God se dagboek

God's diary

Tommie is 11 en sy sussie 14.  Hy weet baie meer van haar as wat sy dink, want wanneer sy in die middag by die skool is, lees hy haar dagboek.  Jy kan raai dat sy ‘n hartaanval sal kry as sy dit weet.

 

Met die Here is dit anders:  Hy gee nie om dat ons sý dagboek lees nie.  In Jes. 25 het Hy vir ons die hooftrekke van die geskiedenis in twaalf verse opgesom, van die ewige verlede af tot in die ewige toekoms.

 

Sy planne (v.1-5)

Ek het oor die afgelope 3 jaar probeer om verder te studeer.  Ek het by drie plekke aangeklop, maar my planne het misluk.  God se planne is nie so nie.  As Hy iets besluit gebeur dit.  Hy kan nie onsuksesvol wees nie.  Kom ek wys vir jou hoekom ek so sê.

 

God het vir Jesaja en Israel gered (Eks. 15:2).  Daarom het hy gesê dat die Here sý God is en het hy Hom daarvoor geprys (v.1).  Hy het ‘n persoonlike verhouding met die Here gehad:  “U is my God!” (v.1).  Omdat hy aan die Here behoort het, was sy hoogste doel in die lewe om Hom te prys (v.1).

 

Hy het die Here vir sy wonderlike dade geprys (v.1).  God se wonderlike dade verwys na:

 

  • Die donker blou Stille Oseaan wat Hy in die holte van sy hand afgemeet het.
  • Sy onderhouding van die sonnestelsel en die res van die heelal.
  • Sy beheer oor die wind en die weer.
  • Sy sorg vir die mens, leeus, wurms en plankton.
  • Sy betrokkenheid in die detail van ons lewens.
  • Sy beheer oor die nasies en hulle konings.
  • Die vervulling van sy planne in die geskiedenis.
  • Jesus se kruisdood vir sondaars en sy opstanding uit die dood.
  • Sy onsigbare werk in die gekruisigde moordenaar se hart, sodat hy daardie oggend nog oppad hel toe was, en die aand saam met Jesus in die hemel was.
  • Die goeie werke wat Hy in en deur ons doen.
  • Die hemelse stad wat Hy gebou en ontwerp het.

 

Hierdie dade het Hy in die ewige verlede beplan (v.1, 46:10, 2Kon 19:25, Matt. 25:34, Hand. 2:23, 4:27-28, 17:26, Ef. 2:10, 2Tim. 1:9, Tit. 1:2, 1Pet. 1:20, Op. 13:8).  Sy planne is so waaragtig en getrou soos Hy; dit kan nie misluk nie (v.1, 14:24, 27, Job 42:2, Ps. 33:11, Spr. 19:21, Dan. 4:35, Ef. 1:11).

 

God het o.a. beplan om sy volk uit die Babiloniërs se mag te bevry, en om hulle vestingstad in bou rommel te verander (v.2).  Hy het besluit om die heidene se paleis af te breek (v.2).  God sou sý stad oprig, maar Babilon sou nie herbou word nie (v.2, 26:1).

 

Hiervoor sou sterk en gevreesde stede en nasies Hom verheerlik en voor Hom bewe (v.3).  Kon dit anders as Hy die magtigste ryk op aarde soos ‘n sandkasteel omgegooi het, en sy verdrukte volk deur dit alles behou het (v.3-4)?  Babilon se vesting kon hulle nie teen God se toorn beskerm nie, maar die Here was Israel se veilige vesting (v.3-4, Ps. 48:4).

 

In Israel se benoudheid en armoede, het die Here hulle soos berge, ‘n muur van vuur, ‘n laer en ‘n skild omring en beskerm (v.4, Ps. 34:5, 115:9-11, 125:2, Sag. 2:5).  Hy was vir hulle ‘n skuilplek, klipmuur en skaduwee teen die hitte en stormwind van Babilon se verdrukking (v.4, 4:5-6, Ps. 105:39).

 

Die hitte was intens en die geraas oorverdowend (v.5).  God het egter die Babiloniërs se monde toegestop en die geraas gedemp; Hy het hulle toorn afgewend soos ‘n groot wolk wat die son se hitte uitblok (v.5).  Babilon het gedink hulle gaan die oorwinningslied sing, maar God het hulle stilgemaak (v.5).

 

Hoe moet jy v.1-5 toepas?  Laat dit jou troos en bemoedig dat God jou redding, die detail van jou lewe en die ganse geskiedenis beplan het.  Die dag van jou geboorte en jou dood is nie aan jouself, die duiwel, mense, toeval of iets anders oorgelaat nie; God het dit bepaal (Gen. 18:14, Job 14:5, Pred. 3:1-2).

 

Hy het ook die detail van jou lewe bepaal (Ps. 139:16, Spr. 16:1, 9, 33, Jak. 4:13, 15).  As iets sleg met jou gebeur, kan jy weet dat dit deel van God se goeie plan is (Job 23:13-14).  As jy Hom liefhet en syne is, sal Hy sorg dat dit jou bevoordeel (Gen. 50:20, Rom. 8:28).

 

Wie beheer die siklone in Amerika, of die dinge wat tans in Suid-Afrika plaasvind?  Klaagl. 3:37-38 sê:  “Wie spreek daar, en dit gebeur?  Het die Here dit nie beveel nie?  Gaan uit die mond van die Allerhoogste nie kwaad sowel as goed nie?”

 

Wat van jou redding – wie het dít bepaal?  Was dit nie die Here nie (Rom. 8:29-30, 2Tess. 2:13, 1Pet. 1:2)?  Moenie vergeet om Hom te prys en dankie te sê dat Hy in sy ewige en liefdevolle raadsplan aan jou gedink het nie (v.1, Ef.1:4-6, Rom. 9:23).

 

Ek het ongelukkig nie tyd om vir jou te sê hoe sonde en die mens se vrywillige keuses in God se raadsplan werk nie.  Ek wil egter die volgende drie foute uitwys.

 

[1] Hiper-Calvinisme:  Jou besluite speel nie ‘n rol in God se planne nie.  Hy gaan sy planne uitwerk, of jy nou die evangelie deel, bid en ongehoorsaam is of nie.

 

[2] Arminianisme:  Voordat God die wêreld gemaak het, het Hy geweet wat jy gaan besluit.  Hy het sy planne volgens jou vrye keuses gemaak.  Sy raadsplan het nie jou redding bepaal nie; jou vrye wil het (a het dit nog nie bestaan nie).

 

[3] ‘Open-Theism’:  God weet nie alles nie.  Hy raai wat mense gaan kies en besluit daarvolgens.  Partykeer raai Hy verkeerd.

 

As jy meer hieroor wil weet, kan jy Randy Alcorn se boek Hand in hand lees.  Na my mening is dit een van die beste boeke oor die onderwerp.

 

Sy fees (v.6)

Ons het eenkeer by mense in die kerk gaan eet.  Die man het twee filette en ‘n rugstring gebraai.  Hy het die vleis met murg gestop.  Hy het my vooraf gewaarsku om handskoene te bring, omdat ek blykbaar my vingers sou afeet.  Ek hét byna.

 

Maar dit is niks in vergelyking met die fees wat God in Jes. 25:6 vir die nasies voorberei het nie.  Die volke van v.3 sal uiteindelik na berg Sion of Jerusalem toe kom (v.6, 2:2-3).  Daar sal hulle ‘n feesmaal van ryk kosse en goeie ou wyn geniet (v.6).  Wanneer sal dit wees?

 

Ons geniet reeds die voorgereg hiervan in Jesus wat die Brood van die Lewe en die Ware Wingerd is (Joh. 2:1-11, 6:35, 15:1, Op. 3:20).  Ons geniet dit o.a. deur die Woord, gebed, die nagmaal en die kerk (Hand. 2:42).  Óns is berg Sion of die Nuwe Jerusalem (Heb. 12:22, Op. 21:9-10).  In die hemel en daarna op die nuwe aarde sal die nasies in die Nuwe Jerusalem inkom en die fees ten volle geniet (Op. 19:7-9, 21:24, 26).

 

Wanneer dit by die fees kom is daar drie soorte mense.  Vir sommige lyk die vrot vrugte en rioolwater van sonde lekkerder as die smaaklike vleis en goeie wyn van Jesus.  Gevolglik ignoreer hulle God se uitnodiging, en kom hulle nie na die fees toe nie (Matt. 22:1-6).  Vir ander lyk die fees aantreklik.  Hulle kom, maar trek nie die feesklere van Christus se geregtigheid aan nie (Matt. 22:11-14).  Op papier is hulle deel van die kerk, maar in hulle harte is hulle nie deel nie.  Dan is daar dié wat met dankbare harte aan die fees smul.  Hulle is lief vir Jesus en kan nie genoeg van Hom kry nie.  Ek hoop jy is deel van die laaste groep.

 

Sy oorwinning (v.7-8)

Lank gelede wou ek met ‘n ongelowige die evangelie deel.  Ek het vir haar van ‘n man vertel wat kanker gehad het.  Toe ek van sy dood praat, het sy die onderwerp verander.  Ek het haar na die onderwerp toe teruggebring, maar toe ek oor die dood praat het sy wéér die onderwerp verander.

 

Ongelowiges is bang vir die dood, maar gelowiges het geen rede om die dood te vrees nie.  Jes. 25:7-8 sê vir ons hoekom.  Soos wat die graf en die hel mense insluk, sal die Here op berg Sion die dood insluk (v.7-8).  Hy sal afreken met die dood wat ‘n laken oor Adam se nageslag gegooi het (v.7, Rom. 5:12, 1Kor. 15:22).  Hy sal die sluier afhaal waarmee die dood sy bedroefde kinders se gesigte bedek het (v.7).  Hy sal die trane van hulle oë afvee (v.8, Op. 7:17, 21:4).  Hy sal die skande van die dood en die hartseer gevolge daarvan wegvat (v.8).

 

Deur sy kruisdood en opstanding op berg Sion in Jerusalem het Hy die dood oorwin (Heb. 2:14-15, Op. 1:18).  Dié wat in Hom glo sal in die hemel voortlewe, en by die wederkoms opstaan en die dood oorwin (Joh. 11:25-26, 1Kor. 15:54-55).  Daarna sal Jesus die dood in die poel van swael en vuur gooi, sodat dit ons nie weer kan skaad nie (v.7-8, 1Kor. 15:26, Op. 20:14).

 

Op die nuwe aarde sal daar nie begrafnisse en grafte wees nie, maar ons sal vir ewig bly wees.  Hoe weet jy dit?  Want die Here het so gesê (v.8).  Kan ons dan sê dat Christen so-en-so die stryd teen kanker verloor het?  Of sal kanker uiteindelik die stryd teen háár verloor?  En wat van al die Christene wat voor jou gesterf het oor wie jy hartseer is:  sal jy hulle weer sien?  Gaan jy hulle herken?  Dit blyk die punt van 1Tess. 4:13-18 te wees.  As dit jou nie oortuig nie, lees asb. 2Kor. 1:14 en 1Tess. 2:19-20.

 

Alhoewel die dood eers by Christus se wederkoms vernietig gaan word, kan dit nou al vir jou ‘n wins wees.  Maar dan moet die lewe vir jou oor Jesus gaan (Fil. 1:21).  As Hy alles vir jou is, is die dood ‘n wins omdat dit jou na Hom toe neem.  Alhoewel die dood die laaste vyand is, is dit ook die goue koets wat jou hemel toe vat.

 

Sy verlossing (v.9)

In die 1600’s het John Owen ‘n boek met ‘n treffende titel geskryf:  The Death of death in the death of Christ.  Dit is ook waaroor die nasies in v.9 bly was:  Jesus het die dood doodgemaak.  Wanneer die Here kom om die dood te oorwin (v.7-8), sal die volke van v.3 en 6 sê:  “Kyk, dit is onse God op wie ons gewag het, dat Hy ons kan verlos; dit is die Here op wie ons gewag het:  laat ons juig en bly wees oor sy hulp.” (v.9).  Hulle sal nie kan glo dat dit Hy is nie; hulle sal hulle oë uit staar en sy heerlike skoonheid bewonder (v.9, 2Tess. 1:10, Op. 22:4).  Hulle sal trots wees dat Hy húlle God is (v.9, 1).

 

Soos Jesaja in v.1, sal hulle juig en bly wees; hulle sal Hom vir sy verlossing prys (v.9).  Hulle was vir eeue in die donker greep van die dood, maar nou het Jesus hulle verlos.  Toe Hy aan die kruis gesterf het, het Hy die dood gevonnis; by die wederkoms sal Hy dit teregstel.  Hiervoor sal die nasies Hom prys en erken dat Hy die soewereine Here is (v.9).  Hulle sal weet dat hulle nie verniet op Hom gewag het nie (v.9).

 

Het jy onlangs oor Satan se versoeking gesug?  Het jy dalk gesug, omdat die wêreld se boosheid vir jou erg is?  Het jy miskien oor jou eie sonde gesug, omdat dit ‘n moeilike stryd is?  Sug jy oor die droogte in die Kaap en die gebrek aan reën in die res van die land?  Sug jy oor jou ongeredde kinders, oor siekte, of oor ‘n beproewing wat jy moet deurmaak?

 

Die lyding wat jy hier ervaar is so lig soos ‘n veer teen die triljoen ton gewig van God se heerlikheid en blydskap wat op ons wag (v.9, Rom. 8:18, 2Kor. 4:17).  Vyf sekondes in die hemel sal opmaak vir al die lyding wat jy op die aarde deurgemaak het.  ‘Earth has no sorrows that heaven cannot heal.’[1]

 

Sy straf (v.10-12)

Saartjie het vandag verjaar.  Dit was die beste verjaarsdag wat sy nóg gehad het.  Vandat sy wakker geword het, het elke oomblik net beter en beter geword.  Die geskenke in die oggend, haar vriende in die dag, die lekkergoed in die middag, haar oupa en ouma toe die son sak, ‘n fliek en uiteet in die aand.  Dit was fantasties, maar nou is dit verby.

 

Wanneer Jesus kom sal dit nie so wees nie.  Dit sal vir ewig beter word en nie ophou nie.  Nooit weer sal jy hartseer wees nie (v.8), maar vir ewig op die bergtop van blydskap te wees (v.9).  Kan dit anders wees as God se hand op die hemelse berg Sion rus, en jy altyd in sy direkte teenwoordigheid is (v.10)?  Dit is nie asof Hy nie rééds met ons is nie, maar daar sal jy dit nie vir ‘n oomblik betwyfel nie.

 

Goddelose volke soos Moab sal gestraf word (v.10).  Soos met al sy vyande, sal die Messias hulle koppe onder sy voete verbrysel (v.10, Gen. 3:15, Num. 24:17, Ps. 110:1).  Hy sal hulle vertrap soos wat ‘n mens strooi op die mishoop vertrap (v.10, vgl. 63:1-6).  God se vyande sal op die mishoop wees, terwyl sy kinders by ‘n feesmaal aansit (v.10, 6)!

 

Wanneer die Here Moab en sy vyande so vertrap, sal hulle nie poog om hulle te bekeer nie.  Hulle sal hulle hande soos ‘n swemmer oopsprei en probeer om uit die toiletwater van hulle hopelose omstandighede uit te swem (v.11)!  In hulle hoogmoed sal hulle nog steeds nie na die Here toe draai nie, maar hulle hande na hulle mensgemaakte gode toe uitstrek (v.11, 16:3-6, 12).  Gevolglik sal die Here hulle en hulle kunstig-gemaakte gode verbrysel (v.11).  Hy sal die hoë vestings van hulle mure afbreek totdat daar net stof oorbly (v.12, 2-3).

 

Die les is duidelik:  geen mens se goeie werke, toewyding, godsdiens, afgode, rykdom, status, doop, lidmaatskap, amp in die gemeente, of enigiets anders kan hom of haar teen God se oordele beskerm nie.  Net Jesus kan.  Toe Hy aan die kruis gesterf het, het die volle straf van God soos vallende rotse op Hom neergekom.  Dié wat deur geloof en bekering in die berg van sy kruisdood skuil, sal nie deur die rotse verpletter word nie.  Vlug na Hom toe as jy nog in die oopte ronddwaal (Spr. 18:10).  As jy dít doen sal jy mettertyd agterkom dat jou naam op ‘n ander plek in sy dagboek geskryf staan.  As jy my nie glo nie, kan jy wag tot jy in die hemel kom en Hom self vra.

 

[1] Iain Murray, D. Martyn Lloyd-Jones: The Fight of Faith, p.742

Advertisements

Hoekom sing Christene?

Singing 2

Wanneer party mense dronk is, sing hulle.  Die Engelse hou daarvan om te sing wanneer hulle by ‘n sokker wedstryd is.  In Zambië en in Wallis is sang deel van die kultuur.  Party mense sing omdat hulle van musiek hou.  Maar wanneer dit by die kerk kom, is dit anders.  Dit is nie die drank, kultuur, sport, of liefde vir musiek wat maak dat ons sing nie; daar is iets anders.  In Ps.100 sê die psalmis vir ons wat dit is.

 

Die Here is God (v.1-3)

Iemand het eenkeer vir my gesê dat die ‘joyful noise’ waarvan die Psalms praat, Christelike ‘heavy metal’ regverdig.  Maar het die psalmis regtig hieraan gedink toe hy dit geskryf het?  Het hy gedink aan mense met lang hare wat hulle koppe skud, aan iemand wat van ‘n verhoog af duik sodat ander hom kan vang, aan mense wat skreeu totdat hulle stemme seer raak, aan iemand wat sy instrument stukkend slaan, aan ‘n geraas wat nie soos musiek klink nie, maar soos mense wat in die myn werk?  Ek twyfel.  Waaroor gaan die ‘joyful noise’ in Ps.100 dan?

 

Hierdie Psalm is tydens die lof- of dankoffer gesing (v.1, 50:14, 116:17, Lv.22:29).  Die punt is nie dat ons die Here net by spesiale geleenthede moet dank nie.  Ons moet gedurig ‘n offer van lofprysing en danksegging vir die Here bring (50:23, Jon.2:9, Heb.13:15).  Dit beteken dat sang nie tot die erediens of die kampvuur beperk is nie.  Sing in jou stiltetyd.  Sing in jou hart en gedagtes, al is daar nie ‘n geluid in jou keel nie.  Sing saam met jou gesin as julle huisgodsdiens hou.  Sing saam met jou kinders of kleinkinders wanneer jy hulle in die bed sit.  Sit vir jou goeie Christelike musiek aan wanneer jy in die kar ry.  Om die Here só te prys is partykeer ‘n goeie teenvoeter vir depressie (Jes.61:3).

 

In v.1 sê die psalmis dat die hele aarde voor die Here moet juig.  Die ESV se ‘joyful noise’ het niks te doen met mense wat hard sing, maar nie nootvas is nie.  Volgens Ps.95:2-3 gaan dit oor mense wat met ‘n harde gejuig hulle Koning prys:  “Laat ons sy aangesig tegemoetgaan met lof, met lofsange Hom toejuig [‘joyful noise’]!  Want die HERE is ‘n grote God, ja, ‘n groot Koning bo al die gode.”

 

Prakties beteken dit dat ons nie moet mompel wanneer ons saamkom om die Here te prys nie.  Ons moet ons stemme verhef en uit volle bors sing.  Selfs al is jy nie musikaal nie, kan jy met groot volume vir die Here sing.  Vir God maak dit nie saak of jy goed kan sing of nie.  Hy wil hê jy moet in sy Seun glo, opreg wees, en Hom prys (v.1).  Om só te sing is belangriker as wat jy musikaal briljant is, maar jou hart is nie by Hom nie:  “Hierdie volk nader My met hulle mond en eer My met die lippe, maar hulle hart is ver van My af.” (Mt.15:8).

 

Volgens v.1 moet al die nasies van die aarde só voor die Here juig en Hom prys (v.1, 66:1, 86:9, 113:3).  Ons moet Hom met blydskap dien en met lofgesange in sy teenwoordigheid inkom (v.2).  Ons doen dit nie asof Hy ons nodig het nie, maar ons voel bevoorreg dat Hy óns gekies het om voor Hom te staan en Hom te dien (Lk.17:10, Hd.17:25).

 

Ons dien ook met blydskap omdat God nie ‘n harde Meester is nie, maar ‘n goeie Een.  Hóé ons Hom dien moet dit reflekteer, hetsy deur lofliede of Christelike diensbaarheid (Heb.13:17, 1 Pt.5:2, kontr. Lk.10:40).  ‘Our happy God should be worshipped by a happy people’ (Charles Spurgeon).[1]

 

Om die Here reg te prys moet jy Hom ken (v.3).  Jy moet glo dat Hy alleen God is, en dat daar buiten Hom geen ander is nie (v.3, Dt.6:4, Jes.44:6, 1 Kor.8:4-6).  Hierdie kennis moenie net in jou kop wees nie (Jk.2:19), maar in jou hart.  Vir dit om te gebeur, moet jy ‘n persoonlike verhouding met Jesus Christus hê.  Jy moet glo dat Hy die ware God is wat mens geword het, dat Hy aan die kruis gesterf het vir sondaars, en dat Hy op die derde dag opgestaan het uit die dood (Jh.17:3, 1 Kor.15:3-4).

 

As jy Hom só ken, moet jy die Bybel lees, oordink en gehoorsaam om Hom beter te ken (v.3, 2 Pt.1:3, 3:18).  Lofprysing is soos ‘n trampolien:  hoe dieper jy in die mat insak, hoe hoër trek jy in die lug op; hoe dieper jy God se Persoon, karakter, Woord en werke ken (v.3), hoe hoër sal jou lofprysing wees (v.1-2).

 

‘Hoekom moet ek die Here so prys?’ wil Arrie ateïs weet.  As Arrie die produk van evolusie was, kon hy die ‘Bing Bang’ geprys het.  Maar hy is nie.  Die Here het hom gemaak, en daarom moet hy Hóm prys (v.3).  Arrie se lewe behoort nie aan homself nie.  Hy kan nie sê:  ‘God kan nie in die Bybel vir my voorskryf hoe ek moet lewe nie.’

 

En as Arrie hierdie lofprysing aan die Here verskuldig is, hoeveel te meer geld dit nie vir ons nie?  God het ons geskep en verlos; Hy het ons sy kinders gemaak (v.3, Jes.43:1, Ef.2:10).  Daarom moet ons Hom dien, en mag ons nie slawe van mense se opinies, ander gode, kos, drank, geld, tabak, ons liggame, of enigiets anders wees nie.  Om vir onsself te lewe is nie ‘n opsie nie; ons behoort aan die Here (v.3, 1 Kor.6:19-20).

 

Deur die Here se getroue sorg en beskerming, wys Hy dat ons syne is (v.3).  Ons is soveel sy volk, soos wat Israel dit in die Ou Testament was (v.3, Tit.2:14, 1 Pt.2:9).  Soos ‘n Herder het Hy sy volk deur die woestyn gelei, en vandag nog is Hy die Herder wat geestelik en liggaamlik na ons omsien (v.3, 23:1-2, 77:21, 80:2, 95:7, Jh.10).

 

Glo jy dat Hy die enigste God is, en dat Hy jou gemaak het?  Glo jy dat Hy jou gered het, en dat jou verlossing geheel en al van Hom af kom?  Is Hy die Herder wat in jou behoeftes voorsien, wat jou troos as jy hartseer is, wat jou bemoedig en jou met die groen gras van die Woord voed, wat jou terugbring wanneer jy wegdwaal, wat jou optel wanneer jy moeg en uitgeput is, wat jou beskerm sodat die duiwel se brandende pyle jou nie kan doodmaak nie?  En sal jy Hom nie met lofgesange en met jou hele lewe prys nie (Ef.5:19, Rm.12:1)?

 

Die Here is goed (v.4-5)

Ek is nie ‘n aanhanger van ‘Disney Musicals’ nie.  Dit iriteer my as die karakter nie op sy fiets kan ry, geld kan trek, of ‘n vlieër kan vlieg sonder om te sing nie.  En tog irriteer dit my glad nie dat die Christelike lewe vol van musiek is nie.  Ek dink eerder dat dit abnormaal is om nié die Here met lofgesange te prys nie.

 

God se volk moes met danksegging deur sy poorte in die tempelhof ingegaan het (v.4).  Hulle moes bly gewees het vir nóg ‘n geleentheid om die Here te prys:  “Ek was bly toe hulle vir my gesê het:  Laat ons na die huis van die HERE gaan!” (122:1).

 

Óns vreugde moet  húlle s’n oortref, omdat ons nie net in die tempelhof ingaan nie.  Wanneer jy die Here prys en tot Hom bid, staan jy letterlik voor die Koning in sy troonkamer (Heb.4:16, 10:19-22).  Vir iemand wat elke dag in die tuig van hierdie wêreld moet lewe, en die golwe van beproewing in die gesig moet staar, is daar nie ‘n beter wegbreek plek as dit nie.  Doen daarom wat Jesus in Lk.5:16 gedoen het:  “Maar Hy het Hom in verlate plekke teruggetrek en gebid.”

 

Maak ‘n groot ding van lofprysing en danksegging wanneer jy so stil raak.  Dink aan God se Naam, aan die openbaring van Homself in Christus, aan alles wat Hy is, aan sy Persoon en sy karakter (v.4).  Prys Hom dat Hy die fontein en bron van alle seën is (v.4).  Dink aan alles wat Hy in die afgelope 24 uur vir jou gedoen het, en dank Hom daarvoor.

 

God is goed en doen goed (Ps.119:68).  Moenie so in jou probleme vaskyk, dat jy nalaat om Hom hiervoor te dank nie (v.5).  Sien God se goedheid in sy Wese en in sy Persoon:  Hy was goed nog voordat Hy die wêreld gemaak het.  Hy het nie eers goed geword toe Hy vir óns goed was nie.

 

Sien ook sy goedheid in Jesus wat aan die kruis gesterf het, sodat jy die ewige lewe kan hê.  Sien sy goedheid in Jesus se opstanding en hemelvaart, en in die feit dat Hy aan die regterhand van God vir jou intree.  Sien sy goedheid daarin dat Hy jou gered het.  Sien sy goedheid in die Heilige Gees wat jou lei, leer, help en vertroos.

 

Sien sy goedheid in die Bybel wat in Afrikaans vertaal is.  Sien sy goedheid in die gawe van gebed.  Sien sy goedheid in die kerk, in ander gelowiges wat jou deur gebed en met hulle gawes ondersteun.  Sien sy goedheid in die doop en in die nagmaal wat jou daaraan herinner dat jy ‘n nuwe mens is, en dat jou sonde vergewe is.

 

Sien sy goedheid in die hemel wat vir jou voorberei word.  Sien sy goedheid in sy dissipline en in die beproewing wat Hy stuur om jou meer soos Jesus te maak.  Sien sy goedheid in sy beloftes.  Sien sy goedheid in die mense wat Hy oor jou pad stuur om jou te help.  Sien sy goedheid in die wonderlike wyse waarop Hy in jou materiële behoeftes voorsien.  Sien sy goedheid in die pragtige skepping wat Hy gegee het, sodat ons dit kan geniet.

 

Dank Hom ook vir sy goedertierenheid en troue liefde wat nie kan faal nie (v.5).  Die Hebreeuse woord chêsêd verwys na die spesiale verbondsliefde wat Hy vir sy uitverkore volk het:  “Ek het jou liefgehad met ‘n ewige liefde; daarom het Ek jou getrek met goedertierenheid [chêsêd].” (Jer.31:3).

 

In die Nuwe Testament het God sy spesiale verbondsliefde aan die kerk bewys:  “soos Christus ook die gemeente liefgehad en Homself daarvoor oorgegee het” (Ef.5:25).  Ons is die “uitverkorenes van God, heiliges en geliefdes” (Kol.3:12).  Paulus sê dat ons “deur die Here bemin word” en dat God ons “van die begin af verkies het tot saligheid” (2 Ts.2:13).

 

Ons moet Hom vir sy uitverkiesing prys, en dankbaar wees dat niemand dit kan omkeer nie (v.5, Rm.8:29-30, 33, 38-39).  Wat Paulus in Rm.11:28-29 van die Jode gesê het, geld ook vir die kerk:  “wat die uitverkiesing betref [is hulle] bemindes …Want die genadegawes en die roeping van God is onberoulik.”

 

Voor jy die Here vir sy uitverkiesing kan prys, moet jy dit reg verstaan.  Moenie dink dat die nasies graag die Here wou ken, en dat Hy besluit het om net vir Israel te red nie.  Weet eerder dat Israel en die nasies Hom gehaat het, en dat Hy in sy groot liefde besluit het om nie vir Israel te oordeel nie.  Toe Hy aan die ander nasies hulle verdiende straf gegee het, het Hy vir Israel vergewe.

 

In die Nuwe Testament sien ons dat sy uitverkiesing nog wyer strek.  Alhoewel die hele wêreld Hom haat en niks met Hom te doen wil hê nie (Jh.7:7), het Hy in sy liefde besluit om nie vir Jan, Sarel, Karen, Alta, en miljoene ander sondaars hulle verdiende straf te gee nie.  Nog voor Hy die wêreld gemaak het, het Hy besluit om hulle te red en sy kinders te maak.

 

“soos Hy ons in Hom uitverkies het voor die grondlegging van die wêreld om heilig en sonder gebrek voor Hom in liefde te wees, deurdat Hy ons voorbeskik het om ons as sy kinders vir Homself aan te neem deur Jesus Christus” (Ef.1:4-5).  Moenie God se uitverkiesing haat nie.  Wees eerder dankbaar dat Hy jou nie volgens verdienste gestraf het nie, maar besluit het om jou te red.

 

Ek was al dikwels ontrou, sodat ek van die Here af weggedwaal het.  Ek is seker dat jy dieselfde kan sê.  Maar deur al die geslagte heen was die Here nog nooit ontrou aan die verbond wat Hy met ons gemaak het nie (v.5).  Hy sal nie sy rug op jou draai of sy beloftes aan jou breek nie.  Ken jy iemand wat jou só sal liefhê, as jy Hom soos Petrus drie keer in die rug gesteek het?

 

Laat ons nie vergeet om die Here vir sy getroue verbondsliefde te prys nie:  “Die goedertierenhede van die HERE wil ek vir ewig besing; ek wil u trou bekend maak met my mond van geslag tot geslag.” (89:2).  Prys Hom dat sy liefde en getrouheid aan jou so hoog soos die hemel en die wolke is (36:6).  Dank die Here vir Klg.3:22-23:  “The steadfast love of the LORD never ceases; his mercies never come to an end; they are new every morning; great is your faithfulness.” (ESV).

 

As jy hierdie waarhede ter harte neem, sal jy sien dat jy baie meer rede het om die Here te dank as om te kla.  En as jy die Here aanhoudend dank, sal jy nie jaloers wees en bitter raak oor iemand anders se geld, lewensmaat, talente, ens. wat jy nié het nie.

 

‘n Dankbare hart sal jou ook help om nie hoogmoedig te raak en te dink dat jou rykdom, goeie huwelik, soet kinders, ens. van jóú af kom nie.  Jy sal nie in jouself roem nie, maar die Here se hand hierin raaksien en Hom prys:  “Want wie trek jou voor?  En wat het jy wat jy nie ontvang het nie?  En as jy dit dan ontvang het, waarom roem jy asof jy dit nie ontvang het nie?” (1 Kor.4:7).

 

Ek hoop van harte dat jy ten minste iets geleer het van hoekom Christene sing.  Die blydskap wat ons in Jesus het is groter as enige beproewing.  Dit is hoekom Paulus en Silas in die tronk gesing het (Hd.16:23-25).  Dit was die leer wat hulle gehelp het om uit die gat van moedeloosheid te klim, die flits wat hulle gehelp het om in die donker te sien.  ‘n Gelowige se blydskap in Jesus maak dat hy soos Amerika se Neger slawe is, en nie anders kán as om vir die Here te sing nie.

 

[1] Charles Spurgeon, The Treasury of David, note on Ps.100:1

Die nuwe hemel en aarde

New heavens and earth

Natasha woon in ‘n baie arm gedeelte van Rusland.  Sy was nog nooit buite haar land se grense nie, en kan ook nie ‘n woord Engels praat nie.  Op ‘n dag toe ontmoet sy vir Pete, ‘n Amerikaner wat vir vyf jaar in Rusland gewerk het.  Hy kon vlot Russies praat.  Hulle het vriende geraak en uiteindelik met mekaar getrou.

 

A.g.v. Natasha se huwelik met Pete, het sy maklik Amerikaanse burgerskap verkry.  Sy kon egter nie die taal praat nie, en moes aan die kultuur gewoond raak.  Maar na tien jaar in die land kon sy vlot Engels praat, en het sy die kultuur aangeleer.  Wat sy aanvanklik net in teorie gehad het, het sy nou in die praktyk geniet.

 

En so is dit ook met die nuwe hemel en aarde.  Daar is ‘n sekere sin waarin ons reeds in die nuwe skepping deel.  Maar in ‘n ander sin sal ons eers die volheid daarvan geniet wanneer Jesus kom.  Dit is wat Johannes in Op.21:1-8 vir ons wil leer.

 

Die nuwe skepping (v.1)

Om een of ander rede het mense die idee dat God se kinders vir ewig in lugkastele gaan woon, gaan rond sweef, op wolke gaan sit, en op goue harpe gaan speel.  Is dit enige wonder dat baie mense nie ‘n begeerte het om daar te wees nie?

 

Die waarheid is eerder dat Jesus die hemelruim met sy sterre en planete, en die aarde met sy bome, berge, riviere, blomme, watervalle, diere, ens. gaan nuut maak.  Dit is o.a. hoe ons v.1 moet verstaan.

 

Johannes het ‘n nuwe hemel en aarde gesien; die eerste hemel en aarde het voor die Here weggevlug (v.1, 20:11).  Hy het dit gebrand en uit die rou materiaal die nuwe hemel en aarde geskep (2 Pt.3:10, 12-13).  Dit is dus nie soos die eerste skepping uit niks gemaak nie (Rm.4:17, Heb.11:3).

 

Soos Hy ons liggame uit die graf uit sal opwek, sal Hy ook die huidige hemel en aarde ‘opwek of wederbaar’ (Mt.19:28).  Alhoewel die nuwe hemel en aarde eers by die wederkoms vervul sal word (v.1), het dit reeds in saadvorm by Jesus se kruisdood begin.  Ons ervaar alreeds iets hiervan wanneer wedergeboorte in ons harte plaasvind:  “Daarom, as iemand in Christus is, is hy ‘n nuwe skepsel” (2 Kor.5:17a).

 

Maar die evangelie stop nie by die redding van sondaars nie.  Omdat Adam se sonde die skepping beïnvloed het (Gn.3:14, 17-18, Rm.8:19-22), sal Jesus die hemel en aarde van Gn.1:1 nuut maak (v.1, Hd.3:21, Kol.1:20).  Die see van die eerste skepping wat mense se dood veroorsaak het (20:13), sal nie meer bestaan nie (v.1).  Maar dit beteken nie dat daar nie ‘n nuwe, skadelose see sal wees nie.

 

Die nuwe Jerusalem (v.2-3)

Elke jaar is daar ‘n Baptiste Paaskonferensie op Cornelia, ‘n klein dorpie in die Vrystaat.  Daar is goeie prediking en heerlike samesang.  Een van die liede wat gesing word, gaan oor die Nuwe Jerusalem.  Dit is ‘n pragtige lied, maar daar is een sin in die lied wat nie Bybels is nie:  ‘Jerusalem, ewig daarbo.’

 

Volgens Op.21:2 sal die Nuwe Jerusalem nie vir ewig daarbo wees nie, maar sal dit na die aarde toe neerdaal.  Die stad verwys natuurlik na die mure, geboue, paleise, poorte en strate (v.9-27, Jh.14:2-3, Heb.11:10, 16, 13:14), maar dit verwys eintlik meer na die inwoners.  Ons is tog die hemelse Jerusalem en die bruid van die Lam (v.2, 9, 19:7-8, Ef.5:31-32, Heb.12:22).

 

Volgens v.2 en 9-27, sal die Nuwe Jerusalem – die huidige hemel – van God af na die aarde toe neerdaal, en die hoofstad van die nuwe aarde wees.  Die stad se hemelse afkoms beteken ook dat ons siele eendag saam met Jesus na die aarde toe sal terugkeer (v.2, Kol.3:4, 1 Ts.3:13, 4:14).  As Hy klaar ons liggame uit die graf uit opgewek en verheerlik het, sal Hy ons siele daarmee verenig (1 Kor.15, 1 Ts.4:13-18).

 

Omdat ons in ‘n sekere sin die Nuwe Jerusalem is, impliseer v.2 ook dat die kerk ‘n hemelse oorsprong het, en dat sy van God af kom.  Ons uitverkiesing, verlossing, wedergeboorte, roeping, regverdiging, heiligmaking, verheerliking kom van God af; ons is burgers van die hemelse Jerusalem (Jh.3:3, 5, Rm.8:29-30, Gal.4:26, Fil.3:20).

 

Volgens Johannes het die Nuwe Jerusalem gelyk soos ‘n bruid wat mooi gemaak is vir haar man (v.2, Jes.61:10).  Jesus het m.a.w. die stad voorberei (Jh.14:2-3).  Deur sy kruisdood, wedergeboorte en die Woord, het Hy ons ook vir Homself voorberei (19:7-8, Ef.5:25-27).

 

God het met ‘n harde stem uitgeroep dat Hy sy tabernakel onder ons opgeslaan het (v.3, Lv.26:11-12).  Dit het begin toe Jesus as mens in Betlehem gebore is (Jh.1:14, Gk.).  Toe Hy na die hemel toe opgevaar het, het Hy persoonlik deur die Heilige Gees in ons harte kom woon (v.3, Mt.28:20, Jh.14:21, 23).

 

Wanneer ‘n gelowige sterf en hemel toe gaan, en wanneer Jesus na die aarde toe terugkeer, sal sy teenwoordigheid tasbaar wees; Hy sal sy tabernakel oor die persoon sprei en hom veilig hou (v.3, 7:15).  Hy sal die Here van aangesig tot aangesig sien (v.3, 22:4, Mt.5:8, 1 Jh.3:2).

 

Die gemeenskap en die verbond wat in Gn.3 verbreek is, sal heeltemal herstel word (v.3).  Dit het reeds by Jesus se kruisdood begin (Jer.31:33, 2 Kor.6:18, Heb.8:10), maar sal in die hemel en op die nuwe aarde finaal vervul wees (v.3).  Ons – die Jode en heidene wat in Jesus glo – sal sy volk wees, en Hy sal ons God wees (v.3, 5:9, Tit.2:14, 1 Pt.2:9)

 

Die nuwe lewe (v.4-8)

Eric Clapton sing ‘n bekende liedjie waarin hy sê dat daar nie trane in die hemel is nie.  Ek wil nie graag my teologie by hom leer nie, maar ek moet sê dat hy op hierdie punt reg is.  In die hemel en op die nuwe aarde, sal God die trane van sy kinders se oë afvee (v.4, 7:17, Jes.25:8, kontr. Op.5:4).  Hy sal ook die dinge wat hierdie trane veroorsaak het, wegvat:  dood, droefheid, pyn, ens. (v.4).

 

Deur sy kruisdood en opstanding het Jesus die dood oorwin, sodat die dood vir God se kinders skadeloos is (Jh.11:25-26, Fil.1:21, 23).  En tog sal die vervloeking van Gn.2:17, 3:19 eers finaal verdwyn wanneer Jesus ons liggame uit die dood uit opwek (v.4, 20:14, Jes.25:8, 1 Kor.15:26, 55).

 

Alhoewel ons nie op begrafnisse treur soos ongelowiges wat geen hoop het nie (1 Ts.4:13), treur ons nogsteeds.  Maar wanneer Jesus na die aarde toe terugkeer, sal ons glad nie treur nie (v.4).  Ons sal ook geen emosionele of fisiese pyn ervaar nie (v.4, kontr. Gn.3:16-19).

 

Jesus het by sy eerste koms en deur wedergeboorte gewys dat Hy die ou dinge kan omkeer om nuut te word (Jh.2-3, 6, 9, 11, 20; 2 Kor.5:17).  By die wederkoms sal Hy dit finaal doen wanneer Hy vir ons onsterflike liggame gee en alles nuut maak (v.1, 4-5, 1 Kor.15).  As dit vir jou onmoontlik klink, kan jy weet dat dit so seker en betroubaar is soos die Bybel self (v.5).

 

Wanneer God dinge op hierdie manier nuut maak, is sy verlossingswerk voltooi (v.6).  Hy is die Alfa en die Omega[1], die Begin en die Einde (v.6, 1:8, 22:13).  Die skepping het in Gn.1 by Hom begin, en in Op.21 het Hy dit nuut gemaak; ons verlossing het voor die skepping in sy gedagtes begin, en sal op die nuwe aarde in Hom vervul word (Rm.8:29-30, Ef.1:3-14, Fil.1:6).

 

Om die lewende water van hierdie verlossing te geniet, hoef jy nie geld vir die kerk te gee of godsdienstige rituele te beoefen nie.  Dit is heetemal gratis en verniet.  Ontvang dit met die leë hande van geloof (v.6, 22:17, Jes.55:1, Jh.4:14, 6:35, 7:37-39).  As jy in die hemel en daarna op die nuwe aarde is, sal jy vir ewig in perfekte gemeenskap met Jesus lewe, en só uit die fontein van die lewe drink (v.6).

 

Hierdie geskenk is vir dié wat tot die einde toe volhard, en só die oorwinning behaal (v.6-7).  Húlle sal nou en vir ewig erfgename en kinders van God wees (v.7, 3, Rm.8:15-17, 2 Kor.6:18).

 

Deur hulle geloof in die Oorwinnaar (Jh.19:30, 2 Tm.1:10, Heb.2:14-15), sal hulle die volgende dinge oorwin:

 

  • Die wêreld (1 Jh.5:4-5).
  • Vervolging (2:10-11, Rm.8:37, 35).
  • Vals lering (2:17, 15, 1 Jh.4:4).
  • Die duiwel (12:11, 15:2).
  • Afvalligheid (2:7, 4).
  • Sonde (v.7-8, 3:4-5).
  • Geestelike louheid (3:21, 15-16).
  • Die dood (1 Kor.15:57, 54-55).
  • Die hel (v.7-8).

 

Daar sal mense wees wat nié oorwin het nie, maar deur die sonde oorwin is (v.8, Gal.5:19-21, 1 Kor.6:9-10).  Hulle lewens het o.a. só gelyk:

 

[1] Vreesagtiges of bangbroeke; mense wat te skaam was om vir Jesus te volg; ‘people pleasers’ wat sonde gedoen het, omdat hulle bang was mense hou nie van hulle nie.

 

[2] Trouelose of ongelowige mense.  Hulle het nie in Jesus geglo nie, en was ook nie lojaal aan die Here, sy Woord en sy liggaam nie.

 

[3] Gruwelike mense wat gruwelike dinge gedoen het.  Die dinge wat hulle gedoen het is so gruwelik, dat jy dit nie in ordentlike geselskap kan noem nie.

 

[4] Moordenaars.  Hulle het ander se lewens geneem, ongebore babas vermoor, en gedurig daaraan gedink om hulle eie lewens te neem.  As hulle dit nie gedoen het nie, het bitterheid en onvergewensgesindheid hulle gedagtes gevul.

 

[5] Hoereerders.  Die Griekse woord [pornos] praat van mense wat seksueel losbandig was: seks voor die huwelik, egbreuk, homoseksualiteit, bestialiteit, pornografie, kindermolestering, prostitusie, wellus, ens. (Mt.5:27-30, 1 Kor.6:9-10, Heb.13:4).

 

[6] Towenaars van enige soort:  dié wat hulle sterretekens in die Huisgenoot gevolg het, en op Jakaranda FM ingebel het om met die dooies te praat, asook dié wat in Satanisme betrokke was (Dt.18:9-14, Hd.19:19, Gal.5:20).

 

[7] Afgodsdienaars.  Sommige het voor beelde van hout, klip en metaal gebuig, terwyl ander ‘n obsessie gehad het hulle liggame, geld, plesier, kos, drank, ens. (Kol.3:5).

 

[8] Leuenaars.  Hierdie is mense wat die waarheid verdraai het, hulle beloftes gebreek het, oordryf het, oneerlik, onbetroubaar en skelm was.  Hulle het ander bedrieg en dubbele lewens gelei.

 

Almal wat soos die bg. mense in hulle sonde wil lewe, sal vir ewig in die poel van swawel en vuur wees – dit is die tweede dood (v.8, 14:10-11, 20:10, 14-15).

 

Die eerste agt verse van Op.21 is gegee om ons aan te spoor en te waarsku.  ‘Bly weg van die hel af, en sorg dat jy eendag op die nuwe aarde sal lewe,’ is wat dit sê.  Natuurlik moet jy nie net eendag in die nuwe skepping deel nie, maar in hierdie lewe al.

 

Het jy al iets hiervan ervaar?  Ek vra nie of jy die sondaarsgebed opgesê het, op ‘n uitnodiging gereageer het, of jou hart vir die Here gegee het nie.  My vraag is of jy ‘n nuwe skepping is?  Is jy ‘n nuwe mens?  Het die Here jou lewe van binne af getransformeer?  Of is jy nog net dieselfde as in die verlede, sodat die dinge wat in v.8 gelys word deel van jou lewe is?

 

Hoekom kom jy nie met ‘n berouvolle hart van geloof na die Here toe nie?  Bely jou sonde, vra vir die Here om jou te vergewe, en drink deur die Woord en gebed uit die fontein van lewende water (v.6).

 

As jy reeds tot bekering gekom het, het ek twee dinge om vir jou te sê.  Eerstens wil ek sê dat jy soos ‘n burger van die hemel moet lewe.  Moenie só lewe dat ongelowiges niks met die Here te doen wil hê nie.  Dit geld vir jou huwelik, ouerskap, taalgebruik, hoe jy jou werk en skoolwerk doen, jou verhouding met dié wat oor jou aangestel is, jou gesindheid, jou maniere op die pad, en meer.

 

Tweedens is dit belangrik om nie te dink dat jy alreeds op die nuwe aarde is, sodat jy verwag dat jou geliefdes altyd gesond moet wees, en nie sal doodgaan nie.  Moenie vir die charismate luister wat dink dat hulle deur hulle woorde gesondheid, lewe en rykdom kan ‘spreek’ nie.  Geen mens se woorde kan die nuwe hemel en aarde skep nie; Jesus alleen kan.

 

Wag daarom vir Hom soos wat ‘n hond vir sy meester wag.  Terwyl jy wag moet jy nie passief wees soos ‘n hond wat in sy hok lê en slaap nie.  Wees aktief en gereed soos ‘n hond wat langs die heining staan en blaf.  Dien die Here, volhard, leef in gemeenskap met Hom, en deel die evangelie met ander.  Op dié manier kan jy solank ‘n voorsmakie van die nuwe hemel en aarde geniet.

 

[1] Die eerste en die laaste letters van die Griekse alfabet.

Wie kan gered word?

Rich young ruler 2

Gestel ek sê vir jou dat ek ‘n hektaar grond buite Johannesburg vir R10 miljoen wil verkoop.  Jy sal sê dat ek mal is.  Maar wat as jy uitvind dat daar ‘n kis vol van goud en edelstene daar begrawe is, en dat dit R100 biljoen werd is?

 

Jy sal al jou besittings verkoop en alles in jou vermoeë doen om die R10 miljoen bymekaar te maak en die grond te koop.  Jy sal sê dat die opoffering wat jy gemaak het, geen opoffering was nie.

 

So is dit ook met verlossing.  Dit is “soos ‘n skat wat verborge is in die saailand, wat ‘n man kry en wegsteek; en uit blydskap daaroor gaan hy en verkoop alles wat hy het, en koop daardie saailand.” (Mt.13:44).  In Mk.10:17-31 het ons ‘n herhaling van hierdie les.

 

Jesus en die ryk jongman (v.17-22)

‘n Vrou met wie ek die evangelie gedeel het, was baie opgewonde daaroor.  Maar toe kom die vraag:  ‘Moet ek X opgee as ek vir Jesus wil volg?’  Haar stralende gesig het soos ‘n standbeeld s’n geword toe ek vir haar sê dat sy nie met haar sonde kan aanhou as sy vir Jesus wil volg nie.  Sy was nie bereid om haar sonde te los nie, en is soos die man in v.17-22 teleurgesteld huistoe.

 

Terwyl Jesus op reis was, het ‘n man uit desperaatheid na Hom toe gehardloop en met respek voor Hom gekniel (v.17).  Die man was ryk (v.22), jonk (Mt.19:20), en ‘n leier van die volk (Lk.18:18).  En tog het hy nie die eerste dinge van redding verstaan nie; hy het gedink dat hy deur sy goeie werke gered kan word.  ‘Wat moet ek doen om die ewige lewe as erfdeel te verkry?’ het hy gevra (v.17).

 

Voordat Jesus sy vraag beantwoord het, wou Hy geweet het hoekom die man Hom ‘goeie Meester’ genoem het (v.17-18).  ‘God alleen is goed,’ het Hy in v.18 gesê (Ps.53:2, 119:68, Pd.7:20, Jk.1:17).  Jesus het nie bedoel dat Hy nie goed is nie, maar dat Hy God is.  Die vraag was of die ryk jongman dit verstaan het?

 

As hy dít verstaan het, sou hy nie na homself en sy pogings gekyk het om gered te word nie, maar na die goeie en almagtige God wat hierdie lewe vir sondaars kan en wil gee.  Dit kon egter nie gebeur het solank as wat hy op homself staatgemaak het nie.  Jesus het dus die Tien Gebooie gebruik om die hoë mure van sy selfregverdigheid af te breek (v.19).

 

‘Jy mag nie moord pleeg, egbreuk pleeg, steel, vals getuienis lewer en mense kort doen nie; jy moet jou ouers eer en jou naaste liefhê soos jouself,’ het Jesus gesê (v.19, Mt.19:18-19).  Die verbod om mense kort te doen, wys dalk dat hy ander se goed begeer het (die tiende gebod), en hulle ingedoen het om dit te kry.  Die gebod om jou naaste lief te hê som al die ander gebooie op.

 

Die man het gesê dat hy hierdie gebooie van sy kinderdae af nagekom het; hy wou geweet het waar hy nóg kortkom (v.20, Mt.19:20, Fil.3:6).  Hy het op die letter van die wet gefokus en nie op die gesindheid van die hart nie (Mt.5:21-48).

 

Jesus het dit geweet en hom jammer gekry.  Hy het met liefde na hom gekyk en gesê:  “Een ding kom jy kort—gaan verkoop alles wat jy het, en gee dit aan die armes, en jy sal ‘n skat in die hemel hê; kom dan hier, neem die kruis op en volg My.” (v.21).

 

Jesus wou vir hom gewys het dat hy die eerste en tiende gebooie ootree het:  hy was geldgierig en materialisties; geld en besittings was sy afgod (Mt.6:24).  Om agter Jesus aan te kom moes hy sy afgod gelos het; hy moes alles verkoop het en die geld vir die armes gegee het (v.21, Lk.19:8).  As hy dit gedoen het, sou hy ‘n skat in die hemel gehad het (v.21, Mt.6:19-20, Lk.12:33, 1 Tm.6:18-19).

 

Jesus het nie bedoel dat die man die hemel met geld kon koop nie, maar dat sommige mense ewige dinge mis omdat hulle aan tydelike dinge vashou.  Vir iemand met so baie geld was dit te veel gevra om alles weg te gee, en dus is hy kop onderstebo huistoe (v.22).

 

Jesus en die dissipels (v.23-31)

Ek ken ‘n arm Christen wat nie ‘n kar, huis, of bed besit nie.  Hy het ‘n paar plate en DVD’s, ‘n ou rekenaar en klere.  Hy verdien tussen R3000 en R5000 p.m., en is tevrede met wat hy het.  Omdat hy so min besit, is dit vir hom niks om alles weg te gee nie (hy het dit ook al gedoen).  Vir ‘n ryk man om so iets te doen is ‘n ander storie.  En dit is presies se Jesus se punt in v.23-25.

 

Jesus het gesien hoe die man op die horison verdwyn.  Hy het toe omgekyk en vir sy dissipels gesê:  “Hoe beswaarlik sal hulle wat goed besit, in die koninkryk van God ingaan!” (v.23).  Die dissipels was verstom toe Hy dit gesê het (v.24), aangesien rykdom in die Jode se oë ‘n teken van God se guns was (bv. Job en Abraham).  Jesus het weer gesê:  “hoe swaar is dit vir die wat op hulle goed vertrou, om in die koninkryk van God in te gaan!” (v.24).

 

Volgens Hom was dit makliker vir ‘n kameel om deur die oog van ‘n naald te gaan as wat dit vir ‘n ryk mens was om gered te word (v.25). Wat beteken dit?  Sommige dink dat daar ‘n poort in Jerusalem was wat bekend gestaan het as die oog van die naald, en dat ‘n kameel op sy knieë moes kruip om daardeur te kom.  Maar hierdie teorie is nie waar nie; daar is nie ‘n enkele bewys dat daar ooit so ‘n poort was nie.  En as daar so iets was, sou niemand sy kameel daardeur laat kruip het as hy ‘n endjie verder met gemak deur ‘n ander poort kon loop nie.

 

Dit is beter om Jesus se woorde letterlik te verstaan:  vir ‘n mens om homself te red is so onmoontlik soos vir ‘n kameel om deur die oog van ‘n naald te loop (v.25).  Die dissipels was uit die veld geslaan:  ‘Wie kan dan gered word?’ het hulle gevra (v.26).  As die rykes nie iets tot hulle redding kon bydra nie, watse kans het die armes gehad?

 

Jesus het gesê dat dit vir die mens onmoontlik is, maar dat niks vir God onmoontlik is nie (v.27, Jer.32:17, 27, Lk.1:37, Ef.3:20).  As God wou kon, Hy ‘n kameel deur die oog van ‘n naald laat loop het en ‘n ryk jongman van sy sonde gered het.

 

Petrus het gewonder watse skat hy en die res van die dissipels in die hemel sou hê, aangesien hulle alles gelos het om vir Jesus te volg (v.28, 21, 1:18, 20, 2:14, Lk.14:26, Heb.10:34).  Volgens Jesus sou hulle in hierdie lewe reeds ‘n honderd keer soveel teruggekry het (v.29-30).  Alle gelowiges op aarde sou hulle familie gewees het (3:34, 1 Tm.5:1-2); hulle sou ook hulle huise en besittings met mekaar gedeel het (Hd.2:44-45, 4:34-37).  Saam met dit sou hulle ook vervolging gehad het (v.30, Jh.15:20, Hd.14:22).

 

In die toekomstige bedeling sou hulle die volle rus van die ewige lewe ingegaan het (v.30, 18).  Op aarde het die ryk man alles gehad en die dissipels niks, maar daar sou dit andersom gewees het (v.31, Lk.16:25, Ps.73).

 

Wat is die lesse wat God in hierdie hoofstuk vir ons wil leer?

 

[1] Nie almal wat opgewonde is oor Jesus en die ewige lewe het waarlik tot bekering gekom nie (v.17).  Moet dan nie oorhaastig wees om vir jou kinders te sê dat hulle gered is en gedoop moet word, net omdat hulle ‘n opgewonde gevoel in hulle harte gehad het nie.

 

[2] Jy kan niks doen om gered te word nie (v.17).  Om godsdienstige dinge en goeie werke te doen kan jou nie red nie.  Jy kan ook nie jou vrye wil gebruik om self jou hart te verander en jou sonde te vergewe nie (v.25-27).  Niemand kan homself ‘n Christen maak nie.  God moet dit doen (v.27) en Hy het ook:

 

In sy lewe en dood het Jesus die wet onderhou wat óns moes maar nie het nie, en die straf vir ons sonde op Homself geneem.  Hy het uit die dood uit opgestaan en die Gees gestuur om sy lewe in ons harte te plant.  Hy het ons oë geopen om die waarheid te glo, en aan ons die vermoeë gegee om ons sonde te los.  Aan God alleen die eer.

 

[3] Die mens in sy gevalle toestand is sleg en nie goed nie (v.20).  Solank as wat jy dink jy is goed, sal jy nie jou nood vir Jesus sien nie, en sal jy iets wil doen om in die hemel te kom.  Indien jý so is, sal dit help as jy jouself aan die Tien Gebooie meet (v.19).

 

  • Het jy al iemand doodgemaak? Dalk nie, maar was jy al so bitter dat jy gewens het iemand wil doodgaan?
  • Het jy al seksuele sonde gepleeg? Dalk nie, maar het jy dit al in jou gedagtes gedoen?  Kyk jy pornografie?
  • Steel jy? Kroek jy op jou belastingvorms?  Kopieer jy rekenaarprogramme en DVD’s wat jy  nie mag nie?
  • Is jy jaloers op iemand anders se besittings, prestasies, lewensmaat, kinders of posisie?
  • Vertel jy leuens deurdat jy blatant jok, die waarheid weerhou, oordryf, jou beloftes breek, anders is voor mense as wat jy by die huis is?
  • Eer jy jou ouers, ook wanneer hulle oud is?
  • Wys die rusie wat jy oor geld en besittings het dat ‘goeters’ vir jou belangriker is as mense wat na die beeld van God gemaak is?

 

As God se wet jou van jou sonde oortuig, moet jy nie probeer om jouself te verbeter nie.  Moet ook nie van die Here af wegdraai en stert tussen die bene wegloop nie (v.22).  Bekeer jou eerder en draai na Jesus toe om jou te vergewe.

 

[4] Enigiets wat vir jou belangriker is as Jesus is ‘n afgod.  Wat is die een ding in jou lewe wat maak dat jy jouself nie aan die Here wil toegewy nie, die een ding waarvan sê jy:  ‘As ek vir Jesus volg sal ek ___ moet prysgee, en daarvoor is ek nie gereed nie’ (v.21-22)?

 

Dalk sê jy dat daar nie so iets in jou lewe is nie, en dat jy dit maklik kan los as jy wil.  Ek glo jou nie en Jesus ook nie.  As jy dit regtig so maklik kan los, hoekom jy net jy sal en doen jy dit nooit nie?  Die rede is omdat jy dit nie kán los nie (Rm.8:7-8).  Hoekom kom jy nie liewer na Jesus toe om jou te help nie (Jh.8:36)?

 

[5] Voorspoed is gevaarliker as teëspoed (v.22).  Baie mense draai na die Here toe wanneer dit met hulle sleg gaan.  Ek het nog nooit iemand ontmoet wat tot bekering gekom het, omdat dit met hulle goed gegaan het nie.  Druk dan jou ore toe vir mense wat sê:  ‘As jy in Jesus glo sal jy ryk word en sal dit met jou goed gaan.’

 

[6] Jesus is lief vir jou, maar Hy is nie hardop vir bekerings nie:  ons het Hóm nodig en nie Hy vir ons nie.  Toe die man weggeloop het, het Jesus nie agterna gehardloop en gesê:  ‘Ek is jammer dat Ek so baie van jou vereis het’ nie.  ‘As jy net tien persent van jou inkomste gee is dit genoeg; kom net asb. terug en volg My.’  As jy vir Jesus wil volg moet dit op sý terme en voorwaardes wees en nie op joune nie; by Hom is dit alles of niks (v.21, Lk.14:33, Rm.12:1).

 

En tog sal dit jou nie benadeel as jy dít doen nie.  Inteendeel, ‘He is no fool who gives what he cannot keep to gain what he cannot lose.’ (Jim Elliot).[1]

 

[1] Elizabeth Elliot, Through Gates of Splendour, Hodder & Stoughton, LONDON, 1957, p.148

Die hemel se volkslied

Hallelujah-Chorus

Die wêreld weet nie wat halleluja beteken nie.  Jare gelede was daar ‘n populêre lied wat gesê het:  ‘It’s raining men, hallelujah!’  In sommige kerke dink mense nie mooi voordat hulle ‘halleluja’ of ‘amen’ sê nie.  Ek het ‘n diens bygewoon waarin mense ‘amen!’ geroep het toe die spreker sê:  ‘Ons staan agter op ‘n trok in Rusland…’

 

Wanneer ek dan in hierdie preek die woord ‘halleluja’ gebruik, bedoel ek dit nie as ‘n cliché nie, maar gebruik ek dit soos wat Johannes dit in Op.19:1-10 gebruik het.

 

Die eerste halleluja (v.1-2)

Omdat die woord ‘halleluja’ so algemeen in ons musiek voorkom, dink ons nie altyd mooi wat ons sê wanneer ons dit sing nie.  Dit was nie die geval in Op.19 nie.

 

Johannes het iets gehoor wat geklink het soos die stem van ‘n baie groot menigte in die hemel (v.1, 5:11-14, 7:9, 11:15).  ‘Halleluja!’ het hulle uitgeroep (v.1).  Ek het vroeër in die reeks gesê dat ‘halleluja’ slegs hier in die Nuwe Testament voorkom, en dat dit letterlik ‘prys Jah(we)’ beteken.

 

Waarvoor het hulle die Here geprys?

 

[1] Die mens se verlossing kom geheel en al van die Here af (v.1, Rm.8:29-30, 11:36, Ef.2:8-9).  Die Here het ook sy bruid van die prostituut se onderdrukking verlos (18:20).

 

[2] Omdat verlossing van die Here af kom, het hulle gesê dat die heerlikheid aan Hom behoort en aan niemand anders nie:  Soli Deo Gloria (v.1, Jes.48:11).

 

[3] Hulle het Hom ook geprys dat Hy die mag gehad het om te skep, te onderhou, die geskiedenis te beheer, te verlos en te oordeel (v.1).

 

Die rede hoekom hulle Hom so geprys het, is omdat Hy waaragtig en regverdig was toe Hy die groot prostituut genaamd Babilon – dit is, Jerusalem – geoordeel het (v.2, hfst.17-18).[1]  Dit was immers a.g.v. háár geestelike egbreuk dat die land [Gk. ] in ‘n moeras van immoraliteit verval het (v.2).

 

Verder was dit ook sý wat die bloed van die Here se diensknegte vergiet het, en daarom het Hy wraak geneem en haar geoordeel (v.2, 18:20, 24, 16:6, Dt.32:35, 41, 43, Lk.11:47-51, vgl. 2 Kon.9:7).

 

Die tweede halleluja (v.3)

Robert Murray McCheyne was ‘n Skotse prediker in die 1800’s.  Op 9 Nov. 1834 het hy gehoor dat iemand wat baie verkeerde lering versprei het, gesterf het.  Hy was bly oor die nuus.[2]  Toe ek dit gelees het was ek aanvanklik geskok.  Maar as ek dit met Op.19 vergelyk, besef ek dat hy reg was.

 

Die groot menigte van v.1 het weer ‘halleluja!’ geroep (v.3).  Jerusalem was soos Sodom, en daarom het haar rook soos Sodom s’n in die lug opgestyg (v.3, 11:8, 17:16, 18:8).  Die rook was ‘n voorsmakie van die ewige straf wat sy in die hel sou beleef het (v.3, 14:10-11, Jes.34:8-10, 2 Pt.2:6, Jud.7).

 

Hoe moet ons hierdie eerste drie verse toepas?  Soos die gelowiges in hierdie verse, sal jy ook die Here vir jou verlossing prys wanneer jy in die hemel is.  Jy sal geen krediet vir jouself neem, asof die bepalende besluit vir jou redding by jóú en jou vrye wil gelê het nie.  Jy sal verstaan dat Hý die Outeur en Voleinder van jou geloof is, dat Hý die goeie werk in jou begin en volbring het, en dat Hy jou gered het tot die lof van sý heerlikheid (Heb.12:2, Fil.1:6, Ef.1:6, 12, 14).

 

Jy sal Hom ook prys vir sy regverdige oordele oor OGOD en hulle ateïstiese ondersteuners, ISIS en ander Moslem-groepe, die Kommuniste, en die res van die kerk se vyande (v.2, Ps.58:11).  Jy sal bly wees dat jy nie self wraak geneem het nie, maar dat jy dit vir die regverdige God gelos het.  Jou lofprysing sal nie sadisties wees, sodat jy lekker kry oor jou vyande wat in die hel is nie.

 

Maar jy sal ook nie hartseer wees nie.  God se heilige grootheid, geregtigheid en almag sal so oorweldigend wees, dat dit alles oorskadu.  Jy sal sê dat dit goed en reg is dat Hy die kerk se vyande in die hel gewerp het.

 

Jy sal ook opnuut dankbaar wees dat Hy jou gered het, en dat jy nie saam met die goddelose in die hel is nie.  Jy sal besef dat jy die hel verdien het, en dat dit sy vrye genade is wat die verskil gemaak het.  Jy sal nie anders kan as om Hom vir ewig te prys in alles wat jy doen nie.

 

Die derde halleluja (v.4-5)

Ek het by twee geleenthede iemand in die hof gaan ondersteun.  By beide geleenthede het ‘n polisieman my aangespreek:  een keer omdat ek ‘n hoed op my kop gehad het, en die ander keer omdat ek teen die muur gestaan het.  En as die hof so ernstig was dat ek respek moes wys, hoeveel te meer is dit nie die geval in die hemel nie?

 

Die 24 ouderlinge en die 4 lewende wesens het voor die troon geval en die Here aanbid wat daarop gesit het.  Ek het in hfst.4 gewys dat die 24 ouderlinge ‘n rangorde van engele is, en dat die 4 lewende wesens gerubs is.[3]

 

Hulle het op hulle gesigte voor die troon geval en die Here aanbid (v.4).  Hulle ‘amen’ het die groot menigte van v.1-3 se ‘halleluja’ ge-eggo (v.4).  Dit is asof hulle gesê het:  ‘Dit ís so; ons stem saam dat die Here geprys moet word.’

 

Daar het ‘n stem van die troon af gekom:  “Prys onse God, al sy diensknegte, en julle wat Hom vrees, klein en groot!” (v.5).  Die stem wat van die troon af gekom het was Jesus s’n.  In sy menslike natuur was die Vader ook sý God, en het Hy Hom geprys (Ps.115:1, Jh.20:17, Ef.1:3, 17, Heb.2:12).  Hy het vir God se knegte, vir die wat Hom vrees, gesê om Hom te prys (v.5, 1-10).  Dit het vir almal gegeld, klein en groot (v.5, 11:18).  Dit is tog hoekom Hy hulle gemaak het (Ps.148:2, 11-14, Jes.43:7, 21).

 

En as jy hiervoor geskep is sal jou siel nie rus, totdat jy dit doen nie.  Ek bedoel nie net dat jy ‘Jesus-liedjies’ moet sing nie, maar dat jy deur tydsame gebed en bepeinsing in ‘n verhouding met die Here moet leef.  As jy dit gereeld doen sal jy op een of ander stadium ‘n diep ervaring met die Here hê, sodat jy nie anders kan as om Hom te prys nie.

 

Eers dán sal jy besef dat ware lofprysing die hoogste piek is wat jy ooit in hierdie wêreld en in die volgende een sal bereik.  Ewe skielik sal die plesiere van hierdie wêreld vir jou leeg en hol wees.  Jy sal agterkom dat drank, vriende, jou huweliksmaat en kinders, seks, rykdom, nuwe goed, ‘n ander werk, lekker kos, populariteit en aansien, akademiese grade, jou net tydelik gelukkig kan maak.  Om ware vervulling, satisfaksie en versadiging te hê, moet jy die Here prys.  Dit kan nie anders nie, omdat Hy jou hiervoor gemaak het.

 

Die vierde halleluja (v.6-9)

Wanneer iemand in Johannes se tyd verloof geraak het, moes hy ‘n bruidsprys aan die bruid se pa betaal het.  Verlowing was meer bindend as wat dit vandag is; dit moes met ‘n amptelike skeibrief verbreek word (Mt.1:18-25).

 

As die man klaar verloof geraak het, het hy vir ‘n kort tydjie weggegaan om alles gereed te kry vir die troudag.  As dit gereed was, het hy sy bruid kom haal en haar na sy huis toe gevat.

 

Hulle het vir sewe dae fees gevier, en aan die einde daarvan beloftes uitgeruil.  Daarna het hy haar in sy huis ingebring.[4]  Dit sal help om hierdie agtergrond in gedagte te hou wanneer jy v.6-8 bestudeer.

 

Johannes het weer ‘n stem gehoor wat soos ‘n groot menigte klink, soos die gedreun van baie waters en soos die geluid van harde donderslae (v.6, 14:2).  Hulle het die Here met ‘n ‘halleluja’ geprys, omdat Hy as die Almagtige God regeer het (v.6).  Sy aardse Koninkryk het begin toe Jesus na die hemel toe opgevaar het en dit in sy Naam geregistreer is; dit sal oor die wêreld versprei en by die wederkoms vervul word (hfst.5, 11:15, 17, Ps.2:6-8, 110:1, Dn.2:35, 7:13-14, Mt.4:17, 6:10, 12:28, 28:18, Lk.10:9, 17:21).

 

Net so het Jesus se huwelik by sy eerste koms begin, en sal dit by die wederkoms vervul word (v.7, Mt.9:15).  Kom ek verduidelik dit so:

 

Omdat Israel aanhoudend in die Ou Testament egbreuk gepleeg het, het die Here haar met ‘n skeibrief weggestuur (Jer.3:1-8, Mt.19:9).  Hy het haar egter vergewe en teruggevat (Hosea).  Maar in 16:21 en 17:16 het Hy genoeg gehad, sodat Hy die prostituut gestenig en verbrand het (Dt.22:22, Lv.21:9).

 

Dit het in 70 n.C. gebeur toe Hy die tempel met sy priesters en offers verwoes het, en so die ou verbond met Israel finaal tot ‘n einde gebring het (Heb.8:13, 10:9).  Maar dit is nie asof sy huwelik misluk het nie.  God se ware bruid was nog altyd dié wat in Christus geglo het, en nie dié wat as Jode gebore is en besny is nie (Rm.2:28-29, 9:6-8, Gal.3:7, 16, 29).

 

God het in 21:2, 9, Jes.54:5, 62:5 gesê dat die hemelse Jerusalem (die kerk volgens Gal.4:26) sy bruid is.  Deur sy dood het Hy die bruidsprys betaal, en toe sy in Hom geglo het, het Hy aan haar verloof geraak (Ef.5:22-33, 2 Kor.11:2).

 

Hy het opgevaar hemel toe om alles gereed te kry vir die troudag.  Sy het ook moeite gedoen om haarself gereed te kry, deurdat sy die blink wit trourok van haar heilige en gehoorsame dade aangetrek het (v.7-8, 3:4-5, 14:4, 1 Jh.3:3).  Deur sy kruisdood het Jesus hierdie fyn linne trourok vir haar gekoop (v.8, 7:14, Gn.3:21, Ps.132:9, Sp.31:22, Jes.61:10).

 

Die punt is dat die Here sy bruid instaatgestel het om goeie werke te doen, maar dat dit sý is wat dit moes doen (v.7-8, Ef.2:10).  God se bruid moes haarself vir die hemel voorberei, maar die Here sou gegee het wat nodig was om dit te doen (Fil.2:12-13).

 

Dit beteken nie dat sy vir die hemel moes wag om fees te vier nie.  Volgens die Bybel bestaan die fees ten minste uit drie disse, en is dit so te sê ‘n driegang maaltyd.

 

  • Wanneer iemand tot bekering kom, geniet sy in die Woord, die gemeenskap van gelowiges, die nagmaal en gebed ‘n ete met die Here (3:20, Lk.10:39, 42, Hd.2:42, 1 Kor.5:8).
  • Wanneer ‘n Christen doodgaan, gaan sy dadelik hemel toe. Daar het sy ‘n voller ervaring van die feesmaal saam met Jesus (v.7, Mt.26:29, Jh.14:2-3, Fil.1:23).
  • Wanneer Jesus weer kom, sal sy vir ewig die finale dis van die feesmaal saam met Hom geniet (Jes.25:6).

 

Is dit enige wonder dat die bruid in v.7 bly was en die Here verheerlik het?  Is die bruid se blydskap joune?  Is jy reg om by die feesmaal aan te sit?  Is die klere van jou lewe rein?  Het jy dit wit gemaak in die bleikmiddel Jesus Christus se bloed, en hou jy dit so deur ‘n heilige lewe van gehoorsaamheid?

 

Jy kan ander mense flous, omdat jy elke Sondag in die kerk sit en godsdienstige dinge doen.  Maar jy kan nie die Koning flous nie – Hy sien dwarsdeur jou.  Hy weet of jy in die kerk, huis, huwelik, skool, werkplek, en vriendekring die wit klere van ‘n rein hart en ‘n heilige lewe aan het of nie (Mt.22:11-12).  As jy dit nie aan het nie, sal jy uit die kerkbanke uit hel toe gaan (Mt.22:13).

 

Sorg daarom dat jy voortdurend die wit klere van ‘n heilige lewe aan het.  Moet egter nie dink dat jy dit self so wit gekry het nie.  Jy weet goed dat Jesus hierdie wit klere vir jou gegee het.  As jy dit nog nie het nie, moet jy vir Hom vra om jou uit die modderpoel van jou sonde te red, jou in die fontein van sy bloed te was, en vir jou die wit klere van sy geregtigheid aan te trek.

 

Só kan jy weet dat Hy jou na die troue toe genooi het, en is jy baie geseënd (v.8-9).  Soos wat jy jóú huweliksmaat en gaste gekies het, het die Here sýne gekies.  Beskou dit dan as ‘n voorreg en nie as ‘n reg nie dat Hy jou gekies het om deel van sy bruid te wees, en dat Hy jou na die troue toe genooi het (v.9, Mt.22:14, Hd.13:48).[5]

 

Dank ook die Here dat hierdie nie maar net ‘n feëverhaal is soos Sneeuwitjie of Aspoestertjie nie.  Alles wat die engel vir Johannes gesê het is God se ware woorde (v.9).

 

Die laaste halleluja (v.10)

Omtrent 15 jaar gelede het ‘n vriend van my tot bekering gekom.  Hy het vir my gesê dat ek sy lewe gered het.  Ek het mooi aan hom verduidelik dat dit die Here was en nie ek nie.

 

Iets soortgelyk het in v.10 gebeur.  Johannes was so verwonderd dat hy probeer het om die engel te aanbid.  Hy het as’t ware voor die engel se voete geval en ‘halleluja’ gesê.

 

Die engel het hom dadelik gekeer en gesê dat hy God se slaaf is net soos Johannes en die profete wat van Jesus getuig het (v.10, 5, 22:8-9, Hd.10:25-26).  As Jesus dan die middelpunt van hulle boodskap was, moes Johannes Hóm aanbid het en nie die engel nie (v.10, Lk.24:25-27, 44-45, Jh.5:46).

 

Ons moet God alleen dien:  ons mag nie tot engele bid of hulle aanbid nie, hetsy gevalle engele of heilige engele (v.10, 22:8-9, Eks.20:3, Mt.4:9-10, Kol.2:18).  Ons mag ook nie ‘n ds. vir sy preke of bediening prys, asof hy die Here is wat hierdie dinge doen nie.  Verder mag geen ds. of lidmaat mense versoek om hulle te prys nie, maar moet Jesus die middelpunt van hulle boodskap en lewe wees (v.10).

 

Ten slotte moet ek sê dat enige siening oor Openbaring wat op die fyn besonderhede van die eindtyd fokus en nie op Jesus nie, glad nie oorweeg moet word nie.  ‘n Siening wat jou bang maak en jou nie dryf om ‘halleluja!’ te sê nie, eggo nie die hemel se volkslied nie en mis die punt.

 

[1] Sien my preek, Die Lam, die Prostituut en die Antichris vir ‘n bewys dat die prostituut of Babilon ‘n skuilnaam vir Jerusalem is.

[2] Iain Murray, The Puritan Hope, p.194

[3] Sien my preek, ‘n Visioen van die hemel.  Daarin het ek gewys dat die lewende wesens ooreenstem met die gerubs in Esg.1, 10.  Ek het ook gewys dat die 24 ouderlinge op trone gesit het, en dat Paulus in Kol.1:16 van sommige hemelwesens as ‘trone’ praat.  Volgens party is die 24 ouderlinge ‘n voorstelling van al die gelowiges in die Ou- en Nuwe Testamente, en is die 4 lewende wesens simbolies van die hele skepping.  Ek huldig nie hierdie siening nie, omdat Johannes in Op.7:9, 11 tussen die 24 ouderlinge en die gelowiges in die hemel onderskei.

[4] William Hendriksen, More than Conquerors, p.215

[5] Ek dink nie Johannes probeer om tussen die bruid en die genooide gaste te onderskei nie.  Christene is die bruid en die gaste wat na die troue toe genooi is, net soos wat Jesus in 7:17 die Lam en die Herder is.

Jesus se dood en joune

Dying thief

In sy lied, Another day in Paradise, sing Phil Collins van hoe die ryk mense in ons samelewing die armes ignoreer.  Volgens hom moet ons twee keer dink en dankbaar wees vir die voorregte wat ons het:  ‘O, think twice… just another day for you and me in Paradise.’

 

Maar solank as wat daar sonde in die wêreld is, kan geen aardse rykdom dit in ‘n Paradys verander nie. Om die poorte van die Paradys oop te maak, moes Jesus aan die kruis gesterf het.  Dit is o.a. die les wat ons in Lk.23:39-43 leer.

 

Bespotting (v.39)

As jy vandag vir ‘n Jood vra wie die Beskermer van Israel is, sal hy vir jou sê dat dit die Israeli weermag is. Israel vertrou al lankal nie meer op die Here nie, maar op hulle militêre vernuf.  Dit is ook algemeen bekend dat hulle ‘n militêre Messias verwag.  Dit was ook waar van die misdadiger in v.39.

 

Volgens Mt.27:44 het beide misdadigers vir Jesus uitgelag.  “As U die Christus is, verlos Uself en ons,” het een van hulle in v.39 gesê.  Hy het nie ‘n gekruisigde Messias gesoek nie, maar een wat hom van die Romeine se onderdrukking en van die dood sou red.

 

Vandag nog is daar sulke mense: hulle wil hê dat Jesus hulle van sonde se gevolge moet red (die dood en die hel), maar nie van die sonde self nie.  En omdat Hy nie aan hulle eise voldoen nie, laster hulle Hom en sê hulle dat Hy nie die ware Here, Messias en Verlosser is nie (v.39).  Maar hulle het vergeet dat Hy gekom het om ons van ons sonde te bevry, en nie sodat ons vry kan wees om dit te doen nie.

 

Vermaning (v.40)

Sommige mense se harte word sag wanneer hulle ouer word. Maar daar is ander wat hard word.  Hulle lig hulle vuiste na die hemel toe as dit met hulle sleg gaan (Op.16:9, 11).  Selfs op hulle sterfbeddens is hulle so hard soos graniet, en wil hulle niks met die Here te doen hê nie.

 

‘n Ateïs op sy sterfbed in Glasgow het op John Paton gespoeg toe hy met hom oor Jesus gepraat het. Toe Paton vir hom wou bid het hy gesê:  ‘Pray for me to the devil… I have hated [God] in life, and I hate Him in death!’  Met hierdie woorde is hy die ewigheid in.[1]

 

Een van die misdadigers aan die kruis was so, en hieroor het die ander een hom aangespreek. Die man het tot sy sinne gekom en wou nie meer saam met sy vriend gelaster het nie.  ‘n Paar dinge kon dit veroorsaak het.

 

  • Dalk het hy gesien dat Jesus nie terug gelaster het nie (1 Pt.2:23).
  • Dalk het Jesus se gebed vir sy oortreders hom beïndruk (v.34).
  • Dalk het hy die bordjie bokant Jesus se kop oordink, en besef dat Hy regtig die Koning van die Jode is (v.38).

 

Hoe dit ookal sy, God het sy oë oopgemaak vir die waarheid. Hy wou nie meer deel gehad het aan sy eie of ander se sonde nie, en het daarom sy vriend bestraf en gesê:  “Vrees jy ook God nie, terwyl jy in dieselfde oordeel is?” (v.40).

 

Sy vriend het onder God se vervloeking aan ‘n kruis gehang (v.40, Dt.21:22-23). Hy was op die randjie van die ewigheid.  Elke hartklop of asemteug kon sy laaste gewees het.  Moes hy dan nie eerder die Here gevrees het (v.40), om genade gesmeek het en hom bekeer het, as om vir Jesus te laster nie?

 

Moenie dink jy kan jou bekering uitstel totdat jy op jou sterfbed lê nie. Jy weet nie eers of jy ‘n sterfbed sal hê nie; dalk gaan jy opslag dood in ‘n karongeluk.  Of dalk het jy op jou sterfbed geen begeerte om tot bekering te kom nie, omdat jy so verhard geraak het soos die rower in v.39.

 

Gebruik dan die kans wat die Here vir jou gee en bekeer jou. Moenie die sonde oortuiging wat jy vandag in jou hart voel uitstel nie, maar reageer daarop.  J.C. Ryle het gesê:  ‘Het jy ‘n neiging om te begin bid?  Stel dit dadelik in plek.  Dink jy daaraan om regtig die Here te dien?  Begin onmiddellik.  Geniet jy geestelike lig?  Sorg dat jy daarvolgens lewe.  Moenie die kanse wat jy het verspeel nie, want anders sal die dag kom wat jy dit wil gebruik, maar nie kan nie.’[2]

 

As hierdie woorde jou hart aanspreek, moet jy vandag in berouvolle gebed na Jesus toe kom. Sê vir Hom van die lelike dinge wat jy gedoen het en van die bose dinge wat in jou hart is (Hy weet buitendien).  Glo dat Hy bekwaam is, en dat sy kruisdood voldoende is om jou te red.

 

Bekering (v.41-42)

David Brainerd vertel van ‘n Indiaan wat gesê het dat God regverdig sou wees as Hy besluit het om haar in die hel te straf. Sy het gesê dat sy niks kon doen om haarself te red nie, en dat sy vir ewig hel toe sou gaan as Christus nie alles vir haar gedoen het nie.[3]

 

‘n Ander vrou het in gebroke Engels vir hom gesê: ‘Me try, me try, save myself, at last my strength be all gone (meaning her ability to save herself)… Den last, me forced let Jesus Christ alone, send me hell if He please… Did not me care where He put me, me lobe [love] Him for all.’[4]

 

Die rower aan die kruis was soos hulle en het vir sy vriend gesê dat hulle hierdie straf verdien (v.41). Hy het sy sonde erken, die skuld op homself gepak, indirek bely dat God regverdig was om hom te straf, en dat hy die verdiende beloning vir sy dade ontvang het (Rm.3:4).

 

Jesus het dieselfde straf as hulle ontvang, maar het niks verkeerd gedoen nie. Die man het dit bely; hy kon uit Jesus se optrede gesien het dat Hy die onskuldige Seun van God is (v.41, 4, 15, 22, 47, Jh.8:46, 2 Kor.5:21, Heb.4:15, 1 Pt.2:22).

 

“Dink aan my, Here, wanneer U in u koninkryk kom,” het hy vir Jesus gesê (v.42). Hy het geweet dat die klag in v.38 waar is, en dat Jesus die Messiaanse Koning van die Jode is.  Hy het ook geweet dat Jesus t.s.v. sy kruisdood op die troon sou sit om as Koning te regeer.

 

Op grond van Jesus se sagmoedige liefde en die gebed in v.34, het hierdie misdadiger die vrymoedigheid gehad om te vra dat Jesus in sy Koninkryk aan hom moes dink. Dit is asof hy gesê het:  ‘Ek weet dat ek nie ‘n plek in die Koninkryk verdien nie, maar al wat ek vra is dat U aan my sal dink wanneer U daar kom.’  Hy het besef dat hy nie iets kon doen om God se guns te verdien nie, maar dat hy geheel en al afhanklik was van sy genade.

 

Om soos die rower gered te word moet die volgende vyf dinge met jou gebeur:

 

[1] Jy moet besef dat jy verlore is. Hoe kan iemand tot bekering kom as hy nie sy nood vir die Verlosser sien nie?  Iain Murray skryf:  ‘No one was converted without knowing that he needed to be.’[5]

 

[2] Jy moet erken dat jy God se straf verdien, en dat Hy regverdig is om jou te straf: jý is skuldig en Hý nie (v.41).  As jy dit nie erken nie, sal jy sy Naam laster wanneer jy in pyn op jou sterfbed lê (v.39).

 

[3] Jy moet God se oordele vrees (v.40). Sal jy op jou knieë voor die Koning val en om genade smeek as jy Hom nie vrees nie?

 

[4] Jy moet erken dat Jesus die Koning en Here is (v.42). Jy moet jouself bereid verklaar om onder sy heerskappy te lewe, en nie maar net ‘n Verlosser soek wat jou van die slegte gevolge van sonde kan red nie (v.39).

 

[5] Jy moet glo dat Hy ‘n liefdevolle Verlosser is, en dat Hy vol van genade is. Iemand wat dit nié glo nie, sal nie die vrymoedigheid hê om Hom vir vergifnis en die ewige lewe te vra nie (v.42).

 

Ek het reeds onder die vorige punt gewys dat niemand so vermetel moet wees om te dink hy gaan op sy sterfbed tot bekering kom nie. En tog leer v.40-43 ook vir ons om nie wanhopig te raak nie; Jesus is instaat om dié te red wat baie erg gesondig het, asook dié wat op hulle sterfbeddens lê.

 

Verlossing (v.43)

Oor die afgelope paar jaar het verskeie mense vir my gesê dat hulle nie meer seker is of God se kinders dadelik hemel toe gaan wanneer hulle doodgaan nie. ‘Kan dit dalk wees dat ons siele saam met ons liggame in die graf sal slaap totdat Jesus weer na die aarde toe terugkeer?’ het hulle gevra.

 

Maar uit v.43 en talle ander Bybeltekste weet ons dat gelowiges se siele dadelik hemel toe gaan wanneer hulle doodgaan. Kom ek wys vir jou wat ek bedoel.

 

In antwoord op die rower se versoek het Jesus gesê: “Voorwaar Ek sê vir jou, vandag sal jy saam met My in die Paradys wees.” (v.43).  Dit is asof Hy gesê het:  ‘Jy hoef nie te wag tot in die toekoms nie.  Ek het vir jou redding gebid en vir jou sonde gesterf (v.34, 1 Pt.3:18); jy sal vandág al saam met My in die Paradys wees.’

 

Daar is mense wat sê dat die Paradys nie dieselfde plek is as die hemel nie. Maar volgens 2 Kor.12:2-3, Op.2:7, 22:14 is die Paradys nie ‘n ander plek as die hemel nie.  Die Griekse woord Paradys [paradeisos] verwys na ‘n tuin of park van plesier, en volgens Op.22 is dit presies wat die hemel is.  Dit is as’t ware ‘n herstelde tuin van Eden – net beter.

 

Ander sê weer dat daar nie leestekens in die Grieks is nie, en dat die vertalers die komma op die verkeerde plek gesit het. Volgens hulle het Jesus nie gesê:  ‘Voorwaar Ek sê vir jou, vandag sal jy saam met My in die Paradys wees’ nie.  Hy het eerder gesê:  ‘Voorwaar Ek sê vir jou vandag:  Jy sal saam met My in die Paradys wees.’

 

Die implikasie is dat Jesus nie vir die man gesê het wanneer hy saam met Hom in die Paradys sal wees nie, maar net dat hy eendag saam met Hom daar sal wees.  Volgens dié wat so glo, het die man se siel saam met sy liggaam in die graf geslaap (of opgehou om te bestaan).  Maar daar is ten minste vyf probleme met hierdie interpretasie.

 

[1] Jesus het nooit gesê: ‘Voorwaar Ek sê vir jou vandag’ nie.  Hy het altyd gesê:  ‘Voorwaar Ek sê vir jou,’ en dan volg wat Hy gesê het.  Hoekom sou Jesus buitendien vir die man gesê het dat Hy vandag iets vir hom sê?  Dit is mos voor die hand liggend dat Hy dit nie gister of môre vir hom wou sê nie.

 

[2] Om in Grieks ‘n woord te beklemtoon, moet jy dit voor in die sin plaas. In dié geval maak dit perfek sin dat ‘vandag’ die eerste woord in Jesus se aanhaling is.  Die man wou baie graag in Christus se Koninkryk gedeel het (v.42).  Jesus het hom verseker dat sy begeerte op dieselfde dag nog vervul sou word (v.43).  Toe die man daardie oggend opgestaan het was hy oppad hel toe, en toe hy teen die aand oorlede is was hy in die hemel!

 

[3] Toe Jesus in v.46 gesterf het, het Hy gesê: “Vader, in u hande gee Ek my gees oor!”  Toe Jesus sy laaste asem uitgeblaas het, het Hy sy oorwinning in die doderyk aangekondig en is Hy hemel toe (v.46, 1 Pt.3:18-20, Ef.4:8-10, Kol.3:15).[6]

 

In die Ou Testament het die hoëpriester ‘n dier se bloed in die allerheiligste ingebring (Lv.16); toe Jesus Homself vir ons geoffer het, het Hy as die hemelse Hoëpriester in die allerheiligste van die hemel ingegaan (Heb.9:24).

 

As Jesus dan in v.46 in die hemel was, maak dit sin dat Hy in v.43 vir die rower gesê het dat hy saam met Hom daar sou wees.

 

[4] Dit sou nie vir die man ‘n troos gewees het om te weet dat hy eers by die wederkoms saam met Jesus in die hemel gaan wees nie. Die troos het juis daarin gelê dat dit op dieselfde dag nog gebeur het.

 

[5] Die res van die Skrif leer vir ons dat God se kinders dadelik hemel toe gaan wanneer hulle doodgaan. Vir nou gaan ek net die verwysings gee; in die volgende preek (‘Die waarheid oor lewe na die dood’) sal ek die verse hieronder uitlê, en ook die tekste verduidelik wat skynbaar die dwaallering van sieleslaap verdedig.

 

Verse wat direk of indirek bewys dat gelowiges dadelik hemel toe gaan as hulle sterf is die volgende: Gn.5:24 en Heb.11:5, 2 Kon.2:11 en Lk.9:30-31, Ps.23:4-6, 49:16, 73:24-25, Sp.14:32, Pd.12:7, Mt.22:32, Lk.16:22-26, Jh.17:24, Hd.7:55-60, 2 Kor.5:8, Fil.1:21, 23, Kol.3:4, 1 Ts.3:13, 4:14, Heb.12:22-23, Op.7:9-10, 14:13, 20:4.

 

Tog is die grootste prys nie om hemel toe te gaan nie, maar om by Jesus te wees. Dit is beter om saam met Jesus in die storm te wees, as op droë land sonder Hom; saam met Hom in die woestyn, as in die Beloofde Land sonder Hom; langs Hom aan die kruis, as in die Paradys sonder Hom (v.43).

 

Die groot troos van v.43 is nie ‘die Paradys’ nie, maar ‘saam met My’.  Jesus is die juweel van die hemel.  Dit is Hy wat die hemel hemel maak.  As jy Hom eers ontmoet het sal jy verstaan wat ek bedoel.  Niemand is soos Hy nie.  Waar het jy al ooit iemand ontmoet wat so liefdevol, volmaak, sagmoedig, goed, sterk, barmhartig, vriendelik, goedhartig, nederig, gehoorsaam, lieflik, gaaf, getrou en geduldig is soos Hy?

 

Ken jy enigiemand anders wat ‘n gruweldood deurgemaak het om sy haters van hulle sonde en God se oordeel te red? Wie ken jy wat ‘n geharde misdadiger sal vergewe en vir hom ‘n plek in die hemel sal gee, nadat hy aanvanklik gespot en gelaster het (v.34, 43, Mt.27:44)?

 

Jesus se liefde vir sondaars is soos ‘n kristalhelder fontein wat vir duisende jare aanhou vloei, soos die Vaaldam wat oorloop, soos die sonskyn wat jou omring en die hele hemel ophelder, en soos die suikersoet stroop wat ‘n koeksister deurweek. As jy jou bekeer en in Hom glo sal sy dood die giftige angel uit joune uittrek, sodat jou dood so skadeloos sal wees soos slaap (1 Kor.15:55, Hd.7:60).

 

[1] John G. Paton: Missionary to the New Hebrides, p.44

[2] J.C. Ryle, Holiness, p.182 (vry vertaal)

[3] Jonathan Edwards, Works: vol.2, pp.406-407

[4] Ibid, p.403

[5] Iain Murray, The Old Evangelicalism, p.22

[6] Sommige sê op grond van Jh.20:17 dat Jesus nie na sy dood hemel toe is nie. Sien my preek, Die wonderwerk wat my lewe verander het vir ‘n verduideliking van hierdie vers.  Op dieselfde trant verduidelik D.A. Carson hierdie vers breedvoerig op pp.641-646 van sy Johannes-kommentaar.

Is jy deel van die Nuwe Eksodus?

New Exodus

Wat is die Nuwe Eksodus? Dit klink soos ‘n kultus of Hollywood se verdraaiing van die geskiedenis van Moses en die Israeliete.  Toemaar, dit is nie; jy kan maar ontspan.  Dit is heeltemal Bybels.  Toe Jesus op die berg van verheerliking was, het Hy met Moses en Elia gepraat oor die uitgang wat Hy in Jerusalem sou volbring (Lk.9:31).  Die Griekse woord vir ‘uitgang’ is exodos.

 

Soos wat die Here vir Moses gebruik het om die Israeliete uit Egipte en deur die Rooi See te lei, het Jesus ons deur sy kruisdood uit die mag van sonde en die duiwel bevry, en sal Hy ons veilig deur die wêreld lei. Dit is o.a. die les wat Johannes in Op.15:1-8 vir ons leer.

 

Die plae (v.1)

Ek het in die Metodistekerk groot geword. Toe ek in gr.3 of 4 was, het die groter klas ‘n toneel oor die tien plae opgevoer.  Dit was vol van kinderhumor.  Met die negende plaag het Farao bv. na sy flits in die donker gesoek.

 

Maar ek wonder hoe dit moes wees om hierdie plae deur te maak? Enigiemand wat die gewig van God se toorn in sulke plae voel, sal verseker nie dink dat dit ‘n grap is nie.

 

En vir Johannes was die groot en wonderlike teken van die sewe engele met sewe plae ook baie ernstig (v.1). Die plae is veronderstel om ons aan Eks.7-12 te herinner, toe die Here plae gestuur om sy volk uit Egipte te verlos.  ‘Maar hoekom praat Johannes van sewe plae en nie van tien plae soos in Egipte nie?’ wonder iemand.

 

Sewe is die volmaakte getal, en dui dus op die volmaakte toorn van God. Reeds in Moses se tyd het die Here gesê dat Hy sy volk sewevoudig met die plae van Egipte sou straf, indien hulle nie opgehou het met hulle sonde nie (Lv.27:18, 21, 24, 28, Dt.28:27, 60).

 

Jerusalem het die nuwe Egipte geword (11:8), sodat die Here haar sewevoudig met sy plae gestraf het (6:1-17, 8:1-9:21, 10:3-4, 11:15-19, 15:1-16:21). Dit het Hy in 70 n.C. gedoen toe Hy die ou verbond, die tempel, die priesters en die offers finaal tot ‘n einde gebring het (v.1, Mt.24:1-3, 34, Heb.7:12, 8:13, 10:9, 19-21).

 

Vir die Jode was dit slegte nuus. Maar vir die res van die wêreld was dit goeie nuus, omdat die verwerping van Israel die redding van die wêreld beteken het (Mt.21:43, Hd.13:45-48, 18:5-6, 28:28, Rm.11:11).  Dié wat in Jesus glo is die ware volk van God, die ware Israel (Rm.2:28-29, 9:4-6, Gal.3:7, 14, 16, 29, 4:28, 6:16, Ef.2:12, 19, 3:6, Tit.2:14, 1 Pt.2:9).

 

Jy is nie deel van God se volk omdat jy ‘n sekere taal praat, in ‘n sekere land bly, aan ‘n sekere kerk behoort, en ‘n sekere velkleur het nie. Ons glo nie in die ou Afrikaner-sakralisme, waarin jy ‘n gedoopte lid van die NG-Kerk (of een van die susterskerke) moet wees en vir die Nasionele Party moet stem om hemel toe te gaan nie.

 

Om deel te wees van die Nuwe Eksodus van die ware Israel, moet jy vertrou dat Jesus die slawe-kettings van jou sonde deur sy kruisdood kan breek (1 Jh.3:8). Jy moet ook glo dat die bloed van God se Paaslam jou teen die plae van sy oordeel kan beskerm.  En as jy hierdie waarheid van Jesus en sy evangelie glo, sal jy waarlik vry wees (Jh.8:32, 34, 36).

 

Die see (v.2)

Wanneer ons ‘n boek soos Openbaring lees en bestudeer, moet ons seker maak dat ons dit reg interpreteer. Om dit reg te kry moet ons onthou dat Johannes baie beeldspraak gebruik het.

 

Ons kan dus nie sê dat daar in die toekoms regte diere met sewe koppe en tien horings op die toneel gaan verskyn nie. Dn.7 leer immers vir ons dat die diere met hulle koppe en horings ‘n simboliese uitbeelding van spesifieke konings en nasies is.

 

En tog moet ons versigtig wees dat ons nie die simboliek te ver voer nie. ‘n Man het eenkeer vir my gesê dat die 666 eintlik ‘n verwysing na die televisie is.  Hoe kan ons dan weet of ons interpretasie van Openbaring korrek is of nie?  Om seker te maak, moet ons dit met die res van die Skrif vergelyk.

 

Johannes het iets gesien soos ‘n see van glas wat met vuur gemeng is (v.2). Dit was in die hemelse heiligdom voor die troon van God (v.2, 5, 4:6, Eks.24:10).  Volgens 1 Kon.7:23-26 en 1 Kron.4:6 was daar ‘n gietyster see in die tempel.  Die priesters wat aan diens gekom het, het hulleself daarin gereinig.  Die punt van die see in v.2 is dan dat dié wat deur Jesus gereinig is, voor God se troon in sy hemelse tempel mag kom.

 

Die see was gemeng met vuur en was dus rooi (v.2). Dit is veronderstel om ons aan die Rooi See te herinner, waar die Israeliete langs die see gestaan het om die Here vir sy verlossing te prys (v.2-3, vgl. Eks.14-15).  Die vuur is simbolies van God se oordeel (v.2, Dn.7:10-11), terwyl die rooi kleur ons aan die bloedbad van 14:19-20 herinner.  God se kinders het nie in die ‘see’ verdrink nie, maar het veilig op die hemelse strand gestaan (v.2).  Hulle het die dier, sy beeld, en die nommer van sy naam oorwin (v.2, vgl. hfst.13).[1]  Wat beteken dit?

 

Hulle het nie aan die versoeking toegegee om in hulle denke en dade soos die wêreld te wees nie (13:16). Hulle het geweier om ‘n inkarnasie of beeld van die dier te wees, en is daarom ekonomies benadeel (13:14, 17).  Maar ten spyte daarvan het die dier nie daarin geslaag om hulle van die Here af weg te draai nie (v.2, 12:11, Mt.24:13).

 

Dit is dan duidelik dat die dier nie die gelowiges oorwin het nie (13:7), maar dat hulle hom oorwin het (v.2, Rm.8:36-37).  Die dood self kon nie hulle redding wegvat nie, maar het hulle dadelik hemel toe gevat.  Daar het God vir hulle harpe gegee, en het hulle Hom vir sy groot verlossing geprys (v.2-3, 5:8, 14:2).

 

Is jy seker dat jy eendag saam met hulle daar sal wees? Is jy deel van die Nuwe Eksodus wat uit die slawehuis van die wêreld verlos is (v.2)?  Of sal die wêreld jou uit die hemel uithou, omdat jy net soos hulle lewe (v.2)?  Dink en doen jy soos die meeste mense by jou skool, werk en die res van die samelewing (Ef.2:2)?

 

Luister jy na dieselfde immorele musiek as hulle? Is jy ‘okay’ met hulle TV programme en films wat sonde goedpraat, solank hulle nie die Here se Naam ydelik gebruik en sekstonele wys nie?  Verskoon jy die immorele romanne wat jy lees deur te sê dat dit darem nie visuele pornografie is nie?

 

Het jy gemaklik geraak met die gay agenda wat in die media gedryf word? Fokus jy meer op die uiterlike as op die innerlike; wy jy jouself daaraan om goed te lyk deur diëte, oefening en gesond eet, terwyl jy nie baie daaraan werk om ‘n goeie karakter en ‘n sterk verhouding met die Here te hê nie?

 

Is jy van sonop tot sononder by die werk, sodat jy, jou huweliksmaat en jou kinders in dieselfde huis bly, maar verby mekaar lewe? Werk jy langer as wat jy moet, omdat jy soos die res van jou mal kollegas vir geld en besittings lewe:  jy het meer as genoeg, maar soek nog?

 

Is jy van dié wat soveel ure by die werk deurbring, dat dit jou gesondheid affekteer? In daardie geval het werk vir jou ‘n afgod geword.  Of dalk is jy van dié wat weet dat jou lyn van werk nooit vir jou die gewenste miljoene gaan gee nie.  Om hierdie rede het jy skuld gemaak wat jy nie kan bekostig nie – jy wil dinge hê wat die Here nie vir jou gegee het nie.

 

Dalk het jy vir die strategie geval wat sê dat jy soveel as moontlik geld kan maak met so min as moontlik moeite. Of miskien is jy uitgevang, omdat die wêreld ‘n Christelike baadjie hiervoor aangetrek het:  hulle het vir jou gesê om genoeg geloof te hê en die rykdom oor jouself uit te spreek.

 

Moenie soos die wêreld wees nie (Rm.12:2). Moet jou ook nie steur aan dié wat luuks lewe, terwyl jy moet sukkel om kop bo water te hou nie (Ps.73).  Kry ‘n langtermyn visie; dink aan die hemelse rykdom wat vir jou voorlê.  Onthou dat die besittings en plesiere van hierdie wêreld agterbly wanneer jy doodgaan (Lk.12:20, 1 Tm.6:17-19, 1 Jh.2:15-17).  Hoekom lewe jy dan asof daar niks meer is as hierdie wêreld nie (Mt.6:19-20, 2 Tm.4:10)?

 

Die lied (v.3-4)

Sommige kerke glo dat ‘n mens net die Psalms en ander skrifberymings moet sing. Ons is nie een van hulle nie.  Maar ons het in ‘n ander strik getrap en tot ‘n groot mate vergeet om Kol.3:16 te gehoorsaam en die Psalms te sing.

 

En as gevolg daarvan prys ons die Here vir sy karakter, vir sy skepping, vir sy verlossing en vir sy voorsienigheid. Maar ons laat na om Hom volgens die Psalms vir sy oordele te prys.  Selfs in die hemel vergeet hulle nie om dit te doen nie (vgl. 19:1-2).

 

Die gelowiges het langs die see gestaan ‘n lied gesing (v.2-3). Dit was die lied van Moses en die lied van die Lam (v.3).  In Eks.14-15 het die Israeliete langs die Rooi See gestaan.  Moses het hulle in sang gelei om die Here te prys dat Hy hulle vyande in die Rooi See verdrink het.  In Dt.32 het Moses weer vir hulle ‘n lied geleer en gesê dat die Here hulle gaan straf, omdat hulle Hom versaak het.

 

In Op.15 het dié wat in die hemel was ook ‘n lied gesing, omdat hulle deel was van die Nuwe Eksodus. Aan die kruis het die Lam sy bruid verlos deur haar vyande in die see van sy oordeel te verdrink.  Dit was vir hierdie groot en wonderlike verlossing wat die Almagtige Here God se kinders Hom geprys het (v.3).  Op grond van sy regverdige en waaragtige karakter het Hy sy vyande geoordeel, omdat hulle sy kinders doodgemaak het (v.3, 6:9-10, 16:6-7, Dt.32:4).  Dit is duidelik dat hulle nie mooi gedink het toe hulle aan die soewereine Koning se bruid gevat het nie (v.3, Sg.2:8).

 

En moet ons nie hierdie groot God vrees en sy Naam verheerlik as Hy selfs die Jode gestraf het toe hulle sy kinders doodgemaak het nie (v.4, 14:7, Jer.10:7)?  Hy alleen is heilig, afgesonder, gans anders, verhewe bo alles en almal, uniek, een-van-‘n-soort, in ‘n klas van sy eie (v.4, 4:8, Eks.15:11, Jes.6:3).  Die nasies sal Hom aanbid, omdat Hy sy regverdige oordele geopenbaar het (v.4, 5:9, 7:9, 21:24, 26, Ps.22:28-29, 67:4-6, 68:32-33, 72:11, 86:9, Lk.13:29).  Sy oordeel oor die Jode het verlossing vir die heidene beteken (sien punt nr.1 hierbo).

 

Ek wonder hoeveel van ons bitterheid sal verdwyn as ons meer aan die Here se oordele dink? As ons aan die ongelowiges dink wat ons beskadig het, en onthou dat hulle vir ewig onder God se verskriklike en almagtige toorn in die hel gaan ly, sal ons hulle jammer kry en vir hulle bekering bid.

 

As ons aan Jesus se kruisdood dink en onthou hoe Hy ‘n grudood vir sy kinders se sondes gesterf het, sal ons nie so haastig wees om vir maande en jare die sonde van ander gelowiges teen hulle te hou nie. Ons sal nie hoogmoedig wees en dink dat ons sonde teen die Here baie kleiner is as die sonde wat ander mense teen ons gedoen het nie.  Ons sal eerder onthou dat ons baie lelike dinge gedoen het, en dat dít die rede vir Jesus kruisdood was.  Ons sal dan die mense wat teen ons gesondig het vergewe, soos wat die Here ons vergewe het (Ef.4:32).

 

Voortaan sal ons besluit om nie meer ander mense te oordeel nie. Ons sal dit vir die Here los, omdat Hy nooit te swaar of te lig oordeel nie (Rm.12:19).  Ons sal nie opstandig raak teen die Here, sodat ons in ons harte sê:

 

‘Het U nie geweet dat hierdie persoon gestraf moet word nie? Hoekom is U so geduldig en onbekwaam om regverdig te oordeel?  As ek die regter was, sou ek ‘n baie beter werk gedoen het!’ (Jk.4:11-12).

 

Soos Jesus, sal ons die sonde wat ander mense teen ons gedoen het in gebed opdra aan Hom wat regverdig oordeel (1 Pt.2:23). Ons sal ons daarby berus dat Hy sal doen wat reg is.

 

Die tabernakel (v.5-8)

Ek het eenkeer ‘n spotprent gesien van God wat op ‘n gemakstoel sit, ‘n bak ‘popcorn’ in sy hand het, en met plesier ‘n film kyk van hoe mense op die aarde swaarkry.

 

Maar dit is ‘n verdraaide beeld van God, omdat dit impliseer dat Hy die oorsaak van ons lyding is, terwyl ons eie sonde eintlik die oorsaak is.  Dit impliseer ook dat Hy nie goeie dinge vir ons gee nie.  En laastens impliseer dit dat ons goeie mense is, en dat God slegte dinge met ons laat gebeur wat ons nie verdien nie.

 

Op.15 wys egter vir ons dat God groot en heilig is, en dat Hy nie sy humeur verloor wanneer Hy sy vyande straf nie. Die straf wat dus in v.5-8 beskryf word is heeltemal regverdig, omdat dit voortspruit uit ‘n begeerte vir wat reg is.

 

Toe die Israeliete in die woestyn was, het God vir Moses gesê om ‘n tabernakel te bou. Dit was ‘n skadubeeld van die hemelse tabernakel (Heb.8:5, 9:23-24).  In v.5 het Johannes gesien hoe die tempel of allerheiligste van die tabernakel van die getuienis oopgemaak word (vgl. 11:19).  Sewe engele het uitgekom (v.6).  Hulle het die sewe plae gehad (v.6).  Soos die priesters in die Ou Testament het elke engel ‘n rein en blink linne kleed met ‘n goue band om sy bors gehad (v.6, vgl. 1:13, Eks.28:39, Lv.16:4).

 

Een van die vier lewende wesens of gerubs (4:6-8, Esg.1) het vir die sewe engele sewe goue bakke [Gk. phialē] vol van die ewige God se toorn gegee (v.7).  Die gelowiges se gebede was in hierdie bakke; in antwoord hierop moes die sewe engele God se toorn oor die kerk se vervolgers gebring het (v.7, 8:3-5, 6:9-11).

 

Soos in die Ou Testament het die tempel vol van rook geword (v.8). Dit was die rook van God se heerlikheid en krag (v.8, 14:11, Eks.19:18, Jes.6:3-4).  En soos in die Ou Testament, kon niemand in die tempel ingegaan het, terwyl die rook van God se heerlikheid dit gevul het nie (Eks.40:34-35, 1 Kon.8:10-11, Esg.10:2-4).  Wat beteken dit?  Niemand kon meer gebid het om God se toorn oor Israel te keer nie; sy besluit was finaal (Jer.7:16, 11:14, 14:11, 15:1).

 

Omdat dit so is, moet jy die geleentheid gebruik terwyl jy dit het. Moenie jouself oortuig dat die Here se geduld nie kan opraak nie.  Moenie vir jouself sê dat jy later jou sonde kan los, en dat jy dit nog net een keer wil doen nie.

 

Moenie dink dat jy van volgende maand af erns sal maak met die Here, of dat jy na die vakansie jou sondige verhouding met verslawing, ‘n getrou man of vrou, ‘n verkeerde vriend, of watse sonde ookal sal los nie.  Moenie langer uitstel om te doen wat die Here al weke, maande of jare gelede vir jou gesê het nie.

 

Die Here wil hê dat jy vandag dinge met Hom moet regmaak.  “Soek die HERE terwyl Hy nog te vinde is; roep Hom aan terwyl Hy naby is.” (Jes.55:6).  “Kyk, nou is dit die tyd van die welbehae; kyk, nou is die dag van heil.” (2 Kor.6:2).  “Vandag as julle sy stem hoor, verhard julle harte nie soos in die verbittering nie.” (Heb.3:15).

 

As jy aanhou om jou ore vir die Here toe te druk, mag die hemelse tempel dalk vol van die rook van sy heerlikheid word, sodat Hy besluit om nie jou gebede te verhoor nie (1 Sm.28:6, Sp.1:28, Jes.1:15, Esg.8:18, Mt.25:10-12, 1 Jh.5:16). Maar as jy vandag tot Hom roep, sal Hy vir jou wys hoe groot sy genade is oor dié wat Hom met hulle hele hart soek, oor dié wat dinge met Hom wil regmaak.

 

Hy sal nie doen wat Exodus International in 2013 gedoen het nie. Exodus International was ‘n organisasie wat in 1976 begin is.  Die doel was om homoseksuele mense uit die slawerny van hulle sonde te bevry.

 

Maar in Junie 2013 het die voorsitter van die organisasie, Alan Chambers, vergifnis gevra dat hulle vir byna 40 jaar die Gay en Lesbian gemeenskap seergemaak het. Hy het verskoning aangebied dat hulle vir soveel jare verkeerd was om te sê dat homoseksualiteit sonde is.[2]

 

Die waarheid is dat Chambers en Exodus International ná 2013 duisende mense gefaal het.  Hulle het verby dié geloop wat in die tronkselle van hulle sonde sit, en vir hulle gesê:  ‘Moenie bekommerd wees as dit vir julle voel of julle in boeie is nie, want eintlik is julle vry.’

 

Die Here is nie so nie. Hy sal baie duidelik vir jou sê dat jy vasgevang is in die vangnet van jou sonde.  Maar dan sal Hy net so gou wees om vir jou te sê dat Hy aarde toe gekom het om die ystertralies van jou sonde oop te buig.  Hy het gekom sodat jy deel kan wees van die Nuwe Eksodus.

 

[1] Om meer oor die dier te verstaan, kan jy die volgende twee preke opsoek: [1] Christene, keiser Nero, en die ANC.  [2] Oor die vals profeet en die Antichris (of die berugte 666).

[2] Vir meer inligting oor homoseksualiteit kan jy die volgende preke op hierdie blog lees: [1] Sê die Bybel REGTIG homoseksualiteit is sonde? [2] ‘n Reaksie op gay huwelike in die NG-Kerk. [3] ‘n Oplossing vir homoseksualiteit.