dan nié liefhê nie (Matteus 18:21-35)?  Al kan ons Hom nie sien nie (v.12, 1 Timoteus 6:16), sal mense Hom en sy liefde in ons sien as ons mekaar liefhet (v.12, Johannes 13:34-35).

 

Verstaan God se liefde vir jou. God het jou nie lief vir wie jy is, maar ten spyte daarvan (Romeine 5:8).  Hy is lief vir die wêreld wat Hom haat en verwerp (Matteus 5:45, Markus 10:21, Lukas 6:35, Johannes 3:16).  As jy dink jy is lieflik en Hy kon jou nie weerstaan nie, sal jy jouself liefhê eerder as vir Hom.  As jy in sonde leef en dink:  ‘Hy is lief vir my net soos ek is,’ sal jy versoek wees om te bly soos jy is.

 

Pasop dat jy nie in die ander sloot val en sy liefde betwyfel nie. Dit gebeur veral as jy ly, onseker is oor jou redding, in sonde val, of alleen is in jou oudag.  Maar in hierdie tye is God se liefde juis die anker wat moet keer dat jy sink.  Hy het jou liefgehad met ‘n ewige liefde (Jeremia 31:3).  Uit liefde het Hy jou voor die grondlegging van die wêreld gekies om sy eiendom te wees (Efesiërs 1:4-5).  Dit is onnodig dat jy twyfel.

 

Charles Spurgeon vertel van ‘n vrou wat so getwyfel het.[1]  Sy het gesê dat sy geen hoop het nie, en dat sy skynheilig is.  Die gesprek het so geklink:

 

Spurgeon: Moet dan asseblief nie meer kerk toe kom nie, want ons soek nie skynheiliges daar nie.  Hoekom kom jy?

 

Vrou: Ek kan nie wegbly nie.  Ek is lief vir God se kinders, lief vir sy huis, en wil Hom graag aanbid.

 

Spurgeon: Wel, jy is ‘n snaakse tipe skynheilige; ‘n vreemde soort ongelowige.

 

Vrou: Jy kan sê wat jy wil, ek het geen hoop om gered te word nie.

 

Spurgeon: Wel, volgende Sondag sal ek jou vra om in die kansel te staan, sodat jy vir almal kan sê Jesus Christus is ‘n leuenaar en jy kan Hom nie vertrou nie.

 

Vrou: O!  My hart sal in twee skeur voordat ek so iets sê.  Hy kan nie jok nie.  Al sy woorde is waar.

 

Spurgeon: Hoekom glo jy dit dan nie?

 

Vrou: Ek glo dit, maar glo nie dat dit vir my is nie.

 

Spurgeon: Het jy geen hoop nie?

 

Vrou: Nee.

 

Spurgeon: Hier is vir jou £5.  Dis al wat ek het, maar ek sal dit vir jou gee as jy jou hoop aan my verkoop.

 

Vrou: Ek sal dit nie vir ‘n duisend wêrelde verkoop nie!

 

Hou op twyfel Christen. God is lief vir jou en niks kan jou van sy liefde skei nie – ook nie ouderdom of siekte nie (Romeine 8:35, 37-39).  Bid en peins oor die kruis, sodat jy sy onmeetbare liefde kan ken (Efesiërs 3:18-19).  R.A. Torrey was eenkeer so oorweldig deur God se liefde, sodat hy vir ‘n lang tyd gehuil het.  Op die einde het hy gevra dat God dit nie verder aan hom moes openbaar nie, omdat hy dit nie kon dra nie.[2]  Op 15 Maart 2014 het ek ‘n soortgelyke ervaring gehad.  Dit was onvergeetlik.  God se liefde is nie soos ‘n man wat sy vrou los of ‘n ma wat haar kind weggooi nie (Jesaja 49:14-16).  Sy liefde duur vir ewig (Psalm 136).

 

Hoekom moet jy sy liefde vir jou verstaan? Want eers dan kan jy liefhê (v.7, 19).  As jy sy liefde verstaan sal jy ook uitsien na die hemel, ‘n wêreld van liefde.  Hoe sal ‘n wêreld lyk waarin jy God en jou naaste altyd volmaak liefhet?

 

God se Gees (v.13-16)

‘n Bejaarde predikant het vir ons vertel hoe hy in sy jongdae by ‘n slaghuis gewerk het, en in hierdie tyd tot bekering gekom het. Op ‘n dag het hy vir sy kollegas gesê:  ‘Julle sê daar is nie ‘n Christus nie, en God bestaan nie.  Maar sê vir my: Wie het my verander?’  Hulle het hulle koppe laat sak en nie ‘n woord gesê nie.  Dis die Heilige Gees wat maak dat ons Jesus se liefde ervaar, verstaan, en daarop reageer sodat ons mekaar liefhet (Romeine 5:5, Galasiërs 5:22).  Dit is basies Johannes se punt in v.13-16.

 

Hoe kan jy verseker wees God woon in jou en jy in Hom (v.12-13)? Die Gees oortuig jou dit is so (v.13).  Maar hoe weet jy dit is God se Gees en nie ‘n vals gees nie?  ‘n Vals gees sal jou nie help om die broers lief te hê nie (v.12).  Soos die Gees getuig dat jy gered is, getuig die apostels ook in die Skrif daarvan (v.14, 1:1, Johannes 15:26-27).  Jesus is die Verlosser van die Jode, maar ook van die wêreld (v.14, Johannes 4:42).  As jy bely dat Hy die Seun van God is, is sy Gees in jou en behoort jy aan God (v.15).  Deur sy kruisdood en die Heilige Gees, kan jy God se liefde ken en glo dit is vir jou (v.16).  God is liefde (v.16).  As jy liefhet wys dit jy is in God en sy Gees in jou (v.16).

 

Die Heilige Gees is die waarborg en seël dat jy in die hemel sal ingaan (Efesiërs 1:13-14, 4:30). Sonder die Heilige Gees in jou, is jy voor die hemelpoorte soos ‘n seuntjie wat hoop om met ‘n ou fliek kaartjie die wêreldbeker op Loftus te kyk.  Maak dan seker Hy is in jou.  Jy kan Hom nie kry deur die broers lief te hê nie, maar as Hy in jou is sal jy die broers liefhê.  Hoe kan jy Hom kry?  Hy sal net in jou woon as jy die strydbyl van sonde neerlê, as jy die wit vlag waai en erken Jesus is die Seun van God, die Here en Verlosser van sondaars (v.15).  ’n Nuwe en opregte liefde vir God en ander sal wys dat die Gees in jou is.  Bid vir meer van die Gees, gehoorsaam Hom volgens die Skrif (Lukas 11:13, Efesiërs 5:18, Galasiërs 5:16).  Die mense rondom jou sal weet dat jy nie net jou sokkies opgetrek het nie, maar dat iets in jou gebeur het, dat iets binne-in jou anders is.  Sendelinge soos Robert Moffat en John Paton sal vir jou sê dat daar ’n wêreldse verskil is tussen ‘n inboorling wat die Gees in sy hart het, en die onbeskaafde barbaar wat nie die Naam van Jesus ken nie.

 

God se wet (v.17-21)

Wat sê dit van ‘n land en haar regering se gesondheid as dwelms, aborsie, poligamie, prostitusie, en pornografie wettig is; as tugtelose en rebelse kinders regte het wat deur die grondwet beskerm word? Wat sê dit van ‘n volk en haar Koning as daar ‘n wet van ware en opregte liefde in hulle harte gebrand is; as hierdie wet nie net ‘n eksterne wet is wat afgedwing word nie, maar ‘n diep geestelike drang in hulle om te doen wat die Koning wil hê; ‘n wet wat in hulle harte gegraveer is sodat hulle gesag respekteer, asook ander mense se lewens, reinheid, eiendom, en reputasie?

 

Die Skrif sê: “Onderhou dit dan en doen dit; want dit is julle wysheid en julle verstand voor die oë van die volke wat al hierdie insettinge sal hoor en sê:  Waarlik, hierdie groot nasie is ‘n wyse en verstandige volk… En watter groot nasie is daar wat sulke regverdige insettinge en verordeninge het soos hierdie hele wet wat ek julle vandag voorhou?” (Deuteronomium 4:6, 8).

 

Geen volk of godsdiens het sulke wyse en wonderlike wette soos God s’n nie. Jesus se wet van liefde maak dat ons anders is as die res (v.17-21).

 

As God in jou bly en jy in Hom (v.16), groei sy volmaakte liefde in jou soos ‘n dogtertjie wat in ‘n beeldskone vrou verander (v.17, 12, 2:5). Sy liefde wat deur jou na ander toe vloei, wys sy Gees woon in jou en jy is waarlik gered.  Net soos wat Jesus op aarde God se Seun was, is ons dit ook (v.17, 3:1).  Daarom hoef jy nie die oordeelsdag te vrees of te dink jy gaan dit nie maak nie (v.17-18, vgl. 2:28, 3:21).  Die liefde in jou hart bevestig jy is gered.  Hierdie liefde gooi vrees vir die oordeelsdag soos ‘n inbreker by die deur uit (v.18).

 

Maar iemand wat haat moet straf verwag en het rede om te vrees (v.18). As jy straf vrees pla jou gewete jou oor jou liefdelose, bitter, onvergewensgesinde hart en denke (v.18).  Maar as jy God en ander liefhet, is vrees vir die oordeelsdag onnodig (v.18, Romeine 8:15, 2 Timoteus 1:7).  Liefde vir God en die broers wys dat Hy en sy liefde in jou is (v.19-20).  As jy God se sigbare beeld in jou broer haat, kan jy onmoontlik die onsigbare God liefhê – al jy ook jy het Hom lief (v.20, 12, 3:17, Matteus 25:34-46).  Jesus se gebod was dat ons mekaar moet liefhê (v.21).  Wie Hom liefhet sal hierdie gebod uitvoer (v.21, 14:15).

 

Gehoorsaam die groot gebod om God en jou naaste lief te hê (Matteus 22:37-40). Totdat die Gees nie God se liefde op jou hart gestempel het en jy by hierdie fees aansit nie, sal jy nooit vir God of jou naaste lief wees nie (v.19).  M.a.w. om die liefdesgebod uit te voer moet jy gered wees.  ‘n Ongeredde persoon kan ook sy ‘naaste’ liefhê, maar vir hom is sy naaste slegs dié wat hom terug liefhet.  Die gelowige is anders en is lief vir dié wat die lewe vir hom moeilik maak, hom misbruik, en sosiaal in ‘n ander klas is (Lukas 6:27-36, 10:25-37).  Hy weet ook dat dit maklik is om jou skoonma lief te hê as sy in die Kaap of in Kanada bly, en jy haar net elke ses maande sien.  ‘n Ware gelowige is lief vir dié wat elke dag onder sy neus is (v.20-21).  Hy doen dit omdat hy God liefhet (v.19-20), en nie omdat hy die hel vrees nie (v.17-18).

 

Hy besef dat dit nie help hy hou die kleiner gebooie, terwyl hy die grootste een nalaat nie. Hy gee nie geld, kom kerk toe, lees die Bybel, bid, ken vals lering uit, ly geduldig, en volhard, terwyl die gebod om lief te hê op die rak lê en stof vergader nie (Matteus 23:23, Hosea 6:6, Openbaring 2:2-5).  Hy sorg dat alles wat hy doen in liefde geskied, en dat die grootste gebod die kleineres dryf (1 Korintiërs 16:14).  Net ‘n hart van klip kan God se diep liefde verstaan en onaangeraak bly (v.19).

 

‘n Sekere Frederick Lehman (1868-1953) het ‘n bekende gedig oor God se liefde vertaal. Die gedig se laaste vers lui:

 

Could we with ink the ocean fill,

And were the skies of parchment made,

Were every stalk on earth a quill,

And every man a scribe by trade,

To write the love of God above,

Would drain the ocean dry.

Nor could the scroll contain the whole,

Though stretched from sky to sky.

 

Iemand wat hierdie waarheid in sy hart verstaan het, se lewe kan nie dieselfde bly nie. Dit móét verander, nie waar nie?

[1] Autobiography: vol.1, p.202 (vry vertaal)

[2] D.A. Carson, A Call to Spiritual Reformation, pp.193-194