Die kraampyne en hoop van verlossing

Labour pains

My suster is byna 9 maande swanger.  Sy is baie ongemaklik, loop swaar, sukkel om te slaap, kan nie vir lank sit nie, en vind dit moeilik om op te staan.  Die pyn gaan binnekort erger raak.  Maar as sy volgende week die baba vashou, sal sy gou van die ongemak en pyn vergeet.  Die vreugde waarvoor sy gehoop het, sal ‘n realiteit word.

 

Dit is presies wat in Jes. 26 aan die gang is:  ons kan die kraampyne van hierdie wêreld verduur, omdat die hoop van ons verlossing ten volle vervul sal word.

 

Die sterk stad (v.1-6)

Hoe weet jy of die stad waarin jy bly sterk is?  Waaraan meet ‘n mens dit?  Aan die welvaart, bevoegdheid van die plaaslike munisipaliteit, dienslewering, beskikbaarheid van produkte, water, elektrisiteit en mediese versorging, hoe goed die skole is, hoeveel goeie kerke daar is, die effektiwiteit van die polisie, of wat?

 

In Jesaja se tyd was ‘n stad sterk as dit hoë mure gehad het, sodat vyande dit nie kon binnedring nie.  In v.1-6 beskryf Jesaja hoeveel sterker God se stad as die stede van hierdie wêreld is.

 

In die dag wanneer God sy volk verlos en haar vyande vernietig (hfst. 25), sal sy die lied van Jes. 26 in Juda sing:  ‘God het die vyand se vestingstede vernietig om sýne te bou’ (v.1, 25:2, 12).  Sy verlossing is die mure en skanse om sy volk te beskerm (v.1, 60:18).  God se volk het in hierdie verlossing geroem (v.1, vgl. Gal. 6:14).

 

Die stadspoorte was oop, sodat die regverdige en getroue volk – die Jode en heidene wat in Jesus glo (Tit. 2:14, 1Pet. 2:9-10) – daardeur kon ingaan na die Here toe (v.2).  Die oop poorte wys dat die stad veilig is, en dat almal welkom is (Op. 21:25).  Dié wat egter wil inkom, moet heilig en regverdig wees (v.2, Op. 21:27, 22:3, 14-15).

 

Deur wedergeboorte, geloof en bekering kan jy deur die stad se poorte ingaan (v.2, Joh. 3:5, Ef. 2:6).  Kom in, kom in!  Hoe wonderlik sal dit nie wees om in ‘n plek te lewe waar skelms nie in die nag in jou huis inkom nie?  Dink gereeld aan die hemelse stad; vul jou gedagtes met God en sy verlossing; vertrou altyd op die Here; bedink die dinge daarbo.  So sal die vrede van God jou hart en lewe bewaar (v.3, Fil. 4:6-8, Kol. 3:1-2).  Dit sal nie ‘n vals vrede wees waarin jy maak of alles reg is nie, maar ‘n ware vrede te midde van die storm.

 

As jy aanhoudend op die Here vertrou, sal niks en niemand hierdie vrede kan wegvat nie (v.4).  Die Een op wie jy vertrou is immers die ewige, onveranderlike, onbeweeglike Rots (v.4, Mal. 3:6, Heb. 13:8).  As jy op Hom vertrou sal jy meer standvastig as die groot piramide van Giza wees, en sal die aardbewings van Satan, God se oordeel en hierdie wêreld jou nie skud nie (v.4, 44:8, Deut. 32:4, 15, 18, 30-31, 1Sam. 2:2, Ps. 18:32, 62:3, 7-8, Matt. 7:24-25, 1Kor. 10:4).

 

As jy nié op God vertrou nie maar hoogmoedig is, sal Hy jou afbring aarde toe, sodat jy en die dinge waarop jy vertrou in die stof lê (v.5, 25:12).  Jou drome, planne, toekoms, rykdom en lewe sal in skerwe lê (v.5).  Op die einde sal die armes wat onder jou was, jou onder hulle voete vertrap (v.6, 25:4, 10, 12, Rom. 16:20, Op. 3:9).

 

Dit is nie genoeg om te jy vertrou op die Here nie.  Wys jou gebedslewe en die manier waarop jy jou lewe volgens die Bybel inrig, dat jy op die Here vertrou en nie op jouself nie?  Is die Woord en gebed sentraal wanneer jy besluite neem, jou kinders opvoed en vir die toekoms beplan?  Hoeveel keer moet jy nóg misluk voordat jy na die Here toe draai en op Hom vertrou?

 

Die lang nag (v.7-18)

Ek ken ‘n man wat nie in die aande kan slaap nie.  Dit is vir hom baie erg.  Dit gebeur nie net nou en dan nie, maar die meeste van die aande uit ‘n week.  Daar is blykbaar niks wat dit veroorsaak nie; hy kan net nie slaap nie.  Almal van ons weet hoe lank twee of drie ure kan voel as jy in die nag wakker lê.

 

Hoe lank voel ‘die nag’ van ‘n gelowige se lewe in hierdie bose wêreld dan nie?  Hoe lank het Israel nie vir die Messias se eerste koms gewag nie?  En hoe lank wag ons nie al vir sy tweede koms nie?  Dit is waaroor v.7-18 gaan.

 

God sal die regverdige volk van v.2 se pad gelyk maak; Hy sal die hindernisse wegvat en die slaggate opvul (v.7, Ps. 143:10, Spr. 3:6).  Hy sal sy volk se vyande uit die pad verwyder (v.8, 35:9).  Hy sal na sy wagtende volk toe kom (v.8, 25:9).  Hulle het sy Naam en Gedenknaam – alles wat Hy is en vir sy volk gedoen het (Eks. 3:14-15) – in die diepte van hulle siele begeer, soos wat ‘n mens of dier in die woestyn na koue water smag (v.8, Ps. 42:2-3, 63:2, Joh. 7:37-38).

 

Laat ons ook so na die Here dors, omdat net Hý ons kan versadig.  Om Hom só te begeer nie, moet jy die Woord biddend oordink, totdat jou hart met liefde vir Hom brand en jy honger is vir Jesus.  Dink in die nagmaal aan sy Gedenknaam; aan wie Hy is en aan wat Hy vir jou gedoen het (v.8, 1Kor. 11:24-25).

 

Wees ook soos Jesaja wat snags op sy bed die Here in gebed gesoek het, en oor Hom gepeins het (v.9, Ps. 63:7, 119:55, 62, 131, 147-148, 149:5).  Hy het vir die Here gevra om sy rebelse volk te oordeel, sodat hulle hulle kan bekeer (v.9, 16).  Wanneer alles goed gaan, dink goddelose mense dat die Here nie ‘n probleem met hulle lewens het nie (v.10, 5:12).

 

Dus is voorspoed nie noodwendig ‘n goeie ding, of teëspoed ‘n slegte ding nie.  In baie gevalle is teëspoed beter as voorspoed, omdat voorspoed ons makliker van die Here af weghou, terwyl teëspoed ons op ons knieë dwing (v.10, Deut. 28:47, 2Kron. 33:12, Dan. 4:28-37, Mark. 10:21-23).

 

John Newton het byna sy lewe in ‘n storm verloor voor hy na Jesus toe gedraai het.  Ander moet eers deur ‘n egskeiding gaan of ‘n kind verloor, voordat hulle tot bekering kom, hulle korrupsie los, en God se majesteit in die evangelie sien (v.10, 2Kor. 4:6).  God moet ‘n mens aan die einde van homself bring, sodat hy geen hoop in homself het nie.  Eers dán kan hy sien dat die Here sy enigste hoop is, en kan hy soos ‘n drenkeling na die reddingsboei van Jesus se kruisdood en opstanding gryp.

 

‘n Tragedie op sy eie is egter nie genoeg om iemand na die Here toe te draai nie.  Daarvoor het ons God se genade nodig.  Die Heilige Gees moet eers die persoon se hart oopmaak (Hand. 16:14).  As dit nie gebeur nie, sal die tragedie niks doen nie.  Die persoon sal blind bly en sy hart verhard (v.11, Op. 16:9-11).  Hy sien nie God se hand in sy moeilike omstandighede nie (v.11).  Hy ignoreer die brande in Knysna, die droogte in die Kaap, die siklone in Amerika, en sê dat dit toevallig is.

 

Hy sien ook nie dat die Here besig is om sy volk te verlos nie (v.11).  Hy besef nie dat God sy redding begeer, en dat hy deel van hierdie volk kan wees as hy hom bekeer nie.  Omdat hy op homself staatmaak, sal hy skaamkry wanneer die Here met vurige ywer kom om sy kinders te red (v.11).  Hy sal nie God se lieflike teenwoordigheid geniet nie, maar deur die vuur van sy oordeel verteer word (v.11, 2Tess. 1:7-9, Heb. 12:29, Op. 20:9).

 

Deur die evangelie van Jesus sal God vrede oor sy volk beskik (v.12, 9:5-6, Rom. 5:1, Kol. 1:20).  Ons het niks gedoen om hierdie vrede te verdien nie; alles kom van Hóm af (v.12).  Jou en my verlossing is monergisties (God alleen red) en nie sinergisties nie (God en die mens werk saam in verlossing).  Kan jy eerlik sê dat jy ‘n aandeel in jou redding gehad het?  Sal jy dit waag om soos Charles Finney te sê dat die sondaar soewerein is in verlossing, en nie die Here nie?  Diep in jou hart weet jy dat selfs jou geloof en bekering van God af kom (Hand. 5:31, 11:18, Ef. 2:8-9, Fil. 1:29).  Die feit dat jy lofliedere vir Jesus sing en nie vir jouself nie, asook die feit dat jy vir God vra om jou ongeredde geliefdes se oë oop te maak, bevestig dit.

 

Deur die geskiedenis het ander heersers oor God se volk regeer:  die Farao’s van Egipte, die Filistyne in die dae van die Rigters, en die Babiloniërs (v.13).  Maar deur al hierdie dinge was die Here altyd die ware koning wat sy volk verlos het (v.13).  God het die tiranne wat sy volk onderdruk het, doodgemaak (v.14, Eks. 2:23, 14:23-30).  Hulle het as skimme na die onderwêreld toe neergedaal (v.14, 14:9).  Hulle sou nie weer opkom om oor sy volk te heers, of eers onthou word nie (v.14).  God alleen sal onthou word (v.13).

 

Soos God Israel se harde meesters geoordeel het, het Hy ook die harde meesters van sonde en die duiwel deur sy kruisdood geoordeel; hulle sal nie weer opkom om jou te onderdruk nie (v.13-14).  Hulle het geen mag oor jou nie, omdat Jesus jou koning is (v.13-14, Rom. 6:14, 1Joh. 5:18).  As hulle dan kom en vir jou sê dat jy vir hulle moet luister, kan jy vir hulle sê:  ‘Talk to my Lawyer’ (1Joh. 2:1).  Jesus het immers die prys vir jou sonde betaal en jou vrygemaak.  As hulle iets te sê het, kan hulle dit vir Hom sê (Rom. 8:33).

 

Alhoewel Israel se vyande haar uitgedun het (1:9), sal God haar in die toekoms vermeerder (v.15).  Dit sal nie nét deur biologiese voortplanting plaasvind nie, maar deur bekerings.  Dit het begin toe al die nasies van die aarde in Abraham se nageslag, nl. Christus, geseën is en deel van God se volk geword het (Gen. 12:3, Gal. 3:7, 16, 29, Ef. 2:11-22).

 

Dit sal ook in die toekoms gebeur, wanneer God die Jode en baie heidene red.  Paulus sê in Rom. 11:12, 15, 25-26 dat Israel in die toekoms gered sal word, en dat dit soos ‘n vuurhoutjie op petrol onder die heidene sal wees.  Dit sal m.a.w. ‘n wêreldwye herlewing meebring.  Die kerk sal grootliks vermeerder (v.15, Matt. 13:31-32).  God se tent sal te klein wees vir almal om in te pas (Jes. 54:1-3).  Israel se grense sal verbreed moet word om almal te akkommodeer (v.15).  In al hierdie dinge sal die Here verheerlik word (v.15).

 

Persoonlik dink ek dat ons te min vir die Jode se redding bid.  As hulle redding seën vir die wêreld sal beteken, verbaas dit my dat ons so min vir hulle bid.  Ek het tot verlede jaar nooit vir hulle gebid nie.  Wanneer laas het jý vir hulle gebid?  Paulus sê:  “Broeders, die verlange van my hart en die gebed wat ek tot God vir Israel doen, is tot hulle redding.” (Rom. 10:1).

 

As jy nog nie vir hulle bid nie, wil ek jou aanspoor om te begin.  ‘n Vriend van my het die afgelope week ‘n vir my aanhaling van D.A. Robertson gestuur.  Volgens Robertson het die Skotse prediker, Robert Murray McCheyne, elke dag ‘n uur lank vir die Jode gebid.[1]  ‘n Puritein genaamd Robert Leighton het gesê:  ‘They forget a main point of the Church’s glory, who pray not daily for the conversion of the Jews.’[2]

 

Die vermeerdering van God se volk in v.15, was ‘n antwoord op die gebed in v.16.  God het hulle gedissiplineer; in hulle benoudheid het hulle Hom gesoek en ‘n gebed gefluister (v.16, vgl. Eks. 2:23, Rigt. 3:15, 4:3, 6:7, 10:10, Ps. 137:1, Dan. 9:1-3).  By tye voel jy so moedeloos, dat jy skaars ‘n gebed kan fluister.  Die Here hoor jou en sal jou help.  Het Hy nie vir Jona gehelp toe hy nie eers kon fluister nie, omdat hy onder die golwe was (Jona 2:5, 7)?  En sal Hy nie hoor as jy sug, omdat jy nie weet hoe of wat jy moet bid nie (Rom. 8:26-27)?

 

A.g.v. God se tugtiging, was Israel soos ‘n vrou wat geboorte gee:  die krampe was erg en die trane intens (v.16-17).  Maar anders as met ‘n ma wat geboorte gee, het Israel se pyn nie in vreugde verander nie.  Dit was ‘n miskraam; hulle het wind gebaar (v.18).  Wat beteken dit?  Israel was onvrugbaar.  In hulle eie krag kon hulle niks doen om te vermeerder nie.  Toe hulle egter in gebed na die Here kyk, het Hy hulle vermeerder (v.15-16, Eseg. 36:37).

 

Is dit nie ook die rede hoekom baie gemeentes nie groei nie (insluitend ons eie)?  Ons hou vergaderings en beraam planne om vrugbaar te wees.  Maar as jy die bidure bywoon, hoef jy nie te wonder hoekom Christene ‘musical churches’ speel, terwyl daar bitter min bekerings is nie.  Dit help nie om planne vir groei te maak, terwyl daar vyf of tien mense by die biduur is nie.  En as ons by die biduur is, moet ons nie net vir tannie Kotie in die hospitaal bid nie (nie dat dit verkeerd is nie), maar ook dat die Here sy kerk sal bou, dat mense tot bekering sal kom, en dat die Here ‘n ware herlewing stuur.

 

Wil jy dit nie asb. oorweeg om by ‘n gemeente biduur in te skakel nie?  Die vroeë kerk het groei gesien, omdat hulle gebid het (Hand. 1:14, 2:42, 6:4, 4:31, 13:2-3).  Ek is oortuig dat wyle dr. Martin Holdt groei in sy bediening gesien het, omdat hy ‘n man van gebed was, en omdat sy gemeente vir hom gebid het.  Soos die apostel Paulus, wil ek vra dat jy hiervoor sal bid:  “Verder, broeders, bid vir ons dat die woord van die Here sy snelle loop mag hê en verheerlik word net soos by julle” (2Tess. 3:1).

 

Die môredou (v.19-21)

‘n Eks-Baptiste ds. het gesê dat die Ou Testament nooit van die opstanding praat nie.  Dit laat my aan die Sadduseërs dink wat dieselfde gesê het.  Volgens Jesus het hulle gedwaal, “omdat julle die Skrifte nie ken nie en ook nie die krag van God nie.” (Matt. 22:29).

 

Daar is ‘n paar tekste in die Ou Testament wat van die opstanding praat.  Jes. 26:19 is een van hulle.  Toe God se volk hopeloos was (v.16-18), het Hy ingegryp (v.19).  Toe Hy hulle uit Babilon teruggebring het, was dit soos ‘n opstanding uit die dood (Eseg. 37:12).  Toe Jesus aarde toe gekom het, het Hy opgestaan en ons in Hom (Joh. 5:24-25, Ef. 2:5-6).  Wanneer Israel in die toekoms tot bekering kom, sal die herlewing wat daaruit ontstaan soos ‘n opstanding wees (Rom. 11:15).  Wanneer Jesus uiteindelik na die aarde toe terugkeer, sal ons liggame uit die grafte uit opstaan (v.19, Job 19:25-27, Dan. 12:2, Joh. 5:28-29, 1Kor. 15).

 

Wanneer die Here sy kinders só opwek, sal ons van blydskap sing en Hom prys (v.19).  Dit is tog Hý wat ons laat lewe, net soos wat dou en lig die woestynplante laat lewe (v.19, Hos. 14:6).  Hý het die aarde beveel om aan die dooies se liggame geboorte te gee (v.19).  Die kraampyne van v.17-18 was nie verniet nie, maar dit sal uitloop op die verlossing van ons liggame (v.19, Rom. 8:22-23).

 

God se vyande is in die stof en die hel gewerp (v.5, 14), maar sy kinders sal uit die stof uit opstaan (v.19).  Wanneer Jesus terugkeer om ons só te verlos (v.19), sal Hy ook sy vyande oordeel (v.20-21).  Hy sal van sy troon af opstaan en uit die hemel uit neerdaal om met absolute verwoesting die goddelose te oordeel (v.21).

 

Niemand sal wegkom nie (v.21).  Die mense wat vir jare hulle sonde weggesteek het, sal uitgevang word (v.21).  Die aarde sal hulle weggee, soos wat ‘n klein seuntjie sy ouers se donker geheime verklap (v.21, Gen. 4:10).  Die aarde sal die vermoordes se lyke uitwys en die moordenaars aankondig, soos wat luminol bloed op die moordtoneel blou laat skyn (v.19, 21).  As die Here klaar die wêreld geoordeel het, sal daar geen ongeregtigheid oorbly nie.

 

Die moordenaar sal stomgeslaan wees, want ‘hoe die Here dít geweet?’  Dit geld vir elke sonde.  Daarom moet jy nie vir die duiwel luister as hy vir jou sê dat jy daarmee kan wegkom nie.  Jou sonde sal jou uitvind, en wat jy in die geheim gesê het, sal van die dakke af verkondig word (Num. 32:23, Luk. 12:3).

 

Ek weet van iemand wat onlangs haar werk verloor het, omdat sy in die geheim iets gesê het wat ‘per ongeluk’ openbaar geraak het.  Maar selfs as daar nie ‘n enkele persoon is wat van jou sonde weet nie, kan jy maar weet dat Jesus dit op die laaste dag gaan uitbring – Hy sien en weet alles (v.21, Joh. 16:30).

 

Jou enigste hoop is om jou te bekeer en met ‘n berouvolle hart na Jesus toe te kom.  As jy in Hom glo, kan jou gewete rus en hoef dit jou nie meer te pla nie.  Hy het die skuld vir sondaars op Homself geneem aan die kruis, en dus hoef jy nie meer skuldig te voel nie.  Omdat Jesus ons straf gedra het, sal God jou nie straf nie (Rom. 8:1).

 

Jy sal soos Israel in Egipte wees.  Toe God die Egiptenare se eersgeborenes getref het, het Israel agter bloedbesmeerde deurkosyne geskuil (Eks. 12).  Net so moet God se kinders hulle in hulle kamers toesluit, en bid dat die Here hulle genadig sal wees (v.20, Matt. 6:6).  Wanneer die storm van God se oordeel verby is, sal die son van sy genade vir ewig oor ons skyn (v.20).  Die storm sal ons nie tref nie, omdat ons in die ark van Jesus se Persoon, kruisdood en opstanding skuil.  Omdat ons huise op die Rots gebou is, sal dit nie inmekaar tuimel wanneer die storm van God se oordeel oor die aarde losbreek nie (v.4, 20, Matt. 7:24-25).

 

As die storm verby is, sal alles waarvoor jy ooit gehoop het ‘n werklikheid word.  Dit sal soos Petro se troudag wees.  Sewe maande voor die tyd het sy al in haar kop gesien hoe mooi alles gaan lyk, en hoe wonderlik die vakansie daarná gaan wees.  Toe die troudag en wittebrood uiteindelik aanbreek, het dit haar wildste drome oortref.  Net so sal die blydskap geweldig wees wanneer die kraampyne en hoop van verlossing ten volle vervul word.  Dit sal soos ‘n ruspe wees wat in ‘n skoenlapper verander.

 

[1] Timothy Larsen, Ed., Biographical Dictionary of Evangelicals, Inter-Varsity Press, Leceister: England, p.382

[2] Iain Murray, The Puritan Hope, The Banner of Truth Trust, Edinburgh, 1971, 1998, p.75

Advertisements

God se dagboek

God's diary

Tommie is 11 en sy sussie 14.  Hy weet baie meer van haar as wat sy dink, want wanneer sy in die middag by die skool is, lees hy haar dagboek.  Jy kan raai dat sy ‘n hartaanval sal kry as sy dit weet.

 

Met die Here is dit anders:  Hy gee nie om dat ons sý dagboek lees nie.  In Jes. 25 het Hy vir ons die hooftrekke van die geskiedenis in twaalf verse opgesom, van die ewige verlede af tot in die ewige toekoms.

 

Sy planne (v.1-5)

Ek het oor die afgelope 3 jaar probeer om verder te studeer.  Ek het by drie plekke aangeklop, maar my planne het misluk.  God se planne is nie so nie.  As Hy iets besluit gebeur dit.  Hy kan nie onsuksesvol wees nie.  Kom ek wys vir jou hoekom ek so sê.

 

God het vir Jesaja en Israel gered (Eks. 15:2).  Daarom het hy gesê dat die Here sý God is en het hy Hom daarvoor geprys (v.1).  Hy het ‘n persoonlike verhouding met die Here gehad:  “U is my God!” (v.1).  Omdat hy aan die Here behoort het, was sy hoogste doel in die lewe om Hom te prys (v.1).

 

Hy het die Here vir sy wonderlike dade geprys (v.1).  God se wonderlike dade verwys na:

 

  • Die donker blou Stille Oseaan wat Hy in die holte van sy hand afgemeet het.
  • Sy onderhouding van die sonnestelsel en die res van die heelal.
  • Sy beheer oor die wind en die weer.
  • Sy sorg vir die mens, leeus, wurms en plankton.
  • Sy betrokkenheid in die detail van ons lewens.
  • Sy beheer oor die nasies en hulle konings.
  • Die vervulling van sy planne in die geskiedenis.
  • Jesus se kruisdood vir sondaars en sy opstanding uit die dood.
  • Sy onsigbare werk in die gekruisigde moordenaar se hart, sodat hy daardie oggend nog oppad hel toe was, en die aand saam met Jesus in die hemel was.
  • Die goeie werke wat Hy in en deur ons doen.
  • Die hemelse stad wat Hy gebou en ontwerp het.

 

Hierdie dade het Hy in die ewige verlede beplan (v.1, 46:10, 2Kon 19:25, Matt. 25:34, Hand. 2:23, 4:27-28, 17:26, Ef. 2:10, 2Tim. 1:9, Tit. 1:2, 1Pet. 1:20, Op. 13:8).  Sy planne is so waaragtig en getrou soos Hy; dit kan nie misluk nie (v.1, 14:24, 27, Job 42:2, Ps. 33:11, Spr. 19:21, Dan. 4:35, Ef. 1:11).

 

God het o.a. beplan om sy volk uit die Babiloniërs se mag te bevry, en om hulle vestingstad in bou rommel te verander (v.2).  Hy het besluit om die heidene se paleis af te breek (v.2).  God sou sý stad oprig, maar Babilon sou nie herbou word nie (v.2, 26:1).

 

Hiervoor sou sterk en gevreesde stede en nasies Hom verheerlik en voor Hom bewe (v.3).  Kon dit anders as Hy die magtigste ryk op aarde soos ‘n sandkasteel omgegooi het, en sy verdrukte volk deur dit alles behou het (v.3-4)?  Babilon se vesting kon hulle nie teen God se toorn beskerm nie, maar die Here was Israel se veilige vesting (v.3-4, Ps. 48:4).

 

In Israel se benoudheid en armoede, het die Here hulle soos berge, ‘n muur van vuur, ‘n laer en ‘n skild omring en beskerm (v.4, Ps. 34:5, 115:9-11, 125:2, Sag. 2:5).  Hy was vir hulle ‘n skuilplek, klipmuur en skaduwee teen die hitte en stormwind van Babilon se verdrukking (v.4, 4:5-6, Ps. 105:39).

 

Die hitte was intens en die geraas oorverdowend (v.5).  God het egter die Babiloniërs se monde toegestop en die geraas gedemp; Hy het hulle toorn afgewend soos ‘n groot wolk wat die son se hitte uitblok (v.5).  Babilon het gedink hulle gaan die oorwinningslied sing, maar God het hulle stilgemaak (v.5).

 

Hoe moet jy v.1-5 toepas?  Laat dit jou troos en bemoedig dat God jou redding, die detail van jou lewe en die ganse geskiedenis beplan het.  Die dag van jou geboorte en jou dood is nie aan jouself, die duiwel, mense, toeval of iets anders oorgelaat nie; God het dit bepaal (Gen. 18:14, Job 14:5, Pred. 3:1-2).

 

Hy het ook die detail van jou lewe bepaal (Ps. 139:16, Spr. 16:1, 9, 33, Jak. 4:13, 15).  As iets sleg met jou gebeur, kan jy weet dat dit deel van God se goeie plan is (Job 23:13-14).  As jy Hom liefhet en syne is, sal Hy sorg dat dit jou bevoordeel (Gen. 50:20, Rom. 8:28).

 

Wie beheer die siklone in Amerika, of die dinge wat tans in Suid-Afrika plaasvind?  Klaagl. 3:37-38 sê:  “Wie spreek daar, en dit gebeur?  Het die Here dit nie beveel nie?  Gaan uit die mond van die Allerhoogste nie kwaad sowel as goed nie?”

 

Wat van jou redding – wie het dít bepaal?  Was dit nie die Here nie (Rom. 8:29-30, 2Tess. 2:13, 1Pet. 1:2)?  Moenie vergeet om Hom te prys en dankie te sê dat Hy in sy ewige en liefdevolle raadsplan aan jou gedink het nie (v.1, Ef.1:4-6, Rom. 9:23).

 

Ek het ongelukkig nie tyd om vir jou te sê hoe sonde en die mens se vrywillige keuses in God se raadsplan werk nie.  Ek wil egter die volgende drie foute uitwys.

 

[1] Hiper-Calvinisme:  Jou besluite speel nie ‘n rol in God se planne nie.  Hy gaan sy planne uitwerk, of jy nou die evangelie deel, bid en ongehoorsaam is of nie.

 

[2] Arminianisme:  Voordat God die wêreld gemaak het, het Hy geweet wat jy gaan besluit.  Hy het sy planne volgens jou vrye keuses gemaak.  Sy raadsplan het nie jou redding bepaal nie; jou vrye wil het (a het dit nog nie bestaan nie).

 

[3] ‘Open-Theism’:  God weet nie alles nie.  Hy raai wat mense gaan kies en besluit daarvolgens.  Partykeer raai Hy verkeerd.

 

As jy meer hieroor wil weet, kan jy Randy Alcorn se boek Hand in hand lees.  Na my mening is dit een van die beste boeke oor die onderwerp.

 

Sy fees (v.6)

Ons het eenkeer by mense in die kerk gaan eet.  Die man het twee filette en ‘n rugstring gebraai.  Hy het die vleis met murg gestop.  Hy het my vooraf gewaarsku om handskoene te bring, omdat ek blykbaar my vingers sou afeet.  Ek hét byna.

 

Maar dit is niks in vergelyking met die fees wat God in Jes. 25:6 vir die nasies voorberei het nie.  Die volke van v.3 sal uiteindelik na berg Sion of Jerusalem toe kom (v.6, 2:2-3).  Daar sal hulle ‘n feesmaal van ryk kosse en goeie ou wyn geniet (v.6).  Wanneer sal dit wees?

 

Ons geniet reeds die voorgereg hiervan in Jesus wat die Brood van die Lewe en die Ware Wingerd is (Joh. 2:1-11, 6:35, 15:1, Op. 3:20).  Ons geniet dit o.a. deur die Woord, gebed, die nagmaal en die kerk (Hand. 2:42).  Óns is berg Sion of die Nuwe Jerusalem (Heb. 12:22, Op. 21:9-10).  In die hemel en daarna op die nuwe aarde sal die nasies in die Nuwe Jerusalem inkom en die fees ten volle geniet (Op. 19:7-9, 21:24, 26).

 

Wanneer dit by die fees kom is daar drie soorte mense.  Vir sommige lyk die vrot vrugte en rioolwater van sonde lekkerder as die smaaklike vleis en goeie wyn van Jesus.  Gevolglik ignoreer hulle God se uitnodiging, en kom hulle nie na die fees toe nie (Matt. 22:1-6).  Vir ander lyk die fees aantreklik.  Hulle kom, maar trek nie die feesklere van Christus se geregtigheid aan nie (Matt. 22:11-14).  Op papier is hulle deel van die kerk, maar in hulle harte is hulle nie deel nie.  Dan is daar dié wat met dankbare harte aan die fees smul.  Hulle is lief vir Jesus en kan nie genoeg van Hom kry nie.  Ek hoop jy is deel van die laaste groep.

 

Sy oorwinning (v.7-8)

Lank gelede wou ek met ‘n ongelowige die evangelie deel.  Ek het vir haar van ‘n man vertel wat kanker gehad het.  Toe ek van sy dood praat, het sy die onderwerp verander.  Ek het haar na die onderwerp toe teruggebring, maar toe ek oor die dood praat het sy wéér die onderwerp verander.

 

Ongelowiges is bang vir die dood, maar gelowiges het geen rede om die dood te vrees nie.  Jes. 25:7-8 sê vir ons hoekom.  Soos wat die graf en die hel mense insluk, sal die Here op berg Sion die dood insluk (v.7-8).  Hy sal afreken met die dood wat ‘n laken oor Adam se nageslag gegooi het (v.7, Rom. 5:12, 1Kor. 15:22).  Hy sal die sluier afhaal waarmee die dood sy bedroefde kinders se gesigte bedek het (v.7).  Hy sal die trane van hulle oë afvee (v.8, Op. 7:17, 21:4).  Hy sal die skande van die dood en die hartseer gevolge daarvan wegvat (v.8).

 

Deur sy kruisdood en opstanding op berg Sion in Jerusalem het Hy die dood oorwin (Heb. 2:14-15, Op. 1:18).  Dié wat in Hom glo sal in die hemel voortlewe, en by die wederkoms opstaan en die dood oorwin (Joh. 11:25-26, 1Kor. 15:54-55).  Daarna sal Jesus die dood in die poel van swael en vuur gooi, sodat dit ons nie weer kan skaad nie (v.7-8, 1Kor. 15:26, Op. 20:14).

 

Op die nuwe aarde sal daar nie begrafnisse en grafte wees nie, maar ons sal vir ewig bly wees.  Hoe weet jy dit?  Want die Here het so gesê (v.8).  Kan ons dan sê dat Christen so-en-so die stryd teen kanker verloor het?  Of sal kanker uiteindelik die stryd teen háár verloor?  En wat van al die Christene wat voor jou gesterf het oor wie jy hartseer is:  sal jy hulle weer sien?  Gaan jy hulle herken?  Dit blyk die punt van 1Tess. 4:13-18 te wees.  As dit jou nie oortuig nie, lees asb. 2Kor. 1:14 en 1Tess. 2:19-20.

 

Alhoewel die dood eers by Christus se wederkoms vernietig gaan word, kan dit nou al vir jou ‘n wins wees.  Maar dan moet die lewe vir jou oor Jesus gaan (Fil. 1:21).  As Hy alles vir jou is, is die dood ‘n wins omdat dit jou na Hom toe neem.  Alhoewel die dood die laaste vyand is, is dit ook die goue koets wat jou hemel toe vat.

 

Sy verlossing (v.9)

In die 1600’s het John Owen ‘n boek met ‘n treffende titel geskryf:  The Death of death in the death of Christ.  Dit is ook waaroor die nasies in v.9 bly was:  Jesus het die dood doodgemaak.  Wanneer die Here kom om die dood te oorwin (v.7-8), sal die volke van v.3 en 6 sê:  “Kyk, dit is onse God op wie ons gewag het, dat Hy ons kan verlos; dit is die Here op wie ons gewag het:  laat ons juig en bly wees oor sy hulp.” (v.9).  Hulle sal nie kan glo dat dit Hy is nie; hulle sal hulle oë uit staar en sy heerlike skoonheid bewonder (v.9, 2Tess. 1:10, Op. 22:4).  Hulle sal trots wees dat Hy húlle God is (v.9, 1).

 

Soos Jesaja in v.1, sal hulle juig en bly wees; hulle sal Hom vir sy verlossing prys (v.9).  Hulle was vir eeue in die donker greep van die dood, maar nou het Jesus hulle verlos.  Toe Hy aan die kruis gesterf het, het Hy die dood gevonnis; by die wederkoms sal Hy dit teregstel.  Hiervoor sal die nasies Hom prys en erken dat Hy die soewereine Here is (v.9).  Hulle sal weet dat hulle nie verniet op Hom gewag het nie (v.9).

 

Het jy onlangs oor Satan se versoeking gesug?  Het jy dalk gesug, omdat die wêreld se boosheid vir jou erg is?  Het jy miskien oor jou eie sonde gesug, omdat dit ‘n moeilike stryd is?  Sug jy oor die droogte in die Kaap en die gebrek aan reën in die res van die land?  Sug jy oor jou ongeredde kinders, oor siekte, of oor ‘n beproewing wat jy moet deurmaak?

 

Die lyding wat jy hier ervaar is so lig soos ‘n veer teen die triljoen ton gewig van God se heerlikheid en blydskap wat op ons wag (v.9, Rom. 8:18, 2Kor. 4:17).  Vyf sekondes in die hemel sal opmaak vir al die lyding wat jy op die aarde deurgemaak het.  ‘Earth has no sorrows that heaven cannot heal.’[1]

 

Sy straf (v.10-12)

Saartjie het vandag verjaar.  Dit was die beste verjaarsdag wat sy nóg gehad het.  Vandat sy wakker geword het, het elke oomblik net beter en beter geword.  Die geskenke in die oggend, haar vriende in die dag, die lekkergoed in die middag, haar oupa en ouma toe die son sak, ‘n fliek en uiteet in die aand.  Dit was fantasties, maar nou is dit verby.

 

Wanneer Jesus kom sal dit nie so wees nie.  Dit sal vir ewig beter word en nie ophou nie.  Nooit weer sal jy hartseer wees nie (v.8), maar vir ewig op die bergtop van blydskap te wees (v.9).  Kan dit anders wees as God se hand op die hemelse berg Sion rus, en jy altyd in sy direkte teenwoordigheid is (v.10)?  Dit is nie asof Hy nie rééds met ons is nie, maar daar sal jy dit nie vir ‘n oomblik betwyfel nie.

 

Goddelose volke soos Moab sal gestraf word (v.10).  Soos met al sy vyande, sal die Messias hulle koppe onder sy voete verbrysel (v.10, Gen. 3:15, Num. 24:17, Ps. 110:1).  Hy sal hulle vertrap soos wat ‘n mens strooi op die mishoop vertrap (v.10, vgl. 63:1-6).  God se vyande sal op die mishoop wees, terwyl sy kinders by ‘n feesmaal aansit (v.10, 6)!

 

Wanneer die Here Moab en sy vyande so vertrap, sal hulle nie poog om hulle te bekeer nie.  Hulle sal hulle hande soos ‘n swemmer oopsprei en probeer om uit die toiletwater van hulle hopelose omstandighede uit te swem (v.11)!  In hulle hoogmoed sal hulle nog steeds nie na die Here toe draai nie, maar hulle hande na hulle mensgemaakte gode toe uitstrek (v.11, 16:3-6, 12).  Gevolglik sal die Here hulle en hulle kunstig-gemaakte gode verbrysel (v.11).  Hy sal die hoë vestings van hulle mure afbreek totdat daar net stof oorbly (v.12, 2-3).

 

Die les is duidelik:  geen mens se goeie werke, toewyding, godsdiens, afgode, rykdom, status, doop, lidmaatskap, amp in die gemeente, of enigiets anders kan hom of haar teen God se oordele beskerm nie.  Net Jesus kan.  Toe Hy aan die kruis gesterf het, het die volle straf van God soos vallende rotse op Hom neergekom.  Dié wat deur geloof en bekering in die berg van sy kruisdood skuil, sal nie deur die rotse verpletter word nie.  Vlug na Hom toe as jy nog in die oopte ronddwaal (Spr. 18:10).  As jy dít doen sal jy mettertyd agterkom dat jou naam op ‘n ander plek in sy dagboek geskryf staan.  As jy my nie glo nie, kan jy wag tot jy in die hemel kom en Hom self vra.

 

[1] Iain Murray, D. Martyn Lloyd-Jones: The Fight of Faith, p.742

Drome van rykdom en die nagmerrie van God se oordeel

Dreaming while sleeping

Marli is dol verlief op ‘n man in haar filosofie klas.  Hy weet nie eers van haar nie.  Een middag toe staan sy onder ‘n groot koelteboom op kampus.  Die man van wie sy so baie hou het reguit na haar toe gestap.  Hy het met haar gesels en vir haar gesê hoe oulik sy is.  Net voor hy weggeloop het, het hy haar gesoen.  Op daardie oomblik het Marli wakker geword en gevoel hoe haar boerboel haar in die gesig lek.  Dit was net ‘n droom.

 

Net so het Tirus, Sidon en die ander nasies in Jes.23-24 se drome van rykdom en plesier in ‘n nagmerrie verander.

 

Tirus en Sidon (hfst.23)

‘n Paar jaar gelede het ons ‘n muisplaag in ons huis gehad.  Net sodra jy dink jy het almal uitgeroei, is daar nóg een.  En as jy die laaste een gevang het, is daar nog drie.  Dit is moeiliker as wat jy dink om mev. muis en haar familie van kant te maak.

 

Tirus was so.  Die stad was 36 km van Sidon af.  Die twee stede was noord van Israel in Lebanon aan die kus van die Middellandse See.  Tirus is op ‘n groot rots in die see gebou, 800 m van die kus af.  Baie konings het probeer om die stad te verower, maar was onsuksesvol.

 

Salmaneser van Assirië het probeer.  In 701 v.C. het Sanherib van Assirië die vasteland verower.  Hy kon egter nie die stad inneem nie.  In 586 v.C. het Nebukadnesar van Babilon dit vir 13 jaar beleër, maar ook hý was onsuksesvol.  In 333 v.C. het Artasasta III van Persië dit beleër, maar nie deurgebreek nie.[1]  En toe kom die jaar 332 v.C.

 

Aleksander die Grote van Griekeland het met bouvalle, stompe en klippe ‘n pad deur die see gebou.  Na ‘n lang gesukkel het hy uiteindelik die stad ingeneem.[2]  Jes.23 voorspel die aanvalle en val van Tirus.

 

Tirus was baie ryk.  Skepe het van Tarsis in Spanje af na haar toe gekom om handel te dryf (23:1).  Toe die Spaanse handelaars die eiland Kittim of Siprus bereik het, het hulle gehoor dat Tirus verwoes is, en dat daar nie vir hulle huise was om in te bly, of ‘n hawe om hulle skepe in te los nie (23:1).  Omdat hulle kanse op rykdom daarmee heen was, het hulle getreur (23:1, 14).

 

Sidon se handelaars het gereeld na Tirus toe gekom, maar omdat die stad in puin gelê het, was hulle stil en het hulle skaam gekry (23:2-3).  Sigor se koring langs die Nylrivier in Egipte, sou nie meer na Tirus toe gekom het, sodat hulle dit per skip na ander lande toe kon vat nie (23:3).  Dit het Egipte angstig gemaak (23:5).  Soos ‘n ma wat haar kinders verloor, was die see angstig a.g.v. Tirus se jongmense wat vermoor is, en omdat haar skepe nie meer sou vaar nie (23:4).

 

Die verskrikte en bedroefde inwoners van Tirus het nou na Tarsis in Spanje toe gevlug, en nie andersom nie (23:6).  Soos wat die Nyl vrylik deur Egipte gevloei het, sou Tirus se rykdom nie meer ‘n houvas op die mense van Tarsis gehad het nie, maar sou hulle rustig in hulle eie land geboer het (23:10).

 

‘Kan jy glo dat die vrolike en antieke stad na ‘n ver land toe getrek het?’ het Jesaja vir homself gesê (23:7).  ‘As sy ‘n land in besit geneem het, het sy haar eie koning aangestel; haar handelaars was wêreldberoemde prinse (23:8).  Maar a.g.v. die Here se bepaalde raadsplan, is die hoogmoedige stad op haar knieë gedwing; God het haar en haar geëerde prinse van hulle heerlikheid ontneem en onrein gemaak’ (23:8-9).

 

God het sy hand oor die see uitgestrek en die vestingstede van Kanaän – Tirus en Sidon – geskud (23:11).  ‘Jy sal nie meer juig en in jouself roem nie; jy sal wees soos ‘n maagd wat verkrag word (23:12).  Jy sal 250 km oor die see vaar en na Kittim of Siprus toe verban word.  Ook dáár sal jy nie rus hê nie’ (23:12).

 

Assirië het die magtige Babiloniërs of Chaldeërs tot niet gemaak en kaalgestroop, sodat dit ‘n plek vir wilde diere geword het (23:13).  Hoe sou Tirus en Sidon dan ontsnap het?  As Assirië klaar teen Tirus geveg het, sou sy vir 70 jaar – ‘n koning se leeftyd – vergete gewees het (23:15).  In 701 v.C. het koning Sanherib van Assirië die kusgedeeltes oorkant Tirus platgevee.  Die stad het eers 70 jaar later in 630 v.C. weer op haar voete gekom.[3]

 

Deur God se algemene genade het sy weer ryk geword (23:17).  Sy was soos ‘n prostituut wat op haar harp speel en sing om aandag te trek; soos ‘n prostituut het sy met die nasies van die aarde onderhandel om geld te maak (23:15-17).

 

Maar in die toekoms sou sy nie haar rykdom vir haarself gebêre het nie (23:18).  God sou in haar hart gewerk het, sodat sy deel van die kerk of Nuwe Jerusalem geword het (Ps.87:4, Mt.15:21-28, Hd.21:3-6).  Hy sou haar rykdom gebruik het om sy kinders te bevoordeel (23:18).  Op die nuwe aarde sal sy haar rykdom aan die Here se voete neerlê en erken dat dit van Hom af kom (Op.21:24, 26).

 

Wat leer Jes.23 vir ons?  God haat dit as mense in hulle rykdom roem, en maak asof dit van hulleself af kom en nie van Hóm af nie (23:9).  Onthou dat Gód aan jou die vermoeë gegee het om ryk te word (Dt.8:18).  Rykdom en eer kom van Hóm af; Hý is die een wat mense ryk en arm maak (1 Sm.2:7, 1 Kron.29:12, Sp.22:2).  Alles wat jy het kom van Hom af (1 Kor.4:7).  Die braaivleis wat jy eet het Hý vir jou gegee om te geniet, en ook sodat jy dit kan deel met dié wat nie het nie (1 Tm.6:17-18).

 

God gee nie vir jou méér geld, sodat jy soos die ryk man in Lk.16:19 luukser kan lewe nie, maar sodat jy soos Saggeus en die Korintiërs meer kan gee (Lk.19:8, 2 Kor.9:8-11, Ef.4:28).  Hy wil hê dat jy deur jou mededeelsaamheid, goeie werke en die ondersteuning van sendelinge, skatte in die hemel moet bêre (Lk.12:33, Fil.4:15-19, 1 Tm.6:18-19).

 

Moet dan nie in die strik trap wat Satan deur die wêreld en predikers soos Joseph Prince en Joyce Meyer vir jou stel nie.  Dit is nie ‘n sonde om ryk te wees nie, maar dit ís ‘n sonde as jy van God ‘n genie maak om vir jou meer te gee; dit ís ‘n sonde as jy alewig meer soek, en as dit jou lewensdoel is om ryk te wees.

 

“Maar die wat ryk wil word, val in versoeking en strikke en baie dwase en skadelike begeerlikhede wat die mense laat wegsink in verderf en ondergang.  Want die geldgierigheid is ‘n wortel van alle euwels; en omdat sommige dit begeer, het hulle afgedwaal van die geloof en hulleself met baie smarte deurboor.” (1 Tm.6:9-10).

 

Moet dan nie toelaat dat geld jou gedagtes, beplanning en gesprekke beheer nie, maar soek na die ewige skat van Jesus Christus.  As jy dít doen, sal Hy ook in jou aardse behoeftes – nie begeertes nie – voorsien (Mt.6:33).

 

Jerusalem en die wêreld (hfst.24)

Toe ek in my eerste jaar was, moes ek vir een klas ‘n hoofstuk opgesom het.  Toe ek die werk vir die dosent gegee het, het hy my op ‘n mooi manier aangespreek en vir my gesê dat ek die hoofstuk moes opsom en nie oorvertaal nie.  Daar is nie genoeg tyd om die hele geskiedenis in detail weer te gee nie.  Daarom bestaan daar hoofstukke soos Jes.24 wat ‘n groot gedeelte van die geskiedenis vir ons opsom.

 

Jes.24 gaan nie oor die finale oordeel nie, maar oor God se oordeel oor Ou Testamentiese volke en stede soos hfst.13-23 vir ons wys.  Dit handel ook oor die inleiding van God se nuwe skepping in die kerk, asook oor die vervulling daarvan wanneer Jesus weer kom (2 Kor.5:17, Op.21).

 

Jesaja se woordkeuse herinner ons aan die eerste skepping, die vloed, en die toring van Babel.  Voordat God die nuwe skepping van die kerk en die hemelse Jerusalem kan inlei, moet Hy die eerste skepping en die aardse Jerusalem oordeel.

 

God het gesê dat Hy die aarde woes en leeg sal maak soos ‘n woestyn (24:1, 3, Gn.1:2, Jer.4:23-24).  Soos met die vloed sou Hy die aarde verander het, en soos by die toring van Babel sou Hy die bewoners van die aarde verstrooi het (24:1).  Niemand sou op grond van geslag, of ekonomiese, godsdienstige en sosiale status voorgetrek word nie, maar almal sou dieselfde oordeel ontvang het (24:2).

 

Die aarde en sy belangrikste mense sou soos ‘n blom verlep het (24:4, 23:9).  Dwarsdeur die Ou Testament het Israel en die nasies geen respek vir God se Woord en wet gehad nie; hulle het die aarde met hulle sonde besmet (24:5).  Hulle het God se ewige verbond met Noag, Abraham, Moses en Dawid gebreek (24:5, Gn.9:16, Lv.24:8, 2 Sm.23:5, Ps.105:9-10).

 

A.g.v. Adam, Israel en die nasies se sonde, het God die aarde vervloek (24:6, Gn.3:17-19, Dt.11:26-28, Rm.3:23, 5:12, 8:20).  Hy het besluit om hulle met die vuur van sy oordeel te skroei, sodat daar teen die einde van die Ou Testament min mense oor was (24:6).  Mense sou nie meer met wyn en sterk drank, musiek instrumente en sang partytjies gehou het nie; bier sou vir hulle sleg gewees het (24:7-9, vgl. Jer.7:34).

 

Jerusalem sou woes en leeg gewees het, die stad se hekke platgeslaan, en die huise se deure toe sodat niemand kon inkom nie (24:10, 12).  Omdat die wyn klaar was, het depressie die mense se blydskap vervang (24:11).  Die nasies sou gewees het soos ‘n olyfboom wat goed geskud is, of soos ‘n wingerd wat afgeoes en kaalgestroop is (24:13, 17:6).

 

Maar dit sou nie so gebly het nie.  In die ooste en in die weste sou mense God vir sy heerlike majesteit geprys het (24:14-15, 45:6, Mal.1:11).  Die eilande en die eindes van die aarde sou die Regverdige God van Israel aanbid het (24:15-16, 60:9).

 

Omdat die aarde egter nog boos was en 24:14-16a eers in die toekoms vervul sou word, het Jesaja uitgeroep:  “Ek teer weg, ek teer weg, wee my!  Die ontroues handel troueloos, en in troueloosheid handel die ontroues troueloos.” (24:16b).

 

Die mense se sonde was vir hom baie erg.  Hiervoor sou die Here hulle gestraf het; niemand sou weggekom het nie.  Dié wat sy oordeel gevrees het en gevlug het sou in ‘n put geval het, en dié wat uit die put ontsnap het sou in ‘n strik gevang word (24:17-18, Jer.48:44, Am.5:19).

 

Soos met Noag se vloed, sou God die vensters van die hemel oopgemaak het (24:18, Gn.7:11).  Hy sou ‘n geweldige aardbewing gestuur het om die fondasie van die aarde te skud, te breek en te skeur; dit sou soos ‘n dronk man gewaggel het, en soos ‘n lendelam riethuise in die wind geslinger het (24:18-20).

 

Die mens se sonde het swaar op die aarde gerus, sodat God nie anders kon as om dit te oordeel nie (24:20).  As God die ou skepping so laat val het, sou dit nie weer opgestaan het nie, maar sou Hy ‘n nuwe skepping in die plek daarvan gemaak het (24:20).

 

Dit het begin toe Jesus deur sy kruisdood, opstanding en hemelvaart die koninkryke van hierdie wêreld en die bose magte oorwin het, en hulle as gevangenes in die bodemlose put toegesluit het (24:21-22, 14:9-15, Dn.2:44, 7:13-14, Ef.4:8, Kol.2:15).  Hulle sal vir ‘n lang tyd daar bly en by Jesus se wederkoms die finale oordeel van die hel ondergaan (24:22, 2 Pt.2:4, 9, Jud.6-7, Op.20:1-3, 10-15).

 

By die wederkoms sal God die nuwe skepping vervul en sal sy heerlike lig voor die ouderlinge skyn (24:23).  Sy lig sal so helder wees, dat die son en die maan skaam sal wees omdat hulle lig so flou is (24:23, Op.21:23).  God sal op berg Sion en in die Nuwe Jerusalem regeer (24:23).

 

Die kerk is die Nuwe Jerusalem en die hemelse berg Sion, en die lig van God se heerlikheid het reeds by Jesus se eerste koms deurgebreek (Lk.1:78, Jh.8:12, 2 Kor.4:6, Heb.12:22-23, Op.21:9-10).  By die wederkoms sal ons onder die volheid van God se heerskappy lewe en die perfekte lig van sy heerlikheid aanskou (24:23, Op.21:23-24).

 

Hoe moet ons Jes.24 in ons lewens toepas?  Soos die oordeel in Jes.24:2, sal die finale oordeel onpartydig wees (Rm.2:11).  God sal jou nie voortrek omdat jy in die NG, AGS of Baptistekerk was nie.  Jy sal nie voorrang geniet omdat jy ‘n ds. was, Afrikaans gepraat het, in Amerika gebore is, ‘n biljoenêr was, of omdat jy in Soweto groot geword het nie.

 

Om in God se teenwoordigheid in te kom moet jy ‘n perfekte rekord hê en instaat wees om die ewige en ontelbare prys vir jou sonde te betaal.  Jesus is die enigste Een met ‘n perfekte rekord; net Hý het in sy lewe en dood die prys betaal wat ons sonde verdien.

 

Dié wat op Hom vertrou om hulle van hulle sonde en God se oordeel te red, sal nie in God se hof hoef te staan nie (Jh.5:24, Rm.8:1, 2 Kor.5:21).  Hulle sal in hierdie lewe, in die lewe hierna, en op die nuwe aarde jubel en bly wees (24:14-16).

 

Dié wat egter op hulleself, hulle werke, ‘n ander verlosser of godsdiens vertrou, sal tot die skokkende besef kom dat hulle sub-standaard rekord nie vir ‘n heilige God aanneemlik is nie (Mt.7:21-23).  Soos die mense in 24:17-18 is daar baie wat dink dat ‘n God van liefde hulle nie in die hel sal gooi nie.  Maar hulle sal nie wegkom nie.  Waarheen sal hulle vlug; is daar ‘n plek waar God nié is nie?

 

“Al dring hulle deur in die doderyk, my hand sal hulle daaruit haal; en al klim hulle op na die hemel, Ek sal hulle van daar laat neerdaal.  En al steek hulle hul weg op die top van Karmel, Ek sal hulle daar opspoor en weghaal; en al verberg hulle hul voor my oë op die bodem van die see, Ek sal van daar die slang ontbied om hulle te byt.  En al gaan hulle as gevangenes voor hulle vyande uit, Ek sal van daar die swaard ontbied om hulle dood te maak” (Am.9:2-4).

 

As jy deur geloof en bekering in Jesus se Persoon, kruisdood en opstanding skuil, het jy geen rede om te vrees nie, maar elke rede om bly te wees.  Jy sal soos tienjarige Elsie wees wat ‘n vakansie in Disney World gewen het.  Sy kan haar opgewondenheid nie inhou nie.

 

Die aand voor haar vlug droom sy van haar vakansie.  ‘n Paar ure later word sy wakker en klim sy op die vliegtuig Disney World toe.  Haar vakansie was baie langer, helderder en beter as haar droom.  Haar idee van hoe dit sou gewees het was heeltemal te klein.  En so sal dit vir God se kinders wees as hierdie wêreld verby is, en ons vir ewig by die Here is:  jou droom sal ‘n werklikheid word en meer wees as wat jy jou ooit kon indink.

 

[1] Alec Motyer, The Prophecy of Isaiah, p.192

[2] http://www.ancient.eu/article/107/

[3] Motyer, Ibid.

Hoe sien God die wêreld?

Planet in eyeball

Die bekendste vers in die Bybel leer vir ons dat God die wêreld liefhet, en dat Hy aarde toe gekom het om ons te red (Jh.3:16-17).  Maar die wêreld verwys ook na goddelose mense wat agter die duiwel aanloop (Ef.2:2, 1 Jh.5:19).  Die wêreld haat vir God, en daarom wil Hy nie hê dat ons die bose sisteem moet liefkry en omhels nie (1 Jh.2:15-16).

 

Die wêreld moenie die fondasie wees waarop ons ons lewens bou nie.  Dit moenie die bankrekening wees waarin ons ons skatte belê nie.  Ons behoort aan die Here, en moet daarom nie wees soos ‘n vrou wat haar man los om emosionele vervulling in iemand anders te kry nie (Jk.4:4).  In Jes.20:1-21:10 sien ons hoe die profeet vir Israel hierteen gewaarsku het.

 

Filistia (20:1-6)

Asdod was ‘n stad van die Filistyne.  Dit was minder as 5 km van die Middellandse See af.  Koning Sargon II (722-705 v.C.) van Assirië het die stad verower, sodat hulle onder sy bewind was en belasting moes betaal.  Toe hulle egter teen hom gerebelleer het, het hy sy generaal – die tartan – met ‘n groot weermag na hulle toe gestuur (20:1).  Hy het teen die stad geveg en die rebelle verbrysel (20:1).

 

Toe dít gebeur het, het die Here deur Jesaja die seun van Amos met Israel gepraat (20:2).  Hy moes sy sandale en die growwe klere van ‘n profeet uitgetrek het (20:2, 2 Kon.1:8).  Vir 3 jaar het hy kaalvoet en naak rondgeloop (20:2-3, Mg.1:8).  Ek is nie seker of hy kaal bolyf was, of hy ‘n onderkleed aangehad het, en of hy totaal en al naak was nie.  Hoe dit ookal sy, hy sou verseker selfbewus gevoel het.

 

Is daar ‘n groter vernedering as dit?  Toe ek in graad 8 was, het ‘n ouer seun my met boeie aan die skool se kennisgewing bord vasgemaak en my broek afgetrek.  Almal het vir my gelag en ek het verneder gevoel.  Hoe moes dit nie vir Jesaja gewees het om vir 3 jaar so rond te loop nie?

 

Sy selfvernedering moes egter vir God se volk gewys het dat dít hulle voorland was as hulle op Etiopië en Egipte vertrou het, en nie op die Here nie (20:3-6).  Jesaja was as’t ware ‘n teken dat die koning van Assirië die ou en jong mense van Egipte en Etiopië op ‘n soortgelyke wyse na sy eie land toe sou wegvoer:  sonder skoene en naak soos iemand met ‘n hospitaal frokkie wat nie mooi wil toemaak nie (20:3-4).  Hulle sou so kaal gewees het soos die land nadat dit verwoes is (20:4, hfst.19).

 

Die Filistyne van Asdod naby die kus sou skaam gewees het dat hulle enigsins op Egipte en Etiopië vertrou het (20:5-6).  En as húlle nie eers teen die Assiriërs kon staan nie, hoe sou die Filistyne dit oorleef het (20:6, vgl. Jer.47:4)?

 

Israel moes daarom nie eers probeer het om op Egipte en haar weermag te vertrou nie (30:3, 5, 31:1, Ps.20:8).  Dit geld vir ons ook.  Wanneer dit met ons sleg gaan, moet ons nie ons volle vertroue in mense of in enigiets anders stel om ons te help nie.  Ons moet ook nie met die wêreld hande vat en dink dat dít die oplossing is nie.

 

Terwyl ons land deur ‘n krisis gaan, kan geen politieke party ons help nie.  As hulle kon, sou almal dit geweet het.  Ons kan nie op die ekonomie vertrou nie, omdat die wêreld en sy rykdom in ‘n oomblik op sy neus kan duik, soos dit tydens die groot depressie in die 1930’s gebeur het.

 

Ons kan nie dink dat die opvoedingsisteem ons land se probleme gaan oplos nie.  Dié wat ander moet oplei dink dat immorele dinge soos seks voor die huwelik, homseksualiteit, aborsie en vals godsdienste moreel is.  Maar al het hulle ook goeie waardes gehad, kan moraliteit nie God se toorn afwend nie.  ‘Morality damns just like immorality,’ het John MacArthur in ‘n preek gesê.  Dit is immers nie moraliteit wat ons in die hemel bring nie, maar geloof in Jesus Christus wat vir sondaars gesterf het en opgestaan het uit die dood.

 

Die probleem is geestelik, en daarom moet die oplossing ook geestelik wees.  Ek verwys nie na enige vorm van geestelikheid nie.  Ons kan nie saam met vals leraars en mense van ander godsdienste ‘n gebedsdag hou, en dink dat die Here dit gaan seën nie (2 Kor.6:14-18).  Met ‘n geestelike oplossing bedoel ek dat ons in ware geloof na Jesus Christus toe moet draai.

 

Babilon (21:1-10)[1]

Om C.S. Lewis se Chronicles of Narnia reg te verstaan, sal dit help as jy ‘n basiese kennis van die Bybel het.  En om Jes.21 se eerste tien verse te verstaan, sal dit help as jy iets van Babilon se geskiedenis weet.

 

Sommige kommentators dink dat Jes.21:1-10 die verwoesting van Babilon deur die Meders en die Perse in 539 v.C. voorspel.  Ander dink dat dit Sanherib van Assirië se oorwinning oor die Babiloniërs in 689 v.C. voorspel.  Persoonlik lyk dit vir my of die tweede opsie die regte een is.  Laat my toe om te verduidelik.

 

Die woestyn van die see verwys na die suide van Babilon, naby die Persiese golf.  Soos die warrelwinde wat deur die Negeb woestyn suid van die Dooie See gewaai het, sou die verwoesting skielik oor Babilon gekom het (21:1).

 

God het in ‘n visioen vir Jesaja gesê dat daar harde dinge oppad was (21:2).  Die trouelose Assiriërs het baie nasies verwoes (21:2, 33:1).  Koning Merodag Baladan van Babilon het vir Elam in Suid-Iran en Medië in die noorde gevra om hom teen die Assiriërs te help (21:2).  ‘Ek sal die verdrukking en gesug wat hulle veroorsaak het, tot ‘n einde bring,’ het die koning van Babilon in sy hart gesê (21:2).

 

Toe God dit vir Jesaja gesê het, het hy fisies en emosioneel in ‘n toestand van skok ingegaan, byna soos ‘n swanger vrou wat in kraam ingaan (21:3-4).  Ons kan die rede soos volg opsom.  Merodag Baladan het boodskappers Jerusalem toe gestuur om vir Hiskia na sy onlangse siekte te besoek (Jes.39).  In sy hart het hy gehoop dat Hiskia hom sou help om Assirië se juk af te gooi.

 

Hiskia het die boodskappers met oop arms ontvang en hulle met lekker kos en goeie wyn onthaal (21:5, vgl. 22:13).  Ná die ete het Hiskia met sy rykdom, wapenrusting en skilde by hulle gespog (39:1-2, 2 Kron.32:24-31).  ‘Ons sal maklik die Assiriërs se aanval kan afweer,’ is wat hulle in 21:5 met die gesalfde skilde geïmpliseer het.

 

Omdat Hiskia hoogmoedig was en nie op die Here vertrou het nie, het daar groot toorn oor hom, Jerusalem en Juda gekom (2 Kron.32:25).  Toe hy hom egter verneder het, het die Here hom vergewe en gesê dat Jerusalem ná sy dood eers tot ‘n val sou kom (2 Kron.32:26).

 

Dít is wat vir Jesaja vreesbevange gemaak het:  die eindste Babiloniërs vir wie Jerusalem die regterhand van vriendskap gegee het, sou hulle in 586 v.C. vernietig het (21:3-4, 39:5-7).  Toe Jesaja Jerusalem en Babilon se sonde gesien het, het hy gewens dat die skemer van God se oordeel wil aanbreek (21:4).  Maar toe die Here die detail daarvan geopenbaar het, het dit hom soos magtige golwe oorweldig – dit was erger as wat hy gedink het (21:4).

 

Op God se bevel het Jesaja ‘n wag op die mure geplaas (21:6).  Hy moes die vervulling van God se woorde aangekondig het (21:6).  As die perderuiters in pare en op donkies en kamele aangekom het, moes hy noukeurig geluister het (21:7).  Die wag het uitgeroep soos ‘n leeu wat brul:  ‘Dag en nag sal ek op my pos wees, totdat die Here se woorde in vervulling gaan!’ (21:8, Hab.2:1).

 

Van die uitkyktoring af het die wag gesien hoe die perderuiters in pare aankom (21:9).  Vir dié wat in Jesaja se tyd geleef het, het dit ‘n baie spesifieke betekenis gehad.  Die Arabiere het gewoonlik twee perde in die oorlog ingevat.  Hulle het op een gery, terwyl hulle die ander een saam gelei het.  As hulle gesien het hulle gaan verloor, het hulle van die moeë perd afgeklim en op die ander een gevlug.

 

Hierdie selfde beeld word nou in 21:9 gebruik.  Volgens die profesie in 21:6-7, het die wag gesien hoe die ruiters in pare aankom.  Net soos wat hulle in die oorlog ingegaan het, het hulle teruggekeer.  Assirië het nie vir Babilon gevlug nie, maar hulle oorwin.

 

‘Babilon en haar gode het geval!’ het die wag uitgeroep (21:9).  Volgens die geskiedenisboeke het Sanherib van Assirië die Babiloniërs geslag en die stad met hulle lyke gevul.  Sy soldate het die Babiloniërs se gode gevat en stukkend geslaan (21:9).  Assirië wou gewys het dat húlle gode sterker is as die Babiloniërs s’n.

 

In die lig hiervan, moes Hiskia en die volk dit nie eers oorweeg het om op Babilon te vertrou nie.  Israel was alreeds soos vertrapte en gedorste koring (21:10).  Hoe kon hulle dan op iemand staatgemaak het wat self deur Assirië vertrap sou word?  Hiskia en Jerusalem moes nie Jesaja se God-gegewe waarskuwing geïgnoreer het nie (21:10).

 

Omdat God die wêreld so swaar gaan oordeel, kan ons dit nie bekostig om kop in een mus met hulle te wees nie.  Ons kan nie om die wêreld se vuur sit nie (Ps.1:1).  Ons kan nie soos hulle lewe nie.  In ons vermaak, musiek, modes, geldsake, seksualiteit, ens., moet ons anders as hulle dink (Rm.12:2).  Moenie op jou eie vermoeëns staatmaak om teen die wêreld en sy versoekings te stry nie (21:5b),  maar vertrou op die Here (1 Jh.5:4-5).

 

Ek bedoel nie jy moet wens dat die Here vir Robert Mugabe, Jacob Zuma, Julius Malema, ISIS, jou persoonlike vyande, en die res van die wêreld moet oordeel nie.  As Jesaja hier was, sou hy vir jou gesê het:  ‘Jy weet nie waarvoor jy vra nie’ (21:3-4).

 

God se Woord sê:  “Wie ken die sterkte van u toorn en u grimmigheid, ooreenkomstig die vrees wat aan U verskuldig is?” (Ps.90:11).  “Wee die wat na die dag van die HERE verlang!  Wat sal tog die dag van die HERE vir julle wees?  Dit sal duisternis wees en geen lig nie.” (Am.5:18).  “Wie sal standhou voor sy grimmigheid?  En wie sal bestand wees teen die gloed van sy toorn?  Sy gramskap word uitgegiet soos vuur, en die rotse word stukkend geruk voor Hom.” (Nah.1:6).

 

“maar Ek sal julle wys wie julle moet vrees:  vrees Hom wat, nadat Hy doodgemaak het, by magte is om in die hel te werp; ja, Ek sê vir julle, vrees Hom!” (Lk.12:5).  “[hulle het] vir die berge en die rotse gesê:  Val op ons en verberg ons vir die aangesig van Hom wat op die troon sit, en vir die toorn van die Lam; want die groot dag van sy toorn het gekom, en wie kan bestaan?” (Op.6:16-17).

 

Vir God se kinders sal die wederkoms ‘n dag van verlossing wees, maar vir dié wat Hom verwerp het sal dit ‘n skrikwekkende dag wees:

 

“aangesien dit reg is by God om aan die wat julle verdruk, verdrukking te vergelde, en aan julle wat verdruk word, verligting te gee saam met ons in die openbaring van die Here Jesus uit die hemel met sy magtige engele in vuur en vlam, wanneer Hy wraak uitoefen op die wat God nie ken nie en op die wat aan die evangelie van onse Here Jesus nie gehoorsaam is nie.  Hulle sal as straf ondergaan ‘n ewige verderf, weg van die aangesig van die Here en van die heerlikheid van sy sterkte, wanneer Hy kom om verheerlik te word in sy heiliges en bewonder te word in almal wat glo, in daardie dag; want ons getuienis het by julle geloof gevind.” (2 Ts.1:6-10).

 

Die oordeelsdag sal erger wees as enigiets waaraan jy in jou wildste drome kon dink (21:4).  Moet dit nie eers vir jou grootste vyande toewens nie.  Bid eerder dat die Here hulle tot hulle sinne sal bring, sodat hulle gered kan word (Rm.9:2-3, 10:1, 2 Pt.3:9).

 

Sien die wêreld soos wat die Here dit sien.  Sy liefde vir die bose mense wat sy Seun gekruisig het, is dieper en groter as my en jou liefde vir ons lewensmaats, kinders en kleinkinders.  God het juis sy liefde bewys deur Jesus wat vir ons gesterf het (Rm.5:8).

 

Ons was net so hopeloos soos die wêreld, en daarom voel ons jammer vir hulle.  Ons moet egter oppas dat hulle ons nie versoek om weer na hulle toe terug te keer nie.  Ons is soos ‘n eks-dwelmverslaafde wat medelye het met dié wat nog daarin vasgevang is.  Hy is egter ook op sy hoede, omdat hulle hom maklik kan verlei om weer saam met hulle ‘n zol te rook.

 

[1] Jes.21:1-10 is moeilik om te verstaan.  Alec Motyer se kommentaar, The Prophecy of Isaiah (pp.172-179), het my gehelp om hierdie verse te verstaan.

Die oordeelsdag: wat om te verwag

Judge's hammer and book

‘n Vrou het eenkeer haar predikant gaan sien.  ‘Ek is bang vir die oordeelsdag,’ het sy gesê.  Hy het die gepaste verse vir haar verduidelik, en vir haar gesê om nie bang te wees nie.

 

‘Maar so-en-so het by ‘n konferensie gesê dat…’  ‘Ek gee nie om wat so-en-so gesê het nie – wat sê die Bybel?’ het hy vir haar gesê.  Op.20:11-15 sal ons help om te sien wat die Bybel oor die oordeelsdag te sê het.

 

Die Regter (v.11)

Greg word daarvan beskuldig dat hy ‘n ernstige misdaad gepleeg het.  Omdat die regter nie alles weet nie, duur die hofsaak vir weke.  Die regter dink dat Greg gehang moet word, maar kan nie die grondwet verander nie.  God is nié so nie.  Hy weet alles en is almagtig, en is daarom die perfekte Een om die wêreld te oordeel.

 

Johannes het ‘n groot wit troon gesien, en Iemand wat daarop sit (v.11).  Die troon wys vir ons dat Hy ‘n Koning en ‘n Regter is; die groot troon wys dat Hy bo alles en almal is; die wit troon wys dat Hy rein en heilig is.  Die feit dat Hy daarop gesit het, wys dat Hy in beheer is.  Hy verwys na Jesus wat die mag het om te oordeel (Mt.25:31, Jh.5:22, 27, Hd.10:42, 17:31, Rm.2:16).

 

Die eerste hemel en aarde het voor die Here weggevlug om plek te maak vir die nuwe hemel en aarde (v.11, 21:1, 2 Pt.3:10-13).  Volgens Johannes het dit by die finale oordeel gebeur, en volgens Petrus by die wederkoms.  Die finale oordeel sal dus by die wederkoms plaasvind, en nie ‘n duisend jaar later soos premils sê nie (vgl. Mt.25:31-46, 2 Ts.1:5-10, 2 Tm.4:1).

 

Wanneer dit sal plaasvind is egter nie die belangrikste nie, maar dat dit oppad is.  Sorg dat jy daarvoor gereed is.  Mense wil dit vermy en hoop dat dit sal weggaan as hulle dit ontken of ignoreer.  Maar dit sal nie.

 

Elke man, vrou, seun en dogter sal voor die Seun van God moet staan.  As jy ongered is, sal Hy die Regter wees wat jou oordeel; as jy gered is, sal Hy die Advokaat wees wat jou verdedig (1 Jh.2:1).  Maak seker dat Hy jou Verlosser en Advokaat is, en nie jou Regter nie.

 

Ek sal later presies vir jou sê hoe om dit te doen.  Vir nou moet jy jouself voorneem om nie meer jou bekering uit te stel nie, maar om vandag jou lewe met die Here reg te maak.  Jy kan dit nie bekostig om met die oordeelsdag te speel nie.

 

Die dooies (v.12a, 13a)

Klink die volgende storie vir jou vergesog:  in 1983 het ‘n 61-jarige boer genaamd Cliff Young, ‘n 875 km ultra-maraton in Australië teen die wêreld se top atlete gewen?  Hy het met 9 ure gewen en die rekord gebreek.  Die ander atlete het vir 18 ure gehardloop en vir 6 geslaap.  Hy het nie geslaap nie, maar vir vyf en ‘n half dae aaneen gehardloop.

 

Dalk klink dit soos ‘n wolhaarstorie, maar dit is nie – dit het regtig gebeur.  Net so is die opstanding van die dooies nie uit iemand se duim gesuig nie, maar die waarheid.  “Why is it thought incredible by any of you that God raises the dead?” (Hd.26:8, ESV).

 

Johannes het die dooies voor die troon gesien staan:  klein en groot (v.12a).  Niemand is voorgetrek omdat hy die president was, of omdat sy in die laerskool was toe sy dood is nie – al die dooies het voor God se troon verskyn (v.12-13 Rm.2:11).  Die mense wat nog lewe wanneer Jesus weer kom, sal ook voor die troon verskyn (2 Tm.4:1).

 

Wanneer Johannes in v.13 sê dat die dooies uit die doderyk en uit die see uit opgekom het, wil hy beklemtoon dat almal opgestaan en voor die troon verskyn het (v.12-13).  Die implikasie is dat daar een opstanding en oordeel is, en nie twee of meer soos wat die premils sê nie.[1]  Let gerus op die volgende verse:  11:18, Dn.12:2, Mt.12:41-42, 25:31-46, Jh.5:28-29, Hd.24:15, Rm.2:1-16.

 

Lesse wat ons uit v.12a, 13a leer is die volgende:

 

[1] Die idee dat jou siel of gees belangriker is as jou liggaam, kom van Griekse filosowe af, en nie uit die Bybel nie.  God red nie net ons siele nie, maar ook ons liggame.  Wanneer jy dus sterf en hemel toe gaan, is jou verlossing nie voltooi nie; jou liggaam moet nog opgewek en verheerlik word (Rm.8:23, 30).  En as die Here ook jou liggaam verlos het, moet jy Hom daarmee dien en eer (Rm.6:12-13, 12:1, 1 Kor.6:19-20).

 

[2] Jou nuwe liggaam sal vir ewig jonk, sterk, gesond, onsterflik, en onder die leiding van die Heilige Gees wees (1 Kor.15:42-44).  Laat hierdie vooruitsig jou in jou siekte en pyn vertroos (Job 19:25-27).

 

[3] As jy ongered is sal jou liggaam afskuwelik en afgryslik wees, al het jy ook ‘n skoonheidskompetisie op die aarde gewen (Jes.66:24, Dn.12:2).  Sonde en die gevolge daarvan sal vir ewig in jou liggaam wees:  kanker, gout, asma, migraine, tandpyn, depressie, angs, ‘n skuldige gewete en baie ander probleme.  Moet asb. nie na hierdie verskriklike plek toe gaan nie.

 

Die boeke (v.12b, 13b)

Michelle is nie ‘n vreeslike kenner van bome nie.  Hoe sal sy dan die verskil tussen ‘n appel-  en ‘n perskeboom ken?  Sy sal na die vrugte kyk.  Net so sal die goeie of slegte vrugte van iemand se lewe vir jou sê of hy gered is of nie (Mt.3:8, Jk.2:14-26).  Al word niemand deur sy dade gered nie (Ef.2:8-9), spreek dit boekdele oor wat in sy hart aangaan (Mt.15:19).

 

Toe die dooies voor die troon gestaan het, is die boek van die lewe oopgemaak; daar is ook ander boeke oopgemaak (v.12, Dn.7:10).  Hulle is geoordeel volgens hulle woorde, gedagtes, dade, motiewe, begeertes, karakter en lewens wat daarin opgeteken is (v.12-13, 22:12, Pd.12:14, Rm.2:16, Mt.7:21-23, 12:37, 16:27, Rm.2:6-8, 2 Kor.5:10).

 

Hoe beïnvloed dit jou?  As jy in sonde lewe, sal die finale oordeel vir jou ‘n hofsaak wees.  Alle ongelowiges sal vir ewig in die hel wees, maar party sal swaarder gestraf word as ander (v.12-13, 22:12, Mt.10:15, 11:20-24, Mk.12:40, Lk.12:47-48, Jh.19:11b).

 

As jy jou sonde gelos het om vir Jesus te volg, sal die oordeelsdag vir jou ‘n prysuitdeling wees.  Saam met elke ander gelowige sal jy vir ewig in die hemel wees, maar sommige sal ‘n groter beloning ontvang as ander (v.12-13, 11:18, 22:12, Mt.25:23, 28, Lk.19:17, 19, 1 Kor.4:5, 2 Kor.5:10, 2 Tm.4:8, 2 Jh.8).  Hoe jy die Here in sy kerk en Koninkryk gedien het, sal dit bepaal (1 Kor.3:12-15, 1 Tm.6:17-19).

 

As jy die Here liefhet en aan Hom behoort, hoef jy nie bang te wees vir die oordeelsdag nie (1 Jh.4:16-18).  Jy kan met blydskap daarna uitsien soos na ‘n gradeplegtigheid (Mt.25:34, Rm.2:6-7, 10, Jud.24).  Jou sonde sal nie voor die wêreld genoem word nie.  Jesus het dit reeds aan die kruis afgeskryf; toe jy in Hom geglo het, het Hy sý volmaakte rekord vir jou gegee (Ps.103:12, Mg.7:19, Jes.43:25, 44:22, Jh.5:24, Rm.8:1, 2 Kor.5:21, Kol.2:14, Heb.10:17).

 

As jy nié die Here dien en volg nie, moet jy baie bang wees.  Wat jy in die geheim gedoen het, sal van die dakke af verkondig word (Lk.12:2-3).  Ons weet nie hoe lank die oordeel vir jou gaan vat nie.  Dalk gaan die Here oomblik vir oomblik deur jou lewe.  Met ‘n ewigheid wat voorlê, is daar niks wat Hom jaag nie.

 

Dalk wonder jy of mense wat as babas gesterf het geoordeel gaan word?  Omdat ons volgens ons dade geoordeel word (v.12-13), dink ek nie dat die Here hulle gaan oordeel nie.  Uit die voorbeeld van Dawid se kind wat gesterf het en hemel toe is (2 Sm.12:23), lyk dit of hulle deur die Here se genade en op grond van Jesus se kruisdood gered sal word.

 

Die hel (v.14-15)

‘n Man het eendag vir sy vriend gevra:  ‘Wanneer gaan jy oor jou pa se dood kom?’  ‘By die opstanding en die finale oordeel,’ het hy geantwoord.  Volgens Johannes sal die dood eers dan vernietig word (v.14).  Volgens Paulus sal God dit by die wederkoms en die opstanding van die heiliges doen (1 Kor.15:26, 52-55).  Die punt is weereens dat die wederkoms, die opstanding en die finale oordeel op dieselfde tyd sal plaasvind.

 

Omdat Jesus deur sy kruisdood en opstanding die sleutels van die dood ontvang het, het Hy die mag om dit in die poel van vuur te vernietig (v.14, 1:18, Heb.2:14-15).  Die eerste dood is deur die tweede dood van die hel ingesluk, soos wat die Atlantiese Oseaan die Amasone rivier insluk.[2]

 

‘Die tweede dood’ impliseer dat die duiwel, sy engele en ongelowiges in die hel sal doodgaan, maar nooit finaal sterf nie (v.14, 10, 21:8, Mt.25:41, 46).  ‘Always dying, but never dead,’ is wat Thomas Watson gesê het.[3]

 

Almal wie se name nie voor die skepping in die boek van die lewe geskryf is nie, sal in die poel van vuur gegooi word (v.15, 12, 3:4-5, 13:8, 17:8, 21:27, Lk.10:20, Fil.4:3).  En as jy eers in die hel is, kom jy nie weer daar uit nie (v.15, 10, 21:8, 14:10-11, Mt.13:42-50, Mk.9:43-48).[4]

 

Moet daarom nie rus totdat jy uitgevind het of jou naam in die boek van die lewe is nie.  Die manier om hiervan seker te maak, is om jou te bekeer en in Jesus te glo (Hd.13:48, 2 Pt.1:5-11).

 

As jy gereeld oor die oordeelsdag dink, sal dit jou help om die Here te vrees en deur geloof in Hom te skuil (Fil.3:9, 1 Jh.2:28).  Wees egter versigtig dat jy nie soos Felix bang is, sonder dat jy jou bekeer nie (Hd.24:25).

 

Gereelde gedagtes oor die oordeelsdag kan jou ook op die volgende maniere help:

 

  • Om jou gewete skoon te kry (Hd.24:15-16, 1 Jh.3:21).
  • Om heilig te lewe (2 Pt.3:11, 14, 1 Jh.3:2-3).
  • Om jou beste vir die Here te doen en nie op te gee nie (1 Kor.3:12-15, 15:58, 50-57).
  • Om mense te vergewe en te weet dat die Here hulle sal oordeel (Rm.12:19, 1 Pt.2:23).
  • Om vrede te maak in jou huwelik en gesin, asook met jou familie, ander gelowiges en alle mense (2 Pt.3:14).
  • Om gerus te wees in ‘n wêreld vol van onreg, omdat die Here sal sorg dat geregtigheid geskied (Kol.3:25).
  • Om met dringendheid die evangelie te deel (2 Kor.5:10-11).
  • Om nie ‘n ‘people pleaser’ te wees nie, maar om die Here te vrees en te behaag.

 

Jare gelede het wyle dr. Martin Holdt ‘n spreker aangevat.  ‘Jy verstaan die oordeelsdag verkeerd, en is besig om die Here se kinders bang te maak,’ het hy gesê.  Die man het Martin se kritiek ter harte geneem, en besef dat hy verkeerd was.

 

As jy ‘n gelowige is en tot vandag toe bang was vir die oordeelsdag, kan jy jou vrese begrawe en uitsien om die Here van aangesig tot aangesig te ontmoet.

 

[1] Sien my preek, Die millennium en daarna, vir ‘n verduideliking van die eerste opstanding in Op.20:4-6.

[2] Marcellus Kik, An Eschatology of Victory, p.265

[3] Thomas Watson, A Body of Divinity, p.62

[4] Indien jy nog vrae oor die hel het, kan jy my preek oor Op.14 lees.  Die titel is:  Maak seker van jou bestemming.

Laat U Koninkryk kom

’n Siening oor die eindtyd wat jou lewe kan verander

mighty-river

Soos jy seker weet kom my tema uit die Onse Vader uit. Wat beteken dit om te bid dat God se Koninkryk sal kom?  Natuurlik beteken dit dat ons vir die wederkoms moet bid (is daar iets groter as dit?).  Maar oor die afgelope paar jaar het ek besef dat dit nóg iets beteken.  Ek hoop dat die waarheid hiervan in Op.11:15-19 vir jou so revolusionêr sal wees soos wat dit vir my was.

 

God se Koninkryk (v.15)

Het jy al gehoor van die lewegewende fontein wat uit die berg uitstroom? Dit loop teen die rotse af en word later ‘n rivier wat deur ‘n groen vallei vloei.  Op plekke is die rivier bruin, breed en vlak, en op ander plekke is dit donker blou, smal en diep.  Waar die rivier naby die see uitmond is dit 100 km breed.  Uiteindelik vloei dit in die see in, sodat daar net water is so ver as wat die oog kan sien.

 

Hierdie fontein, rivier en see is die Koninkryk van God. Dit het as ‘n kristalhelder stroom by die kruis begin.  By sy oorsprong het die fontein van die Koninkryk uit 12 apostels en paar ander dissipels bestaan.  Dit het egter baie vinnig ‘n rivier van 3000 en toe meer as 5000 bekeerlinge geword (Hd.2:41, 4:4).  Binne ‘n paar dekades het die rivier het deur die hele Romeinse Ryk gevloei en nuwe lewe gegee vir tienduisende sondaars.

 

In die eerste twee of drie eeue wat gevolg het, het meer as ‘n miljoen mense hierdie rivier se lewegewende water kom drink. Met tye in die kerk se geskiedenis het die rivier as gevolg van vals lering en sonde, bruin en vlak gevloei.  Soms was die rivier diep en blou, omdat dit gesond was.  Maar dit was smal, omdat mense nie regtig in die kerk belanggestel het nie.

 

Vandag vloei die rivier nogsteeds. Dit het gegroei van ‘n bergstroompie wat uit ‘n paar dissipels bestaan het, tot by honderde miljoene gelowiges dwarsoor die wêreld wat soos bome langs die rivier se walle staan.  As die rivier naby aan die einde van die geskiedenis kom, sal dit sy walle oorstroom soos die Okavango Delta in Botswana.  Oral waar dit kom sal dit lewe gee, sodat dit die woestyn van die wêreld in ‘n paradys sal verander (Jes.35, Esg.47:1-12).  Die meerderheid van die wêreld se bevolking sal die Here ken:  “die aarde sal vol wees van die kennis van die Here soos die waters die seebodem oordek.” (Jes.11:9).  By Jesus se wederkoms sal die rivier van God se Koninkryk in die see inloop.  Die ganse aarde sal vir ewig en altyd onder Jesus se voete wees.

 

Dit is hoe ek God se Koninkryk verstaan. Dit het as ‘n stroompie uit die berg van Golgota ontspring.  Dit word groter soos wat die geskiedenis vorder.  Dit sal sy walle oorstroom in ‘n magtige herlewing wat tot die bekering van die nasies sal lei.  Dit sal in die see invloei wanneer Jesus weer kom.  Kom ek wys vir jou waar in die Bybel ek my idees vandaan kry.

 

In hfst.8 het God vir die sewe engele trompette gegee om sy oordele aan te kondig. Die eerste ses engele het in hfst.8-9 op hulle s’n geblaas, en nou het die sewende engel op syne geblaas om God se Koningskap aan te kondig (v.15-19, vgl. 1 Kon.1:34).  Toe hy dit gedoen het was daar harde stemme wat uitgeroep het dat God se Koninkryk gekom het (v.15, 12:10).  Hoe moet ons dit verstaan?

 

In Ps.2 het God die nasies tot aan die eindes van die aarde as sy Gesalfde Seun se erfdeel gegee. Wanneer sou Hy dit ontvang het?  Om die erfporsie te kry moes die testamentmaker gesterf het.  Toe Jesus dus aan die kruis gesterf het, het Hy die nasies met sy bloed gekoop (5:9).  Hulle het sy eiendom geword (v.15).

 

Voor dit het hulle vir die duiwel geluister en hulleself aan hom onderwerp (Lk.4:5-6). Maar deur die kruis het Jesus vir Satan vasgebind en is Hy besig om die nasies by hom terug te vat (Mt.12:28-29, Jh.12:31, 16:11).  Die Vader het vir Jesus mag oor die nasies gegee, en die titel-akte van die Koninkryk in sy Naam geregistreer (v.15, Mt.28:18, Lk.22:29).  Jesus het in ‘n wolk opgevaar hemel toe om die titel-akte te ontvang (5:1-7, Dn.7:13-14).  Hy wag nie om eers in die toekoms bekroon te word nie, maar het onmiddellik as Koning aan die Vader se regterhand gaan sit (Ef.1:20-22).  Reeds toe Hy op die aarde was het Hy gesê dat die Koninkryk op hande was (Mt.3:2, 4:17, 10:7, 12:28, Lk.10:9, 11, 17:20-21).

 

Op papier behoort die nasies dan aan Jesus, maar in die praktyk loop baie van hulle nog agter die duiwel aan (2 Kor.4:4, Ef.2:2, 1 Jh.5:19). En tog sal dit nie vir ewig so bly nie.  Bietjie vir bietjie is Jesus besig om dít wat na regte syne is (Mt.28:18) by die duiwel terug te vat (Mt.28:19).  Sy Koninkryk is soos ‘n rots wat op die standbeeld van groot en magtige wêreldryke geval het.  Hy het die Babiloniese, Persiese, Griekse en Romeinse ryke verpletter.  Nou is die Rots van sy Koninkryk besig om te groei, totdat dit ‘n groot berg sal word wat die hele aarde vul (Dn.2:35, 31-45).  Jes.9:6 praat van die vermeerdering (‘increase’ in die ESV) van sy heerskappy.

 

Toe Jesus die titel-akte ontvang het, het Hy die sandkorrel-grootte mosterdsaadjie van die Koninkryk in die tuin van die wêreld geplant, en het Hy die teelepel gis van die Koninkryk in die deeg van die nasies in geknie (Mt.13:31-33). Die Koninkryk het klein begin, maar is besig om te groei en sal uiteindelik die wêreld oorneem (Ps.72:8).  Uit die vier windrigtings sal die nasies instroom om vir Jesus te aanbid (Ps.2, Lk.13:29).  Van waar die son in die ooste opkom tot waar dit in die weste ondergaan sal die nasies en hulle konings vir Jesus as die groot Koning prys (21:24, Ps.72:11, 113:3, Jes.49:7, Mal.1:11).  Omdat Hy nie kan sterf nie, sal Hy nie soos aardse konings ‘n opvolger hê nie; Hy en die Vader sal vir ewig regeer (v.15, Eks.15:18, Ps.145:13, Dn.2:44, 4:3, 34, 7:13-14, Lk.1:33).

 

God se koms (v.16-18)

Die ou Afrikaanse Baptiste het ‘n siening oor die eindtyd gehandhaaf wat tipies was van die Suidelike Baptiste in Amerika. Die meeste van ons is hiermee bekend, omdat dit nogsteeds ‘n baie populêre siening is.  Twee van my beste vriende handhaaf hierdie siening, en ek is seker dat ‘n klomp van my lesers en hoorders dit glo.

 

Dié siening sê dat Jesus se Koninkryk eers sal aanbreek wanneer Hy weer na die aarde toe terugkeer. Ek het reeds gewys dat Jesus se Koninkryk by sy eerste koms weggespring het, en dat dit by sy tweede koms vervul sal word en oor die wenstreep sal hardloop.  In v.16-18 sien ons hoe Johannes die twee bymekaar bring.

 

God en die Messias se Koningskap was so hoog verhewe, dat selfs die 24 ouderlinge van hulle trone afgeklim het om Hom te aanbid (v.16, 4:4, 10, Kol.1:16). Hulle het Hom as die Almagtige Here en God gedank en aanbid (v.17).  In 1:8 en 4:8 het Johannes Hom beskryf as die Een wat is en wat was en wat kom.  In 11:17 het hy ‘wat kom’ uitgelos, omdat die Koninkryk in die eerste eeu reeds in sy begin stadium gekom het (Mt.10:23, 16:28, vgl. notas hierbo).  Die 24 ouderlinge het dit bely toe hulle gesê het dat God deur sy groot mag begin het om te heers (v.17, ESV, Gk.).[1]  Hy sal regeer tot by die wederkoms en vir ewig daarna.

 

Die nasies wat nie die knie wil buig nie, maar in hulle woede teen Hom wil opstaan, sal sy toorn voel en verpletter word (v.18, Ps.2:1-12, 110:5, Hd.4:25-27). Hulle sal baie gou agterkom dat sy toorn sterker is as hulle s’n (v.18, Ps.2:1, 5).  By Jesus se eerste koms het hulle Hom nie as die Koning erken nie (v.15-17).  Daarom sal Hy hulle by sy tweede koms uit die dood uit opwek en hulle oordeel (v.18, Op.20:12).[2]  Hy sal dié wat verwoesting gebring het, vir ewig in die hel verwoes (v.18, 2 Ts.1:6-7, 9).  Dan sal hulle die knie moet buig en erken dat Hy die Here en Koning is (Fil.2:10-11).

 

Vir God se kinders is die oordeelsdag nie iets om voor bang te wees nie, omdat Hy hulle gaan beloon en nie gaan oordeel nie (v.18, 22:12, Mt.10:41-42, 25:14-30, Lk.6:22-23, 12:33, Jh.5:24, Rm.8:1, 1 Kor.3:12-15, 2 Kor.5:10, 2 Jh.8, Jud.24). Hy gaan nie net profete en predikante beloon nie, maar almal wat sy Naam vrees, liefhet en respekteer – klein en groot (v.18, Ps.115:13).

 

God se tempel (v.19)

Iemand het vir my kinders ‘n boek gegee wat vir ‘n mens leer om goed te teken. Wanneer jy bv. ‘n dolfyn teken wat uit die water uitspring, leer die boek vir jou om verskillende grootte sirkels en ovale te trek.  Later voeg ‘n mens driehoeke by, en uiteindelik teken jy die buitelyne en die oë.  Heel laaste voeg jy skadu en kleur by.

 

Sal dit vir jou vreemd wees as iemand meer van die ovale, driehoeke en sirkels hou as van die finale produk? En tog is baie mense so wanneer dit by die eindtyd kom.  Die tempel met sy priesters, offers en meubels was maar net ‘n skadubeeld van die volheid wat daar in Christus gekom het (sien Hebreërs).  Dit sal baie vreemd wees as die vervulling van hierdie dinge in Christus weer vir die skadubeelde verruil word.  Op.11:19 wys juis vir ons dat die aardse tempel tot ‘n einde gekom het, en dat dit met ‘n geestelike tempel vervang is.  Ons wag dan nie vir ‘n herboude kliptempel in die toekoms nie.

 

Johannes het gesien hoe God se tempel in die hemel oopgegaan het (v.19). Omdat die aardse tempel op ‘n einde was, het die hemelse een oopgegaan.  Johannes het die goue ark van die verbond binne-in die Allerheiligste van die tempel gesien (v.19).  Toe Jesus aan die kruis gesterf het, het God die tempelgordyn wat voor die ark was van bo na onder geskeur (Mt.27:51).  In 70 n.C. het Hy die Romeine Jerusalem toe gestuur om die aardse tempel te verwoes.

 

Die les is dat dit nie net meer die hoëpriester was wat voor die Here kon kom nie. Deur Christus kon almal nou in God se heilige teenwoordigheid ingekom het (Heb.4:15-16, 10:19-22).  Toe God die aardse tempel deur die storm van sy oordeel verwoes het (v.19b), het Hy ‘n nuwe tempel opgerig:  die Jode en heidene wat in die Messias geglo het, was sy nuwe tempel (v.19a, 1, 1 Kor.3:16, Ef.2:11-3:9).

 

Hoe moet ons op hierdie verse reageer? Lewe soos iemand wat glo dat Jesus Koning oor die nasies is, en dat Hy uiteindelik oor elkeen van hulle sal regeer (v.15, Ps.2:8-12).  Moenie aan ‘n pessimistiese eindtyd-siening vashou wat sê dat die Verenigde Nasies, die Europese Unie, Rusland of die Moslems die wêreld sal oorneem nie.  Moenie moedeloos en vreesbevange raak oor die politieke onstuimighede in ons land en wêreld nie.

 

Dink eerder daaraan dat Jesus die Koning van die konings en die Here van die here is (19:16). Hy is die Koning van die nasies wat volke se leiers aanstel en afsit (v.15, Ps.22:29, Dn.2:20, Rm.13:1).  Hý sal besluit wanneer die Nasionale Party sy asem uitblaas, wanneer die ANC aan bewind kom, wanneer Mandela doodgaan, wanneer Mbeki uitgewerk word, wanneer Zuma regeer en of Malema tot ‘n val gaan kom of nie.

 

Dit lê dan nie binne die president se mag om te besluit of die ANC sal regeer totdat Jesus weer kom of nie. Jesus is die Koning wat besig is om sy planne uit te werk.  Hý beheer die geskiedenis van volke en hulle konings (Sp.21:1, Dn.4:35).  Daarom moet ons nie lewe asof die antwoord by ‘n sekere politieke party of leier lê nie.  Ons moenie lewe asof Donald Trump die wêreld se probleme gaan oplos nie.  “Daar is baie wat die aangesig van die heerser soek, maar die reg van ‘n mens kom van die Here.” (Sp.29:26).

 

Onthou asb. dat Jesus se Koninkryk geestelik en nie polities van aard is nie.  Jesus het gesê:  “My koninkryk is nie van hierdie wêreld nie; as my koninkryk van hierdie wêreld was, sou my dienaars geveg het, dat Ek nie aan die Jode oorgelewer word nie.  Maar nou is my koninkryk nie van hier nie.” (Jh.18:36).  Die kerk moet dan op die verspreiding van die evangelie fokus, en nie op sosiale en politieke aksies nie.

 

Deur die eeue het die kerk haar fokus verloor, sodat sy die regering se rol ingeneem het en betrokke geraak het in oorloë, die invordering van belasting, die toepassing van die doodstraf op ‘ketters’, politiese samesprekings met ander lande, sosiale aksies wat niks met die redding van mense se siele te doen het nie, die daarstelling van politieke wette, en allerhande ander twak. In die proses het die kerk haar plig versuim om die evangelie aan die nasies te verkondig.

 

Vandag nog is die kerk in ons land skuldig aan dieselfde sonde. Ons het die swart mense gefaal, omdat ons die evangelie het, maar nie ‘n daadwerklike poging aangewend het om dit by hulle uit te bring nie.  Sendelinge moet van oorsee af kom om die werk te doen.  Ons fokus meer daarop om kermisse te hou en komberse uit te deel, as om die evangelie met mense te deel.  Ons spandeer duisende rande aan vermaaklikheid wat jong mense sal trek, maar gee dan vir hulle ‘n oppervlakkige boodskap wanneer hulle by die kerk opdaag.

 

Ons gemeente, denominasie en ek self is nie onskuldig nie. Wat het ons in die afgelope twee jaar gedoen om vir mense van ons groot en goeie Koning te vertel?  Hoeveel geld het ons op denominasionele- en gemeentevlak uitgegee om toe te sien dat mense die Goeie Nuus van Jesus Christus hoor?  Hoe gaan ons in die komende jaar hierop verbeter?

 

As ons die evangelie effektief gaan verkondig moet ons hoopvol, vrymoedig en dapper wees. Ons moet getuig asof Jesus die Koning is wat vereis dat die nasies voor Hom moet buig, asof hulle reeds syne is en Hy nog net hulle harte na Hom toe moet draai.  Die evangelie kan nie kop-onderstebo of stert-tussen-die-bene na Jesus toe terugkeer nie, en daarom moet ons uitgaan met die vertroue dat die evangelie suksesvol sal wees.

 

“Jou God is Koning!” is wat ons vir die mense moet sê (Jes.52:7). As hulle die knie in geloof en bekering voor Hom buig, sal Hy hulle vergewe.  Maar as hulle volstrek weier om die wit vlag te waai, sal Hy hulle vernietig (v.18, Ps.2:9-12).  Dit is tyd dat ons wegdoen met die benadering wat maak asof Jesus hulpeloos moet wag vir sondaars om hulle harte vir Hom te gee.  Jesus eis van jou dat jy weergebore moet word en dat jy jou moet bekeer, want “as iemand nie weer gebore word nie, kan hy die koninkryk van God nie sien nie.” (Jh.3:3).

 

Wat Paulus vir die Korintiërs gesê het geld ook vir ons: “Moenie dwaal nie!  Geen hoereerders of afgodedienaars of egbrekers of wellustelinge of sodomiete of diewe of gierigaards of dronkaards of kwaadsprekers of rowers sal die koninkryk van God beërwe nie.” (1 Kor.6:10).

 

Laat ons dan met ‘n berouvolle hart voor die Here buig en Hom as ons Koning aanbid (v.16). Laat ons vir die verspreiding van die evangelie en vir ‘n ware herlewing bid, sodat die nasies (ook ons eie land) Jesus as die Koning sal erken en aanbid.  Laat ons bid dat Jesus weer na die aarde toe sal terugkeer, sodat ons vir ewig onder sy goeie en regverdige heerskappy kan lewe.  Laat ons nie vergeet om te bid volgens die patroon wat Jesus vir sy dissipels geleer het nie:  “laat u koninkryk kom” (Mt.6:10).

 

My gunsteling aanhaling van Spurgeon (wat ek seker al holrug gery het!) sluit mooi hierby aan: “if our Lord does but stamp His foot, He can win for Himself all the nations of the earth against heathenism, and Mohammedanism, and Agnosticism, and Modern-thought, and every other foul error.  Who is he that can harm us if we follow Jesus?  How can His cause be defeated?  At His will, converts will flock to His truth as numerous as the sands of the sea.”[3]

 

[1] A.T. Robertson, Word Pictures in the New Testament, nota op Op.11:17

[2] Sommige dink dalk dat dit nie geldig is om tussen v.17 en 18 van Jesus se eerste na sy tweede koms toe te spring nie. Maar doen die Ou Testament profete dit nie dikwels nie (sien bv. Jes.11:1-9)?  Buitendien het ek reeds gewys hoe die Koninkryk reeds by Jesus se eerste koms begin het, en hoe dit stadiger maar seker besig is om te groei totdat Hy weer kom.

[3] C.H. Spurgeon, An All-Round Ministry, p.396

Die storm van God se oordeel

tornado

Mense in die Suid-Oostelike V.S.A. is gewoond aan tornado’s en siklone. Hulle het allerhande gevorderde instrumente om hulle teen hierdie verwoedelike storms te waarsku.  Op.6:9-17 is een van God se spesiale instrumente om ons teen die finale storm van sy oordeel te waarsku.

Die rede vir God se oordeel (v.9-11)

Oor die afgelope paar jaar was daar verskeie dokumentêre en programme op TV wat gewys het hoe speurders moordsake oplos. Om bloed op te spoor, gebruik hulle ‘n sekere produk wat BlueStar Forensic genoem word.  Dit werk so iets:

 

Sally vermoor vir Patrick. Ná die moord vee sy die bloed van die vloer af op; die muur was sy met chemikalieë.  Wanneer die speurder by die moordtoneel opdaag, spuit hy BlueStar Forensic teen die muur en op die vloer.  Daarna skakel hy die ligte af.  Die BlueStar Forensic skyn helder blou op die plekke waar die bloed was.

 

Ek is nie ‘n kenner op die gebied nie, maar ek hoor dat sekere suurstofryke bleikmiddels die bloed heeltemal kan afwas. Ek weet nie of dit waar is nie, maar dit help om my punt te illustreer.

 

Die moordenaar mag dalk van die bewyse ontslae raak, maar by die Here kan hy nie wegkom nie. Dalk het die moordenaars van God se kinders gedink dat Hy van hulle bose dade vergeet het, maar Hy het nie.  Sy kinders se bloed het teen die moordenaars uitgeroep en sou binnekort vergeld word.  Dit is wat in v.9-11 aan die gang is.

 

Toe die Lam die vyfde seël oopgemaak het (v.1, 5:1, 9), het Johannes die siele van die martelare onder die altaar gesien (v.9). Die altaar verwys na die wierook altaar van 8:3-5.  In die Ou Testament het die hoëpriester wierook op dié altaar geoffer (Eks.30:7).  Soos geurige wierook was sy gebede aanneemlik vir die Here (Ps.141:2).  Een maal per jaar het hy bloed op die horings van die altaar gesmeer (Lv.4:7).

 

Johannes het dít in gedagte gehad toe hy v.9-10 geskryf het. Sy punt was om te wys dat die martelare se hulpgeroep vir geregtigheid soos die aangename geur van wierook voor die Here opgestyg het (5:8, 8:3-5).  Die bloed van die martelare onder die altaar leer vir ons dat die priesters van Jerusalem die gelowiges se bloed gestort het (Lk.11:51b).  Hulle siele onder die altaar wys vir ons dat hulle bloed afgeloop het tot aan die voet daarvan.  Volgens Lv.17:11 is die siel of lewe in die bloed, en daarom sê Johannes dat hulle siele onder die altaar was (v.9).

 

Volgens v.9 is die martelare vir die getuienis van God en sy Woord vervolg en doodgemaak (1:2, 9, 2:9-10, 13, 20:4, Mt.22:6-7, Lk.11:47-50, 20:10-16, Mk.6:27-28, Hd.7:52, 58-60, 12:2). Soos Abel se bloed van die grond af na die Here toe uitgeroep het, het hulle desperaat uitgeroep vir geregtigheid (v.10, Gn.4:10, Lk.11:51a, 18:7-8).  Die Here is soewerein.  Hy is heilig en haat sonde.  Hy is waaragtig om sy beloftes uit te voer.  Daarom het die martelare vir Hóm gevra om hulle te help (v.10).  Wat was hulle versoek?

 

‘Hoe lank nóg voor U wraak neem op dié wat u kinders se bloed vergiet het?’ (v.10, Ps.79:10, 94:3, 119:84, Sg.1:12). Die oordele van v.12-17 sou binnekort (in Johannes se tyd nog) oor die moordenaars se koppe losgebreek het (v.11, 1:1, 3).  Tot dan moes hulle rustig en geduldig op die Here gewag het (v.11).  Volgens sy soewereine raadsplan moes nóg martelare (mede-diensknegte of broers) doodgemaak word (v.11).  Sodra die moordenaars die maat van hulle sondes volgemaak het, sou die Here hulle geoordeel het (Gn.15:16, 1 Ts.2:14-16).  Maar tot dan moes die martelare bly gewees het dat die bloed van Jesus die klere van hulle lewens wit gewas het, en dat Hy hulle sonde vergewe het (7:9, 14).  As dit nie so was nie, sou selfs húlle die oordele van v.12-17 gesmaak het.

 

Het mense jou al sleg behandel omdat jy ‘n Christen is, omdat jy nie saam met die stroom gaan nie, of omdat jy opgestaan het vir wat reg is? Het hulle jou uitgeskuif, sleggesê, agter jou rug gepraat, sekere voorregte by jou weggevat, jou aangeval, jou emosioneel, sielkundig, verbaal, of fisies geboelie, leuens oor jou versprei, lelike sms’e, e-posse, of boodskappe op Facebook vir jou gestuur, jou geïgnoreer asof jy nie bestaan nie?  Wat moet jy in sulke situasies doen?

 

Moenie self wraak neem nie, maar los dit vir die Here (Rm.12:19). Jou plig is om vir hulle te bid en te vra dat die Here hulle sal seën (Lk.6:28).  Doen goed aan jou vyande en tree op soos dit by ‘n Christen pas (Lk.6:29-36, Rm.12:20).  Poog van jou kant af om in vrede te lewe (Rm.12:18).  Doen aan ander wat jy aan jouself gedoen wil hê (Lk.6:31).

 

Om jou oor die saak te kwel help nie, maar sal net daartoe lei dat jy sonde doen (Ps.37:8). Verbly jou eerder in die Here en gee die saak vir Hom – Hý sal wys dat jy onskuldig is (Ps.37:4-6).  Vertrou sy soewereiniteit (v.10):  jou vyande kon jou nie so behandel het sonder die Here se wyse raadsplan en toestemming nie (v.11).

 

Die Here is heilig en waaragtig: Hy sál sorg dat jou vyande gestraf word (v.10).  Dit is verkeerd om die gereg in jou eie hande te wil neem, maar dit is nie sonde om te bid dat die Here geregtigheid sal bring nie (v.10).  Om jou vyande lief te hê beteken nie dat jy hulle sonde goedkeur en maak asof dit nie gebeur het nie.  Dit beteken nie dat jy jou skouers optrek wanneer hullle met hulle bose dade aanhou nie.  Volgens Jesus moet ons vir geregtigheid bid (Lk.18:7-8), en in 2 Tm.4:14 het Paulus vir Timoteus teen sulke mense waarsku en gevra dat die Here hulle sal vergeld.

 

Moenie dink dat die Here nie van hierdie dinge weet nie, of dat dit onopgemerk by Hom verbygegaan nie. Hy weet wat aangaan en sal hierdie mense volgens hulle bose dade vergeld.  Soos wat Hy die Jode en die Romeine hiervoor geoordeel het, sál Hy die Kommuniste, Nazis, Katolieke, ISIS en die Moslems, en elke ander vyand van sy kinders oordeel.  As hulle hulle bekeer, dan sal Hy hulle vergewe (soos Hy vir Paulus vergewe het).  Maar as hulle daarmee aanhou, sal Hy wraak neem.

 

Die beskrywing van God se oordeel (v.12-17)

Tim LaHaye se Left Behind reeks gee vir ons ‘n vreeslike beskrywing van God se oordele.  Dat die Here se oordele erg is, is nie te betwyfel nie.  Ek dink egter dat LaHaye en ander sensasionele eindtyd-outeurs nagelaat het om Op.6 met die res van die Bybel te vergelyk.  As hulle dít gedoen het, sou hulle Johannes se woorde in ‘n ander lig beskou het.

 

Toe die Lam die sesde seël oopgemaak het, het Johannes skrikwekkende verskynsels in die natuur gesien. Deur die teks noukeurig uit te lê en dit met die res van die Bybel te vergelyk, kan ons sien dat Johannes hoofsaaklik simboliese taal gebruik om God se angswekkende oordele te beskryf.  Wat het hy gesien?

 

Daar was ‘n groot aardbewing (v.12). In die res van die boek gaan aardbewings gepaard met God se oordele (11:13, 16:18).  Toe die Here vir Nineve en Babilon geoordeel het, het die aarde voor Hom gebewe (Nah.1:5, Jes.13:13).  Jer.10:10 beskryf hoe die aarde skud voor God se toorn.  Voordat God die ou verbond gegee het was daar ‘n aardbewing (Eks.19:18), en toe Hy dit in 70 n.C. met die verwoesting van die tempel finaal tot ‘n einde gebring het was daar ‘n aardbewing (v.12, Lk.21:6-7, 11, 32, Heb.12:26-27, 8:13, 10:9).

 

Die son het swart geword soos ‘n roukleed wat van swart bokhare gemaak is (v.12). Dit is asof die son in begrafnisklere gerou het, omdat God vir Israel so swaar geoordeel het (Jes.50:3).  Die maan het soos bloed geword (v.12).  Die sterre nie meer geskyn nie, maar op die aarde geval (v.13).  Die res van die Bybel wys vir ons dat Johannes simboliese taal gebruik (een ster wat op die aarde val sal dit immers onmiddellik uitwis).

 

Toe God in die Ou Testament vir Babilon, Egipte, Israel, Juda en die nasies geoordeel het, het Hy gesê dat die son, maan en sterre nie meer sal skyn nie (Jes.13:10, Esg.32:7-8, Joël 2:2, 10, 31, 3:15, Am.8:9, Sef.1:15). In Jesus se lering oor die verwoesting van Jerusalem (Lk.21:6-7, 20) het Hy gesê dat die son swart sou word, dat die maan nie meer sou skyn nie, en dat die sterre sou val (Lk.21:25, Mt.24:29).  Volgens Jesus sou al hierdie dinge nog in hulle leeftyd gebeur het (Lk.21:32).  Ek glo dat Op.6:12-13 hierdie gebeure beskryf.  Dit het niks te doen met John Hagee se Four Blood Moons nie.

 

In v.13 sien Johannes hoe die sterre soos navye op die aarde geval het. Wat beteken dit?  Net voordat die seisoen vir vye aanbreek, is daar ‘n klein vy wat saam met die blare groei.  Dit word omtrent so groot soos ‘n kersie, maar die wind laat die meeste daarvan afval.  Die groot en soet vye kan dan ‘n kans kry om te groei.[1]  Wat is Johannes se punt?

 

Die res van die Bybel leer vir ons dat Israel soos hierdie vyeboom was, en dat hulle nie die smaaklike vrug van bekering gedra het nie (Jes.28:4, Hos.9:10, Mg.7:1). Hiervoor het die Here hulle vervloek en sou Hy die ‘vyeboom’ afgekap het (Mk.11:12-21, Lk.13:6-9).  Omdat die vyeboom die vrug van bekering afgegooi het (v.13), sou God sy volk wat so baie soos die sterre was (Gn.15:5) neergewerp het (v.13).  Nou sou mense uit alle nasies wat in Jesus geglo het, soos sterre in die hemel geskyn het (1:20, Fil.2:15).

 

Johannes het gesien hoe die hemel opgerol word soos ‘n boekrol (v.14). Dié beeld kom uit Jes.34:4 waar die Here vir Edom geoordeel het:  “En al die leërskare van die hemel vergaan, en die hemel word inmekaar gerol soos ‘n boek en al sy leërskare val af soos ‘n blad van die wingerdstok afval en soos vye afval van die vyeboom.”  Die Here sou nou vir Israel opgerol het soos ‘n boekrol, en eenkant neergesit het.

 

Die berge en eilande is uit hulle plekke uit verwyder (v.14, 16:19-20). In Nah.1:5, Hab.3:6, 10, Jer.4:23-24 het die berge voor die Here weggesmelt en gebewe toe Hy vir Assirië, Juda en Israel deur die Babiloniërs geoordeel het.  In Jes.2:11-12, 14 en Jer.51:25 het God dié wat hulleself soos die berge verhef het, afgebring aarde toe.  In v.14 sou Hy so gedoen het met Israel.  Weereens moet ons verstaan dat v.14 simboliese taal gebruik, want as elke berg voor die Here verdwyn het, kon die mense in v.15 nie in die berge weggekruip het, of in v.16 vir die berge geroep het om op hulle te val nie.

 

So verskriklik was die oordele dat geen mens of weermag voor die Here kon staan nie (v.17, Ps.76:8, Joël 2:11, Nah.1:6, Mal.3:2). Konings, adelikes, generaals, rykes, invloedrykes, slawe, vry mense – almal het in die rotsskeure en die grotte van die berge weggekruip (v.15, Jes.2:10, 19, 21).  Toe hulle God se kinders mishandel het, moes húlle in grotte weggekruip het, maar nou het die wiel gedraai (v.15, Heb.11:38).  Hulle kon nie vir die Here weggekruip het nie (Gn.3:8), en het gewens dat die berge se rotse op hulle koppe inmekaar moes sak (v.16, Hos.10:8).  Eerder dít as om in die rooi oë van God se oordeel in te kyk.  Volgens Jesus sou dié dinge in Johannes se leeftyd in Jerusalem gebeur het (Lk.23:27-31).

 

Alhoewel ek met my hele hart in die wederkoms glo, dink ek nie dat die sesde seël in v.12-17 daarna verwys nie. Die sewende seël was immers nog nie eers oopgemaak nie, en daar is ‘n volle 13 hoofstukke voordat ons by die finale oordeel in hfst.20 kom.  As Op.6 die wederkoms beskryf het, sou Johannes nie hfst.7-19 geskryf het nie, maar dadelik na hfst.20 toe gespring het.

 

Johannes se terme is dieselfde as die Ou Testament profete s’n toe hulle God se oordele oor Israel en die ander nasies voorspel het. Ons hoef dan nie aan te neem dat Op.6 van Jesus se wederkoms praat nie.  Jesus self het hierdie terme gebruik toe Hy van God se oordele oor Jerusalem gepraat het (Mt.24, Lk.21, 23).  Toe die Jode vir Jesus se bloed geroep het, het hulle in Mt.27:25 gesê dat God sy Seun se bloed van hulle en hulle kinders se hande kan eis.  God het hulle op hulle woord geneem en in 70 n.C. sy oordele soos ‘n vrag bakstene op hulle laat neerkom.  God het nie die Jode se gruwelike misdaad van die kruis ligtelik opgeneem nie.

 

Dalk is jy nie oortuig van my siening oor Op.6 nie. Ek gaan nie ‘n kwessie daarvan maak nie.  Ten minste kan ons saamstem dat die oordele van God erger is as enige monster in Hollywood se ‘bangmaak films’.  Jy kan nie vir Hom wegkruip nie (v.15-17).  Hy sien alles en is oral.

 

As jy probeer om in die doderyk weg te kruip, sal Hy jou kom uithaal. As jy in die sterrehemel wegkruip sal Hy jou dáár gryp en neerbring.  As jy op ‘n hoë berg klim sal Hy jou uitsoek.  As jy in die diepste see wegkruip, sal Hy vir ‘n dodelike seeslang sê om jou te byt.  Hy sal toelaat dat jou vyande jou doodmaak (Am.9:2-4).  Dié wat probeer om vir God weg te kruip, is soos iemand wat vir ‘n leeu vlug en in ‘n beer in vashardloop (Am.5:19).  Moet dan nie maak of Satan en die Antichris die gevaarlikste karakters in Openbaring is nie; God en die Lam is (v.17).

 

As jy gered is, hoef jy nie bang te wees nie. In Jes.54:10 sê die Here:  “Want berge mag wyk en heuwels wankel, maar my goedertierenheid sal van jou nie wyk en my vredeverbond nie wankel nie, sê die HERE, jou Ontfermer.”

 

As jy egter in ongehoorsaamheid en sonde lewe, moet jy baie bang wees.  Laat dié dinge vir jou ‘n voorsmakie van die wederkoms, die finale oordeel en die hel wees.  Ek wens dit nie vir my grootste vyand nie.  Dit sal beter wees om ‘n duisend keer dood te gaan as om onder God se oordeel in die hel te beland.  “Vreeslik is dit om te val in die hande van die lewende God.” (Heb.10:31).

 

Hoe gaan jy eendag voor die Here staan as jou sonde nie vergewe is nie, en Hy jou geheime sondes aan die lig bring? Moet asseblief nie dink dat die Here jou gaan oorsien omdat jy arm is, of dat Hy jou gaan voortrek omdat jy ryk is nie (v.15).  Moet ook nie die fout maak om te dink jy is oppad hemel toe, omdat jy bang is vir die hel nie (v.16).  Dit gaan iets meer verg as dít om jou van God se oordeel te red.  Daar is net een manier om van sy oordeel te ontsnap:  Jesus se kruisdood.

 

Toe Jesus aan die kruis gehang het, het die son opgehou skyn (Lk.23:44-45). Daar was ‘n groot aardbewing (Mt.27:51).  Die volle toorn van God het oor sy Seun gekom.  Vir ons sonde het sy Vader Hom gestraf (Jes.53:10, Mt.27:46).  Om ons van die oordeel te red was Hy bereid om in ons plek sonde te word en deur God vervloek te word (2 Kor.5:21, Gal.3:13).  Die fisiese lyding van die kruis kan nie naastenby hiermee vergelyk word nie.  Die kruis was ‘n miljoen keer erger as die hel, omdat Jesus nie net die straf van een sondaar op Homself geneem het nie, maar miljoene mense s’n.

 

O, laat ons lief wees vir hierdie Verlosser. Laat ons deur geloof in die sterk toring en agter die Rots van Jesus Christus skuil, sodat die toorn van God ons nie kan seermaak nie.  As jy na Jesus toe vlug sal jy veilig wees:  “Daar is dan nou geen veroordeling vir die wat in Christus Jesus is nie” (Rm.8:1).  Maar as jy Hom verwerp en met jou sonde aanhou, sal die storm van God se oordeel die plankhuisie van jou selfregverdige lewe tot die uiterste toe verwoes – vir ewig!

 

Aardrykskunde was seker my gunsteling vak toe ek op skool was. In een klas het die onderwyser ons van die oog van die sikloon vertel:  rondom jou kan die storm woed, maar as jy in die oog is, is daar nie reën of wind nie – jy is veilig.  So is dit ook in die geestelike realm.  Die storm van God se oordeel kan verwoesting saai rondom jou.  Maar as jy in Jesus, die oog van die storm glo, is jy veilig.

 

[1] James Orr, International Standard Bible Encyclopedia, inskrywing onder fig; fig-tree