Ongeloof en haar lelike dogters

Cinderella stepmother and stepsisters

Liberale teoloë word nie eintlik geken deur wat hulle glo nie, maar deur wat hulle nie glo nie.  Hulle glo nie dat Gn.1-11 geskiedenis is, dat Jona en Job bestaan het, dat die Israeliete deur die Rooi See getrek het, dat Jesus uit ‘n maagd gebore is, dat Hy wonderwerke gedoen het, dat Hy in die plek van sondaars gesterf het, dat Hy uit die graf uit opgestaan het, dat Hy die enigste Verlosser is, en dat Hy weer kom nie.  Hulle glo nie dat die Bybel die foutlose Woord van God is nie.

 

Die gevolge van hulle ongeloof kan in die morele verval Engeland en Europa gesien word.  Waar liberale teologie ‘n voet in die deur kry, is dit nie lank voordat jy ‘n geestelike begraafplaas het nie.  So was dit ook in Jes.7 toe koning Agas besluit het om nie in die Here te glo nie.

 

Die aanval (v.1-2)

Hollywood hou daarvan om partykeer films in twee of drie dele te maak.  As jy dan die derde deel kyk sonder dat jy die eerste twee gesien het, verstaan jy nie alles nie.  En so is dit ook in Jes.7:  om alles te verstaan, moet jy weet wat in deel 1 en 2 gebeur het.  Die eerste twee dele vind ons in 2 Kon.16 en 2 Kron.28.

 

Koning Agas het vir 16 jaar in Jerusalem geregeer.  Hy het afgode gedien en sy seun aan hulle geoffer.  Om hom te straf het die Here vir Peka van Israel en Resin van Sirië teen hom gestuur.  Hulle het in sy pa (Jotam) se tyd al begin om teen Jerusalem te veg (2 Kon.15:37).

 

Hulle het blykbaar hande gevat om hulleself teen die Assiriese supermag te beskerm.  Toe Juda hulle nie gehelp het nie, het hulle haar hoofstad (Jerusalem) aangeval.

 

Resin van Sirië het ‘n klomp mense van Juda gevange geneem en na die Siriese hoofstad Damaskus toe gevat.  Peka het 120 000 van Agas se dapperste soldate doodgemaak.  Hy het nog 200 000 gevange geneem en hulle Samaria toe gevat.  ‘n Profeet van die Here het hom beveel om hulle na Agas toe terug te stuur.

 

Hy het dit gedoen, maar later weer vir Resin gevra om saam met hom teen Jerusalem te veg (v.1).  Koning Agas, sy gesin en die volk het daarvan gehoor en in hulle harte gebewe soos bome wat in die wind waai (v.2).  Die Here het egter gekeer dat hulle die stad inneem (v.1, 2 Kon.16:5).

 

Ook in die Nuwe Testament kan niemand effektief téén ons wees as God vír ons is nie (Ps.18:30, Rm.8:31).  Niemand is tog sterker as Hy nie, en daarom hoef jy nie bang te wees vir dit wat mense aan jou kan doen nie (Ps.118:6-7).  Hulle kan nie méér doen as wat die Here toelaat nie.  En as Hy dit toelaat, is dit omdat Hy iets goed in gedagte het.

 

Omdat dit so is, moet jy nie soos Agas en die volk toelaat dat jou vrese jou lam lê en oneffektief maak nie (v.2).  Om bang te wees gaan buitendien nie iets aan die situasie verander nie.  Gee dit eerder in gebed en geloof vir die Here, en vra Hom om jou te help (Ps.55:23, Fil.4:6, Heb.5:7, 1 Pt.5:7).

 

Die trooswoord (v.3-9)

Ná die Tweede Wêreld Oorlog is Duitsland in vier verdeel.  Later was daar twee hoofdele:  die ooste het aan die kommunistiese Rusland behoort, terwyl die weste vry was.  Wanneer iemand dan van Duitsland gepraat het, sou jy dadelik gevra het of hy van die ooste of die weste praat.

 

So was dit ook in Israel.  Ná Salomo se dood het dit in twee geskeur.  Die noordelike ryk het aan Israel behoort; die hoofstad was Samaria.  Die suidelike ryk is Juda genoem, en het Jerusalem as hoofstad gehad.  Hierdie inligting sal jou help om nie verward te raak wanneer jy in Jes.7 lees dat Israel teen Jerusalem geveg het nie.

 

Die Here het vir Jesaja gesê om vir Agas by die einde van die boonste dam se watervoor te ontmoet (v.3).  Dit was op die groot pad waar die mense materiaal gebleik het (v.3).  Omdat die vyand oppad was, wou Agas gesorg het dat daar genoeg water is vir die dae waarin hulle Jerusalem beleër het (22:9-11, 36:2).

 

Jesaja moes sy seun Sjear Ja-sjub saamgevat het (v.3).  Die betekenis van sy naam moes vir Agas ‘n les geleer het.  Sjear Ja-sjub beteken ‘’n oorblyfsel sal terugkeer’.  Die Here sou die volk met ‘n harde slag getref het, maar hulle nie totaal uitgewis het nie – ‘n handjievol sou oorleef het (1:9).

 

Die Here het deur Jesaja vir Agas gesê om nie vreesbevange te wees nie, maar stil en rustig (v.4).  Hy moes op die Here vertrou het en nie toegelaat het dat Resin en Peka (die seun van Remalia) se vurige woede hom angstig gemaak het nie.  Hulle was soos smeulende stompe wat besig was om uit te brand (v.4, 6:13).

 

Israel (Efraim) en Sirië het bose dinge teen Jerusalem beplan (v.5).  Hulle het vir mekaar gesê:  ‘Kom ons baklei teen Juda; kom ons maak hulle bang.  As hulle ons nie teen Assirië wil help nie, sal ons Jerusalem vir onsself vat en ons eie koning – die seun van Tabeal – daarin aanstel’ (v.6).

 

Die Here het egter nie toegelaat dat hulle hulle eie koning aangestel het, en so die Messias se koms gestuit het nie (v.6, 14).  Die Here het gekeer dat hulle hulle planne uitvoer (v.7).  Sirië het ‘n menslike hoof en hoofstad gehad:  Resin en Damaskus (v.8).  Dit het ook gegeld vir Israel waar Peka die seun van Remalia die hoof was, en Samaria die hoofstad (v.9).

 

Hoe kon hierdie twee stede en hulle konings dan teen Jerusalem en die Here gestaan het?  God het die koning van Assirië gestuur om vir Resin dood te maak (2 Kon.16:9), en binne 65 jaar het Israel (Efraim) opgehou om ‘n volk te wees (v.8).  In 722 v.C. het die Assiriërs Samaria verwoes, en teen 669 het sy so met die volke ondertrou, dat sy haar nasionale identiteit verloor het (2 Kon.17).[1]

 

Agas en die volk moes die Here vertrou het om hulle te beskerm (v.9, vgl. 2 Kron.20:20).  As hulle dit nie gedoen het nie, sou die hele koningshuis, volk en land gewankel het (v.9).

 

Tensy jou geloof in die Here vas is, sal niks vas wees nie (v.9).  Jou denke en emosies, ander mense, die ekonomie, die wêreld, sielkunde, die kultuur, die weer, jou omstandighede en alles verander.  Niks is vas nie, net die Here.  Hy is ‘n Rots wat nie wankel nie.  Vertrou daarom op Hom en sy beloftes.  Jy het nie iemand anders op wie jy kan vertrou nie.  As jou geloof in die Here nie vas nie, sal niks vas wees nie (v.9, Jk.1:6, 8).

 

Vertrou op Hom om jou te beskerm.  Ja, mense kan jou aanval en die duiwel kan jou versoek.  Maar hulle kan jou nie van God se liefde skei of jou plek in die hemel wegvat nie; hulle kan nie maak dat jy jou redding verloor nie (Job 1-2, Lk.12:4, Rm.8:38-39, 2 Tm.4:17-18).

 

Die teken (v.10-17)

Om Agas van sy hulp te verseker, het die Here vir hom gesê:  “Eis vir jou ‘n teken van die HERE jou God:  sak diep af na die doderyk, of klim hoog op boontoe.” (v.11, vgl. 37:30, 38:7-8).  Die Here was letterlik bereid om hemel en aarde te versit om sy volk te help.

 

Agas het ‘n vals nederigheid gehad en geweier om vir ‘n teken te vra (v.12).  Hy het besluit dat die Here nie vertrou kan word nie, en het reeds planne gemaak om vir Assirië te vra om hom te help (2 Kron.28:16).  Assirië het hom gehelp… vir ‘n rukkie.  Later het hulle egter teen hom gedraai (v.17-25).

 

So het Agas die volk se toekoms verongeluk.  Met sy sonde het hy die Here en mense belas (v.13, 1:14, 43:24).  Omdat hy dan nie op God vertrou het nie, het die Here ‘n teken gekies om te wys dat Hy oppad was om die volk te verlos:  die maagd sou swanger geword het en ‘n seun gebaar het (v.14).  Wat beteken dit?

 

Een van my liberale dosente het gesê dat dit nie na Jesus verwys nie.  In sy gedagtes het die Hebreeuse woord vir maagd [‘almâh] eintlik net ‘jong vrou’ beteken.

 

Maar in Gn.24:43 en Eks.2:8 praat ‘almâh van ‘n ongetroude vrou wat nog nooit met ‘n man geslaap het nie (vgl. Gn.24:16).  Die woord verwys nêrens (binne of buite die Bybel) na ‘n vrou wat getroud is nie.[2]  Martin Luther het ‘n honderd gulde belowe aan die persoon wat kon bewys dat ‘almâh na ‘n getroude vrou verwys.  Nog nooit het iemand die honderd gulde kom afhaal nie.[3]

 

Jes.7:14 is in Christus vervul.  Dié maagd verwys na Maria, en Jesus is Immanuel, God met ons (8:8, 10, Mt.1:18, 23).  Hy alleen is uit ‘n maagd gebore.  Hy is die Verlosser en teken wat uit die hemel na die aarde toe neergedaal het om sy uitverkore volk van haar vyande te verlos – nie net van Peka en Resin nie, maar ook van Satan, sonde en God se oordeel (v.14, 11, Mt.16:1).

 

Maar wat beteken v.15-16 dan?  Jesus is mos nie 65 jaar later gebore nie (v.8)?  Net soos Ps.22 gedeeltelik in Dawid se lewe vervul is en volkome in Jesus s’n, is v.14-16 gedeeltelik in Jesaja vervul en volkome in Christus.  Die maagd en Immanuel in v.14 is glad nie in Jesaja se seun vervul nie, maar net in Jesus (v.3, 8:3-4).

 

A.g.v. Agas se ongeloof het die land van melk en heuning in puin gelê.  Gevolglik het die gespeende kind nie ander kos gehad as dikmelk en heuning nie; hy het arm groot geword (v.15, 22-25).  Nog voordat hy ‘pa’ of ‘ma’ kon sê, en voor hy tussen goed en kwaad kon onderskei, het die koning van Assirië teen Peka en Resin, Israel en Sirië, Samaria en Damaskus geveg en hulle oorwin (v.16, 8, 8:4).

 

Maar as God klaar vir Israel en Sirië vernietig het, sou Hy ook teen Jerusalem geveg het (v.17).  Agas het die koning van Assirië gehuur om hom te help, maar nou sou hy teen hom en Jerusalem gedraai het (v.17, 2 Kron.28:20).  Onder Babilon sou die verwoesting totaal gewees het, en nie gedeeltelik soos toe Israel in twee geskeur het nie (v.17).

 

Hoe moet ons hierdie verse toepas?  Om sy eer te beskerm sal die Here uiteindelik sy beloftes vervul (v.14).  Jou plig is om seker te maak dat jy die voordele hiervan geniet.  Dit kan net gebeur as jy in Jesus glo en Hom liefhet (Rm.8:28, 2 Kor.1:20).

 

As jy ongehoorsaam en ongelowig is soos Agas, sal die Here sy beloftes uitvoer, maar sal dit jou benadeel.  Jy sal die goeie dinge wat joune kon gewees het verbeur (v.10-12, 14).  Jou ongeloof sal ook jou kinders, kleinkinders, en baie ander mense benadeel (v.17-25).

 

Moet dan nie God se beloftes ignoreer en soos Agas dink jy kan jouself uithelp nie.  Die Here wil hê jy moet Hom vertrou en op Hom wag.  Hy wil nie hê jy moet die klippe in brood verander, of vir jouself ‘n lig aansteek as jy nie kan sien wat Hy doen nie (50:10-11, Mt.4:3).

 

As jy net ‘n bietjie vasbyt sal die Here jou uithelp (Mt.4:11).  Moet dan nie op oneerlike maniere geld kry, met ‘n ongelowige trou, of op ander maniere die perske ryp druk, omdat jy nou ‘lank genoeg vir die Here gewag het’ nie.

 

Die inval (v.18-25)

Die Engelse spreekwoord sê:  ‘A picture is worth a thousand words.’  Die vier beelde in v.18-25 bevestig dit.  Elke beeld begin met die frase:  ‘In dié dag’.

 

Vlieë en bye

Een kommentator skryf:  ‘The flooding of the Nile brought…swarms of flies… The hill districts of Assyria were well known for their bees.’[4]

 

Dit help ons om v.18 te verstaan.  God sou Egipte en Assirië teen Jerusalem gebring het.  Hulle sou so gevaarlik gewees het soos Egipte se steekvlieë en Assirië se heuningbye wanneer hulle op ‘n mens toesak.  Hulle sou so gou gekom het soos ‘n opgeleide hond wanneer sy baas vir hom fluit (v.18, 5:26).  Nie eers die plekke wat vir ‘n 4 x 4 ontoeganklik is, sou God se ‘vlieë en bye’ gekeer het nie (v.19, 2:19, Jer.16:16).

 

‘n Skeermes

Agas het gedink dat hý die koning van Assirië gehuur het (2 Kon.16:17-18), maar eintlik het die Here hierdie gehuurde skeermes van oorkant die Eufraat af teen Jerusalem gebring (v.20).  Hy het die Assiriërs soos ‘n skeermes gebruik om Jerusalem kaal te skeer en te verneder:  die kop (Job 1:20, Esg.5:1), die voete (1 Sm.24:4) en die baard (2 Sm.10:4-5).

 

‘n Koei en twee skape

A.g.v. die verwoesting sou mense net ‘n koei en twee skape oorgehad het (v.21).  Die land van wingerde het in weiding verander (v.25), wat daartoe gelei het dat die koei baie melk gegee het (v.22).  Dag na dag sou die volk melk en heuning geëet het, omdat daar niks anders was nie (v.22-23).

 

Dorings en distels

‘n Duisend wingerde wat ‘n duisend silwer munstukke werd was, sou met dorings en distels oortrek gewees het (v.23).  Dit was ‘n prentjie van die Here wat sy volk vervloek het (5:6, Gn.3:18).  Die dorings sou so erg gewees het, dat ‘n mens met ‘n pyl en boog daar gaan jag het (Gn.27:3).  Jag en nie landbou nie, sou die manier gewees het om te oorleef.

 

Die heuwels waar hulle altyd geploeg en gespit het, sou onbewoonbaar gewees het (v.25).  Die mense sou bang gewees het vir die wilde diere wat in die doringbosse wegkruip (v.25).  Die skape en beeste sou daar gewei het (v.25, 5:5).

 

Blykbaar is die Here baie ernstig oor ongeloof.  Dit is ‘n klap in sy gesig wat sê dat Hy nie vertrou kan word nie.  Dit is ook die moeder van elke ander sonde (Jh.16:9).  Mense word dronk, gebruik dwelms, slaap rond, jaag rykdom na, eet te veel, omdat hulle nie glo die Here kan hulle gelukkig maak nie.

 

Hulle skinder, murmureer, vertel leuens, is hoogmoedig, luister nie vir hulle ouers nie en besoek palmlesers, omdat hulle nie glo dat Hy hulle daarvoor hel toe sal stuur nie.  Hulle mag dalk dat hulle in die oordeelsdag glo, maar hulle leef nie so nie.

 

Mense weier om ander te vergewe, omdat hulle nie glo die Here is ‘n regverdige, goeie en wyse Regter nie.  Hulle raak angstig, probeer om hulleself uit te help, en bid nie, omdat hulle nie glo Hy is almagtig en gewillig om te help nie.  Hulle leef onheilig, omdat hulle nie glo Hy is heilig nie.  Hulle sondig in die geheim, omdat hulle nie glo dat Hy alles sien nie.

 

Maar die dag sal kom wat die Leeu van Juda vir hulle sal brul soos wat Aslan in The Chronicles of Narnia vir die ongelowige dwergie gebrul het.  Dan sal hulle nie meer kan ontken dat Hy en sy beloftes waar is nie.  Hulle ongeloof sal maak dat God se toorn soos ‘n swerm bye op hulle toesak in die hel.  Is dit dan nie beter om jou ongeloof te bely en in Jesus te glo nie?

 

[1] Derek Kidner in D. Guthrie & J.A. Motyer (Ed.), New Bible Commentary: Third Edition, p.569

[2] Alec Motyer, The Prophecy of Isaiah, p.85

[3] E.J. Young, The New International Commentary on the Old Testament:  The Book of Isaiah – vol.1, p.287 n.35

[4] Herbert in Motyer, Ibid., p.89

Advertisements

Jesus ontmasker vir Judas

unmasking

Toe ek op skool was het ons Zorro gekyk. Dié karakter het ‘n swart masker oor sy oë gedra.  Maar sy neus, mond, ken en Meksikaanse snorretjie het uitgesteek.  Ek het altyd gewonder hoekom die mense hom nie sonder sy masker kon uitken nie.  Dieselfde met Superman wat eweskielik anders lyk as hy nie sy bril op het nie.

 

Judas was nie soos hulle nie. Hy het nie net ‘n halwe masker aan gehad nie.  Hy was meer skynheilig en ‘n beter toneelspeler as enige van die Fariseërs.  Nie eers die ander dissipels het hom as die verraaier uitgeken nie.  Maar in Jh.13:18-30 het Jesus hom ontmasker.

 

Die voorspelling (v.18-20)

Iemand het in die week vir my e-pos gestuur wat gesê het dat predestinasie onsin is. ‘Wat is predestinasie?’ wonder iemand.  Mense soos Augustinus, Luther en Calvyn het geglo dat God die loop van die geskiedenis in die ewige verlede bepaal het.  Daar is baie Afrikaners wat dit onbewustelik glo.  As iets sleg met hulle gebeur sê hulle:  ‘Alles gebeur met ‘n doel.’  En tog vra hulle nie vir hulleself wie daardie doel bepaal het nie.

 

Vir die skrywer van die e-pos kan die mens se keuse en God se predestinasie nie albei waar wees nie; een van die twee moet op die altaar van menslike logika geoffer word. Die skrywer het gekies om die mens se vryheid te behou en om predestinasie te verwerp.  In sy gedagtes maak predestinasie dat God die outeur van sonde is (en dat die mens ‘n robot is).

 

Hy het gesê dat die Here dinge in die ewige verlede beplan het, maar nie bepaal het nie; deur sy vrye keuse kan die mens God se ewige raadsplan in die wiele ry.  Vir die skrywer was selfs Jesus se dood nie bepaal nie.  ‘Anders kon dit nie ‘n vrywillige offer van liefde gewees het nie,’ het hy gesê.  Só het die skrywer alle Bybeltekste wat van predestinasie of voorbeskikking praat, verduidelik.

 

Maar is Bybelse profesieë nie ‘n duidelike bewys dat predestinasie waar is nie? Kom ek gee net een voorbeeld:  was dit God of keiser Augustus en Maria wat bepaal het dat Jesus in Betlehem gebore moes word?

 

Jh.13 gee die balans tussen predestinasie en die mens se verantwoordelikheid. Judas het gekies om nie gehoorsaam te wees soos die ander nie, maar om vir Jesus te verraai (v.17-18).  En tog kon dit nie anders gewees het nie, omdat God dit voor die grondlegging wêreld al bepaal het (v.18).  In Lk.22:22 sê Jesus:  “Die Seun van die mens gaan wel heen volgens wat bepaal is, maar wee daardie man deur wie Hy verraai word!”  Paulus sê dat God “alles werk volgens die raad van sy wil” (Ef.1:11).

 

God het reeds in die Ou Testament Judas se verraad voorspel. Soos wat Agitofel, Dawid se vriend en vertroueling, teen hom opgestaan het, het een van Jesus se dissipels Hom in die rug gesteek (v.18, Ps.41:10, 2 Sm.17).  Judas wat Jesus se brood geëet het (v.18, 26), het Hom verraai.  T.s.v. al Jesus se goedheid aan hom, het hy soos ‘n perd sy hakskeen opgelig om vir Jesus te skop (v.18).  “Vir my liefde behandel hulle my vyandig… En hulle het my kwaad vir goed opgelê en haat vir my liefde.” (Ps.109:4-5).

 

Soos Dawid in Ps.41, het Jesus Judas se verraad voorspel (v.19). Sy voorspelling en die vervulling daarvan sou vir die dissipels gewys het dat Hy die Messias en die God van die Ou Testament is (v.19, 14:29, 16:4, Eks.3:14).  Wie anders is daar wat mense se harte ken en die toekoms kan voorspel (Jes.41:23, 42:9)?  Dié wat hierdie getuienis van die apostels m.b.t. Jesus ontvang het, het vir Jesus self ontvang (v.20).  En omdat Jesus God is, het dié wat Hom ontvang het ook die Vader ontvang (v.20).

 

Hoe moet ons op hierdie verse reageer? Moenie predestinasie verwerp net omdat jy nie weet hoe om dit met die mens se keuse en verantwoordelikheid te versoen nie.  Bely eerder saam met Dawid:  “O Here, my hart is nie hoog en my oë nie trots nie; ook wandel ek nie in dinge wat vir my te groot en te wonderbaar is nie.” (Ps.131:1).  Erken dat die Bybel altwee leer, en moenie soos ‘n kind wees wat weier om te aanvaar dat sy ouers beter weet as hy nie.

 

Let gerus op hoe woorde soos bepaal, bestem, verordineer, voorbeskik, ens. in elkeen van die volgende verse voorkom: Ps.139:16, Sp.19:21, Pd.3:1, Jes.14:24, 27, 46:9-10, Jer.15:2, Hd.1:7, 2:23, 4:27-28, 13:48, 17:26, 31, Rm.8:29-30, Ef.1:5, 1 Ts.3:3, 5:9, 1 Pt.2:8.

 

Die gevolgtrekking is dan dat God alle dinge voorbeskik het, maar dat Hy die mens verantwoordelik hou vir sy keuses. Ek kan net hoor hoe iemand sê:  ‘Ek kan dit nie aanvaar nie, omdat dit logies nie sin maak nie.’  Maar maak die Drie-Eenheid logies vir jou sin?

 

Die uitwysing (v.21-26)

William Tyndale was die eerste man wat die Bybel uit die oorspronklike tale uit in Engels vertaal het. Omdat dit onwettig was, het hy van Engeland af na die kontinent toe gevlug om dáár sy werk voort te sit.  Die Britse kroon het mense gestuur om hom te arresteer, maar hulle was onsuksesvol.  Uiteindelik het ‘n sekere Henry Phillips vir Tyndale opgesoek en gemaak of hy aan die kant van die hervorming was.

 

Tyndale het nie die geringste vermoede gehad van wat eintlik aan die gang was nie. Hy het vir Phillips vertrou en sy geheime met hom gedeel.  Phillips het met die Katolieke ooreengekom om vir ‘n som geld die Engelse hervormer aan hulle oor te lewer.  Sy plan het geslaag; William Tyndale het met sy lewe betaal.[1]

 

Soos Tyndale, het die dissipels nie ‘n idee gehad dat Jesus deur een van sy vriende verraai gaan word nie. Jesus daarenteen het presies geweet wat in Judas se hart aan die gang was.

 

Nadat Jesus die verraad aangekondig het, was Hy diep onsteld (v.21). Sy gees was soos ‘n onstuimige rivier (v.21, Gk. tarassō).  ‘Een van julle gaan My verraai,’ het Hy gesê (v.21).  Judas het al vóór die Pasga en die instelling van die nagmaal sy plan aan die owerpriesters voorgelê (Lk.22:1-6, 7-23).  Nou het hy net vir die regte geleentheid gewag om Hom aan hulle oor te lewer.

 

Die dissipels het met verbasing na mekaar gekyk: hulle het nooit gedink dat een van hulle Hom sou verraai het nie (v.22).  Judas was so slinks en skynheilig dat nie een van hulle naastenby vermoed het dat dit hy was nie.  Dus het hulle eerder gevra:  ‘Is dit miskien ek, Here?’ (Mt.26:22).

 

Jesus se geliefde dissipel Johannes was langs Hom aan tafel; teen sy bors (v.23, 21:20, 24, Gk.). Om dit te verstaan moet ons iets van die Jode se kultuur ken.  Joodse tafels in die eerste eeu was laer as ons koffietafels.  Die Jode het op hulle linker elmboë gelê, hulle bene skuins agtertoe uitgestrek en met hulle regterhande geëet.  Johannes se kop sou dus naby Jesus se bors gewees het.  In hulle kultuur sou dit heeltemal normaal en aanvaarbaar gewees het.

 

Petrus het oorkant Johannes gesit en met sy oë of hande vir hom gewys om vir Jesus te vra wie die verraaier was (v.24). Petrus wou seker gemaak het dis nie hy nie.  Johannes het stadig agtertoe geleuen en saggies vir Jesus gevra wie die verraaier was (v.25).  Hy wou ook seker gemaak het dat dit nie hy was nie.  ‘Die een vir wie ek die stukkie ongesuurde brood met bitter kruie gee as ek dit klaar in die dadel-, rosyntjie- en suurwynsous gedoop het, sal my verraai,’ het Jesus geantwoord (v.26, vgl. Rut 2:14).[2]

 

In Jesus se tyd het die gasheer hierdie stukkie brood vir die eregas aan sy linkerkant gegee.[3]  Jesus het dus vir Judas een laaste kans gegee om sy liefde te aanvaar (hoe dít met predestinasie saamwerk kan ek nie verduidelik nie).  Judas was oppad om sy broodjie in die sous in te doop toe Jesus sýne vir hom gegee het (v.26, Mt.26:23, Mk.14:20).  Judas het in ‘n fluistertoon vir Jesus gesê:  ‘Is ek miskien die verraaier, Rabbi?’  ‘Daar het jy dit nou erken,’ het Jesus geantwoord (Mt.26:25).  Maar selfs nadat Jesus hom ontmasker het, het hy nie teruggedraai en om vergifnis gesmeek nie.  Hy het sy sonde liewer gehad as vir Jesus.

 

Die groot les in hierdie verse is dat nie een van ons ‘n ander mens se hart ken nie. Nie een van die dissipels het geweet dat Judas die verraaier was nie (v.22).  Selfs toe die duiwel in hom ingevaar het, het sy gesig so normaal soos voorheen gelyk (v.27).  Moet dan nie dink dat enige van ons nie tot die ergste toe instaat is nie.  Oor die jare het ons gesien dat mense in ons gemeente hulle aan ernstige dinge skuldig gemaak het.  Ek weet ook van twee Baptistekerke in Gauteng wie se lidmate moorde gepleeg het.

 

Die boodskap wat Johannes hier vir ons wil oordra is nie dat ons nie ander mense moet vertrou nie, maar eerder dat ons nie ander mense se harte ken nie. Jy en ek weet nie wat in iemand se gedagtes aangaan nie.  Maar die Here weet, en uiteindelik sal Hy dit aan die lig bring (Lk.12:2-3).  Die ergste is dan nie dat ander mense sal uitvind wie en wat jy regtig is nie, maar dat ons gedagtes en begeertes so hard in God se ore klink soos woorde in ons s’n.

 

Ons dink nie altyd so nie. ‘We think that God is like an idol who takes naps while we secretly pursue our lusts.’[4]  Wees versigtig met wat in jou hart aan die gang is, want dit bepaal jou hele lewe (Sp.4:23).  As jy teen sonde veg kan jy nie net van jou slegte dade ontslae raak nie – jy moet dit op die vlak van die hart doodmaak.  Jy moet van jou sondige gedagtes, motiewe en begeertes ontslae raak.

 

Nie een van ons kan dit op ons eie doen nie. As Jesus se bloed klaar jou sondige rekord deur jou geloof in Hom en sy kruisdood skoon gewas het, moet Hy jou besoedelde hart skoon was.  Bid dan gereeld en vra vir Hom om jou te help in jou stryd met die slegte begeertes en gedagtes wat soos kakkerlakke in jou hart broei.  Oordink die Bybel, bely jou sonde en jaag gehoorsaamheid na.  Kry ‘n vriend of vriendin wat jou aanspreeklik kan hou en getrou vir jou sal bid.  Jesus steek sy hand in liefde uit om jou te help (v.26).  Moet dit nie wegklap nie.

 

Die duisternis (v.27-30)

In die 1500’s was daar ‘n Christen in Engeland met die naam van James Bainham. Hy was baie lief vir die Bybel en ‘n man van gebed.  Om ‘n lang storie kort gemaak:  hy het uiteindelik op die brandstapel beland.  Voor hulle hom aan die brand gesteek het, het hy vir die skare gesê dat hy doodgemaak word vir die evangelie.  ‘Jy lieg!’ het ‘n Katolieke stadsklerk genaamd Pave gesê.  ‘Ons brand jou omdat jy nie glo dat die brood en die wyn letterlik in Jesus se liggaam en bloed verander nie.’

 

Pave het bevel gegee dat hulle die vuur moet aansteek. Bainham het na die hemel toe opgekyk en gesê:  ‘Mag God jou vergewe en meer genade aan jóú bewys as wat jy aan mý bewys het!’  Pave het dit nie vergeet nie; Bainham se laaste woorde het by hom gespook.  Omtrent ‘n jaar later het hy homself gehang.[5]  Ná Bainham se dood het dit nag geword in sy gewete.  En dit is presies wat in hierdie verse met Judas gebeur het.

 

Toe Judas die stukkie brood by Jesus gevat het, het Satan – nie maar net enige demoon nie, maar Satan self! – in hom ingevaar (v.27, 2). Hy het soos ‘n parasiet vasgesuig aan die boosheid en sonde wat alreeds in Judas se hart was (6:70-71, 12:4-6).

 

Jesus het toe vir Judas gesê: ‘Wat jy wil doen moet jy gou doen.’ (v.27).  Jesus en nie Judas of Satan nie, het die uur van sy kruisdood bepaal (v.1, 7:30, 10:18).  Dus het Hy vir hom gesê om gou te maak, aangesien die uur van sy dood op hande was.  Aan die anderkant het Jesus ook geweet dat Judas se voete haastig was om sy bloed te vergiet (Sp.1:16, 6:18).  Jesus het hom as’t ware aan sy sonde oorgegee.  ‘Doen wat jy graag wil doen,’ het Hy in effek vir hom gesê.

 

Die ander dissipels het nie verstaan hoekom Jesus dit vir hom gesê het nie (v.28). Net Johannes het geweet (v.25-26).  Omdat Judas die tesourier was (12:6), het sommige van die dissipels gedink dat Jesus vir hom gesê het om gou iets vir die volgende dag se Fees van Ongesuurde Brode te gaan koop (v.29).  Die winkels sou op daardie Donderdagaand ‘n bietjie later oop gewees het as gewoonlik.  Gedurende die Fees sou daar nie tyd gewees het nie (soos om op Kersdag gou geskenke te wil koop).

 

Gedurende die Paasfees het die Jode (volgens hulle tradisie) die tempel se deure teen middernag oopgemaak, sodat bedelaars kon inkom om geld en geskenke te ontvang.[6]  Dit verduidelik hoekom party van die dissipels gedink het dat Jesus vir Judas gesê het om gou iets vir die armes te gaan gee.

 

Judas het die stukkie brood ontvang en dadelik uitgegaan om vir Jesus te verraai (v.30). Hy het inderdaad gou gemaak soos wat Jesus in v.27 vir hom gesê het – gou, sodat hy sy 30 stukke silwer kon kry!  Judas het nie net uit die vertrek uitgegaan nie; hy het ook eens en vir altyd sy rug op Jesus gedraai.  Hd.1:25 sê dat hy “afgewyk het om heen te gaan na sy eie plek.”

 

Dit was nag toe hy dit gedoen het (v.30). Dit was letterlik nag, maar Judas het ook sy rug op die Lig van die wêreld gedraai, omdat hy die duisternis van sy sonde verkies het (8:12, 3:19-20).  Saam met die duiwel het hy beplan om die lig uit te doof (Lk.22:53).  Die tragedie was dat hy self in die gat geval het wat hy vir Jesus gegrawe het.  Soos vir Saul in 1 Sm.28:25, het dit geestelik nag geword vir Judas.  Hy was teen ‘n nekbreek spoed oppad na die buitenste duisternis toe (Mt.25:30).

 

Die les is duidelik: moenie vir die duiwel ‘n vatplek gee in jou lewe nie.  As jy met sonde speel, dan gee jy vir hom iets om aan vas te gryp.  In Ef.4:26-27 gee Paulus ‘n voorbeeld hiervan:  “Word toornig en moenie sondig nie; laat die son nie ondergaan oor julle toorn nie; en gee aan die duiwel geen plek nie.”  Bely en laat staan die sonde wat jy nog in die donker hoeke van jou hart wegsteek.  Maak reg wat verkeerd is – met God en met ander mense.

 

As jy volstrek weier om dit te doen of traak-my- nie-agtig met jou sonde aanhou, is jy op een van die gevaarlikste plekke wat jy kan wees. Jy is op die randjie van die afgrond.  As die Here die duiwel toelaat om in jou in te vaar, dan is die brieke los.  En wie gaan jou dan keer?  As jy Jesus se liefdevolle aanbod ignoreer, mag dit miskien die laaste keer wees wat jy jou rug op Hom draai.  En as jy van die Lig van die wêreld af wegdraai, sal dit ook vir jou nag word soos vir Judas… vir ewig.

 

Moenie dom wees nie. Los jou sonde en kom na Jesus toe.  Geen sonde is te groot as jy in berou en geloof na Hom toe draai en vir Hom vra om jou te vergewe nie.  “die bloed van Jesus Christus, sy Seun, reinig ons van alle sonde… As ons ons sondes bely, Hy is getrou en regverdig om ons die sondes te vergewe en ons van alle ongeregtigheid te reinig.” (1 Jh.1:7, 9).  “In Hom het ons die verlossing deur sy bloed, die vergifnis van die misdade na die rykdom van sy genade” (Ef.1:7).  Johannes sê dat Jesus “ons liefgehad het en ons van ons sondes gewas het in sy bloed” (Op.1:5).  God het ons van ons sonde vrygekoop “deur die kosbare bloed van Christus, soos van ‘n lam sonder gebrek en vlekkeloos” (1 Pt.1:19).

 

As Judas dit maar net geweet het; as hy maar net na Jesus toe gedraai het. Dan sou daar selfs vir hóm genade en vergifnis gewees het.

 

Het jy al mense ontmoet wat maak asof God die vark in die verhaal is, en asof mense die reg het om boos te wees, maar God wreed en verkeerd is om hulle te straf?  Moenie so wees en maak asof Judas die onskuldige slagoffer in hierdie verhaal is, en Jesus die vark nie.  Jesus het sy liefde oor en oor aan Judas bewys, maar hy het nie daarin belanggestel nie.  Daar is nie ‘n mens op die aarde wat so goed is soos Jesus nie… of so sleg soos Judas nie.

 

[1] J.H. Merle d’Aubigné, The Reformation in England: vol.2, pp.188-199, 337-350

[2] D.A. Carson, The Gospel According to John, p.474

[3] Ibid

[4] Edward Welch, Addictions – A Banquet in the Grave, p.176

[5] D’Aubigné, Ibid, pp.97-102

[6] Carson, Ibid, p.475

Die gevaarlikste sonde ter wêreld

sin-kills

Ek het op Nat Geo Wild ‘n program oor die gevaarlikste diere ter wêreld gesien.  Leeus, tiere, giftige slange en skerpioene, olifante, buffels, bye en ‘n klomp ander diere was op die lys.  Seekoeie was op die lys, maar blykbaar is dit nie waar dat hulle die meeste mense per jaar doodmaak nie.  ‘n Sekere kobra van Suid-Oos Asië was die tweede gevaarlikste en maak meer as 10 000 mense per jaar dood.  Die gevaarlikste dier maak ‘n half miljoen mense per jaar dood:  die malaria muskiet.

 

Die Bybel leer vir ons dat alle sonde dodelik gevaarlik is (Rm.6:23). Daar is egter een sonde wat bo hulle almal uittroon:  ongeloof.  Ongeloof is die moeder van alle sondes (Jh.16:9).  Karen jok vir haar baas, omdat sy nie glo God is waarheid nie.  Sy is ondankbaar en jaloers, omdat sy nie glo God is goed nie.  As sy haar nie bekeer en in Jesus glo nie, sal hierdie sonde haar dood beteken.  Jh.12:36b-50 illustreer dit vir ons.

 

Ongeloof (v.36b-38)

Marna se man is ‘n dronkaard en het onlangs egbreuk gepleeg. Hy sê dat dit haar skuld is, en dat sy hom daartoe gedryf het.  Hy weier om te erken dat hy verkeerd was.

 

Mense doen dit met die Here ook. Hulle wil nie erken dat húlle vir die ongeloof in hulle harte verantwoordelik is nie, en sê dan dat dit God se skuld is.  ‘Hy kon gemaak het dat ek glo; dit is sý skuld as ek verlore gaan.  Ek het sonde gedoen omdat Hy my nie gekies het nie.’  Dit is hoe hulle redeneer.

 

Maar dit is nie die son se skuld dat die klei hard word nie. As dit ys was, sou die son dit gesmelt het.  Daar is iets in die klei wat maak dat die son dit verhard.  God hoef nie iets te doen vir die mens om in die duisternis van sy sonde te verval nie.  Hy hoef net sy lig te onttrek.

 

Jesus het in v.35-36a vir die Jode gesê om in die lig van sy lering te glo terwyl hulle die kans gehad het. Maar t.s.v. al sy wondertekens het hulle nogsteeds nie in Hom geglo nie (v.37, 20:30-31, Ps.78:32).  Hulle wou nie sy lig gehad het nie, en daarom het Hy Hom onttrek (v.36b, 5:40).

 

Israel se ongeloof het Jes.53:1 vervul (v.38). In die laaste vers van Jes.52 sê die profeet dat die heidene in die Messias sal glo, terwyl die eerste vers van Jes.53 Israel se ongeloof voorspel.  Dit is presies wat in Jh.12 gebeur het.  In v.20 wou die Grieke vir Jesus gesien het, terwyl die Jode Hom in v.37-38 verwerp het.  En hoekom het hulle Hom verwerp?  Dit is nie asof God se wonderwerkende arm nie deur die Messias aan hulle geopenbaar is nie (v.38).  Dit is eerder dat hulle dit nie wou glo nie (v.38, Rm.10:16).

 

In Suid-Afrika het ons nie ‘n tekort aan Bybels en kerke nie. Dit is jammer dat die meeste van ons land se burgers nie van hierdie voorregte gebruik maak nie.  Hulle lees die Huisgenoot eerder as die Bybel, en loop in die mall rond eerder as om ‘n erediens by te woon.

 

Wanneer dit egter met hulle sleg gaan, dán soek hulle die Here. En in baie gevalle openbaar Hy ook in hierdie tye sy sterk arm aan hulle (v.38).  Hy spaar hulle lewens en red hulle uit desperate omstandighede uit.  Hy genees hulle van kanker, gee vir hulle ‘n werk, maak dat hulle na 15 jaar van onvrugbaarheid ‘n baba kry en help hulle kinders wat in ‘n koma is.

 

Tydens die krisis belowe hulle om die Here te dien. Maar as Hy hulle gehelp het, dan vergeet hulle van Hom.  Kan ons Hom dan kwalik neem as Hy sy lig van hulle af wegvat (v.36b)?  Dat God se geduld groot is, is nie te betwyfel nie (1 Tm.1:16).  Maar dat Hy vir ewig geduldig sal wees is ‘n illusie.

 

Verharding (v.39-40)

Ben het kanker. Dit is egter nog in ‘n vroeë stadium.  Vir baie maande karring sy familie aan hom om te gaan vir behandeling, maar hy weier.  As gevolg van sy hardkoppigheid het die siekte so versprei dat dit ongeneeslik geword het.  En so is dit ook met sonde.

 

Die Jode wou nie in die Messias geglo het nie (v.38, Hd.7:51-53).  Daarom het Hy Hom onttrek (v.36b) en hulle harte verhard, sodat hulle later nie meer kon glo nie (v.39-40, Rm.9:18, Eks.4:21, 7:3, 13-14, 22, 8:19, 32, 9:7, 12, 34-35, 10:1, 20, 27, 11:10, 14:4, 8).

 

Dit is wat Jesaja voorspel het (v.39-40, Jes.6:10). God se volk was korrup en hoogmoedig (Jes.1-3).  Soos ‘n wingerd vol suur druiwe het hulle nie die soet vrug van bekering gedra nie (Jes.5).  God het vir Jesaja gestuur om ‘n boodskap van oordeel te preek:  “Hoor altyddeur, maar verstaan nie, en sien altyddeur, maar bemerk nie.” (Jes.6:9).

 

Voortaan sou hulle die boodskap gehoor het maar nie verstaan het nie, gesien het maar nie begryp het nie (Jes.6:9). Paulus sê:  “Maar hulle sinne is verhard.  Want tot vandag toe bly by die lesing van die Ou Testament dieselfde bedekking sonder dat dit opgelig word, die bedekking wat in Christus vernietig word.  Ja, tot vandag toe, wanneer Moses gelees word, lê daar ‘n bedekking oor hulle hart” (2 Kor.3:14-15).

 

Omdat die volk hulle oë en ore vir die waarheid toegestop het, het God hulle doof en blind gemaak. Hy het hulle harte so ongevoelig gemaak soos vet en soos die eelt op jou hak (v.40, Jes.6:10).  Omdat hulle dan blind, doof, onverstandig en hard was, kon hulle hulle nie bekeer het nie.  Gevolglik het die Here hulle nie van die terminale siekte in hulle siele genees nie (v.40, Jes.6:10).

 

Is jy, soos Israel, hardkoppig in jou verhouding met God en sy Woord? Roem jy daarin en het jy ‘n reputasie daarvoor dat jy nie die knie buig nie, dat jy nie toegee om eerste jammer te sê en dinge reg te stel nie, dat jy nooit erken as jy verkeerd is nie?

 

Weier jy om na die goeie raad van jou geestelike leiers, ouers en ander gelowiges te luister? Sukkel jy om jou aan gesag te onderwerp?  Skop jy vas as die Here jou tugtig, sodat jy nog meer opstandig raak?  Is daar ‘n sekere sonde wat jy nie wil los nie, waaroor die Here aanhoudend met jou moet praat?  Verset jy jou teen God se weë en karakter soos dit in die Bybel beskryf word?

 

Hardkoppigheid is gevaarlik. Jy kan nie teen die Here wen nie.  As jy nie jou nek onder sy juk wil buig nie, maak jy dinge vir jouself moeilik.  In Ps.32:9 lees ons:  “Wees nie soos ‘n perd, soos ‘n muilesel wat geen verstand het nie, wat ‘n mens moet tem met toom en teuel as sy tuig, anders kom hy nie naby jou nie.”  Salomo sê:  “die weg van die ontroues is hard.” (Sp.13:15).

 

Die geskiedenis van Israel bewys dit (Am.4:6-13). Die Here het hulle aan hulle eie ongeloof oorgegee en hulle verhard (v.40).  En as Hy dít eers gedoen het kan jy jou nie meer bekeer nie (Sp.29:1, Heb.6:4-6).  Volgens die Bybel help dit nie eers om vir so iemand te bid nie (Jer.7:16, 11:14, 15:1, 1 Jh.5:16).  Gebruik dan die kans terwyl jy dit het:  “Vandag as julle sy stem hoor, verhard julle harte nie” (Heb.3:15).  Leer ook vir jou kinders van die Here, sodat hulle koppe nie hard sal wees soos ‘n diamant nie (Ps.78:8).

 

Dalk steek hierdie beeld van God jou dwars in die krop; jy hou nie daarvan nie. Maar dit is nie asof God die Jode teen hulle sin doof, blind en hard gemaak het nie.  Hy het net vir hulle gegee wat hulle wou gehad het (v.37, 39-40, Rm.1:24, 26, 28).  C.S. Lewis het gesê:  ‘Sin is man’s saying to God throughout life, “Go away and leave me alone.”  Hell is God’s finally saying to man, “You may have your wish.”  It is God’s leaving man to himself, as man has chosen.’[1]

 

Vrees vir mense (v.41-43)

Van kleins af doen mense dwase en verkeerde dinge om die fronse van ander te vermy. Kinders sal stout wees, rook, dronk word, dwelms gebruik, vloek, stokkies draai (klas ‘bunk’), steel, rondslaap en enigiets onder die son doen om ‘in’ te wees.  Groot mense ook.

 

Dit kan so erg raak dat mense van Jesus af wegbly, omdat hulle nie soos ‘n seer duim wil uitstaan nie. In die proses verbeur hulle die ewige lewe.  Dit is wat in v.42-43 aan die gang is.

 

Hoekom het Jesaja sulke harde woorde vir die volk gesê? Hy het die verhewe Christus se heerlikheid gesien (v.41, Jes.6:1).  Anders as die Fariseërs in v.42 het Hy God meer gevrees as mense, en daarom kon hy nie anders as om te sê wat God vir hom gesê het nie.  Sy visioen van Christus se heerlikheid het hom laat besef hoe walglik sy eie en die volk se sonde is (Jes.6:5).  Hy het Christus se heerlikheid gesien (v.41), maar die volk het dit gemis (v.37).

 

Daar was egter ‘n aantal van die leiers wat in Hom geglo het (v.42, 3:2, 7:50-51, 9:16, 19:38-39). Tog het hulle dit nie openlik bely nie, omdat hulle bang was om uit die sinagoge – en gevolglik ook uit die samelewing – verban te word (v.42, 7:13, 9:22).  Hulle het die goedkeuring van mense meer liefgehad as die goedkeuring van God (v.43, 5:44).  Volgens v.42-43 is ‘n geheime geloof in Jesus nie voldoende nie.

 

Om mense te vrees is nie die gevaarlikste sonde ter wêreld nie. Maar dit kan daartoe lei dat jy die gevaarlikste sonde pleeg.  Iemand wat ‘n obsessie met ander mense se goedkeuring het, sal enigiets doen om hulle tevrede te stel.  As dit populêr is om in Jesus te glo en kerk toe te gaan sal hy dit doen.  Maar sodra dit weer onpopulêr raak sal hy dit dadelik los.  Sy hart was dus nie in die saak nie.

 

Is dit nie die geval met die meeste Afrikaners nie? In die ou dae was ons ‘n kerkgaande nasie en ‘n ‘Christelike’ volk.  Maar omdat dit nie meer populêr is nie, is ons ‘Christelikheid’ by die venster uit en het die kerke leeggeloop.  Waar staan jy?  Is jy bang om bekend te maak dat jy ‘n Christen is?  Is jy ‘n ‘FBI Christen’ wat in die geheim glo?  Sal jy die trein na die hemel toe mis, omdat jy bang is mense hou nie van jou as jy in Jesus glo nie?

 

Oordeel (v.44-50)

My broer het ‘n dwelmverslaafde in sy huis ingeneem. Die man het ‘n paar keer opgemors.  My broer het hom gewaarsku om nie met sy verkeerde lewe aan te hou nie.  Uiteindelik het hy die streep getrek en vir hom gesê:  ‘As ek jou weer met dwelms vang, gaan ek jou uit die huis uitsit.’  Die man het hom nie ernstig opgeneem nie.  My broer het hom gevang en vir hom gesê hy moet sy goed pak en loop.  Die man kon nie sê dat hy hom nie ‘n kans gegee het nie.

 

God was nie ongeduldig of haastig om die volk se oë te verblind en hulle harte te verhard nie. Hy was vir duisende jare geduldig met hulle, en het in v.44 vir hulle nóg ‘n kans gegee.  Jesus se harde uitroep van liefde (v.44) staan in kontras met die leiers se geheime geloof (v.42-43).  Dié wat in Hom geglo en Hom gesien het, het ook in die Vader geglo en Hóm gesien (v.44-45, 10:30, 14:9).  As hulle dan vir Jesus verwerp het, het hulle ook die Vader verwerp.

 

Volgens die Ou Testament is God en die Messias die lig (Ps.27:1, 36:10, Jes.60:19, 9:1, 42:6-7, 49:6, 60:1-3). Jesus was hierdie lig wat in die wêreld ingekom het (v.46, 1:4-5, 9, 8:12).  Dié wat in Hom geglo het, sou nie in die duisternis van hulle sonde en valsheid gebly het nie (v.46, 35-36a).

 

Iemand wat Jesus se woorde gehoor het maar nie gedoen het nie, sou nie dadelik geoordeel word nie (v.47). Jesus se eerste koms was ‘n tyd om gered te word en nie om geoordeel te word nie (v.47, 3:17, 4:42).  Dié wat Hom egter verwerp het, het vir hulleself ‘n lat gepluk en hulleself verdoem (3:18).  By Jesus se tweede koms sal sy woorde hulle oordeel (v.48).  Soos simbale in ‘n leë vertrek sal dit in hulle harte en gewetens weergalm:

 

‘Uit my wet het jy geweet dat Ek die ware God is, en dat Ek nie jou selfsugtige lewe van sonde goedkeur nie (5:45). Ek het my Seun met die evangelie van verlossing en vergifnis na jou toe gestuur.  Hoekom het jy nie geluister nie?  Nou gaan Ek jou oordeel.’

 

Jesus se woorde het direk van God af gekom (v.49). Sy wonderwerke het dit bevestig, en daarom het die ongelowige Jode geen verskoning gehad nie.  God se gebod was nie ‘n demper op hulle vreugde nie, maar ‘n bevel dat almal wat in sy Seun glo die ewige lewe moet hê (v.50).  Dit is wat Jesus vir hulle gesê het, maar hulle wou dit nie gehad het nie.

 

Baie mense het ‘n harde beeld van God, asof Hy altyd kwaad is en net wil straf. Maar in hierdie verse sien ons dat Jesus ‘n presiese kopie van die Vader is.  Wat leer ons dan van die Vader en die Seun?  Die Seun is nie ‘n sagte Verlosser wat net liefde is nie.  In v.40 is dit wat mense se harte verhard – v.41 wys dit vir ons.  Die Vader is nie haastig om mense te oordeel nie, maar wil hê dat hulle tot bekering moet kom (v.46-47).  Dit is belangrik om hierdie balans in die Vader en die Seun te sien.

 

Het jy al ooit gedink: ‘Die Here wil my nie red nie… Hy wil nie hê so-en-so moet tot bekering kom nie’?  As ek na Jh.12 kyk, dan lyk dit vir my of dit die sondaar is wat hom nie wil bekeer nie, en dat die Here t.s.v. sy hardkoppigheid ingryp en hom verander (soos in die geval van Paulus).  Die Here is absoluut gewillig om sondaars te red.  Laat dit jou dan aanspoor om na Hom toe te kom.  Laat dit jou dryf om die evangelie met ongelowiges te deel en vir hulle redding te bid.

 

As dié wat in die Seun glo automaties ook in die Vader glo (v.44-45), dan leer ons dat dié wat in God glo maar nie in Jesus nie, hulleself bedrieg omdat ons net deur Hóm na die Vader toe kan kom (14:6). Hy alleen is die lig wat ons kan help om uit die donker uit te kom (v.46).

 

Leer ook uit hierdie verse om nie verkeerd te reageer op God se geduld nie. God hou nie sy oordeel terug, sodat jy in jou sonde kan aanhou nie, maar sodat jy jou kan bekeer en gered kan word (v.47, Rm.2:4, 2 Pt.3:9, 15).  Moenie dink jy kan vir ewig met jou sonde speel nie.  As Jesus kom kan jy nie vir Hom sê:  ‘Ek het nie genoeg tyd gehad nie.’  Gebruik die kans wat Hy vir jou gee.

 

Phillip drink homself dronk by ‘n kroeg. Hy klim in sy kar en ry huistoe.  Naby sy huis staan daar ‘n kind langs die pad.  Hy verloor beheer van die voertuig en ry die kind dood.  Hy weet dat hy volgens die wet aangekla gaan word vir moord.

 

Sal die hof dit aanvaar as hy vir die magistraat sê: ‘As gevolg van die drank in my liggaam was ek nie instaat om die kar op die pad te hou nie, en daarom kan julle my nie verantwoordelik hou nie’?  Nee, want hy moes in die eerste plek nie dronk gewees het nie.

 

Net so verskoon die sondaar se geestelike blindheid en onvermoeë om die evangelie te glo (Ef.2:1) nie sy verantwoordelikheid voor God nie. God het die sleutel van geloof in sy sak gebêre (Dt.29:2-4, Ef.2:8, Fil.1:29).  Bid dat Hy dit sal uithaal om jou en jou geliefdes se harte oop te sluit.

 

[1] C.S. Lewis, The Problem of Pain, p.28 aangehaal in Millard J. Erickson, Christian Theology, p.1240

Wat het Jesus van Homself gedink?

Jesus thinking

Vroeër vanjaar het ek met ‘n vrou gepraat wat vrae gehad het oor die lewe, die Here en die Bybel. Sy was verward, omdat haar pa aanhoudend deur die jare sy interpretasie van die Bybel verander het.

 

‘Hoe kan ek weet wat reg is?’ het sy gevra. Dit is glad nie ‘n slegte vraag nie.  Wie besluit dat Sandra se interpretasie van die Bybel reg is, terwyl Jaco s’n verkeerd is?  Wie besluit dat mý oortuiging oor Jesus reg is, terwyl mnr. Jehova Getuie s’n verkeerd is?

 

Die Bybel verduidelik homself en kan homself nie weerspreek nie. Ons moet dit normaal lees en verstaan, en nie ons vooropgestelde idees in die Bybel inlees nie.  Ons moet ook kyk hoe Christene dit deur die eeue verstaan het.  As nog niemand in die geskiedenis dit so verstaan het nie, of as my interpretasie skaars twee honderd jaar oud is, dan is ek waarskynlik verkeerd.

 

Kom ons kyk dan of my interpretasie van Jesus se Persoon in Jh.10:22-42 die toets slaag.

 

Die Jode se vraag (v.22-30)

Jesus was by die Fees van die Tempelwyding in Jerusalem (v.22). In 164 v.C. het Judas Makkabeus die Siriërs verdryf, die tempel gereinig en die altaar herbou en ingewy, nadat Antiochus Epifanes dit in 167 v.C. ontheilig het.[1]  Die Jode het hierdie Fees ingestel om dít te herdenk.  Die Fees het op die 25ste dag van die maand Kislev (Desember) begin, en vir agt dae aangehou.

 

Omdat dit winter was en ook die reënseisoen, was Jesus nie op die oop tempelplein nie, maar het Hy in die pilaargang van Salomo geloop (v.22-23). Dit is so genoem, omdat dit van die tyd van Salomo af gestaan het.  Toe die tempel in 586 v.C. deur Nebukadnessar verwoes is, het hierdie pilaargang staande gebly.[2]  Die pilaargang  was amper soos ‘n skool se stoep:  die pilare aan die kant van die stoep het die dak opgehou, terwyl nóg ‘n ry pilare in die middel ekstra ondersteuning gebied het.

 

In hierdie pilaargang het die Jode rondom Jesus vergader (v.24, Hd.3:11, 5:12).  ‘Hoe lank gaan U ons aan ‘n lyntjie hou – is U die Messias of nie?’ het hulle gevra (v.24, vgl. Mt.26:63).  Maar as Hy vir hulle gesê het dat Hy die Messias is, sou hulle Hom nie geglo het nie, maar gesê het Hy laster en het ‘n duiwel in Hom (v.33, 20, 8:48, Lk.22:67).  Die rede hoekom Hy dit nooit direk vir hulle gesê het nie, is omdat hulle verdraaide opvattings oor die Messias gehad het; hulle het ‘n militêre en politieke Messias verwag (6:14-15).

 

Dit beteken egter nie dat Jesus onduidelik was oor die feit dat Hy die Messias is nie. Sy genesing van die blinde man en die lam man, die vermeerdering van die brood, en baie ander tekens het gewys dat Hy die Messias is (v.25, 3:2, 20:30-31, 21:25, 2:23, hfst.5-6, 9, Jes.35:5-6, 29:18, 42:7, Eks.16).  Ook sy lering en aksies het gewys dat Hy die Herder van Ps.23 is (hfst.10), die Here wat sy tempel reinig (hfst.2, Mal.3:1-3), die God van Abraham wat met Moses gepraat het (8:58, Eks.3:14), ens.  Hy het vir hulle gesê dat Hy die Vader gesien het, en dat dié Hom na die aarde toe gestuur het (6:44, 46, 7:28, 8:14, 23, 38, 42).  Maar ten spyte van al die bewyse, het hulle nogsteeds nie geglo nie (v.25, 12:37).

 

Hoekom het hulle Hom dan nie geglo as die bewyse so duidelik was nie? Dit is omdat hulle nie deel van sy kudde was nie (v.26, 8:47).  As hulle was, sou hulle die Herder se stem as die stem van hulle Messias herken het (v.26, Jes.40:11, Mt.2:6).  Hulle sou in geloof na Hom toe gekom het en agter Hom aangeloop het (v.27, 3, 6:37, Hd.13:48).  Die Herder weet wie sy skape is, en het hulle as sy eie geken nog voordat Hy die wêreld gemaak het (v.27, 3, 14, Rm.8:29, Ef.1:4-5, 2 Tm.1:9, 2:19, 1 Pt.1:2).

 

Jesus gee aan sy uitverkore skape die ewige lewe, en daarom sal hulle nooit verlore gaan nie (v.28, 3:16). Indien hulle verlore gaan, het Jesus vir hulle gejok, omdat Hy die ewige lewe belowe het maar dit nie gegee het nie (v.28, Tit.1:2, 1 Jh.2:25).  Jesus het gesê dat die diewe, rowers, wolwe, huurlinge, vreemdelinge of enigiemand anders nooit die skape uit sy sterk hand en stewige greep kon ruk nie (v.28, 6:39).

 

Ons is die Vader se geskenk aan die Seun (v.29, 17:2, 6, 9, 24). Die Vader wat ons aan die Seun gegee het, is groter en sterker as enige koning, prins, aardsengel, hemelwese, duiwel, dier op die aarde, ster, planeet, of enigiets in die skepping (v.29).  En om dié rede kan niemand ons uit die Vader se hand ruk nie (v.29, Jes.49:2, 51:16).

 

Die Vader en die Seun is een in hulle taak om ons veilig te hou (v.30). Hulle is ook een Wese, sodat iemand wat die Vader gesien het ook die Seun gesien het (v.30, 14:9, 1:18).  Deur dít te sê het Jesus vir die Jode gewys dat Hy die Messias en die Seun van God is (v.24-25, 30).  Let op dat Jesus nie gesê het Hy is die Vader nie, maar eerder dat Hy en die Vader een is (v.30).  Hy en die Vader is verskillende Persone, maar een Wese (v.30).

 

Tot ‘n sekere mate kan ons sê dat die Vader en die Seun soos ‘n tweeling is wat presies dieselfde DNA het, en tog ook unieke persone is. Ons kan ook sê dat God soos water of vuur is.  As die Vader die vlamme is, is die Seun die vuur se hitte en lig.  As die Vader die water is, is die Seun dit wat die water nat laat voel (hierdie dinge kan ons ook van die Heilige Gees sê).

 

Ek besef dat my illustrasie kortskiet, omdat die Vader en die Seun een Wese is, en dus in hierdie opsig glad soos ‘n tweeling is nie.  Die Seun is ook nie maar net ‘n kwaliteit van die Vader soos wat hitte en lig kwaliteite van vuur is, of nat ‘n kwaliteit van water nie.  Die Seun is ‘n Persoon op sy eie.  Tog hoop ek dat hierdie illustrasies ons help om iets te verstaan van wat Jesus in v.30 gesê het.

 

Omdat Jesus en die Vader een is (v.30), is die Seun nie minder God as die Vader nie.  Hy is die presiese spieëlbeeld van die Vader se Wese, en die afskynsel van sy heerlikheid (Heb.1:3).  Die volheid van wie en wat die Vader is, word in die Seun gesien (Kol.1:15, 19, 2:9).

 

Só verduidelik Jonathan Edwards dit: ‘Gestel jy kon die gedagtes wat jy in die laaste uur gedink het net so oordink:  in dieselfde volgorde, en met dieselfde emosie en intensiteit (‘n volmaakte en kristalhelder déjà vu).  Gestel dan dat jy hierdie gedagtes kan herdink, terwyl jy besig is om die oorspronklike gedagtes te dink.  As jy dít kon regkry, sou jy waarlik dubbel gewees het; twee van jou op dieselfde tyd.’[3]  Edwards reken dat die Seun van God die ewige, volmaakte en persoonlike idee is wat God van Homself het.

 

Die Jode se reaksie (v.31-42)

Twee weke gelede het ek die evangelie met ‘n Jehova’s Getuie gedeel. Dit het nie lank gevat om hom in ‘n hoek in te dryf nie.  Toe hy nie meer argumente oorgehad het nie, het hy gesê:  ‘Logically I cannot accept that Jesus is God.’  ‘Ah!’ het ek vir hom gesê.  ‘Jy verwerp dit dus op logiese gronde, en nie omdat die Bybel jou daarvan oortuig het nie.’  Net so het die Jode in v.31 e.v. nie gronde gehad om Jesus se Godheid te verwerp nie.

 

Die Jode het vir Jesus gevra of Hy die Messias is (v.24). Maar noudat Hy vir hulle gesê het dat Hy van God af kom en dat Hy en die Vader een is, wou hulle Hom gestenig het (v.31, 5:17-18, 8:58-59).  ‘Vir watse goeie werk gaan julle My stenig?’ het Hy gevra (v.32).  Kon Hy hierdie werke gedoen het as Hy nie van God af gekom het nie (3:2)?

 

Die Jode het gesê dat hulle Hom nie vir sy goeie werke wou stenig nie, maar omdat Hy gelaster het (v.33, Lv.24:16). ‘Jy is maar net ‘n mens, en nou maak jy jouself God,’ het hulle gesê (v.33).  Hulle het presies verstaan wat Hy in v.30 bedoel het, en Hy het ook dit nie ontken nie.  Hulle was egter verkeerd om te sê Hy Homself God gemaak het (v.33), omdat Hy van ewigheid af God was (1:1). Húlle het dus gelaster, omdat hulle Hom nie as die Seun van God geëer, aanbid en geprys het nie (8:49, 5:23).

 

Jesus het die Ou Testament aangehaal om hulle te antwoord (v.34). Israel se regters het God verteenwoordig, en daarom het Hy hulle in Ps.82:6 gode genoem.  Hierdie korrupte regters was egter nie gode nie, maar sou soos gewone mense gesterf het (Ps.82:1-8).  Deur Ps.82 aan te haal, het Jesus in effek gesê:

 

‘Wanneer God die korrupte leiers van Ps.82 gode noem (en julle kan nie maak asof Hy dit nié gesê het nie, omdat die Skrif nie verander kan word nie), het julle nie ‘n probleem daarmee nie. Maar wanneer die Heilige Een wat regtig van die Vader af kom sê dat Hy die Messias en die Seun van God is, het julle ‘n probleem daarmee.  Ek verstaan nie hoe julle dink nie.’ (v.35-36, Ps.16:10).

 

As Jesus se werke nie van God af was nie, kon hulle Hom verwerp het (v.37). Maar as sy werke bonatuurlik en bo-menslik was, dan was hulle verkeerd om te sê dat Hy nie die Messias en die Seun van God is nie (v.38).  As hulle sy getuienis aangaande Homself verwerp het, kon hulle nie gestry het teen dit wat voor die hand liggend was nie (v.38).  Kon hulle nie in sy werke gesien het dat die Vader in Hom was en Hy in die Vader nie (v.38, 30, 14:10-11, 20)?

 

Nadat Jesus dit gesê het wou die Jode Hom arresteer (v.39, 7:30, 44). Hulle wou dus nie regtig geweet het of Hy die Messias is nie (v.24), maar het ‘n rede soek om Hom dood te maak (v.39, 31).  Jesus het egter uit hulle hande ontsnap, omdat die bepaalde tyd van sy dood nog nie gekom het nie (v.39, 7:30, 8:20).  Hy het die Jordaanrivier gekruis en na die plek toe gegaan waar Johannes in die begin mense gedoop het.  Uit 1:28 leer ons dat die plek se naam Betanië was.  Dit is nie dieselfde Betanië as in 11:1 wat 3 km oos van Jerusalem was nie.  Die Betanië in 1:28 is eintlik Batanea, en was ‘n streek suid-wes van Galilea aan die weste kant van die Jordaanrivier.[4]

 

Omdat daar minder mense in die woestyn was as in Jerusalem, het Jesus daar gebly (v.40). ‘n Hele klomp mense het Hom gevolg en in Hom geglo (v.41-42).  Johannes het nie tekens gedoen nie, en tog het hierdie mense geweet dat sy prediking oor die Messias waar was (v.41, 5:33-35, 1:26-34, Mt.3:11-12).  Jesus se tekens het gewys dat Hy in ‘n ander klas was as Johannes (v.38, 20:30-31).

 

Daar is soveel idees oor Jesus soos wat daar hondsoorte op die aarde is. Verkeerde idees oor Jesus se Persoon en verlossingswerk is gevaarlik.  Kom ons vergeet wat die Qur’an en die media oor Jesus te sê het, en kom ons kyk wat Hy van Homself gedink het.

 

Jesus het geglo dat Hy die Messias is (v.24, 4:25-26). Hy het ook geglo dat Hy die goeie Herder is wat gekom het om sy skape te red (v.26-28, 11).  Hy het nie geglo dat die bokke skape word wanneer hulle in Hom glo nie, maar het geglo dat sekere mense skape is, en dat hulle nog in die kraal moet inkom (v.26-27, 16, Hd.18:9-10, 2 Tm.2:10).  Mense glo dus omdat hulle skape is, en is nie skape omdat hulle glo nie (v.26, Hd.13:48, 1 Ts.1:4-5).

 

Net soos wat ‘n bok nie skaap word nie, kan ‘n skaap nie in ‘n bok verander nie. Die Here se skape kan wel vir ‘n tydjie van Hom af wegdwaal, maar nie een van hulle kan hulle redding verloor nie.  Niemand kan hulle uit Jesus en die Vader se hand uit ruk nie (v.28-29).  Paulus gebruik ander woorde om dieselfde punt te maak.  In Rm.8:38-39 sê hy dat niks ons van God se liefde kan skei nie:

 

  • Jy kan nie jou redding verloor as jy doodgaan nie.
  • Jy kan dit nie in hierdie lewe verloor nie.
  • Gevalle engele (demone) kan dit nie van jou af wegvat nie.
  • Die Kommuniste, Moslems, of enige ander bose regering kan dit nie wegvat nie.
  • Niks wat in die hede gebeur kan maak dat jy jou redding verloor nie.
  • Niks wat in die toekoms gaan gebeur kan dit onklaar maak nie.
  • Niks of niemand wat bo jou in die hemel is kan dit doen nie.
  • Niemand wat in die dieptes van die see of in die hel is kan nie.
  • Niks in die hele skepping kan jou van God se ewige liefde skei nie.

 

Ek het al gehoor hoe mense sê: ‘Niemand kan jou uit Jesus en die Vader se hand uit ruk nie (v.28-29), maar jy kan jouself losruk.’  Maar volgens Jesus kan niemand jou uit sy hand uit ruk nie, omdat die Vader groter is as almal (v.29).  Sal jy dit waag om te sê:  ‘Ek kan myself losruk, omdat ek groter as die Vader is’?

 

As jy een van die Vader se skape is wat die Hy aan die Seun gegee het (v.29), sal jy na Jesus toe kom en op die laaste dag ‘n nuwe liggaam kry (6:37, 39).  As die Vader jou gekies het om soos Jesus te word, dan sal Hy jou ook roep, regverdig verklaar, en verheerlik (Rm.8:29-30).  Hy sal jou nie soos olie deur sy vingers laat glip nie (6:39, 18:9).

 

Om dit te verseker het Hy jou met die Heilige Gees verseël. Die Heilige Gees is die onfeilbare waarborg dat jy nie jou erfdeel sal verloor nie (Ef.1:13-14, 1 Pt.1:4-5).  Hy wat die goeie werk in jou begin het sal jou tot die einde toe bewaar (Fil.1:6).

 

Wie is hierdie Jesus wat sy skape bewaar? Volgens v.30 is Hy een met die Vader.  As Jesus en die Vader een is, dan is die Branhamites, T.D. Jakes, Oneness Pentecostalism, en ander ‘Jesus Only’ kerke verkeerd om te sê dat Jesus die Vader is.  Volgens hierdie mense neem God soms die vorm van die Vader aan, terwyl Hy op ander kere die Seun of die Heilige Gees is.  In hulle gedagtes kan Hy nooit al drie Persone gelyk wees nie, maar is Hy soos Jack Spratt wat ‘n pa, ‘n seun en ‘n huweliksmaat is – een persoon wat drie rolle vervul.

 

Maar volgens Jesus en die res van die Bybel, is die Vader en die Seun (en die Heilige Gees) verskillende Persone (v.30, 1:1-2, Gn.1:26-27, Ps.45:8, 110:1, Mt.3:16-17, 28:19).  Die Vader is nie die Seun nie, en andersom.  Dit was nie die Vader wat aarde toe gekom het om aan die kruis te sterf nie, maar die Seun (1:1, 14).

 

Tog moet ons nie die fout maak om te dink dat daar drie Gode is nie. Die Vader en die Seun (en die Heilige Gees) is een Wese (v.30, Dt.6:4, Jk.2:19).  In Mt.28:19 leer ons dat die Vader en die Seun (en die Heilige Gees) een Naam het.  In die jaar 325 n.C. het ‘n groep kerkleiers in Nicea die Bybelse lering oor Jesus soos volg opgesom:  ‘[He is] from the essence of the Father, God from God, light from light, true God from true God, begotten, not created, of the same essence as the Father’.[5]

 

Jesus het nie gesê dat Hy en die Vader een was nie, maar dat hulle een is (v.30).  Alhoewel Hy vir tyd en wyl sy Goddelike bestaan in die hemel vir die aarde verruil (Fil.2:6), het Hy nie opgehou om God te wees nie (8:58).  Toe Hy mens geword het, het Hy die onafhanklike gebruik van sy Goddelike kwaliteite prysgegee om Hom aan sy Vader te onderwerp (5:19, 30).  In hierdie opsig het Hy Homself leeg gemaak (Fil.2:7).

 

Ons kan dan nie saam met die Jehova’s Getuies sê dat Jesus ‘n god is, dat Hy geskep is, dat Hy die aardsengel Michael is, dat Hy die Seun van God is maar nie God nie, of dat Hy minder as die Vader is nie.  Toe Jesus gesê het dat Hy die Seun van God is, het Hy duidelik bedoel dat Hy een is met die Vader, en dat Hy self God is.  Dit is hoe die Jode dit verstaan het, en dit is hoe Hy dit bedoel het (v.30, 33, 36).

 

Hierdie is die Jesus in wie jy moet glo. Hy gaan Homself nie by jou of my voorkeure aanpas nie.  Aanvaar Hom soos Hy is:  die Messias en die Seun van God wat een is met die Vader en ook gelyk met Hom.  Hy is die ware God wat sy skape sal red en hulle veilig in sy hand sal vashou.

 

My suster het skerp verskil met ‘n Jehova’s Getuie wat saam met haar werk. Die vrou het vir haar gesê:  ‘Gaan lees ‘n bietjie Johannes, en jy sal sien dat Jesus nie God is nie.’  Maar Johannes se punt is juis om te wys dat Jesus ware God is, en dat Hy een is met die Vader.  Die heel eerste vers in die boek sê dit.

 

[1] 1 Makk.4:36-59, 2 Makk.1:9, 18, 10:1-8, D.A. Carson, The Gospel of John, p.391

[2] Flavius Josephus, B. J. 5:5, section 1; Ant.20:9, section 7

[3] Vry vertaal uit Jonathan Edwards, An Essay on the Trinity, p.102 n.8 aangehaal in John Piper, The Pleasures of God, p.42 n.22

[4] Carson, Ibid, pp.146-147

[5] N.R. Needham, 2000 Years of Christ’s Power: Part 1, p.204

Die blindheid van mense wat nie in Jesus glo nie

Blind man

Een van ons lidmate wat nou in die hemel is het my eenkeer van sy seun vertel. Sy seun het met die Bybel groot geword, maar later ‘n ateïs geword.  Hy het vir sy pa gesê:  ‘Toe ek die Bybel geglo het was ek blind, maar noudat ek ateïs is het die oogklappe afgekom.’  Sy pa se woorde aan my was:  ‘Dit is eintlik andersom.  Nou is hy eers blind.’  Die oom was reg:  sy seun was blind en het dit nie besef nie.  Dit is die groot les wat Jesus in Jh.9 vir ons wil leer.

 

Die wonderwerk (v.1-7)

Ek het ‘n storie gehoor van ‘n vrou wat nie oë het nie. Sy wou baie graag sien.  Iemand het vir haar vertel dat daar ‘n spesiale diens by hulle kerk gaan wees.  Terwyl die prediker gepreek het, het sy skielik uitgeroep:  ‘Ek kan sien, ek kan sien!’  Die man het na haar gekyk en gesien dat sy nie oë het nie.  Sy het verduidelik dat sy die lig van die evangelie gesien het, en dat sy tot bekering gekom het.  Die wonderwerk in hierdie verse is veronderstel om dieselfde les te leer.

 

Jesus was in Jerusalem (v.7). Omdat Hy deernis met mense gehad het, het Hy nie maar net verby die bedelaar geloop nie (v.8), maar opgemerk dat hy van geboorte af blind was (v.1).  Soos Job se vriende het die dissipels aangeneem dat die man se blindheid die gevolg van sy of sy ouers se sonde was (v.2).  ‘Miskien is hy meer vervalle as die res van ons?’ het die hulle gedink (kontr. Lk.13:2, 4).  ‘Of miskien het sy ma te veel gedrink toe sy met hom swanger was?  Dalk straf die Here hulle vir iets wat hulle verkeerd gedoen het?’  Die dissipels wou geweet het wat hulle Rabbi dink (v.2).

 

Volgens Jesus was die man se blindheid nie die gevolg van iemand se sonde nie. Hy was blind sodat God hom kon genees om so sy groot krag te wys (v.3).  Hierdie werk wou Jesus gedoen het terwyl dit dag was, voordat die nag van sy kruisdood gekom het en Hy nie meer kón werk nie (v.4).  Solank as wat Jesus op die aarde was, was Hy die lig wat die duisternis van mense se sonde verdryf het (v.5, 8:12, 1:9).  Die genesing van die blinde man was ‘n illustrasie hiervan.

 

Jesus het op die grond gespoeg en modder gemaak om aan die man se oë te smeer (v.6). So het Hy gewys dat Hy die God is wat vir Adam uit die grond geskep het (Gn.2:7).  Jesus het vir die man gesê om die modder in die bad van Siloam aan die suid-weste kant van Jerusalem af te was (v.7, vgl. 2 Kon.5:10).  Hy wat deur die Vader gestuur is (v.4), het die blinde man na Siloam toe gestuur (v.7).  Die man het in gehoorsaamheid gereageer (v.7).  Vir die eerste keer in sy lewe het hy lig, kleur, gesigte en vorms gesien (v.7).

 

Die verwarring (v.8-12)

Het jy al iets gesien wat so fantasties is, dat wanneer jy dit vir ander vertel hulle dink jy lieg (bv. ‘n wortel wat 2.5 meter lank is)? Maar wat gebeur as jy vir hulle sê dat daar dertig ander mense is wat dit ook gesien het, en dat hulle dit kan bevestig?  Skielik glo hulle jou.  En net so het die aantal getuies in v.8-12 bevestig dat die man regtig blind gebore is.

 

Die blinde man se bure het hom as ‘n bedelaar geken (v.8). Hulle kon hulle oë nie glo dat hy genees was nie (v.8).  Party het egter getwyfel dat dit hy is, en het gesê dat hy soos die bedelaar lyk, maar dat dit nie hý is nie (v.9).  Die man het aangehou om te sê dat dit regtig hy is (v.9).  ‘Maar hoe kan dit wees?’ het hulle gewonder (v.10).  ’n Blinde man kan mos nie net eweskielik sien nie.’

 

Die man het verduidelik dat Jesus modder gemaak het, dit aan sy oë gesmeer het, en vir hom gesê het om in Siloam te gaan was (v.11). ‘Nou kan ek sien,’ het hy gesê (v.11).  Die mense wou het geweet waar Jesus is, maar die man het Hom nog nooit gesien nie, en kon hulle nie help nie (v.12).

 

Die verdeeldheid (v.13-17)

Mense het ‘n natuurlike vooroordeel. As jy vir sommige mense sê dat Calvyn iets gesê het, skryf hulle dit summier af.  Hulle gee nie om of dit waar is of nie.  Omdat hulle nie van hom hou nie, oorweeg hulle nie eers wat hy gesê het nie.  En so was die meeste van die Fariseërs met Jesus.

 

Die mense het die man wat voorheen blind was na die Fariseërs toe gebring (v.13). Dalk wou hulle vir Jesus in die moeilikheid kry, omdat Hy die man op die Sabbat genees het (v.14, 5:9, 16).  Die Fariseërs het vir die man gevra hoe hy sy sig ontvang het (v.15).  Hy het sy storie herhaal (v.15).  Maar volgens die Fariseërs het Jesus die Sabbat oortree en kon Hy nie van God af gekom het nie (v.16).  Volgens die Mishna in Shab.7:2 mag ‘n mens nie op die Sabbat deeg geknie het nie.  Gevolglik was dit ook verkeerd om op die Sabbat modder te maak.

 

Volgens party Fariseërs kon Jesus nie ‘n blinde man gesond gemaak het as Hy ‘n sondaar was nie (v.16). Het hierdie teken nie juis gewys dat Hy van God af kom nie (v.16, 3:2)?  Die Fariseërs was verdeeld in hulle opinie oor Jesus (v.16, 7:43, 50-51, 10:19, 12:42).  Hulle het toe gevra wat die blinde man oor Jesus te sê gehad het (v.17).  Hy het gesê dat Jesus ‘n profeet is (v.17).  Hy het nog nie besef dat Jesus die Messias en die Seun van God is nie.

 

Die vrees (v.18-23)

Lisa is ‘n tweedejaar student op universiteit. Sy gaan uit met ‘n vriend wat nie in God glo nie.  Haar kamermaat het onlangs met haar oor die Here begin praat.  Lisa het begin om die Bybel te lees en kerk toe te gaan.  Haar ateïs-vriend het daarvan gehoor en haar uitgelag.  ‘Jy kan mos nie jou intellek so verkrag en in feëverhale glo wat onwetenskaplik is nie,’ het hy gesê.  Sy wou hom nie teleurstel nie, en het toe die Bybel eenkant toe geskuif.  In v.18-23 het die blinde man se ouers dieselfde gedoen.

 

Die Jode het geweier om te aanvaar dat Jesus ‘n profeet is (v.17), en het gesê dat die man nie regtig blind was nie. Hulle het toe sy ouers geroep (v.18-19).  Sy ouers het erken dat dit hulle seun is en dat hy blind gebore is (v.20).  ‘Ons weet egter nie hoe hy gesond geword het nie,’ het hulle gesê.  ‘Maar hoekom vra julle vir ons?  Hy is mos nie minderjarig nie en kan self vir julle vertel wat gebeur het’ (v.21).  Hulle het gelieg, omdat hulle bang was hulle word uit die sinagoge geskop (v.22-23).  Die Jode het besluit om dié wat Jesus as die Messias bely te verban (v.22).  Iemand wat so verban was is deur die samelewing verwerp.

 

Die veragting (v.24-34)

Verledejaar het ek iets oor homoseksualiteit geskryf en dit op die blog gesit. Ek het twee boeke aangehaal om te wys dat homoseksualiteit nie ‘n genetiese probleem is nie, maar sonde.  ‘n Man met ‘n doktorsgraad in genetika het dit gelees en veragtend gesê dat my kennis van genetika te vlak is om die probleem sommer só te wil oplos.  Tog het hy nie gewys waar ek verkeerd was nie.  Hy het sy graad en groot woorde gebruik om my te intimideer.  Op ‘n soortgelyke wyse het die Fariseërs probeer om die blinde man af te skrik.

 

‘Gee eer aan God en praat die waarheid (Jos.7:19),’ het hulle gesê. ‘Ons weet dat Jesus ‘n sondaar is’ (v.24).  Die man het nie veel van Jesus geweet nie, maar kon uit ondervinding sê dat hy blind was en dat Jesus hom genees het (v.25).  Hulle het weer gevra hoe Jesus hom laat sien het, maar hy het geweier om vir hulle te sê, omdat hulle bevoordeeld was en rede gesoek het om nie in Hom te glo nie (v.26-27).  Hy het tong in die kies gevra of hulle sy dissipels wil wees (v.27).

 

Toe hulle die sarkastiese toon in sy stem hoor, het hulle hom uitgeskel (v.28). Om hom sleg te sê het hulle hom ‘n dissipel van Jesus genoem (v.28).  Hulle het daarin geroem dat hulle dissipels van Moses is (v.28).  ‘God het met hom gepraat, maar van hierdie Jesus weet ons niks nie,’ het hulle gesê (v.29, 8:14, Eks.19-31).  Die waarheid was dat Moses van Jesus geskryf het, en dat hulle dit verwerp het (5:46-47, Dt.18:15, 18).

 

Die man was verbaas dat die geestelike leiers blind was (v.30, 3:10). Hoe kon hulle nie gesien het dat Hy van God af kom nie?  Het Jes.29:18, 35:5, 42:7 dan nie gesê dat die Messias blinde mense sal genees nie?  Was dit nie duidelik dat Jesus die wil van God gedoen het en Hom geëer het nie (v.31, 4:34, 5:30, 6:38)?  Sou God ‘n blinde man deur Hom genees het as Hy self vol van sonde was (v.31, Ps.66:18, Sp.28:9)?  Nie een van die profete of apostels het ooit ‘n blinde man gesond gemaak nie (v.32).  As Jesus dan ‘n man wat blind gebore is genees het, was Hy van God af en self ook God (v.33, Eks.4:11, Ps.146:8).

 

Die Fariseërs het vir die man gesê dat hy ‘n sondaar is (v.34, 24), en dat dít die rede was hoekom hy blind gebore is (v.34, 9:2-3). Hulle het misgekyk dat hulle self ook in sonde gebore is (Ps.51:7), en het dit gehaat dat ‘n blinde man vir hulle teologie wou leer (v.34).  Omdat hy geglo het dat Jesus van God af was (v.33), het hulle hom uit die sinagoge verban (v.34, 22, 16:2).

 

Die belydenis (v.35-38)

‘n Jood in Nederland het na ‘n preek van John Piper geluister. Êrens in die preek het sy oë oopgegaan en het hy met trane bely dat Jesus die Here en God van die Ou Testament is.  ‘Jesus is Elohim!’ het hy gesê.

 

Die blinde man in Jh.9 het aanvanklik gedink dat Jesus ‘n gewone mens is (v.11). Daarna het hy besef dat Jesus ‘n profeet is (v.17).  In v.30-33 het hy bely dat Jesus sondeloos is en dat Hy van God af kom.  Uiteindelik het Hy geglo dat Jesus die Messias en die Seun van God is (v.35-38).

 

Jesus het gehoor dat die blinde man uit die sinagoge verban is (v.35). ‘Glo jy in die Seun van die Mens?’ het hy gevra (v.35, Dn.7:13-14).  Die man was bereid om dit te glo, maar het nie geweet dat dit Hy is nie (v.36).  Hy het Hom immers nie gesien nadat hy genees is nie (v.12).  ‘Jy SIEN Hom; dit is Hy wat met jou praat,’ het Jesus gesê (v.37).  Jesus wou nie net gehad het dat die man net fisies moes sien nie, maar ook geestelik.  Die man het Hom Here genoem, in Hom geglo en Hom as God aanbid (v.38).

 

Die blindheid (v.39-41)

Ek weet van ‘n geval waar die toordokter vir ‘n vrou gesê het dat ‘n modderwater mengsel haar gesond sal maak, en dat sy nie ‘n ‘wit’ dokter moet sien nie. Sy het die toordokter se raad gevolg, nie hospistaal toe gegaan nie en gesterf.

 

Omdat die Fariseërs gedink het hulle kan sien, het hulle nie na Jesus toe gekom om van hulle blindheid genees te word nie. Juis daarom sou hulle in hulle sonde gesterf het.

 

Jesus het gekom om die wêreld te red, sodat dié wat geestelik blind is kan sien (v.39, 3:17, Mt.11:25b, Lk.4:18, 2 Kor.2:16). Die Fariseërs het hulleself egter onder sy oordeel geplaas, omdat hulle hulle oë vir die waarheid gesluit het (v.39, 3:18, 12:40, 38, Mt.11:25a, 2 Kor.2:16).  ‘Is ons ook blind?’ het hulle gevra (v.40, Rom.2:19).  Die feit dat hulle dit gevra het, het gewys dat hulle gedink het hulle is nie blind nie.  As hulle hulle blindheid erken het (Mt.15:14, 23:16-17, 19, 24, 26), sou hulle nie skuldig gewees het nie (v.41).  Maar omdat hulle gedink het hulle kan sien, het hulle nie hulle skuld erken nie en kon hulle nie vergewe word nie (v.41, 1 Jh.1:8-9).

 

Die genesing van die blinde man kon nie betwis word nie. En tog het die Fariseërs geweier om in Jesus te glo.  En so is dit wanneer iemand tot bekering kom.  Almal kan sien dat die persoon se lewe radikaal verander het.  En tog weier hulle om te erken dat Jesus die ware God is.  Hulle het allerhande verduidelikings vir hoekom die persoon verander het:  ‘Hy het godsdienstig geword… Hy het opgehou om sy pille te drink… Hy het besluit om sy sokkies op te trek… Hy het mal geword… Hy is gedetermineerd en het selfdissipline… Dit sal nie lank hou nie… ens.’

 

Tog weet hulle hoe sleg hy was voordat hy tot bekering gekom het. Hulle weet dat hy dikwels in ‘rehabs’ was, en dat hy nie verander het nie.  Hulle onthou hoe hy gedurig belowe het om te verander, maar dit nie gedoen het nie.  Hulle onthou hoe hy homself voorgeneem het om ‘n beter mens te wees, en elke keer misluk het.  Maar noudat sy lewe handomkeer verander het en so bly, skop hulle vas.  As hy gesê het dat dit die AA, sy nuwe meisie, oosterse meditasie, sy vasbeslotenheid of psigiatriese pille was wat sy lewe verander het, sou hulle dit geglo het.  Maar omdat dit Jesus is, weier hulle om dit te erken (v.26-27).

 

Selfs as daar vyftig ander persone is wat getuig dat die persoon verander het, sal hierdie mense nogsteeds nie in Jesus glo nie. Hulle sal die verskoning gebruik dat hulle eers nóg bewyse soek dat Jesus en sy Woord waar is (v.26-27).  Die waarheid is egter dat hulle klaar besluit het om nie in Hom te glo nie (v.22).  Hulle gee voor dat hulle die waarheid wil ken.  ‘n Buddhis in Nelspruit het vir my gesê:  ‘I’m looking for the truth.  If you can give me something better than I have, I’ll take it.’  Ek het gou agterkom dat hy nie na die waarheid soek nie.  Hy wou eintlik gehad het dat ek saam met hom moet sê dat Jesus en die Bybel stupid is (v.24).

 

Hierdie mense praat asof hulle vir ‘n feit weet dat Jesus nie die Messias en die Seun van God is nie. Hulle maak aantygings teen Hom wat hulle nie kan bewys nie (v.24, 8:46).  Hulle verwerp Hom uit die hand, maar in dieselfde asem roem hulle daarin dat hulle Hom nie ken nie (v.29).  Maar hoe kan jy ontken dat iemand die Seun van God is as jy nog nooit sy lewe in diepte en met ‘n oop gemoed bestudeer het nie?

 

Sodra jy hierdie mense in ‘n hoek dryf en hulle geen bewyse meer teen Jesus het nie, gebruik hulle emosionele argumente. Hulle sal jou uitlag en slegsê, omdat jy net ‘n ‘leek’ is (v.27-28, 34, Sp.9:7-8).  ‘Wie is jy in elk geval om teen geleerde wetenskaplikes soos Richard Dawkins en Stephen Hawking te stry?’ (v.34).  Hulle is soos die ouer ds. wat gesondig het en deur die jonger ds. aangespreek is.  Die ouer ds. het nie sy sonde erken nie, maar met veragting vir die jonger ds. gesê:  ‘Hoe oud is jy mannetjie?’

 

Moenie toelaat dat sulke mense se emosionele argumente jou afskrik nie. Nadat hulle soos ‘n drukpot stoom afgeblaas het, sal jy besef dat hulle nogsteeds nie die Bybel se bewyse oor Jesus weerlê het nie.  Hulle blaf is erger as hulle byt.

 

Moenie soos hulle wees nie. Glo in Jesus en aanbid Hom as jou Here en jou God (v.35-38).  Moenie dit wat voor die hand liggend is verwerp, omdat jy bang is vir mense se fronse nie (v.18-23).  Moet Hom ook nie verwerp omdat jy soos ‘n zombie agter voorvaderlike tradisie (v.16), jou eie vermoeë om te redeneer, die opinie van die meerderheid, die kultuur, ‘n boek wat deur mense geskryf is, ‘n teorie, dit wat deur een of ander filosoof of professor gesê is, ander godsdienste, of watookal anders aanloop nie.

 

Kan enige van hierdie dinge vir jou sê hoekom die dood so erg is en waar dit begin het? Kan dit vir jou sê hoekom ‘n mens se dood erger is as ‘n rot s’n?  Kan dit vir jou sê hoekom mense baie ver bo diere is; hoekom ons dit nie as moord beskou wanneer iemand ‘n skaap slag nie?  Kan dit vir jou sê hoekom mense nog altyd gevoel het dat moord, egbreuk, diefstal, jaloesie en leuens verkeerd is?  Kan dit vir jou sê hoekom daar soveel lyding in die wêreld is?  Kan dit vir jou sê wat die doel van die lewe is?  Kan dit vir jou sê hoekom die skepping ordelik is?  Die Bybel is instaat om al hierdie vrae realisties en sinvol te beantwoord.  Glo dan dat Jesus en sy Woord waar is.

 

Waar moet jy begin? Erken heel eerste dat jy geestelik blind is, want anders sal jy nie sien hoekom jy in Jesus moet glo nie (v.40).  Moenie jou oordeelsvermoeë vertrou nie.  Eintlik ken jy jouself baie slegter as wat jy dink.  Die mens se hart is bedriegliker as enigiets anders (Jer.17:9).  As jy geestelik blind is, sien ander mense dit gewoonlik voordat jy dit sien (v.40).  Vra dan vir die Here om jou oë oop te maak, sodat jy jou eie blindheid kan raaksien en kan besef dat jy Hom nodig het.  Vra dat Hy jou oë vir die waarheid van die evangelie sal oopmaak (Lk.24:45, Hd.16:14, 2 Kor.4:4, 6).  Erken en bely dat jy dit nie self kan doen nie, net soos wat die blinde man homself nie kon genees het nie.

 

Wanneer die Here jou oë oopmaak sal jy verstaan dat Hy jou sonde haat, maar dat Hy die straf vir jou sonde in sy dood ontvang het. Jy sal verstaan dat jy nog altyd net op Hom moes vertrou, en dat dit nie nodig was om jouself moeg te maak deur te probeer om jou redding te verdien nie.  Jy sal sien dat dit onnodig was om vir soveel jare jou skuld rond te dra, omdat jy al lankal na Hom toe kon kom om dit af te skryf.

 

Jy sal verstaan dat kerk nie ‘n plig is nie, maar ‘n vreugde omdat jy Hom kan prys, sy Woord kan hoor en ander kan dien. Vir die eerste keer sal jy regtig die Bybel verstaan.  Dit sal vir jou soos ‘n boek wees wat jy nog nooit gesien of gelees het nie.  Jy sal verstaan dat Jesus nie ‘n kwaai God is wat met ‘n sweep in sy hand staan as jy nie die reëls nakom nie, maar ‘n beste Vriend op wie jy kan staatmaak.  Jy sal verstaan dat gebed nie iets is wat jy doen wanneer jy goed wil hê nie, maar ‘n verhouding waarin jy met jou Vader praat.

 

Baie mense dink dat vlêrmuise blind is. Tog kan hulle redelik goed sien en gebruik hulle sonar of eggo’s om in die nag te vlieg.  Molle sien baie sleg, maar gebruik hulle neuse om hulle pad te vind.  Beide van hierdie diere is dus beter af as die blinde sondaar.  As die Here nie in die ongelowige se lewe ingryp nie, sal hy vir ewig soos die blinde bedelaar wees.  Maar as die Here hom red sal hy die lig van die lewe sien.  Dit sal vir hom voel of hy vir ‘n tweede keer lewe.

Hoe weet ons dat Jesus die Messias is?

Is Jesus the Messiah

Ek is ‘n voorstaander van Ray Comfort se evangelisasie metodes. In een video het ek gesien hoe hy met ateïste die evangelie deel.  Hy het nie met hulle oor die bestaan van God gedebatteer nie, maar aangeneem dat hulle daarin glo.  Op die einde moes hulle erken het dat daar ‘n God is.

 

Net so moet enigiemand wat die Bybel met oop oë lees, erken dat Jesus die Messias is. Om dit te ontken is soos om te ontken dat sirkels rond is, of dat die see nat is.  In Jh.8:12-30 sien ons hoe die Jode hulle oë toegemaak het vir die lig van Jesus se Messiaskap.

 

God se getuienis (v.12-20)

Elke kind gaan deur ‘n stadium waar sy pa die grootste, slimste en sterkste is. My swaer is ‘n eks-provinsiale rugbyspeler.  Hy is byna 1.9 m lank, weeg omtrent 100 kg, en is goed gebou.  Tydens een aanddiens het my dogter by hulle gesit.  Sy het aan sy bo-arms gevat en gesê:  ‘Sjoe, dis sterk!  Maar my pa s’n is sterker.’  Die waarheid is dat sy arms byna so dik soos my bo-bene is.  Tog was ek in my dogter se oë die sterkste.

 

Wanneer dit by ons hemelse Vader kom is daar nie wanpersepsies nie. Hy is werklik groter, sterker, en wyser as almal.  En as Hý sê dat Jesus die Messias is, kan ons nie daarteen stry nie.  Volgens v.12-20 het God self gesê dat Jesus die Messias is.

 

In 7:2, 37 was Jesus by die Huttefees. Volgens 8:20 was Hy nogsteeds in Jerusalem.  In v.12 het Hy gesê dat Hy die lig van die wêreld is.  Die minora of kandelaar wat in die tempel gestaan het, asook die lampies wat gedurende die Huttefees opsteek is, was ‘n illustrasie van die lig wat God en die Messias na die aarde toe gebring het (Jes.42:6, 49:6).  Die volk het onthou hoe die Here hulle voorvaders in die vuurkolom na die Beloofde Land toe gelei het.[1]

 

Jesus het in soveel woorde gesê dat Hy die Messias en die God van die Ou Testament is: ‘EK IS die lig van die wêreld’ (v.12, Eks.3:14, Ps.27:1, Jes.9:1).

 

Soos wat die son lewe gee, het God se lig na die wêreld toe gekom om vir ons hoop en lewe te gee, om vir ons die regte pad te wys, en om die duisternis van sonde te verdryf (v.12, 1:4-5, 9, Ps.36:10). As ons hierdie lig volg sal dit ons na die ware Beloofde Land toe lei (v.12).  Die Fariseërs was nog in die duisternis van hulle sonde, en daarom het hulle nie Jesus se lering aanvaar nie (v.13).  Omdat Hy hierdie dinge van Homself gesê het, het hulle gesê dat sy getuienis nie waar is nie (v.13).

 

Selfs toe Jesus van Homself getuig het was sy getuienis waar (v.14). Hy is immers die Getroue en Waaragtige Getuie (Op.3:14).  Hy het geweet dat Hy van die Vader af gekom het, en dat Hy weer daarheen oppad was (v.14, 13:3, 16:28).  Hy was meer as net ‘n mens en kon nie lieg nie (Nm.23:19, 1 Sm.15:29, Tit.1:2, Heb.6:18).  Die Fariseërs het nie erken dat Hy van die Vader af gekom het, of dat Hy daarheen oppad was nie (v.14, 9:29), en juis daarom het hulle nie erken dat Hy die Messias is nie.

 

Die Fariseërs se oordeel was verkeerd, omdat hulle op grond van die uiterlike besluit het dat Jesus nie die Messias is nie (v.15, 7:24). Hy self het dan nie eers geoordeel nie (v.15, 11, 12:47).  Wie was hulle dan om Hom te oordeel?  Is dit nie ironies dat die ware Regter niemand geoordeel het nie, en dat hulle probeer het om die Regter te oordeel?

 

Waar Jesus wel geoordeel het sou dit regverdig en waar gewees het, omdat sy oordeel nie maar net menslik was nie, maar Goddelik (v.16). Hy het nie alleen getuig nie, maar die Vader het saam getuig dat Hy die Messias is (v.16).  Die wet het mos gesê dat twee mense se getuienis waar is (v.17, Dt.19:15).  Jesus het van Homself getuig dat Hy die Messias is, en die Vader het dit in sy doop, wonderwerke en opstanding bevestig (v.18, 1:32-34, 5:36, Mt.3:16-17).

 

Die Fariseërs het seker gedink dat Hy na een of ander aardse pa verwys het (v.19, 6:42). Jesus het besef dat hulle nie die Vader ken nie, want as hulle die Vader geken het sou hulle sy ewebeeld en openbaring in die Seun herken het (v.19, 1:18, 14:6-7, 16:3, Kol.1:15).  Maar hulle het nie.  Hulle het ‘n oppervlakkige kennis van die Vader en die Seun gehad (v.14, 7:27, 41-42).  Hulle het Hom nie persoonlik geken nie.

 

Jesus het hierdie woorde by die skatkis in die tempel gespreek (v.20, Jos.6:19, 24, 1 Kron.28:11-12, Mt.27:6, Mk.12:41). Ten spyte daarvan dat die Fariseërs se bloed gekook het, het hulle Hom nie gearresteer nie, omdat God se bepaalde uur vir sy dood nog nie gekom het nie (v.20, 7:30).

 

Aanvaar die getuienis van God aangaande sy Seun. Aanvaar ook Jesus se getuienis oor Homself.  Mense wat sê dat hulle die Seun van God of die Messias is en dit nié is nie, behoort in groen dakkies.  Selfs die wêreld sal sê dat hulle versteurd is.  Vir Jesus om te sê dat Hy die Messias is kan een van twee dinge beteken:  of Hy is mal, of Hy het die waarheid gepraat.  Die rekord van Jesus se lewe dui nie in die minste aan dat Hy mal, verstandelik onstabiel of demoon-besete was nie.  Daarom moet ons aanvaar dat Hy die waarheid gepraat het.

 

Gestel jy vertel vir mense dat jy gedurende jou skooljare hoofseun was, vir die eerste span krieket gespeel het, en akademies in die top 10 was. Wat sal jy daarvan dink as hulle jou ‘n leuenaar noem en sê dat jy net besig is om groot te praat?  Sal jy nie sê dat húlle verkeerd is, omdat jy jouself ken en weet dat jy die waarheid praat nie?

 

As jy dan aanstoot neem wanneer mense jou ‘n leuenaar noem, moet jy weet hoe ernstig dit is om die sondelose Seun van God ‘n leuenaar te noem.  Wie is enige mens om te sê dat Jesus nie die waarheid gepraat het nie?  Jesus het Homself geken.  Toe Hy gesê het dat Hy die lig van die wêreld is en dat Hy van God af kom, het Hy dit nie uit sy duim gesuig nie.

 

Ons kan nie op grond van die uiterlike sê dat Jesus nie die Messias is nie (2 Kor.5:16). Dit is soos om ‘n karate wêreldkampioen te sien, en op grond van sy grootte te sê dat hy jou nie kan seermaak nie.  Dit is soos om die 17-jarige Dawid met sy gladde pienk wange te sien, en te sê dat hy nie ‘n reus kan doodmaak nie (1 Sm.16:7).  Om iemand te beoordeel moet jy hom eers goed ken.  Om dan te weet wie Jesus regtig is, moet jy sy lewe bestudeer soos wat dit in die Bybel opgeteken is.  Daarná kan jy beoordeel of Hy die Messias is of nie.

 

Dit is omdat mense in die duisternis is, dat hulle die aansprake wat Jesus gemaak het betwyfel.  As mense na Jesus toe kom, sal hulle in sy lig sien dat Hy regtig die Messias is.  Hulle sal nie meer deur die duisternis van hulle sonde en wêreldse filosofieë verblind word nie, maar die waarheid sien.  Indien ons weier om na sy lig toe te kom, sal Hy ons vir ewig in die duisternis van die hel werp.

 

Die mense wat vir Jesus verwerp, het nog nooit sy Persoon, lewe en lering noukeurig en met ‘n oop gemoed bestudeer nie. Hulle het nie ‘n goeie rede om Hom te verwerp nie.  Hulle het ook gewoonlik ‘n agenda vir hoekom hulle Hom nie wil erken nie.  Hulle is bang dat dit hulle iets gaan kos, of dat hulle een of ander sonde sal moet prysgee.

 

Hulle vermy die Woord van God. Hulle skram weg, omdat hulle bang is dat hulle sonde blootgelê gaan word.  As hulle na Hom toe kom gaan Hy hulle verander, en dit wil hulle nie hê nie.  Miskien vermy hulle Hom, omdat dit aanstoot gee wanneer Hy sê dat hulle niks kan doen om hulleself te red nie, maar dat Hy hulle enigste hoop is.  Is dit nie tragies dat hulle Hom tot hulle eie ondergang verwerp nie?

 

Die Jode se reaksie (v.21-30)

‘n Week gelede het ek die evangelie met iemand gedeel. Ek het vir die vrou gevra of sy seker is sy gaan hemel toe.  ‘Nee, ek is nie seker nie,’ het sy gesê.  ‘En wat as jy in jou onsekere toestand doodgaan?’ het ek gevra.  ‘Is jy bereid om die kans te vat en maar net te hoop dat jy hemel toe gaan?’  ‘Wel, ek hoop maar dat die Here op daardie dag genadig sal wees,’ het sy gesê.

 

Volgens Jesus sal daar op daardie dag geen genade wees nie, en ek het dit vir haar gesê. As jy in jou sonde sterf, is die kanse vir jou om gered te word verby.  Niemand kan van die hel af na die hemel toe oorgaan nie (Lk.16:26).  In v.21-30 het Jesus die Jode twee keer gewaarsku om nie in hulle sonde te sterf nie.

 

Soos in v.14, het Jesus weer in v.21 gesê dat Hy weggaan. Hy sou binnekort gekruisig word, uit die dood uit opgewek word, en opgevaar het na sy Vader toe.  Die Jode sou Hom gesoek het, maar nie gevind het nie (v.21, 7:34).  Hulle sou sonder sukses vir ‘n ander messias gewag het (Lk.17:22), en daarom moes hulle nóú in Jesus as die Messias en die Seun van God geglo het.

 

Indien hulle dit nie gedoen het nie, sou hulle op hulle sterfbeddens sonder hoop en vergifnis in hulle sonde gesterf en in die hel beland het (v.21). Omdat die Jode Hom verwerp het, het Jesus gesê dat hulle nie na die hemel toe kon gaan waarheen Hy oppad was nie (v.21).  Jesus sou na sy dood hemel toe gegaan het, terwyl hulle na húlle dood in die hel sou wees (v.21).

 

‘Gaan Hy Homself doodmaak?’ het hulle gespot (v.22, 7:35). Volgens die Jode sou iemand wat selfmoord gepleeg het swaarder gestraf word, en nie die Koninkryk ingegaan het nie.[2]  Die Jode het dus eintlik gesê:  ‘Waarheen is Hý oppad – hel toe?  En is dit nie hoekom ons Hom nie kan volg nie, want ons is oppad hemel toe?’

 

Volgens Jesus het hulle Hom verwerp omdat Hy van die hemel af was en hulle van die aarde af (v.23, 17:14, 16). Anders as hulle was Hy nie deel van die bose wêreldsisteem wat agter die duiwel aangeloop het nie (v.23, Ef.2:2, 2 Kor.4:4, 1 Jh.5:19).  Om te sê dat Christus selfmoord gaan pleeg en hel toe gaan is Godslastering en deur die duiwel geïnspireer (v.22).  Die Jode moes hulle van hulle ongeloof bekeer het en geglo het dat Jesus die Messias en die God van Eks.3:14 is (v.24, Gk. egō eimi).  Ongeloof is sonde (16:9), en daar is niks erger as om in hierdie toestand te sterf nie (v.24, 21).

 

Die Jode was omgeroer. ‘Wie dink jy ís jy?’ het hulle in v.25 gevra.  Die feit dat Hy Homself EK IS genoem het (v.24), was vir hulle een te veel.  Jesus het Homself nie aan hulle gesteur nie.  ‘Ek het reeds van die begin van my bediening af vir julle gesê wie Ek is, maar julle wil nie luister nie.  Hoekom moet Ek my asem mors as julle in elk geval nie wil glo dat Ek die Messias en die Seun van God is nie?’  Só moet ons Jesus se woorde in v.25 verstaan.

 

Jesus het baie oor die Jode se ongeloof te sê gehad, en sou hulle op die laaste Dag daarvoor geoordeel het (v.26, 16). T.s.v. húlle ongeloof het die Vader in waarheid getuig dat Jesus van Hom af gekom het (v.26).  En vir Hom was dit al wat saakgemaak het.  Die getuienis wat Hy in v.12 oor Homself gegee het, het Hy by die Vader gehoor (v.26).  Maar omdat die Jode Hom nie geken het nie (v.19), het hulle nie verstaan toe Hy met hulle oor die Vader gepraat het nie (v.27).  Hulle het nie geweet dat die Vader die Een was wat Hom gestuur het nie (v.26-27).

 

Eers as hulle vir Jesus gekruisig het en Hy uit die dood uit opgestaan en na die Vader toe teruggekeer het, sou hulle geweet het dat Hy die Messias en die Seun van God is, dat die Vader Hom gestuur het en Hy God se woorde aan hulle verkondig het (v.28, 3:14, 12:32, Eks.3:14, Dn.7:13-14). Sommige van hulle sou dit met ‘n gewillige hart bely het (Hd.2:36-37, 41, 6:7), terwyl ander dit onder dwang sou doen (Mt.26:64, Fil.2:10-11, Op.1:7).

 

Alhoewel Jesus se eie volk Hom verwerp het, was sy Vader altyd met Hom (v.29, 16:32). Hy was met Hom om siek mense te genees en duiwels uit te dryf (Hd.10:38).  Omdat Hy die Vader behaag het en sy wil gedoen het, was die Vader met Hom (v.29, 4:34, 6:38, Mt.3:17).  Die Jode het wel gedink dat die Vader Hom aan die kruis verlaat het, maar ook dít was net vir ‘n wyle toe Hy ons sonde op Homself geneem het (Mt.27:43, 46).  Toe Jesus al hierdie dinge gesê het, het baie van die Jode in Hom geglo (v.30).  Volgens v.31-59 het baie van hulle ‘n vals geloof gehad.

 

Is jy ‘n ongelowige wat jou nog nie van jou sonde bekeer het nie? Is jy ‘n gelowige wat van die Here af weggedwaal het?  Het jy ongeredde geliefdes met wie jy die evangelie moet deel?  Dan is Jesus se boodskap in v.21-30 vir jou.  Hier is hoe jy dit moet toepas.

 

Gebruik die kans wat die Here vir jou gee om jou te bekeer (v.21). Moenie sy hand wegklap, op sy aanbod spoeg, of jou hart teen Hom verhard nie.  As jy dit doen sal die tyd kom wanneer jy sy hulp nodig het, maar dit nie vind nie (v.21, 1 Sm.28:6). Carpe Diem – gryp die geleentheid aan!  Jesus het nie gekom om die wêreld te oordeel nie (v.15), maar sodat die wêreld deur Hom gered kan word (3:17).  Hy sal egter binnekort terugkeer om die wêreld te oordeel (v.16, 26).  Sorg dan dat jy aan sy kant is, want as Jesus teen jou is, is jy soos ‘n jong vlakvark wat deur ‘n leeu verskeur word – niemand kan jou red nie (Dt.32:39, Jes.43:13, Ps.50:22, Hos.2:9, 5:14, Heb.10:31).

 

Moenie dink dat die Here vir ewig geduldig sal wees nie. “Soek die Here terwyl Hy nog te vinde is; roep Hom aan terwyl Hy naby is.  Laat die goddelose sy weg verlaat en die kwaaddoener sy gedagtes; en laat hy hom tot die Here bekeer, dan sal Hy hom barmhartig wees; en tot onse God, want Hy vergeef menigvuldiglik.” (Jes.55:6-7).  Jy wil nie by die wederkoms erken dat jy anders moes geleef het nie.  Jy wil nie dán besef dat Hy die ware Messias en die Seun van God is, en dat jy nie in Hom geglo het nie.

 

Jy kan ook nie sê dat jy nie geweet het, of dat Jesus jou nie gewaarsku het nie (v.25, Esg.3:18). Jy kan nie sê dat jy getwyfel het en tyd nodig gehad het om daaroor te dink nie.  Hierdie is nie iets wat jy kan uitstel nie.  Jy kan nie maar net hoop dat jy op jou sterfbed dinge met die Here sal regmaak nie.  Wie sê dat jy ‘n sterfbed gaan hê – dalk sterf jy in ‘n motorongeluk?  Of dalk kom Jesus terug terwyl jy nog op die aarde is.  Miskien kry jy breinskade of jy lê vir maande in ‘n koma.  Dalk maak die morfien dat jy nie ‘n helder oomblik het om die evangelie te hoor en daarop te reageer nie.

 

Jy kan nie met hierdie dinge speel nie. Jy kan dit nie bekostig om in jou sonde te sterf, of om onseker te wees of Jesus die ware Messias en Verlosser is nie (v.21, 24).  Dit gaan my verstand te bowe dat mense grappe maak oor hulle ewige bestemming.  Mense wat sê dat hulle nie bang is om hel toe te gaan nie, weet nie wat die hel is nie.  ‘Hel is die swaarkry wat ek op die aarde moet deurmaak,’ is wat hulle sê.  Maar hulle weet nie waarvan hulle praat nie.

 

Ander is bang vir die hel, maar hou nie op met hulle sonde nie. Ook húlle verstaan nie hoe erg die hel is nie.  Ander mense hoop maar dat die Here hulle op grond van hulle goeie lewe in die hemel sal toelaat.  Hulle postmoderne familie en kollegas sê vir hulle dat die Here hulle in die hemel sal toelaat omdat hulle opreg was – selfs al was hulle ook Hindoes of ateïste.  Hulle weet nie dat hulle in ‘n gekkeparadys lewe nie, omdat almal wat nie in die ware Jesus glo nie maar in ongeloof sterf, hel toe gaan (v.24).  Dit laat my dink aan Moslems wat oortuig is dat hulle hemel toe gaan, omdat hulle met ‘n vliegtuig in ‘n gebou vas gevlieg het, of omdat hulle hulleself in ‘n winkelsentrum met ‘n bom opgeblaas het.

 

Jy kan nie op jou eie terme en voorwaardes in die hemel inkom nie. Probeer maar, dit sal nie werk nie (v.21, Lk13:24).  Jy wil ook nie die kans vat om maar te hoop dat jou lewe met die Here reg was nie (Mt.7:21-23).  Jy moet weet, want net dán kan jy in vrede jou laaste asem uitblaas.  Sorg dan dat jou sonde vergewe is en dat jy ‘n skoon gewete het.  Om vergewe te word moet jy jou bekeer en besef dat God jou net sal aanvaar as Jesus in jou plek staan.  As jy op Jesus vertrou kan jy vir Hom dankie sê dat Hy dit reeds deur sy kruisdood in jou plek gedoen het.

 

Om te ontken dat Jesus die Seun van God en die Messias is, is om in te druis teen dit wat voor die hand liggend is. Maar natuurlik is dit nie voor die hand liggend as jy blind is nie.  En om ‘n blinde mens te oortuig dat daar so iets soos lig bestaan, is so te sê onmoontlik.  Net die Here kan dit doen.

 

[1] John MacArthur, The MacArthur Study Bible, note on Jn.8:12-21

[2] Leon Morris, The Gospel According to John, p.446 n.34

Die wêreld se haat vir Jesus

Hate

Hoekom is dit dat mense wat in die filmbedryf werk nie Vishnu, Krishna, Buddha, Allah, Mohammed of ander godsdienstige karakters se name as ‘n vloekwoord gebruik nie? Hoekom gebruik hulle Jesus se Naam; hoekom laster hulle Hom?  Is dit nie juis omdat Hý die ware God is, en omdat hulle Hom haat nie?  In Jh.7:1-24 het ons ‘n illustrasie van hoe die wêreld vir Jesus haat.

 

Jesus en sy broers (v.1-9)

Ek onthou ‘n paar gevalle waar ek iemand se sonde vir hulle uitgewys het, en hulle woedend was. Die een persoon het die fokus van homself probeer afkry deur te sê dat dit ander mense se skuld is.  By ‘n ander geleentheid het die man die situasie probeer omswaai deur op mý sonde te fokus.  In nog ‘n geval het die persoon my van ‘n kant af ingeklim en iets gesê soos:  ‘Wie gee vir jou die reg om mý te oordeel?’  Ek self het al in die strik getrap en kwaad geword toe iemand my sonde uitgewys het.  Jesus sê dat dit ‘n kenmerk van die wêreld is (v.7).  Dit is omdat Hy hulle sonde uitgewys het wat hulle Hom wou doodmaak.

 

Die gebeure in hfst.6 het net voor die Paasfees plaasgevind (6:4). Hfst.7 het ongeveer ses maande later, tydens die Huttefees plaasgevind (v.2).  Gedurende hierdie Fees moes die volk die eerste oes van hulle wingerde en olyfboorde vir die Here gebring het (Eks.22:16, Dt.16:13).  Om hierdie rede is dit ook die Fees van Insameling genoem (Eks.34:22).  Dit is gehou van die 15de tot die 21ste dag van die sewende maand (Lv.23:34).  Die volk moes takke afgesny het om hutte of tente mee te bou; hulle moes tydens die sewe dae van die Fees in hierdie hutte gebly het (Lv.23:42).  So het hulle onthou dat hulle vir 40 jaar in die woestyn in hutte gebly het, en dat God vir hulle gesorg het (Lv.23:43).

 

Jesus was nog in Galilea (v.1, 6:1). Die Jode in Judea wou Hom doodmaak, en daarom wou Hy nie onnodiglik daar gewees het nie (v.1, 5:1, 18, 8:37, 40, 59, 11:53).  Sy broers het egter vir Hom gesê om na die Fees toe te gaan.  Hulle het seker geweet dat baie van sy dissipels in Galilea Hom verlaat het (6:66).  ‘Hoekom wil jy in die platteland rondhang as daar duisende mense by die Fees gaan wees?  Jy kan mos dáár jou wonderwerke doen, sodat jou dissipels dit kan sien en in jou kan glo.  Iemand wat beroemd wil wees kan nie in ‘n afgeleë hoekie werk nie.  Gaan dan na die Fees in Jerusalem toe, sodat jy jouself vir die wêreld kan wys.’ (v.3-4).

 

Dit is min of meer wat Jesus se broers vir Hom gesê het. Soos die res, het hulle ‘n politieke en wonderwerkende Messias verwag.  Dit is erg genoeg dat die Jode Hom verwerp het.  Maar dit is tragies dat sy eie familie nie geglo het dat Hy die Seun van God is nie, en dat hulle gedink het Hy is mal (v.5, Mt.13:57, Mk.3:21).  Eers ná sy opstanding het hulle in Hom geglo (Hd.1:14).  Hulle name was Jakobus, Josef, Simon en Judas (Mt.13:55).  Jakobus het die brief geskryf wat sy naam dra, terwyl Judas die brief geskryf het wat sý naam dra (Jk.1:1, Jud.1).  Jakobus het ook ‘n apostel en die leier van die kerk in Jerusalem geword (Hd.15:13, 21:18, 1 Kor.15:7, Gal.1:19, 2:9).

 

Jesus het vir sy broers gesê dat sy tyd nog nie gekom het om na die Fees toe te gaan nie, maar dat hulle enige tyd kon gaan (v.6). As Hy aan die begin van die Fees in Jerusalem opgedaag het, sou die Jode Hom doodgemaak het (v.1).  Omdat dit nog nie sy bepaalde tyd was om te sterf nie, sou Hy nie saam met sy broers na die Fees toe opgegaan het nie (v.8).  Bowenal sou Hy nie gegaan het met die doel wat sy broers in gedagte gehad het nie, nl. om Homself vir die wêreld te wys (v.8, 4).  Dit sou Hy eers by die volgende Paasfees gedoen het (12:32).  Wat hierdie Fees betref het, sou Jesus nie dadelik gegaan het nie (v.9).  Hy sou in die geheim gegaan het en eers halfpad deur die Fees in Jerusalem opgedaag het (v.10, 14).

 

Omdat Jesus se broers nie in Hom geglo het nie (v.5), was hulle deel van die wêreld, en daarom kon hulle openlik na die Fees toe gegaan het. Die wêreld het hulle nie gehaat soos wat hulle vir Jesus gehaat het nie (v.7, 15:19, 23-24).  En hoekom het hulle Hom gehaat?  Omdat Hy deur sy lewe en lering vir hulle gewys het dat hulle harte en werke boos is (v.7, 2:13-17, 3:19-20, 4:18, 48, 5:14, 40, 44, 6:26).  Die ongelowige wêreld het nie daarvan gehou dat Jesus hulle harte blootgelê het, en sy vinger op ‘n rou senuwee gelê het nie – daarom het hulle Hom gehaat en wou hulle Hom doodmaak (2:18, 5:16, 18, 6:41, 60-61, 7:1).

 

Toets jouself om te sien of jy soos Jesus se broers en die wêreld is. As jy dit nie doen nie sal jy dínk jy is godsdienstig, terwyl jy eintlik baie ver van die waarheid af is.  Jy is nie noodwendig gered, omdat jy glo Jesus kan wonderwerke doen, omdat jy gesien het hoe jou ma van kanker genees word, of omdat die Here vir jou ‘n goeie werk gegee het nie.  Jesus se broers het geweet Hy kan wonderwerke doen (v.3), en tog het hulle nie in Hom geglo nie (v.5).  Jesus wil hê jy moet in sy Persoon glo, en nie net in wat Hy vir jou kan doen nie.

 

Hy wil ook hê dat jy tussen Hom en die wêreld moet kies. As die wêreld jou liefhet; as almal by jou skool, universiteit en werk van jou hou; dan wys dit dat jy een van hulle is (v.7, 15:19, Lk.6:26).  Hoe lyk dit met jou:  aan wie se kant is jy?  Natuurlik is daar mense wat aggressief is teen Jesus; mense wat uitgesproke is dat hulle Hom haat.  Die Jode in v.1 was so.  Ateïste en Moslems is so.

 

Maar dan is daar mense soos Jesus se broers. Hulle val Hom nie aan nie, maar hulle glo ook nie in Hom nie (v.5).  Dit is nie dat hulle bewustelik aan Hom dink as hulle aardsvyand nie, maar hulle stel ook nie regtig in Hom belang nie.  Hulle het nie ‘n liefde vir die evangelie, die Bybel, gebed, en die liggaam van Christus nie.  Hulle glo dat hulle goed genoeg is sonder Hom.  Volgens Jesus is hulle deel van die wêreld wat Hom haat (v.7), want as jy nie vir Jesus is nie, is jy teen Hom (Mt.12:30).

 

Miskien sê jy: ‘Ek haat nie vir Jesus nie.  Ek lees darem gereeld my Bybel, bid elke aand, en gaan elke Sondag kerk toe.’  Dit insigself beteken nie dat jy Hom liefhet nie.  Die Fariseërs was ook baie godsdienstig, en tog het hulle Hom gehaat.  Vra eerder vir jouself wat jy met sy Woord doen?  Gehoorsaam jy dit, selfs wanneer dit jou dwars in die krop steek?  Vermy jy preke wat jou sonde uitwys?  Sal jy dit verkies om deel te wees van ‘n gemeente wat nie kerktug toepas nie?  Voel jy ongemaklik as jy rondom mense is wat heilig lewe?  Haat jy dit as die Here jou sonde aan die lig bring (v.7)?  Moet jy altyd eers uitgevang word voordat jy vergifnis vra?

 

Om vir Jesus te haat en nie in Hom te glo nie is baie ernstig. Mense gaan hel toe omdat hulle dit doen.  Tog is dit nie die onvergeeflike sonde nie.  Ek het reeds vir jou gewys dat Jesus se broers later tot bekering gekom het (v.5, Hd.1:14).  Het jy familie, vriende en kollegas wat nie in die Here glo nie; mense wat Hom haat?  Bid vir hulle bekering, want by die Here is niks onmoontlik nie (Mt.19:25-26, Lk.1:37).  ‘n Tannie in Nelspruit se broer het baie gedrink.  Vir jare het hulle gebid dat hy tot bekering moet kom, maar niks het gebeur nie.  ‘n Jaar of twee gelede het die Here hom van sy sonde oortuig en tot bekering gebring.  Hy is nogsteeds in die kerk waar hy saam met ander gelowiges die Here dien.

 

Jesus en die Jode (v.10-24)

Moderne Ortodokse Jode sê dat Jesus ‘n bedrieër is. In hulle geskrifte staan dit ook so dat Hy mense mislei het.[1]  Ook in Jesus se dag het baie mense dít geglo (v.12).

 

Jesus het nie saam met ‘n groep na Jerusalem toe gereis nie, maar het ‘n paar dae nadat die Fees begin het in die geheim opgegaan (v.10). Die Jode wat Hom wou doodmaak het na Hom gevra en gewonder waar Hy is (v.11, 1, 11:56-57).  Die mense het onderlangs in fluisterstemme oor Hom verskil (v.12, 40-43, 6:52).  Party het gesê dat Hy ‘n goeie man is, maar niks meer nie (v.12).  Die res het gesê dat Hy die volk mislei (v.47, Lk.23:2, 5).  Tog het niemand openlik van Hom gepraat nie, omdat hulle bang was vir die Joodse leiers (v.13, 9:22, 12:42, 19:38, 20:19).

 

Teen die middel van die Fees het Jesus die mense in die tempel gaan leer (v.14). Deur sy lering het Hy gewys dat Hy die Messias is, omdat die Ou Testament voorspel het dat die Messias die volk sou leer (Dt.18:15, 18, Jes.50:4, 61:1-2).  Die Jode was verbaas oor sy lering en kennis van die Ou Testament (v.15, Lk.2:47, 4:22, Ps.119:99).  Hy was maar 32 jaar oud.  Hy het geen formele opleiding gehad nie (v.15).  Hy het nie gesê:  ‘Rabbi so-en-so sê’ nie, maar ‘Voorwaar, voorwaar, Ek sê vir julle’.  Daar was gesag in sy lering (Mt.7:28-29).  Hulle het nie vir ‘n oomblik daaraan gedink dat Hy die Messias en die Seun van God is nie.

 

Jesus het geweet dat hulle oor sy lering praat. Hier is mý poging om te verduidelik wat Hy in v.16 gesê het:  ‘Wil julle weet waar my woorde vandaan kom?  Nee, Ek het nie in die geheim by een of ander rabbi vir aandklasse gegaan nie.  Wat ek geleer het, het my Vader vir my gesê.  Ek kom van die Vader af; Hý het My gestuur.  Ek is die openbaring van God (1:18).  Alles wat Ek sê het Ek by Hóm gehoor (12:49-50).  As julle My en my lering verwerp, verwerp julle die Vader (Lk.10:16).’

 

Dié wat bereid en gewillig was om God se wil te doen, sou geweet het dat Jesus en sy lering van God af kom (v.17, 8:43, Ps.25:9, Dn.12:10). Hulle sou gou gehoor het dat sy lering met die Ou Testament ooreenstem, en dat Hy nie ‘n vals profeet is nie.  ‘n Vals messias wat nie met God se gesag praat nie, soek sy eie eer (v.18).  Hy wil hê mense moet dink Hy is slim en oorspronklik.  Jesus het nie die eer en applous van mense gesoek nie (v.16, 5:41).  Al wat vir Hom belangrik was, was dat Hy sy Vader se woorde moes verkondig, sodat Hý daardeur verheerlik kon word (v.16, 16:14).  Omdat Jesus God se woorde verkondig het, was dit ‘n leuen om te sê dat Hy die volk mislei het (v.12).  Daar was nie ‘n druppel valsheid in sy bloed nie (v.18, 17:17, Ps.119:160, 1 Pt.2:22).

 

Dieselfde kon nie van die Jode gesê word nie. Alhoewel hulle die wet van Moses gehad het, het hulle dit nie gedoen nie.  Hulle het die sesde gebod oortree en beplan om vir Jesus dood te maak (v.19, 1, 7, Eks.20:13).  Hulle het teen Hom gelaster en gesê dat Hy ‘n demoon het (v.20, 8:48, 52, 10:20, Mk.3:22).  Hoe erg dít nie:  om te sê dat die Seun van God ‘n demoon het!?  Hulle het gesê dat hulle Hom nie wou doodmaak nie.  Maar uit v.1, 21, 25, 5:18, 1-17 is dit duidelik dat die Jode Hom wóú doodmaak, omdat Hy iemand op die Sabbat genees het.

 

Dit is ironies, want volgens Lv.12:3 het die wet gesê dat seuntjies op die agtste dag besny moet word (nie dat Moses dit ingestel het nie – God dit al in Gn.17:10 ingestel). Indien die agtste dag op die Sabbat geval het, het hulle die kind besny (v.22).  In hulle oë was dit nie verkeerd om op die Sabbat ‘n baba seuntjie te opereer, sodat hulle ‘n deel van sy liggaam kon ‘regmaak’ nie (v.23).  Maar dit was verkeerd toe Jesus ‘n man se hele liggaam genees het (v.23).  Het Jesus nie juis die Sabbat onderhou deur sy naaste lief te hê, en vir ‘n siek man rus te gee van sy ongemak en pyn nie?

 

Jesus het vir hulle gesê om nie op grond van die uiterlike te oordeel nie (v.24, 8:15). Hulle kon nie na sy uiterlike mens gekyk het, en daardeur aangeneem het dat Hy nie die Messias is nie (2 Kor.5:16).  Sy lering en werke het mos gewys dat Hy nie net ‘n gewone mens is nie, maar dat Hy van God af kom.

 

Jy kan nie maak dat mense vir Jesus lief is nie, maar jy kan hulle monde stilmaak deur vir hulle wys dat Hy die Seun van God is. Selfs al oortuig jy hulle nie, kan jy ten minste verhoed dat jou kinders en swakker gelowiges deur die wêreld se argumente oortuig word.  As jy die Bybel se lering oor Jesus ken kan jy ook jouself beskerm, sodat jy nie struikel nie.  Jy sal vir mense kan sê dat Hy die Seun van God is.  As jy dit gedurig oordink sal dit soos ‘n vuur in jou brand, sodat jy nie skaam is om dit vir ander te vertel nie (v.13).

 

Om rotsvas te glo dat Jesus die Seun van God is, moet jy die Bybel reg benader (v.16-18). Dit is immers die Bybel wat vir ons die waarheid van Jesus leer.  Dit is nie toevallig dat die geloofsbelydenis begin deur te sê wat ons oor die Bybel glo nie, want as ons dáár verkeerd trap, dan is dít wat ons oor die Seun van God glo ook daarmee heen.  As ons nie die Bybel glo nie, dan is elke mens se opinie oor Jesus ewe geldig.  Vir sommige is Hy maar net ‘n goeie mens, terwyl Hy vir ander ‘n bedrieër is (v.12).

 

Om te weet wie Jesus regtig is, móét jy glo dat die Bybel nie maar net die woorde van mense is nie, maar die Woord van God (v.16, 1 Ts.2:13). Elke woord is deur die Heilige Gees geïnspireer, en is daarom ook foutloos en onfeilbaar (2 Tm.3:16, 2 Pt.1:20-21).  As ons dít nie aanvaar nie, sal ons ook nie bely dat Jesus die Seun van God is nie, omdat die Bybel hierdie dinge oor Hom sê.  As jy die lering van Jesus verwerp, dan verwerp jy Hóm (v.16, 1 Ts.4:8).

 

‘n Predikant het vir my vertel hoe hy met eks-kommuniste die evangelie gedeel het. Na vele pogings het hulle nie daarin belanggestel nie.  Hy het ‘n ouer predikant gebel om raad te vra.  Die ouer man het vir hom gesê dat ‘n mens met kommuniste oor die gesag van die Bybel moet praat.  ‘Jy moet vir hulle wys dat dit die Woord van God is.  Daarná kan jy vir hulle sê dat Jesus volgens die Skrifte vir ons sonde gesterf het, en dat Hy volgens die Skrifte op die derde dag uit die dood opgestaan het.’  Die predikant het sy ouer kollega se raad gevolg.  Binne ‘n paar weke het die kommuniste tot bekering gekom.

 

Om die waarheid oor Jesus te glo moet jy nie net bely dat sy lering van God af kom nie (v.16); jy moet bereid wees om dit te doen (v.17).  Lees die Bybel met die oortuiging dat elke woord waar is, en kom ook met ‘n gewillige hart om te doen wat jy daarin leer (v.17).  As jy gereed is om die Here se woorde te doen, sal Hy jou verstand oopmaak om te besef dat Jesus regtig van God af kom (v.17).

 

Dit help nie dat jy in teorie die Bybel se lering oor Jesus aanvaar, as jy dit nie ook in die praktyk doen nie. Moenie sê dat sy woorde van God af kom (v.16), terwyl jy nie bereid is om dit te doen nie (v.17).  In effek glo jy dan nie dat Jesus die Seun van God is nie.  Hoekom noem jy Hom ‘Here, Here,’ maar jy doen nie wat Hy sê nie (Lk.6:46)?

 

Moet dan nie meer op ‘n uiterlike vlak na Jesus kyk nie (v.24). Bid dat die Here jou geestelike oë sal oopmaak, sodat jy dieper kan sien, en sodat jy die evangelie kan verstaan (2 Kor.4:4, 6).  Selfs as jy ‘n Christen is, moet jy nie net van Hom in die Bybel lees, sonder dat jy Hom in sy heerlikheid as die Seun van God sien nie.  Bid dat die Heilige Gees jou oë sal oopmaak om die wonders van Jesus te sien, en oordink dan die Bybel totdat jy Hom sien en Hy vir jou ‘n werklikheid word (Ps.119:18, Ef.1:17-19, 3:16-19).

 

Toe ek ‘n student was, het ek en my broer eenkeer van Pretoria af Kempton toe gery. ‘n Man het verby ons gejaag en ons verskriklik gevloek.  Ons het nie ‘n idee gehad hoekom hy dit gedoen het nie.  Dit het ons ook nie in die nag wakker gehou nie.  By ‘n ander geleentheid het iemand wat naby aan my was my sleggesê.  Dit het my vir maande gepla.

 

Dit is baie erg dat Jesus se eie volk Hom verwerp het, en dat sy familie nie in Hom geglo het nie. Dit sal soos ‘n dolk in sy hart steek as sy eie kinders teen Hom sondig deur in Hom te twyfel.  Moet dit nie aan Hom doen nie.

 

[1] b. Sanh.43a aangehaal in Beale & Carson, Commentary on the New Testament use of the Old Testament, p.452