Wat jy moet weet oor jou opstandingsliggaam

Graveyard

Wanneer die jaar tot ‘n einde kom, is almal moeg. Maar die jaar-einde speel nie saam nie, want hoe nader jy daaraan kom, hoe besiger raak dit.  Kerke hou Kersetes en Kerssangdienste, jou kinders skryf eksamens, besighede hou hulle jaarafsluiting funksies, jy moet werk klaarmaak, onderwysers merk hope vraestelle, almal wil goed regkry voor vakansie, jy moet reëlings tref vir mense om jou honde te voer, ander mense moet vir jou instaan, ens.

 

Hoekom byt ons vas? Want in jou kop is daar ook ‘n prentjie van die strand, die see, ‘n vakansiehuis of karavaanpark, familie, lekker eet, kuier met vriende, en kersgeskenke.  Die hoop op wat kom hou jou staande.

 

En so is dit die hoop op die nuwe liggaam wat Christene help om te volhard deur siekte, lyding, pyn, versoeking, hartseer en dood. Dit is Paulus se les in 1 Korintiërs 15:35-49.

 

Twee illustrasies (v.35-42a)

In Louis Trichardt het ons ten minste tien groot bome in ons erf gehad. Elke boom se saad het anders gelyk.  Die koraalbome se saad was ‘n klein rooi saadjie met ‘n swart kol op.  Die flambojant se sade was bruin met ‘n dik grys streep.  Die jakarandaboom se saadjies was plat met ryspapier-tipe vlerkies.  Die kapokboom se sade was swart, en die Australiese flamboom s’n het gelyk of dit fyn hare op het.  Dit is verbasend om te dink hoe hierdie reuse koeltebome ontstaan het uit sulke klein saadjies wat in die grond ‘sterf’.  Paulus gebruik hierdie illustrasie om die waarheid van die opstandingsliggaam te verdedig.

 

In v.1-34 het Paulus die opstanding van die dooies op grond van Jesus se opstanding verdedig. Hy het geweet iemand sal die beswaar aanteken:  ‘Hoe word die dooies opgewek?  Watter soort liggaam het hulle as mense dan tot stof vergaan?  As die liggaam vergaan, kan jy mos nie weer dieselfde liggaam hê nie?  Jesus se opstanding kan ons nog verstaan, want sy liggaam was slegs vir drie dae in die graf en kon nie vergaan nie.  Maar iemand wat vir dekades, eeue, of millenia in die graf lê, se liggaam gaan heeltemal tot niet.  Hoe kan hierdie liggaam weer opgewek word?’ (sien v.35).

 

Volgens Paulus is dit ‘n dom vraag of beskuldiging (v.36). Die Korintiërs weet dat ‘n saadjie eers ‘begrawe’ moet word en ‘sterf’, voordat dit weer kan opkom (v.36, Johannes 12:24).  Die saadjie wat begrawe word (koring of ander soorte graan) en die plant wat opkom is aan mekaar verwant, maar die plant lyk ook baie anders as die saadjie (v.37).  God gee vir elke soort saadjie ‘n ‘liggaam’ soos Hy gekies het (v.38).  So is dit ook met die opstandingsliggaam.

 

God het verskillende skepsels gemaak. Mense, visse, voëls, en diere lyk nie dieselfde nie – God het elkeen na sy soort gemaak (v.39, Genesis 1).  Ook lyk hemelse en aardse liggame nie dieselfde nie (v.40).  Gerubs, serafs, en ander hemelwesens het ‘n heerlikheid wat pas by die hemel, terwyl mense ‘n tipe liggaam het wat by die aarde pas (v.40).  Net so sal God ‘n opstandingsliggaam gee wat by die nuwe aarde pas.

 

Die son het sy eie soort heerlikheid (v.41). Dink maar aan die helder Suid-Afrikaanse middagson, of ‘n pragtige sonsopkoms of -ondergang.  Die maan het ook sy eie heerlikheid:  ‘n groot volmaan wat ligte geel, vuil pienk, rooi, of roomkleurig is.  Die sterre in ons melkweg het hulle eie heerlikheid (v.41). Elke ster het ook sy unieke heerlikheid (v.41).

 

So is dit met die opstandingsliggaam: elke liggaam is uniek en pragtig (v.41).  As God soveel verskillende ‘liggame’ kan maak vir beeste, visse, sterre, bome, en mense, kan Hy sekerlik ook ons sterflike liggame opwek en verheerlik (v.42a).

 

Vier vergelykings (v.42b-44)

Maryke lê op haar sterfbed. Sy is bleek, eet nie, is op suurstof, voel naar a.g.v. die medikasie, weeg net 45 kg, en praat nie.  Haar familie is hartseer en bid dat God haar sal genees as dit sy wil is.  God antwoord hulle gebede en genees haar.  Na agt maande skyn haar gesig, haal sy self asem, eet sy normaal, weeg sy 20 kg swaarder, voel sy goed, en gebruik sy niks meer medisyne nie.  Daar is ‘n groot verskil tussen wat sy was en wat sy nou is.  Hoeveel groter is die verskil nie as jy in die graf vergaan het, en onsterflik, sterk, heerlik, en sondeloos opstaan nie?

 

[1] Ons liggame word as verganklik en sterflik in die graf ‘geplant’ (v.42). Ons liggame word stof, as of viskos.  Weens die sondeval word ons liggame oud en sterf ons (Genesis 2:16-17, 3:19).  Maar God sal ons opwek, sodat ons liggame onverganklik en onsterflik is (v.42).  Die opstandingsliggaam kan nie verouder, vergaan, grys word, rimpel, of sterf nie.

 

[2] Ons liggame word in oneer in die graf ‘geplant’ (v.43a). Lyke is oneerbaar.  Ons maak dit toe onder ‘n sak, sit dit in ‘n kis, en bêre dit diep in die grond.  Ons probeer om dit ‘n bietjie eerbaar te maak deur dit te balsem, mooi klere aan te trek, en blomme op die kis te sit.  Ons liggame is ook oneerbaar, omdat ons weens die sondeval sterf.  Ons sit mense in die grond soos diere (Prediker 3:19-20).  Maar God sal ons liggame opwek in heerlikheid (v.43a, Kolossense 3:4).  Die opstandingsliggaam sal nie bleek en oneerbaar wees soos ‘n lyk nie.  Ons nuwe liggame het lewenskrag, glans, vitaliteit, skoonheid, prag, en heerlikheid.  Ons sal letterlik skyn soos die son (Daniël 12:2-3, Matteus 13:43, 17:2, Eksodus 34:29-30).

 

[3] Ons liggame word in swakheid in die graf ‘geplant’ (v.43b). Ons liggame word oud, ly pyn, raak siek, huil, val en kry seer, breek bene, raak moeg en uitgeput, moet gereeld rus en slaap, vergeet, verswak en gee in, is gebreklik, gestremd, en verlam.  Deur die sondeval verswak ons liggame.  Maar God sal ons opwek in krag (v.43b).  Ons opstandingsliggame sal nooit siek word, seerkry, pyn ly, huil, moeg raak, breek of vergeetagtig wees nie.  “En God sal al die trane van hulle oë afvee, en daar sal geen dood meer wees nie; ook droefheid en geween en moeite sal daar nie meer wees nie, want die eerste dinge het verbygegaan.” (Openbaring 21:4).

 

[4] Ons liggame word as ‘n natuurlike liggaam in die graf ‘geplant’ (v.44). Die Grieks vir ‘natuurlike liggaam’ [psigikos] praat van ‘n liggaam wat deur die sondige natuur beheer word (2:14).  Totdat jy sterf sal die sondige vlees jou liggaam pla.  Maar God sal ‘n geestelike liggaam opwek (v.44).  Dit beteken nie dat jou nuwe liggaam ‘n deursigtige spook is nie.  Die Grieks vir ‘geestelike liggaam’ [pneumatikos] praat van ‘n liggaam wat deur die Heilige Gees beheer word (2:15, Galasiërs 6:1).  Jy sal dus nooit weer deur die sondige vlees gepla word nie, maar sal altyd deur die Gees gelei word (v.44, Galasiërs 5:16-26,vgl. Matteus 6:10b).

 

Twee prototipes (v.45-49)

In die wêreld van karre verwys ‘n prototipe na ‘n model wat die nuwe style en tegnologie by ‘n motorskou wys, om te kyk of die publiek gunstig reageer. Indien wel, word hierdie model ‘n produksiekar.  Die produksiekar word gebou op die bloudruk van die prototipe.  Dit is wat ek bedoel as ek sê dat Adam en Jesus prototipes is.  Adam staan in die plek van die mensdom; in hom sterf almal (v.22).  Jesus staan in die plek van almal wat in Hom glo; in Hom kry ons nuwe lewe vir die siel en liggaam (v.22).  Dit is ook die les in v.45-49.

 

God het sy lewensasem in Adam se neus ingeblaas (v.45, Genesis 2:7). Die laaste Adam (Jesus) is die God wat hierdie lewensasem in Adam ingeblaas het (v.45).  Hy sal ook by sy wederkoms lewe vir ons dooie liggame gee (Johannes 5:21, 6:39-40).  Adam het gesondig voordat Jesus ons kom red het (v.46).  Dieselfde geld vir die opstanding:  die natuurlike liggaam het bestaan voor die geestelike liggaam (v.46).

 

Adam was uit die stof van die aarde, en het weens sy sonde daarheen teruggekeer (v.47, Genesis 2:7, 3:19). Die tweede mens (Jesus) het uit die hemel na Maria se moederskoot toe gekom (v.47).  Hy het uit die dood uit opgestaan en ‘n nuwe liggaam gekry.  In Adam is almal stoflik en sterflik (v.48, 22, Prediker 12:7).  Deur geloof in Jesus kry ons ‘n nuwe liggaam soos syne (v.48, 22, Filippense 3:20-21).  In Adam dra ons sy gevalle beeld (v.49, Genesis 5:3).  In Jesus word sy beeld in ons herstel (v.49, 2 Korintiërs 3:18, Romeine 8:29, 1 Johannes 3:2).  Ons word nie God soos Hy nie, maar sal wel ‘n volmaakte mens word soos Hy.

 

Die toepassing uit hierdie hoofstuk is eenvoudig: verstaan wat die Bybel sê oor die opstanding van die liggaam.  Wat leer die Skrif hieroor?

 

[1] Die persoon wat opstaan is dieselfde persoon wat begrawe is (v.37, Johannes 5:28-29, die voorbeeld van Jesus self). Jy het wel ‘n sterker en beter liggaam, maar mense sal jou herken as JY.  Jy en jou geliefdes sal mekaar herken (1 Tessalonisense 2:19, 4:13-18, 2 Korintiërs 1:14, vgl. Markus 9:5, Lukas 16:23-24).  Jy word nie ‘n engel, gees of spook nie, maar sal vir ewig ‘n mens bly met ‘n siel en ‘n liggaam (vgl. Lukas 24:39).

 

[2] Elke mens se opstandingsliggaam sal uniek wees (v.38). Soos op aarde, gaan geen twee mense dieselfde lyk nie.  Ons gaan nie almal identies lyk met wit rokke en goue harpe nie.

 

[3] Hoe oud sal ons lyk? Hoe oud het Adam en Eva gelyk toe God hulle gemaak het?  Dalk 25 of 30?  My kinders kon nie glo toe ek vir hulle sê dat my 90-jarige ouma weer jonk sal lyk nie.  Jonathan Edwards sê:  ‘In heaven it is the direct reverse of what it is on earth, for there by length of time things become more and more youthful, that is, more vigorous, active, tender, and beautiful.’[1]

 

Is dit Bybels? Ja. 1 Petrus 1:4 sê ons het ‘n onverwelklike erfenis in die hemel.  Sonde het alles laat vergaan.  Jesus sal alles herstel en verbeter.  As Jesus kom sal alles wees soos ‘n roos wat nooit verlep nie.  Die hemel en alles daarin se skoonheid sal nooit vergaan nie.  Ons nuwe liggame sal  ‘n honderd keer mooier wees as wat enige persoon op aarde ooit was – selfs Adam en Eva.  Adam en Eva se liggame was aards en stoflik.  Ons sal ‘n verheerlikte liggaam hê.

 

Jou gehoor, sig, reuk, breinkrag, fisiese krag, en alles sal beter wees. Dalk sal jy sterk wees soos ‘n beer, skerp sig hê soos ‘n arend, hoor soos ‘n wolf, ruik soos ‘n bloedhond, vinnig wees soos ‘n jagluiperd.  Jonathan Edwards sê:  ‘It is probable that… [we] may distinctly see the beauty of one another’s countenances and smiles, and hold a delightful and most intimate conversation at a thousand miles distance.’[2]

 

Jou opstandingsliggaam sal geen letsels van ou ongelukke oorhou nie. Slegs Jesus se opstandingsliggaam sal die merke van sy kruisdood oorhou om ons vir ewig te herinner aan sy groot verlossing vir ons (Johannes 20:27, Openbaring 1:7, 5:6).  Maar wat van Openbaring 22:2 wat sê dat die Boom van die Lewe se blare genesing is vir die nasies?  Impliseer dit nie ons sal siek word, seerkry, en wonde moet genees nie?  Nee.  Dit sê eenvoudig ons sal al die nodige medisyne, vitamines, minerale, en kruie hê om vir ewig gesond te bly, om vir ewig vitaliteit en krag te hê.

 

Maar vir my is krag en gesondheid nie die beste nuus van ons nuwe liggame nie. Vir my is die beste nuus dat ons nooit weer versoek sal word of eers instaat sal wees om te sondig nie.  Nooit weer sal ons sondige dinge begeer, dink, voel, sê of doen nie, want die Heilige Gees sal ons vir altyd lei (v.44).  Jy hoef dus nie bang te wees dat God jou uit die hemel sal skop, soos Hy met Satan gedoen het nie.

 

As jy twyfel of geraamtes en mummies regtig so getransformeer kan word, moet jy nie God se krag vergeet nie (Handelinge 26:8). God kan elke stofdeeltjie van jou liggaam weer bymekaar bring, selfs al het die wind dit weggewaai (Esegiël 37:7, Genesis 2:7).

 

As jy ongered is sal jy ‘n afgryslike liggaam kry wat by die hel pas (Daniël 12:2, Jesaja 66:24). Ongelowiges se opstandingsliggaam sal vir ewig al die effekte van die sondeval beleef in die ergste graad:  gout, athritis, kanker, tandpyn, migraine, trane, naarheid, beroertes, hartaanvalle, honger, dors, haat, ‘n skuldige gewete, eensaamheid, hopeloosheid, depressie, angs, vrees, bitterheid, verlorenheid, dood, ens.

 

Ek dring by jou aan om jou te bekeer. Hou op om te vertrou op jouself en jou eie pogings.  Glo in Jesus se kruisdood en opstanding vir sondaars.  Vertrou dat Hy jou enigste hoop is vir redding en vergifnis.  Weet dat Hy sondaars met ope arms verwelkom en liefhet, al is jy die ergste sondaar en het jy Hom gehaat en gelaster (Johannes 6:37, 1 Timoteus 1:13-16).  Hy sal vir jou ‘n nuwe hart en begeertes gee, jou sondige rekord voor God vergewe, en jou nuut maak (2 Korintiërs 5:17, 21).  Eendag sal Hy ook vir jou ‘n nuwe liggaam gee.  Hoekom wil jy nóg uitstel; hoekom wil jy wag?  “Kyk, nou is dit die tyd van die welbehae; kyk, nou is die dag van heil.” (2 Korintiërs 6:2).

 

As jy Skrif se lering oor die opstandingsliggaam verstaan, sal jy hoop hê…

 

  • In siekte
  • As gelowiges sterf
  • As jy pyn het
  • As jou gehoor of sig verswak
  • As jou liggaam verouder
  • As jou brein begin vergeet
  • As jy op jou sterfbed lê
  • As jy met sonde stry en wens dit is vir altyd weg
  • As versoeking intens raak
  • As jy ‘n gebrek het in jou liggaam
  • As jy moeg is en nie meer kans sien vir die lewe nie

 

Joni Eareckson Tada het ‘n duikongeluk gehad toe sy 14 was. Sy het haar nek gebreek en is al vir 48 van die nek af ondertoe verlam.  In 2013 het sy by John MacArthur se Strange Fire konferensie haar getuienis gedeel.  Op ‘n stadium het sy gesê dat haar grootste begeerte nie is om haar opstandingsliggaam te kry nie, maar om ‘n sondelose hart te hê wat vir God sal verheerlik.

 

Ek hou van wat sy gesê het, maar is dit nie uiteindelik ook die rede hoekom God vir ons nuwe liggame gaan gee nie: sodat ons Hom met alles in ons kan verheerlik en liefhê?  Ja, jy sal Hom liefhê met jou hele hart en jou hele siel.  Maar jy sal Hom ook liefhê met al jou krag en met jou hele verstand; met ander woorde met jou opstandingsliggaam.

[1] Works, vol.2, p.619

[2] Ibid

Advertisements

Hoe om in vrede te sterf

Deathbed

John Sim was ‘n Skotse seuntjie in die 1800’s. Toe hy 8 was het hy op sy sterfbed gelê.  Hy was vol van blydskap omdat hy binnekort by Jesus sou wees.  Met ‘n swak stem het hy gesê:

 

I lay my sins on Jesus,

The spotless Lamb of God.

 

Kort voordat hy dood is het hy vir sy ouers gesê: ‘I am going soon to be with Jesus; but I sometimes fear that I may not see you there.’  Sy ma het gehuil:  ‘Why so, my child?’  Sy antwoord het hulle diep gesny:  ‘Because, if you were set upon going to heaven and seeing Jesus there, you would pray about it, and sing about it; you would talk about Jesus to others, and tell them of that happy meeting with Him in Glory.  All this my dear Sunday School teacher taught me, and she will meet me there.  Now why did not you, my father and mother, tell me all these things about Jesus, if you are going to meet Him too?’

 

Op ‘n dag het ‘n tannie sy ma besoek. Die predikant was ook daar.  John het gehoor hoe sy ma en die tannie praat.  Hy het vir die predikant gesê:  ‘Sit you down and talk with me about Jesus; I am tired of hearing so much talk about everything else but Jesus; I am going soon to be with Him.  Oh, do tell me everything you know or have ever heard about Jesus, the spotless Lamb of God!’[1]

 

Hoe kan ‘n mens in vrede sterf soos John Sim? Genesis 49-50 leer vir ons.

 

Jakob se dood en begrafnis (49:29-50:14)

‘n Ateïs in Glasgow het baie siek geword. Sy vrou het vir John Paton gevra om hom te besoek.  Vir jare het hierdie man, alhoewel hy nie die evangelie verstaan het nie, hom daarteen uitgespreek.  Nou was hy vreesbevange vir die dood.  Na ‘n paar besoeke het die man ‘n diep belang in die evangelie ontwikkel en met trane uitgeroep om gered te word.  Hy was bitter spyt oor die skade wat hy gedoen het.  Hy het sy ou vriende bymekaar geroep en vertel wat hy in Jesus gevind het.  Saam met sy vrou en dogter het hy sy ateïstiese boeke geskeur en verbrand.  Vir die res van sy lewe het hy vurig van Jesus getuig en uiteindelik in vrede gesterf.[2]

 

‘n Ander ateïs in die omgewing was bekend vir sy lastering teen God. Sy vrou, ‘n Rooms-Katoliek, het vir Paton gevra om hom te besoek.  Die man wou nie ‘n woord van geestelike dinge hoor nie.  Toe Paton oor Jesus gepraat het, het die man op hom gespoeg.  Hy het aangehou om die man te besoek, maar die man het so geskreeu dat mense buite die huis saamgedrom het.  Hy het sy nagklere geskeur en aangehou met laster.  Paton het hom gesmeek om in Jesus te glo en gevra of hy saam met die man kon bid.  Die man het sy kragte bymekaar geskraap en geskreeu:  ‘Pray for me to the devil!’  Paton het die man herinner hoe hy altyd gesê het dat daar nie ‘n duiwel is nie.  Die man het woedend uitgeskreeu:  ‘Yes, I believe there is a devil, and a God, and a just God, too; but I have hated Him in life, and I hate Him in death!’  Met dié woorde het die man die ewigheid ingegaan.[3]

 

Wat was die verskil tussen die twee mans? Hoekom het die een in vrede gesterf en die ander een nie?  Dié wat in geloof vashou aan God se belofte van die toekoms kan in vrede sterf – soos Jakob.

 

Jakob het nou nie meer vir Josef voorgetrek nie, maar het vir al sy seuns gevra om hom te begrawe – in die grot wat Abraham by die Hetiete gekoop het. Hoekom wou hy dáár begrawe word?  Dié stuk grond in die Beloofde Land het wettiglik aan hom en sy nageslag behoort.  Oupa-Abraham, ouma-Sara, pa-Isak, ma-Rebekka, en vrou-Lea was dáár begrawe, en daar wou hý begrawe word.  Hy het geweet dat God die res van die land vir sy nageslag sou gee.  Hy het sy voete opgetrek, sy laaste asem uitgeblaas, en in vrede gesterf.  Nog voor sy liggaam in die familie-begraafplaas neergelê is, is hy saam met sy volksgenote versamel (49:33).  In gewone Afrikaans:  hy is hemel toe.

 

Josef het sy pa sy lewelose gesig gesoen en gehuil. God het sy belofte aan Jakob vervul:  “Josef sal jou oë toedruk.” (46:4).  Josef wou godsdienstige toordery vermy, en het dus vir die dokters gevra om sy pa se liggaam te balsem.  Die proses het 40 dae gevat.  Hulle het ‘n snit in die sy en skedel gemaak, sodat die ingewande en brein verwyder kon word.  Hulle het die holtes met speserye, mirre, en cassia gevul en met boomgom gesmeer.  Daarna het hulle die liggaam gewas en in fyn linne toegedraai.  Laastens is die liggaam in ‘n mummy-kis neergelê en regop laat staan.[4]

 

Ongelukkig het antieke mense dikwels die dooies aanbid, maar dit is ook so dat hulle die dooie met meer waardigheid behandel het as wat ons dit vandag doen.

 

Nadat die dokters Jakob se liggaam gebalsem het, het die Egiptenare vir 70 dae gehuil. Op dié manier sou hulle na die dood van ‘n geliefde deeglik deur die rouproses werk.  Hulle het nie maar net ‘n minuut van stilte gehad nie.  Tog mag die uitgerekte rouproses ook wys dat hulle nie die hoop gehad het wat ons het nie.  Ek het onlangs gehoor hoe ‘n vrou sê:  ‘Sjoe, dis hartseer dat so-en-so dood is.  Die ergste is om te weet ons sal mekaar nooit weer sal sien nie.’  Klink dit nie vir jou soos iemand wat nie die Nuwe Testamentiese hoop verstaan nie?

 

Josef het Farao vir toestemming gevra om sy pa in Kanaän te gaan begrawe. Hy het belowe om terug te keer.  ‘n Menigte het saam met Josef uit Egipte vertrek om Kanaän toe te gaan (waaraan laat dít jou dink?).  Die kinders, beeste, en kleinvee het agtergebly.  Iémand moes die diere oppas.  Verder was dit ‘n waarborg dat Josef en sy broers sou terugkeer Egipte toe.  Kontrasteer dit met die uittog onder Moses, toe nie één van die Israeliete se kinders of diere in Egipte agtergebly het nie (Eksodus 10:8-11, 24-27, 12:32).  Josef en sy party het nie reguit tot by die begraafplaas in Hebron getrek nie.  Hulle het regs van die Dooie See verbygetrek tot by die Steekdoring-dorsvloer oos van die Jordaan.  Hoekom sou hulle dit doen?  Later sou die Israeliete ook só om trek en die Jordaan oorsteek.  Josef en sy party dít gedoen om oorlog in die suide van Kanaän te voorkom.  Hulle het vir sewe dae gehuil sodat die Kanaäniete kon sien dis ‘n begrafnis en nie ‘n bende nie.  Josef het natuurlik ook gehuil omdat hy na 39 jaar vir die eerste keer die Beloofde Land gesien het.  Die Kanaäniete het die plek Abel-misraim genoem:  ‘die gehuil van Egipte’.

 

Glo jy dis belangrik om voor te berei vir die dood; om seker te maak jy sal in vrede sterf? Hoe doen ‘n mens dit?  Jy moet ‘n Bybelse siening hê van wat gebeur na jy dood is.  Hebreërs 9:27 sê:  ”die mense [is] bestem om een maal te sterwe en daarna die oordeel”.  Is dit moontlik om in vrede te sterf as jy ‘n verkeerde siening van die dood het?  Ja, dit is.  Maar jy sal ‘n verskriklike verrassing kry as jy nie Nirvana bereik of terugkeer as ‘n heilige koei nie.  Dis meer waarskynlik dat ‘n verkeerde verstaan van die dood sal maak dat jy vreesbevange is op jou sterfbed.  Hoe moet dit wees om te glo jy gaan uitgewis word, in die vagevuur brand, of vir duisende jare ‘n sieleslaap moet deurmaak?

 

Om in vrede te sterf moet jy ‘n regte verstaan van God se vereistes hê om hemel toe te gaan. Hoe kan jy in vrede sterf as jy onseker is hiervan?  Wat is God se vereistes?  Jy moet geen sonde op jou rekord hê nie.  Dit help nie jou goeie dade is meer as jou slegte dade nie.  God vereis ‘n perfekte rekord van geregtigheid (Matteus 5:48, Galasiërs 3:10).  Jy sal dit nooit regkry deur net harder te probeer nie.  Moenie staatmaak op jou eie onvolmaakte geregtigheid nie.  Vertrou op Jesus se perfekte lewe, kruisdood, en opstanding.  Dan is dit ook belangrik dat jy jou gewete skoon moet hou.  Jesus se kruisdood kan jou gewete reinig.  Bely jou sonde, bekeer jou daarvan, en ontvang sy vergifnis.  As jy met ‘n besoedelde gewete op jou sterfbed lê sal jy nagmerries hê.  Moenie die dood ignoreer in die hoop dat dit sal weggaan nie.  Mary Baker Eddy, die stigter van Christian Science, het gedink dit sou.  Daarom het sy van die dood gepraat as ‘passing away’.  Was sy reg?

 

Berei jouself voor om te sterf. Moet jy hoop om in jou slaap te sterf as jy nie voorbereid is nie?  In sulke gevalle is ‘n uitgerekte sterfbed ‘n genade.  Jý mag dalk nie so gelukkig wees nie.  Vir jou mag die dood skielik kom, en dit terwyl jy onvoorbereid was.  Besef asseblief dat hierdie nie iets is wat jy kan uitstel of waarmee jy kan speel nie.  Ewigheid is op die spel.

 

Josef se dood en begrafnis (50:15-26)

Voor Margaret dood is het sy haar seuns laat belowe dat hulle die helfte van haar geld vir sending sou gee, haar by haar man sou begrawe, en hulle verstandelik-gestremde sussie sou oppas. Hulle het belowe en sy het in vrede gesterf.  Maar sou sy in vrede gesterf het as sy geweet het die regering het ‘n nuwe wet ingebring wat verbied dat twee persone in een graf begrawe word, dat haar seuns nie na hulle sussie omgesien het nie, dat die ekonomie ineen gestort het en sy al haar geld verloor het?  Ja, sy sou, want haar vrede was nie gebou op haar seuns se belofte nie.  Sy het vasgehou aan Gód se belofte van die hemel, ‘n nuwe liggaam wanneer Jesus weer kom, en die vaste hoop dat God sy planne op die aarde sou volbring.  Net so het Josef hom op Gód se getrouheid berus en in vrede gesterf.

 

Sy broers se gewetens het hulle vir 39 jaar gery. Hulle was te bang om self met Josef te praat en het ‘n boodskapper gestuur om namens hulle vergifnis te vra.  Maar het hy nie reeds in hfst.45 gesê dat hy hulle vergewe nie?  Het hy nie tóé reeds gesê dat God in beheer van die hele afvêre was nie?  Het hulle nie reeds in 44:16 hulle sonde erken nie:  “Wat kan ons aan my heer sê?  Wat kan ons spreek? En waarmee kan ons ons regverdig?  God het die ongeregtigheid van u dienaars uitgevind.”?

 

Die broers het weer Josef se drome van hfst.37 vervul en hulle voor hom neergebuig. Hulle het bely dat hulle God se diensknegte was en ook Josef se slawe sou wees.  Josef het gehuil.  Hy was nederig en het duidelik gestel dat hy hom nie in God se plek sou stel nie.  Hy het nie die bose daad van hfst.37 ontken nie, maar het gesê dat God dit vir almal se voordeel uitgewerk het:  “Want júlle het wel kwaad teen my bedink, maar God het dit ten goede gedink om te doen soos dit vandag is, om ‘n groot volk in die lewe te hou.” (50:20, sien Romeine 8:28).  Josef het herhaal wat hy in 45:11, 47:12 gesê het:  “Wees dan nou nie bevrees nie:  ék sal julle en julle kinders onderhou.” (50:21).  So het die Here sy uitverkore volk aan die lewe gehou.  Soos Jesus na hom, het Josef dié wat hom kwaad aangedoen het, vertroos en vergewe (50:21, Lukas 23:34).

 

Josef het gesterf toe hy 110 jaar oud was. Hy was vir 93 jaar in Egipte.  Hy het sy agter-kleinkinders gesien.  So is die beloftes van hfst.48 vervul waar God ‘n groot nageslag vir hom belowe het.  Magir (een van Josef se kleinseuns by Manasse) se kinders is op Josef se knieë gebore (50:23).  Dié Hebreeuse spreekwoord beteken dat Josef hulle as sy eie aangeneem het.  ‘n Vrou wat op iemand se knieë gesit het om geboorte te gee, het daardeur gesê dat dié persoon die kinders aanneem.  Dit mag wees dat die pasgebore kinders op Josef se knieë neergelê is, en dat hy hulle aangeneem het.

 

Op sy sterfbed het Josef geglo dat God die land aan Abraham, Isak, Jakob, en hulle nageslag gegee het. Hy het dus ook geglo dat God die volk uit Egipte sou bring.  “Deur die geloof het Josef aan die einde van sy lewe melding gemaak van die uittog van die kinders van Israel en bevel gegee aangaande sy gebeente.”(Hebreërs 11:22).  Het dit gebeur soos Josef gesê het?  “En Moses het die gebeente van Josef met hom saamgeneem; want hy het die kinders van Israel plegtig laat sweer en gesê:  God sal eindelik op julle ag gee; bring dan my gebeente saam met julle hiervandaan op.” (Eksodus 13:19).  “Ook die gebeente van Josef wat die kinders van Israel uit Egipte saamgebring het, het hulle begrawe in Sigem, op die stuk grond wat Jakob van die kinders van Hemor, die vader van Sigem, vir honderd geldstukke gekoop het, en wat die kinders van Josef as erfdeel ontvang het.” (Josua 24:32).

 

Josef het nie die Nuwe Testament gehad nie. Ons het.  Behoort ons dan nie groter hoop te hê as wat Josef gehad het nie?  Ons hoop nie net dat ons kis na die Beloofde Land oorgeplaas sal word nie.  Ons hoop dat ons liggame eendag uit die dood sal opstaan.

 

[1] Ons liggame sal onmiddellik verheerlik word wanneer Jesus terugkeer en ons uit die dood opwek: “in ‘n oomblik, in ‘n oogwink, by die laaste basuin; want die basuin sal weerklink, en die dode sal onverganklik opgewek word; en ons sal verander word.” (1 Korintiërs 15:52).

 

[2] God sal nie ‘n hele nuwe jý maak nie. Dieselfde liggaam wat begrawe is sal opgewek en verheerlik word.  Hoe weet ons dit?

 

  • Uit die saadjie wat geplant is groei die boom; uit die mens wat in die grond geplant is kom die nuwe jý: “Maar iemand sal sê: Hoe word die dode opgewek, en met hoedanige liggaam kom hulle? Dwase mens! Wat jy saai, word nie lewendig as dit nie gesterf het nie. En wat jy saai—jy saai nie die liggaam wat sal word nie, maar ‘n blote korrel, byvoorbeeld van koring of van iets anders.” (1 Korintiërs 15:35-37).
  • Toe Jesus dood is het dieselfde liggaam wat begrawe is weer uit die dood uit opgestaan.
  • Job het gesê: “Maar ek, ek weet: My Verlosser leef; en Hy sal as laaste oor die stof opstaan. En nadat hulle so my vel afgeskeur het, sal ek nogtans uit my vlees God aanskou; Hom wat ék sal aanskou my ten goede, en my oë—en geen vreemde nie—sal sien, My niere versmag van verlange in my binneste.” (Job 19:25-27). Moet asseblief nie vir Job sê: ‘Jammer vriend. Jou liggaam wat nóú so siek en vol swere is sal nooit opgewek word nie.’ Met sulke woorde is jy net soos sy vriende: jou teologie is skeef en jy bied vir hom geen troos nie.

 

[3] Jou verheerlikte liggaam sal sterk, jonk, en gesond wees. Jou gesig sal 10 000 keer meer blink as iemand wat vir maande siek was, weer gesond word, kleur kry, en perdfris voel.  Jy sal nie meer moeg en uitgeput raak nie.  C.S. Lewis beskryf dit treffend:  ‘Everyone else began to run, and they found, to their astonishment, that they could keep up with him [Aslan, die leeu]:  not only the dogs and the humans but even fat little Puzzle [die donkie] and short-legged Poggin the Dwarf.  The air flew in their faces as if they were driving fast in a car without a windscreen.  The country flew past as if they were seeing it from the windows of an express train.  Faster and faster they raced, but no one got hot or tired or out of breath.’[5]  Ons nuwe liggame word nie deur vleeslike begeertes beheer nie, maar deur die Heilige Gees.  En dan weet ons natuurlik dat dit onsterflik is.  “So is ook die opstanding van die dode: daar word gesaai in verganklikheid, daar word opgewek in onverganklikheid; daar word gesaai in oneer, daar word opgewek in heerlikheid; daar word gesaai in swakheid, daar word opgewek in krag.  ‘n Natuurlike liggaam word gesaai, ‘n geestelike liggaam word opgewek.  Daar is ‘n natuurlike liggaam, en daar is ‘n geestelike liggaam.” (1 Korintiërs 15:42-44).

 

As jy soos Tukkies se teologie professors glo dat die dooies nie opgewek word nie, dan wen die dood. Jy kan onmoontlik in vrede sterf.  Sonder die opstanding is Christenskap hopeloos en kan dit nie bestaan nie.  “As daar geen opstanding van die dode is nie, dan is Christus ook nie opgewek nie.  En as Christus nie opgewek is nie, dan is ons prediking vergeefs en vergeefs ook julle geloof; en dan word ons valse getuies van God bevind, omdat ons teen God getuig het dat Hy Christus opgewek het, wat Hy nie opgewek het nie, ten minste as die dode nie opgewek word nie. Want as die dode nie opgewek word nie, dan is Christus ook nie opgewek nie; en as Christus nie opgewek is nie, dan is julle geloof nutteloos, dan is julle nog in julle sondes; dan is ook die wat in Christus ontslaap het, verlore.” (1 Korintiërs 15:13-18).

 

Genesis begin sonder die dood in die Tuin van Eden. Dit eindig met Jakob en Josef wat sterf – weg van die Beloofde Land af.  Tog het hulle ‘n hoop gehad dat hulle in die land begrawe sou word.  En ons het ‘n groter hoop as dit.

 

[1] John G. Paton: Missionary to the New Hebrides; The Banner of Truth Trust; EDINBURGH; 1965, 2007; pp.47-48

[2] Ibid, pp.43-44

[3] Ibid, p.44

[4] Fausset; A.R.; Fausset’s Bible Dictionary; e-sword Bybelprogram; inskrywing ‘Embalm’.

[5] The Chronicles of Narnia: The Last Battle; Harper-Collins Publishers; NEW YORK; 1956; p.760